2001/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2001 / 2022 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2001/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Νικόλαο Πουλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 27 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΟΣΥ Α.Ε.", η οποία προήλθε από την συγχώνευση με απορρόφηση της εταιρείας με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (Η.Λ.Π.Α.Π. Α.Ε.) από την εταιρεία με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΡΜΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ" (Ε.ΘΕ.Λ. Α.Ε.), βάσει του Ν. 3920/2011, που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Μπούρλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Μ. Λ. του Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσολάκο, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-6-2019 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3151/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 526/2021 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 22-11-2021 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.-Με την από 22.11.2021 και με αριθ. κατάθεσης 1025/106/30.11.2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 526/5.11.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, επί της από 26.10.2020 και με αριθμό κατ. 8316/725/27.10.2020 έφεσης της εναγομένης - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά της με αριθμό 3151/30.9.2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει, η από 18.6.2019 και με αριθμό κατ. 5483/2738/19.6.2019 αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας και είχε υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα "τους νόμιμους τόκους για την απαίτηση αποζημίωσης αποχώρησης λόγω συνταξιοδότησης, ήτοι τους νόμιμους τόκους για το ποσό των 3.000 ευρώ από τη 1.1.2019 έως τις 26.2.2019, για το ποσό των 12.000 ευρώ από τη 1.1.2019 έως τις 26.3.2019 και για το ποσό των 32.154,42 ευρώ από την 1.1.2019 έως τις 26.6.2019, καθώς και τις μηνιαίες αποδοχές της από τη 1.1.2019 έως την πλήρη εξόφληση της αποζημίωσής της, ήτοι το ποσό των 11.514,90 ευρώ, νομιμότοκα από την πρώτη ημέρα του επόμενου εκάστου μηνός για τον οποίο αυτές οφείλονται, οι οποίες συνιστούν αποζημίωση εν είδει αστικής ποινής και δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών".

Με την προσβαλλόμενη απόφαση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε τυπικά, αλλά απέρριψε στην ουσία την ως άνω έφεση κατά της εν λόγω απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. H αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εφόσον κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 30.11.2021, ενώ δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έλαβε χώρα στις 5.11.2021 και συνεπώς η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εντός της διετίας που ορίζεται στο άρθρο 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ. Είναι συνεπώς, παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ.1, 577 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα του μοναδικού λόγου αυτής (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

2.-Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 45 του ν 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων" (ΦΕΚ Α 208/27.9.2013), ο οποίος εφαρμόζεται εν προκειμένω ως εκ του χρόνου λύσης της σύμβασης έμμισθης εντολής (31.12.2018) κατ' άρθρο 165 παρ. 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 166 παρ. 2 και 3 του νόμου αυτού, "1. Η σύμβαση του έμμισθου δικηγόρου που συμπληρώνει το 67ο έτος της ηλικίας του και θεμελιώνει συνταξιοδοτικό δικαίωμα για πλήρη σύνταξη από το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) λύεται και δεν επιτρέπεται να προσληφθεί ως έμμισθος στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Το 67ο έτος θεωρείται ότι συμπληρώνεται την 31η Δεκεμβρίου του αντίστοιχου έτους. Στην περίπτωση αυτή ο δικηγόρος λαμβάνει την αποζημίωση του άρθρου 46 παράγραφος 3 του Κώδικα". Εξάλλου, στο άρθρο 46 παρ. 2, 3 και 4 του ίδιου νόμου ορίζονται τα εξής: "2. Η σύμβαση μεταξύ έμμισθου δικηγόρου και εντολέα είναι πάντοτε αορίστου χρόνου και λύεται μόνο:

α) με το θάνατο, β) τη λύση, κατάργηση ή διάλυση με οποιονδήποτε τρόπο του νομικού προσώπου που απασχολεί το δικηγόρο, γ) την πτώχευση του εντολέα και δ) με καταγγελία της σύμβασης από τον εντολέα ή εντολοδόχο δικηγόρο. Αν στο προσωπικό που απασχολείται στον εντολέα ισχύει κανονισμός εργασίας που προβλέπει μονιμότητα στην υπηρεσία, η καταγγελία της σύμβασης από τον εντολέα γίνεται μόνο για σπουδαίο λόγο.

Η καταγγελία με ποινή ακυρότητας είναι έγγραφη και σε αυτή αναφέρεται ο λόγος της απόλυσης, επιδίδεται δε με δικαστικό επιμελητή. 3. (α) Αν η έμμισθη εντολή του δικηγόρου λυθεί για οποιονδήποτε λόγο που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο, πλην της οικειοθελούς αποχώρησης, ο έμμισθος δικηγόρος δικαιούται να εισπράξει από τον εντολέα του αποζημίωση.

Η αποζημίωση προβλέπεται αναλόγως με το χρόνο διάρκειας της έμμισθης εντολής και ισούται: α) με δυο μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει ένα έτος υπηρεσίας στον εντολέα, β) με τρεις μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει τετραετή υπηρεσία, γ) με τέσσερις μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει εξαετή υπηρεσία, δ) με πέντε μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει οκταετή υπηρεσία, ε) με έξι μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δεκαετή υπηρεσία, στ) με επτά μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει ενδεκαετή υπηρεσία, ζ) με οκτώ μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δωδεκαετή υπηρεσία, η) με εννέα μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δεκατρία έτη υπηρεσίας, θ) με δέκα μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δεκατέσσερα έτη υπηρεσίας, ι) με ένδεκα μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δεκαπέντε έτη υπηρεσίας και ια) με δώδεκα μηνιαίες παροχές αν έχει συμπληρώσει δεκαέξι έτη υπηρεσίας.

Για τον υπολογισμό του ύψους της μηνιαίας παροχής λαμβάνεται υπόψη το ποσό που καταβάλλεται σταθερά και μόνιμα. (β) Γι' αυτούς που απασχολούνται και έχουν συμπληρώσει στον ίδιο εντολέα προϋπηρεσία πάνω από δεκαεπτά έτη κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του ν. 4093/2012 (ΦΕΚ Α 222) όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 39 του ν. 4111/2013 (ΦΕΚ Α 18) καταβάλλεται αποζημίωση απόλυσης επιπλέον της προβλεπόμενης στο προηγούμενο εδάφιο οποτεδήποτε και αν απολυθούν κατά την εξής αναλογία:

α) για 17 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 1 μηνός αποζημίωση, β) για 18 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 2 μηνών αποζημίωση, γ) για 19 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 3 μηνών αποζημίωση, δ) για 20 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 4 μηνών αποζημίωση, ε) για 21 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 5 μηνών αποζημίωση, στ) για 22 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 6 μηνών αποζημίωση, ζ) για 23 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 7 μηνών αποζημίωση, η) για 24 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 8 μηνών αποζημίωση, θ) για 25 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 9 μηνών αποζημίωση, ι) για 26 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 10 μηνών αποζημίωση, ια) για 27 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 11 μηνών αποζημίωση, ιβ) για 28 έτη προϋπηρεσίας συμπληρωμένα 12 μηνών αποζημίωση.

Ο υπολογισμός της ως άνω αποζημίωσης γίνεται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην περίπτωση 3 της υποπαραγράφου ΙΑ 12 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, όπως ισχύει, σε συνδυασμό με το άρθρο 39 του ν. 4111/2013. 4. Μέχρι την πλήρη εξόφληση της πιο πάνω αποζημίωσης, ο έμμισθος δικηγόρος δικαιούται να λαμβάνει τις μηνιαίες αποδοχές που ελάμβανε κατά την ημέρα επίδοσης του εγγράφου της καταγγελίας".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι η υποχρεωτική αποχώρηση και η αυτοδίκαιη λύση της σύμβασης δικηγόρου, που προσφέρει νομικές ή δικηγορικές υπηρεσίες με πάγια περιοδική αμοιβή στους εντολείς του, η οποία έχει το χαρακτήρα ιδιόρρυθμης σύμβασης έμμισθης εντολής, επέρχεται και με τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος για πλήρη σύνταξη, με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του.

Ο δικηγόρος που παρέχει με πάγια αντιμισθία τις υπηρεσίες του και θεμελιώνει συνταξιοδοτικό δικαίωμα με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του, δικαιούται την προβλεπόμενη από την παρ. 3 του άρθρου 46 του ν. 4194/2013 αποζημίωση, όχι, όμως και την απόληψη της συμφωνημένης αμοιβής του μέχρι την πλήρη καταβολή αυτής της αποζημίωσης, που προβλέπεται από την παρ. 4 του ως άνω άρθρου, αφενός μεν γιατί η παρ. 1 του άρθρου 45 του ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων", παραπέμπει μόνον στην παρ. 3 του άρθρου 46 του ως άνω νόμου και όχι και στην παρ. 4 του νόμου αυτού, αφετέρου δε γιατί η παρ. 4 του άρθρου 46 έχει εφαρμογή τότε μόνο, όταν η συμβατική σχέση μεταξύ αυτού και του εντολέα του λυθεί με καταγγελία από τον τελευταίο, όπως τούτο συνάγεται από το γράμμα της ως άνω διάταξης.

Η υποχρέωση αυτή είναι μία παροχή ex lege προς το δικηγόρο, που επιβάλλεται ως είδος ποινής στον εντολέα και μέσο εξαναγκασμού του για την καταβολή της αποζημίωσης, όταν ο ίδιος καταγγέλλει τη σύμβαση (ΟλΑΠ 570/1986). Δεν περιλαμβάνεται όμως μεταξύ των περιπτώσεων αυτών, ούτε μπορεί να υπαχθεί με ανάλογη εφαρμογή και η λύση της σύμβασης κατόπιν υποχρεωτικής αποχώρησης του δικηγόρου για οποιοδήποτε άλλο λόγο, όπως επί συνταξιοδοτήσεως αυτού, λόγω συμπληρώσεως του ανωτέρω ορίου ηλικίας των 67 ετών (ΑΠ 686/2022, πρβλ ΑΠ 569/2020, ΑΠ 734/2018, ΑΠ 23/2018, με το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς του Κώδικα Δικηγόρων - ν..δ. 3026/1954).

3.-Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ 330/2022, ΑΠ 319/2017, ΑΠ 130/2016, ΑΠ 1420/2013). 4.-Στην προκειμένη περίπτωση, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, μετά από εκτίμηση των προσκομισθέντων με επίκληση από τους διαδίκους αποδεικτικών στοιχείων, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα, δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και εγγεγραμμένη στο Μητρώο Μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, με αριθμό 15975 προσλήφθηκε αρχικά στο νπιδ με την επωνυμία "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ-Ε.Α.Σ", με την υπ' αριθμ. 19574/742/1983 απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών, ως δικηγόρος με πάγια αντιμισθία, ενώ συνυπεγράφη και η από 2.9.1983 σύμβαση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου, δυνάμει της οποίας απασχολήθηκε από τις 8.9.1983 έως τις 11.9.1992.

Συναφώς εκδόθηκε και η υπ' αριθμ. πρωτ. 17455/12.9.1983 απόφαση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του άνω νπιδ (εφεξής Ε.Α.Σ), με την οποία καθορίστηκε το ύψος της μηνιαίας πάγιας αντιμισθίας της. Στη συνέχεια εκδόθηκαν οι ν.2078/1992, με τον οποίο η Ε.Α.Σ τέθηκε υπό εκκαθάριση, και ο ν.2175/1993, με τον οποίο ιδρύθηκε το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την μορφή ανώνυμης εταιρείας και την επωνυμία "Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών (Ο.Α.Σ.Α), με σκοπό τη διεξαγωγή του συγκοινωνιακού έργου με όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην περιοχή Αθηνών-Πειραιώς και Περιχώρων, και προβλέφθηκε ρητά στο άρθρο 1 παρ.4 αυτού ότι η εκτέλεση και εκμετάλλευση του συγκοινωνιακού έργου θα ανατίθετο από τον Ο.Α.Σ.Α σε ανώνυμες εταιρείες που θα ίδρυε ο ίδιος, ενώ στο άρθρο 4 παρ.3α ορίστηκε ότι για λογαριασμό και για τις ανάγκες των εταιρειών που θα ίδρυε, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη, θα προσελάμβανε με σύμβαση αορίστου χρόνου ή σχέση έμμισθης εντολής, το προσωπικό που υπηρετούσε, με σχέση εργασίας αορίστου ή σχέση έμμισθης εντολής, αντίστοιχα, στην Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (Ε.Α.Σ), κατά το χρόνο διάλυσής της, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ.1 του ν.2078/1992.

Με βάση τη συγκεκριμένη διάταξη, ο Ο.Α.Σ.Α με την υπ' αριθμ. 3/3.1.1994 απόφαση του προέδρου του διοικητικού του συμβουλίου, προσέλαβε με σχέση έμμισθης εντολής, μεταξύ άλλων, και την ενάγουσα, ενώ με το υπ' αριθμ. 6094/1994 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών, Ευγενίας Πάκου, συνέστησε για την εκτέλεση του συγκοινωνιακού έργου, την εταιρεία με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΡΜΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ-ΕΘΕΛ Α.Ε", για την οποία δόθηκε άδεια σύστασης και εγκρίθηκε το καταστατικό με την υπ' αριθμ. 7687/1994 απόφαση του Νομάρχη Πειραιά, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 4367/21.7.1994 τεύχος ανωνύμων εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης).

Κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 παρ.8 του ν. 2175/1993, που ορίζει ότι το προσωπικό που προσλαμβάνεται στον Ο.Α.Σ.Α, κατά τις παρ.3 και 4 του ίδιου άρθρου, δηλαδή και εκείνο που υπηρετούσε προηγουμένως στην Ε.Α.Σ, μεταφέρεται αυτοδικαίως και χωρίς καμία άλλη διατύπωση ή καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης στην ή στις εταιρείες εκτέλεσης και εκμετάλλευσης του συγκοινωνιακού έργου με θερμικά λεωφορεία, με την ίδρυση των εταιρειών, κατά την παρ.4 του άρθρου 1, του ίδιου νόμου, η ενάγουσα, με τη σύσταση της ΕΘΕΛ ΑΕ, την 1.7.1994, μεταφέρθηκε αυτοδικαίως στη νομική υπηρεσία της, με την ίδια σχέση εργασίας που την συνέδεε με τον ΟΑΣΑ, αμειβόμενη με μηνιαία πάγια αντιμισθία, όπως αυτή οριζόταν από τις διατάξεις του ν.1093/1980.

Συναφώς υπεγράφη μεταξύ αυτής και της ΕΘΕΛ Α.Ε. η από 8.9.1994 σύμβαση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου, στην οποία αποτυπώνονται οι όροι απασχόλησής της και προβλέπεται, στον όρο 4, ότι για τον υπολογισμό της καταβαλλόμενης αποζημίωσης της έμμισθης εντολής για λόγο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά της, ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της διάλυσης της πρώην Ε.Α.Σ και της απόλυσής της και της επαναπρόσληψής της, από τον Ο.Α.Σ.Α, προσμετράται για τον υπολογισμό της καταβαλόμενης αποζημίωσης.

Στις 17.6.2011 (ΦΕΚ Β' 1454/17.6.2011) με την υπ' αριθμ. 28738/2638/2011 κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Οικονομικών, υποδομών-μεταφορών και δικτύων, που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 6 περ. δ' του ν.3920/2011, η εταιρεία "ΕΘΕΛ ΑΕ, συγχωνεύθηκε δια απορροφήσεως με την εταιρεία με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και τον διακριτικό τίτλο "ΗΛΠΑΠ Α.Ε." (απορροφώμενη) και η απορροφώσα εταιρεία (ΕΘΕΛ ΑΕ) μετονομάστηκε σε "ΟΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με το διακριτικό τίτλο "ΟΣΥ Α.Ε.", ήδη εναγομένη.

Η ενάγουσα, απασχολήθηκε σε αυτήν, από την προαναφερθείσα συγχώνευση και ειδικότερα από τις 6.7.2011, έως τις 31.12.2018, που συμπλήρωσε 35 έτη συνεχούς ασφάλισης στο ΙΚΑ (και ήδη ΕΦΚΑ) και το προβλεπόμενο όριο ηλικίας (ως γεννηθείσα στις 26.7.1948), πληρώντας δηλαδή τις προϋποθέσεις λήψης πλήρους σύνταξης γήρατος. Ακολούθως, υπέβαλε την υπ' αριθμ.

πρωτ. 62935/11.12.2018 αίτησή της και εκδόθηκε συναφώς απόφαση της προϊσταμένης του Τμήματος Προσωπικού και Εργασιακών Σχέσεων της εναγομένης, με την οποία αποδεσμεύτηκε από την υπηρεσία και ορίστηκε ως χρόνος πρόσληψής της για τον υπολογισμό της αποζημιώσεώς της, η 8.9.1983, δηλαδή συνυπολογίστηκε όλος ο χρόνος απασχόλησής της, με την ίδια σχέση, από τους φορείς που προαναφέρθηκαν.

Κατά την αποχώρησή της, η πάγια μηνιαία αντιμισθία της ανερχόταν στο ποσό των 1.965 ευρώ. Επομένως, δικαιούνταν αποζημίωση, με βάση τις σχετικές διατάξεις που προαναφέρθηκαν, ύψους 47.160 ευρώ, η οποία ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή στις 31.12.2018. Έναντι αυτής, η εναγομένη κατέβαλε στην ενάγουσα το ποσό των 3.000 ευρώ στις 25.2.2019 και των 12.000 ευρώ στις 26.3.2019, ενώ το απομένον ποσό των 32.154,42 ευρώ, της καταβλήθηκε στις 26.6.2019.

Επομένως η ενάγουσα δικαιούται, πέραν των νομίμων τόκων, επί του ποσού της αποζημίωσης, λόγω της καθυστερημένης τμηματικής καταβολής αυτής, και αποζημίωση, εν είδει αστικής ποινής, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 46 παρ.4 του ν. 4194/2013, σύμφωνα με τη σχετική σκέψη που προεκτέθηκε, που συνίσταται στις μηνιαίες αποδοχές της, του διαστήματος από την 1.1.2019 έως τις 26.6.2019 δηλαδή, συνολικά το ποσό των 11.514,90 (1.965 Χ 5,86 μήνες) ευρώ, που δεν υπόκειται σε παρακράτηση φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών.

Συνεπώς ορθώς ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας το νόμο (άρθρο 46 παρ.4 του ν.4194/2013), το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατέληξε στην ίδια κρίση και επιδίκασε στην ενάγουσα το παραπάνω ποσό, και πρέπει ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος έφεσης να απορριφθεί ως αβάσιμος". Στη συνέχεια το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε τυπικά, αλλά απέρριψε στην ουσία την έφεση της εκκαλούσας.

Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατά το μέρος που με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα (και) το πιο πάνω ποσό των 11.514,90 ευρώ, ως αποζημίωση, εν είδει αστικής ποινής, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 46 παρ. 4 του ν. 4194/2013, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 45 παρ. 1 και 46 παρ. 4 του ν. 4194/2013.

Και τούτο διότι όπως αναφέρεται παραπάνω στη μείζονα σκέψη, ο έμμισθος δικηγόρος δικαιούται, μέχρι την πλήρη εξόφληση της αποζημίωσης της παρ. 3 του άρθρου 46 του ν. 4194/2013, να λαμβάνει τις μηνιαίες αποδοχές που ελάμβανε κατά την ημέρα της επίδοσης του εγγράφου της καταγγελίας, μόνον στην περίπτωση καταγγελίας της σύμβασής του από τον εντολέα του και όχι και στις λοιπές περιπτώσεις λύσης της σύμβασης έμμισθης εντολής, όπως είναι η αυτοδίκαιη λύση της σύμβασης αυτής λόγω συμπληρώσεως του 67ου έτους της ηλικίας του και θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος για πλήρη σύνταξη από το ΕΤΑΑ.

Επομένως, ο περί τούτου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ μοναδικός λόγος αναίρεσης, είναι βάσιμος.

5.-Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, κατά παραδοχή του μοναδικού λόγου αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ να κρατηθεί αυτή και δικασθεί από το παρόν αναιρετικό τμήμα και στη συνέχεια να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσία η από 26.10.2020 και με αριθμό κατ. 8316/725/27.10.2020 έφεση της εκκαλούσας - εναγομένης, να εξαφανισθεί εν μέρει η υπ' αριθμ. 3151/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, να ερευνηθεί η αγωγή και να απορριφθεί αυτή, ως προς το κονδύλιο των 11.514,90 ευρώ, ως νομικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, κατά το βάσιμο αίτημα αυτής, η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, τόσο της αναιρετικής δίκης, όσο και για τον πρώτο και δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 526/5.11.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.- ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την υπόθεση.- ΔΕΧΕΤΑΙ ως κατ' ουσία βάσιμη την από 26.10.2020 και με αριθμό κατ. 8316/725/27.10.2020 έφεση της εκκαλούσας - εναγομένης κατά της με αριθμό 3151/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.- ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη απόφαση, κατά το μέρος που δέχθηκε και επιδίκασε ως αποζημίωση εν είδει αστικής ποινής το ποσό των 11.514,90 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 1.1.2019 έως 26.6.2019.- ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 18.6.2019 και με αριθμό κατ. 5483/2738/19.6.2019 αγωγή, κατά το μέρος αυτό.- ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή ως μη νόμιμη, κατά το μέρος αυτό.- ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ, για την αναιρετική δίκη και στο ποσό των χιλίων (1000) ευρώ, για τον πρώτο και δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας.- ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2022.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ