1989/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1989 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1989/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 και 2. Χ2, κατοίκων ......, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ψ2 και 3. Ψ3, κατοίκων ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Σωτηρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-1-1961 αγωγή της αρχικής διαδίκου Χ και με την από 4-3-2002 κύρια παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14071/1961 μη οριστική, 300/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 668/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-4-2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 8-9-2008 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη, Αιμιλίας Λίτινα, του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε της απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις καταθέσεις επιδόσεως ...... και ...... του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ......, τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι, που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αυτής, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου (1-10-2008) και κλήση προς συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από αυτούς (αναιρεσίβλητους), στους αναιρεσείοντες. Οι τελευταίοι, όμως, δεν εμφανίσθηκαν κατά την ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 του ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ. α' και γ' του ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 περ, β' Κ.Πολ.Δ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα "πράγματα" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και τα απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι ο ισχυρισμός έχει ληφθεί υπόψη ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός.

Στην υπόθεση που κρίνεται, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο δέχτηκε τα εξής ουσιώδη αναφορικά με την ένδικη διεκδικητική αγωγή. Το επίδικο και κατεχόμενο κατά τον κρίσιμο χρόνο της ένδικης από 18-1961 αγωγής από τον αρχικώς εναγόμενο ακίνητο, είναι ένας αγρός, που βρίσκεται στη θέση "......" ή "......" στο ...... .

Το επίδικο αυτό ακίνητο ναι μεν περιλαμβάνεται στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο ...... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του Συμ/φου Πειραιά Αποστόλου Μέρμηγκα, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, με το οποίο φέρεται ότι περιήλθε στην αρχική ενάγουσα Χ ένας αγρός 2.000 τμ κείμενος στην παραπάνω θέση, από αγορά από τους Α, Β και Γ, και δη ως τμήμα του μεγαλύτερου ως άνω αγρού, πλην όμως δεν αποδείχθηκε ότι οι παραπάνω πωλητές ήταν κύριοι του πωληθέντος αγρού και ειδικά του επιδίκου που περιλαμβάνεται στο παραπάνω συμβόλαιο, ώστε έτσι να καταστεί κυρία η αγοράστρια αρχική ενάγουσα με παράγωγο τρόπο (άρθρο 1033 ΑΚ).

Ειδικότερα, με το προαναφερόμενο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο (......) φέρεται ότι περιήλθε κατά κυριότητα στην αρχική ενάγουσα από τους παραπάνω πωλητές ένας αγρός, εμβαδού 2000 τμ., κείμενος στην παραπάνω θέση, ως αποτελών, κατά τα όσα αναφέρονται στο συμβόλαιο αυτό, τεμάχιο μεγαλύτερου ακινήτου τους, 12.000 τμ, που διήρεσαν σε τέσσερα (4) τεμάχια και το πωληθέν τεμάχιο με αριθμό ...

όπως και όλη η έκταση, εμφαίνεται και στο προσαρτημένο στο συμβόλαιο αυτό και προσκομιζόμενο από 13 Αυγούστου 1959 απόσπασμα διαγράμματος του μηχανικού Δ, και συνορεύει (το πωληθέν) βόρεια με αγροτική οδό επί προσώπου 70 μ., νότια με κληροτεμάχια Ψ1 και Ε επί πλευράς 35,15 και 34 μ. αντίστοιχα, ανατολικά με κληροτεμάχια ιερού ναού της Θεοτόκου, του ΣΤ και Ζ επί πλευράς 32 μ και δυτικά με το υπ' αριθμ 3 τεμάχιο επί πλευράς 26 μ.

ιδιοκτησίας των πωλητών. Στο συμβόλαιο αυτό αναφέρεται, ότι η μεγαλύτερη ως άνω έκταση των 12.000 τμ περιήλθε τους παραπάνω πωλητές (και αυτό άλλωστε ισχυρίσθηκε και η αρχική ενάγουσα με τις προτάσεις της), από αγορά δυνάμει των ...... και ...... συμβολαίων του Συμ/φου Αθηνών Κων. Σιαμπάνη, που μεταγράφηκαν κατά το 1/8 εξ αδιαιρέτου από τον Η, κατά τα δε τα υπόλοιπα 7/8 εξ αδιαιρέτου από τους Θ, Ι, Κ και Λ.

Όμως ούτε τα τελευταία αυτά συμβόλαια προσκομίζονται, τα οποία φέρεται να συντάχθηκαν λίγες ημέρες πριν από την πώληση του τεμαχίου των 2000 τμ στην αρχικώς ενάγουσα, ούτε άλλωστε και το αρχικά επίσης επικαλούμενο ...... συμβόλαιο με το οποίο, όπως η ενάγουσα ισχυρίσθηκε, τούτο είχε περιέλθει στους παραπάνω δικαιοπαρόχους των πωλητών της και δη την οικογένεια Η-Θ-Ι-Κ-Λ από αγορά από το παραπάνω έτος.

Από κανένα δε πειστικό αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι οι παραπάνω φερόμενοι ως απώτεροι δικαιοπάροχοι της αρχικώς ενάγουσας (οικογένεια Η-Θ-Ι-Κ-Λ) νεμήθηκαν το επίδικο ακίνητο, για το οποίο υφίσταται η αντιδικία από τον επικαλούμενο ως άνω χρόνο, ήτοι από το έτος 1918 και εντεύθεν και ακολούθως οι διάδοχοι τους ως άνω και φερόμενοι άμεσοι δικαιοπάροχοι της ενάγουσας Α, Β και Γ (από 13-11-1959 μέχρι 4-12-1959 οπότε φέρεται ότι μεταβιβάσθηκε στην αρχική ενάγουσα).

Ειδικότερα, από κανένα πειστικό αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι οι παραπάνω, κατά τη σειρά που εκτέθηκαν, άσκησαν πράξεις νομής στο επίδικο με διάνοια κυρίου, νόμιμο τίτλο, αφού ως προς το τελευταίο δεν προσκομίζονται ως άνω τα προαναφερόμενα συμβόλαια, και καλή πίστη πριν από την εισαγωγή του ΑΚ (23-2-1946) κατά τις ισχύουσες διατάξεις του βρδ και χωρίς το στοιχείο της καλής πίστης από την εισαγωγή του ΑΚ και εντεύθεν μέχρι 4-12-1959, ώστε έτσι οι τελευταίοι να έχουν αποκτήσει την κυριότητα με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία κατά το χρόνο της φερόμενης μεταβίβασης στην αρχικώς ενάγουσα, και κατά συνέπεια να καταστεί αυτή κυρία με παράγωγο τρόπο, και ενόψει του ότι ο αρχικώς εναγόμενος αμφισβήτησε, εκτός άλλων, όχι μόνο την κυριότητα της ενάγουσας αλλά ειδικά αυτήν των δικαιοπαρόχων της, καθώς και την ταυτότητα του επιδίκου και τη νομή επί αυτού, και τάχθηκαν προς τούτο και σχετικές αποδείξεις.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη διεκδικητική αγωγή, με την οποία η αρχικώς ενάγουσα προέβαλε κτήση, κυριότητα επί του επιδίκου με παράγωγο (βάσει του πιο πάνω ...... συμβολαίου) και με πρωτότυπο (τακτική και έκτακτη χρησικτησία) τρόπο. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τον ισχυρισμό της αρχικώς ενάγουσας ότι αυτή είναι κυρία του επιδίκου και ότι το δικαίωμά της στηρίζεται σε σειρά τίτλων ιδιοκτησίας, ώστε να δειχθεί ότι αυτή έγινε κυρία του επιδίκου και συγκεκριμένα τα προαναφερόμενα ......

και ...... συμβόλαια του Συμ/φου Αθηνών Κων. Σιαμπάνη και το ...... συμβόλαιο, το οποίο και απέρριψε. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρου 559 αριθ. 8β' Κ.Πολ.Δ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.-Κατά την σαφή έννοια του αριθμού 1 εδ. 2 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ παραβίαση των διδαγμάτων κοινής πείρα ιδρύεται μόνο εάν αυτά χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία κανόνα δικαίου και την υπαγωγή σ' αυτούς των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, αποκλειομένης έτσι της αναίρεσης για την εσφαλμένη χρησιμοποίησή τους προς έμμεση απόδειξη ή προς εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης από το άρθρο 559 παρ. 1 εδαφ. 2 ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο με το να δεχθεί ότι "ο παραπάνω Ψ1 κατείχε και νεμόταν συνεχώς και αδιαλείπτως το επίδικο ακίνητο, από το έτος 1918, που αποτελούσε ανέκαθεν αγρό και όχι δάσος μέχρι το 1943, καλλιεργώντας τούτο με δημητριακά, παραβίασε το δίδαγμα κοινής πείρας, κατά το οποίο "ουδεμία καλλιέργεια μπορεί να ευδοκιμήσει κοντά σε πευκόφυτα εκτάσεις, όπως το επίδικο".

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, αφού, το παραπάνω συμπέρασμα δεν χρησιμοποιήθηκε κατά την ερμηνεία κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτόν πραγματικών περιστατικών, αλλά, σύμφωνα και με την αιτίαση που περιέχεται στο λόγο τούτο αναίρεσης, παραλείφθηκε η χρησιμοποίησή του κατά την εκτίμηση των σχετικών αποδείξεων.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24 Απριλίου 2007 αίτηση του Χ1 και της Χ2 για αναίρεση της 668/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ