2007/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2007 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2007/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Αλεξάνδρα Σιούτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 8 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ... που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Τσιώστα, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 663/2019 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα το Ελληνικό Δημόσιο, νομίμως εκπροσωπούμενο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Πάρεδρο του ΝΣΚ Κωνσταντίνα Μαρίνου.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 7007/21.6.2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 978/2019.

Αφού άκουσε

Τον Εισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και μόνο ως προς το κεφάλαιο της περί επιβολής ποινής, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα επιμέτρηση ποινής και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, την Πάρεδρο του ΝΣΚ του πολιτικώς ενάγοντος και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473, 474 παρ.2,476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και , κατ'ακολουθία , το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ'αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται.Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια, απορρίπτεται [άρθρ.512, παρ.1 εδ.α' ΚΠΔ].Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως , που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Συκγκεκριμένα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως για έλλειψη της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και, δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως , πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή και, εάν μεν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία , πρέπει να προτείνεται η ανυπαρξία αυτής, ως προς όλα ή ως προς συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, εάν δε υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη πρέπει να διευκρινίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη της και να προσδιορίζονται οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας [ΟλΑΠ 2/2002, ΑΠ 31/2017].Δεν αποτελούν , όμως, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων , η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές , με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Εξάλλου από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ προκύπτει, ότι όλες οι προβλεπόμενες απ' αυτήν περιπτώσεις απαραδέκτου του ενδίκου μέσου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η άσκηση αναιρέσεως χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις για την άσκησή της [όταν, μεταξύ άλλων, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος], η εκπρόθεσμη άσκησή της κλπ.

εφόσον τελούν μεταξύ τους σε σχέση επικουρικότητας , ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ένδικου μέσου ως απαράδεκτου [ΟλΑΠ 6/2005].

Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ'αριθμ.663/2019 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό για απάτη κατ' εξακολούθηση και για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση με παράνομο περιουσιακό όφελος που υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ και του επιβλήθηκε, μετά την αναγνώριση ελαφρυντικού• για κάθε μία από τις ως άνω αξιόποινες πράξεις φυλάκιση τεσσάρων [4] ετών και συνολική ποινή φυλάκισης πέντε[5] ετών ανασταλείσα για τρία (3) έτη υπό όρους.

Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εμπρόθεσμα μετά την καταχώρηση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο στις 6-6-2019 και νομοτύπως με δήλωση που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της , ασκήθηκε σύμφωνα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως διότι " Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα εφάρμοσε και ερμήνευσε τις διατάξεις των άρθρων 216 παρ.3 και 386 παρ.3 περ.β' του ΠΚ", ενώ στη συνέχεια απλά παρατίθενται τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση και των δύο εγκλημάτων , δηλαδή της πλαστογραφίας και της απάτης.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως [άρθρ.510 παρ.1 περ. Δ'του ΚΠΔ] "Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει: α] ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, όπως επιβάλλουν τα άρθρα 93 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, β] δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία και τα οποία συνιστούν τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε και γ) περιέχει ελλειπείς αιτιολογίες αναφέροντας επί λέξει τα εξής:

1. Συγκεκριμένα, από τα αναγνωστέα έγγραφα, ήτοι το υπ' αριθμ. 231/23-6-2004 ΦΕΚ, στο οποίο δημοσιεύθηκε η υπ' αριθμ. .../ 2004 προκήρυξη πλήρωσης 1378 θέσεων ΔΕ οδηγών στην "ΕΘΕΛ Α.Ε.", στο κεφάλαιο Γ παρ. 7 αναφέρετο ότι:

"Ως βαθμολογούμενη εμπειρία η οποία αποτελεί είτε κριτήριο κατάταξης, είτε τυπικό προσόν διορισμού, νοείται η απασχόληση με σχέση εργασίας ή σύμβαση έργου στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό ή άσκηση επαγγέλματος σε καθήκοντα ή έργα συναφή με το αντικείμενο της προς πλήρωση θέσης ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ".

Στο κεφάλαιο Δ με Τίτλο "Β ΕΜΠΕΙΡΙΑ" ρητά αναφέρετο: "Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 8 παρ. 2 Β του Ν. 3051/2002 όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 12 του Ν. 3146/23-5-2003 η εμπειρία δεν λαμβάνεται υπόψη ως κριτήριο κατάταξης για το 35% των θέσεων που προκηρύσσονται κατά κλάδο ή ειδικότητα. Σε περίπτωση έλλειψης υποψηφίων με εμπειρία οι θέσεις που παραμένουν κενές καλύπτονται από υποψήφιους χωρίς εμπειρία. Όταν η εμπειρία προβλέπεται ως τυπικό προσόν διορισμού ή πρόσληψης δεν είναι δυνατή η πρόσληψη χωρίς εμπειρία".

Όπως προέκυψε από τον αναγνωστέο σχετικό πίνακα, η ΕΘΕΑ ΑΕ με ενέταξε στον πίνακα με τον τίτλο "ΕΝΙΑΙΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΔΙΟΡΙΣΤΕΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ" και με κατέταξε στη θέση 35 με 805 μόρια .

Σύμφωνα όμως με την από 22/7/2004 και με αριθ. πρωτ. .../2004 αίτησή μου για την συμμετοχή μου στην προκήρυξη της ΕΘΕΛ ΑΕ. στη σχετική κατηγορία "Πολυτέκνων" και την ένδειξη "Επιδιωκόμενες θέσεις με σειρά προτίμησης της Νομαργίας Αττικής" είχα δηλώσει "ΟΑΗΓΟΣ ΑΕ και εμπειρία 39 μήνες" και στους τίτλους σπουδών "Απολυτήριο Λυκείου 16 και 1/11 και έτος κτήσης 1993". Στα πρόσθετα δε προσόντα ότι κατέχω άδεια οδήγησης Ε1 κατηγορίας και ότι είμαι πολύτεκνος.

Στα υποβληθέντα δε έγγραφα ανέφερα και προσκόμισα α) την με αριθμ. δελτίου ... ταυτότητά μου. β) την επαγγελματική άδεια κατηγορίας Ε με αύξοντα αριθμό ... του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών και γ) το υπ. αριθμ. πρωτ. .../16-7-2004 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, δ) το από 14/9/1993 απολυτήριο του 2ου Λυκείου Γαλατσίου και ε) το υπ' αριθ. πρωτ. .../11 -7-2004 πιστοποιητικό του ΟΛΕΕ- ΤΣΑ. Από το περιεχόμενο του τελευταίου πιστοποιητικού προέκυπτε ότι είχα πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης στο ΤΣΑ 3 έτη 2 μήνες και 7 ημέρες, ήτοι 957 ημερομίσθια.

Σύμφωνα με την προκήρυξη είναι προφανές και κατά την κοινή λογική που διέπει τις διαδικασίες του είδους, η περίπτωσή μου έπρεπε να κριθεί με βάση την εμπειρία και τα πρόσθετα προσόντα της κατοχής επαγγελματικής άδειας και της ιδιότητας του πολυτέκνου .Πάρα ταύτα περιέργως και παρατύπως βρέθηκα στον πίνακα πολυτέκνων χωρίς εμπειρία(! ).

Με τον τρόπο αυτό η ΕΘΕΛ ΑΕ παραπλάνησε τον ΑΣΕΠ κατατάσσοντας με σε μία κατηγορία όπου ελήφθη υπόψη μόνον ο βαθμός του απολυτηρίου Λυκείου και όχι η εμπειρία μου η οποία μου προσέδιδε 293 επιπλέον μόρια.

Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι η ΕΘΕΛ ΑΕ συνέταξε μία σειρά πινάκων η οποία δεν ανταποκρινόταν στους όρους και προβλέψεις της προκήρυξης και χωρίς να προτάσσει τα κύρια έναντι των επικουρικών προσόντων.

Αποτέλεσμα της τακτικής αυτής της ΕΘΕΛ ΑΕ ήταν το γεγονός ότι με καταχώρησε στον πίνακα των πολυτέκνων χωρίς εμπειρία και όχι στον πίνακα των πολυτέκνων με εμπειρία. Αυτό σημαίνει ότι, ενώ έπρεπε να λάβω 805 μόρια με βάση τον βασικό τίτλο σπουδών και 296 μόρια με βάση την εμπειρία όπως όριζε ο πίνακας του κεφαλαίου Δ, τίτλου Β "Εμπειρία" και τη βεβαίωση του ΤΣΑ ότι είχα προϋπηρεσία 39 μηνών, δηλαδή συνολικά 1.101 μόρια (805 + 296).

Στην περίπτωση κατά την οποία δεν είχε προσκομισθεί το πλαστό απολυτήριο και είχε κατατεθεί το γνήσιο, τότε και πάλι ήμουν προσληπτέος, διότι θα είχα συγκεντρώσει 876 μόρια και συγκεκριμένα 580 μόρια από τον βαθμό του απολυτηρίου (11 και 6/11) (11.6 : 2 Χ 100) και 296 μόρια από την εμπειρία. Με βάση την βαθμολογία αυτή στον ενιαίο πίνακα διοριστέων πολυτέκνων με εμπειρία όπου θα έπρεπε να είχα καταταχθεί, θα έπρεπε να εγώ καταταγεί στη δέκατη (10η ) θέση αμέσως μετά τον Γ. Κ. του Π. και προ του Γ. Α. του Κ., ήτοι μετά από αυτόν που στον πίνακα έγει 930 μόρια και προ αυτού που έχει συγκεντρώσει 868 μόρια.

Με βάση τη βεβαιότητα αυτή και την υπεροχή μου ως προς τον πίνακα που έπρεπε να έχω καταταγεί, ήταν απολύτως βέβαιο ότι θα προσλαμβανόμουν και πράγματι έτσι έπρεπε να γίνει.

Η κατηγορία συνεπώς, για την οποία καταδικάσθηκα, έχει δημιουργηθεί με παραπλανημένη πληροφόρηση της Διοίκησης η οποία απέκρυψε την βασική της παράλειψη να συντάξει τους πίνακες των προσληπτέων με τέτοια (μη νόμιμη) τεχνική, ώστε να μετατοπίζει έναν υποψήφιο από τη μία κατηγορία στην άλλη ώστε να εξυπηρετείται κάποιος άλλος. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι δεν κατατάχθηκα στον πίνακα πολυτέκνων με εμπειρία όπως έπρεπε με βάση την προκήρυξη, αλλά στον πίνακα πολυτέκνων χωρίς εμπειρία, εκεί δηλαδή όπου ο νοθευμένος βαθμός του απολυτηρίου μου από μόνος του επαρκούσε για να προσληφθώ.

Συνεπεία όλων των ανωτέρω είναι το γεγονός ότι δεν είχα προσωπικά κανένα λόγο, ούτε ιδιαίτερο συμφέρον να εξυπηρετηθώ μεταβάλλοντας τον βαθμό του απολυτηρίου μου. Αυτός που το έκανε, είχε ένα και μόνο σκοπό. Να καταταγώ σε άλλη κατηγορία ώστε στην κατηγορία που ανήκα, να τοποθετηθεί κάποιος άλλος με μικρότερο βαθμό απολυτηρίου ο οποίος δεν θα προσλαμβανόταν.

Προς επίρρωση των ανωτέρω επικαλέσθηκα τον πίνακα διοριστέων πολυτέκνων με εμπειρία από τον οποίο προέκυπτε ότι από τους καταχωρηθέντες 153 επιτυχόντες εμπειρία είχαν οι 16 πρώτοι και 35 από τους υπόλοιπους συνολικά δηλαδή 51 μόνον επιτυχόντες από τους 153 και από αυτούς μεγαλύτερη βαθμολογία από εμένα είχαν μόνο 24 άτομα.

Κατά συνέπεια, με τον νόμιμο βαθμό του απολυτηρίου μου (11 και 6/11) θα ήμουν διοριστέος στον πίνακα οδηγών με εμπειρία- κατηγορία πολυτέκνων. Επομένως, ουδέν οικονομικό όφελος παράνομο προσκόμισα στον εαυτό μου με αντίστοιχη βλάβη, είτε της "ΕΘΕΑ ΑΕ", είτε κάποιου άλλου υποψηφίου οδηγού, οπότε δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικώς το αδίκημα της απάτης.

2. Όσον αφορά δε την αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι η μετάταξή μου από την "ΕΘΕΑ Α.Ε" στην Υ.Π.Α. ήταν μη νόμιμη, διότι δεν κατείχα το απαραίτητο τυπικό προσόν του Απολυτηρίου Λυκείου, αυτή είναι παντελώς μη νόμιμη και ελλιπής, καθότι για την μετάταξη αυτή αρκούσε η κατοχή και μόνο του Απολυτηρίου Λυκείου και όχι συγκεκριμένος βαθμός του Απολυτηρίου αυτού.

Όμως, όλες οι ως άνω αιτιάσεις, που περιέχονται στο δικόγραφο της αναιρέσεως, όσον αφορά την πράξη της κακουργηματικής απάτης κατ' εξακολούθηση είναι απαράδεκτες αφού με αυτές πλήττεται η ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου, δεν θεμελιώνουν κάποιο παραδεκτό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ,. γι' αυτό, εφ' όσον η κρινόμενη αίτηση δεν περιέχει κανέναν ορισμένο και παραδεκτό λόγο αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ. 512 παρ. 1 ΚΠΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 578 παρ. 1ΚΠΔ) καθώς και η δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου (αρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ), μειωμένη κατ' άρθρ. 22§1 ν. 3693/57.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.6.2019 και με αριθμό γενικού πρωτ. 7007/21.6.2019 αίτηση - δήλωση του Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 663/2019 απόφασης του Α' Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου εκ τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Νοεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ