2015/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2015 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2015/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Καλλιόπη Μανώλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: ....., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνου Μιχάλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4091/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 1989/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας ανέγνωσε την από 18-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ με τους πρώτο και δεύτερο, από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ, λόγους αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες α) της παραβίασης των άρθρων 1033 και 1045 του ΑΚ, συνισταμένης στην εσφαλμένη εφαρμογή τούτων, που είχε ως έννομη συνέπεια την απόρριψη της διεκδικητικής ακινήτου αγωγής του αναιρεσείοντος δια της αποδοχής της ενστάσεως ιδίας κυριότητας του αναιρεσιβλήτου, και β) της έλλειψης νόμιμης βάσης και ειδικότερα των ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς την αποδοχή της ενστάσεως ιδίας κυριότητας επί του επιδίκου ακινήτου του αναιρεσίβλητου, που ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεδομένου ότι η ένδικη αγωγή απορρίφθηκε συνεπεία της παραδοχής της ως άνω ενστάσεως.

Ειδικότερα, η αποδιδόμενη υπό στοιχ.α΄ πλημμέλεια συνίσταται στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατέληξε στην αποδοχή της ενστάσεως ιδίας κυριότητας του αναιρεσιβλήτου δεχόμενη 1) ότι επί του επιδίκου ακινήτου "για πολλά έτη πριν την άσκηση της κρινόμενης αγωγής διακατοχικές πράξεις ασκούσε ο εναγόμενος", χωρίς να καθορίζει ότι η άσκηση των διακατοχικών πράξεων εκτεινόταν σε μια εικοσαετία, και 2) ότι ο αναιρεσίβλητος κατέστη κύριος του επιδίκου ακινήτου δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος 12959/1957 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Λαυρίου Σπυρίδωνος Καβέτσου, μολονότι με το μεταγενέστερο 8847/1978, νομίμως μεταγραφέν, συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Λαυρίου Ειρήνης Κυριαζή αυτός μεταβίβασε την κυριότητα του επιδίκου στη θυγατέρα του ....., ενώ η αποδιδόμενη υπό στοιχ.

β΄ πλημμέλεια συνίσταται στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατέληξε στην αποδοχή της ως άνω ενστάσεως δεχόμενη την επί πολλά έτη πριν την άσκηση της κρινόμενης αγωγής διενέργεια διακατοχικών πράξεων από τον εναγόμενο χωρίς να καθορίσει επακριβώς τη χρονική διάρκεια αυτών. Όπως, όμως, προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, ως προς την ερειδόμενη επί εκτάκτου χρησικτησίας βάση αυτής, όχι κατά παραδοχή της ενστάσεως ιδίας κυριότητας του αναιρεσιβλήτου, αλλά ως αβάσιμη κατ' ουσία, διότι δέχθηκε ότι τόσον ο αναιρεσείων, όσο και ο δικαιοπάροχος αυτού, ουδεμία διακατοχική πράξη ενήργησαν στο επίδικο ακίνητο.

Συνεπώς, αμφότεροι οι προαναφερόμενοι λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι, ως αλυσιτελείς, διότι οι αποδιδόμενες με αυτούς πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζονται επί ανακριβούς προϋποθέσεως και δεν επιδρούν κατά νόμο στο διατακτικό αυτής.

ΕΠΕΙΔΗ ο τρίτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες α) της εσφαλμένης εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων κατά την απόρριψη κατ' ουσία της αγωγής του ήδη αναιρεσείοντος κατά του ήδη αναιρεσίβλητου, β) της λήψεως υπόψη του μη περιεχομένου στην ίδια αγωγή ισχυρισμού περί κτήσεως της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία (άρθρ. 559 αρ.8 περ.α΄ ΚΠολΔ), και γ) της μη λήψης υπόψη της επί παραγώγου τρόπου κτήσεως της κυριότητας του επίδικου ακινήτου ερειδομένης βάσεως της ως άνω αγωγής, είναι απορριπτέος, κατά μεν τα υπό στοιχ. α΄ και γ΄ μέρη αυτού ως απαράδεκτος, διότι 1) η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, καθ' αυτή, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, ΟλΑΠ 1/1995 ΕλΔνη 36.582), και 2) δεν αναφέρεται ότι ο ως άνω υπό στοιχ. γ΄ αγωγικός ισχυρισμός προτάθηκε παραδεκτά στο δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή ότι συντρέχει μια από τις περιπτώσεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 43/1990 ΝοΒ 1991.242), κατά δε το υπό στοιχ. β΄ μέρος αυτού ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση των δικογράφων της αγωγής και της έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος προκύπτει ότι ο ως άνω ισχυρισμός αποτελούσε μια από τις βάσεις της αγωγής και προτάθηκε στο Εφετείο με σχετικό λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος.

ΕΠΕΙΔΗ από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 559 αρ.11 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση, διότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, θα πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται : α) ποιες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν και τις οποίες έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης. Αντίθετα είναι αόριστος ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αρ.11 (δεύτερη περίπτωση), που περιορίζεται στο παράπονο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν δίχως να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τα ως άνω στοιχεία.

Συνεπώς, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στον προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της λήψης υπόψη για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ως προς τις διακατοχικές πράξεις επί του επιδίκου ακινήτου του τότε εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου, των αναφερομένων σ' αυτόν αποδεικτικών μέσων μολονότι δεν είχε γίνει επίκληση αυτών, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρεται ο ισχυρισμός, για τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα, καθώς και η επίδραση που αυτός έχει στο διατακτικό αυτής, ΕΠΕΙΔΗ κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.12 ΚΠολΔ, για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως απαιτείται να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο α) για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, καθώς και ποία επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β) ποία είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ' αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ) το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Συνεπώς, ο πέμπτος από το άρθρο 559 αρ.12 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη της πλήρους αποδεικτικής δύναμης των αναφερομένων σ' αυτόν δημοσίων εγγράφων και συγκεκριμένα των 1751-1752/ 7-3- 2001 βεβαιώσεων του Δήμου Κερατέας, του κτηματολογικού πίνακα και του 7069/2002 εγγράφου του Πολεοδομικού γραφείου Μαρκόπουλου, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρει 1) για την απόδειξη ποιου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκαν τα παραπάνω έγγραφα, 2) ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης και 3) ποιο είναι το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή ποια αποδεικτική δύναμη είχαν τα έγγραφα αυτά κατά το νόμο και ποια διαφορετική τους προσέδωσε το Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά της 1989/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ