Supreme Court allows retrial of appeal when a previous judgment failed to examine a specific appeal reason.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted a request for retrial because the 2018 judgment failed to examine two specific appeal reasons regarding interest calculations. The heirs of the original appellant argued that the court's general dismissal did not cover these unexamined points, violating their right to legal protection. The court ruled that since the accepted appeal reason covered the scope of the unexamined ones, the retrial request was inadmissible, but the procedural outcome allowed the case to be heard without the absent heirs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 309(a) and 555 of the Code of Civil Procedure; If the Supreme Court fails to examine an appeal reason proposed, it may review it later without violating finality rules, as the unexamined reason remains a distinct procedural act requiring mandatory diagnosis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1991 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1991/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια, Μαρία Πετσάλη και Στυλιανή Μπλέτα, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Μαρτίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την από 21/8/2023 αίτηση επανεξέτασης της 1322/2018 απόφασης του Αρείου Πάγου, μεταξύ:
Του αιτούντος: Ν. Ρ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αριστείδη Καλουτσάκη και κατέθεσε προτάσεις.
Των καθ' ών η αίτηση: 1) Μ. Σ. του Μ., 2) Ι. Σ. του Μ., κατοίκων ..., ως κληρονόμων του αποβιώσαντος αρχικά αναιρεσιβλήτου Μ. Σ. του Ι. και της αποβιωσάσης Ε. Σ. χήρας Μ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Με τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ. α' και 555 ΚΠολΔ ορίζεται, με την πρώτη, ότι οι αποφάσεις που αποφαίνονται οριστικά σε κύρια ή παρεμπίπτουσα αίτηση δεν μπορούν μετά τη δημοσίευσή τους να ανακαλούνται από το δικαστήριο που τις εξέδωσε και με τη δεύτερη, ότι δεύτερη αναίρεση από τον ίδιο διάδικο κατά της ίδιας απόφασης, ως προς το ίδιο ή άλλο κεφάλαιο, δεν επιτρέπεται.
Αν, όμως, ο Άρειος Πάγος δεν ερεύνησε αναιρετικό λόγο που είχε προταθεί, μπορεί, ενόψει της αυτοτέλειας κάθε λόγου αναίρεσης, που σωρευτικά διατυπώνεται με τους λοιπούς λόγους στο ίδιο δικόγραφο, να επανέλθει και να τον εξετάσει, χωρίς αυτό να αντιτίθεται στις παραπάνω διατάξεις, διότι για τον λόγο αναίρεσης που δεν εξετάστηκε, δεν υπάρχει απόφαση.
Η γενική απορριπτική διάταξη της απόφασης του Αρείου Πάγου δεν καταλαμβάνει και τον αναιρετικό λόγο που δεν εξετάστηκε, αφού ο λόγος αυτός, ως αυτοτελής επιτευκτική διαδικαστική πράξη, είναι υποχρεωτικά διαγνωστέος από τον Άρειο Πάγο και η απόρριψή του μόνο με ειδική σκέψη είναι επιτρεπτή. Το νόημα αυτό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει και από την, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους λοιπούς υπερνομοθετικούς κανόνες, ερμηνεία τους, καθόσον αυτές, με την αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, θα προσέκρουαν στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 και έχει υπερνομοθετική, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, ισχύ, καθόσον θα έθιγαν, τότε, το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας, που προβλέπεται από τις ανωτέρω διατάξεις (ΑΠ 944/2024,ΑΠ 436/2020, ΑΠ 1065/2010, ΑΠ 2118/2007).
2. Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 21-8-2023 (αριθ. έκθ. καταθ. ΚΛ 28/2024) κλήση του αναιρεσείοντος υποβάλλεται αίτημα επανασυζήτησης της από 2-12-2013 (αριθ. έκθ. κατάθεσης 892/2013) αίτησης αναίρεσης που άσκησε κατά της υπ' αριθ. 6574/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας έχει εκδοθεί η υπ' αριθ. 1322/2018 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, επειδή, κατά τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της κλήσης, ο Άρειος Πάγος, με την ανωτέρω απόφασή του, παρέλειψε να ερευνήσει τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης εκ των αριθμών 1 και 1,16, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, του Α' μέρους του αναιρετηρίου.
3. Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι καθών η κλήση, υπεισελθόντες στη δικονομική θέση του αρχικώς αναιρεσιβλήτου λόγω του επισυμβάντος θανάτου του μετά την άσκηση της αναίρεσης, δεν παρέστησαν κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο του Δικαστηρίου κατά την ορισθείσα πιο πάνω δικάσιμο, μολονότι αυτοί κλήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσείοντα, όπως τούτο προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από αυτόν υπ'αριθμ. ... και ...-2024 εκθέσεις του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Α. Δ.
Επομένως πρέπει να δικασθούν ερήμην, αλλά να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 576 ΚΠολΔ).
4. Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της υπ' αριθ. 1322/2018 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι δεν ερευνήθηκαν αμφότεροι οι ως άνω λόγοι, διότι έγινε δεκτός ο πρώτος λόγος αναίρεσης εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ του Β' μέρους του αναιρετηρίου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καταλαμβάνει και τους λοιπούς λόγους του αναιρετηρίου, που κατατείνουν στην αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το κεφάλαιο των τόκων, ώστε να παρέλκει η έρευνά τους. Με βάση τα παραπάνω η προσβαλλόμενη 6574/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών αναιρέθηκε μερικώς, ήτοι κατά το μέρος της, που μετά την απόρριψη ως εκπρόθεσμης της από 28-2-2011 έφεσης του αναιρεσείοντος δεν θεώρησε ότι αυτή ισχύει ως αντέφεση ώστε να ερευνήσει το παραδεκτό και βάσιμο των διαλαμβανομένων σ' αυτή λόγων περί τοκογονίας του αναγνωρισθέντος ως οφειλόμενου σ' αυτόν κεφαλαίου από την επίδοση της αναγνωριστικής του αγωγής, και παραπέμφθηκε η υπόθεση κατά το εν λόγω μέρος της προς περαιτέρω εκδίκαση της στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν.
5. Κατά συνέπεια, εφόσον οι επαναφερόμενοι από τον αναιρεσείοντα, με την ένδικη κλήση, λόγοι αναίρεσης, κρίθηκε με την υπ' αριθ. 1322/2018 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου ότι καταλαμβάνονται από την αναιρετική εμβέλεια του γενομένου δεκτού λόγου αναίρεσης καθόσον και αυτοί κατατείνουν στην αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το κεφάλαιο των τόκων, είναι απορριπτέο ως αβάσιμο το υποβαλλόμενο με την κλήση αυτή αίτημα επανεξέτασης των ως άνω λόγων. Δικαστικά έξοδα σε βάρος του καλούντος-αναιρεσείοντος δεν επιβάλλονται, διότι οι καθ'ων η κλήση ερημοδικούν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 21-8-2023 (αριθ. έκθ. κατάθεσης ΚΛ 28/2024) κλήση-αίτηση του αναιρεσείοντος για επανασυζήτηση της από 2-12-2013 (αριθ. έκθ. κατάθεσης 892/2013) αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 6574/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιουνίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης