1997/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1997 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1997/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη -Εισηγητή, Χαράλαμπο Δημάδη και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) .........., 2) ........., 3) ........., 4) ........., 5) .........., 6) ........ και 7) .........., τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Χρήστος Νικολαίδης, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: 1) ............, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Βασίλειος Παπανικολάου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ",που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Ευλογέτα Τσιτσιπή-Μισαηλίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Ιουνίου 1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1162/1999 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 862/2001 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10 Οκτωβρίου 2002 αίτησή τους, που φέρεται προς συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο, με την από 12.12.2006 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 28 Σεπτεμβρίου 2005 έκθεσή του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Καλαμίδα, ήδη προαχθέντος στο βαθμό του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της πρώτης των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νομίμως εισάγεται προς συζήτηση η ένδικη αίτηση αναιρέσεως με την από 12-12-2006 κλήση των πρώτου, δεύτερης, τρίτης, τέταρτης, πέμπτου, έκτου και όγδοης εκ των αναιρεσειόντων, μετά τη διακοπή της δίκης που επέφερε, ως προς τον αποβιώσαντα στις 4-7-2004 έβδομο των αναιρεσειόντων, η σχετική περί του θανάτου του τελευταίου δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του, Ιωάννας Κοτρώνη, στ ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 10-10-2005 (βλ. τα με αριθμό 74/10-10-2005 πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου).

Με τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 8 β΄ ΚΠολΔ ελέγχεται η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να λάβει υπόψη του πράγματα προταθέντα και έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται - μεταξύ άλλων - και οι λόγοι (κύριοι και πρόσθετοι) εφέσεως, οι οποίοι αφορούν σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς ή σε άρνηση τέτοιων ισχυρισμών (ΟλΑΠ 25/2003, 12/1991). Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει απορρίψει, έστω και σιωπηρώς, τον σχετικό λόγο εφέσεως, τότε ο λόγος αυτός αναιρέσεως καθίσταται αβάσιμος. Εξάλλου, ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αρ. 11 γ΄ ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς και νομίμως προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση (δια τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεώς του. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα, έστω και χωρίς στην απόφασή του να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως.

Εν προκειμένω, με τον μοναδικό λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ψέγεται το εφετείο ότι, κατά τη διαμόρφωση της κρίσεώς του περί συνυπαιτιότητας του οδηγού του μοτοποδηλάτου (συγγενούς των αναιρεσειόντων) κατά ποσοστό 30% στην έκταση των σωματικών του βλαβών και συνακόλουθα στην επέλευση του θανάτου του εξαιτίας της παραλείψεώς του να φέρει προστατευτικό κράνος, δεν έλαβε υπόψη του, αφενός μεν, τον με την έφεση των αναιρεσειόντων επαναφερθέντα ισχυρισμό περί του ότι, κατά τη σύγκρουση του μοτοποδηλάτου με το οδηγούμενο από την πρώτη των αναιρεσιβλήτων Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητο, ο θάνατος του οδηγού του μοτοποδηλάτου προήλθε από το πλήγμα στον αυχένα του και την εντεύθεν πρόκληση σ' αυτόν υποσκληρίδιου αιματώματος και άρα δεν θα απετρέπετο (ο θάνατος) ακόμη και αν έφερε προστατευτικό κράνος, αφετέρου δε, το προσκομισθέν προς τούτο από τους ίδιους (αναιρεσείοντες) με αριθμό πρωτοκόλλου ............. πιστοποιητικό του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ρίου Πατρών. Ως προς την εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ απορρέουσα πρώτη αιτίαση, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το εφετείο έλαβε υπόψη τον προβληθέντα με σχετικό λόγο εφέσεως ως άνω ισχυρισμό και τον απέρριψε εκ του πράγματος, αφού δέχθηκε ότι ο θάνατος του οδηγού του μοτοποδηλάτου οφείλεται στη βαρεία κρανιοεγκεφαλική κάκωση, βαρεία εγκεφαλική διάσειση, αιμορραγία και οίδημα εγκεφάλου, δηλαδή σε σωματικές βλάβες οι οποίες θα απεφεύγοντο "εν πολλοίς" με τη χρήση του προστατευτικού κράνους. Ως προς τη δεύτερη αιτίαση, η οποία εμπίπτει στη ρύθμιση του άρθρου 559 αρ. 11γ΄ ΚΠολΔ, ο ίδιος λόγος είναι επίσης αβάσιμος, διότι από τη βεβαίωση του εφετείου ότι για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως έλαβε υπόψη και "τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται" και, ιδίως, από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία για τη συνεκτίμηση του ως άνω πιστοποιητικού, παρόλο που δεν γίνεται σ'αυτή (απόφαση) ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγησή του. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος των αναιρεσειόντων, διακεκριμένως για την καθεμία από τις αναιρεσίβλητες, οι οποίες παρέστησαν με διαφορετικό δικηγόρο και εκ των οποίων μόνο η δεύτερη κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-10-2002 αίτηση του ......... κλπ. περί αναιρέσεως της 852/2001 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ για την πρώτη από αυτές και σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) για τη δεύτερη.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ