Supreme Court dismisses appeal against civil liability judgment for roof collapse due to negligence.

Απόφαση 1991 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1991/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας, που εκπροσωπείται νόμιμα από το Νομάρχη Πέλλας, που κατοικοεδρεύει στην Έδεσσα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Παρασκευή Ρέτζιου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης - καθής η κλήση: Μ. συζ. Λ. Α., το γένος Γ. Δ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-5-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης-καθής η κλήση και με την από 14-2-2000 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση-παρεμπίπτουσα αγωγή, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 120/2000 μη οριστική, 57/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2529/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 11-11-2005 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 656/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης. Η υπόθεση επανέρχεται προς συζήτηση με την από 23-6-2011 κλήση της καλούσας. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος ανέγνωσε την από 28-1-2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ιωάννη Ιωαννίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αναίρεση, κατά απόφασης Εφετείου, με την οποία κρίθηκε αξίωση της ήδη αναιρεσίβλητης, από αδικοπραξία, την οποία πρόβαλε πως τέλεσαν σε βάρος της, υπάλληλοι του ήδη αναιρεσείοντος.

ΙΙ. Κατά το αρθρο.576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δε λάβει μέρος σ' αυτήν, κατά τον τρόπου που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξ' άλλου, κατά το άρθρο 575 εδ. α, β Κ.Πολ.Δ. με αίτηση του Εισαγγελέα, του Εισηγητή ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο μπορεί να αναβάλει τη συζήτηση της υπόθεσης, μια μόνο φορά, σε μεταγενέστερη δικάσιμο, η οποία ορίζεται αμέσως, με επισημείωση στο πινάκιο.

Το εδάφιο τρίτο και τέταρτο της παραγράφου 4 του άρθρου226 εφαρμόζεται και εδώ. Σύμφωνα με τις τελευταίες αυτές διατάξεις, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης, να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων, που πρέπει να συζητηθούν, κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως προκύπτει από την ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης Ν. Ρ., ακριβές αντίγραφο της από 15-10-2011 κλήσης για παράσταση, κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 26-3-2012 προς συζήτηση της υπόθεσης, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, με φροντίδα της αναιρεσείουσας.

Κατά τη δικάσιμο εκείνη, η υπόθεση αναβλήθηκε για την 12-11-2012 και, στη συνέχεια, για τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας. Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε, κατά τη σειρά της, από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Άρα, η συζήτηση πρέπει να χωρήσει παρά την απουσία της. Εδώ σημειώνεται, πως δεν προκύπτει επίδοση στην αναιρεσίβλητη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Όμως, εφ' όσον για την υπόθεση είχε, ήδη, εκδοθεί η 656/2008 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση, κατά τη συζήτηση της οποίας η αναιρεσίβλητη είχε παραστεί εκπροσωπηθείσα από πληρεξούσιο δικηγόρο, είναι πρόδηλο, πως έλαβε γνώση της κρινομένης αίτησης.

ΙΙΙ. Στο άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ., ορίζονται τα στοιχεία που πρέπει να περιέχει η αγωγή. Ειδικότερα, εφ' όσον ασκείται αγωγή από αδικοπραξία, λόγω αμελούς συμπεριφοράς προστηθέντων προσώπων, η επίκληση της πρόστησης εμπεριέχει και πρόταση των γεγονότων που τη συγκροτούν, όπως η διαφύλαξη του δικαιώματος παροχής οδηγιών (Α.Π. 1198/2009), η δε συγκεκριμενοποίηση των αναφερομένων στην αγωγή βασικών γνωρισμάτων της βασικής έννοιας π.χ.

πρόστησης μπορεί να γίνει με βάση τα μερικότερα περιστατικά, που προκύπτουν από την αποδεικτική διαδικασία, έστω και αν αυτά δεν τα έχει επικαλεσθεί ο ενάγων (Α.Π. 1966/2008). Ωσαύτως και η εξειδίκευση της αμελείας μπορεί να γίνει μέσω περιστασιακών, που προέκυψαν από τη διαδικασία (Α.Π. 1467/2009). Δηλαδή, εφ' όσον στην αγωγή γίνεται επίκληση υπαίτιας συμπεριφοράς με τον χαρακτηρισμό της αμέλειας (ή και δόλου), στον ειδικότερο προσδιορισμό της υπαιτιότητας προβαίνει το δικαστήριο στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την εκτίμηση των αποδείξεων χωρίς, εντεύθεν, να επέρχεται μεταβολή της αγωγής (Α.Π. 183/2009).

Περαιτέρω, ο από το άρθρο 559 παρ.8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, "πραγμάτων" που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, ιδρύεται και όταν ελήφθησαν υπόψη ως γεγονότα θεμελιωτικά της αγωγής, που δεν περιέχονταν σ' αυτήν, ούτε στις προτάσεις της ενάγουσας της πρώτης στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας συζητήσεως, καθόσον έτσι επέρχεται μεταβολή της βάσεως της αγωγής, εφόσον όμως αυτά άσκησαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Α.Π. 1973/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, προκειμένου να δεχθεί την συνυπαιτιότητα όλων των εναγομένων στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος, από το οποίο τραυματίσθηκε η ενάγουσα, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα εξής: "...

Υπαίτιες δε ενεχόμενες παράλληλα και εις ολόκληρον για τις διαδοχικές παράνομες πράξεις και παραλείψεις τους, υπήρξαν και οι τρεις εναγόμενες, οι οποίες, μολονότι από την προδιαληφθείσα συνεκμετάλλευση υπό μορφή κοινοπραξίας του χιονοδρομικού κέντρου είχαν υποχρέωση να λάβουν κάθε ενδεικνυόμενο από τις περιστάσεις μέτρο για την ασφάλεια και την προστασία των τρίτων κατά τη λειτουργία του, εν τούτοις, οπό αμέλεια των διοικούντων, εντεταλμένων οργάνων και υπαλλήλων τους, έλλειψη δηλαδή της απαιτούμενης προσοχής, που όφειλε και μπορούσε υπό τις ανωτέρω συνθήκες να επιδείξει κάθε μέσος, συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος (άρθρο 330 ΑΚ), η μεν "Δημοτική Επιχείρηση Καταρρακτών Έδεσσας" προέβη, κατά τα προεκτιθέμενα, στην παράνομη και πλημμελή κατασκευή του στεγάστρου, το οποίο δεν μερίμνησε να καθαριστεί αποφορτιζόμενο περιοδικά από το βάρος του χιονιού, ενώ η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας και η "Αναπτυξιακή Εταιρεία Πέλλας", καίτοι είχαν αντιληφθεί την παράνομη εγκατάσταση και επικινδυνότητα της επισφαλούς κατασκευής, επέτρεψαν και ενέκριναν σιωπηρά τη διατήρηση αυτής, παραλείποντας να λάβουν οιοδήποτε μέτρο για την απομάκρυνσή της.

Οι ανωτέρω παράνομες και υπαίτιες πράξεις και παραλείψεις των εναγομένων αποτέλεσαν αναγκαίους όρους επέλευσης του ένδικου ατυχήματος, που χωρίς την αιτιώδη συμβολή καθενός εξ αυτών δεν θα επήρχετο, υπήρξαν δε, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανές, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρουν το αποτέλεσμα, που πράγματι στη συγκεκριμένη περίπτωση επήλθε και, ως εκ τούτου, ευρίσκονται σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια προς αυτό, καθόσον, παρά τα αντιθέτως εκ μέρους τους υποστηριζόμενα, η κατάρρευση του στεγάστρου δεν μπορεί να αποδοθεί σε οιοδήποτε τυχερό και απρόβλεπτο γεγονός, αφού, πέραν της ελαττωματικής κατασκευής, η φόρτισή της από πυκνά στρώματα πάγου και χιονιού ήταν αναμενόμενη, ενόψει των δυσμενέστατων καιρικών συνθηκών που επικρατούν κατά τους χειμερινούς μήνες στην ως άνω περιοχή...".

Η αναιρεσιβαλλόμενη, όμως, απόφαση δεν έχει το ανωτέρω περιεχόμενο, που της αποδίδει η αναιρεσείουσα, αλλά το ακόλουθο: "... Η κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, με την με αριθ. 26/16-10-1997 απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου παραχώρησε στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας [πρώτη εναγόμενη] το δικαίωμα χρήσης ενός τμήματος, εμβαδού 14.760 στρεμμάτων, από το με στοιχεία ...

δημόσιο ακίνητο που βρίσκεται στη θέση "..." του όρους ... [...] για τη λειτουργία ομώνυμου χιονοδρομικού κέντρου, με τη συμμετοχή της "Αναπτυξιακής Εταιρείας Πέλλας Α.Ε.", [δεύτερης εναγόμενης] και της "Δημοτικής Επιχείρησης Καταρρακτών Έδεσσας" [τρίτης εναγόμενης]. Οι ανωτέρω, με βάση την 25-1-1998 σύμβαση συνέστησαν κοινοπραξία, δια των νομίμων εκπροσώπων τους, με αντικείμενο τη διαχείριση και λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου που προαναφέρθηκε κατά τις δύο χειμερινές περιόδους και ειδικότερα από 15-11-1997 έως 30-4-1998 και από 15-11-1998 έως 30-4-1999,σύμφωνα με όσα ορίζονται σ' αυτή.

Για το σκοπό, οι δύο πρώτοι συμβαλλόμενοι εισέφεραν το δικαίωμα χρήσης των περιουσιακών τους στοιχείων [έδαφος, κτίρια, μηχανήματα κλπ], μεταξύ των οποίων και το κέντρο διημέρευσης - διανυκτέρευσης, επιφανείας 1.300 τ.μ. περίπου και η τρίτη τον πρόσθετο κινητό εξοπλισμό που ήταν απαραίτητος για τη λειτουργία του ως άνω κέντρου.

Στις 6-1-1999, το πρωί, η ενάγουσα Μ. συζ. Λ. Α., επισκέφθηκε, συνοδευόμενη από το γιο της Α., το ανωτέρω χιονοδρομικό κέντρο. Κατά το χρόνο που βρισκόταν στο χώρο εκδόσεως των εισιτηρίων για τη χρήση των μηχανικών αναβατήρων, ο οποίος ήταν έξω από το κτίριο διημέρευσης - διανυκτέρευσης, έπεσε στο σύνολό του το στέγαστρο από το σημείο επαφής του με το ανωτέρω κτίριο, το οποίο είχε κατασκευασθεί για την προστασία από την χιονόπτωση των χιονοδρόμων και των επισκεπτών που ανέμεναν την έκδοση εισιτηρίου.

Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η ενάγουσα, που εγκλωβίστηκε κάτω από μεγάλο όγκο πάγου χιονιού και των υλικών κατασκευής του στεγάστρου, να χάσει τις αισθήσεις της και να υποστεί κάκωση κρανίου, κάκωση θώρακος, λεκάνης, ισχίων και δεξιού γόνατος... Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε, ότι η πτώση του στεγάστρου οφείλεται κυρίως στην πλημμελή κατασκευή του, συνετέλεσε όμως σ' αυτή και το φορτίο που δέχθηκε από μεγάλες ποσότητες πάγου και χιονιού που είχε συσωρευθεί σ' αυτό, επειδή δεν είχε ληφθεί μέριμνα για τον αποχιονισμό του.

Το στέγαστρο αυτό, μήκους 7 μέτρων και πλάτους 2μ.περίπου κατασκευάσθηκε από ξύλο κατά την πρώτη χειμερινή περίοδο που οι εναγόμενες ανέλαβαν τη διαχείριση και λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου με την ανωτέρω μορφή και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων του έτους 1997, από ... ιδιώτη εργολάβο...", στον οποίον την κατασκευή του ανέθεσε η εναγομένη Δημοτική Επιχείρηση Καταρράκτες Έδεσσας.

Η κατασκευή αποδείχθηκε ότι ήταν πρόχειρη και έγινε χωρίς προηγούμενη εγκεκριμένη μελέτη μηχανικών, έκδοση σχετικής άδειας και επίβλεψη μηχανικών. Ενόψει αυτών και αφού ληφθεί υπόψη το μεγάλο υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν εκεί κατά τη χειμερινή περίοδο, αποδεικνύεται, ότι έπρεπε να προηγηθεί της κατασκευής του σχετική μελέτη από μηχανικό και κατά την κατασκευή του επίβλεψη από αυτόν και ότι τότε μόνον θα εξασφαλιζόταν η στατική του ευστάθεια και ο ενδεδειγμένος τρόπος κατασκευής του.

Ακόμη, αποδείχθηκε, ότι οι δύο πρώτοι εναγόμενοι έλαβαν γνώση της ανωτέρω κατασκευής και ότι σιωπηρά την ενέκριναν, αφού δεν έλαβαν κάποιο μέτρο για την απομάκρυνση του στεγάστρου, όπως όφειλαν, καθότι όλες οι εναγόμενες ήταν επιφορτισμένες με την παρακολούθηση της πιστής τήρησης και εφαρμογής της ανωτέρω συμβάσεως, ώστε να επιτυγχάνεται η εύρυθμη και ασφαλής λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου.

Τα ανωτέρω ενισχύονται από το ότι στο από 18-6-1998 πρωτόκολλο οριστικής παραλαβής της επέκτασης και αποπεράτωσης του κέντρου διημέρευσης - διανυκτέρευσης της αρμόδιας επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας, το οποίο εγκρίθηκε από την τελευταία την 1-7-1998, δηλαδή μετά την κατασκευή του, ουδεμία παρατήρηση σημειώνεται για την κατασκευή του ως άνω στεγάστρου, αν και ήταν κατασκευασμένο σε εμφανές σημείο του κτιρίου που προαναφέρθηκε.

Από όλα τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, αποδεικνύεται, ότι το ανωτέρω ατύχημα, από το οποίο επήλθε ο τραυματισμός της εναγούσης, οφείλεται σε υπαιτιότητα [αμέλεια] όλων των εναγομένων, αφού οι ανωτέρω παράνομες και υπαίτιες πράξεις και παραλήψεις τους συνετέλεσαν στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος.

Ακόμη αποδείχθηκε, ότι αυτό δεν οφείλεται σε τυχερό και απρόβλεπτο γεγονός, καθότι οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη χειμερινή περίοδο στην περιοχή του χιονοδρομικού κέντρου είναι αναμενόμενες. Εξ άλλου, ουδόλως αποδείχθηκε κάτι σχετικό με το ως άνω προβαλλόμενο ισχυρισμό από τις εναγόμενες...

Η ανωτέρω παθούσα τον Ιανουάριο του 2001 που διεξήχθη η ιατρική πραγματογνωμοσύνη ... η οποία εκτιμάται ελεύθερα, διαπιστώθηκε ότι πάσχει από νευροαισθητήρια βαρηκοΐα αριστερού ωτός υψηλών συχνοτήτων σε ποσοστό 40% η οποία δεν επιδέχεται θεραπείες και η πρόγνωσή της είναι αβέβαιη, αποδίδεται δε με βάση το ιστορικό σε θλάση του αριστερού λαβυρίνθου συνέπεια αμβλείας κρανιακής κάκωσης που έχει υποστεί κατά το ένδικο ατύχημα.

Η ενάγουσα για την παρακολούθηση της υγείας της από τον ανωτέρω τραυματισμό, εκτός από τις υπηρεσίες που της προσέφερε το ασφαλιστικό της ταμείο, από πλευράς διαθεσίμων ιατρών και θεραπευτικών κλινικών δαπάνησε για νοσηλεία, α) στην ιδιωτική κλινική για δέκα ημέρες νοσηλείας και φαρμακευτική αγωγή συνολικά 420.000 δραχμές και β) στο Ιατρικό Κέντρο Έδεσσας για αξονικές τομογραφίες ΑΜΣΣ και εγκεφάλου το ποσό των 500.000 δραχμών...

Ακολούθως, το δικαστήριο σταθμίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, το βαθμό πταίσματος των υπαιτίων εναγομένων, το είδος και την έκταση των σωματικών κακώσεων που υπέστη συνεπεία αυτού, το χρόνο νοσηλείας της, όπως περιγράφεται στην ανωτέρω πραγματογνωμοσύνη, την κοινωνική θέση της εναγούσης και την οικονομική κατάσταση των διαδίκων μερών, κρίνει ότι η παθούσα που προαναφέρθηκε υπέστη ηθική βλάβη προς αποκατάσταση της οποίας πρέπει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να της καταβάλλουν το ποσό των 29.000 ευρώ...".

Σύμφωνα με όσα νομικά δεδομένα προπαρατέθηκαν: α) η αναιρεσίβλητη ενάγουσα επαρκώς αναφέρει στο δικόγραφο της αγωγής, ως τούτο επισκοπείται παραδεκτώς (άρθρ. 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.) στοιχεία της αμελείας των σ' αυτή εναγομένων και ειδικότερα των προσθέντων από την ήδη αναιρεσείουσα (αυτή είχε την "αποκλειστική νομή, χρήση και κάρπωση του χώρου του κέντρου...", "αμελώς κατασκεύασαν ...

ένα πρόσθετο στέγαστρο...", "... αμέλησαν να προβαίνουν σε καθημερινό καθαρισμό του στεγάστρου από τα χιόνια ... το βάρος των οποίων δεν κατόρθωσε να αντέξει... τελικά κατέρρευσε ...., β) τα "πράγματα" που φέρονται να μην ελήφθησαν υπόψη αναφέρονται σε κρίσεις για την ουσία της υπόθεσης και όχι σε αυτοτελείς ισχυρισμούς, γ) τελείως αόριστα γίνεται λόγος, πως η ενάγουσα "εξειδικεύει την υπαιτιότητα των εναγομένων σε συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές, τις οποίες ενάντια στις επιταγές του νόμου διευρύνει η προσβαλλόμενη....

δέχεται και άλλα στοιχεία... πέραν των όσων αναφέρει αποκλειστικά η αγωγή...". Όμως, ουδόλως αυτά συγκεκριμενοποιούνται, αλλά, απλά, παρατίθενται αποσπασματικά αναφορές της αγωγής. Ακόμη, παρατίθενται οι παραδοχές της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. δ) σε κάθε, περίπτωση, η εξειδίκευση των συγκεκριμένων περιστατικών ως συγκροτούντων την αμέλεια, μπορεί να γίνει και από όσα προέκυψαν από τη διαδικασία.

Άρα, ο πρώτος, από το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, είναι αβάσιμος.

IV) Ακολούθως, σύμφωνα με το ως άνω περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, αυτή περιέχει επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν πλήρως το διατακτικό της. Ειδικότερα: α) ως προς την υπαιτιότητά των αρχικά εναγομένων, μεταξύ των οποίων και η ήδη αναιρεσείουσα, αναφορικά με τις κατασκευαστικές ατέλειες του καταπεσόντος στεγάστρου, γίνεται σαφής αναφορά πως αυτοί "...έλαβαν γνώση της ανωτέρω κατασκευής και σιωπηρά την ενέκριναν..", έτσι ώστε ουδόλως υφίσταται συναφώς πλημμελής αιτιολογία. 2) το αν τα μέλη της αρμόδιας επιτροπής δεν είχαν, ως ήδη προβάλλεται, αρμοδιότητα να διαγνώσουν την αρτιότητα ή μη του έργου, το αν η αναιρεσείουσα δεν είχε γνώση των ατελειών του έργου ή της ορθής στήριξής του και το πόσο, πράγματι, σοβαρή ήταν η κατάσταση της υγείας της αναιρεσίβλητης, είναι θέματα, που αφορούν την ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, (και όχι, την ανεπαρκή αιτιολόγηση της κρίσης του δικαστηρίου) τα οποία ήδη, απαραδέκτως (άρθρ. 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.) προβάλλονται 3) άλλωστε, η αναιρεσείουσα, υπό την προβολή της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ, επανεκτιμά τις αποδείξεις και εξάγει το, κατ' αυτήν, ορθό αποδεικτικό συμπέρασμα, διαφορετικό εκείνου της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

Άρα και ο δεύτερος, από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ λόγος, είναι αβάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση. Διάταξη για τη δικαστική δαπάνη δεν θα διαληφθεί στην παρούσα, γιατί η αναιρεσίβλητη, εφ' όσον δεν παραστάθηκε, δεν υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-11-2005 αίτηση της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Πέλλας (ήδη Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας), προς αναίρεση της 2529/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ