1994/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1994 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)`

Αριθμός 1994/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α-1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα και Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Τ., δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, με την ιδιότητά του ως οριστικού συνδίκου της πτωχεύσεως της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΞΟΡΥΞΕΩΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ ΑΕΒΕ", ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Ζαχόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ ΦΑΒΕ Αθηνών, που εδρεύει στη Λεωφ. Κηφισίας αρ. 32, Μαρούσι Αττικής, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητακίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Μαρτίου 2011 αντιρρήσεις του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: (2891/2012) οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 3340/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29 Οκτωβρίου 2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας, ανέγνωσε την από 13 Μαρτίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης και να απορριφθεί ο δεύτερος λόγος αυτής .

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 3340/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί των από 9-10-2012 και 10-11-2012 εφέσεων του αναιρεσιβλήτου και του αναιρεσείοντος αντίστοιχα κατά της υπ' αριθμ. 2891/2012 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ειδικότερα, η διαδικαστική πορεία της υπόθεσης έχει ως εξής: Ο αναιρεσείων, ενεργώντας με την ιδιότητά του ως οριστικού συνδίκου της πτώχευσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνική Εταιρεία Εξορύξεως Μεταλλευμάτων ΑΕΒΕ", συνέταξε τον από 5-1-2011 Α' προσωρινό λογαριασμό διανομής, κατά του οποίου το αναιρεσίβλητο διατύπωσε ενώπιον της Εισηγήτριας των πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Αθηνών τις από 14-3-2011 αντιρρήσεις του και ζήτησε την μεταρρύθμισή του. Οι αντιρρήσεις αυτές παραπέμφθηκαν από την άνω Εισηγήτρια στο αρμόδιο Δικαστήριο, ήτοι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ενώπιον του οποίου εισήχθησαν προς εκδίκαση με την από 8-4-2011 κλήση του αναιρεσιβλήτου. Το Δικαστήριο εκείνο, με την υπ' αριθμ. 2891/2012 απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει τις αντιρρήσεις και μεταρρύθμισε κατά ένα μέρος τον συγκεκριμένο προσωρινό λογαριασμό διανομής. Κατά της απόφασης αυτής το αναιρεσίβλητο και ο αναιρεσείων άσκησαν τις από 9-10-2012 και 10-11-2012 εφέσεις τους αντίστοιχα, επί των οποίων, όπως ειπώθηκε, εκδόθηκε η πληττόμενη απόφαση.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 527 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτη η προβολή στην κατ' έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προβλήθηκαν στην πρωτόδικη δίκη, εκτός αν 1) προτείνονται από τον εφεσίβλητο, ενάγοντα ή εκείνον που είχε παρέμβει, ως υπεράσπιση κατά της έφεσης και δεν μεταβάλλεται με τους ισχυρισμούς αυτούς η βάση της αγωγής...., 2) γεννήθηκαν μετά την τελευταία συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και 3) συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 269.

Το απαράδεκτο λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ως νέοι ισχυρισμοί νοούνται μόνον όσοι τείνουν στη θεμελίωση, παρακώλυση ή κατάλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος και όχι εκείνοι που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων ή συνιστούν επιχειρήματα για την υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων.

Περαιτέρω, ως "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ., τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προτάθηκαν ή η λήψη υπόψη μολονότι δεν προτάθηκαν, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος ουσιαστικού ή δικονομικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι δε οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ένστασης, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, εφαρμόζοντας εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 527 ΚΠολΔ, απέρριψε ως απαράδεκτους τους τρεις λόγους της από 10-11-2012 έφεσης του αναιρεσείοντος, με τους οποίους παραπονέθηκε για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, μολονότι δεν περιείχαν ισχυρισμούς με την προεκτεθείσα έννοια, αλλά επιχειρήματα προς υποστήριξη των απόψεών του.

Όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (ΚΠολΔ 561 § 2) το Εφετείο δέχθηκε σχετικώς τα εξής: "...με τον πρώτο λόγο της έφεσης ο εκκαλών οριστικός σύνδικος παραπονείται ότι η εκκαλουμένη με την προαναφερόμενη αιτιολογία απέρριψε τους προταθέντες με τις προτάσεις του ισχυρισμούς ότι η εκ παραδρομής αναγραφή εκ μέρους του της υπ' αριθμ. 1003/2003 έκθεσης του Εισηγητή ερμηνεύθηκε ως διπλή ανάληψη, ενώ το ποσό των 25.735 ευρώ, όπως ήδη ανέφερε και στις προτάσεις του α' βαθμού, αντιστοιχεί στις υπ' αριθμ. 1003/2003 και υπ' αριθμ. 967/2003 εκθέσεις του Εισηγητή Πτωχεύσεων α) 22.000 + 235 € δικαστική δαπάνη δυνάμει της υπ' αριθμ. 352/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών περί προσωρινής του αντιμισθίας και β) αμοιβής του εκτιμητή εκ 3.500 €, συνολικά 25.735 €, το οποίο εισέπραξε μία και μοναδική φορά και ότι στους ισχυρισμούς του ουδόλως απάντησε η εκκαλουμένη.

Ο σχετικός λόγος της έφεσης τυγχάνει πρωτίστως απορριπτέος ως απαράδεκτος, ενόψει του ότι δεν έχει προβληθεί στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο τέτοιος ισχυρισμός (ΚΠολΔ 527). Αντίθετα ο εκκαλών είχε δηλώσει ότι το σχετικό κονδύλιο του πίνακα δεν είναι 25.735 ευρώ, αλλά 3.500 ευρώ. Με το δεύτερο και τρίτο λόγο της έφεσης ο εκκαλών υποστηρίζει ότι η εκκαλουμένη αυθαίρετα δέχθηκε τα εξής: "Πρέπει να τονισθεί ότι το αναφερόμενο ποσό εκ 25.735 ευρώ έχει εγγραφεί εκ λογιστικής παραδρομής, ενώ το ποσό που αφορά το συγκεκριμένο κονδύλι είναι 25.500 ευρώ, από το οποίο όμως πρέπει να παρακρατηθεί μόνο το ποσό των 3.500 ευρώ, που αφορά αμοιβή εκτιμητή, ενώ κατά το υπόλοιπο ποσό των 22.000 ευρώ, πρέπει να καταταχθεί οριστικά το Ελληνικό Δημόσιο", ενώ έπρεπε να δεχτεί ότι ορθά είχε εγγραφεί το ανωτέρω ποσό των 25.735 ευρώ, που απαρτίζεται από τις υπ' αριθμ. 1003/2003 και 967/2003 εκθέσεις του Εισηγητή Πτωχεύσεων και έχει εισπραχθεί μόνο μία φορά, όπως αποδεικνύεται από την κίνηση του πτωχευτικού λογαριασμού.

Οι ανωτέρω λόγοι έφεσης πρέπει να απορριφθούν πρωτίστως ως απαράδεκτοι, αφού δεν έχουν προβληθεί ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (άρθρ. 527 ΚΠολΔ) οι ισχυρισμοί ότι το ποσό των 25.735 ευρώ συνάπτεται με τις υπ' αριθμ. 1003/2003 και 967/2003 εκθέσεις του Εισηγητή Πτωχεύσεων και έχει εισπραχθεί μόνο μία φορά, καθόσον, όπως ήδη προαναφέρθηκε, ο εκκαλών ισχυρίσθηκε ότι εκ παραδρομής ανέγραψε στον πίνακα το ποσό αυτό αντί του ορθού 3.500 ευρώ δυνάμει της 967/2003 έκθεσης αντί της αναγραφομένης στον πίνακα 1003/2003 έκθεσης".

Με βάση τις προαναφερθείσες παραδοχές ότι οι συγκεκριμένοι λόγοι της έφεσης του αναιρεσείοντος δεν περιέχουν ισχυρισμούς, με την προεκτεθείσα έννοια, ήτοι ισχυρισμούς που τείνουν στη θεμελίωση, παρακώλυση ή κατάλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, αλλά αποτελούν επιχειρήματα του αναιρεσείοντος, ο οποίος παραπονέθηκε για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, για την υποστήριξη των απόψεών του.

Ενόψει αυτών, το Εφετείο, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 527 ΚΠολΔ, απέρριψε τους προαναφερόμενος λόγους έφεσης του αναιρεσείοντος ως απαράδεκτους και πρέπει ο σχετικός πρώτος λόγος αναίρεσης να γίνει δεκτός. Κατόπιν αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν.

Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του κατατεθέντος από αυτόν παραβόλου (ΚΠολΔ 495 § 4). Τέλος, το αναιρεσίβλητο πρέπει να καταδικαστεί λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 § 2), τα οποία όμως θα επιβληθούν μειωμένα (άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν.3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν.1738/1987, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3340/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του κατατεθέντος από αυτόν παραβόλου. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 26 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 3 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ