Supreme Court dismisses insurance company's appeal against court's refusal to recognize permanent disability due to stroke.

Απόφαση 1989 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1989/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου , Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ανώνυμος Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών Η ΕΘΝΙΚΗ" που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο .

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Καρουαλάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-2-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4750/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 1484/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 28-5-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 10-5-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης, και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.: "Αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι".

Στην προκειμένη περίπτωση, με επίσπευση της αναιρεσείουσας εισάγεται προς συζήτηση η από 28-5-2012 αίτηση για αναίρεση της 1484/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η εκδίκαση της οποίας ορίστηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του παρόντος δικαστηρίου, η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του σχετικού πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Εξ άλλου, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα είχε χορηγήσει πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Πετσάλα να επισπεύσει τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης και να υπογράψει την, κάτω από αντίγραφο αυτής, από 13-7-2012 κλήση για συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο (βλ.

υπ' αριθμ. .../5-6-2012 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Γαβριέλη). Επομένως, η συζήτηση θα προχωρήσει πάρα την απουσία της Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης, ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999) Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984).

Έξ άλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 106, 321, 322, 324 και 331 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτουν τα ακόλουθα: α) Το παραγόμενο από τις τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις δεδικασμένο, σκοπός του οποίου είναι η διατήρηση βεβαιότητας δικαίου και η μη διάσπαση της επιβαλλόμενης από τη φύση του δικαίου συνοχής, ενώ η έκταση του προσδιορίζεται από το περιεχόμενο του αιτήματος, καλύπτει την κριθείσα έννομη σχέση ή συνέπεια και προϋποθέτει, εκτός άλλων, και ταυτότητα ιστορικής και νομικής αιτίας εκείνης προς την κρινόμενη υπόθεση, β) Δεδικασμένο δημιουργείται και όταν το αντικείμενο της δίκης που διεξάγεται μεταξύ των ίδιων προσώπων είναι διαφορετικό από εκείνο το οποίο ζητήθηκε στη δίκη που προηγήθηκε, έχει όμως αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματος που κρίθηκε στη δίκη εκείνη, τούτο δε συμβαίνει όταν στη νέα δίκη πρόκειται να κριθεί η ίδια δικαιολογική σχέση και το ίδιο νομικό ζήτημα με αυτό το οποίο κρίθηκε με την προηγούμενη απόφαση, απαιτείται όμως για την ενεργοποίηση του δεδικασμένου (και) η ταυτότητα της νομικής αιτίας, δηλαδή ταυτότητα της διατάξεως που συγκρότησε τη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της τελεσίδικης αποφάσεως προς τον κανόνα δικαίου, στον οποίο θεμελιώνεται η νέα αγωγή, γ) Η επέκταση της ισχύος του δεδικασμένου και επί της υπάρξεως ή ανυπαρξίας εννόμου σχέσεως που κρίθηκε παρεμπιπτόντως, αλλ' αρμοδίως, στην προηγούμενη δίκη προϋποθέτει η εν λόγω έννομη σχέση ν' αποτέλεσε προδικαστικό ζήτημα, η έρευνα του οποίου να ήταν νομικώς αναγκαία και να έπρεπε να προηγηθεί, κατά το ουσιαστικό δίκαιο, της οριστικής κρίσεως του αντικειμένου της διαφοράς (ΟλΑΠ 15/1998, ΑΠ 216/2003, 1303/2002, 912/2001).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με βάση τα ... ασφαλιστήρια συμβόλαια ... και διάρκεια ισόβια, ο ενάγων (σημ: εδώ αναιρεσίβλητος) ασφαλίστηκε στην αντίδικό του ασφαλιστική εταιρεία (σημ: εδώ αναιρεσείουσα) για κινδύνους ζωής, ατυχημάτων και ασθενείας ... Η εναγομένη ανέλαβε την κάλυψη του εισοδήματός του...σε περίπτωση μόνιμης ολικής ανικανότητας του να εργαστεί, συνεπεία ατυχήματος ή ασθενείας, για χρονικό διάστημα δύο ετών ...

Τα χρηματικά ποσά, που ανέλαβε να καταβάλλει η εναγομένη για τον ανωτέρω λόγο αντιστοιχούν σε ... 18.000 δρχ την ημέρα ... Σύμφωνα με το Παράρτημα Β' ... διαρκής ολική ανικανότητα θεωρείται η διαρκής και ολική ανικανότητα του ασφαλισμένου, είτε από ατύχημα είτε από ασθένεια να εκτελέσει την εργασία που έκανε πριν πάθει την ανικανότητα ή κάθε άλλη εργασία για την οποία έχει την απαιτούμενη μόρφωση, εκπαίδευση και πείρα.

Το εγκεφαλικό επεισόδιο, δηλαδή κάθε αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο δίδει μόνιμα νευρολογικά σημεία που διαρκούν περισσότερο από είκοσι τέσσερεις ώρες θεωρείται οπωσδήποτε διαρκής ολική ανικανότητα ... Ο ενάγων την 26-3-1996 ... στα Τίρανα Αλβανίας υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, με συνέπεια να παραλύσει η δεξιά πλευρά του σώματος του και να καταστεί μέχρι την 24η Δεκεμβρίου 1996 διαρκώς και ολικά ανίκανος ...

Η κατάσταση της υγείας του σταδιακά βελτιώθηκε, πλην όμως εξ αιτίας της πιο πάνω ασθενείας του. .. παρέμεινε διαρκώς και ολικά ανίκανος προς εργασία ... (και) από 25-12-1996 μέχρι 25-2-1998. Τούτο κυρίως αποδεικνύεται από ... την από 1-6-2003 ιατρική γνωμάτευση του νευρολόγου ιατρού ... (που) ορίστηκε ως πραγματογνώμων με απόφαση ...

επί της από 24-12-1996 προγενέστερης αγωγής του ενάγοντος ...". Ακολούθως στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνεται το περιεχόμενο της πραγματογνωμοσύνης αυτής και μεταξύ των άλλων ότι ο ενάγων "... Στις 26-3-96 και έως 2-4-1996 νοσηλεύθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Τιράνων ... Από 2-4-1996 - 10-4-96 νοσηλεύτηκε στην Πολυκλινική Αθηνών ...

από 5/4/1996 - 10-4-1996 ... την Κλινική "Υγεία" ... διαπιστώθηκε η ίδια συμπτωματολογία ... Η διάγνωση επιβεβαιώνεται επίσης από την AYE Νομαρχίας Αθηνών (12-11-1996) .. από το ΓΚΝΑ Τ. Γεννηματάς" (5-11-1996) καθώς και από το Νοσοκομείο ΚΑΤ (4-2-1997) με αντίστοιχη γνωμάτευση ... Κατά την πραγματογνωμοσύνη του ιατρού Νευρολόγου -Ψυχίατρου Κ. (29-12-1997) διαπιστώνεται εκ νέου η περιγραφείσα ημιπάρεση ...

Η ανωτέρω συμπτωματολογία είναι αποτέλεσμα οργανικής βλάβης του εγκεφάλου ... Δεν τίθεται θέμα "παροδικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου" δεδομένου ότι εξ ορισμού παροδικό θεωρείται ένα εγκεφαλικό επεισόδιο όταν διαρκέσει λιγότερο από 24 ώρες ... Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ... από τις 26-3-1996 έως σήμερα ήταν ανίκανος σωματικά για την εκτέλεση του επαγγέλματος του ...

ή άλλου συναφούς ...". Τα ανωτέρω ουδόλως αναιρούνται από τις προσκομιζόμενες μετ' επικλήσεως από την εναγομένη ... "Ιατρική έκθεση-γνωμάτευση" του Νευρολόγου Φ. Γ. Φ. ... από 15-11-2004 "Ιατρική έκθεση-γνωμάτευση" του ..προηγούμενου Ιατρού, από 25-1-2006 "Ιατρική έκθεση-γνωμάτευση" του Νευρολόγου - Ψυχίατρου Η. Ν.... Κατόπιν αυτών στο Δικαστήριο σχηματίσθηκε πλήρης δικανική πεποίθηση [γι' αυτό και δεν κρίνεται αναγκαία η διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης, που αιτείται η εναγομένη ...] περί του ότι ο ενάγων...ήταν διαρκώς και ολικώς ανίκανος προς εργασία κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (από 25-12-1996 μέχρι 25-2-1998) και κατά συνέπεια έχει αξίωση έναντι της αντιδίκου του ...

στην κάλυψη της απώλειας του εισοδήματος του ... κατά τη σύμβαση ασφαλίσεως ...". Επίσης, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά τον λόγο έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας, κατά τον οποίο η τελεσίδικη 2972/2005 απόφαση του δεν απεφάνθη "δια την ισχυριζομένην ανικανότητα της περιόδου 25-12-1996 έως 25-2-1998 της επιδίκου αγωγής, ούτε δια την αιτία της ανικανότητος δια την περίοδο αυτή ...

και δια το θέμα αυτό δεν υφίσταται δεδικασμένο" δέχθηκε τα ακόλουθα: "Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ... δέχθηκε ότι με την 3346/2006 ήδη αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε ... επί της από 24-12-1996 ... προγενέστερης αγωγής του ενάγοντος ... κατά της εναγομένης ... υφίσταται δεδικασμένο ως προς το ότι ο ενάγων υπέστη την 26η Μαρτίου 1996 στα Τίρανα της Αλβανίας σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, με συνέπεια να παραλύσει η δεξιά πλευρά του σώματος του και να καταστεί ως την 24-12-1996 διαρκώς και ολικά ανίκανος να ασκήσει την πρότερη της ασθένειας επαγγελματική δραστηριότητα του ...

ή άλλη συναφή ... Η τελεσίδικη κρίση που περιέχεται στην παραπάνω απόφαση, ως προς τη φύση και τη σοβαρότητα της ασθένειας του ενάγοντος ... συνιστά προδικαστικό ζήτημα που αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση της ζητούμενης διάγνωσης, ταυτίζεται δε απολύτως με το προδικαστικό ζήτημα της δίκης και ως εκ τούτου δεν χωρεί αμφισβήτηση της ...

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν απεφάνθη ότι υφίσταται δεδικασμένο και ως προς την αιτία της ολικής ανικανότητας προς εργασία του ενάγοντος ... κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (25-12-1996 μέχρι 25-2-1998), αλλά στη σχετική κρίση του προχώρησε δυνάμει του αποδεικτικού υλικού που είχε τεθεί ... από τους διαδίκους. Απλώς και μόνο αποφάνθηκε ότι υπάρχει επέκταση της ισχύος του δεδικασμένου ...

για το προδικαστικό ζήτημα της φύσης και της σοβαρότητας της ασθένειας του ενάγοντος ... το οποίο κρίθηκε αρμοδίως στην προηγούμενη δίκη. Με τα δεδομένα αυτά η εναγομένη ... αλυσιτελώς βάλλει κατά της περί δεδικασμένου κρίσης του πρωτοβάθμιου ... και ο λόγος τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος". Υπό τις εκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1 επ Ν. 2496/1997, 361 ΑΚ, 368 Κ.Πολ.Δ., που εφάρμοσε και δη:

α) ως προς τη βασιμότητα του αγωγικού ισχυρισμού ότι επήλθε η ασφαλιζόμενη περίπτωση και η συνεπεία αυτής ανικανότητα του ασφαλισθέντος ενάγοντος για την άσκηση του επαγγέλματος του και κάθε άλλου οικονομικά και κοινωνικά ισοδύναμου, κατά το μεταγενέστερο της πρώτης αγωγής και δη από 25-12-1996 έως 25-2-1998 χρονικό διάστημα και η συνακόλουθη αβασιμότητα του, περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, β) ως προς το ότι το δεδικασμένο που παρήχθη από την 3346/2006 αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου κατέλαβε μόνο το προδικαστικό ζήτημα ότι ο ενάγων "Την 26η Μαρτίου 1996 υπέστη στα Τίρανα της Αλβανίας, σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο με συνέπεια να παραλύσει η δεξιά πλευρά του σώματος του και να καταστεί ως την 24-12-1996 διαρκώς και ολικά ανίκανος να ασκήσει την πρότερη της ασθένειας επαγγελματική δραστηριότητα του" και δη ως προς τη φύση και τη σοβαρότητα της ασθένειας αυτής, κατά την εκδήλωση της και μέχρι την 24-12-1996 και όχι τη μετέπειτα, κατά το ένδικο μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, τελικώς διαμορφωμένη κατάσταση της και επίδραση της στην ικανότητα του προς εργασία, γ) ως προς την αιτία που επήλθε η ασφαλιζόμενη περίπτωση και η εντεύθεν ανικανότητα του ενάγοντος προς εργασία, κατά το ένδικο διάστημα τα οποία πλήρως αιτιολόγησε.

Συνακόλουθα, το Εφετείο, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις εφαρμοσθείσες διατάξεις και ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίον η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα είναι αβάσιμος. Με τις λοιπές δε διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις, και υπό την επίκληση της άνω αναιρετικής πλημμέλειας (αρθρ. 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ) πλήττονται απαραδέκτως οι προαναφερόμενες ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου.

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006).

Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, αποδίδεται στη προσβαλλόμενη απόφαση η ρηθείσα αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι "κακώς δεν διετάχθη πραγματογνωμοσύνη" από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "ναι μεν απέρριψε το αίτημα της πραγματογνωμοσύνης...πλην όμως δεν έλαβε υπόψιν τον ισχυρισμό ότι ενόψει των δεδομένων της περιπτώσεως δεν δικαιολογείται η πλήρης ίασις της εγκατεστημένης ημιπληγίας λόγω εγκεφαλικού και ούτω δεν δικαιολογείται το αίτημα της αγωγής που εδράζεται εις την εκ του εγκεφαλικού και ημιπληγίας ανικανότητα ...". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι οι εν λόγω αιτιάσεις δεν συνιστούν "πράγματα" κατά την προεκτεθείσα έννοια του λόγου αυτού, αλλά επιχειρήματα συναγόμενα από τις αποδείξεις, για να αποκρουσθεί ο βασικός αγωγικός ισχυρισμός ότι το εν λόγω εγκεφαλικό επεισόδιο, που έδωσε μόνιμα νευρολογικά σημεία, με διάρκεια περισσότερη από είκοσι τέσσερεις ώρες, εμπίπτει στους ασφαλισμένους κινδύνους και επήλθε η ασφαλιστική περίπτωση, και κατά το ένδικο χρονικό διάστημα.

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11 γ' του Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν (ΑΠ 630/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο τρίτος λόγος του αναιρετηρίου, σύμφωνα με τον οποίο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα τις δύο εκθέσεις ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης του νευρολόγου ιατρού Φ. Φ. και ετέρα του Η. Ν." που η αναιρεσείουσα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει για απόδειξη των ισχυρισμών της, είναι αβάσιμος.

Τούτο δε διότι, από τη διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη (και) "... όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νομίμως και μετ' επικλήσεως προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνει υπ' όψιν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων" σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, στο οποίο, κατά τις προεκτεθείσες παραδοχές γίνεται σαφής αναφορά στις εν λόγω ιατρικές γνωματεύσεις, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεξετίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις και το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό υλικό.

Συνακόλουθα, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με το ρηθέντα αναιρετικό λόγο, (του άρθρου 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δ.), είναι αβάσιμα, ενώ, με τις λοιπές διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις, όπως ότι "Η απόφασις ναι μεν ανεφέρθη εις τους ιδικούς μας νευρολόγους ιατρούς και εις τας εκθέσεις αυτών, πλην όμως αυτή περιορίσθη εις γενικήν επ' αυτών τοποθέτησιν ...

Δεν ελήφθησαν υπόψιν επί του θέματος της ιάσεως της ημιπληγίας και του εντελώς αδικαιολογήτου της πλήρους ιάσεως αυτής ..." και υπό την επίκληση της ως άνω πλημμέλειας, πλήττονται απαραδέκτως οι προαναφερόμενες ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, να απορριφθεί και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-5-2012 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ανώνυμος Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών Η ΕΘΝΙΚΗ" για αναίρεση της 1484/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Νοεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ