1992/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1992 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1992/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 και 2. Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Γκασούκα.

Της αναιρεσίβλητης: Κοινότητας Πρίνου Θάσου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο του Κοινοτικού της Συμβουλίου και κατοικοεδρεύει στον Πρίνο Θάσου, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-7-1987 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θάσου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 146/1988 του ίδιου Δικαστηρίου και 90/1990 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-2-1993 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 29-9-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ..... έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Καβάλας ..... προκύπτει, ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου των αναιρεσειόντων που επισπεύδουν τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο αυτή (της 15-10-2008) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης, όταν η υπόθέση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωσή της για παράστασή της στο ακροατήριο κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου ..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο τέσσερις και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7, αντίστοιχα, του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.

Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, αν η προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως Εφετείο δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση, με τους τρεις συναφείς λόγους της αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από τον αριθμό 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ πλημμέλειες, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1045, 281 και 250 ΑΚ, αντίστοιχα, με το να δεχθεί (πρώτος λόγος)την άσκηση διακατοχικών πράξεων στο επίδικο εδαφικό τμήμα από μέρους των αναιρεσειόντων από του έτους 1985 και εφεξής, αντί να δεχθεί, όπως αποδείχθηκε, ότι συμπληρώθηκε στο πρόσωπό τους ο απαιτούμενος χρόνος για την απόκτηση της κυριότητας του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία, λόγω της άσκησης διακατοχικών πράξεων στο τελευταίο από του έτους 1936 και εφεξής, αφότου η άμεση δικαιοπάροχός τους, μητέρα της πρώτης απ' αυτούς, Α, αγόρασε άτυπα το ακίνητο από το Β, με το να δεχθεί, επίσης εσφαλμένα, (δεύτερος λόγος), ότι πράξεις νομής στο επίδικο εδαφικό τμήμα ασκήθηκαν από τους αναιρεσείοντες από του έτους 1985 και εφεξής, η αναιρεσίβλητη όμως δεν αδράνησε, αφού αμέσως τους κοινοποίησε έγγραφο, γνωστοποιώντας σ' αυτούς, ότι το εν λόγω εδαφικό τμήμα είναι κοινοτικός χώρος, αντί να δεχθεί, όπως αποδείχθηκε, ότι επί σειράν ετών τόσο ο απώτερος δικαιοπάροχος τους - αναιρεσειόντων - Β όσο η άμεση δικαιοπάροχός τους Α(από του έτους 1936), καθώς και οι ίδιοι (από του έτους 1970) ασκούσαν εμφανείς διακατοχικές πράξεις στο επίδικο ακίνητο με τη θέληση εξουσίασής του, υπό τα όμματα της αντιδίκου τους και χωρίς καμιά εναντίωση από αυτή, έτσι, ώστε τους δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση, ότι η τελευταία δεν πρόκειται να προβάλει αξιώσεις στο μέλλον, ούτε θα επιχειρήσει την ανατροπή της πραγματικής κατάστασης και, τέλος, με το να δεχθεί (τρίτος λόγος), ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα καταλήφθηκε από τους αναιρεσείοντες το έτος 1985 αντί του έτους 1936, οπότε πράγματι καταλήφθηκε από την πιο πάνω άμεση δικαιοπάροχό τους και να μη δεχθεί έτσι ότι η αξίωση της αναιρεσίβλητης υπέκυψε σε παραγραφή.

Οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι είναι απορριπτέοι προεχόντως ως απαράδεκτοι, αφού, υπό την επίκληση της παραβίασης του άρθρου 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ, επιχειρείται η έρευνα πλημμελειών εμπιπτουσών στη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα, της έλλειψης δηλαδή νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης ανεξάρτητα από το ότι και με τους τρεις αυτούς λόγους πλήττεται και η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία όμως αναιρετικώς είναι ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-2-1003 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 90/1990 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που δίκασε ως Εφετείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ