2009/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 150/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7-3-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Πάσσος, ανέγνωσε την από 5-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Legislator headnote
AI generated2009/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ι. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566§1 και 577§3 του ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 559 ή 560 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Full text
Απόφαση 2009 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 2009/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Αυτοδιοικούμενου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου του άρθρου 3 του Ν.3852/2010 και Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης Β' Βαθμού με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ" το οποίο εδρεύει στην Τρίπολη Αρκαδίας, και εκπροσωπείται νόμιμα από τον κ. Περιφερειάρχη ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας" δυνάμει του άρθρου 3 παρ. 3 περ. (Ι) του Ν. 3852/2010, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λουκά και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Α. του Δ., κάτοικο ..., 2. Π. Α. του Α., κάτοικο ..., 3. Μ. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 4. Κ. Γ. του Β., κατοίκου ..., 5. Π. Θ. του Ν., κατοίκου ..., 6. Γ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., 7. Α. Κ. του Δ., κατοίκου ..., 8. Ν. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 9. Ν. Κ. του Η., κατοίκου ..., 10. Α. Μ. του Π., κατοίκου ..., 11. Ν. Π. του Β., κατοίκου ... και 12. Γ. Μ. του Μ., κατοίκου ..., όλων πρώην τακτικών υπαλλήλων του Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού (Α.Σ.Ο.) και νυν υπαλλήλων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Άπαντες οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Σούφλα και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 150/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7-3-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Πάσσος, ανέγνωσε την από 5-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566§1 και 577§3 του ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 559 ή 560 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Ειδικότερα για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1 ή 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), με εσφαλμένη ερμηνεία ή κακή εφαρμογή, πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλ.
τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, με πληρότητα και όχι αποσπασματικά, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, καθόσον η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΑΠ 290/2013).
Με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης από το άρθ.560 αριθ.1 ΚΠολΔ προβάλλεται ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας, που δίκασε ως Εφετείο επί αγωγής των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. "Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας" (στην θέση του οποίου υπεισήλθε ως καθολικός διάδοχος αυτοί το παραστάν κατά την συζήτηση ν.π.δ.δ. "Περιφέρεια Πελοποννήσου", άρθ.3§§1 και 3 περ.ι', 255,269,273 ν.3852/2010) με την προσβαλλομένη 150/2006 απόφασή του παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου και "συγκεκριμένα...παρέλειψε να λάβει υπόψιν του την με αριθ.346394/9.9.98 κοινή απόφαση του Υπουργού Γεωργίας και των Υφυπουργών Εσωτερικών, Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών (ΦΕΚ 180/30.9.1998) σύμφωνα με την οποία μεταφέρθηκαν από το ΑΣΟ οι αναιρεσίβλητοι με θέσεις προσωποπαγείς ΔΕ στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας".
Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθενται τα γενόμενα δεκτά από το δικαστήριο πραγματικά περιστατικά (παραδοχές), υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση, αλλά ούτε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού νόμου.
ΙΙ. Σύμφωνα με το άρθ. 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο αν 1) παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών κλπ. 2) το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης, του οποίου έγινε δεκτή η εξαίρεση 3) το δικαστήριο υπερέβη την δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν ήταν καθ' ύλην αρμόδιο και 4) παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Όπως προκύπτει από την σαφή διατύπωση των ως άνω διατάξεων, οι λόγοι αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων των ειρηνοδικείων απαριθμούνται περιοριστικά σ' αυτές (Ολ ΑΠ 45/1987), οι οποίες είναι ειδικές ως προς τους επιτρεπομένους λόγους αναίρεσης κατά των αναφερομένων εκεί αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθ. 559 ΚΠολΔ που αναφέρονται στους λόγους αναίρεσης των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων και ως τούτου άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι αναίρεσης (ΑΠ 937/2013, 623/2013, 1192/2012, 220/2012, 1629/2009).
Έτσι, δεν συγχωρείται αναίρεση κατά των αποφάσεων αυτών, μεταξύ άλλων, για έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών ή/και αντιφατικών αιτιολογιών (ΑΠ 937/2013, 1777/2012, 1192/2012, 757/2011), όταν αποδίδεται δηλ. αναιρετική πλημμέλεια από το άρθ.559 αριθ.19 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο (και τελευταίο) λόγο αναίρεσης κατά της ως άνω απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, φερόμενο από το άρθ.560 ΚΠολΔ, προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση "στερείται νόμιμης βάσεως, δοθέντος ότι περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές δικαιολογίες (νοείται :
αιτιολογίες) επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και πάσχει εκ πλαγίου παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών", Ο λόγος αυτός αναίρεσης παρά την αναφορά του στο άρθ.560 ΚΠολΔ, στηρίζεται, όπως προκύπτει από το περιεχόμενό του, στην αναιρετική πλημμέλεια από το άρθ.559 αριθ.19 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού η ως άνω αποδιδομένη στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης δεν εμπίπτει στην περιοριστική απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατ' αποφάσεων ειρηνοδικείων.
Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7-3-2007 αίτηση για αναίρεση της 150/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ