200/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 200 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 200/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1 ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελευθερία Παλυβού - Βαρουτσή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στεγάσεως (ΔΕΠΟΣ) Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Λιακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1471/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 7742/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-3-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 7-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου, τετάρτου και εβδόμου λόγων της αναιρέσεως και την απόρριψη των υπολοίπων. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 2 παρ. 3 του ν.1895/1990 στους υπαλλήλους που διατίθενται για τη γραμματειακή υποστήριξη των βουλευτών και Ελλήνων βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καταβάλλονται οι αποδοχές που λαμβάνουν οι υπάλληλοι των υπηρεσιών στις οποίες ανήκουν οργανικά, Στις αποδοχές περιλαμβάνονται τα πάσης φύσεως επιδόματα και πρόσθετες παροχές της οργανικής τους θέσης.

Εξάλλου στο άρθρο 4 της από 10.9.2001 Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στην επιχείρηση ΔΕΠΟΣ Α.Ε." και με τον τίτλο "Ανακλητά Επιδόματα", που ίσχυσε από 1.1.2001 - 30.12.2002, προβλέπεται ότι "στους απασχολούμενους σε συνεχή βάση με Η/Υ καταβάλλεται επίδομα σε ποσοστό 15%.

Συνεχής θεωρείται η επί 4ωρη ανά ημέρα τουλάχιστον απασχόληση στους Η/Υ", ενώ στο άρθρο 4 της από 23.9.2003 Επιχειρησιακής ΣΣΕ, που ίσχυσε από 1.1.2003 - 31.12.2003 προβλέπεται ότι "καταβάλλεται επίδομα χρήσης Η/Υ σε ποσοστό 15% επί του Β.Μ. στο προσωπικό που απασχολείται αποκλειστικά με τη χρήση Η/Υ για την εκτέλεση εργασίας και προβλέπεται από τις επί μέρους συλλογικές συμβάσεις.

Η απασχόληση βεβαιώνεται για κάθε μήνα από τον αρμόδιο Διευθυντή". Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, πολιτικός μηχανικός, πτυχιούχος ΕΜΠ, προσελήφθη από την εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στεγάσεως (ΔΕΠΟΣ Α.Ε.) το έτος 1982, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και συμφώνησε να αμοίβεται με τον ισχύοντα μέχρι 31.12.2000 Κανονισμό Μισθολογίου προσωπικού ΔΕΠΟΣ και από 1.1.2001 με τις Επιχειρησιακές ΣΣΕ "για τους όρους αμοιβής των εργαζομένων στην επιχείρηση ΔΕΠΟΣ ΑΕ".

Το έτος 1992 αποσπάστηκε στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως και από 1.11.1993 - 31.12.2003 διατέθηκε στο Πολιτικό Γραφείο του βουλευτή Β1. Στον ενάγοντα μέχρι το έτος 1992 δεν καταβάλλονταν επίδομα χρήσης Η/Υ, διότι κατά την εκτέλεση της εργασίας του, ως πολιτικού μηχανικού, δεν έκανε χρήση Η/Υ. Ήδη επικαλείται ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2001 - 31.12.2003 δικαιούται του επιδόματος χρήσεως Η/Υ ως οικειοθελούς νόμιμης παροχής από την εναγομένη, με βάση την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.

Ειδικότερα στο χρονικό αυτό διάστημα έκανε αποκλειστική χρήση Η/Υ, πολύ περισσότερο από 4 ώρες ημερησίως, διότι επιβάλλονταν για την εξεύρεση και επεξεργασία νόμων, πρακτικών της Βουλής, τη διαμόρφωση μελετών και στατιστικών στοιχείων, που ήταν απαραίτητα στη δράση του βουλευτή Β1 εντός και εκτός της Βουλής και ότι η εναγομένη το επίδικο επίδομα χορήγησε σε συναδέλφους του μηχανικούς, που απασχολούνταν αποκλειστικά με τη χρήση Η/Υ.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν αποδεικνύονται οι πιο πάνω υπηρεσίες του ενάγοντος με τη χρήση Η/Υ, ώστε, σε σύγκριση με την εργασία που παρείχαν στην εναγομένη οι συνάδελφοί του πολιτικοί μηχανικοί, να κριθεί ότι και αυτός δικαιούται του επιδόματος χρήσεως Η/Υ, σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.

Στην από 23.10.2002 βεβαίωση με την υπογραφή του βουλευτή Β1 αναγράφεται "βεβαιούται ότι ο κ.Χ1 , πολιτικός μηχανικός, υπάλληλος της ΔΕΠΟΣ ΑΕ, που είναι αποσπασμένος στο Υπουργείο Διοίκησης και Αποκέντρωσης και έχει διατεθεί στο βουλευτικό μου γραφείο, για την εξυπηρέτηση των αναγκών, απασχολείται από την έναρξη της διάθεσής του στο βουλευτικό μου γραφείο σε συνεχή βάση, πάνω από 4 ώρες κατά μέσο όρο ημερησίως με Η/Υ".

Από τη βεβαίωση αυτή, στην οποία δεν γίνεται χρήση του όρου "πάνω από 4 ώρες κατά μέσον όρο ημερησίως" δεν αποδεικνύεται αδιαμφισβήτητα ότι ο ενάγων πράγματι απησχολείτο σε συνεχή βάση καθημερινά τουλάχιστον 4 ώρες στη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, ώστε να δικαιούται το επίδικο επίδομα. Με τις παραδοχές αυτές εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, και την απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις κανονιστικές διατάξ3εις των ως άνω ΣΣΕ, στις οποίες στηρίζονταν η αγωγική απαίτηση του αναιρεσείοντος, τις οποίες παρέλειψε να εφαρμόσει και διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες, π9ου καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, περί της μη εφαρμογής των κανονιστικών όρων των ανωτέρω ΣΣΕ, οι οποίες, όπως εκτίθεται ανωτέρω, προϋποθέτουν για την επιδίκαση του άνω επιδόματος για το χρονικό διάστημα από 1.1.2001 - 30.12.2002 την επί 4ωρη άνω ημέρα τουλάχιστον απασχόληση στους Η/Υ και για το χρονικό διάστημα από 1.1.2003 - 31/12/2003 την αποκλειστική απασχόληση με τη χρήση Η/Υ.

Επομένως, οι από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ πρώτος και έβδομος λόγος της αναιρέσεως είναι βάσιμοι, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο με άλλη σύνθεση (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 7742/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ