1995/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1995 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1995/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε- Εισηγητή και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Χ1, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Ευθύμιος Αναγνώστου.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ1 , ο οποίος δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23.11.2000 αγωγή του αναιρεσείοντος και την από 3.3.2002 αγωγή του αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15698/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1727/2004 και 272/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 25.4.2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 21.9.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε καταφατική δε περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην κρινόμενη υπόθεση ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καίτοι αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού της παραπάνω δικασίμου καθώς και κλήσεως για εμφάνιση κατ' αυτή, του επιδόθηκε νομίμως, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη .....

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..... που επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσείων. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου. Κατά το άρθρο 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή κα να μην επαναληφθεί στο μέλλον, ενώ αξίωση αποζημιώσεως σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται, κατά δε το άρθρο 59 ΑΚ και στην περίπτωση του άρθρου 57 ΑΚ το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Προστατευόμενο έννομο αγαθό, κατά τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων είναι, μεταξύ άλλων, η τιμή και η υπόληψη του ανθρώπου. Κατά το άρθρο 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, κατά το άρθρο 920 ΑΚ, όποιος, γνωρίζοντας ή υπαίτια αγνοώντας, υποστηρίζει ή διαδίδει αναληθείς ειδήσεις που εκθέτουν σε κίνδυνο την πίστη, το επάγγελμα ή το μέλλον άλλου, έχει την υποχρέωση να τον αποζημιώσει, ενώ κατά το άρθρο 932 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Επίσης, σύμφωνα με την ΠΚ 361 § 1 "όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363), προσβάλλει την τιμή του άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται...", με την ΠΚ 362 "όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται...", και με την ΠΚ 363 "αν στην περίπτωση του άρθρου 362, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται...".

Ειδικότερα, από τις αμέσως ανωτέρω διατάξεις των άρθρων 362 και 363 ΠΚ προκύπτει, ότι για την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφημήσεως απαιτείται α) ισχυρισμός ή διάδοση γεγονότος ενώπιον τρίτου σε βάρος ορισμένου προσώπου, β) το γεγονός να είναι δυνατόν να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου αυτού προσώπου, και γ) να είναι ψευδές και ο υπαίτιος να γνωρίζει ότι αυτό είναι ψευδές.

Ως ισχυρισμός θεωρείται η ανακοίνωση προερχόμενη ή εξ ιδίας πεποιθήσεως ή γνώμης ή εκ μεταδόσεως από τρίτο πρόσωπο. Αντίθετα διάδοση υφίσταται, όταν λαμβάνει χώρα μετάδοση της από άλλον γενομένης ανακοινώσεως. Ο ισχυρισμός ή η διάδοση επιβάλλεται να γίνεται ενώπιον τρίτου. Αυτό το οποίο αξιολογείται είναι το γεγονός, δηλαδή οποιοδήποτε συμβάν του εξωτερικού κόσμου, αναγόμενο στο παρόν ή παρελθόν, υποπίπτον στις αισθήσεις και δυνάμενο να αποδειχθεί, αντίκειται δε προς την ηθική και ευπρέπεια.

Αντικείμενο προσβολής είναι η τιμή και η υπόληψη του φυσικού προσώπου. Ο νόμος θεωρεί ως προστατευόμενο αγαθό την τιμή ή την υπόληψη του προσώπου, το οποίο είναι μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας και κινείται στα πλαίσια της συναλλακτικής ευθύτητας. Η τιμή του προσώπου θεμελιώνεται επί της ηθικής αξίας, η οποία πηγή έχει την ατομικότητα και εκδηλώνεται με πράξεις ή παραλείψεις.

Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσεως ακόμη δε και χαρακτηρισμός, οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στην συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνον όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικώς να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα, άλλως μπορεί να αποτελούν εξύβριση κατά την ΠΚ 361.

Τέλος, κατά το άρθρο 367 § 1 περ. α'- δ' ΠΚ το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ. του ίδιου Κώδικα πράξεων αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις (περ.

γ' και δ'). Σύμφωνα ωστόσο με την παράγραφο 2 του άρθρου 367, η ως άνω διάταξη της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζεται όταν οι επίμαχες κρίσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφημίσεως (ΠΚ 363) ή όταν από τον τρόπο εκδηλώσεως, ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέσθηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή πρόθεση που κατευθύνεται ειδικώς στην προσβολή της τιμής του άλλου.

Οι διατάξεις δε αυτές του άρθρου 367 ΠΚ για την ενότητα της έννομης τάξης εφαρμόζονται αναλογικά και στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτός οριοθετείται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 57-59 και 914 επ. ΑΚ. Επομένως, αιρομένου του άδικου χαρακτήρα των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη, όπως ανωτέρω, της ΠΚ 367 § 2) αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς ως όρος της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας αγωγή του αναιρεσείοντος κατά του αναιρεσιβλήτου, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ο εναγόμενος Ψ1 κατά το έτος 2000, ήταν ιδιοκτήτης ενός ιστιοφόρου σκάφους τύπου "Feeling 1090", νηολογίου Πειραιά ....., με το όνομα ...., που κατασκευάστηκε από πλαστικό με ίνες ύαλου (GRP) το έτος 1990 στη Γαλλία, το οποίο ο εν λόγω ιδιοκτήτης του ναύλωνε σε τρίτους.

Την πρώτη Σεπτεμβρίου 2000, το σκάφος αυτό, παραπλέοντας ανοικτά της νήσου Σκιάθου, προσέκρουσε σε ύφαλο με αποτέλεσμα να υποστεί υλικές ζημιές, εξ αιτίας των οποίων μεταφέρθηκε στην μαρίνα του ΕΟΤ, στην Αρετσού Καλαμαριάς για να ελεγχθεί από ειδικούς πραγματογνώμονες της ασφαλιστικής εταιρίας των Yachtline/Lloyd's του Λονδίνου, στην οποία το είχε ασφαλισμένο ο ιδιοκτήτης του, προκειμένου να εκτιμηθεί το μέγεθος της ζημίας και το κόστος επισκευής.

Η εν λόγω αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρία, έχει στην Ελλάδα, ως πράκτορα - ασφαλιστή, την εταιρία "Associates Insurance Services Hellas Limited", για λογαριασμό της οποίας διενεργεί πραγματογνωμοσύνες στην Ελλάδα, η εδρεύουσα στην Αθήνα (Άνω Γλυφάδα) εταιρία με την επωνυμία "Ray Asthon και συνεργάτες", η οποία μόλις έλαβε γνώση του επισυμβάντος στο ανωτέρω σκάφος, ατυχήματος, ειδοποίησε προφορικά, στις 5-9-2000, τον εκπρόσωπο αυτής στη Θεσσαλονίκη, Χ1 (ενάγοντα) να βοηθήσει τον πραγματογνώμονα Π1 που θα έφθανε στη Θεσσαλονίκη την επόμενη ημέρα και να επιθεωρήσουν μαζί το σκάφος.

Μάλιστα ο ενάγων, ήδη είχε μεταβεί στο χώρο ελλιμενισμού του σκάφους και το είχε φωτογραφίσει, κατά τη στιγμή της ανελκύσεως του με γερανό και της εν συνεχεία τοποθετήσεώς του στο "καβαλέτο". Η εξέταση του σκάφους έγινε, με την παρουσία των διαδίκων, από τον ανωτέρω πραγματογνώμονα ο οποίος στη συνέχεια, όταν επέστρεψε στην Αθήνα, συνέταξε προκαταρτική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, στην οποία ανέφερε, μεταξύ των άλλων ευρημάτων, και τις διαπιστώσεις του που αφορούσαν αποκλίσεις του σκάφους στις τεχνικές - κατασκευαστικές προδιαγραφές του, οι οποίες απετέλεσαν και την αιτία των διαφωνιών των διαδίκων.

Στις 7-9-2000, δηλαδή την επόμενη ημέρα εκείνης κατά την οποία έγινε και ολοκληρώθηκε η έρευνα των ζημιών του σκάφους, ο εναγόμενος Ψ1 συνέταξε και απέστειλε στον Υ1, υπεύθυνο της ασφαλιστικής εταιρίας "Associates Insurance Services Hellas Limited", ιδιόγραφη επιστολή, στην οποία, ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: 1) "....Στις 9 το πρωί, ήρθαν στο σκάφος ο κ.

Π1 και ο κ. Χ1, στους οποίους και παρέδωσα ότι χαρτιά μου είχαν ζητήσει. Ο κ. Π1 πήρε πλήθος φωτογραφιών, έκανε άριστη έρευνα του σκάφους, έκανε όμως και περίεργες ερωτήσεις όπως: 1. Αφού είχε ψάξει εξονυχιστικά την καρίνα κάτω και μέσα από σκάφος, μου έκανε την ερώτηση αν έχει βγει ποτέ η καρίνα. Προφανώς πολύ θα ήθελε να του έλεγα ΝΑΙ, αν και εγώ θα περίμενα από έναν πραγματογνώμονα να έχει τις γνώσεις ώστε μόνος του να αντιληφθεί την αλήθεια.

Στο σημείο αυτό ο κύριος Χ1, κάτι ψέλλισε υπέρ της άποψης ότι έχει βγει, κάτι που δεν είχε αντιληφθεί στη δική του πραγματογνωμοσύνη, την προηγούμενη ημέρα...2....3....", 2)"...4. Σε κάποιο σημείο του σκάφους, υπάρχει φύλλο πολυεστέρα που δεν είναι βαμμένο με το χρώμα σεντίνας διότι πράγματι το ναυπηγείο το τοποθετεί εκ των υστέρων για τη στήριξη ξύλινου τοιχώματος του chart table κατά το χτίσιμό του.

Μου έκανε την ερώτηση "τι είναι αυτό;" και εγώ του απάντησε ότι είναι αυτό που βλέπει. Η άποψη του κ. Χ1 ήταν ότι σαφώς εδώ κάτι έχει γίνει, πράγμα που δεν είχε ανακαλύψει ως όφειλε, την προηγούμενη ημέρα στην δική του πραγματογνωμοσύνη. Σίγουρα και ο κ. Χ1 δεν είναι δυνατό να υπολογίσει την αποζημίωση που θα ζητήσει το ναυπηγείο για δυσφήμιση, αν πράγματι δεν έχω πειράξει τίποτα, όπως σίγουρα θα αποδειχθεί...".

Από τις εν λόγω περικοπές, προκύπτει ότι ο επιστολογράφος, καταγράφει στιχομυθίες μεταξύ αυτού και του πραγματογνώμονα και μόνον σε ορισμένα σημεία, αναφέρεται στον ενάγοντα, ο οποίος στην αγωγή του θεωρεί ως ψευδή τον ισχυρισμό του επιστολογράφου, περί διενεργείας εκ μέρους του πραγματογνωμοσύνης στις 5-9-2000, επικαλούμενος ότι αυτός δεν είχε διεξαγάγει "αυτοτελή πραγματογνωμοσύνη".

Πράγματι, σύμφωνα με όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν, η παρουσία του ενάγοντος στο χώρο ανελκύσεως του σκάφους και η λήψη φωτογραφιών, που αποτελεί γεγονός αληθές, δεν μπορεί να θεωρηθεί, αντικειμενικά, ως "διενέργεια πραγματογνωμοσύνης" εκ μέρους του. Είναι όμως προφανές ότι ο επιστολογράφος, ενόψει και της εμφανίσεως του ενάγοντος την επόμενη ημέρα μαζί με τον πραγματογνώμονα και την από κοινού έρευνα του σκάφους, εκλαμβάνει, εσφαλμένα μεν πλην όμως δικαιολογημένα, το γεγονός της εκ μέρους του ενάγοντος διενεργηθείσας πρώτης επισκέψεως στο σκάφος, που είναι αληθές και είχε το χαρακτήρα κυρίως αυτοψίας, ως πραγματογνωμοσύνη.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο ενάγων, δεν ισχυρίζεται ότι είναι ψευδή τα λοιπά αναφερόμενα στις πιο πάνω περικοπές, γεγονότα καθώς και το περιεχόμενο των στιχομυθιών. 3) "...θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζετε ότι όταν πρώτος αποχώρησα από τη συζήτηση, ο κ. Χ1, παρουσία δύο γνωστών τους οποίους προηγουμένως είχε συστήσει και σ' εμένα και στον κ.

Π1 και οι οποίοι παρακολουθούσαν την έντονη συζήτηση, (προφανώς δε σας ενοχλεί η παρουσία κοινού), είπε απευθυνόμενος σ' εμένα: 1) αυτά που ξέρεις να τα κάνεις άλλού και 2) απευθυνόμενος στους γνωστούς του και στον κ. Π1 ας κάνει ότι θέλει (εγώ δηλαδή) και μόνο από το πρόσθετο άβαφο φύλλο του πολυεστέρα, δε θα πάρει δραχμή αποζημίωση..".

Από την εν λόγω περικοπή, ο ενάγων, σύμφωνα με την αγωγή του, θεωρεί ως ψευδές το γεγονός της μεταξύ αυτού και του εναγομένου, αναφερόμενης στην επιστολή, στιχομυθίας, κατά το ανωτέρω περιεχόμενο αυτής. Από κανένα όμως αποδεικτικό στοιχείο, δεν προκύπτει ο εν λόγω ισχυρισμός του, δηλαδή ότι δεν είπε τη φράση αυτή, απευθυνόμενος προς τον εναγόμενο, και ότι αυτός την αναφέρει εν γνώσει του ότι πρόκειται για αναληθές γεγονός.

Στη συνέχεια της ανωτέρω επιστολής του, ο εναγόμενος αναφέρει (σελ. 4), "...Εάν κ. Υ1, συμφωνείτε με τις απόψεις και τη συμπεριφορά του κ. Χ1 ενημερώστε με το συντομότερο δυνατόν διότι η συνεργασία μαζί του είναι εντελώς αδύνατη, λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης μου. Αντιθέτως η συμπεριφορά του κ. Π1 ήταν άψογη, ανεξάρτητα από τα δύο τραγικά λάθη της πραγματογνωμοσύνης του, δηλαδή της θέσης των δύο νομέων και του πρόσθετου φύλλου πολυεστέρα....Για το λόγο αυτό δεν επιθυμώ να εμπλακώ σε δικαστική διαμάχη.

Εάν το ίδιο επιθυμείτε και εσείς, είναι πάρα πολύ εύκολο, μέσω των αρχείων σας ή με τη δική μου βοήθεια να βρεθούν 2-3 σκάφη του ίδιου τύπου, να συγκρίνεται τις φωτογραφίες που έχετε και να αντιληφθείτε την ανεπάρκεια των δύο συνεργατών σας και να γίνει νέα πραγματογνωμοσύνη, με άλλο πραγματογνώμονα σας..".

Καταλήγει δε ως εξής: "...θα ήταν χρήσιμο να ερχόσασταν προσωπικά εσείς στη μαρίνα Θεσσαλονίκης, να αντιληφθείτε ο ίδιος το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί σε όλους τους πλοιοκτήτες που (επι)σκέπτονται το σκάφος μου και στους οποίους περιγράφω ακριβώς (ότι), περιέγραψα και σε σας". Από τις ανωτέρω περικοπές, είναι σαφές, ότι ο εναγόμενος, έχοντας αντιληφθεί ότι το αποτέλεσμα της πραγματογνωμοσύνης θα ήταν δυσμενές για τα συμφέροντά του, αφού οι (λανθασμένες κατ' αυτόν), διαπιστώσεις του πραγματογνώμονα περί αποκλίσεων του σκάφους του στις τεχνικές - κατασκευαστικές προδιαγραφές του, είχαν σχεδόν αποκαλυφθεί από τις μεταξύ τους στιχομυθίες, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια να αρνηθεί η πιο πάνω ασφαλιστική εταιρία, να του καταβάλει τη δαπάνη επισκευής των ζημιών, δεν έκανε τίποτε άλλο, παρά να ενημερώσει τον υπεύθυνο αυτής (ασφαλιστικής εταιρίας) προς τον οποίο απηύθυνε την επιστολή, για τις αντιρρήσεις του και να επισημάνει σ' αυτόν, την αδυναμία του πραγματογνώμονα, αλλά και του ενάγοντος που είχε εμπλακεί στην έρευνα, να διακρίνουν με ευχέρεια ότι το σκάφος του, δεν είχε υποστεί ουδεμία κατασκευαστική μεταβολή, ικανή να επηρεάσει την πλοϊμότητά του και να συνδεθεί αιτιωδώς με το ατύχημα.

Περαιτέρω σημειώνεται στην απόφαση ότι στη συνέχεια, 1) έγινε άλλη πραγματογνωμοσύνη στο σκάφος του εναγόμενου, από το ..... της εταιρίας "Euromaritime Consultants ΕΠΕ", που έλαβε τη σχετική εντολή από την εταιρία "Ray Asthon και συνεργάτες", ο οποίος, στην από 23-10-2000 έκθεσή του, ουδέν αναφέρει περί "κατασκευαστικών αποκλίσεων", αλλ' απλώς περιγράφει τις ζημιές που αυτό υπέστη από το ατύχημα και κοστολογεί τη δαπάνη επισκευής τους στο ποσό των 3.500.000 δρχ., δηλαδή επιβεβαίωσε τις απόψεις του εναγομένου και 2) ότι αυτός, αφού έλαβε από την ανωτέρω ασφαλιστική εταιρία το ποσό των 5.869,40 ευρώ (αντίστοιχο των 2.000.000 δρχ.), κατόπιν συμβιβασμού μεταξύ τους, δεν προχώρησε στη συζήτηση της αγωγής αποζημιώσεως, που είχε ασκήσει εναντίον της.

Κατ' ακολουθίαν αυτών έκρινε το Εφετείο ότι όσα πιο πάνω ισχυρίσθηκε ο εναγόμενος στην επιστολή του, αλλά και διέδωσε ενώπιον τρίτων, δεν αποτελούν κατ' αρχήν γεγονότα κατά την έννοια του νόμου, ήτοι συμβάντα του εξωτερικού κόσμου, αναγόμενα στο παρόν ή στο παρελθόν, υποπίπτοντα στις αισθήσεις και δυνάμενα να αποδειχθούν, τα οποία αντίκεινται προς την ηθική και την ευπρέπεια, αλλ' αρνητικές αξιολογικές κρίσεις και σχόλια αυτού, σχετικά με την επαγγελματική ικανότητα και τις γνώσεις του ενάγοντος, οι οποίες όμως συνδέονται με γεγονότα που αποδείχθηκαν αληθινά και διατυπώθηκαν από δικαιολογημένο ενδιαφέρον του εναγομένου, για τη διαφύλαξη των συμφερόντων του, ότι από τις εκφράσεις που αυτός χρησιμοποίησε και τις εν γένει περιστάσεις, προκύπτει ότι ο εναγόμενος δεν υπερέβη το επιβαλλόμενο στις περιπτώσεις αυτές αντικειμενικά αναγκαίο μέτρο εκφράσεως, ώστε να μπορεί να του αποδοθεί σκοπός εξυβρίσεως του ενάγοντος, και ότι, συνεπώς, δεν υπάρχει παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου, ώστε να γεννάται αξίωση του ενάγοντος αναιρεσείοντος για επιδίκαση, της χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης, που ζήτησε με την αγωγή του.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 57, 914 και 920 ΑΚ, αφού ορθώς υπήγαγε στους περιεχόμενους σ' αυτές κανόνες δικαίου, όπως οι κανόνες αυτοί διαμορφώνονται, συνδυαζόμενοι με τους περιεχομένους στις διατάξεις των άρθρων 361, 362, 363 και 367 ΠΚ κανόνες, τα πραγματικά περιστατικά που, κατά την ανέλεγκτη περί τούτου κρίση του, προέκυψαν από τις αποδείξεις.

Επομένως δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ο δε μόνος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25/4/2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 272/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ