2004/2007 · 2004/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2004 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 2004/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα-Εισηγητή, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας, υπό εκκαθάριση τελούσας, με την επωνυμία "ΤΡΟΦΙΝΑ Α.Ε", που εδρεύει στο Ν. Ηράκλειο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Φιλόλαος Δημητρίου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "CARLSBERG INTERNATIONAL AS (CIAS)" που εδρεύει στην Κοπεγχάγη της Δανίας και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ...... και 3) Ψ1 ως νομίμων εκπροσώπων άλλως προστηθέντων αυτής, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ιωάννης Μπόμπος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30.11.2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1618/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1459/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10.1.2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 30.7.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει αναίρεση της 1459/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 4, 1 και 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο υπερέβη τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου ή αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 867, 868 και 869 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει άτι διαφορές ιδιωτικού δικαίου υφιστάμενες ή μέλλουσες, να προέλθουν από ορισμένη έννομη σχέση, πλην των εργατικών διαφορών, μπορούν να υπαχθούν σε διαιτησία με συμφωνία, αν εκείνοι που τη συνομολόγησαν έχουν την εξουσία να διαθέτουν ελεύθερα το αντικείμενο της διαφοράς. Ειδικά για τις μελλοντικές διαφορές απαιτείται πέραν της εξουσίας διαθέσεως των μερών και τήρηση έγγραφου τύπου, που είναι συστατικός, και δεν μπορεί να αναπληρωθεί με την επίκληση άλλων αποδεικτικών μέσων. Με τη συμφωνία περί διαιτησίας επί των μελλοντικών διαφορών μπορούν να υπαχθούν σε διαιτησία ορισμένες ή και όλες οι ιδιωτικού δικαίου διαφορές από ορισμένη έννομη σχέση, που μπορούν να γεννηθούν στο μέλλον, σε οποιαδήποτε διάταξη του νόμου και αν στηρίζονται. Άρα αντικείμενο της συμφωνίας για διαιτησία μπορεί να αποτελέσει και η διαφορά που ανακύπτει από αδικοπραξία κάποιου από τους συμβαλλομένους ή των προσώπων για τα οποία ευθύνεται αυτός. Στις διαφορές από αδικοπραξία, που κατά τα παραπάνω είναι δεκτικές υπαγωγής στη διαιτησία, περιλαμβάνονται και εκείνες που συρρέουν με απαιτήσεις αποζημιώσεως, από τη σύμβαση, με την έννοια της συρροής απαιτήσεων ή αξιώσεων στηριζόμενων επί διαφορετικών, διατάξεων, αφ' ενός μεν γιατί οι αξιώσεις αυτές από αδικοπραξία, ανεξάρτητα από τη νομική τους θεμελίωση, είναι αναπόσπαστα συνδεόμενες, με τις αντίστοιχες συμβατικές, αφ' ετέρου δε γιατί, με την αντίθετη εκδοχή, το πεδίο εφαρμογής της αντίστοιχης διαιτητικής ρήτρας θα περιοριζόταν δραστικά, με την προσφυγή ταυ ζημιωθέντος ενώπιον των τακτικών δικαστηρίων, μέσω της ασκήσεως των αδικοπρακτικών αξιώσεων, με αποτέλεσμα η λειτουργία της διαιτητικής ρήτρας να καταλείπεται στην προαίρεση του ενός από τα μέρη που τη συνομολόγησαν. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 67, 868 και 869 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στη συμφωνία διαιτησίας επί ιδιωτικού δικαίου διαφορών, δηλαδή διαφορών που πηγάζουν από έννομη σχέση του ιδιωτικού δικαίου με αντικείμενο είτε την ύπαρξη είτε την ανυπαρξία της έννομης σχέσης, είτε τις επί μέρους εκδηλώσεις της ως προς τα υποκείμενα, το αντικείμενο και το περιεχόμενο του δικαιώματος, τα μέρη πρέπει να έχουν την εξουσία να διαθέτουν ελεύθερα το αντικείμενο της διαφοράς, δηλαδή αυτό να είναι απαλλοτριωτό, όπως κατά κύριο λόγο είναι τα περιουσιακά δικαιώματα, ενοχικά και εμπράγματα, όχι όμως και εκείνα που ανάγονται στο δίκαιο προστασίας της προσωπικότητας. Εν όψει αυτών, οι αξιώσεις από ηθική βλάβη φυσικού προσώπου από τις διατάξεις των άρθρων 932 και 59 Α.Κ., από προσβολή της προσωπικότητας, συνδέονται τόσο στενά με την ψυχική σφαίρα του φυσικού προσώπου, που υφίσταται και την ψυχική ταραχή, η οποία εκπηγάζει από την αδικοπρακτική συμπεριφορά σε βάρος του, ώστε να μη μπορούν ν' αποτελέσουν αντικείμενο διαιτησίας. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 681 Α.Κ., με τη σύμβαση έργου o εργολάβος, έχει υποχρέωση να εκτελέσει το έργο και ο εργοδότης να καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 682 Α.Κ. αμοιβή λογίζεται πώς έχει συμφωνηθεί σιωπηρά, αν το έργο συνηθίζεται να εκτελείται μόνο με αμοιβή. Η διάταξη του άρθρου 650 Α.Κ. εφαρμόζεται ανάλογα. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ουσιώδες στοιχείο της μισθώσεως έργου είναι η συμφωνία για την αμοιβή, ως ανταλλάγματος της εκτελέσεως του έργου, η δε αμοιβή είναι δυνατόν να είναι εκ των προτέρων ορισμένη ή να παραμένει ακαθάριστη, οπότε ο προσδιορισμός της γίνεται με βάση αντικειμενικά κριτήρια, ενώ, εάν στη σύμβαση δεν προβλέφθηκε και δεν ορίσθηκε τίποτε για την αμοιβή του εργολάβου, λογίζεται αυτή κατά τεκμήριο σιωπηρώς συμφωνηθείσα, εφ' όσον το έργο κατά τις συνήθεις περιστάσεις εκτελείται μόνο με αμοιβή, το ποσό δε της αμοιβής θα καθορισθεί στην περίπτωση αυτή από την ισχύουσα διατίμηση ή θα καθορισθεί ως εύλογη αμοιβή εκείνη, που καταβάλλεται από άλλους εργοδότες για όμοιες εργασίες. Το τεκμήριο που καθιερώνεται με την διάταξη του άρθρου 682 παρ. 1 Α.Κ. είναι μαχητό, ο δε εργολάβος οφείλει να επικαλεσθεί και ν' αποδείξει τις προϋποθέσεις του τεκμηρίου, δηλαδή: α) την δυνάμει συμβάσεως ανάληψη απ' αυτόν της εκτελέσεως ορισμένου έργου, β) ότι το έργο αυτό κατά τις συνήθεις περιστάσεις εκτελείται μόνο με αμοιβή και γ) ότι δεν υπάρχει ούτε συνάγεται από τη σύμβαση συμφωνία περί αμοιβής. Επειδή όμως το τεκμήριο αυτό είναι μαχητό, είναι δυνατή η ανατροπή του από τον εναγόμενο εργοδότη, δια της επικλήσεως και αποδείξεως άτι εξαιρετικά, στη συγκεκριμένη περίπτωση αποκλείσθηκε με τη σύμβαση η καταβολή αμοιβής. Ως προς το ύψος της αμοιβής που οφείλεται σε μια τέτοια περίπτωση, λαμβάνεται υπόψη η νόμιμη, άλλως η ειθισμένη για παρόμοια έργα αμοιβή, ενώ αν δεν υπάρχει τέτοια, προσδιορίζεται μία εύλογη αμοιβή. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ότι μεταξύ της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας και της πρώτης εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης καταρτίσθηκε σύμβαση διανομής από την πρώτη στην Ελλάδα της παραγόμενης από τη δεύτερη μπύρας τριετούς διάρκειας. Ειδικότερα, δέχθηκε ότι με το υπογραφέν ιδιωτικό συμφωνητικό και συγκεκριμένα με το άρθρο 11 αυτού "συμφωνήθηκαν όλες οι διαφορές ή αξιώσεις που τυχόν προκύψουν από την παρούσα σύμβαση ή αθέτηση της, θα επιλύονται σε πρώτο σε τελευταίο βαθμό και θα εκδικάζονται από διαιτησία. Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν θα περιορίζει ή εμποδίζει κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη να ζητήσει από οποιοδήποτε τακτικά δικαστήριο τη διαταγή ασφαλιστικών ή άλλων προσωρινών μέτρων". Παρ. 3 "Ή διαιτησία θα διεξάγεται σύμφωνα με τους κανόνες συμφιλίωσης και διαιτησίας του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου ενώπιον τριών διαιτητών που έχουν διορισθεί κατά τους παραπάνω κανόνες". Παρ. 4 "Η διαιτησία θα λαμβάνει χώρα στην πόλη Κοπεγχάγη της Δανίας και η επίσημη γλώσσα της διαδικασίας και της διαιτησίας θα είναι η Αγγλική γλώσσα. H διαιτητική απόφαση θα είναι αμετάκλητη και δεσμευτική για τα συμβαλλόμενα μέρη, χωρίς δυνατότητα έφεσης ή ανάγκης για τροποποίηση ή κατάθεση της απόφασης στο αρμόδιο δικαστήριο και θα είναι άμεσα εκτελεστή στη δικαιοδοσία του κάθε συμβαλλόμενου μέρους". Εξ άλλου, με την παρ. 1 του ίδιου άρθρου 11 της συμβάσεως διανομής ορίσθηκαν τα εξής για το εφαρμοστέο δίκαιο: " Η παρούσα σύμβαση, η ερμηνεία, το κύρος, η δομή και η εκτέλεση της θα διέπονται από το δίκαιο της Δανίας. Η ερμηνεία της παρούσας σύμβασης θα γίνεται σύμφωνα με την εκδοχή της στην Αγγλική Γλώσσα". Με την παραπάνω συμβατική ρύθμιση ως γνήσια μετάφραση της πρωτότυπης αγγλικής γραμματικής διατυπώσεώς της, οι άμεσα συμβληθέντες, δηλαδή η ενάγουσα και η πρώτη εναγομένη εταιρεία, συνήψαν έγκυρη ρήτρα διαιτησίας, σύμφωνα με την οποία εκδήλωσαν τη σαφή βούληση τους να επιλύουν κάθε μελλοντική διαφορά για οποιαδήποτε αξίωση που πηγάζει ή συσχετίζεται με τη σύμβαση διανομής, με προσφυγή στη διαιτησία, κατ' αποκλεισμό κάθε προσφυγής στα δικαστήρια. Η δήλωση δε αυτή βούλησης των μερών είναι διατυπωμένη με πλήρη σαφήνεια, έτσι ώστε να μη χρειάζεται ερμηνεία αφού δεν υφίσταται κενό ή ασάφεια στη διατύπωση ειδικά της συγκεκριμένης διάταξης της σύμβασης διανομής που αφορά τη διαιτητική ρήτρα. Επομένως, στην πιο πάνω ρήτρα διαιτησίας υπάγονται όλες οι διαφορές και οι αντίστοιχες αξιώσεις, που έχουν ως αφετηρία τη σύμβαση διανομής και την οποιαδήποτε ομαλή ή ανώμαλη εξέλιξη της συμβατικής αυτής σχέσεως, είτε αυτές στηρίζονται στην αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους του ενός των συμβαλλομένων μερών, είτε θεμελιώνονται στις διατάξεις για τις αδικοπραξίες, όπως οι αντίστοιχες αξιώσεις στη δεύτερη περίπτωση, υπό το πρίσμα του εφαρμοστέου δικαίου της Δανίας, θα ήταν δυνατό να συνδεθούν με οποιαδήποτε υπαίτια πράξη ή παράλειψη θετικής παραβάσεως της συμβάσεως εκ μέρους των οργάνων ή των προστηθέντων της πρώτης εναγομένης εταιρείας ή και της ενάγουσας διανομέα, που θα συνιστούσε και αδικοπρακτική συμπεριφορά αυτοτελώς. Εφόσον δε τα επικαλούμενα με την αγωγή περιστατικά, που θεμελιώνουν την αγωγική αδικοπρακτική ευθύνη της πρώτης εναγομένης εταιρείας, έχουν σχέση με τον παράνομο και καταχρηστικό τρόπο καταγγελίας της συμβάσεως διανομής και αφετηρία την ίδια σύμβαση διανομής, υπάγονται στην πιο πάνω συμβατικώς προβλεφθείσα διαιτησία, ακόμα και με την έννοια της αξιώσεως ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης ενάγουσας ανώνυμης εταιρείας". Περαιτέρω, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στις 11.12.1996 υπογράφηκε μεταξύ της ενάγουσας Ανώνυμης Εταιρείας που εδρεύει· στα Νέο Ηράκλειο Αττικής και της πρώτης εναγομένης, Ανώνυμης Εταιρείας που εδρεύει στη Δανία, στο εξής "CIAS" νομίμως και των δύο εκπροσωπουμένων, η από 11-12-1996 σύμβαση διανομής, με την οποία η ενάγουσα ανέλαβε το αποκλειστικό δικαίωμα πώλησης και προώθησης στην Ελλάδα της μπύρας CARLSBERG, που παράγει και διαθέτει στην παγκόσμια κατανάλωση η πρώτη εναγομένη, καθώς και τη χρήση των εμπορικών σημάτων της πρώτης εναγομένης σε σχέση με την εν λόγω προώθηση. Με βάση αντίστοιχους όρους της εν λόγω συμβάσεως, που προσκομίζεται σε κεκυρωμένο αντίγραφο και νόμιμη μετάφραση, η σύμβαση θα άρχιζε να ισχύει από την 1-1-1997 (όρος 6.1), η εκτέλεση των παραγγελιών θα γινόταν δύο μήνες μετά την υποβολή τους (όρος 4.2), η δε πρώτη εναγομένη δεν θα έφερε καμμία ευθύνη για την καθυστέρηση ή την ακύρωση των παραγγελιών (όρος 4.2). Εξ άλλου, με άλλους όρους της συμβάσεως η ενάγουσα διανομέας όφειλε να τηρεί ενήμερη τη καθ'ης για τις διαφημιστικές της πρωτοβουλίες (όρος 3.5), να υποβάλλει κάθε μήνα εκθέσεις πωλήσεων συντεταγμένες κατά τις υποδείξεις της πρώτης εναγομένης (όρος 3.9), και να δαπανήσει συγκεκριμένα ποσά για την προώθηση του διανεμόμενου προϊόντος της πρώτης εναγομένης (όρος 3.10). Ακόμα με άλλους όρους τα συμβαλλόμενα μέρη έπρεπε τρεις (3) μήνες πριν από την έναρξη του δευτέρου συμβατικού έτους να προβούν σε πρόβλεψη για τις πωλήσεις του επόμενου έτους (όρος 4.1), η ενάγουσα διανομέας ήταν υποχρεωμένη να εξοφλεί τα τιμολόγια εντός 60 ημερών από της τιμολογήσεως (όρος 5.3) και να καταθέσει τραπεζική εγγύηση καλύπτουσα το ύψος των παραγγελιών της (όρος 5.4). Εξ άλλου, με την ίδια σύμβαση και ειδικά τον 6ο όρο της, συμφωνήθηκαν τ' ακόλουθα ως προς τους ειδικούς στόχους πωλήσεων και τις δυνατότητες καταγγελίας της (όρος 6.1). Η σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ από την 1.1.1997 και θα ισχύσει έως την 31-12-1999, εκτός εάν λήξει προηγουμένως με άλλο τρόπο. Μετά από την παραπάνω ημερομηνία η παρούσα σύμβαση θα ανανεώνεται αυτόματα, εκτός αν λήξει προηγουμένως με άλλο τρόπο. Μετά από την παραπάνω ημερομηνία, η παρούσα σύμβαση θα ανανεώνεται αυτόματα για χρονικές περιόδους ενός έτους, εκτός αν λήξει σύμφωνα με τον παρόντα όρο 6" (όρος 6.2). Η παρούσα σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί οποτεδήποτε και από οποιοδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη, επιδίδοντας προς το άλλο μέρος τουλάχιστον 6 μήνες πριν, γραπτή ειδοποίηση η οποία θα παράγει τ' αποτελέσματα της στις 30 Ιουνίου ή στις 31 Δεκεμβρίου (όποια από τις δύο ημερομηνίες έλθει πρώτη 6 μήνες μετά από την ημερομηνία ειδοποίησης) προϋποτιθεμένων όμως των ακολούθων: α) εάν ο διανομέας σε οποιαδήποτε από τις παρακάτω αναφερόμενες περιόδους από 1-1 έως 31-12 δεν επιτύχει το ελάχιστο όριο πωλήσεων της μπύρας GARLSBERG στην περιοχή αναφέρεται παρακάτω η CIAS μπορεί αμέσως να καταγγείλει τη σύμβαση: 1997 : 60.000 κιβώτια, 1998 : 120.000 κιβώτια, 1999 : 180.000 κιβώτια. Το κιβώτιο περιέχει 24 φιάλες/κουτιά από αλουμίνιο με περιεχόμενο 0,33 λίτρα το καθένα. Αν για τους λόγους που αναφέρονται στον 8ο όρο ο διανομέας εμποδίζεται στην πώληση μπύρας GARLSBERG στην περιοχή, οποιαδήποτε 12 μήνες περίοδος θα επιμηκύνεται σύμφωνα με τον 8ο όρο" (όρος 6.3) "χωρίς να παραβλάπτεται ο παραπάνω όρος 6.2 και με την επιφύλαξη οποιουδήποτε αγωγικού δικαιώματος ή αξίωσης προς αποζημίωση ή δικαιώματος κατά την ημερομηνία καταγγελίας η CIAS ή ο διανομέας ανάλογα με την περίπτωση μπορούν δια έγγραφης ειδοποίησης να καταγγείλουν αμέσως τη σύμβαση σε περίπτωση που ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω γεγονότα λάβουν χώρα: α) Σε περίπτωση ουσιώδους παράβασης από το άλλο μέρος κατά την εκτέλεση οποιουδήποτε όρου ή προϋπόθεσης της παρούσας σύμβασης, εκτός από την περίπτωση ανωτέρας βίας, όπως αυτή καθορίζεται στον 8° όρο, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι κάθε συμβαλλόμενο μέρος διατηρεί το δικαίωμα να θεραπεύσει αν αυτό είναι δυνατόν, κάθε τέτοια ουσιώδη παράβαση το αργότερο ένα μήνα μετά από τη γνωστοποίησή της". (όρος 6.4). Σε περίπτωση που η παρούσα σύμβαση καταγγελθεί από την CIAS σύμφωνα με τον παρόντα 6ο όρο η CIAS δεν θα ευθύνεται για την πληρωμή προς το διανομέα οποιουδήποτε είδους επανόρθωσης, αποζημίωσης κλπ ως συνέπεια της καταγγελίας αυτής, η οποία, προς αποφυγή αμφιβολιών θα περιλαμβάνει την απώλεια διαφυγόντος κέρδους και τα συναφή". Μετά τη λήξη του πρώτου έτους συνεργασίας των διαδίκων στις 31-12-1997, και κατά τη διάρκεια του δευτέρου που άρχισε στις 1-1-1998, η πρώτη εναγομένη CIAS με την από 23.4.1998 επιστολή της ενάγουσα διανομέα, που διαβιβάστηκε με τηλεομοιοτυπία (FAX) κατάγγειλε την ένδικη σύμβαση διανομής για τους ακόλουθους λόγους που αναφέρει στην επιστολή: "Δεν θα ήταν εύκολο ν' αποφασίσουμε την καταγγελία της παρούσας συμφωνίας. Ωστόσο εκτιμώντας τη μέχρι τώρα συνεργασία μας οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι οι στόχοι πωλήσεων όσων συμφωνήθηκαν στη σύμβαση διανομής της 11ης Δεκεμβρίου 1996 απέχουν πολύ από το να έχουν επιτευχθεί κατά το πρώτο έτος της λειτουργίας και κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους 1998, δεν έχουμε αρχίσει την αποστολή φορτίων προς είδος. Γι' αυτό με το παρόν σας δίνουμε 6μηνη γραπτή προειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης σύμφωνα με τον όρο 6.2 της σύμβασης, με αποτέλεσμα η σύμβαση να θεωρηθεί αποτελεσματικά καταγγελθείσα από την 31-12- 1998. 'Οπως σας αναφέρουμε προηγουμένως, δεν προτιθέμεθα να προβούμε σε σημαντικές επενδύσεις στην Ελληνική αγορά προς το παρόν και από την πλευρά μας έχουν σχεδιασθεί να γίνουν οι μικρότερες δυνατές επενδύσεις παρά τις σημαντικού περιεχομένου συμβατικές δεσμεύσεις. Όπως συζητήσαμε, προετοιμάζουμε την αποστολή φορτίου της πρώτης σας παραγγελίας το 1998, αναφορικά με τα οποία περιμένουμε να λάβουμε τις ανανεωμένες επιστολές. 'Οπως σας πληροφορήσαμε στις 15 Απριλίου 1998, και με αναφορά στη συνάντησή μας, με την παρούσα επιβεβαιώνουμε ότι με τη λήξη της Σύμβασης, η ευθύνη για την Ελληνική αγορά θα είναι στα χέρια της "Photos Photiades Breweries L.t.d." επιστολή αυτή που έχει γραφεί στο πρωτότυπό της σε επιστολόχαρτο της πρώτης εναγομένης εταιρείας CIAS υπογράφεται από τον τρίτο εναγόμενο Ψ1. Στην επιστολή αυτή απάντησε η ενάγουσα με την από 1-6-1998 επιστολή της (FΑΧ), στην οποία ανταπάντησε η πρώτη εναγομένη με επιστολή της (FΑΧ) που έχει επίσης γραφεί στο πρωτότυπο της σε επιστολόχαρτο της πρώτης εναγομένης εταιρείας CIAS, και υπογράφεται επίσης από τον τρίτο εναγόμενο Ψ1.Και στην τελευταία αυτή επιστολή επιβεβαιώθηκε η βούληση των αρμοδίων οργάνων εκπροσωπήσεως της πρώτης εναγομένης εταιρείας για ουσιαστικό τερματισμό της ένδικης συμβάσεως διανομής από 31-12-1998 κατά τον προαναφερθέντα όρο της 6.2. Επακολούθησε η από 18-6-1998 επιστολή (FΑΧ) της ενάγουσας προς το δεύτερο και τρίτο των εναγομένων για λογαριασμό της πρώτης εναγομένης εταιρείας. Στην επιστολή αυτή ανταπάντησε ο πληρεξούσιος Δικηγόρος της πρώτης εναγομένης ULZIK ANDERSEN με την από 19-6-1998 επιστολή (FΑΧ), που επίσης έχει γραφεί σε επιστολόχαρτο της πρώτης εναγομένης με αναφορά ως χειριστή της υποθέσεως των δεύτερου και τρίτου των εναγομένων και με την οποία ο συντάκτης της επαναλαμβάνει τις ίδιες πιο πάνω απόψεις της πρώτης εναγομένης. Εξ άλλου, όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο σε κεκυρωμένο αντίγραφο και νόμιμη μετάφραση απόσπασμα του Μητρώου Ανωνύμων Εταιρειών της Δανίας, με αριθμό πρωτ. Α/5 49359 κατά τον κρίσιμο χρόνο καταγγελίας της ένδικης συμβάσεως διανομής, στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώτης εναγομένης, που αποτελούσαν τα βουλητικά όργανα της και εξέφραζαν στο καθεστώς της οργανικής εκπροσωπήσεως πρωτογενώς τη δικαιοπρακτική βούληση για την καταγγελία της ένδικης συμβάσεως από την πρώτη εναγομένη εταιρεία, δεν περιλαμβάνονταν οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων. 'Οπως δε αποδείχθηκε, οι δεύτερος και τρίτος υπέγραψαν τις πιο πάνω επιστολές ως προστηθέντες υπάλληλοι της πρώτης εναγομένης, στο πλαίσιο των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί, κατά την εκτέλεση ρητών και συγκεκριμένων οδηγιών των νομίμων εκπροσώπων της πρώτης εναγομένης εταιρείας, χωρίς να συντρέξει στο πρόσωπο τους ατομικά οποιαδήποτε υπαίτια συμπεριφορά, πέραν της απλής εκτελέσεως των εντολών και οδηγιών του Δ.Σ. της πρώτης εναγομένης για την υλοποίηση της αποφάσεως τους για την καταγγελία της ένδικης συμβάσεως διανομής, που δεν συνδέεται με οποιαδήποτε πρωτοβουλία ατομική των δευτέρου και τρίτου των εναγομένων. Με τα πιο πάνω περιστατικά, δεν αποδεικνύεται η συνδρομή στο πρόσωπο των δευτέρου και τρίτου των εναγομένων αιτιωδώς ατομικά ή με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της πρώτης εναγομένης εταιρείας, αδικοπρακτικής συμπεριφοράς, που να έχει σχέση με την ένδικη καταγγελία εκ μέρους της πρώτης εναγομένης εταιρείας. Επομένως, η κρινομένη αγωγή, κατά το ερευνώμενο αίτημα της ατομικά κατά των δευτέρου και τρίτου των εναγομένων, αλλά και ως νομίμων εκπροσώπων της πρώτης εναγομένης, για καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης του νομικού προσώπου της ενάγουσας εταιρείας, κρίνεται αβάσιμη κατ' ουσία και απορριπτέα. Περαιτέρω, από τα ίδια στοιχεία αποδεικνύονται και τ' ακόλουθα σε σχέση με το αγωγικό αίτημα καταβολής εύλογης αμοιβής στην ενάγουσα από την πρώτη εναγομένη για την εκπροσώπηση της τελευταίας ως χορηγού στις διαδικασίες στην οργάνωση του πρωταθλήματος διεθνούς στίβου το έτος 1997. Μετά τα μέσα Δεκεμβρίου 1996, που καταρτίσθηκε η ένδικη σύμβαση αποκλειστικού διανομέα, στις 29-1- 1997 η πρώτη εναγομένη γνωστοποίησε εγγράφως για πρώτη φορά προς την ενάγουσα τη συμβατική της σχέση ως "μεγάλου χορηγού" με τη Διεθνή Αθλητική Ομοσπονδία (I.A.A.F.) για την τριετία 1997, 1998 και 1999. η σύμβαση αυτή ενείχε αντίστοιχη συμβατική δέσμευση για την πρώτη - εναγομένη, να συμμετάσχει, ως "μεγάλος χορηγός" στο Διεθνές Πρωτάθλημα Στίβου που επρόκειτο να διενεργηθεί στην Ελλάδα το καλοκαίρι, του έτους 1997. Η διοργάνωση αυτή, ενόψει της τηλεοπτικής καλύψεως της σε περισσότερες από 200 χώρες με 3,8 δισεκατομμύρια τηλεθεατές, εφάμιλλης των Ολυμπιακών Αγώνων, ενείχε για την πρώτη εναγομένη ιδιαίτερα ελκυστική ευκαιρία για την ανάπτυξη του διεθνούς γοήτρου της, της διαφημίσεώς της και της καθιερώσεώς της σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο ως "μεγάλης χορηγού". Για τους λόγους άλλωστε αυτούς, η πρώτη εναγομένη, για να αποκτήσει τον αντίστοιχο τίτλο της "μεγάλης χορηγού", της διοργανώσεως αυτής όπως συμβαίνει, σε παρόμοιες περιπτώσεις είχε υποβληθεί σε δαπάνες - χορηγίες προς τη διοργανώτρια αρχή (I.A.A.F.) πολλών εκατομμυρίων, με την προσδοκία καθιερώσεως της επωνυμίας της ως χορηγού σε παγκόσμια κλίμακα. Για να ανταποκριθεί η πρώτη εναγομένη στις πιο πάνω συμβατικές δεσμεύσεις της ως χορηγού για τη συμμετοχή της στην πιο πάνω παγκόσμια διοργάνωση, είχε ανάγκη συνεργασίας με εταιρεία στην Ελλάδα, που θα διέθετε την κατάλληλη υποδομή διοργάνωση και εμπειρία, η οποία και θα την εκπροσωπούσε στους αγώνες. Εν όψει αυτών, με την πιο πάνω από 29-1- 1997 επιστολή της η πρώτη εναγομένη ζήτησε από την ενάγουσα εταιρεία ν' αναλάβει την εκπροσώπηση της στην Ελλάδα, κατά την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της ως "μεγάλης χορηγού" και παράλληλα με την ιδιότητα της ενάγουσας ως αποκλειστικού διανομέα. Η ενάγουσα αποδέχθηκε την πρόταση αυτή της πρώτης εναγομένης, εφόσον άλλωστε στο πρόσφατο τότε παρελθόν (πριν από ένα (1) μήνα) είχε αρχίσει να λειτουργεί και η παράλληλη σύμβαση αποκλειστικής διανομής, μεταξύ των ίδιων διαδίκων. Η σύμβαση αυτή, κατά το χρονικά διάστημα από 1-4- 1997 έως 31-8- 1997 περιελάμβανε την εκτέλεση σειράς έργων, όπως εύρεση θέσεων σε ξενοδοχεία, χώρων για στήσιμο των τεντών, εγκατάσταση και διακόσμηση των τεντών, κλείσιμο εστιατορίων και κέντρων αναψυχής για τη διάθεση της μπύρας της πρώτης εναγομένης, εξεύρεση κατάλληλου προσωπικού και διακοσμητικού για την προβολή των χρωμάτων της πρώτης εναγομένης. Οι εργασίες αυτές, όπως το περιεχόμενο τους αποτυπώθηκε σε σειρά συσκέψεων εργασίας μελών της ενάγουσας και της πρώτης εναγομένης κατά τους μήνες Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 1999 [της 16-4-1997 (δύο), 18-4-1997, 2-5-1997, 5-5-1997, 5-5-1997, 21-5-1997, (τρία), 22-5-1997, 26-5- 1997, 10-6-1997 (δύο), 19-6-1997, 24-6- 1997, (τρία), 7-7-1997, 11-7-1997, (τέσσερα) 16-7-1997, 18-7-1997], περιελάμβαναν ειδικότερα: α) το στήσιμο τέντας εκτός του αγωνιστικού χώρου, όπου η πρώτη εναγομένη ως "μεγάλη χορηγός" (sponsor) φιλοξενούσε τους προσκεκλημένους της απ' όλο τον κόσμο, β) στη φιλοξενία, την ανάληψη δηλαδή εκ μέρους της ενάγουσας της ευθύνης για την καλύτερη διαμονή των προσκεκλημένων της εναγομένης (ξενοδοχεία, εστιατόρια, περιηγήσεις, ξεναγήσεις, κρουαζιέρες, συνεννοήσεις με ναυτιλιακά και τουριστικά γραφεία), γ) την ανεύρεση αθλητή για πριμοδότηση, μέσω "σπονσορίσματος", που τελικά παρά τις ενέργειες της ενάγουσας δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της προηγούμενης δεσμεύσεως όλων, δ) τις επαφές με διάφορες αρχές (Υ.Π.Α., Αστυνομίας, Στρατιωτικές αρχές, Ε.Μ.Υ.) για την ανύψωση διαφημιστικού αερόστατου κατά τη διάρκεια των αγώνων, που τελικά, παρά τις προσπάθειες της ενάγουσας δεν πραγματοποιήθηκε, λόγω των ισχυρών ανέμων κατά τη διάρκεια των αγώνων, ε) τη διάθεση δωρεάν μπύρας γύρω από το αθλητικό κέντρο (Ο.Α.Κ.Α.) και το συνεχή ανεφοδιασμό των σημείων πωλήσεως με μπύρα και πάγο, ζ) την τοποθέτηση διαφημιστικών τεμπελών της πρώτης εναγομένης σε προνομιακές θέσεις έναντι των καμερών λήψεως της ΕΡΤ μέσα στο στάδιο, η) την επιλογή, ενημέρωση και ένδυση για 20 σερβιτόρες (Hostess) κατάλληλα ενδεδυμένες με τα χρώματα της πρώτης εναγόμενης, θ) τη μέριμνα ενεργειών προωθήσεως του προϊόντος της πρώτης εναγομένης έξω από 40 μεγάλα καταστήματα των Αθηνών, σε συνδυασμό με διάφορες εκδηλώσεις και παραστάσεις, ι) τη διοργάνωση διαφόρων parties για διαφημιστικούς λόγους σε διάφορες οργανωμένες παραλίες και πλατείες σε συνεννόηση με διάφορες αρχές καν γραφεία και ια) τη μέριμνα για την ανεύρεση των 25 ξενοδοχείων για τους εκπροσώπους και προσκεκλημένους της πρώτης εναγομένης και τη διακόσμηση τους με τα σήματα και χρώματα της πρώτης εναγομένης. Και ναι μεν στην από 11-7-1997 τηλεομοιοτυπία της πρώτης εναγομένης προς την ενάγουσα, που έγινε αποδεκτή από την τελευταία αναφέρεται η κατανομή του λειτουργικού κόστους για τις πιο πάνω εργασίες που δεν είναι αντικείμενο της δίκης στον παρόντα βαθμό. Όμως, η μέριμνα για το σχεδιασμό και εκτέλεση όλων των πιο πάνω ενεργειών και εργασιών ανήκε αποκλειστικά στην ενάγουσα, η οποία ύστερα από συνεχείς προσπάθειες πέντε (5) μηνών όλου του προσωπικού της έφερε σε πέρας με επιτυχία το ανατεθέν σ'αυτήν έργο, γεγονός που επιβεβαίωσε και η πρώτη εναγομένη με την από 11-8- 1997 επιστολή της προς την ενάγουσα. Περαιτέρω, ναι μεν στην παραλλήλως τότε λειτουργούσα μεταξύ των αντιδίκων εταιρειών σύμβαση αποκλειστικής διανομής είχε προβλεφθεί ότι η ενάγουσα ως διανομέας θα προωθούσε τις πωλήσεις της μπύρας CARLSBERG μέσω επαρκούς επίκαιρης εκτεταμένης και αποτελεσματικής διαφήμισης σε ολόκληρη την περιοχή σύμφωνα με τις διατάξεις των όρων της σύμβασης, η δε ενάγουσα διανομέας θα δαπανούσε κατά το πρώτο συμβατικά έτος (1997) για τις δραστηριότητες προωθήσεως των πωλήσεων 38.120.000 δρχ. και για δικαιώματα εισόδου - μίσθωσης χώρου καταστημάτων 14.600.000 δρχ. (όροι 3.6, 3.8 και 3.10). Οι συμβατικά όμως βαρύνουσες την ενάγουσα διαφημιστικές και προωθητικές ενέργειες της μπύρας της πρώτης εναγομένης, στο πλαίσιο της συμβάσεως αποκλειστικής διανομής, ανεξάρτητα από τη μερική οπωσδήποτε επικάλυψη τους από απόψεως ουσίας και περιεχομένου του δεν ταυτίζονται ολοκληρωτικά κατ' έκταση σε σχέση με την ευθύνη που ανέλαβε η ενάγουσα στο πλαίσιο της συμβάσεως εκπροσωπήσεως της ενάγουσας ως "μεγάλης χορηγού" στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του 1997, για την μέριμνα σχεδιασμό και εκτέλεση όλων ανεξαιρέτως των ενεργειών υλοποιήσεως της συμβάσεως αυτής, όπως αναλυτικά προαναφέρθηκαν. Για το λόγο δε άλλωστε αυτά, και τα ζητήματα κόστους που σχετιζόταν με τους πιο πάνω αγώνες ως προς την υλοποίηση όλων των πιο πάνω ενεργειών παρουσίας της πρώτης εναγομένης στους αγώνες αυτούς με την ιδιότητα "της μεγάλης χορηγού" δε βάρυναν αποκλειστικά την ενάγουσα ως διανομέα αλλά κατανεμήθηκαν κατά 50% ανάμεσα σ'αυτήν και την πρώτη εναγομένη με την από 11-7-1997 τηλεομοιοτυπία της τελευταίας, που έγινε αποδεκτή από την ενάγουσα ως ακολούθως: Α) Η πρώτη εναγομένη CIAS θα ήταν υπεύθυνη για τα κόστος υλοποιήσεως, των πιο πάνω ενεργειών εκπροσωπήσεως της "ως μεγάλης χορηγού". Δωρεάν μπύρα, Διαφημιστική σήμανση περιπτέρων, Ομπρέλες, Πλαστικά ποτήρια, ποτήρια, Διακόσμηση των μπαρ, μπλουζάκια και καπέλα για προσωπικό σερβιρίσματος, το 50% των εξόδων για ενοικίαση φορτηγού, το 50% του μισθού των συνοδών, στολή συνοδών, γεύμα για τον τύπο, είδη Ρ0S, τέντα στο χωριό του χορηγού, φαγητό για τους φιλοξενούμενους της CIAS στο χωριό του χορηγού, γιγαντιαίο μπουκάλι, ελέφαντας, μπαλόνι ή άλλο ορατό αντικείμενο πρόγραμμα αναγνώρισης χορηγού, χορηγία της Εurosport, ομάδα εργασίας 3 ατόμων, τέλος χορηγίας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μισθοί, τηλέφωνα και έξοδα για τους αλλοδαπούς, Β) Η ενάγουσα θα ήταν υπεύθυνη για το κόστος υλοποιήσεως των πιο κάτω ενεργειών εκπροσωπήσεως της πρώτης εναγομένης ως "μεγάλης χορηγού": Καμπάνια εκτός καταστήματος σε 40 αγορές, καμπάνια σε επιλεγμένες παραλίες και μπαρ, προώθηση μέσω ραδιοφώνου, είδη ΡΟS, διαφημιστική σήμανση εξωτερικών χώρων, ενοικίαση των μπαρ του σταδίου και του χωριού του χορηγού, διανομή και μεταφορά των αλλοδαπών, το 50% των δαπανών για την ενοικίαση φορτηγού, το 50% της μισθοδοσίας των συνοδών, βαρέλια για την είσοδο και τα περίπτερα, φαγητό για τους επισκέπτες της στο χωριό του χορηγού, διακόσμηση στο χωριό του χορηγού, δαπάνη της διαχείρισης υλικού στην Αθήνα και το Στάδιο, το κόστος για την πώληση σε 3 περίπτερα και 1 μπαρ (σε εμπορική οδό). Με βάση όσα προαναφέρθηκαν ως αποδειχθέντα από τις ένορκες καταθέσεις και βεβαιώσεις αλλά και όλα ανεξαιρέτως τα προσκομιζόμενα νομίμως έγγραφα, ο ισχυρισμός της πρώτης εναγομένης ότι η μέριμνα εκ μέρους της ενάγουσας (που δεν αμφισβητείται) υλοποιήσεως όλων ανεξαιρέτως των πιο πάνω ενεργειών παρουσίας της (πρώτης εναγομένης) ως "μεγάλης χορηγού", στην πιο πάνω διεθνή αθλητική διοργάνωση, καλύπτεται δήθεν εξολοκλήρου από τις αντίστοιχες συμβατικές δεσμεύσεις της ενάγουσας από τη σύμβαση διανομής, και ότι για το λόγο αυτό η ενάγουσα δεν δικαιούται καμιά επί πλέον αμοιβή, γιατί εξυπηρετούσε η συμμετοχή της αποκλειστικά τα δικά της επιχειρηματικά συμφέροντα, και ανέλαβε δήθεν και την εκπροσώπηση στη διοργάνωση αυτή χωρίς αμοιβή κρίνεται αβάσιμος κατ' ουσία και απορριπτέος. Περαιτέρω, από τα ίδια στοιχεία αποδείχθηκε ότι ναι μεν κατά την κατάρτιση της ένδικης συμβάσεως εκπροσωπήσεως της πρώτης εναγομένης ως "μεγάλης χορηγού" από την ενάγουσα δεν συμφωνήθηκε το ύψος της αμοιβής της ενάγουσας, πολύ περισσότερο γιατί το περιεχόμενο των αντίστοιχων συμβατικών υποχρεώσεων της ενάγουσας προσδιορίσθηκε σε διαδοχικές συσκέψεις που διήρκεσαν μεταγενέστερα κατά κύριο λόγο κατά το χρονικό διάστημα των μηνών Απριλίου έως και Ιουνίου 1997. 'Ομως, η συγκεκριμένη ένδικη απασχόληση της ενάγουσας κατά τα ειθισμένα σε παρόμοιες διεθνείς διοργανώσεις παρέχεται με αμοιβή, και· επομένως, κατά το καθιερούμενο από τη διάταξη του άρθρου 682 Α.Κ.· τεκμήριο, λογίζεται συμφωνηθείσα σιωπηρώς και για τη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού δεν αποδείχθηκε ο καταλυτικός ισχυρισμός της πρώτης εναγομένης ότι αποκλείσθηκε από τη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων η καταβολή της αμοιβής αυτής. Η αμοιβή αυτή, που συνηθίζεται να καταβάλλεται με παρόμοιες με τις ένδικες συνθήκες σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις από άλλους εργοδότες για παρόμοιες εργασίες, κατά το χρόνο καταρτίσεως της ένδικης συμβάσεως εκπροσωπήσεως, ανέρχεται κατά μέσο όρο για όλο το ένδικο χρονικό διάστημα κατά εύλογη και δίκαιη κρίση σε 1.500 Ευρώ την ημέρα. Η αμοιβή όμως αυτή, εν όψει της παράλληλης λειτουργίας μεταξύ των αντιδίκων εταιρειών και της συμβάσεως αποκλειστικής διανομής, πρέπει κατ' εύλογη κρίση, γα περιορισθεί κατά 50% δηλαδή στο ποσά των 750 Ευρώ την ημέρα, αφού το υπόλοιπο τμήμα της αντιστοιχούσε στη μέριμνα για την εκπλήρωση από την ενάγουσα των υποχρεώσεων της από τη σύμβαση διανομής, όπως άλλωστε είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων και για την κατανομή των αντίστοιχων δαπανών λειτουργικού κόστους στη σύμβαση εκπροσωπήσεως της ενάγουσας ως "μεγάλης χορηγού". Για τον τελικό δε υπολογισμό του ύψους της πιο πάνω εύλογης αμοιβής της ενάγουσας λήφθηκαν υπόψη και συνυπολογίσθηκαν όλα όσα προαναφέρθηκαν για την εκπλήρωση το)ν αντίστοιχων υποχρεώσεων της και ειδικότερα: το μέγεθος της ελκυστικής ευκαιρίας για την ανάπτυξη του διεθνούς γοήτρου της πρώτης εναγομένης, μέσα από την παγκόσμια διαφήμιση της "ως μεγάλης χορηγού των αγώνων", τα ύψος της δαπάνης - χορηγίας της πρώτης εναγομένης προς τη διοργανώτρια αρχή Ι.Α.Α.F. που υπερέβη τα 10 εκατομμύρια Ευρώ, η συνολική απασχόληση του προσωπικού της ενάγουσας, αλλά και η συνολική αποζημίωση 450.000 Ευρώ που επιδικάσθηκε στην ενάγουσα συμβιβαστικά από τη διεθνή διαιτησία για την παραλλήλως λειτουργούσα τότε σύμβαση διανομής και λόγω της πρόωρης καταγγελίας της. Επομένως, η συνολική αμοιβή που δικαιούται η ενάγουσα για όλο το ένδικο χρονικό διάστημα των 153 ημερών (από 1- 4 έως 31-8- 1997) ανέρχεται συνολικά σε 114.750 Ευρώ (153 ημέρες Χ 750 ευρώ)". Επομένως, το Εφετείο, επιδικάσαν την ειθισμένη αμοιβή, δεν υπερέβη τη δικαιοδοσία του, ως πολιτικού δικαστηρίου, ούτε παρεβίασε τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις ή τα άρθρα 914, 919, 71, 922 ΑΚ ή 20, 26, 27, 28 ΠΚ και η απόφασή του έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτουμένη αιτιολογία, η οποία δεν είναι αντιφατική ή ανεπαρκής. Κατ' ακολουθίαν, οι αντίθετοι, εκ του άρθρου 559 αρ. 4, 1 και 19 ΚΠολΔ, πρώτος, δεύτερος, πέμπτος, έκτος και τρίτος, τέταρτος και έβδομος κατά τα οικεία μέρη τους, λόγοι της αιτήσεως είναι αβάσιμοι. Επιδικάσαν όμως το Εφετείο τόκους από την επίδοση της αγωγής και όχι, κατά το αίτημά της, από την παράδοση του έργου, παρεβίασε τη διάταξη του άρθρου 694 ΑΚ και επομένως ο σχετικός όγδοος λόγος είναι βάσιμος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 17 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν η απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Για την πληρότητα του λόγου τούτου πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο οι αντιφατικές διατάξεις.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, ως διαλαβόν στην απόφασή του αντιφατικές διατάξεις, αλλά δεν τις προσδιορίζει. Επομένως, ο σχετικός, εκ του άρθρου 559 αρ. 17 ΚΠολΔ, τρίτος κατά το οικείο μέρος του λόγος της αιτήσεως είναι απαράδεκτος, ως αόριστος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προετάθησαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος. Για την πληρότητα του λόγου τούτου πρέπει να διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο ο πραγματικός ισχυρισμός, ο οποίος δεν ελήφθη υπόψη καίτοι προετάθη.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Εφετείο παράλειψη λήψεως υπόψη των ισχυρισμών της, αλλά δεν τους προσδιορίζει. Επομένως, οι σχετικοί, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, τέταρτος και έβδομος κατά τα οικεία μέρη τους λόγοι της αιτήσεως είναι απαράδεκτοι, λόγω αοριστίας. Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αρ. 1459/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, ήτοι κατά το κεφάλαιό της περί οφειλής τόκων υπό της πρώτης αναιρεσίβλητης και απορρίπτει την αίτηση κατά τα λοιπά.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το ανωτέρω κεφάλαιο στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της πρώτης αναιρεσειούσης εκ χιλίων (1.000) ευρώ και την αναιρεσείουσα σε μέρος των δικαστικών εξόδων των δευτέρου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων εξ οκτακοσίων (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ