2006/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2006 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2006/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη-Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Στυλιανού Γκρόζου (κωλυομένου του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του την 10η, 15η και 17η Δεκεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί επί της έφεσης του εκκαλούντος-εκζητούμενου Χ, κατοίκου ... και ήδη προσωρινά κρατούμενου στο κατάστημα κράτησης ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Μήτση, κατά του υπ' αριθμ. 90/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του, αποφάσισε την εκτέλεση του υπ' αριθμ. GS 157 Js 7189/10-8-2010 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, που εκδόθηκε από την Εισαγγελία της Reseusburg Γερμανίας και διαβιβάστηκε στις Ελληνικές Αρχές με το υπ' αριθ. 5291/9/185- στ - Κ από 05-10-2010 του 3ου τμήματος του γραφείου SIRENE, σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.

Κατά του βουλεύματος αυτού ο εκκαλών-εκζητούμενος άσκησε την από 29 Οκτωβρίου 2010 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών Ελένη Καρρά και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1451/2010. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του εκζητου-μένου, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεση, και τον Αντεισαγ-γελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή η έφεση του εκζητουμένου και να μην εκδοθεί.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κλπ", σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου, επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον Εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση από τον Γραμματέα Εφετών, στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως, η υπό κρίση, από 29 Οκτωβρίου 2010, με αριθμό έκθεσης 141/2010, έφεση του Χ, κατά της υπ' αριθμό 90/2010 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αποφασίστηκε η εκτέλεση του με αριθμό πρωτοκόλλου 157 JS 7189/10 από 10-8-2010 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Reseusburg της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα ενώπιον του αρμόδιου Γραμματέα του παραπάνω Εφετείου, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσία.

Κατά το άρθρο 1 του πιο πάνω νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους έκδοσης του εντάλματος, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας:

α) προκειμένου, σε πρόσωπο στο οποίο ήδη έχει αποδοθεί η αξιόποινη πράξη, να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία. Περαιτέρω, στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου, ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει, ειδικότερα, α) ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής κλπ.

σύνδεσης της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνεται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από την νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειες της, και ορίζεται ότι το ένταλμα τούτο μεταφράζεται στην επίσημη γλώσσα του κράτους εκτέλεσης του.

Επίσης, στο άρθρο 9 παρ. 3, ορίζεται ότι, όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το συμβούλιο εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος, ενώ, κατά την παραπάνω διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 του εν λόγω νόμου, κατά της πιο πάνω οριστικής απόφασης επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο, από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα, μέσα στην προθεσμία που προαναφέρθηκε.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή, σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, αντίστοιχα δε, κατά το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ.

α' του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 αυτού, επιτρέπεται η εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα και με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστο δώδεκα μηνών, όπως επίσης, το ένταλμα εκτελείται, κατά το στοιχ.

β' της ανωτέρω παραγράφου 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή ως κακούργημα, ενώ, τέλος, κατά την παρ. 2 του αμέσως πιο πάνω άρθρου, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών.

Τέλος, στο άρθρο 11 του ίδιου νόμου καθορίζονται οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Μεταξύ δε των περιπτώσεων αυτών, είναι και εκείνη κατά την οποία το πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, προς το σκοπό δίωξης, είναι ημεδαπός και διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη (άρθρο 11 στοιχείο η του Ν. 3251/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, και συγκεκριμένα από τα έγγραφα που προσκομίζονται από το κράτος που ζητεί την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος, συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκζητούμενος και ο παραστάς συνήγορός του προφορικώς και με το υποβληθέν έγγραφο υπόμνημά της, προέκυψαν τα ακόλουθα:

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αποφάσισε την εκτέλεση του υπ' αριθμό 157 JS 7189/10 από 10-8-2010 Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που εκδόθηκε από τον Εισαγγελέα της πόλεως ... της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, κατά του εκκαλούντος Χ, έλληνα υπηκόου, ο οποίος γεννήθηκε στις 14-6-1959 στο ..., κατοίκου ..., προκειμένου να προσαχθεί αυτός ενώπιον της ως άνω εισαγγελικής αρχής, που εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης, με σκοπό να ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη για την πράξη της φοροδιαφυγής, που συνίσταται στα εξής πραγματικά περιστατικά: "ο διωκόμενος είναι ένας από τους οργανωτές μιας ελληνικής συμμορίας λαθρεμπορίας τσιγάρων που δρα σε διεθνές επίπεδο, με σκοπό τη διενέργεια συνεχούς λαθρεμπορίας τσιγάρων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα τσιγάρα που έφταναν στην ελληνική επικράτεια με άγνωστο τρόπο μεταφέρονταν στη συνέχεια με φορτηγά αυτοκίνητα, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Αυστρίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, πιθανόν στο Βέλγιο προκειμένου να μεταφερθούν στη συνέχεια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο διωκόμενος είναι ένα από τα άτομα τα οποία είναι υπεύθυνα στην Ελλάδα για την οργάνωση της μεταφοράς μέσω φορτηγών και ύποπτος για την επιλογή και την καθοδήγηση των οδηγών, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και συνεργάστηκε με τον ήδη τελεσίδικα καταδικασμένο Γ.

Την 1-12-2007 ο διωκόμενος και ο Γ ανέθεσαν στον ήδη τελεσίδικα καταδικασμένο Π να οδηγήσει ένα φορτηγό αυτοκίνητο, με τις βουλγαρικές πινακίδες ΠΒ 9136 ΒΡ με ρυμουλκούμενο ψυγείο με τις βουλγαρικές πινακίδες ΡΒ 2762 ΕΗ, από τον .... Το ρυμουλκούμενο ψυγείο, όπως γνώριζε ο διωκόμενος, ήταν φορτωμένο με συνολικά 6.928.400 αφορολόγητα τσιγάρα (34.642 κούτες) της μάρκας SOVEREIGN, τα οποία ήταν κρυμμένα κάτω από πιπεριές.

Το φορτηγό αυτοκίνητο που χρησιμοποιήθηκε ήταν δηλωμένο στη βουλγα-ρική εταιρεία με την επωνυμία "Winners Trans OOD" της οποίας εταίρος ήταν ο εκζητούμενος. Ο ξεχωριστά διωκόμενος Π πέρασε το συνοριακό σημείο Passau της Αυστρίας και στις 4-12-2007 ο ανωτέρω ελέγχθηκε από τις Γερμανικές Τελωνειακές Αρχές και τα τσιγάρα κατασχέθηκαν.

Αντίθετα προς την υποχρέωση, την οποία γνώριζαν, ούτε ο εκζητούμενος, ούτε ο ανωτέρω οδηγός Π, στα πλαίσια της μεταφοράς των τσιγάρων για εμπορικούς σκοπούς, κατά την οποία προέκυψε ο γερμανικός φόρος καπνού, λόγω της διέλευσης μέσα από την επικράτεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, χρησιμοποίησαν το γερμανικό φορόσημο ούτε δήλωσαν την εισαγωγή των τσιγάρων στις γερμανικές τελωνειακές ή οικονομικές αρχές, με συνέπεια να προκληθεί οικονομική ζημιά ύψους 946.470,02 ευρώ".

Η παραπάνω αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται από την εκζητούσα Χώρα, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, συνιστά παράβαση του Κώδικα Δημοσίων Εσόδων της Γερμανίας, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από τις παραγράφους 369, 370 Ι αριθμ. 2, και 370α F, αριθμός 5 του Γερμανικού Κώδικα Δημοσίων Εσόδων και τα άρθρα 19, 12 εδ. 1 του Γερμανικού νόμου περί φορολογίας καπνού, με ανώτατη προβλεπόμενη ποινή τη φυλάκιση δέκα (10) ετών, ενώ, ταυτόχρονα είναι αξιόποινη και κατά τους Ελληνικούς Ποινικούς νόμους (άρθρα 155, 157, και 160 του Ν. 2960/2001).

Όμως, για την ίδια αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, και η οποία όπως προεκτέθηκε φέρει το νομικό χαρακτηρισμό της φοροδιαφυγής, με τα ίδια ακριβώς πραγματικά περιστατικά έχει σχηματισθεί σε βάρος του εκκαλούντος, αλλά και κατ' άλλων υπαιτίων, σχετική δικογραφία από τον Εισαγγελέα Πλημμε-λειοδικών Πειραιώς με αριθμό ΒΟ9/6535, ήδη δε έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, για παράβαση του νόμου 2960/2001 περί λαθρεμπορίας, και με την υπ' αριθμό ΕΓ2-10/119/15-4-2010 παραγγελία του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πειραιώς, προς τον Ανακριτή του Β' Τμήματος Πλημμελειοδικών Πειραιώς, στον οποίο και εκκρεμεί, έχει δοθεί η σχετική παραγγελία για τη διενέργεια κύριας ανάκρισης.

Τούτο, προκύπτει από τη με αριθμό 80/2-12-2010 βεβαίωση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιώς, σε συνδυασμό με το υπ' αριθμό 99-ΒΚ-5/09/05-02-2009 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Βουλγαρίας, με την επισυναπτόμενη σ' αυτό, με αριθμό

ΙΙ-153/08 IV/23-01-2009 αίτηση της Ανωτάτης Ακυρωτικής Εισαγγελίας της Βουλγαρίας. Πράγματι, από τα έγγραφα του φακέλου της δικογραφίας, και ανεξάρτητα του διαφορετικού νομικού χαρακτηρισμού της πράξεως της φοροδιαφυγής, που αποδίδεται από το εκζητούν Κράτος, και που, στην προκειμένη περίπτωση δεν συμπίπτει με εκείνο που προσδόθηκε στον εκζητούμενο από τις αρμόδιες ημεδαπές εισαγγελικές αρχές, και συγκεκριμένα αυτού της λαθρεμπορίας, με σαφήνεια προκύπτει ότι για την ένδικη περίπτωση υφίσταται ταυτότητα των πραγματικών περιστατικών μεταξύ της πράξεως αυτής, για την οποία ζητείται η εκτέλεση του ως άνω ευρωπαϊκού εντάλματος.

Ειδικότερα δε προκύπτουν τα εξής: α) ότι ο εκκαλών-εκζητούμενος, είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο, το οποίο από κοινού με άλλα πρόσωπα αποτελούσαν οργανωτικά μέλη, μιας ελληνικής συμμορίας λαθρεμπορίας τσιγάρων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, β) ότι ο εκζητούμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, το οποίο, από κοινού με άλλους ομοεθνείς του, υπεύθυνα οργάνωσε στην Ελλάδα μία συμμορία λαθρεμπορίας τσιγάρων, και ενώ, με τη χρήση φορτηγών αυτοκινήτων όχι μόνο επέλεγε τα κατάλληλα πρόσωπα ως οδηγούς για τις μεταφορές, αλλά και μεθόδευε τη μεταφορά των λαθραίων τσιγάρων από την Ελλάδα, τα οποία προηγουμένως προμηθεύονταν από κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, και στη συνέχεια δια μέσου των χωρών Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Αυστρίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, προωθούσε με πιθανό προορισμό το Βέλγιο, γ) ότι η μεταφορά του συγκεκριμένου φορτίου τσιγάρων, έγινε όχι μόνο με το ίδιο φορτηγό αυτοκίνητο, με αριθμό πινακίδων ΡΒ9136 ΡΒ/ΡΒ 2762 ΕΗ, αλλά υφίσταται ακόμη, ταυτότητα της ποσότητας των τσιγάρων που μεταφέρθηκαν από την Ελλάδα και μάλιστα αυτής από 6.928.400 τεμάχια μάρκας "Σοβερέν", δ) ακόμη, ότι υφίσταται ταυτότητα των προσώπων των μετόχων-ιδιοκτητών της εταιρείας "ΚΦΣ Τράνς", στην οποία ανήκε το ρυμουλκούμενο φορτηγό όχημα, και στην οποία συμμετείχε ως εταίρος και ο εκκσλών, ε) υφίσταται επίσης, ταυτότητα των φερομένων ως υπαιτίων προσώπων, τα οποία από κοινού με τον εκκαλούντα διοργάνωσαν και μετέφεραν δια μέσου των ως άνω Χωρών, τη συγκεκριμένη ποσότητα των λαθραίων τσιγάρων, μεταξύ των οποίων και ο Γ, ο Π, (οδηγός του ως άνω οχήματος), ο ...ς και άλλοι.

Το γεγονός δε ότι υφίσταται χρονική διαφορά μεταξύ της 1ης Δεκεμβρίου 2007, κατά την οποία το συγκεκριμένο ρυμουλκούμενο αυτοκίνητο αναχώρησε από τον Πειραιά, μέχρι και την 4η Δεκεμβρίου 2007, κατά την οποία το όχημα ελέχθηκε από τις γερμανικές τελωνειακές αρχές και στη συνέχεια κατασχέθηκε το σχετικό φορτίο, οφείλεται στο γεγονός ότι για τη μετάβαση του οχήματος, από τον Πειραιά στη Γερμανία μεσολάβησε ο χρόνος αυτός, στοιχείο το οποίο δεν μεταβάλλει την ταυτότητα των πραγματικών περιστατικών της πράξεως.

Πέραν των ανωτέρω και ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό που κατά τα εκτεθέντα προσδίδεται στην πράξη, πρόκειται περί ενός και του αυτού εγκλήματος λαθρεμπορίας, αφού, λόγω του ενιαίου διασυνοριακού χώρου των Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ποινική αξίωση αυτών εξαντλείται άπαξ, με την εισαγωγή από τρίτη χώρα σε χώρα της Ε.Ε.

και συνεπώς με την περαιτέρω διαδοχική διακίνηση των εμπορευμάτων, δεν διαπράττεται άλλο αδίκημα λαθρεμπορίας. Επομένως, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, το οποίο αποφάσισε την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, έσφαλε ως προς την ορθή εφαρμογή του νόμου και ο σχετικός περί τούτου λόγος της εφέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να γίνει δεκτός και ως ουσία βάσιμος, καθώς και η έφεσή του.

Μετά από αυτά, πρέπει να εξαφανισθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να απαγορευθεί η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την έφεση του εκκαλούντος κατά της υπ' αριθμό 90/2010 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη απόφαση Γνωμοδοτεί, ότι δεν πρέπει να εκδοθεί ο εκζητούμενος Χ, που γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1959 στο ..., κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης ..., για την πράξη που αναφέρεται στο με αριθμό 157 Js 7189/10 από 10-8-2010 Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης της Εισαγγελίας του Regensburg της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που φέρεται να έχει τελεστεί το Δεκέμβριο του έτους 2007.

Διατάσσει την απόλυση του εκζητουμένου εκκαλούντος από τις φυλακές, εάν για άλλη αιτία δεν πρέπει να κρατείται.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ