1989/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1989 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1989/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Γεώργιο Χρυσικό -Εισηγητή και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΝΙΚ.Ι.ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ Α.Ε" που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Γεώργιος Αθανασόπουλος. Της αναιρεσίβλητης: Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Της ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Αλέξανδρος Κλεισιούνης με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22.7.2002 αγωγή της αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 5106/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7670/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 4.4.2005 αίτησή του, της οποίας διόρθωσε την ημερομηνία συντάξεως από την εσφαλμένη '4.4.2005' στην ορθή "4.4.2006".

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός ανέγνωσε την από 17.9.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της υπό κρίση αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ. ως "αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν", για την ίδρυση του αναιρετικού λόγου της μή λήψεως υπόψη τέτοιων μέσων, νοούνται εκείνα τα μέσα, των οποίων έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση. Η επίκληση αυτή μπορεί να γίνει στις ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας προτάσεις με αναφορά σε προτάσεις προηγούμενης συζήτησης, υπό την προϋπόθεση όμως ότι η εν λόγω αναφορά θα γίνεται σε συγκεκριμένο μέρος των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης, όπου θα γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των εν λόγω μέσων.

Δεν συνιστά δε κατά το άρθρο 240 του Κ.Πολ.Δ., που έχει εφαρμογή για την ταυτότητα του νομικού λόγου και στην επίκληση εγγράφων, "νόμιμη επίκληση", η ενσωμάτωση των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης στις οποίες μνημονεύονται τα έγγραφα, και η γενική και μόνο αναφορά στα έγγραφα αυτά με τις προτάσεις που κατατίθενται στο Εφετείο (Ολ.

Α.Π. 9/2000). Εξάλλου, ο ίδιος λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο που προσκόμισε ο αντίδικος του αναιρεσείοντος, εφ' όσον όμως και ο τελευταίος με τις ίδιες πιο πάνω προϋποθέσεις επικαλέσθηκε νόμιμα με τις προτάσεις του το ίδιο έγγραφο. Τέλος, προκειμένου περί εξώδικης ομολογίας, ιδρύεται ο ίδιος λόγος αναίρεσης, εφ' όσον ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε νόμιμα με τις ίδιες πιο πάνω προϋποθέσεις με τις προτάσεις του τόσο την ύπαρξη του αποδεικτικού αυτού μέσου, όσο και του εγγράφου στο οποίο περιεχόταν.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και πέμπτο μέρος του από τον αριθ. 11 περι. γ' του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ. πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη: 1) τα παρ' αυτής με επίκληση προσκομισθέντα έγγραφα και δη: α) την με αριθμό και ημερομηνία ........

επιστολή της αναιρεσίβλητης προς αυτήν με την οποία της γνωστοποίησε ότι παρέτεινε την ισχύ της ένδικης εγγυητικής επιστολής που έληγε στις 24-6-2001 μέχρι την 24-6-2002, έγγραφο που προσκομίστηκε με επίκληση και από την αναιρεσίβλητη, β) την με αριθμό πρωτοκόλλου ......... με χρονολογία ...... επιστολή της αναιρεσίβλητης προς αυτήν και 2) την παρ' αυτής επικληθείσα εξώδικη ομολογία της αναιρεσίβλητης, που προέκυπτε από την πιο πάνω υπό στοιχ. 1α επιστολή της, και υποστηρίζει ότι αν τα λάμβανε υπόψη του θα κατέληγε σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα, όσον αφορά τη χρονική διάρκεια ισχύος της ένδικης εγγυητικής επιστολής μέχρι την 24-6-2002, και όχι μέχρι την 24-6-2001 που δέχθηκε.

Όμως, από την επισκόπηση κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. των προτάσεων της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου, προκύπτει ότι αυτή δεν επικαλέσθηκε σαφώς και ορισμένως, όπως όφειλε, στο Εφετείο τ' ανωτέρω έγγραφα, και την εξώδικη ομολογία της αναιρεσίβλητης, αλλά αρκέστηκε στη γενική αναφορά ότι: "προσκομίζω όσα έγγραφα προσκόμισα πρωτοδίκως", και ενσωμάτωσε στις προτάσεις αυτές τις πρωτόδικες προτάσεις της, στις οποίες και μόνο γίνεται σαφής επίκληση των εν λόγω δύο εγγράφων και της εξώδικης ομολογίας.

Η ενσωμάτωση αυτή και η γενική και μόνο αναφορά στα πρωτοδίκως προσκομισθέντα έγγραφα, δεν συνιστούν νόμιμο τρόπο επαναφοράς του συγκεκριμένου μέρους των πρωτόδικων προτάσεων, και συνακόλουθα νόμιμο τρόπο επίκλησης των προαναφερομένων εγγράφων και της εξώδικης ομολογίας, και συνεπώς, αφού δεν έγινε νόμιμη επίκληση αυτών, κατά το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και πέμπτο μέρος του ο παραπάνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Εξ άλλου, ο ίδιος λόγος αναίρεσης κατά το τρίτο μέρος του από το άρθρ. 559 αριθ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο, διατυπώνεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση του μοναδικού μάρτυρα στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ..........., που περιέχεται στα υπ' αριθμ. 5106/2003 πρακτικά, είναι αβάσιμος, αφού στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται ρητή μνεία των πρακτικών αυτών και της μαρτυρικής κατάθεσης.

Τέλος, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 20 του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ., ότι το Εφετείο παραμόρφωσε την ίδια κατάθεση, με το να συναγάγει το αντίθετο με το περιεχόμενό της αποδεικτικό πόρισμα, για τη μη παράταση της ένδικης εγγυητικής επιστολής μέχρι της 24-6-2002, είναι απαράδεκτος, αφ' ενός μεν γιατί η προσβαλλόμενη πλημμέλεια από τη διάταξη αυτή αφορά μόνο έγγραφο και όχι μαρτυρική κατάθεση, αφ' ετέρου δε γιατί κατά τα λοιπά με τον ίδιο λόγο πλήττεται η κρίση του Δικαστηρίου που ανάγεται σε πράγματα, και ως τοιαύτη, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-4-2005 αίτηση της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΝΙΚ.Ι.ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ Α.Ε." για αναίρεση της υπ'αριθμ. 7.670/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις . Νοεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 19 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ