2011/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2011 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2011/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Γ. Α. του Σ., κάτοικο …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Καπερνάρο, περί αναιρέσεως των υπ' αριθμ. 147 και 178/2010 αποφάσεων του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. Α. Κ. του Ν. και 2.Ν. Κ. του Δ., κατοίκων … που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Δροσογιάννη.

Το Τριμελές Εφετείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Σεπτεμβρίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, καθώς και στους από 4 Νοεμβρίου 2010 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αύξοντα αριθμό 1203/2010.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 358, 365 παρ. 1 και 369 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της κρίσης του σε σχέση με την ενοχή του κατηγορουμένου, εγγράφου, που δεν αναγνώσθηκε, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (αρθρ. 171 παρ 1δ ΚΠΔ) που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης γιατί έτσι στερείται ο κατηγορούμενος της δυνατότητας να εκθέσει επ' αυτού τις απόψεις του, να προβεί σε παρατηρήσεις ή να αντιταχθεί στην ανάγνωση του. Στα πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται ποιο αποδεικτέο θέμα αφορά το έγγραφο ούτε να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε. Αρκεί να αναφέρονται στα πρακτικά τα στοιχεία από τα οποία προσδιορίζεται με επάρκεια η ταυτότητα του έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για την ταυτότητα του εγγράφου και ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας πλήρως την ταυτότητα του, να έχει κάθε ευχέρεια να ασκήσει τα από το άρθρο 358 ΚΠΔ δικαιώματα του, δεδομένου μάλιστα ότι εφόσον στην πραγματικότητα το έγγραφο αναγνώσθηκε, παρασχέθηκε στον κατηγορούμενο η δυνατότητα να προβεί σε σχετικές με το περιεχόμενο του δηλώσεις και εξηγήσεις αφού η δυνατότητα αυτή λογικώς δεν εξαρτάται μόνο από τον τρόπο κατά τον οποίο αναφέρεται στα πρακτικά το έγγραφο που αναγνώσθηκε. Δεν δημιουργεί όμως ακυρότητα η ανάγνωση εγγράφων που δεν στηρίζουν την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά απλώς αναφέρονται διηγηματικά (ΑΠ 865/2006, 1308/1998). Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 147, 178/2010 απόφαση του το Τριμελές Εφετείο Λαμίας, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, που αναφέρονται κατ' είδος, δέχτηκε ανελέγκτως ότι: "Η πρώτη κατηγορουμένη είναι αυτοκινητίστρια. ως ιδιοκτήτρια, του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧ Φορτηγού ρυμουλκού μετά ρυμουλκούμενου αυτοκινήτου, το οποίο όμως, το διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται στην πραγματικότητα, ο δεύτερος κατηγορούμενος, σύζυγος της (βλ. στα ως άνω πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου ανωμοτί εξέταση πολιτικώς ενάγοντα). Επίσης ο ίδιος είναι υπεύθυνος για την συντήρηση και την παρακολούθηση της ασφαλούς λειτουργίας των συστημάτων του οχήματος αυτού. Στο δεύτερο δεκαήμερο του μηνός Ιανουαρίου 2003 ο δεύτερος κατηγορούμενος προέβη σε αλλαγή του αμαξώματος στο ρυμουλκό του φορτηγού (από μη ανατρεπόμενο σε ανατρεπόμενο) και σε αντικατάσταση της παλαιάς ρυμουλκούμενης καρότσας του, που δεν διέθετε σύστημα ανατροπής (ανυψώσεως) με νέα, που διέθετε τέτοιο σύστημα, η οποία αγοράσθηκε μεταχειρισμένη. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών που απαιτούνταν προς τούτο, το φορτηγό κυκλοφόρησε ως ανατρεπόμενο στις 21-1-2003 (βλ. υπ' αριθμ 1361/18-1-2003 τιμολόγιο-δελτίο αποστολής ΑΦΩΝ Ι. Χ. ΟΕ, υπ' αριθμ. 3/23-1-2003 τιμολόγιο πωλητή της νέας ρυμουλκούμενης καρότσας Π. Σ., 147/21-1-2003 τιμολόγιο δελτίο αποστολής και 127/21-1-2003 απόδειξη παροχής υπηρεσιών του Θ. Γ. αντίστοιχα). Ακολούθως, εντός της νόμιμης προθεσμίας του ενός μηνός από την ως άνω μετατροπή αυτού (βλ. ΣτΕ 270/1992 δημ. σε ηλεκτρ. τραπ. νομ. πληρ. ΝΟΜΟΣ), εκδόθηκε νέα άδεια κυκλοφορίας, από την Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτ/σης Φθιώτιδας, στις 5-2-2003, κατόπιν προηγουμένης επιθεωρήσεως του οχήματος αυτού, προς διαπίστωση της γενόμενης μεταβολής και τηρήσεως των κεκανονισμένων όρων ασφαλείας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 88 του ΚΟΚ σε συνδ. με 2 του ν.δ. 570/1970 "περί αλλαγής κυρίων χαρακτηριστικών αυτοκινήτων" και άρθρο μόνο της υπ' αριθμ. ΣΤ-20270 από 12/31.7.1973 κανονιστικής απόφασης του Υπουργού Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών "περί αλλαγής κυρίων χαρακτηριστικών των αυτοκινήτων" (βλ. υπ' αριθμ. πρωτ. 7973/08-07-2003 βεβαίωση της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτ/σης Φθιώτιδας σε συνδυασμό με την .../5-2-2003 άδεια κυκλοφορίας). Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι τον Σεπτέμβριο του έτους 2002 ο δεύτερος κατηγορούμενος προσέλαβε τον Δ. Κ. του Ν. (παθόντα) επαγγελματία οδηγό φορτηγού ρυμουλκού ήδη από το έτος 1999 (βλ. υπ' αρ. .../26-4-1999 άδεια ικανότητας οδηγού Ε' Κατηγορίας) για να εργαστεί με την ειδικότητα αυτή στο ως άνω μη ανατρεπόμενο μέχρι τότε φορτηγό. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία του φορτηγού ως ανατρεπόμενου και συγκεκριμένα στις 26-1-2003, ημέρα Κυριακή, το αυτοκίνητο παρουσίασε βλάβη στην ανατροπή, όταν ο παθών επιχείρησε να εκφορτώσει στην αυλή του σπιτιού του, στο ..., τα καυσόξυλα που ήταν φορτωμένα στην καρότσα του ρυμουλκού. Συγκεκριμένα εμφάνισε διαρροή λαδιού το υδραυλικό σύστημα και δεν λειτουργούσε η ανάρτηση. Το γεγονός αυτό το πληροφορήθηκε άμεσα ο δεύτερος κατηγορούμενος και μετέβη επί τόπου, έχοντας προμηθευτεί δύο τετράκιλα ορυκτέλαιο, ποσότητα που έριξε στο σχετικό ντεπόζιτο λαδιού της ανατροπής. Το πρωί της επομένης ημέρας (27-1-2003) ο παθών αρχικά πήγε στο συνεργείο του Γ. Χ. για να επιδιορθώσει άμεσα την βλάβη στο υδραυλικό σύστημα. Η επισκευή αυτή, όμως, δεν έγινε, λόγω φόρτου εργασίας του τεχνίτη την ώρα εκείνη και γιατί ο παθών δέχθηκε εντός του συνεργείου επισκευής τηλεφωνική εντολή από τον εργοδότη του να μεταβεί στη … να φορτώσει εμπορεύματα και να τα μεταφέρει στα …, πράγμα που αυτός έκανε. Την επομένη ημέρα, ο παθών, εκτελώντας νεώτερη εντολή του δεύτερου κατηγορουμένου, μετέβη με το φορτηγό στο … και φόρτωσε στη βιομηχανία "AGROINVEST" φορτίο σογιάλευρου για να το μεταφέρει ακολούθως στις εγκαταστάσεις της εταιρείας με την επωνυμία "ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ" στη … (βλ. σχετικές φορτωτικές με αριθμούς 121/27-1-2003 και 122/28-1-2003). Το πρωί της 29-1-2003 ο Δ. Κ. (παθών) έφθασε στις εγκαταστάσεις της παραλήπτριας του ως άνω φορτίου "ΦΡΕΣΚΟΤ ΑΕ" και ξεκίνησε τη διαδικασία εκφόρτωσης του παραδοτέου σογιάλευρου, το οποίο μετά την εκφόρτωση αποθηκεύεται σε σιλό της εν λόγω επιχείρησης, με τη βοήθεια κοχλιομεταφορέα. Αφού τοποθέτησε το φορτηγό στην κατάλληλη θέση, που του υπέδειξαν, αποσύνδεσε αρχικά τη ρυμουλκούμενη καρότσα από το φορτηγό και ξεφόρτωσε την κυρίως καρότσα του, με την παρουσία του Π. Κ., που χειριζόταν τον εξοπλισμό (κοχλιομεταφορέα κλπ) για την αποθήκευση του σογιάλευρου στα σιλό. Ο παθών, αφού τελείωσε την εκφόρτωση της πρώτης καρότσας συνέδεσε και πάλι την ρυμουλκούμενη καρότσα στο φορτηγό και την τοποθέτησε στη θέση εκφόρτωσης, δηλαδή με το πίσω μέρος της κοντά στο σιλό (ακριβώς δίπλα στη χοάνη του κοχλιομεταφορέα) [να σημειωθεί ότι η εκφόρτωση του σογιάλευρου από την καρότσα γινόταν από ένα άνοιγμα (διαστάσεων περίπου 30 Χ 30 cm) και για να υπάρχει ομοιόμορφη ροή σογιάλευρου από το άνοιγμα, η καρότσα ανυψώνεται σταδιακά μέχρι την άνω οριακή θέση της]. Αμέσως μετά ο παθών ανύψωσε ελαφρά την καρότσα (υπό γωνία περίπου 30°) και άρχισε η εκφόρτωση. Αφού πέρασαν περίπου 15 λεπτά, ο Κ. διαπίστωσε ότι η ροή του σογιάλευρου από το άνοιγμα της καρότσας είχε μειωθεί και ειδοποίησε τον παθόντα ότι έπρεπε να (ανυψώσει την καρότσα περισσότερο. Τότε ο Κ. είδε τον παθόντα να κατευθύνεται στο μπροστινό τμήμα του οχήματος του και στη συνέχεια να μεταφέρει μια μικρή εργαλειοθήκη. Ο Κ. στη συνέχεια ανέβηκε πάνω στα σιλό (σε εξέδρα που υπάρχει εκεί) επειδή το πρώτο σιλό είχε γεμίσει και έπρεπε να διοχετεύσει το σογιάλευρο στο επόμενο. Κάποια στιγμή και συγκεκριμένα περί ώρα 11:45', ενώ βρισκόταν στην εξέδρα, και μη έχοντας οπτική επαφή με τον παθόντα, άκουσε θόρυβο ("σφύριγμα" από τα λάδια που πεταγόταν) και είδε ταυτόχρονα την καρότσα να πέφτει. Αμέσως κατέβηκε κάτω και βρήκε τον παθόντα νεκρό, να βρίσκεται στο μπροστινό τμήμα της ρυμουλκούμενης καρότσας, όρθιος σκυμμένος προς την καρότσα και με τον κορμό συμπιεσμένο μεταξύ της καρότσας και της σιδηροδοκού του σασί της καρότσας. Στο σημείο αυτό του ατυχήματος βρέθηκε στις 31-1-2003, που διενεργήθηκε αυτοψία από τον Α. Τ., Τεχνικό επιθεωρητή του ΚΕΠΕΚ Μακεδονίας - Θράκης και πραγματογνωμοσύνη από τον Ν. Κ., που διορίσθηκε πραγματογνώμονας με παραγγελία (τηλεφωνική αρχικά στις 29-1-2003) και έγγραφη στη συνέχεια στις 30-1-2003 (υπ' αριθμ. 1019/03/48γ) του Αστυνομικού Σταθμού Θέρμης Θεσσαλονίκης): α) πεσμένο στο έδαφος γερμανοπολύγωνο κλειδί των 28 mm, β) ξεβιδωμένο το ρακόρ του σωλήνα υψηλής πίεσης (από την πλευρά της ρυμουλκούμενης καρότσας) το οποίο ξεβιδώνει με κλειδί γερμανικού τύπου των 28 χιλιοστών, όπως δηλαδή αυτό που βρέθηκε πεσμένο στο έδαφος. Επίσης, ο άνω πραγματογνώμονας κατά τον έλεγχο, που έκανε γύρω από το σημείο διαφυγής λαδιών από το υδραυλικό σύστημα, βρήκε κοντά στους εμπρός δεξιούς τροχούς ένα ελαστικό παρέμβασμα (τσιμουχάκι που τοποθετείται στη σύνδεση με ρακόρ για στεγανή σύνδεση, ώστε να μην υπάρχει διαρροή) νοτισμένο με λάδια. Από τις παραπάνω ενέργειες του παθόντα και τα ευρήματα στον τόπο του ατυχήματος, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είχε επιδιορθωθεί η βλάβη, που προϋπήρχε στο υδραυλικό σύστημα ανύψωσης ήδη από τις 26-1-2003, προκύπτει ότι ο παθών αντιλαμβανόμενος ότι εμφανίσθηκε πάλι η ίδια βλάβη στο υδραυλικό σύστημα του φορτηγού σε σχέση με την περαιτέρω ανύψωση της καρότσας, προσπάθησε να επέμβει σ' αυτό (υδραυλικό σύστημα) κάτω από την ανασηκωμένη καρότσα, με αποτέλεσμα, όταν αποσυνδέθηκε το ρακόρ σύνδεσης του σωλήνα υψηλής πίεσης και το σύστημα έχασε μέρος του λαδιού που περιείχε, η καρότσα να πέσει (αφού έχασε τη στήριξη που είχε), να προλάβει τον θανόντα στη θέση, που βρισκόταν και να τον συμπιέσει πάνω στο σασί τραυματίζοντας αυτόν θανάσιμα. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν, ο θανάσιμος τραυματισμός του Δ. Κ. του Ν., οφείλεται στην αμέλεια του δεύτερου κατηγορουμένου, ο οποίος ως εκμεταλλευτής διαχειριστής και υπεύθυνος για τη συντήρηση της ασφαλούς λειτουργίας του ως άνω φορτηγού, δεν μερίμνησε, ως όφειλε εκ του νόμου, για την καλή συντήρηση του υδραυλικού συστήματος ανατροπής στα επί μέρους εξαρτήματά του καθώς και στην επισκευή της ως άνω βλάβης, ανεξαρτήτως της βαρείας αμέλειας που επέδειξε ο παθών, αφού προσπάθησε να επιδιορθώσει την βλάβη του φορτηγού, μη όντας ειδικός και αγνοώντας τον κίνδυνο στον οποίο εξέθετε τον εαυτό του στην περίπτωση, που γινόταν απότομη διαρροή λαδιού και έπεφτε απότομα η ανυψωμένη καρότσα. Αναφορικά, όμως, με την κατηγορία που βαρύνει το δεύτερο (κατηγορούμενο ότι δεν έλαβε τα κατάλληλα προστατευτικά μέτρα για τη αποφυγή "διάρρηξης ή θραύσης των στοιχείων του συστήματος ανατροπής (ανυψώσεως), αφού δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση κατάλληλων βαλβίδων αντεπιστροφής ("θραύσεως" ή "αλεξιπτώτου") από μία σε κάθε κύλινδρο των εμβόλων, οι οποίες θα απέτρεπαν την απότομη έξοδο λαδιού, στην περίπτωση θραύσης ή διάρρηξης κάποιου σωλήνα παροχές λαδιού ή εξαρτήματος, οφειλόμενη είτε σε αστοχία είτε σε άλλο συμβάν, έτσι ώστε στην περίπτωση ατυχήματος να ακινητοποιηθεί η μεταχειρισμένη ρυμουλκούμενη καρότσα, στη θέση ανύψωσης που βρισκόταν και να μην πέσει προέκυψε ότι τέτοια νομική υποχρέωση δεν είχε αυτός, και για το λόγο αυτό το ΚΤΕΟ δεν εξετάζει αν τα ανατρεπόμενα ΔΧΦ φέρουν τέτοιες βαλβίδες (βλ. ένορκες καταθέσεις των Α. Τ., τεχνικού επιθεωρητή του ΚΕΠΕΚ Μακεδονίας - Θράκης, Ν. Κ. και Γ. Χ. στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως). Επίσης, αναφορικά με την κατηγορία, που βαρύνει το δεύτερο κατηγορούμενο για την ανθρωποκτονία από αμέλεια του παθόντος, γιατί επέτρεψε σ' αυτόν την εκτέλεση δρομολογίων με το παραπάνω όχημα μεταφοράς εμπορευμάτων για την εκφόρτωση των οποίων ήταν αναγκαία η ανύψωση της μεταχειρισμένης ρυμουλκούμενης καρότσας χωρίς να εκπαιδεύσει επαρκώς, αλλά ούτε έδωσε σ' αυτόν οδηγίες ιδιαίτερα για τους κινδύνους που ενδεχομένως, θα δημιουργούνταν κατά τη χρησιμοποίηση του προαναφερόμενου συστήματος υδραυλικής ανύψωσης της ρυμουλκούμενης καρότσας προέκυψαν τα ακόλουθα: Ο παθών, ο οποίος, όπως προελέχθη, ήταν επαγγελματίας οδηγός ήδη από του έτους 1999. πριν να προσληφθεί από τον δεύτερο κατηγορούμενο, εργαζόταν με την ίδια ειδικότητα στο υπ' αριθμ. ... ΔΧΦ αυτοκίνητο ρυμουλκό κοινό ανατρεπόμενο με ρυμουλκούμενο μη ανατρεπόμενο, έχοντας εργοδότη του τον Σ. Σ., κάτοικο … και πιο πριν σε ΔΧΦ ρυμουλκό άλλου εργοδότη, το επίθετο του οποίου είναι Ρ. (βλ. ανωμοτί εξέταση πολιτικώς ενάγοντα σε συνδυασμό με την ένορκη εξέταση του μάρτυρα Ι. Ζ. σε συνδυασμό με την από 28-8-1991 άδεια κυκλοφορίας ... ΔΧΦ ρυμουλκού με ρυμουλκούμενο αυτοκινήτου της ιδιοκτησίας Σ. Σ.).

Συνεπώς, αυτός, ένεκα της παραπάνω προϋπηρεσίας του στο ΔΧΦ του Σ. Σ., που ήταν ανατρεπόμενο, ήταν εκπαιδευμένος στον χειρισμό του συστήματος ανατροπής κατά την εκφόρτωση των εμπορευμάτων και για τους τυχόν κινδύνους, που ενδεχομένως, θα δημιουργούνταν κατά τη χρησιμοποίηση του προαναφερόμενου συστήματος υδραυλικής ανύψωσης της ρυμουλκούμενης καρότσας, ήδη πριν να προσληφθεί από τον δεύτερο κατηγορούμενο και δεν χρειαζόταν έτι περαιτέρω εκπαίδευση. Με βάση, λοιπόν όλα τα πιο πάνω αποδειχθέντα, πρέπει ο δεύτερος κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, όπως τα πραγματικά περιστατικά εξειδικεύονται στο διατακτικό της παρούσας". Ακολούθως, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της πράξεως της ανθρωποκτονία από αμέλεια και του επέβαλε φυλάκιση επτά μηνών την οποία ανέστειλε επί τριετία. Από τα πρακτικά της απόφασης αυτής προκύπτει ότι, εκτός άλλων εγγράφως ανεγνώσθησαν και τα ακόλουθα 1) πέντε φωτοαντίγραφα ταχογράφου, 2) δέκα φωτογραφίες, 3) οι υπ' αριθ. 121, 122 και 123 φορτωτικές, 4) η από 3-2-2003 υπεύθυνη δήλωση, 5) φωτοαντίγραφο της από 5-2-2003 άδειας κυκλοφορίας, 6) φωτοαντίγραφα των με αριθ. 0103/19-6-2002, 147/21-1-2003 και 3/23-1-2003 δελτίων αποστολής, 7) φωτοαντίγραφο της με αριθ. 127/21-1-2003 απόδειξης παροχής υπηρεσιών, 8) φωτοαντίγραφο βιβλίου εισερχομένων αυτοκινήτων και 9) οι υπ' αριθ. 115/21-1-2002, 116/22-1-2003, 117/22-1-2003, 118/23-1-2003, 119/23-1-2003, 120/24-1-2003 και 121/27-1-2003 φορτωτικές. Με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, καθόσον τα έγγραφα αυτά λήφθηκαν υπόψη για την κρίση περί της ενοχής του αναιρεσείοντος για την πράξη αυτή, ενώ δεν προκύπτει η ταυτότητα τους. Με αυτά όμως που δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας και κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα της πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, τα έγγραφα αυτά, ως εκ του περιεχομένου τους, δεν συνδέονται με τις συνθήκες τέλεσης της πράξης αυτής και ως εκ τούτου δεν επηρέασαν την κρίση του Δικαστηρίου για την ενοχή του αναιρεσείοντος αλλά αναφέρονται απλώς διηγηματικά. Άλλωστε, δεν ήταν αναγκαία η αναφορά προσθέτων στοιχείων προσδιορισμού τους, αφού με την πραγματική ανάγνωση του κειμένου τους κατέστησαν γνωστά και κατά το περιεχόμενο τους στον αναιρεσείοντα, οπότε αυτός είχε πλήρη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενο τους, γεγονός που δεν εξαρτήθηκε από τον τρόπο προσδιορισμού τους στα πρακτικά της δίκης, ενόψει και του ότι δεν δημιουργήθηκε αμφιβολία για το αναλλοίωτο της ταυτότητα τους και επιπλέον του ότι ο προσδιορισμός της ταυτότητας των εγγράφων είναι αναγκαίος μόνο για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι τα έγγραφα αυτά και όχι κάποια άλλα αναγνώσθηκαν στη δίκη αυτή. Όθεν ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ μόνος λόγος της αναίρεσης περί απόλυτης ακυρότητα της διαδικασίας είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 509 ΚΠΔ εκτός από τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση για αναίρεση, μπορεί να προταθούν και πρόσθετοι λόγοι με έγγραφο που κατατίθεται δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την ορισμένη για συζήτηση της αναίρεσης ημέρα στον γραμματέα της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και συντάσσεται ατελώς σχετική έκθεση επάνω στα έγγραφα που κατατίθενται. Αν δεν τηρηθεί η παραπάνω προθεσμία, οι πρόσθετοι λόγοι είναι απαράδεκτοι. Για τον υπολογισμό της προθεσμίας αυτής των δεκαπέντε ημερών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 168 παρ. 1 ΚΠολΔ και των άρθρων 241 και 242 ΑΚ, δεν λαμβάνεται υπ' υπόψη η ημέρα κατάθεσης του δικογράφου των προσθέτων λόγων και η ημέρα συζήτησης (ΑΠ 331/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναίρεσης, όπως προκύπτει από την πράξη του αρμόδιου γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, κατατέθηκε στις 4-11-2010 για την παρούσα δικάσιμο της 19-11-2010.

Συνεπώς, από την επόμενη (5-11-2010) μέχρι την ημέρα της παρούσας συζήτησης (19-11-2010, ημέρα Παρασκευή) μεσολαβεί χρονικό διάστημα μικρότερο των δεκαπέντε ημερών, ήτοι δέκα τέσσερις ημέρες. Επομένως οι πρόσθετοι λόγοι έχουν ασκηθεί εκπρόθεσμα και είναι απαράδεκτοι.

Συνεπώς η αίτηση και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι πρέπει να απορριφθούν και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων ως πολιτικώς εναγόντων και στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθ. 445/7-9-2010 αίτηση του Γ. Α. του Σ., κατοίκου ... και τους επ' αυτής από 4-11-2010 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της 147, 178/2010 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των πολιτικώς εναγόντων Ν. Κ. και Α. Κ., την οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ. Και

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ