Legislator Case Law & Legislation
2000/2006 AI generated

2000/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2000/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 2000 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Legislator headnote

AI generated

2000/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 2000 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2000 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2000/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1)..... και 2).... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Φιλιππάτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ Του αναιρεσίβλητου:.... , που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λάλα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-10-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 308/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 4032/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17-11-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 18-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή της αίτησης για αναίρεση της 308/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας όσα αποδεικτικά μέσα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ. Σύμφωνα με το άρθρο 390 ΚΠολΔ το δικαστήριο εκτιμά ελεύθερα τις γνωμοδοτήσεις προσώπων σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσκομίζονται από αυτόν. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι οι έγγραφες εκθέσεις των τεχνικών συμβούλων των διαδίκων, με τις οποίες διατυπώνουν τις γνώμες τους για τα αποδεικτέα κρίσιμα θέματα της ένδικης υπόθεσης δεν αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά έγγραφα που εκτιμώνται ελεύθερα, ως τεκμήρια, από το δικαστήριο, το οποίο δεν έχει υποχρέωση να το μνημονεύσει ειδικά και κατ' αντιδιαστολή προς σχηματισμό της κρίσης του (Ολ. ΑΠ 111/81, 848/81). Στην προκείμενη περίπτωση με το μοναδικό λόγο αναίρεσης προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτίαση από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι οι αναιρεσείοντες, προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους κατά της αγωγής του αναιρεσιβλήτου επικαλέστηκαν και προσκόμισαν ενώπιον του Εφετείου για πρώτη φορά (διότι πρωτοδίκως δικάστηκαν ερήμην) την από 30-9-2003 γνωμοδότηση του πολιτικού μηχανικού .... με το συνοδεύον την γωμοδότηση τοπογραφικό διάγραμμα. Από την επισκόπηση των από 10-10-2003 προτάσεων των αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Εφετείο στις 27-2-2004, για τη δικάσιμο της 1-4-2004 προκύπτει ότι πράγματι οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν την ανωτέρω γνωμοδότηση. Από την προσβαλλόμενη απόφαση, όμως προκύπτει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την επίμαχη γνωμοδότηση, αφού έλαβε υπόψη του "όλα τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και νομίμως προσκόμισαν οι διάδικοι στην πρωτόδικη δίκη, τα οποία επικαλούνται και προσάγουν και στην παρούσα (δευτεροβάθμια) δίκη", ενώ γεγονός είναι ότι οι αναιρεσείοντες δικάστηκαν ερήμην πρωτοδίκως και δεν είχαν, επομένως, επικαλεσθεί και προσκομίσει κάποιο έγγραφο και από το ότι παρακάτω αναφέρει ότι "(οι εναγόμενοι - εκκαλούντες δεν επικαλέστηκαν και δεν προσκόμισαν κανένα νέο αποδεικτικό μέσο στην παρούσα δίκη)" ενώ αντίθετα προκύπτει ότι αυτοί προσκόμισαν ενώπιον αυτού την ως άνω γνωμοδότηση.

Συνεπώς, αφού το Εφετείο βεβαιώνει ότι δεν έλαβε υπόψη του την άνω γνωμοδότηση ο λόγος της αναίρεσης, ως παραδεκτός και βάσιμος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 528, 529 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός και ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 4032/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων εβδομήντα (970) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ