2003/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2003 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2003/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Πολιτικό.

Της αναιρεσίβλητης: .... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Λίβα.

Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, o δικηγόρος του αναιρεσειόντος ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης, διότι, όπως δήλωσε, την υπόθεση την χειρίζονταν συνάδελφος από την Κρήτη και μόλις χθές την ανέλαβε αυτός και δεν ήταν έτοιμος για την συζήτησή της. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο και o πληρεξούσιος του αντιδίκου ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.

Το Δικαστήριο διασκέφτηκε μυστικά επί της έδρας και δια του προέδρου του δημοσίως στο ακροατήριο απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 108/5733/1270/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 246/2003 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-12-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 17-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε ν' απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθ.246/2003 απόφασης του Εφετείου Κρήτης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, για το ορισμένο του εκ του αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναιρέσεως πρέπει να αναφέρονται σ' αυτόν τα "πράγματα" που το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη ενώ δεν προτάθηκαν ή εκείνα που δεν έλαβε υπόψη παρά το ότι είχαν προταθεί από τον αναιρεσείοντα, καθώς και τα στοιχεία εκείνα από τα οποία θα κρινόταν αν τα "πράγματα" ήταν ουσιώδη και να μνημονεύεται το σφάλμα από την μη λήψη των πραγμάτων.

Πράγματα κατά την έννοια του άνω άρθρου είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως) και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Ο αναιρεσείων με τον 1ο λόγο αναιρέσεως, προβάλλει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες ισχυρισμούς του ότι έλαβε υπόψη ισχυρισμούς και πράγματα που δεν προτάθηκαν και ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αόριστος και απορριπτέος, διότι δεν καθορίζονται οι ισχυρισμοί που προτάθηκαν από τον αναιρεσείοντα-εναγόμενο ως και οι ισχυρισμοί που δεν προτάθηκαν ως και τα στοιχεία εκείνα από τα οποία θα προέκυπτε ότι αν γίνονταν δεκτοί θα επηρεαζότανε ευνοϊκά για τον αναιρεσείοντα το διατακτικό της προσβαλλομένης απόφασης.

Ούτε η αοριστία αυτή καλύπτεται από την φράση του αναιρεσείοντος στο αναιρετήριο "η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη και έλαβε υπόψη.....όπως αναλυτικώς αναφέρω παραπάνω" καθ' όσον ο αναιρεσείων αναφέρει γενικώς τι δέχθηκε η προσβαλλομένη και τους ισχυρισμούς του για την αντίκρουση αυτών που δέχθηκε ως αποδειχθέντα.

ΕΠΕΙΔΗ. ο αναιρεσείων με το 2ο λόγο αναιρέσεως εκ του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ισχυρίζεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία -εννοεί προφανώς αποδεικτικά μέσα- που επικαλέσθηκε και προσκόμισε να ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, είναι αόριστος και απορριπτέος, διότι δεν αναφέρεται ποια είναι τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε και επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και δεν έλαβε υπόψη το Εφετείο και ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου έγινε επίκληση και προσαγωγή του αποδεικτικού μέσου που δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο.

ΕΠΕΙΔΗ από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται μόνον......αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και .........αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, προκύπτει ότι λογικώς η έλλειψη νόμιμης βάσης σημαίνει την αδυναμία αναιρετικού ελέγχου της υπάρξεως ακολουθίας της δικανικής κρίσεως, ως προς την εφαρμογή διατάξεως ουσιαστικού νόμου, βάσει της διαπιστουμένης εμπειρικής πραγματικότητας ιδίως λόγω ελλείψεως αιτιολογιών ή ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας των αιτιολογιών για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Επομένως για το ορισμένο του λόγου πρέπει να προσδιορίζεται το ζήτημα, η επιρροή που ασκεί στην έκβαση της δίκης και οι αιτιολογίες που λείπουν καθώς και ποιος είναι ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει η έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση της νομιμότητος του λόγου.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας (Ολ. ΑΠ 32/1996).

Συνεπώς ο 3ος λόγος αναιρέσεως κατά τον οποίο το Εφετείο, έκανε δεκτή την ένδικη αγωγή εντελώς "αυθαίρετα και αναιτιολόγητα" και αναιρετέα κατέστησε την απόφασή του κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος διότι δεν αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο ως θεμελιωτικά της κρίσης του για την παραδοχή της αγωγής, δεν προσδιορίζεται η διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, ποίες οι αιτιολογίες που λείπουν και ποιά η επιρροή που το νομικό ζήτημα για το οποίο η πλημμέλεια θα είχε στην έκβαση της δίκης. Τέλος ο 4ος λόγος αναιρέσεως εκ του αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ κατά το οποίον το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την προταθείσα από τον αναιρεσείοντα ένσταση εκ του άρθρου 281 ΑΚ είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί αν ο αναιρεσείων είναι ο εκκαλών, η προβολή είναι παραδεκτή μόνο με λόγο έφεσης, εν προκειμένω δε ο αναιρεσείων πρόβαλε την εν λόγω ένσταση με τις προτάσεις που υπέβαλε στο Εφετείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 15.12.2003 ένδικη αίτηση για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 246/2003 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ