1999/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1999 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1999/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου-Ευαγγέλου και Αλεξάνδρα Σιούτη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Π. Λ. του Χ., κατοίκου ... και 2) Σ. Δ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Δέσποινα Καλογήρου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ.274/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου .... Το Τριμελές Εφετείο ..., με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 9 Νοεμβρίου 2017, δύο (2) χωριστές, αιτήσεις τους αναίρεσης, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1520/2017.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι από 9-11-2017 αιτήσεις των Π. Λ. του Χ. και Σ. Δ. του Λ., κατοίκων ... για αναίρεση της υπ' αριθ.274/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου ..., έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να συνεκδικασθούν ως συναφείς.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1 εδ. α' και 4 του Ν. 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις", που δεν μεταβλήθηκαν με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στη συνέχεια στον άνω νόμο με τα άρθρα 40 παρ. 1 Ν. 3220/2004 και 3 παρ. 2 Ν. 3943/2011, "1. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών.... 4.

Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής....". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος, που συνιστά μία από τις προβλεπόμενες στο νόμο περιπτώσεις φοροδιαφυγής, απαιτείται, αντικειμενικώς, η έκδοση από το δράστη πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή η αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή η νόθευση γνήσιων φορολογικών στοιχείων.

Εικονικό δε είναι και το φορολογικό στοιχείο, εκτός άλλων, όταν εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη, στο σύνολό της ή και για μέρος αυτής. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και, επί αποδοχής, της εικονικότητας αυτών και περαιτέρω τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να προβεί στην έκδοση ή αποδοχή των πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή στη νόθευση γνήσιων στοιχείων.

Ήδη, δια του άρθρου 8 του Ν. 4337/2015 (Φ.Ε.Κ. Α 129/17-10-2015), αντικαταστάθηκαν οι παραπάνω διατάξεις με την αντίστοιχη ρύθμιση του άρθρου 66 παρ. 5, που προστέθηκε στο Ν. 4174/2013 "Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας κλπ", με την οποία προβλέπονται τα εξής: "(εδ. α'). Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών, εκτός και αν τα φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος, (εδ.

β'). Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ και β) με κάθειρξη έως δέκα (10) έτη, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ. (εδ.

γ') Για την κάλυψη των παραπάνω ορίων δεν υπολογίζονται φορολογικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις των παραγράφων 1 έως 4, οπότε ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία ως αυτουργός ή συμμέτοχος.... (εδ. στ') Εικονικό είναι το φορολογικό στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή στην οποία το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη που αναγράφονται στο στοιχείο είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στη Φορολογική Διοίκηση.... (εδ.

θ') Δεν είναι εικονικό για τον λήπτη το φορολογικό στοιχείο το οποίο αφορά πραγματική συναλλαγή, αν το πρόσωπο του εκδότη είναι διαφορετικό από αυτό που αναγράφεται στο στοιχείο....". Από τις παραπάνω διατάξεις του άρθρου 66 παρ. 5 εδ. α', β' και γ' του Ν. 4174/2013, όπως ισχύει, κατά τα άνω, προκύπτει ότι από 17-10-2015 και εφεξής η πράξη της εκδόσεως πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθώς και της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων ή της νοθεύσεως τέτοιων στοιχείων, έχει γίνει ανέγκλητη στην περίπτωση που ο υπαίτιος χρησιμοποίησε τα εν λόγω φορολογικά στοιχεία για την τέλεση ή υποστήριξη άλλης πράξεως φοροδιαφυγής του άρθρου 66 παρ. 1 έως 4 του ίδιου νόμου (δηλαδή αποφυγής πληρωμής φόρου εισοδήματος κλπ, φόρου προστιθέμενης αξίας κλπ και φόρου πλοίων), οπότε δεν είναι πλέον αυτοτελώς κολάσιμη, αλλά απορροφάται από την άλλη εγκληματική φορολογική πράξη, η οποία καλύπτει και την απαξία της πρώτης.

Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, περιέχονται σ'αυτή τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά, που αποδείχτηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόστηκε.

Η ύπαρξη του δόλου, δεν είναι αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία, στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή και προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ'αυτή, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία, για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως (άμεσος δόλος) ή η επιδίωξη ορισμένου σκοπού (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).

Όσον αφορά τα αποδεικτικά μέσα για την πληρότητα της αιτιολογίας, πρέπει, να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από το καθένα ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, κατ'άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ., συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας ή της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης ως άνω αποφάσεώς του, το Τριμελές Εφετείο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "στο ..., κατά το χρονικό διάστημα από 27-4-2009 έως 31-8-2009, οι κατηγορούμενοι τέλεσαν τις ακόλουθες πράξεις, ήτοι:

Α) Ο πρώτος κατηγορούμενος (Π. Λ.), με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εδρεύουσας επί της οδού ... στο ..., ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." με αντικείμενο εργασιών "ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ", προέβη σε αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων.

Ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, αποδέχτηκε έντεκα (11) εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια παροχής υπηρεσιών) που αναφέρονται πιο κάτω, συνολικής καθαρής αξίας, χωρίς Φ.Π.Α., 122.536 ευρώ, εκδοθέντα από την εδρεύουσα στα ..., ατομική επιχείρηση του "..." με αντικείμενο "ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ", μεριμνώντας, ακολούθως για την καταχώρησή τους στα λογιστικά βιβλία της ως άνω ανώνυμης εταιρείας.

Ωστόσο, αυτά τα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και ειδικότερα μεταφορά - διακίνηση υλικών λατομείου εντός του λατομικού χώρου στον ..., υπηρεσίες οι οποίες δεν παρασχέθηκαν ποτέ, καθότι η ανωτέρω φερόμενη ως εκδότρια ατομική επιχείρηση "..." ήταν ανύπαρκτη στην πραγματικότητα, αφού δεν απασχολούσε προσωπικό κατά το έτος 2009 ή οποτεδήποτε άλλοτε, δεν έχει δηλώσει τέτοιο προσωπικό στο Ι.Κ.Α.

και δεν έχει υποβάλει δηλώσεις Φ.Μ.Υ. στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και επομένως τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι εικονικά. Τα τιμολόγια Π.Υ. ως προς τον αριθμό, χρόνο έκδοσης και αποδοχής, αξία συναλλαγής και αξία Φ.Π.Α. είχαν ως εξής: ήτοι αποδέχτηκε τα προαναφερθέντα έντεκα εικονικά τιμολόγια Π.Υ. συνολικής καθαρής αξίας 122.536 ευρώ, πλέον συνολικού Φ.Π.Α. 23.281,84 ευρώ, και συνολικής αξίας 145.817,84 ευρώ.

Β) Ο δεύτερος κατηγορούμενος (Σ. Δ.) με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ως λογιστής (και μέτοχος) της εδρεύουσας επί της οδού ... στο ..., ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." με αντικείμενο εργασιών "ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ", με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη - α' κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της άδικης πράξεως που διέπραξε και στην εκτέλεση της κύριας πράξεως, ήτοι της κατ' εξακολούθηση αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων.

Ειδικότερα, ο εν λόγω δεύτερος κατηγορούμενος, ως λογιστής της ως άνω ανώνυμης εταιρείας, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, καταχώρησε στα λογιστικά βιβλία αυτής τα υπό στοιχ. (Α) αναλυτικώς περιγραφόμενα έντεκα (11) εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια παροχής υπηρεσιών), συνολικής καθαρής αξίας 122.536 ευρώ, πλέον συνολικού Φ.Π.Α. 23.281,84 ευρώ και συνολικής αξίας 145.817,84 ευρώ, εκδοθέντα από την εδρεύουσα στα ..., ατομική επιχείρηση του "..." με αντικείμενο "ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ", με αποδέκτη την προρρηθείσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ...

Α.Ε.". Ωστόσο, αυτά τα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και ειδικότερα μεταφορά - διακίνηση υλικών λατομείου εντός του λατομικού χώρου στον ..., υπηρεσίες οι οποίες δεν παρασχέθηκαν ποτέ, καθότι η ανωτέρω φερόμενη ως εκδότρια ατομική επιχείρηση "..." ήταν ανύπαρκτη στην πραγματικότητα, αφού δεν απασχολούσε προσωπικό κατά το έτος 2009 ή οποτεδήποτε άλλοτε, δεν έχει δηλώσει τέτοιο προσωπικό στο ΙΚΑ και δεν έχει υποβάλλει δηλώσεις Φ.Μ.Υ.

στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και επομένως τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι εικονικά. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά προκύπτουν με σαφήνεια από την υπ' αριθμ. ...343/2014 έκθεση ελέγχου Κ.Β.Σ. Επεξεργασίας Κατασχεμένων του Σ.Δ.Ο.Ε. ... σε συνδυασμό με την σαφή κατάθεση του εξετασθέντος μάρτυρα Α. Ν., υπαλλήλου του ΣΔΟΕ ..., ο οποίος κατέθεσε ότι μετά από έρευνα προέκυψε ότι ο Φ.

δεν απασχόλησε ποτέ προσωπικό, ότι η εταιρία ... ήταν ουσιαστικά πρατήριο, αλλά είχε δηλώσει και διάφορες άλλες εργασίες, ότι το 2009 η εταιρία είχε δηλώσει μόνο εισοδήματα από εκμισθώσεις ακινήτων, ότι στην υπηρεσία του δεν αποδείχθηκε ποτέ ότι η εταιρία του Φωτιάδη απασχόλησε προσωπικό, ούτε προέκυψαν εισφορές στο ΙΚΑ ή κάτι άλλο, ότι αν η συναλλαγή ήταν πραγματική, θα υπήρχαν και εισφορές.

Συνεπώς, ερευνήθηκε από την ως άνω υπηρεσία αν ο Φ. απασχολούσε υπαλλήλους και δεν αποδείχθηκε κάτι τέτοιο. Συνακόλουθα, η εταιρία αυτή δεν θα μπορούσε να εκτελέσει τις υποχρεώσεις που φέρεται να ανέλαβε έναντι της εταιρίας των κατηγορουμένων με το αναγνωσθέν ως άνω από 1-4-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό σύμβασης υπεργολαβίας, να μεταφέρει δηλαδή υλικά λατομείου εντός του λατομείου που διέθετε αυτή (...) στην περιοχή ....

Η προσκόμιση από τους κατηγορούμενους ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου των ήδη αναγνωσθέντων και από το παρόν Δικαστήριο ως άνω ημερήσιων καταστάσεων μεταφοράς και διακίνησης υλικών λατομείου εντός λατομικού χώρου ..., δεν αποδεικνύει το αντίθετο. Αντίθετα, καθόσον αποδεικνύεται ότι ο Φ. δεν απασχολούσε υπαλλήλους, τόσο το ως άνω ιδιωτικό συμφωνητικό, όσο και οι προαναφερθείσες ημερήσιες καταστάσεις μεταφοράς και διακίνησης υλικών λατομείου, κρίνεται ότι συντάχθηκαν από τους κατηγορουμένους, προκειμένου να μπορέσουν σε ενδεχόμενο έλεγχο να δικαιολογήσουν την αποδοχή των ως άνω φορολογικών στοιχείων και να καλύψουν την εικονικότητά τους.

Τούτο ήταν ευχερές, ενόψει της ιδιότητας του δεύτερου κατηγορούμενου ως λογιστή, ο οποίος καταχώρησε στα λογιστικά βιβλία της εταιρίας ... τα ως άνω εικονικά φορολογικά στοιχεία. Άλλωστε, αυτός, κατά τη χρήση που έλαβε χώρα η τέλεση των πράξεων της φοροδιαφυγής (2009), εκτός από λογιστής, ήταν και μέτοχος της εταιρίας.

Παρά δε τη μεταβίβαση των μετοχών του στις 31-12-2009, είχε και ο ίδιος προσωπικό συμφέρον από την αποδοχή των εικονικών φορολογικών στοιχείων, ενόψει του ότι, λόγω της ιδιότητάς του, μπορούσε να καρπωθεί τη διαφορά των φόρων που δεν καταβάλλονταν.....".

Στη συνέχεια το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες ενόχους της αξιόποινης πράξεως της αποδοχής εικονικού φορολογικού στοιχείου από κοινού κατ' εξακολούθηση, τον πρώτο ως φυσικό αυτουργό και τον δεύτερο για άμεση συνέργεια στην πράξη και επέβαλε στον καθένα από αυτούς φυλάκιση δεκαπέντε (15) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ ένοχους τους κατηγορούμενους του ότι, στο ... κατά το χρονικό διάστημα από 27-4-2009 έως 31-8-2009 τέλεσαν τις ακόλουθες πράξεις:

Α) Ο πρώτος κατηγορούμενος (Π. Λ.), με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της, εδρεύουσας επί της οδού ... στο ..., ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." με αντικείμενο εργασιών "ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ", προέβη σε αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων.

Ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, αποδέχτηκε έντεκα (11) εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια παροχής υπηρεσιών) που αναφέρονται πιο κάτω, συνολικής καθαρής αξίας, χωρίς Φ.Π.Α., 122.536 ευρώ, εκδοθέντα από την εδρεύουσα στα ..., ατομική επιχείρηση του "..." με αντικείμενο "ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ", μεριμνώντας, ακολούθως για την καταχώρησή τους στα λογιστικά βιβλία της ως άνω ανώνυμης εταιρείας.

Ωστόσο, αυτά τα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και ειδικότερα μεταφορά - διακίνηση υλικών λατομείου εντός του λατομικού χώρου στον ..., υπηρεσίες οι οποίες δεν παρασχέθηκαν ποτέ, καθότι η ανωτέρω φερόμενη ως εκδότρια ατομική επιχείρηση "..." ήταν ανύπαρκτη στην πραγματικότητα, αφού δεν απασχολούσε προσωπικό κατά το έτος 2009 ή οποτεδήποτε άλλοτε, δεν είχε δηλώσει τέτοιο προσωπικό στο Ι.Κ.Α.

και δεν έχει υποβάλει δηλώσεις Φ.Μ.Υ. στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και επομένως τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι εικονικά. Τα τιμολόγια Π.Υ. ως προς τον αριθμό, χρόνο έκδοσης και αποδοχής, αξία συναλλαγής και αξία Φ.Π.Α. είχαν ως εξής: ήτοι αποδέχτηκε τα προαναφεθέντα έντεκα εικονικά τιμολόγια ΠΥ, συνολικής καθαρής αξίας 122.536 ευρώ, πλέον συνολικού Φ.Π.Α. 23.281,84 ευρώ και συνολικής αξίας 145.817,84 ευρώ, όπως τα ποσά αυτά προκύπτουν κατ' ορθό μαθηματικό υπολογισμό των αναφερθέντων και στην πρωτοβάθμια απόφαση εις έκαστο των άνω τιμολογίων επιμέρους ποσών.

Β) Ο δεύτερος κατηγορούμενος (Σ. Δ.) με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ως λογιστής (και μέτοχος) της, εδρεύουσας επί της οδού ... στο ..., ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." με αντικείμενο εργασιών "ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ", με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη - α' κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της άδικης πράξεως που διέπραξε και στην εκτέλεση της κύριας πράξεως, ήτοι της κατ' εξακολούθηση αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων.

Ειδικότερα, ο εν λόγω δεύτερος κατηγορούμενος, ως λογιστής της ως άνω ανώνυμης εταιρείας, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, καταχώρησε στα λογιστικά βιβλία αυτής τα υπό στοιχ. (Α) αναλυτικώς περιγραφόμενα έντεκα (11) εικονικά φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια παροχής υπηρεσιών), συνολικής καθαρής αξίας, χωρίς Φ.Π.Α., 122.536 ευρώ, πλέον συνολικού Φ.Π.Α. 23.281,84 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 145.817,84 ευρώ, εκδοθέντα από την εδρεύουσα στα ..., ατομική επιχείρηση του "..." με αντικείμενο "ΧΩΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ", με αποδέκτη την προρρηθείσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ...

Α.Ε.". Ωστόσο, αυτά τα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και ειδικότερα μεταφορά - διακίνηση υλικών λατομείου εντός του λατομικού χώρου στον ..., υπηρεσίες οι οποίες δεν παρασχέθηκαν ποτέ, καθότι η ανωτέρω φερόμενη ως εκδότρια ατομική επιχείρηση "..." ήταν ανύπαρκτη στην πραγματικότητα, αφού δεν απασχολούσε προσωπικό κατά το έτος 2009 ή οποτεδήποτε άλλοτε, δεν έχει δηλώσει τέτοιο προσωπικό στο Ι.Κ.Α.

και δεν έχει υποβάλει δηλώσεις Φ.Μ.Υ. στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και επομένως τα φορολογικά αυτά στοιχεία είναι εικονικά". Με τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ανωτέρω εγκλημάτων της αποδοχής εικονικού φορολογικού στοιχείου κατ' εξακολούθηση και της άμεσης συνέργειας σ'αυτή για τα οποία καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες, κατά τις ανωτέρω διακρίσεις, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή των εγκλημάτων αυτών, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στις προπαρατεθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 19 παρ. 1 εδ.

α' Ν. 2523/1997, όπως ίσχυε και μετά το Ν. 3220/2004 και 46 παρ.1β του ΠΚ, τις οποίες το Δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, διαλαμβάνεται, ότι ο Π. Λ. αποδέχθηκε εξακολουθητικά, με καταχώρηση στα φορολογικά βιβλία της

εταιρίας, "... ΑΕ", της οποίας αυτός ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, ένδεκα (11) εικονικά φορολογικά στοιχεία με τη συνδρομή του δεύτερου Σ. Δ. του Λ., λογιστή της επιχείρησης που ενήργησε αυτήν την καταχώρηση, των οποίων φορολογικών στοιχείων εκτίθεται η εικονικότητα με αναφορά των περιστατικών, από τα οποία προκύπτει αυτή, ως αφορώντων ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής καθαρής αξίας 122.536 ευρώ πλέον ΦΠΑ 23.281,14 ευρώ, ενώ το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει ιδιαιτέρως το δόλο τους, διότι αυτός [δόλος] ενυπάρχει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος και προκύπτει από τις αναφερόμενες ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, αφού από το νόμο δεν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για τη θεμελίωση της υποκειμενικής του υποστάσεως.

Για την κατάφαση της ενοχής των αναιρεσειόντων ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση όλα τα αναφερόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα, δεν ήταν δε απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση αυτών ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως, ενώ από το γεγονός ότι στο αιτιολογικό γίνεται ιδιαίτερη αναφορά και μνεία στο από 1-4-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό σύμβασης υπεργολαβίας, ουδόλως συνάγεται ότι το Δικαστήριο για το σχηματισμό της καταδικαστικής δικανικής του κρίσης, περιορίστηκε επιλεκτικά στο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο και ότι αγνόησε τα υπόλοιπα, τα οποία από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει σαφώς ότι συναξιολόγησε.

Ειδικότερα, μεταξύ άλλων ελήφθησαν και συναξιολογήθηκαν τα αναγνωσθέντα υπ'αυξ. αριθμούς στα πρακτικά 21, 24, 29 και 30 έγγραφα καθώς και οι ωσαύτως αναγνωσθείσες υπ' αυξ. αριθμούς 35-45 ημερήσιες καταστάσεις μεταφοράς και διακίνησης υλικών λατομείου, το περιεχόμενο των οποίων ειδικά αντικρούεται με τις παραδοχές ότι "κρίνεται ότι συντάχθηκαν από τους κατηγορουμένους, προκειμένου να μπορέσουν σε ενδεχόμενο έλεγχο να δικαιολογήσουν την αποδοχή των ως άνω φορολογικών στοιχείων και να καλύψουν την εικονικότητά τους".

Εξάλλου, ρητή αναφορά στο σκεπτικό της προσβαλλομένης γίνεται και στο από 31-12-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης ονομαστικών μετοχών, το οποίο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, ο στηριζόμενος δε σ'αυτό ισχυρισμός του αναιρεσείοντα Σ. Δ. ότι δηλαδή κατά το επίδικο χρονικό διάστημα δεν ήταν μέτοχος της "...

ΑΕ" και επομένως δεν είχε όφελος από την παροχή συνδρομής στον συγκατηγορούμενό του και ήδη αναιρεσείοντα Π. Λ., αντικρούεται με την παραδοχή ότι "παρά την μεταβίβαση των μετοχών του στις 31-12-09, είχε και ο ίδιος προσωπικό συμφέρον από την αποδοχή των εικονικών φορολογικών στοιχείων, ενόψει του ότι, λόγω της ιδιότητάς του, μπορούσε να καρπωθεί τη διαφορά των φόρων που δεν καταβάλλονταν".

Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' λόγοι αναίρεσης με τους οποίους, κατ'ορθή εκτίμηση του περιεχομένου τους, πλήττεται από αμφοτέρους τους αναιρεσείοντες η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω ποινικών διατάξεων που εφαρμόσθηκαν, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Οι εκτιθέμενες στους λόγους αυτούς λοιπές αιτιάσεις περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδεικτικών μέσων, καθόσον εξ αυτών συνάγονται, κατά τους αναιρεσείοντες, αντίθετα συμπεράσματα από αυτά στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας, είναι απαράδεκτες καθόσον αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, την οποία και επιχειρούν να πλήξουν με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας και νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Επισημαίνεται ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπάρχει παραδοχή ότι τα επίμαχα φορολογικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν πράγματι για τη διάπραξη ή την υποστήριξη κάποιας από τις πράξεις φοροδιαφυγής των παραγράφων 1 έως 4 του άρθρου 66 Ν.4174/2013, που προστέθηκε με το άρθρ. 8 Ν.4337/2015 [αντίστοιχες των προϊσχυσασών παραβάσεων των άρθρων 17 και 18 Ν. 2523/1997] και συνεπώς δεν τίθεται ούτε θέμα εφαρμογής της ευνοϊκότερης για τους κατηγορουμένους ήδη ισχύουσας διατάξεως του άρθρου 66 παρ.5 εδ.α'στο τέλος και γ' Ν.4174/2014, κατά την οποία στην περίπτωση εκδόσεως ή αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτη συναλλαγή, που χρησιμοποιήθηκαν για τη συντέλεση άλλης παραβάσεως φοροδιαφυγής, ο δράστης τιμωρείται μόνο για την τελευταία, ως αυτουργός ή συμμέτοχος, απορροφωμένης, συνεπώς, από εκείνη [φοροδιαφυγή άλλης μορφής] της πράξεως της εκδόσεως ή αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, λόγω καθιερώσεως, με τη νέα ως άνω ρύθμιση, φαινόμενης κατ' ιδέαν συρροής μεταξύ των δύο αυτών αδικημάτων [ΑΠ 1752/2017, ΑΠ 37/2017].

Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις στο σύνολό τους και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα [άρθρ.583 παρ.1 ΚΠΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις υπ'αριθμ. 6/9-11-2017 και 5/9-11-2017 αιτήσεις των Π. Λ. του Χ. και Σ. Δ. του Λ., κατοίκων ... για αναίρεση της υπ'αριθμ.274/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου .... Και

Επιβάλλει σε κάθε αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα [250] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Νοεμβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ