Legislator Case Law & Legislation
1990/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against social security decisions, allowing partial annulment of specific regional health authority rulings.

Case Number 1990/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal regarding the National Organization for Health Services and the regional health authorities, declaring the appeal inadmissible. The court allowed the annulment of the lower court's decision only concerning the public legal persons (hospitals) and specific regional health authorities, remanding the case for further discussion. This ruling established that the appeal was procedurally inadmissible for some defendants but substantively successful for others, leading to a mixed outcome.

Legislator headnote

AI generated

Articles 580, 495, 176, 183, 191 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may declare an appeal inadmissible for certain defendants while annulling the contested decision regarding others, remanding the case for further discussion where the annulment is granted.

Keywords

AI generated
appeal inadmissibility social security disputes health authority liability remittal for discussion court costs allocation public legal persons regional health authorities

Cited Legislation

AI generated
Article 580 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 495 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 62 paragraph 3 letter Theta of Law 4387/2016
Article 31 of Law 4445/2016
Article 22 paragraph 1 of Law 3693/1957
Article 5 paragraph 12 of Law 1738/1987
Common Decision of the Ministers of Finance and Justice No. 2 of 134423 dated 8-12-1992

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1990 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1990/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Γεώργιο Αυγέρη και Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαΐου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Β.Ε.Ε.", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φρίξο Γεραλή. Των αναιρεσιβλήτων - καθών η κλήση: 1) Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 2) Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 3) 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς, που εδρεύει στον Πειραιά, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παφίλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 4) 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μάρκο Παπαζήση, 5) 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας και Θράκης, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ρωξάνη Κωστατζίκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 6) 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας, που εδρεύει στην Πάτρα, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Μελέτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 7) 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης, που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Πάτρα Πατεράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 8) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου Γενικό Νοσοκομείο "Σισμανόγλειο", που εδρεύει στα Μελίσσια Αττικής, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αδαμαντία Σκαπέτη,με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., 9) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης "ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μάρκο Παπαζήση, 10) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου "Γενικό Νοσοκομείο Ν.

Ιωνίας ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΕΙΟ - ΠΑΤΗΣΙΩΝ", που εδρεύει στη Ν. Ιωνία Αττικής, εκπροσωπείται νόμιμα και εκποσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Γερακιό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και 11) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου "Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ - ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ - ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ", που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται νόμιμα και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γκουτσίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7086/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 4774/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 10-7-2016 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 198/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που ανέβαλε τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί της υπόθεσης που είχε παραπεμφθεί σ' αυτή με την υπ' αριθ. 1855/2017 απόφαση του Α2 τμήματος του Αρείου Πάγου. Η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με την από 4-3-2020 κλήση της καλούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των 4ης, 9ου, και 11ου αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1) Με την από 4/3/2020 κλήση της αναιρεσείουσας φέρεται νόμιμα για νέα συζήτηση η από 10/7/2016 αίτησή της για αναίρεση της υπ. αριθμ. 4774/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 198/2018 απόφασης του δικαστηρίου τούτου, με την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της αίτησης μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί του ζητήματος, που είχε παραπεμφθεί σε αυτήν με την 1855/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, κατά πόσον η νομοθετική σύντμηση της καταχρηστικής προθεσμίας για την άσκηση αναίρεσης από τριετή σε διετή, που επέφερε η μεταρρύθμιση του Ν. 4335/2015, καταλαμβάνει και αποφάσεις, που εκδόθηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου, αφού ήδη εκδόθηκε για το ζήτημα αυτό η υπ' αριθμ. 10/2018 απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

2) Από τις. διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποίος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή, αν και εμφανίστηκε, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη, και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί(ΑΠ 1182/2021). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 97, 98 και 104 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, προς τον οποίο η πληρεξουσιότητα, κατά την διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, δίδεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση και παρέχει το δικαίωμα στον πληρεξούσιο δικηγόρο να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις, που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες, που δημιουργούνται από τις πράξεις αυτές.

Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της (ΟλΑΠ 13/2008).

Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 8 εδ. 23 του Ν. 3329/2005 (ΦΕΚ Α 81), - με τον οποίο ιδρύθηκαν οι Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (άρθ. 1 παρ. 2 αυτού), - όπως αυτή αντικαταστάθηκε με τη διάταξη του άρθρου τρίτου παρ. 9 του Ν. 3527/2007 (ΦΕΚ Α' 25), ορίζεται ότι: "Ο διοικητής των νοσοκομείων εκπροσωπεί το νοσοκομείο δικαστικώς και εξωδίκως καθώς και έναντι τρίτων και δύναται να εκχωρεί τη νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων ευθύνης του στον Αναπληρωτή Διοικητή και να διορίζει πληρεξουσίους δικηγόρους".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι με απόφαση του Διοικητή του Νοσοκομείου μπορεί να διοριστεί κάποιος πληρεξούσιος δικηγόρος του Νοσοκομείου, αυτό όμως δεν αρκεί, για το διορισμό του ως δικαστικού αντιπροσώπου του Νοσοκομείου, αλλά θα πρέπει ο Διοικητής που εκπροσωπεί το Νοσοκομείο στα δικαστήρια, να διορίσει το δικαστικό πληρεξούσιο με έναν από τους παραπάνω τρόπους (ΑΠ 427/2015, ΑΠ 745/2014), καθόσον η ως άνω διάταξη του άρθρου 7 παρ. 8 εδ. 23 του Ν. 3329/2005, δεν τροποποιεί ως προς τα Ν.Π.Δ.Δ. - Νοσοκομεία τη διάταξη του άρθρου 96 παρ. 3 του ΚΠολΔ, που καθορίζει κατά τρόπο αποκλειστικό ("μόνο") τον τύπο της παροχής πληρεξουσιότητας σε δικηγόρο κατά την ενώπιον του Αρείου Πάγου αναιρετική διαδικασία (ΑΠ 373/2022, ΑΠ 536/2020, ΑΠ 1616/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης, το έβδομο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "7η Υγειονομική Περιφέρεια Κρήτης"(ΔΥΠε), εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ από την πληρεξουσία δικηγόρο του Πάτρα Πατεράκη , που κατέθεσε και τις από 4/2/2020 προτάσεις.

Προς απόδειξη της παρασχεθείσας εντολής και πληρεξουσιότητας στην ως άνω δικηγόρο για την εκπροσώπηση του εν λόγω αναιρεσίβλητου Ν.Π.Δ.Δ. κατά την αναιρετική δίκη, υπό την επίκληση των διατάξεων του ανωτέρω Ν. 3329/2005, προσκομίζονται μόνο η υπ. αριθμ. ...2020 Πράξη της Διοικητού του Ν.Π.Δ.Δ., με την οποία αυτή δίδει "πάγια εντολή" στην ανωτέρω δικηγόρο να παρίσταται και να το εκπροσωπεί σε όλα τα δικαστήρια, που το αφορούν και η από 5/5/2022 εξουσιοδότηση της ιδίας Διοικητού προς την ανωτέρω δικηγόρο να παρασταθεί και να το εκπροσωπήσει κατά την εκδίκαση της ως άνω αίτησης αναίρεσης.

Επομένως, εφόσον δεν έχει χορηγηθεί νομίμως πληρεξουσιότητα στην ως άνω δικηγόρο σύμφωνα με τον οριζόμενο στο άρθρο 96 παρ. 3 του ΚΠολΔ τύπο, γεγονός που ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 104 του ΚΠολΔ), το έβδομο αναιρεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ. δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ο νόμος ορίζει και θεωρείται δικονομικά απόν.

Εξ άλλου από τις υπ. αριθμ. ...2017 και ...2020 εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητριών του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης Δ. Σ. και Ζ. Φ. αντιστοίχως, τις οποίες προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβή αντίγραφα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της ανωτέρω κλήσης για συζήτηση αυτής στην δικάσιμο της 9/11/2020, κατά την οποία αναβλήθηκε από το πινάκιο για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (9/5/2022) αντιστοίχως, επιδόθηκαν με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας νόμιμα και εμπρόθεσμα προς το έβδομο των αναιρεσίβλητων Ν.Π.Δ.Δ.

Εφόσον όμως το αναιρεσίβλητο αυτό Ν.Π.Δ.Δ. δεν έλαβε μέρος, με τον τρόπο που ο νόμος ορίζει, στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά την ως άνω δικάσιμο, οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά της στο πινάκιο, πρέπει το Δικαστήριο τούτο να προχωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία αυτού.

3) Με τον Ν. 3918/2-3-2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις", προκειμένου (όπως αναφέρεται στην Εισηγητική του Έκθεση) να εξασφαλισθεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασφαλισμένων σε ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και να επιτευχθεί η σύμπραξη όλων των μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας(ΕΣΥ) με τις υπάρχουσες δομές όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης(ΦΚΑ) στο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας ενιαίου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ορίστηκαν και τα ακόλουθα:

Στο άρθρο 17 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 72 του ν. 3984/2011, ορίζεται ότι: "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2.

Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α. με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν. 3655/2008 , ως προς τις παροχές σε είδος. 3... 4. ... 5. ...".

Σύμφωνα με το άρθρο 18 του ιδίου νόμου "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας είναι α. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 30 Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του παρόντος νόμου... 2.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: α) από τις Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, β) από τους συμβεβλημένους με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τον ΟΑΕΕ και τον ΟΠΑΔ ιατρούς και γ) από τους ιατρούς των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων... 3. ... 4. ...". Εξάλλου, με το άρθρο 23 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι: "1.

Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α.... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος.

Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. β...". Περαιτέρω, στο άρθρο 29 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι: "1.Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2 ... 3.

Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου ορίστηκε ότι: "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ. 1 Ββ' του ν. 3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 3 του π.δ. 266/1989, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Περαιτέρω στο άρθρο 32 του ιδίου Ν. 3918/2011, που επιγράφεται "Ένταξη Νοσοκομείων ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στο ΕΣΥ" ορίζονται τα ακόλουθα: "1. Οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ εντάσσονται από την 1.6.2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάσσεται στο Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής.

Το 2ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης εντάσσεται στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης "Αγ. Παύλος". Το ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ" εντάσσεται στο Αντικαρκινικό - Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών "Αγιος Σάββας". Το 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάσσεται στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο "Αγία Ολγα - Κωνσταντοπούλειο".

Το Νοσοκομείο Βραχείας Νοσηλείας ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάσσεται στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Πολυκλινική".2. Μετά την ένταξη οι ανωτέρω Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης λειτουργούν ως αντίστοιχα παραρτήματα των ανωτέρω νοσοκομείων στα οποία εντάσσονται (φορείς υποδοχής). ........ 5. Συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί με συμβαλλόμενους το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τρίτους (εκμισθωτές, προμηθευτές κλπ.), καθώς και με ιατρούς και οδοντιάτρους απασχολούμενους με σχέση μίσθωσης έργου, εξακολουθούν να ισχύουν έως τη λήξη τους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των φορέων υποδοχής, που υπεισέρχονται αυτοδικαίως σε αυτές. 6.

Εκκρεμείς δίκες, που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες, συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται. 7. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή της διάταξης του παρόντος άρθρου".

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 Ν.4052/2012 "1. Από 1.1.2013 τα λειτουργούντα υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις διατάξεις των άρθρων 32 και 70 του ν. 3918/2011 , του άρθρου 66 του ν. 3984/2011, του άρθρου 18 του ν. 3868/2010 και της αντίστοιχης απόφασης του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αποτελούν αυτοτελή και ενιαία Ν.Π.Δ.Δ.", ενώ σύμφωνα προς τις διατάξεις της υπ' αριθμ.

Υ4α/ΟΙΚ84627/11 (ΦΕΚ 1681 Β/28-7-2011) απόφασης του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, "Διασύνδεση Νοσοκομείων και καθορισμός του τρόπου διασύνδεσης τους και λειτουργίας τους" το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Πολυκλινική" διασυνδέθηκε με το Γ.Ν.Α. "Ο Ευαγγελισμός", ακολούθως δε με τις διατάξεις της υπ' αριθμ.

Υ4α/οικ. 123908/12 (ΦΕΚ 3515 Β/31-12-2012) κοινής υπουργικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών-Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης-Υγείας "Ενοποιημένος Οργανισμός του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "Ευαγγελισμός", του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "Πολυκλινική" και του Ειδικού Νοσοκομείου "Οφθαλμιατρείο Αθηνών" τα λειτουργούντα υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, α) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ευαγγελισμός", β) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Πολυκλινική" και γ) Ειδικό Νοσοκομείο "Οφθαλμιατρείο Αθηνών", που υπάγονται στις διατάξεις του ΝΔ 2592/1953 "Περί οργανώσεως της Ιατρικής Αντίληψης" (ΦΕΚ 254/Α'), αποτελούν εφεξής αυτοτελές και ενιαίο Νομικό Ποόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 4052/2012 (ΦΕΚ 41/Α'), το οποίο υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία του Διοικητή της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, διέπεται από τις διατάξεις του εν λόγω νόμου και φέρει την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Ο Ευαγγελισμός - Οφθαλμιατρείο Αθηνών - Πολυκλινική" και έδρα του εν λόγω ΝΠΔΔ είναι το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ευαγγελισμός", που βρίσκεται στην πόλη της Αθήνας.

Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν συνάγεται ότι με το άρθρο 17 του Ν. 3918/2011 συστήθηκε ως ΝΠΔΔ ο ΕΟΠΥΥ, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, στους συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν σε αυτόν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ότι ο ΕΟΠΥΥ, κατά το άρθρο 29 παρ. 1 και 9 και 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου, αποτελεί καθολικό διάδοχο των ΦΚΑ, που εντάσσονται σε αυτόν, στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, οι δε συμβάσεις των εντασσομένων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (ΑΠ 465/2019, ΣτΕ 759/2020) και ότι, τα αναφερόμενα στο άρθρο 32 του νόμου Νοσοκομεία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, εντάσσονται από 1/6/2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) και στα ειδικότερα νοσοκομεία, που αναφέρεται για έκαστο τούτων, αρχικά ως παραρτήματα αυτών και ακολούθως, από 1/1/2013, μετά τον Ν. 4052/2012, ως ενιαία με αυτά ΝΠΔΔ, τα οποία συνεχίζουν αυτοδικαίως τις εκκρεμείς δίκες.

Επομένως μετά τον Ν. 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος, συνεχίζουν τις σχετικές δίκες ως καθολικοί διάδοχοι του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο ΕΟΠΥΥ, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ (ΑΠ 465/2019, 343/2018, ΣτΕ 759/2020) και τα αναφερόμενα στο άρθρο 32 του νόμου αυτού νοσοκομεία, αν αυτές αφορούν προμήθειες του αντίστοιχου Νοσοκομείου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (ΑΠ 1308/2021, ΑΠ 703/2016, ΣτΕ 2856/2020).

4) Ακολούθως, με τον ν. 4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις", ο οποίος άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 56 του νόμου αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17.2.2014), ορίσθηκε στην παρ. 2 του άρθρου 1, με τον τίτλο "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας", που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας" και στο άρθρο 2 ότι: "1.

Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Δ.Υ.Πε. αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Π.Ε.Δ.Υ.. 2. ... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.ΠΥ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4. ...". Στο δεύτερο κεφάλαιο του ιδίου νόμου, υπό τον τίτλο "Ρυθμίσεις σχετικά με το νέο σκοπό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ορίσθηκε στο άρθρο 8 ότι: "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας είναι:

α) Η αγορά υπηρεσιών υγείας για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, καθώς και για τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερθέντων φορέων, σύμφωνα με το οριζόμενα στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Οργανισμού...β)... γ)... δ)... ", ενώ στο άρθρο 21 του ίδιου νόμου, που τιτλοφορείται "Μισθοδοσία προσωπικού, οικονομική διαχείριση και μεταβίβαση κινητής και ακίνητης περιουσίας" και εντάσσεται στο τρίτο κεφάλαιο αυτού με τίτλο: "Ρυθμίσεις σχετικά με την διαθεσιμότητα/κινητικότητα υπαλλήλων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οικονομικά και θέματα προσωπικού", ορίζεται ότι: "1. ... 2. ...4.

Οι πάσης φύσεως λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε. και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών-σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων-εξόδων των Δ.Υ.Πε.

Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για το σκοπό αυτόν από 1.1.2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε... 5. Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα περιφερειακά Ιατρεία, καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ.

που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες των Δ.Υ.ΠΕ., εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως και τις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. ... 6. Τα ακίνητα του Ι.Κ.Α.-ΕΤΑ.Μ., στα οποία στεγάζονται ή συστεγάζονται Υγειονομικές Υπηρεσίες, Μονάδες Υγείας, το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας και λοιπές υπηρεσίες υγείας του Ιδρύματος, καθώς και ο μηχανολογικός, μηχανογραφικός και λοιπός εξοπλισμός, ο οποίος χρησιμοποιείται για την οργάνωση και παροχή των υπηρεσιών υγείας, από την ολοκλήρωση της ένταξης των μονάδων, παραχωρούνται προς χρήση άνευ ανταλλάγματος στις οικείες Δ.Υ.Πε, στις οποίες κατανέμονται οι μονάδες υγείας και το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας, οι οποίες αναλαμβάνουν κατά αναλογία της χρήσης, την υποχρέωση της πληρωμής των αναλογούντων φόρων, τελών, λογαριασμών κοινής ωφέλειας, εξόδων συντήρησης, καθώς και των αναλογούντων εξόδων για τυχόν απαιτούμενη λειτουργική αναβάθμιση.

Τα φαρμακεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και οι Επιτροπές Προέγκρισης Φαρμάκων του Οργανισμού, στις Μονάδες Υγείας εξαιρούνται της παραχώρησης... 7. ... 8. Από την ψήφιση του παρόντος, το πάσης φύσεως υγειονομικό, φαρμακευτικό και λοιπό αναλώσιμο υλικό των υγειονομικών μονάδων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε., περιέρχεται κατά κυριότητα σε αυτές, με έκδοση διαπιστωτικής πράξης, μετά τη διενέργεια σχετικής απογραφής από τις οικείες Περιφερειακές Διευθύνσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ..

Οι Περιφερειακές Διευθύνσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. έχουν την πλήρη ευθύνη για τη διαφύλαξη της κινητής και ακίνητης περιουσίας μέχρι την οριστική παράδοση της στις οικείες Δ.Υ.Πε.. 9. Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.Πε.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.Πε., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ...". Κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 2 παρ. 3 του ν. 4238/2014, εκδόθηκε η Γ.Π./οικ.16339/182.2014 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας (Β' 376), με την οποία κατανεμήθηκαν χωροταξικά, ανά Υγειονομική Περιφέρεια, οι υφιστάμενες Μονάδες Υγείας του ΕΟΠΥΥ, που μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε.

Όπως προκύπτει από την εισηγητική έκθεση του ν. 4238/2014, σκοπός της μεταρρύθμισης, που εισήχθη με τις προπαρατεθείσες διατάξεις αυτού, ήταν, αφενός "η επικέντρωση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην κύρια αποστολή του ως εθνικού ασφαλιστικού φορέα υγείας και η ενδυνάμωση του ρόλου του ως αγοραστή υπηρεσιών υγείας, με ταυτόχρονη κατάργηση του διττού ρόλου του ως αγοραστή και παρόχου υπηρεσιών υγείας" και αφετέρου "η ανάπτυξη του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ), ενός ενιαίου συστήματος Πρωτοβάθμιου Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) στην Ελλάδα, μέσω της ενοποίησης των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και του Ε.Σ.Υ.", με στόχο "τη διασφάλιση μιας επαρκούς αποτελεσματικής και αποδοτικής δέσμης υπηρεσιών υγείας για όλο τον πληθυσμό, την αποτροπή του κατακερματισμού του συστήματος Π.Φ.Υ. και, κατά συνέπεια, τη βελτίωση του συντονισμού του και τη διασφάλιση της ορθολογικότερης διαχείρισης των δομών Π.Φ.Υ., του ανθρώπινου δυναμικού (ιατροί, επισκέπτες υγείας, νοσηλευτές, μαίες, φυσικοθεραπευτές κλπ) και των τεχνολογικών και λοιπών πόρων".

Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται (άρθρο 2 ν. 4238/2014) με τη μεταφορά και ένταξη των Μονάδων παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε., οι οποίες αποτελούν, όπως προαναφέρθηκε, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (άρθρο 1 παρ. 2 ν. 3329/2005). Ενόψει αυτής της αναμόρφωσης του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, ο νομοθέτης στο άρθρο 21 του ν. 4238/2014 προέβλεψε τα σχετικά με τη μισθοδοσία προσωπικού, την οικονομική διαχείριση και τη μεταβίβαση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) που μεταφέρονται και εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε.

Ειδικότερα δε, από τον συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 προκύπτει ότι, από 1.1.2015, οι πάσης φύσεως "λειτουργικές" δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των Δ.Υ.Πε.

και, για τον λόγο αυτόν, οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν τις "λειτουργικές" αυτές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε., οι αρμόδιες υπηρεσίες των οποίων αναλαμβάνουν, ακολούθως, τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2015, λαμβάνοντας υπόψη τα απολογιστικά στοιχεία (έσοδα - έξοδα) των εντασσόμενων Μονάδων για τα έτη 2013 και 2014 και την κατάρτιση ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, ενώ προβλέπεται, για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, ένα μεταβατικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου (17.2.2014) μέχρι την 31.12.2014, κατά το οποίο οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ.

του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που μεταφέρονται στις Δ.Υ.Πε. θα εξακολουθούν να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως ιατροτεχνολογικά προϊόντα και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών από τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και οι δαπάνες για το διάστημα αυτό θα επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Κατά συνέπεια, οι προϋπολογισμοί των Δ.Υ.Πε.

βαρύνονται, μόνον, με τις τρέχουσες λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε. μεταφέρονται από τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν αυτές τις δαπάνες, δηλαδή τις τρέχουσες δαπάνες λειτουργίας τους, ενώ και από το γεγονός ότι προβλέπεται το μεταβατικό στάδιο (17.2.2014 έως 31.12.2014), κατά το οποίο οι λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων εξακολουθούν να βαρύνουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με σκοπό, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του νόμου, την απρόσκοπτη λειτουργία των εν λόγω Μονάδων, προκύπτει ότι ο νομοθέτης, επιδιώκοντας τη σταθεροποίηση και την εύρυθμη λειτουργία του νεοσύστατου Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, μετά την ένταξη σ' αυτό και των Μονάδων παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ.

του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., δεν αποβλέπει στην επιβάρυνση των Δ.Υ.Πε. με επιπλέον οικονομικές υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., πέραν των λειτουργικών δαπανών των εντασσόμενων Μονάδων. Ενόψει τούτων, οι ως άνω διατάξεις των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 του ν. 4238/2014, όπως σαφώς προκύπτει από το περιεχόμενό τους, ρυθμίζουν, αποκλειστικά και μόνον, το ζήτημα της κάλυψης των τρεχουσών δαπανών λειτουργίας των Μονάδων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε.

και μεταφέρονται σ' αυτές ως οργανωτικές Μονάδες, οι οποίες δαπάνες προβλέπεται ότι, για μεν το αρχικό μεταβατικό διάστημα από 17.2.2014 έως 31.12.2014, καλύπτονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ενώ από 1.1.2015 καταρτίζονται πλέον από τις υπηρεσίες των Δ.Υ.Πε. ίδιοι προϋπολογισμοί, για τις εντασσόμενες Μονάδες, βάσει ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών που συντάσσεται για τις Μονάδες αυτές.

Δεν προβλέπεται, όμως, στις διατάξεις αυτές ούτε από άλλη διάταξη μπορεί να συναχθεί ότι οι Δ.Υ.Πε. καθίστανται οιονεί καθολικοί διάδοχοι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., υπό την έννοια ότι υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτού και ως προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από συμβάσεις, οι οποίες είχαν υπογραφεί με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και αφορούν προμήθεια ιατρικού υλικού για τις ανάγκες των Μονάδων του, που στη συνέχεια εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., και οι οποίες είχαν ήδη εκτελεστεί έως 31.12.2014, που οι εν λόγω Μονάδες εντάχθηκαν πλέον στις Δ.Υ.Πε..

Αλλ' ούτε τούτο προκύπτει από τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 21 του ν. 4238/2014, που αναφέρεται σε συνέχιση εκκρεμών δικών για διαφορές των εντασσόμενων Μονάδων και του μετατασσόμενου προσωπικού, διότι η διάταξη αυτή, ερμηνευομένη στο πλαίσιο του προαναφερθέντος συστήματος, δεν αφορά θέματα και υποθέσεις που, κατά τα προαναφερθέντα δεν μεταφέρθηκαν στις Δ.Υ.Πε.

Επομένως, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες Δ.Υ.Πε. (ΑΠ 465/2019, ΑΠ 343/2018, ΣΤΕ 759/2020).

5) Στη συνέχεια, με το άρθρο 51 παρ. 1 του Ν. 4387/12-5-2016 συστήθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) και έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), ενώ ορίστηκε ότι από 1/1/2017, που αρχίζει η λειτουργία του, εντάσσονται σ' αυτό αυτοδίκαια οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης(ΦΚΑ), που αναφέρονται στο άρθρο 53 επ.

του ιδίου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και την ένταξη των ανωτέρω νοσοκομείων του στο ΕΣΥ, των οποίων ΦΚΑ ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, ως σκοπός του Ε.Φ.Κ.Α. δε ορίστηκε η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλιση του προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους, που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία, με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση:

α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β. η χορήγηση προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους ...γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο Ε.Φ.Κ.Α.

ενώ με το άρθρο 51 Α'παρ. 1 του ιδίου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 46702020, που άρχισε να ισχύει από 1/3/2020, ο ΕΦΚΑ μετονομάσθηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-Ε.Φ.Κ.Α.". Εξάλλου ο Ν. 4430/31-10-2016, στην παρ. 1 του άρθρου 52 αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όρισε ότι: "1α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), "φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ." [όπως το εντός εισαγωγικών τμήμα προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ.4 περ.

α' του ν. 4447/2016 ...] β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί", ενώ στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 όριζε ότι: "4.

Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α. των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του Ν. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η διάταξη αυτή της παρ. 4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/7-8-2017 ως ακολούθως: "4.

Μετά τις 30.6.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α..

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Μεταγενέστερα, ο ν. 4578/3-12-2018 όρισε στο άρθρο 12 αυτού, που φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α.

που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όπως η περιπτ. α' της παρ. 1 αυτού συμπληρώθηκε από τότε που άρχισε να ισχύει με το άρθρο 44 του ν. 4611/17-5-2019 ότι: "1. α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω., οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν. 4430/2016 ....

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος" και στο άρθρο 13, με τον τίτλο "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ." ότι: "1.

Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011 , την παρ. 17 του άρθρου 13 του ν. 4052/2012 .. και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ. ΙΒ` του άρθρου μόνου του ν. 4093/2012 ..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους.

Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό όλων των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά τις 30.6.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως προαναφέρθηκε, (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.)" και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και συνεπώς στις δίκες αυτές δεν νομιμοποιείται να παραστεί ο ΕΟΠΠΥ, αλλά ο ΕΦΚΑ και ήδη ο ε-ΕΦΚΑ (ΑΠ 343/2018, ΣτΕ 759/2020).

Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε με το άρθρο 12 του ν. 4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές "εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α." μέχρι 31.12.2019 (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), ήδη δε, μετά από διαδοχικές παρατάσεις, μέχρι τις 31/12/2002, δυνάμει της ΥΑ60855/2022 (ΦΕΚ Β'3354/2022), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 85 ν. 4825/2021.

Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ιδίου νόμου επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του Ε.Φ.Κ.Α. υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, και ορίστηκε ότι η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται σε βάρος του.

Η διάταξη, όμως, αυτή, ορώμενη σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), που οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.4 του ιδίου άρθρου 52 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017 "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α." (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του ν. 4578/2018 "εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α."), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην Ο.Π.Α.Δ, πρώην Οίκου Ναύτου, πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, μετά τις 30.6.2017, προς εξόφληση στον Ε.Φ.Κ.Α., διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ. 4 ν. 4430/2016, όπως ισχύει και άρθρο 12 ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (ΑΠ 222/2022, ΑΠ 624/2022, ΣτΕ 759/2020). 6) Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης: Η αναιρεσείουσα άσκησε κατά του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 30/4/2008 αγωγή της, στην οποία εξέθεσε ότι δυνάμει 351 διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως, που κατήρτισε με το εναγόμενο, πώλησε και παρέδωσε στις αναφερόμενες στην αγωγή υπηρεσίες και νοσοκομεία αυτού, από τις 16/6/2005 έως τις 28/11/2007, τα επίσης αναφερόμενα στην αγωγή κατ' είδος, τιμή μονάδος και ποσότητα αντιδραστήρια και λοιπά ιατροτεχνολογικά προϊόντα και ζήτησε, με βάση τις συμβάσεις πώλησης και επικουρικά κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να της καταβάλει του τίμημα των πωλήσεων συνολικού ποσού 1.661.383.99 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη της παρέλευσης 90 ημερών από την έκδοση κάθε τιμολογίου, οπότε κατά τη συμφωνία τους ήταν καταβλητέο αυτό, άλλως δε από την επίδοση της αγωγής.

Το ανωτέρω δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 7086/2009 απόφασή του, αφού απέρριψε ως μη νόμιμη την επικουρική βάση της αγωγής, που στηρίζεται στον αδικαιολόγητο πλουτισμό, έκανε δεκτή κατ' ουσίαν την κυρία βάση αυτής και υποχρέωσε το εναγόμενο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ανωτέρω ποσό των 1.661.383,99 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Κατά της απόφασης αυτής το εναγόμενο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ άσκησε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 5060/11-6-2010 έφεση, η οποία συζητήθηκε στις 21/3/2013 κατ' αντιμωλία του εκκαλούντος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και της ενάγουσας-εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσείουσας) και εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 4774/30-7-2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία, αφού έγινε δεκτή η έφεση και εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση κατά τα κεφάλαιά της, που αφορούν στην κυρία βάση της αγωγής και στα δικαστικά έξοδα, έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή κατά την κυρία βάση της και υποχρεώθηκε το εναγόμενο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των 13.124,05 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε την επαναφερόμενη προς συζήτηση με την ανωτέρω κλήση της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 620/12-7-2016 αίτηση αναίρεσης, την οποία στρέφει κατά των ανωτέρω ένδεκα αναιρεσιβλήτων ΝΠΔΔ. Σύμφωνα με την προηγηθείσα υπό στοιχεία 3 και 4 μείζονα σκέψη η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί καθ' όσον στρέφεται κατά των τρίτης, τέταρτης, πέμπτης, έκτης και έβδομης των αναιρεσιβλήτων (Διοικήσεων Υγειονομικών Περιφερειών) γιατί, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή, οι επίδικες συμβάσεις του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, στις οποίες κατέστη καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ο ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, δεν μεταβιβάστηκαν στις αντίστοιχες Υγειονομικές Περιφέρειες, με τον εκδοθέντα μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης Ν. 4238/2014, επειδή αφορούν σε συμβάσεις που συνάφθηκαν και εκτελέστηκαν μέχρι τις 31/12/2014 και συνεπώς οι ανωτέρω Υγειονομικές Περιφέρειες, αφού δεν κατέστησαν καθολικοί διάδοχοι του ΕΟΠΥΥ για τις συμβάσες αυτές, δεν νομιμοποιούνται παθητικά στην άσκηση της αίτησης αναίρεσης.

Ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, σύμφωνα με την προηγηθείσα υπό στοιχείο 3 μείζονα σκέψη, η αίτηση αναίρεσης (ως εκ του χρόνου άσκησής της) παραδεκτά στρέφεται κατ' αυτών, αφού ο πρώτος αναιρεσίβλητος ΕΟΠΥΥ αποτελεί καθολικό διάδοχο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για τις επίδικες συμβάσεις πωλήσεως, που αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι οποίες δεν μεταβιβάστηκαν στις Υγειονομικές Περιφέρειες με τον Ν. 4238/2014, όπως προαναφέρθηκε, και τα όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων (Νοσοκομεία) αποτελούν επίσης καθολικούς διαδόχους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για τις επίδικες συμβάσεις πωλήσεως, που αφορούν το αντίστοιχο Νοσοκομείο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με το οποίο ενοποιήθηκαν με το άρθρο 32 παρ. 1 Ν. 3918/2011 και τις ανωτέρω αναφερθείσες Υπουργικές Αποφάσεις, και ειδικότερα το όγδοο αναιρεσίβλητο ΝΠΔΔ για τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί για το 1ο Νοσοκομείο Αθήνας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, το ένατο αναιρεσίβλητο για τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί με το 2ο Νοσοκομείο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης, το δέκατο αναιρεσίβλητο για τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί με το 7ο Νοσοκομείο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθηνών και το ενδέκατο αναιρεσίβλητο για τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί με το Νοσοκομείο Βραχείας Νοσηλείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Συνεπώς, τα πρώτο, όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων νομιμοποιούνται παθητικά στην άσκηση της αίτησης αναίρεσης, ενώ και το δεύτερο αναιρεσίβλητο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, για το οποίο παραστάθηκε ο οιονεί καθολικός του διάδοχος e-ΕΦΚΑ, επίσης νομιμοποιείται παθητικά, γιατί αποτελούσε διάδικο της δίκης στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης απόφαση και υπάρχει λόγος αναίρεσης που πλήττει τη νομιμότητα της παράστασής του αυτής.

Περαιτέρω όμως, αφού μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, κατά την προαναφερθείσα διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 97 παρ. 4 του Ν. 4486/2017, σύμφωνα με την προηγηθείσα υπο στοιχείο 5 μείζονα σκέψη, οι επίδικες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ, που προέρχονται από τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και μεταφέρθηκαν στον ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, μεταφέρθηκαν στον ΕΦΚΑ και ήδη e-ΕΦΚΑ, που συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, συνάγεται ότι, κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, νομιμοποιείτο να παρασταθεί για το πρώτο αναιρεσίβλητο ΝΔΔΔ όχι ο ΕΟΠΥΥ, κατά του οποίου παραδεκτά στράφηκε η αίτηση αναίρεσης και παραστάθηκε, αλλά ο e-ΕΦΚΑ, ο οποίος δεν παραστάθηκε και του οποίου δεν προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας νόμιμη επίδοση τόσον της αίτησης αναίρεσης, όσον και της κλήσης για συζήτηση αυτής στην αρχική δικάσιμο της 9/11/2020, από την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (9-5-2022), όταν και συζητήθηκε, δεδομένου ότι η επισπεύδουσα τη συζήτηση της αναίρεσης αναιρεσείουσα προσκομίζει μόνο τις υπ' αριθ. ...2017 και ...2020 εκθέσεις επίδοσης των δικαστικών επιμελητών του Εφετείου Πειραιά Ι.

Α. και Α. Τ. αντιστοίχως, από τις οποίες προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα επέδωσε αντιστοίχως την αίτηση αναίρεσης και την ανωτέρω κλήση για συζήτηση αυτής μόνο στον ΕΟΠΥΥ. Επομένως, αφού το πρώτο αναιρεσίβλητο νομικό πρόσωπο (ΕΟΠΥΥ) δεν εκπροσωπήθηκε από τον νομιμοποιούμενο προς τούτο e-ΕΦΚΑ και δεν προκύπτει ότι επιδόθηκε στο τελευταίο ΝΠΔΔ, ως διάδοχο του ΕΟΠΥΥ, η αίτηση αναίρεσης και η κλήση για συζήτηση αυτής, θα πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς το πρώτο αναιρεσίβλητο, το οποίο συνδέεται με δεσμό απλής ομοδικίας με τους όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων, δεδομένου ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 76 ΚΠολΔ, αφού, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή αλλά και στην αίτηση αναίρεσης, κάθε ένας από τους αναιρεσιβλήτους συνεχίζει τη δίκη ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για διαφορετικές συμβάσεις πώλησης.

Τέλος ως προς τους δεύτερο, όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων η αίτηση αναίρεσης και κατά τα λοιπά ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 ΚΠολΔ- όπως η διάταξη αυτή ίσχυε πριν την τροποποίησή της με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015 - και 566 ΚΠολΔ) και συνεπώς αυτή είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να εξετασθεί για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Ο από το άρθρο 559 αρ. 14 λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αφορά σε ακυρότητες, απαράδεκτα και εκπτώσεις, που χαρακτηρίζονται ως δικονομικές, σχετίζονται δε με τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα (αγωγές, ανακοπές κ.λ.π.) ή δημιουργούνται κατά την ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας διαδικασία (Ολ.

Α.Π. 1/2019, Ολ.Α.Π. 25/2008, ΑΠ 1383/2021). Με την ως άνω διάταξη εισάγεται γενικός δικονομικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ελέγχεται κάθε μορφή ανισχύρου των διαδικαστικών πράξεων, που πηγάζει από άμεση παραβίαση διάταξης δικονομικής φύσης (Ολ ΑΠ 2/2001, ΑΠ 933/2019). Ειδικότερα, με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, δηλαδή αυτό που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (Ολ ΑΠ 2/2001, ΑΠ 480/2020, ΑΠ 175/2019, ΑΠ 1496/2017).

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το απαράδεκτο αφορά μόνο στις "επιτευκτικές" διαδικαστικές πράξεις, δηλαδή εκείνες που τείνουν στη δημιουργία των αναγκαίων όρων για την έκδοση συγκεκριμένης απόφασης, ώστε η κατ' αποτέλεσμα ενέργειά τους να εκδηλώνεται με την απόφαση και μόνο δυνάμει αυτής (ΑΠ 927/2019, ΑΠ 357/2018).

Έτσι, με τον ανωτέρω, από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, αναιρετικό λόγο ελέγχονται, πλην άλλων, το παραδεκτό της ασκήσεως των ενδίκων μέσων (ΑΠ 371/2008), των προσθέτων λόγων εφέσεως, της αντεφέσεως, των ανακοπών (άρθρα 583 επ. 632, 933 ΚΠολΔ) και των προσθέτων λόγων αυτών, καθώς και το παραδεκτό της προβολής των ισχυρισμών (ΑΠ 1206/2019, ΑΠ 2081/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την ανωτέρω διαδικαστική πορεία της ένδικης υπόθεσης προκύπτει ότι το δεύτερο αναιρεσίβλητο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, παραδεκτά άσκησε έφεση κατά της υπ' αριθμ. 7086/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αφού κατά τον χρόνο άσκησης της έφεσης (11/6/2010) δεν είχε εκδοθεί ο Ν. 3918/2011 και συνεπώς το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ νομιμοποιείτο ενεργητικά κατά το άρθρο 516 ΚΠολΔ, ως εναγόμενο που ηττήθηκε, να ασκήσει αυτήν.

Όμως κατά τη συζήτηση της έφεσης αυτής στις 21/3/2013, δεν νομιμοποιείτο να παρασταθεί το εκκαλούν ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που παραστάθηκε, γιατί σύμφωνα με την ανωτέρω υπό στοιχείο 3 μείζονα σκέψη είχε ήδη εκδοθεί ο Ν. 3918/2011 και συνεπώς καθολικός διάδοχος του εκκαλούντος - ήδη δευτέρου αναιρεσιβλήτου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (για το οποίο παρίσταται ο ε-ΕΦΚΑ), είχαν καταστεί ο πρώτος αναιρεσίβλητος ΕΟΠΥΥ για τις συμβάσεις πώλησης του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και το όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων (Νοσοκομεία) για τις συμβάσεις πώλησης του αντιστοίχου νοσοκομείου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με το οποίο κάθε αναιρεσίβλητο νοσοκομείο ενοποιήθηκε, οι οποίοι και μόνο νομιμοποιούντο να παρασταθούν, αλλά δεν παραστάθηκαν.

Επομένως, το Εφετείο, το οποίο, κατά τα ανωτέρω, συζήτησε την υπόθεση κατ' αντιμωλία των διαδίκων, ήτοι του εκκαλούντος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και της ενάγουσας - εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσείουσας), παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την παράσταση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αφού πλέον αυτό δεν νομιμοποιείτο παθητικά για τις συμβάσεις αυτές και συνεπώς, ο τα ανωτέρω υποστηρίζων, από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, σχετικός τέταρτος λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, είναι βάσιμος.

Κατόπιν αυτού, χωρίς να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης, η εξέταση των οποίων παρέλκει γιατί καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του λόγου αυτού, που κρίθηκε βάσιμος, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης ως προς τους δεύτερο, όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος αυτής, που αναφέρεται στο σκεπτικό, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων, που την εξέδωσαν, (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.

Πολ. Δ.), να διαταχθεί η απόδοση του παράβολου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα (άρθρο 495 παρ.3 Κ. Πολ. Δ. και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι αυτοί, λόγω της ήττας τους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός της (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 Κ.

Πολ. Δ.) μειωμένων, όμως, ως προς τον ε-ΕΦΚΑ, κατά τα άρθρα 62 παρ. 3 περ. Θ ν. 4387/2016 (όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 31 ν. 4445/2016) και 22 παρ. 1 ν. 3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αριθμ. 18 ΕισΝΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 και αριθμ. 2 της 134423 οικ/8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ 11/Β/20-1-1993), όπως ορίζεται στο διατακτικό (ΑΠ 259/2020, ΑΠ 16/2020, ΑΠ 750/2018, ΑΠ 687/2018, ΑΠ 343/2018).

Τέλος η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των τρίτης, τέταρτης, πέμπτης και έκτης των αναιρεσιβλήτων Δ.Υ.Πε., που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 Κ. Πολ. Δ.).Στη σχέση της αναιρεσείουσας και της εβδόμης αναιρεσίβλητης Δ.Υ.Πε.

δεν θα περιληφθεί διάταξη για τα δικαστικά έξοδα, γιατί η εβδόμη αναιρεσίβλητη, που νικά, δεν παραστάθηκε και συνεπώς δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 10-7-2016 αίτησης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ... ΑΒΕΕ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4774/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο ΕΟΠΥΥ..

-

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως προς τις τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, έκτη και έβδομη των αναιρεσιβλήτων ΔΥΠε.

-

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των τρίτης, τέταρτης, πέμπτης και έκτης των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ, για κάθε μία τούτων.

-

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 4774/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς τα δεύτερο, όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων ΝΠΔΔ, κατά το μέρος, που αναφέρεται στο σκεπτικό. -

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος αυτό προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την απόφαση.

-Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα.

-

Καταδικάζει τους όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ για το καθένα. Και -

Καταδικάζει το δεύτερο των αναιρεσιβλήτων στην πληρωμή μειωμένων των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ