Legislator Case Law & Legislation
1999/2019 AI generated

Supreme Court dismisses appeals for inadmissibility due to vague grounds and lack of specific legal errors cited.

Case Number 1999/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Civil and Criminal Court dismissed two appeals filed by convicted defendants against a judgment from the Nauplia Court of Assizes. The appellants argued that their lawyer failed to notify them of the trial date and requested a postponement, but their submissions lacked specific legal grounds or factual details required for an appeal. The court ruled that without clear articulation of the legal errors under Article 510 of the Code of Criminal Procedure, the appeals were inadmissible and ordered the appellants to bear the costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 509 and 510 of the Code of Criminal Procedure; An appeal must contain specific legal grounds and factual circumstances; Vague appeals without reference to the contested decision or specific errors are inadmissible.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal vague grounds Code of Criminal Procedure legal errors postponement request court costs specific facts

Cited Legislation

AI generated
Article 61 of Law 4194/2013 "Code of Lawyers"
Article 509 of the Code of Criminal Procedure
Article 510 of the Code of Criminal Procedure
Article 578 of the Code of Criminal Procedure

Cited Case Law

AI generated
OL. A.P. 2/2002

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1999 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1999/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου - Εισηγητή και Μαρία Κουβίδου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Ασπρογέρακα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1.Α. Χ. του Α., κατοίκου ... και 2. Δ. - Π. Χ. του Α., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κ.Κ.Μαλανδρίνου, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Ρουσόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ.195/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 08 Απριλίου 2019 αίτηση του Α. Χ., που ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Ναυπλίου Ε. Θ. και έλαβε αριθμό πρωτ. 2/2019 και η από 05 Απριλίου 2019 αίτηση του Δ. - Π. Χ., που ασκήθηκε ενώπιον του Προϊστάμενου της Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Μαλανδρίνου, Ε. Π. και έλαβε αριθμ. πρωτ. 27/2019, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 614/19.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: α) να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η από 08 Απριλίου 2019 αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, Α. Χ. και β) να απορριφθεί η από 05 Απριλίου 2019 αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, Δ. - Π. Χ. και να επιβληθούν στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι δύο κρινόμενες με αριθ.27/5-4-2019 και 2/8-4-2019 αιτήσεις των δύο καταδικασθέντων κατηγορούμενων Δ. - Π. Χ. του Α. και Α. Χ. ου Α., αντίστοιχα, για αναίρεση της ίδιας με αριθ. 195/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, που ασκήθηκαν ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου η πρώτη και ενώπιον του Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου η δεύτερη, πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της πρόδηλης συναφείας τους.

Το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων" ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α' και γ' του Ν. 4205/2013, ότι: "1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων .... υποχρεούται να προκαταβάλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα III...4.Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη.

Επίσης, για την παράσταση ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων κάθε βαθμού, των ανακριτών ή ανακριτικών υπαλλήλων ή δικαστικών συμβουλίων, οφείλει να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η παράσταση του δεν γίνεται δεκτή. Δεν υπάρχει υποχρέωση της προκαταβολής της παραγράφου 1 σε περίπτωση αναβολής ή ματαίωσης της συζήτησης, τυχόν δε καταβληθείσα προκαταβολή αναζητείται από τον δικηγόρο που προέβη σε αυτή".

Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/22-12-2017 τεύχ. Α'), προστέθηκε, μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι "Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο".

Από τις ανωτέρω διατάξεις, συνάγεται ότι, αν ο δικηγόρος που παρίσταται ενώπιον ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, κατά τη συζήτηση αίτησης αναίρεσης, δεν έχει καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο, μολονότι έχει ειδοποιηθεί προς τούτο από το Δικαστήριο, η παράστασή του δεν γίνεται δεκτή και ο αναιρεσείων, ως μη προσηκόντως παριστάμενος, θεωρείται ότι δεν έχει εμφανιστεί, αφού η παράσταση των διαδίκων με συνήγορο κατά τη συζήτηση ενώπιον του Αρείου Πάγου επιβάλλεται υποχρεωτικά από τη διάταξη του άρθρου 512 παρ. 3 εδ.

α' νέου Κ.Ποιν.Δ., οπότε η αίτησή του απορρίπτεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 514 εδ. α' νέου Κ.Ποιν.Δ., ως ανυποστήρικτη και μπορεί να καταδικασθεί σε χρηματική ποινή έως εκατό ευρώ, εφόσον έχει κλητευθεί νομότυπα από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρ. 512 παρ. 1 εδ. γ' νέου Κ.Ποιν.Δ.), σύμφωνα με τα άρθρα 155 - 162 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 του ίδιου Κώδικα ενώ, τέλος, στη μετ' αναβολή δικάσιμο όλοι οι διάδικοι οφείλουν να εμφανισθούν ενώπιον του Αρείου Πάγου χωρίς νέα κλήτευση, ακόμη και αν δεν ήταν παρόντες κατά τη δημοσίευση της αναβλητικής απόφασης (άρθρο 515 παρ 1 νέου ΚΠοινΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα με χρονολογία 23-4-2019 δύο αποδεικτικά επίδοσης του αρχιφύλακα του Α.Τ. Νέας Κίου Π. Μ. και της αρμόδιας γραμματέα του Καταστήματος Κράτησης Μαλανδρίνου Κ. Λ., οι αναιρεσείοντες κλητεύθηκαν από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επίδοση κλήσεως στο σύνοικο ενήλικο αδελφό του αναιρεσείοντα Α.

Χ., Κ. Χ. και στα χέρια του ιδίου του αναιρεσείοντα Δ. - Π. Χ., για να παραστούν αυτοί δια συνηγόρου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά τη δικάσιμο της 15-5-2019, κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, με την υπ' αριθ. 939/2019 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (2-10-2019), κατόπιν αιτήματος της ασκούμενης δικηγόρου Π.-Μ.

Γ., που εμφανίστηκε ως άγγελος του πληρεξούσιου δικηγόρου των αναιρεσειόντων Νικολάου Ρουσσόπουλου, προκειμένου να υποστηρίξουν τις κρινόμενες από 5-4-2019 και 8-4-2019 αιτήσεις τους για αναίρεση της με αριθ. 195/2019 δευτεροβάθμιας απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, η οποία απέρριψε, ως ανυποστήρικτες, τις εφέσεις τους κατά της 393/2018 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάστηκαν για 1) κλοπή από κοινού και 2) απόπειρα εκβίασης από κοινού σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα οκτώ (18) μηνών ο καθένας, ανασταλείσα επί τριετία.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στην μετ' αναβολή δικάσιμο, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, οι αναιρεσείοντες εμφανίστηκαν στο ακροατήριο και διόρισαν συνήγορό τους το δικηγόρο Αθηνών Νικόλαο Ρουσόπουλο, ο οποίος, όμως, δεν κατέθεσε το σχετικό γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο, παρά την προς τούτο ειδοποίησή του,κατ' εντολή του Δικαστηρίου, από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, όπως προκύπτει από τη σχετική από 24-10-2019 υπηρεσιακή βεβαίωση αυτής, καθώς και από τη σχετική επισημείωση επί του φακέλου της δικογραφίας, οπότε θεωρούνται μη προσηκόντως παριστάμενοι και οι αιτήσεις αναίρεσης αυτών είναι απορριπτέες ως ανυποστήρικτες.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 514 και 511 εδ. τελ. του Κ.Ποιν. Δ., όπως το τελευταίο ίσχυε κατά το κρίσιμο χρόνο συζήτησης της υπόθεσης (βλ.άρθρ. 590 παρ 1 εδ.α'νέου ΚΠοιν Δ), προκύπτει ότι στην περίπτωση κατά την οποία, μετά τη δημοσίευση της απόφασης που προσβάλλεται, μεταβλήθηκε το νομοθετικό καθεστώς, όσον αφορά την αξιόποινη πράξη ή και την επιβληθείσα ποινή, το δικαστήριο, αν η αναίρεση είναι παραδεκτή, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως, κατά το άρθρο 2 του Π.Κ., τον επιεικέστερο νόμο, παρά την ερημοδικία του αναιρεσείοντα-κατηγορούμενου (που δεν εμφανίζεται ή δεν παρίσταται προσηκόντως για να υποστηρίξει την αναίρεσή του), κατ' εξαίρεση του καθιερούμενου από τη διάταξη του άρθρου 514 εδ.

α' Κ.Ποιν.Δ. τεκμηρίου παραίτησης από την αναίρεση(Ολ. Α.Π.3/1995). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474. 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 εδ. α και 510 του προϊσχύσαντος Κ.Ποιν.Δ. υπό το κράτος των οποίων ασκήθηκαν οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης (και έχουν εφαρμογή κατ' αρυρ.589 παρ 3 και 590 παρ 1 εδαφ β'του νέου ΚΠοιν Δ) προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ ακολουθία, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναίρεσης, από εκείνους που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Ποιν.Δ., η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρ. 512 εδ. α' νέου Κ.Ποιν. Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Εξάλλου, δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με το υποβαλλόμενο μετά τη συζήτηση υπόμνημα ούτε με άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά το άρθρο 509 Κ.Ποιν.Δ., την άσκηση παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ. Α.Π.2/2002).

Εν προκειμένω με τις προαναφερόμενες αιτήσεις, οι ανωτέρω αναιρεσείοντες ζητούν την αναίρεση της προμνημονευόμενης απόφασης, όπως με όμοιο περιεχόμενο κατά λέξη εκτίθεται σ' αυτές, "...διότι η πληρεξούσια δικηγόρος μου (ή του αδελφού μου αντίστοιχα) Απέστειλε έγγραφη επιστολή αναβολής με fax στην εισαγγελία πρωτοδικών Ναυπλίου και γνωστοποίησε ότι είμαι (ή είναι αντίστοιχα) κρατούμενος στο κατάστημα κράτησης Μαλανδρίνου, ότι δεν μου (ή του αντίστοιχα) είχε κοινοποιηθεί η κλήση και ότι ζητώ (ή ζητά αντίστοιχα) αναβολή και να μεταχθώ (ή μεταχθεί, αντίστοιχα) και δεν αναφέρεται καθόλου στην προσβαλλόμενη απόφαση και απερρίφθη χωρίς καμία αιτιολογία ενώ προεβλήθη νομίμως και εμπροθέσμως και έπρεπε κατόπιν του αιτήματος μου (ή του, αντίστοιχα) να δοθεί αναβολή και ενώ όλα αυτά δεν λήφθηκαν υπόψη εσφαλμένως από το Δικαστήριο το οποίο παραβίασε το Νόμο".

Με το περιεχόμενο, όμως, αυτό οι παραπάνω αιτήσεις δεν περιέχουν σαφείς και ορισμένες αιτιάσεις κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ούτε γίνεται επίκληση νομικών πλημμελειών αυτής με την παράθεση συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών, ώστε να είναι δυνατή η ένταξη και η συγκρότηση κάποιου από τους λόγους αναίρεσης του άρθρου 510 Κ.Ποιν.Δ.

Επίσης, δεν περιέχεται στα αναιρετήρια αίτημα εξαφάνισης της προσβαλλόμενης απόφασης, ως αποτέλεσμα αποδοχής κάποιου λόγου αναίρεσης, ο οποίος δεν διατυπώνεται ούτε με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με το χαρακτηρισμό, που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία.

Ενόψει, λοιπόν, του ότι στα αναιρετήρια δεν διατυπώνεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης οποιοσδήποτε συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Ποιν.Δ., οι εν λόγω αιτήσεις είναι εντελώς αόριστες και ανεπίδεκτες δικαστικής εκτίμησης, επομένως δε, απαράδεκτες, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, οπότε δεν τίθεται θέμα εφαρμογής, αυτεπαγγέλτως, επιεικέστερου νόμου.

Πέραν αυτού, από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προκύπτει ότι υποβλήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο αίτημα αναβολής της υπόθεσης. Κατά συνέπεια, οι κρινόμενες αιτήσεις πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να απορριφθούν και να επιβληθούν στον καθέναν από τους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα (άρθρ.578 παρ.1 νέου Κ.Ποιν.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 5-4-2019 και 8-4-2019 αιτήσεις των 1)Δ. - Π. Χ. του Α., κρατούμενου στο κατάστημα κράτησης Μαλανδρίνου και 2)Α. Χ. του Α., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθ. 195/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου. Και.

Επιβάλλει στον καθέναν από τους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ