2002/2017

Απόφαση 2002 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2002/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Απριλίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο ".... ΑΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Παναγιώτη Βρεττάκο και Ιωάννη Δρυλλεράκη.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2014 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Εφετείο Καλαμάτας.

Εκδόθηκε η 40/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-10-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Τζανακάκη διάβασε την από 28-9-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του 1ου λόγου της αίτησης αναίρεσης (εκ του άρθρ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ), του 2ου λόγου (εκ του άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ), του 3ου (εκ του άρθρ. 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ) και του 4ου κατά το α’ σκέλος του (εκ του άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) ως ουσιαστικά βάσιμων και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αίτησης αναίρεσης και ειδικότερα του 1ου (εκ του άρθρ. 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ), του 4ου κατά το β’ σκέλος του (εκ του άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και του 5ου (εκ του άρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ), καθώς επίσης και την αναίρεση της υπ’ αριθμ. 40/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 12-10-2015 (αρ. .../2015) αίτηση για την αναίρεση της υπ’ αρ. 40/2015 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του Ν. 2882/2001 -Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων-, έχει ασκηθεί νόμιμα, εμπρόθεσμα και απευθύνεται κατά του αναιρεσιβλήτου ..., ο οποίος εκπροσωπείται παραδεκτά από τον ..., σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη του άρθρου 58 παρ. 1 εδ. α’ του Ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης" (ΦΕΚ - Α’ 87). Εξάλλου, ο ... εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, τον οποίο νομιμοποίησε με το υπ’ αρ. .../6-4-2017 ειδικό πληρεξούσιο του συμ/φου Κυπαρισσίας, Ν. Δ., ενώ για το παραδεκτό της ανωτέρω εκπροσώπησης προσκομίζεται επίσης, η με .../2017 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 72 παρ. 1 περ. ιγ’ και ιε’ του ανωτέρω νόμου -Πρόγραμμα Καλλικράτης-, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 96 παρ. 2 του ΚΠολΔ (ΑΠ 537/2014, ΑΠ 92/2013, πρβλ. επίσης ΣτΕ 45/2017, 340/2016). Κατόπιν των ανωτέρω, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί παραδεκτά και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 6 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρ. 533 παρ. 2 ΚΠολΔ) και ισχύει και σήμερα ορίζεται ότι "σε περιπτώσεις απαλλοτριώσεων μεγάλου οικονομικού ενδιαφέροντος, ο υπέρ ου η απαλλοτρίωση ή ο υπόχρεος προς αποζημίωση δύναται να ζητήσει τη σύνταξη έκθεσης εκτίμησης των απαλλοτριούμενων από ανεξάρτητο και πιστοποιημένο Εκτιμητή, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας καθορισμού της αποζημίωσης. Η εν λόγω Έκθεση εκτίμησης, μπορεί να αντικαθιστά την Έκθεση προεκτίμησης της Επιτροπής του παρόντος άρθρου ή να χρησιμοποιείται παράλληλα για την απόδειξη της αξίας των απαλλοτριωθέντων. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 3 του ως άνω νόμου 2882/2001 ορίζεται ότι "Η συζήτηση της αίτησης για τον προσωρινό ή οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης είναι απαράδεκτη εάν δεν προσαχθούν: α) τα κατά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου πιστοποιητικά ή η κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου βεβαίωση (και) β) η κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 15 έκθεση ή η κατά την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου βεβαίωση και γ) η έκθεση που ορίζεται στην παράγραφο 6 του άρθρου 15". Κατά δε το άρθρο 8 Κεφάλαιο Ε του ΠΔ/τος 17/1978 "καθορισμός όρων δόμησης γηπέδων εκτός των Ρ.Σχ.πόλεων και των υφισταμένων προ του έτους 1923 οικισμών", το οποίο ρυθμίζει ζητήματα χωροθέτησης και τους περιορισμούς στις περιπτώσεις μετατροπής σε χρηματική της υποχρέωσης παραχώρησης εδαφικής έκτασης στον οικείο Δήμο, σύμφωνα με την ειδική διαδικασία, που προβλέπει το ως άνω άρθρο 8, που θα εκτεθεί αναλυτικά παρακάτω και αφορά την ένδικη υπόθεση, ορίζεται ότι "Μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου προς τη Νομαρχία, η κατά την προηγούμενη υποπαράγραφο υποχρέωση παραχώρησης τμήματος του γηπέδου είναι δυνατόν να μετατραπεί σε υποχρέωση καταβολής προς τον οικείο δήμο ή κοινότητα χρηματικού ποσού. Η τιμή μονάδας στην περίπτωση αυτή ορίζεται σύμφωνα με τις περί απαλλοτριώσεως διατάξεις".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται, ότι η έκθεση του ανεξάρτητου εκτιμητή του άρθρου 15 παρ. 6 του Ν. 2882/2001, που εφαρμόζεται αναλογικά και στην ένδικη υπόθεση, δύναται να ζητηθεί από τον υπέρ ου η απαλλοτρίωση ή από τον υπόχρεο σε αποζημίωση.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 υπάρχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Επί παράλειψης της κήρυξης προσωρινού απαραδέκτου, όπως είναι το απαράδεκτο της συζήτησης, ο λόγος αυτός στοιχειοθετείται, όταν το απαράδεκτο αυτό επιβάλλεται από το νόμο, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, προς εξασφάλιση της άσκησης δικονομικού δικαιώματος, όπως είναι, πρωτίστως, το θεμελιώδες δικαίωμα της υπεράσπισης (άρθρο 110 παρ. 2 ΚΠολΔ, ΑΠ 67/2015, ΑΠ 84/2015, ΑΠ 610/2012, ΑΠ 512/2011).

Με τον 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά και από τους αριθμούς 1 και 19, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 6 Ν. 2882/2001 και ότι επίσης, εσφαλμένα εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 17 παρ. 3 ΚΑΑΑ, με συνέπεια παρά το νόμο να μην κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, διότι δεν έχει τηρηθεί η προδικασία για τη συζήτηση της αίτησης, ένσταση την οποία αυτή είχε προτείνει παραδεκτά και ενώπιον του Εφετείου, με τις προτάσεις της και είχε καταχωρηθεί στα πρακτικά.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης και ειδικότερα, από την αίτηση, τα πρακτικά της δίκης και τις προτάσεις των διαδίκων (άρθρ. 561 αρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε για το ανωτέρω ζήτημα, που αφορά την προδικασία της ένδικης αίτησης που είχε ασκήσει ο αναιρεσίβλητος, για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης τα εξής: "Στην υπό κρίση αίτηση εκτίθεται ότι με την νομίμως μεταγραφείσα υπ’ αριθμ. .../21-07-2006 μονομερή δήλωση παραχώρησης τμήματος γηπέδου προς ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων της συμβολαιογράφου Αθηνών Κ. Λ., η καθής ανώνυμη εταιρία η οποία τυγχάνει φορέας της Περιοχής Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α), θεσμοθετηθείσα με την υπ’ αριθμ. 24.069/ 3871/19-10-2001 Κ.Υ.Α των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, που δημοσιεύτηκε νόμιμα στο Φ.Ε.Κ, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα με όμοιες αποφάσεις, παραχώρησε στον πρώην ... κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 7 εδ. α’ του κεφ. Ε του από 6.10.1978 Π.Δ/τος, το περιγραφόμενο σε αυτήν ακίνητο, το οποίο βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του αιτούντος ..., προκειμένου να προβεί σε κατασκευή τουριστικών εγκαταστάσεων. Ότι η καθής ζήτησε κατόπιν αιτήσεώς της προς την Διεύθυνση Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Πολεοδομίας της Νομαρχίας Μεσσηνίας την μετατροπή της υποχρέωσης παραχώρησης τμήματος γηπέδου σε υποχρέωση καταβολής χρηματικού ποσού, η οποία έγινε δεκτή από τα αρμόδια όργανα. Με βάση δε το ιστορικό αυτό ζητείται, όπως η αίτηση παραδεκτά συμπληρώθηκε, να καθοριστεί η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για το ως άνω ακίνητο στο ποσό των 40 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους και να καταδικαστεί η καθής στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης του αιτούντος. Η ως άνω αίτηση αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, στη δικαστική περιφέρεια του οποίου υπάγεται το επίδικο ακίνητο, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων (παρ. 8 του κεφ. Ε του από 6.10.1978 Π.Δ/τος), για το παραδεκτό της συζήτησης δε έχει τηρηθεί η προδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 17 παρ. 3 εδ. γ’ του Ν. 2882/2001 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 παρ. 6, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 9 του Ν. 3193/2003 και την παρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 2985/2002, αντικαταστάθηκε με το άρθρο 129 παρ. 1 του Ν. 4070/2010 και εφαρμόζεται σύμφωνα με την παρ. 9 του άρθρου 146 του ιδίου νόμου και στις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος αυτού απαλλοτριώσεις, καθώς, εφόσον πρόκειται για απαλλοτρίωση μεγάλου οικονομικού ενδιαφέροντος, προσκομίζεται η από 18-2-2015 έκθεση του πιστοποιημένου εκτιμητή του Υπουργείου Οικονομικών Δ. Η.. Περαιτέρω είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις του άρθρου 8 του από 6.10.1978 Π.Δ/τος "περί καθορισμού των όρων και περιορισμών δομήσεων των γηπέδων των κειμένων εκτός των ρυμοτομικών σχεδίων των πόλεων και εκτός των ορίων των νομίμως υφισταμένων προ του 1923 οικισμών (Φ.Ε.Κ 538/Δ/17-10-1978), όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του από 12-5-1984 Π.Δ/τος (Φ.Ε.Κ 380/Δ), τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 1 του από 16.2.1985 Π.Δ/τος (Φ.Ε.Κ 58/Δ’ ), σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 5 περ. α’ του Ν. 2545/1997, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 5 του άρθρου 51 του Ν. 3105/2003 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 3 του Ν. 4179/2013 καθώς και με τις διατάξεις του άρθρου 17 του Συντάγματος, 1, 3, 4, 13, 14, 15, 16, 17, 18 παρ. 4, 20 παρ. 1, 2, 25 του Ν. 2882/ 2001. Πρέπει επομένως να ερευνηθεί περαιτέρω για να κριθεί η ουσιαστική βασιμότητά της...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο (άρθρ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ) κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 15 παρ. 6 και 17 παρ. 3 του ΚΑΑΑ, εφόσον ο αιτών και ήδη αναιρεσίβλητος Δήμος Τριφυλίας είναι ο δικαιούχος της αποζημίωσης, όπως δεν αμφισβητήθηκε ειδικά από κανένα διάδικο μέρος (άρθρ. 261 ΚΠολΔ) και δεν έχει την ιδιότητα εκείνου υπέρ του οποίου (υπέρ ου) η απαλλοτρίωση ή του υποχρέου σε αποζημίωση, ο οποίος, κατ’ άρθρ. 15 αρ. 6 Ν. 2882/2001, μπορεί να ζητήσει τη σύνταξη έκθεσης εκτίμησης από ανεξάρτητο και πιστοποιημένο Εκτιμητή και η οποία μπορεί να αντικαταστήσει την έκθεση προεκτίμησης της Επιτροπής του άρθρου 15 αρ. 1 και 3 Ν. 2882/2001. Οι διατάξεις του Ν. 2882/ 2001 εφαρμόζονται αναλογικά στην ένδικη υπόθεση σύμφωνα με την παρ. 8 Κεφαλαίου Ε του άρθρου 8 του ΠΔ/τος 17/1978, διότι η μετατροπή σε χρηματική αξίωση της υποχρέωσης της αναιρεσείουσας - καθής η αίτηση, να παραχωρήσει την επίδικη εδαφική έκταση στον αιτούντα ... και ήδη αναιρεσίβλητο έχει τη μορφή οιονεί απαλλοτρίωσης, γεγονός που οι διάδικοι συνομολογούν στις προτάσεις τους. Εξάλλου, ο αναιρεσίβλητος Δήμος ισχυρίζεται, ότι είναι ο ιδιοκτήτης-κύριος της επίδικης εδαφικής έκτασης, διότι έχει υπεισέλθει στη θέση του αρχικού κυρίου αυτής, .... Επομένως, ο αναιρεσίβλητος Δήμος, εφόσον δεν ήταν εκείνος υπέρ του οποίου η απαλλοτρίωση (υπέρ ου), ισχυρισμό, που άλλωστε δεν επικαλέσθηκε, η οποία απαλλοτρίωση διέπεται από το ειδικό καθεστώς του ΠΔ/τος 17/1978, δεν αρκούσε, για το παραδεκτό της συζήτησης της αίτησης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, η προσκομιδή από αυτόν της από 18-2-2015 έκθεσης του ανεξάρτητου πιστοποιημένου εκτιμητή του Υπουργείου Οικονομικών, Δ. Η., η οποία συντάχθηκε κατόπιν αίτησης του ιδίου (αναιρεσιβλήτου Δήμου), αλλά όφειλε να προσκομίσει, είτε την έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής του άρθρ. 15 παρ. 3, είτε τη βεβαίωση του Προέδρου αυτής, κατ’ άρθρ. 15 παρ. 4 Ν.2882/2001, περί αδυναμίας σύνταξης της ανωτέρω έκθεσης, εντός τουλάχιστον 40 ημερών από την υποβολή της σχετικής αίτησης προς την Εκτιμητική Επιτροπή του άρθρου 15 παρ. 2 του Ν. 2882/2001, τις οποίες, σύμφωνα με τις προηγούμενες νομικές σκέψεις, δεν αναπληρώνει εν προκειμένω, η έκθεση του ανεξάρτητου πιστοποιημένου εκτιμητή, που προσκομίστηκε στο Εφετείο, για το παραδεκτό της συζήτησης της αίτησης, από τον ίδιο (Δήμο). Ο ισχυρισμός του αναιρεσιβλήτου Δήμου ότι, σε κάθε περίπτωση η τυχόν δικονομική ακυρότητα καλύφθηκε, διότι η αναιρεσείουσα προσκόμισε στο Εφετείο οικειοθελώς, μετά τη συζήτηση της αίτησης, κατά τη δικάσιμο της 2-3-2015, με τις από 9-3-2015 προτάσεις της, την από 7-3-2015 (μεταγενέστερη) αίτηση της εταιρείας ... ΑΕ, που είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο πιστοποιημένων εκτιμητών, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, διότι η ανωτέρω έκθεση δεν καλύπτει το δικονομικό απαράδεκτο, εφόσον συντάχθηκε και προσκομίστηκε μετά την συζήτηση της υπόθεσης στο Εφετείο. Άλλωστε και το Εφετείο για το παραδεκτό της συζήτησης δεν έλαβε (ορθά) υπόψη του την ως άνω έκθεση της ... ΑΕ, αλλά την έκθεση του Δ. Η., την οποία είχε προσκομίσει ο αιτών Δήμος ως επισπεύδων την συζήτηση της υπόθεσης. Συνακόλουθα, το Εφετείο έπρεπε να δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμη την ένσταση απαραδέκτου της συζήτησης ελλείψει τήρησης της προδικασίας του άρθρου 17 παρ. 3 Ν. 2882/2001, την οποία η αναιρεσείουσα - καθής η αίτηση είχε προτείνει νόμιμα ενώπιον του Εφετείου και επαναφέρει παραδεκτά ως 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης (άρθρ. 562 αρ. 2 ΚΠολΔ) εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος. Αντίθετα, ο 1ος λόγος της αίτησης αναίρεσης και κατά το σκέλος αυτού, με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 (ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων των άρθρ. 15 παρ. 6 και 17 παρ. 3 ΚΑΑΑ λόγω μη τήρησης της προδικασίας), πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι οι ανωτέρω διατάξεις, κατά το μέρος, που ρυθμίζουν το παραδεκτό της συζήτησης της αίτησης για τον καθορισμό αποζημίωσης (όχι δηλ. το παραδεκτό της αίτησης) είναι δικονομικής φύσης και δεν αποτελούν κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που είναι προϋπόθεση για την εφαρμογή των ανωτέρω πλημμελειών του άρθρ. 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ (ΑΠ 235/2008).

Περαιτέρω και ανεξάρτητα από την ανωτέρω δικονομική ακυρότητα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα, αναφορικά με το ειδικό νομοθετικό καθεστώς, που διέπει την επίδικη εδαφική έκταση. Κατά το άρθρο 13 παρ. 1 εδ. α’ του Ν. 2882/2001 ορίζεται ότι "η αποζημίωση πρέπει να είναι πλήρης και να ανταποκρίνεται στην αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου κατά το χρόνο της συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης ή, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό, κατά το χρόνο της συζήτησης για τον προσδιορισμό αυτόν". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 8 Κεφάλαιο Ε παρ. 7α’ και β’ του ανωτέρω ΠΔ/τος 17/1978 η οποία ρυθμίζει ειδικές διατάξεις και περιορισμούς για γήπεδα τουριστικών εγκαταστάσεων, προκειμένου αυτές να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς του ΠΔ/τος ορίζονται τα εξής: ...7. α) Ανώτατο όριο εκμετάλλευσης ορίζονται τα τέσσερις χιλιάδες (4.000) μ2... είναι δυνατή η υπέρβαση του ορίου εκμετάλλευσης των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) μ2 με την προϋπόθεση παραχώρησης πριν από την έκδοση της οικοδομικής άδειας με συμβολαιογραφική πράξη και χωρίς αποζημίωση στο δήμο ή την κοινότητα στα διοικητικά όρια του οποίου ανήκει το γήπεδο, έκτασης ανάλογης με την επιπλέον των 4.000 μ2 εκμετάλλευση ως εξής: α1)... β) Η αρτιότητα και τα ποσοστά εκμετάλλευσης του γηπέδου υπολογίζονται σ’ ολόκληρο το γήπεδο, πριν από την προβλεπόμενη στην παράγραφο αυτή παραχώρηση. Το τμήμα του γηπέδου, που παραχωρείται... πρέπει να είναι σε θέση εύκολα προσπελάσιμη από κοινόχρηστο χώρο... Αντί του πιο πάνω τμήματος, επιτρέπεται η παραχώρηση ενιαίας έκτασης σε άλλο γήπεδο, όμορο ή μη προς την έκταση όπου θα ανεγερθεί η τουριστική εγκατάσταση, το οποίο θα βρίσκεται πάντως εντός των διοικητικών ορίων της ίδιας δημοτικής κοινότητας... Στην περίπτωση παραχώρησης έκτασης σε άλλο γήπεδο όμορο ή μη επιτρέπεται η ανάπτυξη και άλλων χρήσεων κοινωνικής - τεχνικής υποδομής (όπως χρήσεων εκπαίδευσης, πρόνοιας κ.λπ.), από τον οικείο δήμο, εφόσον είναι αναγκαίες για την εξυπηρέτηση των αναγκών του οικείου δήμου και η έκταση είναι πολεοδομικώς κατάλληλη. Ως χρήσεις γης της έκτασης αυτής ορίζονται μόνο οι συναφείς με τη συλλογική αναψυχή, όπως τουριστικά περίπτερα, αθλοπαιδειές, λουτρικές εγκαταστάσεις και άλλες μη οχλούσες την τουριστική εγκατάσταση χρήσεις κοινωνικού εξοπλισμού και κοινωνικής - τεχνικής υποδομής αποκλειομένων των κάθε λειτουργικής μορφής ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και των χώρων οργανωμένης κατασκήνωσης (κάμπινγκ)... Σε καμμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται η εκποίηση εκ μέρους του δήμου ή της κοινότητας της έκτασης, την κυριότητα της οποίας αποκτούν σύμφωνα με τους όρους της παραγράφου αυτής... Κατά δε την παρ. 8 του άρθρου 8 Κεφάλαιο Ε ορίζεται ότι: "Η μετατροπή αυτή (δηλ. της υποχρέωσης παραχώρησης τμήματος γηπέδου σε υποχρέωση καταβολής προς τον οικείο δήμο ή κοινότητα χρηματικού ποσού) πραγματοποιείται με απόφαση του Νομάρχη ύστερα α) από γνωμοδότηση του οικείου δήμου ή κοινότητας και β) από εισήγηση των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Δ/νσεις Πολεοδομίας και ΤΠ και ΠΕ Νομαρχιών).... Τα περιερχόμενα στο δήμο ή κοινότητα χρηματικά ποσά κατατίθενται σε ειδικό λογαριασμό και διατίθενται υποχρεωτικά για τις ανάγκες καθαριότητας, φωτισμού, για τη δημιουργία έργων κοινωνικής -τεχνικής υποδομής ή κοινωνικού εξοπλισμού καθώς και για έργα τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής... Η αναστροφή της παραχώρησης της έκτασης και η μετατροπή της αντίστοιχης υποχρέωσης σε χρηματική είναι δυνατή οποτεδήποτε, ακόμα και μετά την αποπεράτωση της τουριστικής εγκατάστασης, εφόσον συντρέχουν οι ίδιες προϋποθέσεις μετά από σχετική αίτηση του ενδιαφερομένου και έκδοση απόφασης του Νομάρχη μετά από τήρηση της παραπάνω αναφερομένης διαδικασίας...".

Εξάλλου, το άρθρο 15 παρ. 6 εδ. τελευταίο του Ν. 2882/2001, όπως τέθηκε σε ισχύ από 18-4-2013 με το άρθρο 76 παρ. 8 του Ν. 4146/2013, το οποίο ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης (18-2-2015) και καταλάμβανε και τις εκκρεμείς απαλλοτριώσεις, κατά την έναρξη ισχύος του (άρθρ. 146 παρ. 9 του Ν. 4146/2013) ορίζει ότι "...το Δικαστήριο υποχρεούται να αιτιολογεί ειδικά την τυχόν απόκλιση της προσδιοριζόμενης από το ίδιο αξίας του ακινήτου τόσο από την προκύπτουσα κατά το αντικειμενικό σύστημα αξία του όσο και από την προκύπτουσα από την έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής της παραγράφου 1 του παρόντος ή του ανεξάρτητου εκτιμητή της παρούσας παραγράφου".

Περαιτέρω το άρθρο 29 του Ν. 2545/1997 που ρυθμίζει τις Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ), όπως η ..., στην οποία υπάγεται το επίδικο γήπεδο, επιφάνειας 46.298,80 Μ2 ορίζεται ότι "1.α. Ως Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α.)... χαρακτηρίζονται δημόσιες ή ιδιωτικές εκτάσεις εκτός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων, εκτός ορίων οικισμών προϋφιστάμενων του 1923 και εκτός ορίων οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, όπου δημιουργείται ένα σύνολο τουριστικών εγκαταστάσεων αποτελούμενο από ξενοδοχεία διαφόρων λειτουργικών μορφών, εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής... καθώς και συμπληρωματικές εγκαταστάσεις αναψυχής, άθλησης και γενικά υπηρεσιών διάθεσης του ελεύθερου χρόνου των τουριστών...". "3.α. Ο χαρακτηρισμός και η οριοθέτηση των Π.Ο.Τ.Α. γίνεται μετά από αίτηση φυσικών ή νομικών προσώπων του ιδιωτικού ή και του δημόσιου τομέα με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτισμού και Τουρισμού ύστερα από γνώμη του οικείου περιφερειακού συμβουλίου...". "4.α. Με το παραπάνω προεδρικό διάταγμα καθορίζονται και εγκρίνονται: αα. Οι επιτρεπόμενες χρήσεις γης... και η μέγιστη ανά χρήση εκμετάλλευση, καθώς και οι τυχόν πρόσθετοι περιορισμοί που αποσκοπούν στον έλεγχο της έντασης κάθε χρήσης...". Και "6. ...για τη δημιουργία της Π.Ο.Τ.Α. απαιτείται προηγούμενη έγκριση μελέτης πολεοδόμησης και καθορισμός των όρων και περιορισμών δόμησης... που πραγματοποιείται με προεδρικό διάταγμα, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων...". Τέλος, κατά το άρθρο 10 του Ν. 3212/2003 "άδεια δόμησης... ρυθμίσεις για τη δόμηση σε γήπεδα εκτός σχεδίου" ορίζεται ότι "α) Ελάχιστο εμβαδόν γηπέδου 4.000 τετραγωνικά μέτρα και πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο είκοσι πέντε (25) μέτρα...". Εξάλλου, με την ΚΥΑ 24069/3871/19-10-2001 των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, που δημοσιεύτηκε νόμιμα στο ΦΕΚ 887 Δ’ /22-10-2001, η αναιρεσείουσα είναι φορέας της ΠΟΤΑ, που βρίσκεται στα διοικητικά όρια της Περιφέρειας του ..., πρώην ..., καθώς και στα διοικητικά όρια του ....

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως, αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές, αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 462/2017, ΑΠ 198/2015, ΑΠ 1488/2010). Στην προκειμένη υπόθεση, με τον 2ο λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου με εσφαλμένη εφαρμογή τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 6 του Ν. 2882/2001, διότι δεν αιτιολόγησε την απόκλιση της αποζημίωσης για οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης του επίδικου γηπέδου, την οποία προσδιόρισε σε 35 ευρώ/Μ2, έναντι ποσού 5,20 ευρώ/Μ2, που προκύπτει σύμφωνα με το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας του ακινήτου και έτσι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, επί του ουσιώδους ζητήματος της αξίας του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, που ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης, ισχυρισμό που η αναιρεσείουσα είχε προτείνει παραδεκτά και ενώπιον του Δικαστηρίου ουσίας.

Με τον συναφή 3ο επικουρικό λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την ίδια ως άνω πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου με εσφαλμένη εφαρμογή τις διατάξεις του ΠΔ/τος 17/1978, του άρθρου 29 του Ν. 2545/1997 και της ΚΥΑ 24069/3817/2001, υπό τις οποίες διέπεται η ένδικη οιονεί απαλλοτρίωση, χαρακτηρισμό τον οποίο το Εφετείο δέχθηκε και δεν αμφισβητήθηκε από τα διάδικα μέρη (άρθρ. 261 ΚΠολΔ) και καθόρισε την οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης σε 35 ευρώ/Μ2, χαρακτηρίζοντας το επίδικο ως εντός οικισμού, ενώ τούτο κατά τον κρίσιμο χρόνο (13-3-2006), τον οποίο δέχτηκε το Εφετείο, ήταν αδόμητο, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις και εκτός ορίων ρυμοτομικού σχεδίου, αλλά και εκτός ορίων υφισταμένων οικισμών προ του 1923 και έτσι στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι διέλαβε ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες για το ουσιώδες ζήτημα της ταυτότητας και της αξίας του ακινήτου και επικουρικά, αντιφατικές.

Επίσης, με τον παρεμφερή 4ο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το Α’ σκέλος, η ίδια πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι δεν έχει νόμιμη βάση, διότι περιέχει ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ταυτότητα του επιδίκου ακινήτου και ειδικότερα, ως προς το είδος, τη θέση, τα χαρακτηριστικά και την πρόσοδο της εδαφικής έκτασης, που επιδρούν στο ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της αξίας της επίδικης έκτασης, ενόψει των πολεοδομικών περιορισμών και δεσμεύσεων, στις οποίες αυτή υπάγεται.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, δέχτηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, αναφορικά με το ερευνώμενο με τους ανωτέρω αναιρετικούς λόγους ζήτημα της τιμής οριστικής μονάδος του επιδίκου ακινήτου: "Δυνάμει της υπ’ αριθμ. 24.069/3817/19-10-2001 κοινής Απόφασης, των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Ανάπτυξης και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ "Χαρακτηρισμός και οριοθέτηση περιοχών ...), καθορισμός όρων και περιορισμών στις χρήσεις, έγκριση διάταξης εγκαταστάσεων, των όρων για την προστασία του περιβάλλοντος καθώς και του φορέα ίδρυσης και εκμετάλλευσής της" (Φ.Ε.Κ Δ’ 887/22-10-2001), η οποία εκδόθηκε κατά νομοθετική εξουσιοδότηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 του Ν. 2545/1997, όπως τροποποιηθείσα διαδοχικά δυνάμει των υπ’ αριθμ. 40721/17-10-2003 (Φ.Ε.Κ Β’ 1544/17-10-2003 κοινής απόφασης των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ και 42545/12-10-2004 (Φ.Ε.Κ Δ’ / 1940/19-10-2004) κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ και Τουριστικής Ανάπτυξης, ισχύει σήμερα, οριοθετήθηκαν εκτάσεις σε περιοχές του Νομού Μεσσηνίας ως Περιοχή Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α) και ορίστηκε η καθής ανώνυμη εταιρία ως φορέας ίδρυσης και εκμετάλλευσής της. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ανωτέρω K.Y.A.A. για τον χαρακτηρισμό και την οριοθέτηση της Π.Ο.Τ.Α, όλα τα ιδιωτικά ακίνητα που κείνται εντός των ορίων των εκτάσεων που χαρακτηρίστηκαν Π.Ο.Τ.Α, πρέπει να αποκτηθούν κατά κυριότητα από τον φορέα Π.Ο.Τ.Α. Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 του από 6.10.1978 Π.Δ/τος "περί καθορισμού των όρων και περιορισμών δομήσεων των γηπέδων των κειμένων εκτός των ρυμοτομικών σχεδίων των πόλεων και εκτός των ορίων των νομίμως υφισταμένων προ του 1923 οικισμών (Φ.Ε.Κ. 538/Δ’ ), όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του από 12-5-1984 Π.Δ/τος (Φ.Ε.Κ. 380/Δ’ ), για τουριστικές εγκαταστάσεις με εκμετάλλευση μεγαλύτερη από 4.000 τ.μ., πρέπει να γίνει παραχώρηση εδαφικής έκτασης με συμβολαιογραφική πράξη στον οικείο Δήμο. Η καθής η αίτηση εκμεταλλεύεται στην ως άνω Π.Ο.Τ.Α τουριστική εγκατάσταση με την ονομασία ..., η οποία έχει συνολική έκταση μεγαλύτερη των 4.000 τ.μ. και συνεπώς εν όψει της έκδοσης οικοδομικής άδειας για την κατασκευή των τουριστικών εγκαταστάσεων, οι οποίες ανήκουν κατά το μεγαλύτερο μέρος στη διοικητική περιφέρεια του αιτούντος ..., προέβη σύμφωνα την παρ. 7 εδ. α’ του κεφ. Ε’ του ως άνω Π.Δ/τος στην παραχώρηση προς τον τελευταίο εδαφικής έκτασης 46.298,80 τ.μ. Συγκεκριμένα με την υπ’ αριθμ. .../21-07-2006 μονομερή δήλωση παραχώρησης τμήματος γηπέδου προς ανέγερση τουριστικών εγκαταστάσεων της συμβολαιογράφου Αθηνών Κ. Λ., η καθής παραχώρησε προς τον πρώην ... ο οποίος υποκαταστάθηκε από τον αιτούντα Δήμο τμήμα γηπέδου, εκτάσεως 46.298,80 τ.μ, το οποίο αποτελεί τμήμα μείζονος εκτάσεως αυτής, όπως αποτυπώνεται στο από Φεβρουαρίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ν. Κ., το οποίο έχει επισυναφθεί στην προαναφερόμενη συμβολαιογραφική πράξη, το οποίο φέρει τον αριθμό σχεδίου ..., περικλείεται από τις κορυφές ... , βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια της Δημοτικής Κοινότητας ... του ... εντός τη Π.Ο.Τ.Α, περιοχή 1 (τμήμα Π.Ο.Τ.Α) ... και συνορεύει νότια με ιδιοκτησία της καθής, βορειοδυτικά με ιδιοκτησία της εταιρίας με την επωνυμία "..." και με ιδιοκτησία Π. Π., βορειοανατολικά εν μέρει με ιδιοκτησία Π. Π., εν μέρει με συνιδιοκτησία της εταιρίας με την επωνυμία "...", Ι. Μ. και Δ. Μ., εν μέρει με ιδιοκτησία Γ. Λ., εν μέρει με ιδιοκτησία Η. Τ. και εν μέρει με ιδιοκτησία Δ. Μ., βόρεια εν μέρει με ιδιοκτησία Γ. - Π., εν μέρει με ιδιοκτησία Γ. Κ., εν μέρει με ιδιοκτησία της καθής και εν μέρει με ιδιοκτησία Ε. Ξ. - Χ. και ανατολικά με ιδιοκτησία της καθής. Με την από 13-3-2006 και με αριθμό πρωτοκόλλου .../16-3-2006 αίτηση προς τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Πολεοδομίας της Νομαρχίας Μεσσηνίας, η καθής ζήτησε, κατ’ εφαρμογή της παρ. 8 του κεφ. Ε’ του προαναφερομένου Π.Δ/τος τη μετατροπή της υποχρέωσής της για παραχώρηση εδαφικού τμήματος στον οικείο Δήμο σε υποχρέωση καταβολής προς αυτόν χρηματικού ποσού. Η εν λόγω αίτηση με το σχετικό ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα κοινοποιήθηκε με το υπ’ αριθμ. ...10-4-2006 έγγραφο της ως άνω υπηρεσίας προς τον πρώην Δήμο ... και ήδη Δημοτική κοινότητα ... και ζητήθηκε η λήψη σχετικής γνωμοδότησης. Στη συνέχεια με την υπ’ αριθμ. ...-5-2006 ομόφωνη απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο του πρώην ... γνωμοδότησε ότι συμφωνεί με το αίτημα της καθής περί μετατροπής της υποχρέωσής της για παραχώρηση έκτασης 46.298,80 τ.μ. σε εισφορά σε χρήμα, με την επιφύλαξη η τιμή ζώνης να μην εξαρτάται από την ενδεικτική θέση της παραχωρούμενης έκτασης. Την ως άνω γνωμοδότηση ο πρώην Δήμος ... κοινοποίησε στη Νομαρχία Μεσσηνίας. Μετά δε την εισήγηση του τμήματος κτιριακών εφαρμογών της Διεύθυνσης ... εκδόθηκε νόμιμα η με αριθμό πρωτοκόλλου Οικ. ...0/20-12-2006 απόφαση του Νομάρχη Μεσσηνίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ Δ’ /4/16-1-2007 και μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ... στον τόμο … και με αύξοντα ..., με την οποία ο Νομάρχης Μεσσηνίας αποφάσισε τη μετατροπή της υποχρέωσης της καθής για παραχώρηση εδαφικής έκτασης 46.298,80 τ.μ. σε χρηματική με εφάπαξ καταβολή του ποσού μέσα σε τρία χρόνια από την έκδοση της προσωρινής ή οριστικής άδειας λειτουργίας της τουριστικής μονάδας. Η ως άνω εδαφική έκταση βρίσκεται εντός του οικισμού ... της Τ.Κ ... της δημοτικής ενότητας ..., του .... Πρόκειται για αγροτική περιοχή, αραιοδομημένη, με καλή θέα προς την γύρω περιοχή, σε επίπεδο έδαφος, με απουσία κτισμάτων, σε απόσταση 500 μέτρων περίπου, με μέτριο οδικό και συγκοινωνιακό δίκτυο, σχετικά μακριά από την νέα επαρχιακή οδό ... - ..., η οποία απέχει από αυτό 400 μέτρα περίπου ανατολικά. Εντός του ακινήτου αυτού δεν υπάρχουν ελαιόδεντρα και βρίσκεται εντός της ιδιοκτησίας Π.Ο.Τ.Α. Η αντικειμενική αξία αυτής, με βάση την με αριθμό πρωτ. .../2012 έκθεση αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας του επιδίκου ακινήτου του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας του Ν. Μεσσηνίας ανέρχεται στο ποσό των 5,21 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, ενώ σύμφωνα με την από 18-2-2015 έκθεση του πιστοποιημένου εκτιμητή του Υπουργείου Οικονομικών Δ. Η. η αξία αυτού προσδιορίζεται στο ποσό των 44 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, κατά την ημέρα που έλαβε χώρα η εκτίμηση. Περαιτέρω με την υπ’ αριθμ. 93/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, η οποία προσκομίζεται από τον αιτούντα και αφορά προσδιορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης για ακίνητα κείμενα στην περιοχή των τέως Δήμων ... και ... και ήδη στο ..., γειτνιάζοντα με την Π.Ο.Τ.Α ..., όπου και το επίδικο, καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης κυμαινόμενη από 15 ευρώ έως 50 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, με τις υπ’ αριθμ. 241 και 245/2007 αποφάσεις του Εφετείου Καλαμάτας, οι οποίες επίσης προσκομίζονται από τον αιτούντα και αφορούν προσδιορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης δύο ακινήτων, τα οποία γειτνιάζουν με το επίδικο ακίνητο, καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας στο ποσό των 30 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Επίσης προσκομίζεται από τον αιτούντα το υπ’ αριθμ. .../2012 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καλαμάτας Μ. Φ., δυνάμει του οποίου πωλήθηκε ακίνητο (ελαιοπερίβολο μη αρδευόμενο) κείμενο σε περιοχή εκτός σχεδίου πόλεως και ορίων οικισμού, στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας της Δημοτικής Κοινότητας ... έναντι τιμήματος 56 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Περαιτέρω με την υπ’ αριθμ. 1180/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, η οποία προσκομίστηκε από την καθής, ορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδας αποζημίωσης για όλα τα στην περίμετρο της Π.Ο.Τ.Α κείμενα ακίνητα, σε απόσταση μεγαλύτερη των 800 ευρώ από τη θάλασσα, καλλιεργήσιμα, τα οποία απαλλοτριώθηκαν στο ποσό των 8,20 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Επίσης δε, προσκομίζονται από την τελευταία, μεταξύ άλλων και: α) το υπ’ αριθμ. .../25-2-2004 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Πύλου Α. Φ., δυνάμει του οποίου η καθής αγόρασε τον αποτελούντα τμήμα της επίδικης έκτασης αγρό, με αριθμό κτηματολογίου Χ.2, εμβαδού 2.898,67 τ.μ., αντί τιμήματος 5.700 ευρώ, δηλαδή 1,966 ευρώ ανά τ.μ., β) το υπ’ αριθμ .../19-7-2005 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Πύλου Ν. Κ., δυνάμει του οποίου η καθής αγόρασε τον αποτελούντα τμήμα της επίδικης έκτασης αγρό, με αριθμό κτηματολογίου ... εμβαδού 11.361,30 τ.μ., αντί τιμήματος 22.260 ευρώ, δηλαδή 1,959 ευρώ ανά τ.μ., γ) το υπ’ αριθμ. ...1-6-2004 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καλαμάτας Μ. Φ., δυνάμει του οποίου η καθής αγόρασε το στην αυτή απόσταση από την ακτογραμμή και εφαπτόμενο στο όριο της ΠΟΤΑ αγρό με αριθμό κτηματολογίου ..., εμβαδού 2.802,31 τ.μ., αντί τιμήματος 4.000,71 ευρώ, δηλαδή 1,428 ευρώ ανά τ.μ., δ) το υπ’ αριθμ. ...-6-2004 συμβόλαιο της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, δυνάμει του οποίου η καθής αγόρασε το στην αυτή απόσταση από την ακτογραμμή και εφαπτόμενο στο όριο της ΠΟΤΑ αγρό με αριθμό κτηματολογίου ... εμβαδού 4.775,95 τ.μ., αντί τιμήματος 7.105,66 ευρώ, δηλαδή 1,488 ευρώ ανά τ.μ., ε) τα υπ’ αριθμ. .../25-4-2014 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Κ. Λ., δυνάμει του οποίου η καθής αγόρασε μεταξύ άλλων και το με αριθμό κτηματολογίου ... αγρό, εμβαδού 11.982,74 τ.μ., αντί τιμήματος 45.978,12 ευρώ, δηλαδή 3,847 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, στ) εκτυπωμένη αγγελία από το δικτυακό χώρο αγγελιών, όπου προτείνεται προς πώληση ακίνητο εμβαδού 4.780 στρεμμάτων, κείμενο εντός του οικισμού στη θέση ..., με πρόσωπο 5.400 μέτρα επί της παραλίας σε δημοτική οδό, με συντελεστή δόμησης 0,6, κατάλληλο για τουριστική εκμετάλλευση και ανέγερση εγκαταστάσεων, έναντι τιμήματος 58.000,000 ευρώ, δηλαδή 12 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, ζ) εκτυπωμένη αγγελία από το δικτυακό χώρο αγγελιών, όπου προτείνεται προς πώληση ακίνητο εμβαδού 50 στρεμμάτων, κείμενο εντός ορίου οικισμού στη θέση ... ..., με πρόσωπο στην ακτή, κατάλληλο για τουριστική εκμετάλλευση και ανέγερση εγκαταστάσεων, έναντι τιμήματος 900.000 ευρώ, δηλαδή 18 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους, η) εκτυπωμένη αγγελία από το δικτυακό χώρο αγγελιών, όπου προτείνεται προς πώληση άρτιο και οικοδομήσιμο ακίνητο εμβαδού 230 στρεμμάτων, κείμενο σε περιοχή εκτός σχεδίου στο ..., με θέα προς την ακτή, κατάλληλο για τουριστική εκμετάλλευση, έναντι τιμήματος 1.670.000 ευρώ, δηλαδή 7,26 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους και θ) την από 7-3-2015 έκθεση εκτίμησης, η οποία συντάχτηκε, κατόπιν εντολής της καθής, από την εταιρία με την επωνυμία "...", η. οποία τυγχάνει πιστοποιημένη και εγγεγραμμένη στο οικείο μητρώο πιστοποιημένων εκτιμητών, όπου η αξία του επιδίκου εκτιμάται στο ποσό των 4,5 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Βάσει των προαναφερομένων η πραγματική αξία του επιδίκου ακινήτου κατά τον κρίσιμο χρόνο που ζητήθηκε η αναστροφή της παραχώρησης της έκτασης και η μετατροπή της αντίστοιχης υποχρέωσης σε χρηματική (13-3-2006), όπως ορίζεται στο άρθρο 8 εδ. έβδομο του Κεφαλαίου Ε του άρθρου 8 του από 6-10-1978 Π.Δ/τος, όπως σήμερα ισχύει, προσδιορίζεται στο ποσό των 35 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους...". Με την κρίση του αυτή το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα, στην αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, καθόσον καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την πραγματική αξία, που είχε το ακίνητο στις 13-3-2006, ημερομηνία την οποία το Δικαστήριο δέχεται ως κρίσιμο χρόνο για την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης, όταν δηλαδή η αναιρεσείουσα υπέβαλε την με αρ. πρωτ. .../2006 αίτηση προς την Διεύθυνση Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Πολεοδομίας της Νομαρχίας Μεσσηνίας για την αναστροφή της παραχώρησης της έκτασης και τη μετατροπή της υποχρέωσής της σε χρηματική, κατ’ άρθρ. 8 Κεφάλαιο Ε παρ. 7β’ του ΠΔ/τος 17/1978. Πιο συγκεκριμένα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογεί ειδικά, τη μεγάλη απόκλιση της αξίας του επιδίκου γηπέδου, που ανέρχεται ανά Μ2 σε 5,20 ευρώ, σύμφωνα με το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού και του ποσού των 35 ευρώ, που δέχθηκε, με δεδομένο, ότι στο ακίνητο επιβάλλονται με βάση το ειδικό νομοθετικό καθεστώς, που το διέπει (ΠΔ 17/1978), διάφοροι περιορισμοί, όπως η μη εκποίησή του από το Δήμο, η δυνατότητα αναστροφής της υποχρέωσης παραχώρησης εδάφους και μετά την αποπεράτωση της τουριστικής εγκατάστασης, η ειδική χρήση γης αποκλειομένων ξενοδοχείων και οργανωμένων κατασκηνώσεων (κάμπινγκ), στοιχεία, που ουδόλως ερευνήθηκαν, και έτσι ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί να ελέγξει, αν εφαρμόστηκε ορθά ή όχι η διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 του ΚΑΑΑ, σχετικά με την πραγματική αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου. Σημειώνεται, ότι ο αναιρετικός έλεγχος είναι ανέφικτος για την αξία του απαλλοτριωθέντος γηπέδου - ακινήτου και κατά τον μεταγενέστερο χρόνο δημοσίευσης της υπ’ αρ. ...0/20-12-2006 απόφασης του Νομάρχη Μεσσηνίας, που ενέκρινε την αίτηση της αναιρεσείουσας για μετατροπή σε χρηματική της υποχρέωσής της για παραχώρηση εδάφους προς το Δήμο και δημοσιεύτηκε στις 16-1-2007 στο Δ’ τεύχος ΦΕΚ 538, κατ’ άρθρ. 8 Κεφάλαιο Ε περ. 8 ΠΔ/τος 17/1978, σύμφωνα με το ειδικό νομοθετικό καθεστώς, που διέπει την κρινόμενη οιονεί απαλλοτρίωση.

Επομένως, το Εφετείο με τις ανωτέρω παραδοχές του παραβίασε εκ πλαγίου τις διατάξεις, που προαναφέρθηκαν στην προηγούμενη μείζονα σκέψη και ειδικότερα τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 6 εδ. τελευταίο του Ν. 2882/2001 και έτσι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση για το ουσιώδες ζήτημα της αξίας του επιδίκου γηπέδου. Συνακόλουθα ο 2ος αναιρετικός λόγος εκ του άρθρου 559 αρ. 19 πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος. Εκτός τούτου όμως η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικές διατάξεις των κανόνων δικαίου που προαναφέρθηκαν, διότι διέλαβε ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες και ως προς τα πολεοδομικά χαρακτηριστικά της επίδικης εδαφικής έκτασης. Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο δέχεται ότι η επίδικη οιονεί απαλλοτρίωση διέπεται από τις διατάξεις, που προαναφέρθηκαν, στις οποίες άλλωστε στηρίζει το νόμω βάσιμο της αίτησης, ότι το επίδικο είναι τμήμα της ..., φορέας της οποίας είναι η αναιρεσείουσα και ότι προκειμένου η αναιρεσείουσα να εκδώσει οικοδομική άδεια προέβη σε μονομερή παραχώρηση της επίδικης έκτασης στον αναιρεσίβλητο - αιτούντα Δήμο, δηλαδή προϋποθέσεις, που συνηγορούν, ότι η επίδικη έκταση ήταν εκτός ρυμοτομικού σχεδίου ως ΠΟΤΑ (άρθρ. 29 Ν. 2545/1997) για την πολεοδόμηση της οποίας απαιτείται έγκριση πολεοδομικής μελέτης του Υπουργού Περιβάλλοντος. Εντούτοις, χαρακτηρίζει το επίδικο ως εντός του οικισμού ... σε αγροτική, αρεοδομημένη περιοχή, με απουσία κτισμάτων, με θέα και κατάλληλο για τουριστική εκμετάλλευση και εκτιμά την αξία του σε 35 ευρώ/Μ2, που είναι πολλαπλάσια της αντικειμενικής αξίας σε ποσοστό άνω του 570%, παραδοχές που παραπέμπουν σε δομήσιμο ακίνητο, χωρίς όμως να προσδιορίζει, όπως θα έπρεπε, εάν το επίδικο, κατά τον κρίσιμο χρόνο (13-3-2006) ήταν εντός ρυμοτομικού σχεδίου και συνεπώς οικοδομήσιμο ή εκτός ρυμοτομικού σχεδίου, αλλά με πρόσοψη 25 μέτρων, οπότε κατ’ εξαίρεση είναι δομήσιμο, σύμφωνα με το άρθρ. 10 Ν. 3212/2013 ή εάν κατέστη δομήσιμο, μετά τη δήλωση της αναιρεσείουσας για αναστροφή της υποχρέωσης παραχώρησης εδάφους και της μετατροπής της σε χρηματική, οπότε τυχόν μεταβολή της αξίας του ακινήτου δεν λαμβάνεται υπόψη κατ’ άρθρ. 13 παρ. 2 ΚΑΑΑ, καθόσον οφείλεται στην οιονεί απαλλοτρίωση. Πρέπει να τονιστεί στο σημείο αυτό, ότι ο αναιρεσίβλητος Δήμος με τις προτάσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου υποστηρίζει, ότι από γραφική παραδρομή το Εφετείο χαρακτήρισε το επίδικο ακίνητο ως "εντός" οικισμού, ενώ ήθελε να καταγραφεί ως "εκτός" οικισμού και ότι η γραφική αυτή παραδρομή χρήζει μόνο διόρθωσης, κατ’ άρθρ. 315 ΚΠολΔ. Ο ισχυρισμός αυτός όμως είναι αβάσιμος, διότι το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης παραπέμπει σε "οικοπεδική αξία", όπως άλλωστε ο Δήμος και στην αίτησή του περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης ρητά ανέφερε, η οποία παραδεκτά επισκοπείται για τις ανάγκες της αναιρετικής διαδικασίας. Άλλωστε, δεν είναι επιτρεπτή η διόρθωση του γράμματος νι (Ν) σε κάπα (Κ), διότι μεταβάλλεται το περιεχόμενο της απόφασης σε κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ζήτημα. Επίσης, δεν διευκρινίζει η προσβαλλόμενη απόφαση, αν το επίδικο είναι προσοδοφόρο, αλλά αναφέρει μόνον ότι δεν έχει ελαιόδενδρα, ενώ δεν αναφέρει καθόλου την ύπαρξη ή όχι περιοριστικών δεσμεύσεων αυτού, ενόψει του ειδικού νομοθετικού καθεστώτος, που το διέπει, ενόψει μάλιστα του γεγονότος ότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η αναιρεσείουσα προσκόμισε συγκριτικά στοιχεία εφαπτόμενα με την ..., η τιμή των οποίων κυμαίνεται από 1,9 έως 3,8 ευρώ/Μ2, για παραθαλάσσια από 12 έως 18 ευρώ/Μ2 και σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης της ... ΑΕ σε 4,5 ευρώ/Μ2, ενώ ο αναιρεσίβλητος Δήμος προσκόμισε συγκριτικά στοιχεία γειτνιάζοντα με την ... η τιμή των οποίων κυμαίνεται από 15 έως 50 ευρώ/Μ2, χωρίς όμως το Εφετείο να εξειδικεύει, εάν έχουν ή όχι οικοπεδική αξία ή εάν είναι δομήσιμα, ώστε να αντικρουστούν με τα προηγούμενα συγκριτικά στοιχεία. Επίσης, το Εφετείο για ακίνητο εκτός σχεδίου, αλλά με ελαιοπερίβολο, στη θέση ..., δηλαδή όχι στην ίδια θέση με το επίδικο ακίνητο, δέχεται ότι ορίστηκε τιμή 56 ευρώ/Μ2.

Συνεπώς, οι αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης για τα πολεοδομικά χαρακτηριστικά του ακινήτου είναι ασαφείς και αντιφατικές για ουσιώδη πραγματικά περιστατικά (πολεοδομικά χαρακτηριστικά, ταυτότητα, πρόσοδος κ.λπ.) του ακινήτου, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση του Δικαστηρίου επί της αξίας του Μ2 γης και δημιουργούνται αμφιβολίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, εάν το Εφετείο εφάρμοσε ορθά τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις, που εκτέθησαν στην προηγούμενη μείζονα σκέψη με την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχτηκε ως αποδειχθέντα στις ανωτέρω διατάξεις και μάλιστα ενόψει της γενικής άρνησης της αναιρεσείουσας, ενώπιον του Εφετείου, όλων γενικά των ισχυρισμών του αιτούντος Δήμου, ότι το επίδικο είναι προνομιούχο και έχει μεγάλη οικοδομική αξία. Την ανωτέρω αιτιολογημένη άρνηση επαναφέρει η αναιρεσείουσα παραδεκτά κατ’ άρθρ. 562 αρ. 2 ΚΠολΔ ως τον 3ο επικουρικό (εκ του άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και τον 4ο (κατά το Α’ σκέλος του εκ του άρθρου 559 αρ. 19) λόγους αναίρεσης, οι οποίοι πρέπει να γίνουν δεκτοί ως ουσιαστικά βάσιμοι.

Συμπερασματικά κατόπιν όλων αυτών πρέπει να γίνουν δεκτοί οι 1ος λόγος αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ), αλλά και οι συναφείς 2ος, 3ος κατά το επικουρικό σκέλος του και 4ος κατά το Α’ σκέλος αυτού (εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Περαιτέρω, με δεδομένο ότι η αναιρετική εμβέλεια των κατά τα ανωτέρω δεκτών γεννώμενων αναιρετικών λόγων, οδηγεί στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης κατά του αναιρεσιβλήτου Δήμου, καθίσταται πλέον αλυσιτελής, άλλως παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων της αίτησης αναίρεσης, που επίσης αποβλέπουν στην αποδοχή αυτής και πλήττουν το ίδιο κεφάλαιο περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης και ειδικότερα του 3ου αναιρετικού λόγου κατά το κύριο σκέλος του (εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), του 4ου κατά το Β’ σκέλος του (εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) και του 5ου επικουρικού (εκ του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ). Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ. ε’ ΚΠολΔ, όπως ίσχυε τότε) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος Δήμος, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά το νόμιμο αίτημα αυτής (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως κατ’ άρθρ. 276 παρ. 1 και 281 παρ. 2 του Ν. 3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων), σε συνδ. με το άρθρ. 285 του Ν. 3852/2010 (Πρόγραμμα Καλλικράτης) και αυτά σε συνδ. με το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, όπως ειδικότερα, ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αρ. 40/2015 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - Ν. 2882/2001.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.

Διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στην αναιρεσείουσα.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο Δήμο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, μειωμένα, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της απόφασης, που καθορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Δεκεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ