19/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 19 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 19/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. συζ. Γ. Ξ., το γένος Κ. Γ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Ξ. του Ζ. κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Μακρή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-2-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 316/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 139/2013 του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 20-8-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 12-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τον αναιρεσίβλητο, 8.160Δ/27.6.2014 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Ηρακλείου Κρήτης Γ. Γ. Κ., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τη σχετική πράξη προσδιορισμού, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και της κλήσεως προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως στην αναιρεσείουσα, με επιμέλεια του αναιρεσίβλητου, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής. Επομένως, εφ' όσον αυτή δεν εμφανίσθηκε στην δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 139/13 απόφαση του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, εκδοθείσα κατ' αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 592 επ. ΚΠολΔ (γαμικών διαφορών). Με την απόφασή του, το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την ερήμην της αναιρεσείουσας εκδοθείσα οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, στη συνέχεια κατά παραδοχή της από 5/2/09 αγωγής του αναιρεσιβλήτου, απήγγειλε τη λύση του γάμου των διαδίκων λόγω διάστασης των συζύγων συνεχώς από δύο τουλάχιστον χρόνια. Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως η αναιρεσείουσα, αφού παραθέτει τους ορισμούς των διδαγμάτων της κοινής πείρας και της κατάχρησης δικαιώματος, στη συνέχεια αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να προσδιορίζει συγκεκριμένο νομικό της σφάλμα, αναφορικά με συγκεκριμένη παραδοχή της, ούτε επικαλείται την προβολή στο δικαστήριο της ουσίας κάποιου ισχυρισμού της, συνδεόμενου με τα διδάγματα της κοινής πείρας ή την καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος. Εντεύθεν, ο προκείμενος λόγος είναι απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του.

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση των πλημμελειών από τους αρ. 20 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη ότι με παραμόρφωση των προτάσεών της στη δευτεροβάθμια δίκη δέχτηκε εσφαλμένα, ότι η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου επήλθε το έτος 2003, αντί να δεχτεί ότι επήλθε τον Οκτώβριο του 2008. Ο λόγος αυτός, κατ' αμφότερες τις αιτιάσεις του είναι απαράδεκτος. Ειδικότερα, κατά μεν την επιχειρούμενη στοιχειοθέτηση της πλημμέλειας από τον αρ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι η αποδιδόμενη στο Εφετείο παραμόρφωση του περιεχομένου των προτάσεων της αναιρεσείουσας δεν ιδρύει την επικαλούμενη αναιρετική πλημμέλεια, κατά δε την επιχειρούμενη στοιχειοθέτηση της πλημμέλειας από τον αρ. 19 του ίδιου άρθρου, διότι με τον τρόπο αυτό προσβάλλεται η κρίση του δικαστηρίου επί της ουσίας της υποθέσεως, που δεν ελέγχεται αναιρετικώς (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τΑ αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20/8/2013 αίτηση της Α. Ξ. για αναίρεση της 139/2013 απόφασης του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ