2003/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2003 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 2003/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου - Εισηγήτρια, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γρηγόριου Πεπόνη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Ν. του Κ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης … που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.20/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15-6-2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1059/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γρηγόριος Πεπόνης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή με υπ'αριθμ.πρωτ.208/11-9-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγοντας ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ. α' Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. 89/15-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Π. Ν. του Κ. κατά της υπ' αριθμ. 20/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 15 ετών και χρηματική ποινή 600 ευρώ συνολικά για απόπειρα ανθρωποκτονίας, επικίνδυνη σωματική βλάβη, οπλοφορία, οπλοχρησία, εκθέτουμε τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β', 473 παρ. 1,3 και 507 παρ. 1α ΚΠΔ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης εναντίον τελεσίδικης απόφασης είναι δέκα (10) ημέρες, και αρχίζει από τότε που αυτή θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, το οποίο τηρείται από τη γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν ποινικού δικαστηρίου. Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β' και 473 παρ. 2 του ίδιου κώδικα συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως της αναιρέσεως, όταν αυτή ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Κατά τη διάταξη του 476 παρ.1 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το άρθρ. 2 παρ. 18 Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Περαιτέρω, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 465, 473 και 474 παρ. 2 του αυτού ως άνω Κώδικα και τη γενική αρχή του δικαίου, που πηγάζει από το άρθρο 255 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, αν από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα αδυνατεί ο δικαιούμενος να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο που του ανήκει, συγχωρείται να γίνει αργότερα, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει στην περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανωτέρας βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα. Τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση ασκήσεως του ένδικου μέσου και ταυτοχρόνως να γίνεται επίκληση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αν δε διαλάβει τέτοια περιστατικά ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο (Ολ. ΑΠ 15/1987, ΑΠ 544/2009, ΑΠ 1510/2008). Όμως, στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η από αμέλεια ή από άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκηση του ένδικου μέσου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου (ΑΠ 576/2009 ad hoc, ΑΠ 657/2009, ΑΠ 847/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης με την προσβαλλόμενη υπ' 20/2018 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης που δίκασε - παρόντα - τον αναιρεσείοντα, αυτός καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 15 ετών και χρηματική ποινή 600 ευρώ συνολικά για απόπειρα ανθρωποκτονίας, επικίνδυνη σωματική βλάβη, οπλοφορία, οπλοχρησία μετά από εκδίκαση της υπ' αριθ. 12/2015 εφέσεώς του κατά της υπ' αριθ. 175-183/2015 αποφάσεως του Μ.Ο.Δ. Αλεξανδρούπολης. Η ανωτέρω και πληττόμενη απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 9 Ν. 969/79 στις 04-6-2018 όπως προκύπτει από την οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα στο σώμα της, ενώ η υπό μίση υπ' αριθ. 89/2018 αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 15-6-2018 με δήλωση του ιδίου και σύνταξη έκθεσης αναίρεσης ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης και Καταστήματος Κράτησης …. εκπροθέσμως, ήτοι μετά την πάροδο της νόμιμης 10ήμερης προθεσμίας, χωρίς ο αναιρεσείων να επικαλείται οποιονδήποτε λόγο, για να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκηθείσας αναιρέσεως του (ΑΠ 1188/2007, ΑΠ 1406/2006). Περαιτέρω, στην υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ουδείς λόγος αναιρέσεως περιγράφεται, από τους προβλεπομένους περιοριστικά στις διατάξεις του άρθρου 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., αν και τούτο είναι υποχρεωτικό κατ' άρθρ. 509 παρ. 1 εδ. α', σε συνδ. με 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. που να προσβάλλει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και κατά συνέπεια η εξεταζόμενη αίτηση είναι και για το λόγο αυτό απαράδεκτη κατ' άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως τούτο ισχύει. Επομένως, θα πρέπει, σύμφωνα με το άρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ, να απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα ύψους διακοσίων πενήντα ευρώ (250€) σε βάρος του αναιρεσείοντος (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ σε συνδ. με το άρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 773/1977 και την 123827/23-12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ : 1.Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθ. 89/2018 αίτηση αναίρεσης του Π. Ν. του Κ. κατά της υπ' αριθ. 20/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης και 2.Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ (€) δικαστικά έξοδα σε βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Κ.Ζαχαρής."

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τις διατάξεις του άρθρου 474 παρ.1 εδ.α, β, γ του Κ.Π.Δ. ορίζεται ότι "Με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ.2 του άρθρου 473 το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, δήλωση μπορεί να γίνει και σε εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του....και από εκείνον που τη δέχεται".

Ωσαύτως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 473 παρ.1 εδ.α ΚΠΔ "Όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης". Κατά δε την παρ.3 εδ.α'του ίδιου ως άνω άρθρου (473) "Η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου".

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ.1 εδ.α' και β' του ίδιου Κώδικα "Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε....εκπρόθεσμα......το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του είκοσι τέσσερις (24) τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο)". Τέλος, κατά το άρθρο 513 παρ.1 ΚΠΔ, αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου από το άρθρο 476 το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη.

Στην προκείμενη υπόθεση από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι με την υπ'αρ.20/2018 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης δικάζοντος ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων Π. Ν., ο οποίος εμφανίσθηκε ενώπιόν του (ως άνω Δικαστηρίου) κρίθηκε ένοχος απόπειρας ανθρωποκτονίας, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, οπλοφορίας και οπλοχρησίας και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 15 ετών. Η ως άνω τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση καταχωρίσθηκε στο κατ'αρθρο 473 παρ.3 εδ.α' ΚΠΔ ειδικό βιβλίο στις 4 Ιουνίου 2018, ο δε αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτησή του με αρ. εκθέσεως 89/2018 για αναίρεση αυτής με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντή του καταστήματος κράτησης … στις 15-6-2018 ημέρα Παρασκευή, δηλαδή μετά την πάροδο της προθεσμίας των 10 (δέκα) ημερών από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο εντός της οποίας, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα είχε δικαίωμα άσκησής της. Επομένως και σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΠΔ που προαναφέρθηκαν η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης στην οποία δεν γίνεται καθόλου επίκληση περιστατικών, τα οποία να συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της είναι απαράδεκτη ως εκπροθέσμως ασκηθείσα.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον όπως προκύπτει από τη σημείωση του Γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας ο αναιρεσείων και συγκεκριμένα η αντίκλητος δικηγόρος του Ιβάνοβα Νεντιάλκα ειδοποιήθηκε για να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο) κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης κι εντεύθεν υφίσταται η απαιτούμενη από την προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 εδ.β, γ ειδοποίησή του (αναιρεσείοντος) πρέπει ν'απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ.1 εδ.α 583 παρ.1 ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αρ. εκθέσεως του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Λάρισας 89/15/6/2018 αίτηση του Π. Ν. του Κ. κρατούμενου στο κατ/μα κράτησης …για αναίρεση της υπ'αρ.20/2018 καταδικαστικής απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ