2002/2010 · 2002/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2002 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2002/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Δ.Τ. του Γ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 1007/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρίπολης, με πολιτικώς ενάγοντα τον Ιωάννη Πάτρο του Γεωργίου.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Τρίπολης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Μαΐου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 642/2010.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου με αριθμό 285/23.9.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγοντες την υπ' αριθμ. 1/2010 αίτηση αναιρέσεως του Δ.Τ. του Γ., κατοίκου ..., κατά της κατ' έφεση εκδοθείσης υπ' αριθμ. 1007/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Τριπόλεως (εκ παραδρομής αναγραφέντος ως Μονομελούς), δια της οποίας κατεδικάσθη σε φυλάκιση 40 ημερών με τριετή αναστολή, για αυτοδικία, εκθέτομεν τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως από τον παρόντα στο ακροατήριο κατηγορούμενο, κατά καταδικαστικής αποφάσεως, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο, εκτός αν η αναίρεση ασκείται κατ'εφαρμογήν του άρθρου 473 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, οπότε η προθεσμία είναι είκοσι ημέρες από της καταχωρήσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε παρόντος του κατηγορουμένου και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 14.4.2010. Η κατ'αυτής αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, δια δηλώσεως από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, στον Γραμματέα Πλημμελειοδικών Τριπόλεως, στις 3-5-2010, συνταχθείσης της υπ' αριθμ. 1/2010 εκθέσεως. Δεδομένου ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται λόγον ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητο κώλυμα, νόμιμο κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 473 Κ.Π.Δ. είναι, σε συνδυασμό και προς τις άνω διατάξεις, να κηρυχθεί η αίτηση απαράδεκτη, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνομεν α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 1/3-5-2010 αίτηση αναιρέσεως του Δ.Τ. του Γ., κατοίκου ..., κατά της υπ'αριθμ. 1007/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Τριπόλεως, και β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αναστ. Κανελλόπουλος".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 2 παρ. 18 ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 168 παρ.1, 473 παρ.1 και 507 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. η προθεσμία ασκήσεως του ένδικου μέσου της αιτήσεως για αναίρεση κατ' αποφάσεως, με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, είναι δεκαήμερη και αρχίζει από της εκδόσεώς της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώρηση της τελεσιδίκου αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ.3 Κ.Ποιν.Δ. Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως τότε μόνον συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Ποιν.Δ. συντασσομένη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικτικών μέσων από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά, άλλως η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα στη δικογραφία, τα οποία επιτρεπτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος για να διακριβώσει το παραδεκτό της αναιρέσεως, με την προσβαλλόμενη 1007/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τρίπολης που δίκασε κατ' έφεση κηρύχθηκε ο ήδη αναιρεσείων ένοχος για αυτοδικία και καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 40 ημερών. Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε με παρόντα τον ήδη αναιρεσείοντα κατηγορούμενο στις 19.11.2009 και καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων του ως άνω δικαστηρίου στις 14/4/2010, όπως προκύπτει από τη σχετική επί του προσκομιζομένου αντιγράφου της βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα του ίδιου δικαστηρίου. Η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 3 Μαΐου 2010 με δήλωση του ίδιου του αναιρεσείοντος ότι ασκεί την αναίρεση αυτή ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση. Εφόσον ο αναιρεσείων κατηγορούμενος ήταν παρών κατά την απαγγελία της προσβαλλομένης αποφάσεως η δεκαήμερη προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατ' αυτής άρχισε την 15/4/2010, ήτοι την επομένη της καταχωρήσεώς της στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου που την εξέδωσε. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μετά την πάροδο της παραπάνω οριζόμενης από το νόμο δεκαήμερης προθεσμίας. Ο αναιρεσείων δεν διαλαμβάνει στην ένδικη αίτηση κανένα περιστατικό που να συνιστά λόγο ανώτερης βίας ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα, συνεπεία του οποίου να καταστεί αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως ούτε επικαλείται αποδεικτικά μέσα για τα περιστατικά αυτά. Προκύπτει, ακόμη, από σχετική σημείωση του γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στο φάκελο της δικογραφίας ότι ειδοποιήθηκε εμπροθέσμως ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος που αναφέρεται στην αίτηση αναιρέσεως να προσέλθει στον παρόν δικαστήριο σε συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως λόγω της εκπροθέσμου ασκήσεώς της ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.5.2010 αίτηση του Δ.Τ. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση της 1007/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Τριπόλεως. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 2010.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ