Supreme Court dismisses appeal against water supply debt ruling due to lack of substantive legal grounds.

Απόφαση 1988 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1988/2025ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥΑ1' Πολιτικό ΤμήμαΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 27 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ.

Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΑ ΚΑΒΑΛΑΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Καβάλα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μίχο και κατέθεσε προτάσεις.Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ (Δ.Ε.Υ.Α.Κ)" που εδρεύει στην Καβάλα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαριάννα Ακριτίδου και κατέθεσε προτάσεις.Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/6/2019 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 106/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 224/2021 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11/10/2021 αίτησή της.Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΜε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, υπ' αρ. 224/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, (όπως διορθώθηκε με την 321/2021 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου) με την οποία έγινε δεκτή η από 1-7-2020 έφεση που άσκησε η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη κατά της υπ' αρ. 106/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας και, αφού εξαφανίστηκε αυτή, απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη η από 26-6-2019 αγωγή της αναιρεσείουσας, η οποία είχε γίνει πρωτοδίκως δεκτή ως προς το αίτημά της να αναγνωριστεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει στην εναγομένη το ποσό των 125.220,40 ευρώ για κατανάλωση 52.271 κυβικών μέτρων ύδατος, που η τελευταία της χρέωσε για την περίοδο από 28-11-2016 έως 3-12-2018.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 αριθμ. 3 ΚΠολΔ).Α. Από τη διάταξη του άρθρου 70 ΚΠολΔ, η οποία είναι ουσιαστικού δικαίου, προκύπτει, ότι αναγνωριστική αγωγή μπορεί να ασκηθεί σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία ο ενάγων έχει έννομο συμφέρον να αναγνωριστεί η ύπαρξη (θετική αναγνωριστική αγωγή) ή η ανυπαρξία (αρνητική αναγνωριστική αγωγή) κάποιας έννομης σχέσης η οποία τελεί σε αβεβαιότητα.

Ως έννομη σχέση, η ύπαρξη ή η ανυπαρξία της οποίας είναι αντικείμενο της αναγνωριστικής αγωγής και της επ` αυτής εκδοθησόμενης απόφασης, νοείται η ρυθμιζόμενη από την έννομη τάξη βιοτική σχέση προσώπου προς άλλο πρόσωπο ή προσώπου προς αγαθό. Κατά κυριολεξία, έννομη σχέση είναι οι έννομες συνέπειες, που ισχύουν μεταξύ του προσώπου προς άλλο πρόσωπο ή προς πράγμα, οι οποίες απορρέουν από ρυθμιζόμενη από το δίκαιο βιοτική σχέση.

Επομένως, για την άσκηση αναγνωριστικής αγωγής απαιτείται ο ενάγων να έχει έννομο συμφέρον, η συνδρομή του οποίου ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης. Τέτοιο έννομο συμφέρον υφίσταται όταν η προκαλούμενη με την αναγνωριστική αγωγή δικαστική απόφαση είναι σε θέση να διαλευκάνει την αμφισβητούμενη ύπαρξη ή ανυπαρξία της έννομης σχέσης, να άρει τη σχετική αβεβαιότητα και να αποτρέψει σχετικές μ` αυτό, παρούσες ή μέλλουσες, δικαστικές διενέξεις, και μάλιστα οριστικά και με δύναμη δεδικασμένου (ΑΠ 102/2022).

Εξάλλου, το έννομο συμφέρον, που μπορεί να είναι υλικό ή ηθικό, εξαρτάται από τις εκάστοτε περιστάσεις. Αφετηρία του, όταν η αβεβαιότητα δεν προκύπτει από τα πράγματα, είναι η αμφισβήτηση από τον εναγόμενο της επίδικης έννομης σχέσης, από την οποία πρέπει να απειλείται βλάβη, για την αποτροπή της οποίας η επιδιωκόμενη απόφαση να αποτελεί πρόσφορο μέσο (ΑΠ 66/2022).

B. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε (Ολ.

ΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 357/2023, ΑΠ 150/2023). Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη, κατ' εκτίμηση, ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 70 ΚΠολΔ, με το να απορρίψει την αγωγή της με ελλιπείς αιτιολογίες και δεχόμενο περαιτέρω αντιφατικά, αφενός μεν ότι η γραμμή παροχής που μεσολαβεί από τον υδρομετρητή μέχρι την εγκατάστασή της εξυπηρετεί αποκλειστικά τις ανάγκες υδροδότησής της και ότι ανήκει στην αποκλειστική ευθύνη και σφαίρα κινδύνου αυτής ως καταναλώτριας και αφετέρου ότι η αναιρεσίβλητη, στο κρίσιμο χρονικό διάστημα, είχε τοποθετήσει στο μήκος της ίδιας ως άνω γραμμής και δύο άλλους υδρομετρητές, σε διακλαδώσεις από τις οποίες υδρεύονταν ακίνητα άλλων καταναλωτών, τις χρεώσεις των οποίων περιελάμβανε στις χρεώσεις του υδρομετρητή του ακινήτου της.

Από την παραδεκτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "..το ενάγον Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Λιμένα Καβάλας Α.Ε.", που εδρεύει στην Καβάλα και εκπροσωπείται νόμιμα, είναι διάδοχος από μετατροπή του ν.π.δ.δ.

με επωνυμία "Λιμενικό Ταμείο Καβάλας", σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 22 ν. 2971/2001 και τη συστατική του πράξη που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 10439/2001 (με τελευταία κωδικοποίηση καταστατικού δημοσιευμένη στο ΦΕΚ 2.644/2013, όπου ορίζεται ότι κύριος της μόνης μετοχής του είναι πλέον το Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ.). Το έτος 1989 αποφασίστηκε η δημιουργία νέου μείζονος λιμένος, δυτικά της πόλης της Καβάλας, ενώ για τις ανάγκες της εργολαβίας κατασκευής του κρηπιδώματος του νέου λιμένα, ο δήμος Καβάλας επέτρεψε στο δικαιοπάροχο του ενάγοντος, Λιμενικό Ταμείο Καβάλας, τη χρήση έκτασης δίπλα στο λόφο "Άσπρα Χώματα", ιδιοκτησίας του τότε, αναμένοντας ότι θα λάβει χώρα απαλλοτρίωσή της ή ένταξή της στη χερσαία ζώνη λιμένα, διαδικασία που σύμφωνα με τα όσα συνομολόγησε στις προτάσεις της η εναγομένη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης του δήμου Καβάλας (σελ. 6) "....δεν κατέστη δυνατή έως και σήμερα η ολοκλήρωσή της λόγω του δοθέντος χαρακτηρισμού του εν λόγω χώρου που βέβαια καθιστά αδύνατη την ολοκλήρωσή της".

Το έτος 2003 άρχισε να λειτουργεί ο Νέος Λιμένας Καβάλας, το δε Ελληνικό Δημόσιο, δυνάμει της από 15.01.2003 σύμβασης, παραχώρησε στον ενάγοντα οργανισμό αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης γηπέδων κτηρίων και εγκαταστάσεων της χερσαίας λιμενικής ζώνης 3 λιμένων του Ν Καβάλας, μεταξύ των οποίων και του ως άνω Φίλιππος Β' (άλλως Δυτικό Κρηπίδωμα).

Ακολούθως, με τη με αρ. .../2007 απόφαση του Γραμματέα της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ΦΕΚ Δ'78/2007 καθορίστηκε ο χώρος που εξομοιώνεται με χερσαία ζώνη λιμένα στο Φίλιππος Β', ενώ με τη με αρ. .../2009 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης συμπληρώθηκαν τα στοιχεία τοπογραφικού που συνόδευε την προηγούμενη απόφαση και απαλλοτριώθηκε υπέρ του ενάγοντος έκταση 74.123,82 τ.μ.

του δήμου Καβάλας. Το έτος 1990 η εναγομένη προχώρησε σε προσωρινή παροχή ύδατος για το λιμάνι, τοποθετώντας τον υδρομετρητή με αριθμ. ... στον κόμβο των Άσπρων Χωμάτων, επειδή ο πλησιέστερος αγωγός ήταν ο διερχόμενος υπόγεια στο όριο της παλιάς εθνικής οδού Καβάλας-Ξάνθης, ως και η ίδια συνομολογεί, κεντρικός αγωγός ύδατος που συνέδεε την πόλη της Καβάλας με τη Νέα Καρβάλη, ενώ πλησίον της διανοιγείσας οδού που οδηγούσε από τον κόμβο στο Λιμάνι, κατασκευάστηκε με δαπάνες της ενάγουσας γραμμή παροχής που συνέδεε τις εγκαταστάσεις του λιμένα με τον αγωγό δικτύου διανομής της εναγομένης στον κόμβο Άσπρων Χωμάτων.

Προς υδροδότηση του Νέου Λιμένα τοποθετήθηκε παροχή με υδρόμετρο στον κόμβο Άσπρων Χωμάτων και δη βόρεια της Εγνατίας Οδού και νότια της παλιάς εθνικής οδού Καβάλας-Ξάνθης, θέση που απέχει περί τα 825 - 900 μέτρα έξω από τη Ζώνη Λιμένα, όπως αυτή παραχωρήθηκε κατά χρήση από το Ελληνικό Δημόσιο στον ενάγοντα το 2003, αλλά και έξω από τμήμα γης, έκτασης 74.123,82 τ.μ.

στη θέση Άσπρα Χώματα (ως ομολογείται και στις σελ. 11 και σελ. 14 της αγωγής). Περαιτέρω, σύμφωνα με τον (παλαιό) Κανονισμό Λειτουργίας της εναγομένης, όπως ίσχυε από το 1993 ως το Νοέμβριο του 2017 (ήτοι, όταν εγκρίθηκε ο ήδη ισχύον Νέος Κανονισμός), προβλεπόταν στο άρθρο 3 στην παρ 3 ότι : "Παροχή θεωρείται η γραμμή που συνδέει την εσωτερική εγκατάσταση του καταναλωτή με τον αγωγό του δικτύου διανομής της οδού.

Η παροχή αυτή, από τον κεντρικό αγωγό του δικτύου έως και το όριο ιδιοκτησίας του καταναλωτή, γίνεται από το συνεργείο ύδρευσης..." στην παρ 4 ότι: "Η γραμμή της παροχής παραμένει ιδιοκτησία του καταναλωτή δίχως να μπορεί να την μετακινήσει χωρίς άδεια της Υπηρεσίας", στην παρ 6 ότι : "...γίνονται... κάθε εργασία συντήρησης, επισκευής ή μετατροπής από τη θέση του υδρομετρητή και εσωτερικώς του ακινήτου, με δαπάνη του καταναλωτή", στην παρ. 7 ότι : "Για την, μετά τον υδρομετρητή, κατάσταση της εσωτερικής εγκατάστασης, όπως ελαττωματική κατασκευή, ανεπάρκεια, διαρροή κλπ, η υπηρεσία δεν φέρει καμία ευθύνη αποκατάστασης", στην παρ 11 ότι : "Για κάθε απώλεια ύδατος που προέρχεται από πλημμελή συντήρηση της εσωτερικής εγκατάστασης...

υπόλογοι είναι οι καταναλωτές...", στο άρθρο 4 στην παρ 2 ότι : "Η εγκατάσταση του υδρομετρητή γίνεται από ιδιώτη σε καθορισμένη, κατάλληλη θέση της εσωτερικής εγκατάστασης...", στην παρ 3 ότι: "υδρομετρητής που βρίσκεται σε θέση που διαμορφώθηκε εκ των υστέρων και που δεν εξυπηρετεί πλέον τη λήψη της ένδειξης, τον έλεγχο ή τη συντήρηση αυτού, μετατοπίζεται με δαπάνη του καταναλωτή, σε άλλη κατάλληλη θέση που υποδεικνύει η υπηρεσία μέσα σε προθεσμία ενός μήνα, αλλιώς γίνεται διακοπή της παροχής μέχρι συμμόρφωσης" και στο άρθρο 7 ότι : "Η επέκταση του δικτύου ύδρευση πέρα από τα σημερινά όρια μπορεί να γίνει μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων, εφ' όσον η Υπηρεσία διαπιστώσει την ανάγκη ...μετά από απόφαση του Δ.Σ.".

Η διαδικασία που ακολουθείται για υδροδότηση είναι η τοποθέτηση αρχικά μίας βάνας (αναμονής) στον κεντρικό (ή δευτερεύοντα) αγωγό ύδρευσης πλησίον του ακινήτου, στη συνέχεια, ο ενδιαφερόμενο, με δικό του υδραυλικό, τοποθετεί πιστοποιημένο υδρόμετρο στο σημείο που του υποδείχθηκε και "τραβάει τη γραμμή παροχής" από τον αγωγό μέχρι το ακίνητο του, προκειμένου να φθάσει το νερό από τον κεντρικό αγωγό ύδρευσης στο ακίνητό του.

Σημειωτέον ότι, βάσει του ισχύοντος Κανονισμού (άρθρ 11 παρ.2) καθώς και του παλαιού Κανονισμού (άρθρ 3 Β.4), η γραμμή παροχής είναι ιδιωτική, και συνεπώς αποκλειστική ευθύνη του καταναλωτή, με αποτέλεσμα, ο ενάγων Οργανισμός να κατασκεύασε τη γραμμή παροχής που συνδέει το Νέο Λιμάνι με τον κεντρικό αγωγό της ΔΕΥΑΚ, η οποία τοποθέτησε τον υδρομετρητή στο σημείο της υδροληψίας, όπου τέμνεται κάθετα ο κεντρικός αγωγός ύδρευσης με την ιδιωτική γραμμή παροχής, ήτοι στον Κόμβο των Άσπρων Χωμάτων.

Εξάλλου, σύμφωνα με την παρ.5 του άρθρου 7 του Κανονισμού : "οι παροχές που έχουν τοποθετηθεί μακριά από το ακίνητο για την άμεση εξυπηρέτηση των περιοχών που δεν έχουν πλήρες δίκτυο ύδρευσης δεν μεταφέρονται", πολλώ δε μάλλον κι εφόσον η ένδικη περιοχή όπου βρίσκεται το Νέο Λιμάνι Φίλιππος Β' δεν διαθέτει πλήρες δίκτυο διανομής, είναι απομακρυσμένη, κείμενη έξω από την πόλη της Καβάλας, εκτός σχεδίου πόλεως με συνέπεια να εφαρμόζεται το προαναφερθέν άρθρο του Κανονισμού, και όχι εκείνα τα οποία εσφαλμένα εφάρμοσε η εκκαλουμένη, κατά παραδοχή σχετικού λόγου έφεσης.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Κανονισμό Λειτουργίας της εναγόμενης, όπως ισχύει από 16.11.2017, προβλέπεται στο αρθ. 7 παρ 4 ότι : "οι προσωρινές παροχές ... περιοχών που δεν έχουν πλήρες δίκτυο διανομής ...δεν μεταφέρονται" και στο άρθ.7Α παρ 1 δ ότι : "Η μεταφορά της παροχής με δαπάνες του ιδιοκτήτη μπορεί να γίνει... ύστερα από αίτηση των ιδιοκτήτων για οποιοδήποτε λόγο".

Ώστε, ο νόμιμος υδρομετρητής εξαρχής τοποθετήθηκε στο ορθό σημείο, ήτοι σε αυτό της υδροληψίας, ως συνάγεται, άλλωστε από το άρθρο 5 του ισχύοντος Κανονισμού (παρ. γ) σύνδεση παροχών και δ) θέση ιδιωτικής παροχής), όπου αναγράφεται ότι, οι παροχές συνδέονται με τον αγωγό διανομής, μέσω κατάλληλου εξαρτήματος και με τον υδρομετρητή, τοποθετούνται δε κατά κανόνα κάθετα προς τον αγωγό που τον τροφοδοτεί και καταλήγουν στο φρεάτιο της ιδιωτικής παροχής.

Πέραν τούτων, ο αγωγός (το ιδιωτικό φρεάτιο) 900 μ. κατασκευάστηκε από την εφεσίβλητη επιχείρηση με δικές της δαπάνες, ενώ το γεγονός ότι το υδρόμετρο βρίσκεται μακριά από την ιδιοκτησία της δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε νόμιμη μετατόπιση του υδρομετρητή, αφού σύμφωνα με τον Κανονισμό η θέση του υδρομετρητή είναι η ενδεδειγμένη, ενώ τυχόν μετατόπιση του υδρομέτρου στο σημείο που επιθυμεί (η εφεσίβλητη) προσκρούει και στην απαγόρευση της μεταφοράς βάσει της παρ.5 (και όχι της παρ.4 που αναφέρει η εκκαλουμένη) του ισχύοντος Κανονισμού, επειδή δεν υφίσταται πλήρες δίκτυο διανομής στην περιοχή, με τη σημείωση ότι, το υδρόμετρο τοποθετείται πάντοτε στην αρχή της γραμμής ιδιωτικής παροχής και ποτέ στο μέσον ή στην άκρη αυτής, όπως εσφαλμένα δέχτηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του Κανονισμού εφαρμόζοντας την παρ.2 και 3 του άρθρου 4 του παλαιού Κανονισμού, αποφαινόμενη ότι η εκκαλούσα όφειλε να μετατοπίσει το παλιό υδρόμετρο στο όριο της ιδιοκτησίας της εσωτερικής εγκατάστασης της εφεσίβλητης, διότι αφενός ήταν' εκτός της εσωτερικής εγκατάστασης και αφετέρου δεν εξυπηρετούσε τη λήψη αξιόπιστης ένδειξης εξαιτίας της ύπαρξης άλλων δυο υδρομέτρων.

Τα εν λόγω άρθρα που επικαλείται η εκκαλουμένη τυγχάνουν εφαρμογής για τα ακίνητα εντός σχεδίου πόλεως, εν προκειμένω δε (ως περιοχή εκτός σχεδίου πόλεως) εφαρμοστέα ήταν τα άρθρα 6.3 σε συνδ με άρθρ. 5 2γ και δ και αναλογικά του άρθρ.1 γ' του Κανονισμού. Μάλιστα, το άρθρο 34 του Κανονισμού που ισχύει από το 2017, ρητά ορίζει ότι, ο εν λόγω Κανονισμός κατισχύει κάθε άλλης διάταξης προηγούμενου κανονισμού από την έγκριση του από το Δημοτικό Συμβούλιο και την ανάρτηση στο Διαδίκτυο, κατά συνέπεια, έχει αναδρομική ισχύ, ώστε διαλαμβάνεται εσφαλμένως ότι, η διάταξη του άρθρου 7 παρ.5 δεν ίσχυε την 16.11.2017, αφού η κρισιολογούμενη αγωγή κατατέθηκε την 02.07.2019.

Αποδείχθηκε, εξάλλου ότι, στη γραμμή παροχής της εφεσίβλητης υφίσταντο άλλοι δύο υδρομετρητές, η ύπαρξη των οποίων (παροχών) τελούσε καταρχήν σε γνώση της εφεσίβλητης, βάσει δε του άρθρου 6 περ.3 παρ. β' και ε' του Κανονισμού ήταν νόμιμη, επιπλέον, από τις προσαγόμενες μετ' επικλήσεως ενδείξεις παροχής των εν λόγω υδρομέτρων προέκυψε ότι αμφότερες οι παροχές είναι "κομμένες", η μεν πρώτη εξ αυτών (...) ήδη από 01.01.2016, επομένως το επίδικο διάστημα από 28.11.2016 έως 03.12.2018 είχε μηδενική κατανάλωση, η δε δεύτερη (...) ήταν "κομμένη" από τον Μάιο του έτος 2018, ενώ η συνολική κατανάλωση τους από το έτος 2010 έγκειται στα 683 (481 και 202) κυβικά νερού, τα οποία αντιστοιχούν περίπου σε χίλια (1.000) ευρώ (βλ.

σχ. και τη με αρ. πρωτ. ....2020 Τεχνική Έκθεση της ΔΕΥΑΚ που υπογράφει ο Γενικός Διευθυντής Κ. Τ., πολιτικός μηχανικός, και προσκομίζει μετ' επικλήσεως η εναγόμενη - εκκαλούσα), για τα οποία δηλώθηκε από την εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα ότι θα αφαιρεθούν από τον επόμενο λογαριασμό ύδρευσης της εφεσίβλητης, για λόγους αποκατάστασης της δικαιοσύνης και της νομιμότητας.

Εξάλλου, όπως αναφέρει ρητά το συμπέρασμα της πραγματογνωμοσύνης της ιδιωτικής εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΦΙΛΗ Α.Ε." που πραγματοποιήθηκε κατόπιν εντολής της εφεσίβλητης, στην οποία στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στα μέτρα που επιθεωρήθηκαν από τον υδρομετρητή της εκκαλούσας προς τον υδρομετρητή της εφεσίβλητης δεν προέκυψε κάποια ρηγμάτωση ή σημείο διαρροής από τον αγωγό.

Χαρακτηριστικά δε αναφέρει τρεις φορές ότι δεν παρουσιάστηκε κάποιο ελάττωμα ούτε στα άλλα σημεία που επιθεωρήθηκαν, γεγονότα τα οποία, άλλωστε, συνομολογεί και η εφεσίβλητη στην αγωγή της (σελ 25-26), ώστε, δεν μπορεί να οφείλεται η κατανάλωση του ως άνω ποσού των 125.220,40 ευρώ στην επικαλούμενη με την αγωγή διαρροή, σημειουμένου πως, το γεγονός ότι δεν κάλυψε η βιντεοσκόπηση όλα τα μέτρα της γραμμής παροχής της εφεσίβλητης οφείλεται σε δικές τους τεχνικές δυσκολίες, πολλώ δε μάλλον κι εφόσον η εν λόγω γραμμή παροχής είναι ιδιοκτησία της.

Δεν θα πρέπει, ωστόσο να διαλάθει της προσοχής ότι, ο χώρος από τον κεντρικό αγωγό ύδρευσης έως το Νέο Λιμένα βρισκόταν στην κατοχή της εφεσίβλητης, η οποία εκτελούσε εργασίες προκειμένου να διαμορφώσει την εν λόγω περιοχή ήδη από το έτος 1988, το δε επίδικο διάστημα των ετών 2016 - 2018 εκτελούνταν σημαντικές εργασίες εκεί με την κατασκευή του κρηπιδώματος, λαμβανομένου επιπλέον υπόψιν του ότι, οι μεγάλες καταναλώσεις ξεκίνησαν από 01.05.2016 με τετραμηνιαία μηνιαία κατανάλωση 10.000 κυβικών μέτρων περίπου, για δε το διάστημα από 18.05.2017 έως 16.10.2017 υπήρξε σημαντική κατανάλωση 20.000 κυβικών μέτρων (γεγονός που συνομολογεί και η εφεσίβλητη, καθόσον αναγράφει με τις ενδείξεις του υδρομετρητή της κατανάλωση 20.667 κυβικών μέτρων), ενώ το διάστημα από 16.10.2017 έως 14.03.2018 καταναλώθηκε περίπου το 80% της ένδικης ποσότητας των 52.271 κυβικών μέτρων.

Άλλωστε, η εκκαλούσα με την υπ' αριθμ. πρωτ. ....2020 αίτησή της προς το Τ.Ε.Ε. ζήτησε την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Α. Μ., διπλωματούχο Πολιτικό Μηχανικό, που συνέταξε την από Ιουνίου 2020 σχετική έκθεση, η οποία προσάγεται μετ' επικλήσεως, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, η καταγραφή μεγάλης ποσότητας ύδατος δεν προκύπτει από τα δεδομένα να οφείλεται σε βλάβη του υδρομετρητή της Δ.Ε.Υ.Α.Κ., η καταγραφή μεγάλης ποσότητας ύδατος δεν προκύπτει από τα δεδομένα να οφείλεται σε κατανάλωση από τις δύο ιδιωτικές συνδέσεις κατά μήκος του αγωγού, η καταγραφή μεγάλης ποσότητας ύδατος δεν προκύπτει από τα δεδομένα να οφείλεται σε αστοχία (διαρροή) των δύο ιδιωτικών συνδέσεων ή του ίδιου του κεντρικού αγωγού και ότι η καταγραφή μεγάλης ποσότητας ύδατος θα μπορούσε δυνητικά να οφείλεται στην εκτέλεση έργων εντός του Λιμένα κατά την επίμαχη περίοδο (βλ σχ.

τη με αρ. πρωτ. 773/2020 πραγματογνωμοσύνη). Τέλος, και η προσκομιζόμενη παραδεκτά μετ' επικλήσεως - ως νέο αποδεικτικό μέσο στο Εφετείο, κατ' άρθρο 529 ΚΠολΔ - από 21.01.2021 "πραγματογνωμοσύνη" της ΥΔΡΟΦΙΛΗΣ Α.Ε. που διενεργήθηκε κατόπιν αιτήσεως χορηγήσεως σχετικής άδειας από τον ΟΛΚ, προκειμένου να επέμβουν στην γραμμή παροχής ιδιοκτησίας τους - η οποία προέβη σε έλεγχο των λοιπών 415 μέτρων της γραμμής παροχής, τα οποία δεν ελέγχθηκαν την πρώτη φορά - δεν διαπίστωσε κάποια ρηγμάτωση, ελάττωμα ή σημείο διαρροής σε αυτήν, με αποτέλεσμα να καταλήξει το παρόν Δικαστήριο στο ασφαλές συμπέρασμα ότι, ολόκληρη η γραμμή παροχής δεν παρουσίασε διαρροή, ελάττωμα ή ρηγμάτωση, όπως αντίθετα δέχτηκε το πρωτόδικο, ενώ ρητά αναφέρει (η από 21.01.2021 "πραγματογνωμοσύνη") ότι δεν έγινε καμία επέμβαση από την εναγόμενη τα τελευταία χρόνια, ως εσφαλμένα υπολαμβάνει η εκκαλούμενη κατά την απόρριψη σχετικού αιτήματος της εναγομένης για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης "....η εναγομένη δεν αποκλείεται να δράσει αποκαταστατικά ως προς τις συνδέσεις παροχών του δικτύου της στο σημείο ή να προβεί σε δολιοφθορά στο μη διερευνηθέν τμήμα του αγωγού...".

Ενόψει των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου έφεσης προς έρευνα, επέρχεται η εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς όλες τις διατάξεις της, ώστε η υπό κρίση έφεση θα πρέπει να γίνει δεκτή και ως κατ' ουσίαν βάσιμη, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση και να γίνει αναδίκασή της από το Δικαστήριο τούτο, ακολούθως αφού δικαστεί η αγωγή, να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη..." Με βάση τις ως άνω παραδοχές η προσβαλλόμενη απόφαση έχει τις αναγκαίες αιτιολογίες, οι οποίες είναι σαφείς, πλήρεις και δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους, καθιστούν δε εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή μη υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στη διάταξη του άρθρου 70 ΚΠολΔ, η οποία έτσι δεν παραβιάστηκε.

Τούτο ειδικότερα, διότι το Εφετείο απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη αγωγή, κατά το μέρος που είχε γίνει δεκτή πρωτοδίκως, δεχόμενο, αφενός μεν ότι, από τη συνολικά καταγραφείσα στον υδρομετρητή της παροχής της ενάγουσας - αναιρεσείουσας, κατά το χρονικό διάστημα από 28-11-2016 έως και 3-12-2018, ποσότητα των 52.271 κυβικών μέτρων ύδατος, αυτή οφείλει στην εναγομένη - αναιρεσίβλητη, δημοτική επιχείρηση, τα 51.588 κυβικά μέτρα, που αντιστοιχούν σε 124.220,40 ευρώ και αφετέρου ότι, για την υπόλοιπη καταγραφείσα στον ίδιο υδρομετρητή ποσότητα των 683 κυβικών μέτρων που αντιστοιχεί σε 1.000 ευρώ η εναγομένη δεν αμφισβητεί την ανυπαρξία οφειλής της ενάγουσας, με βάση τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση ακόλουθα περιστατικά, ήτοι ότι : 1) ο νόμιμος υδρομετρητής της παροχής της αναιρεσείουσας, στον οποίο καταγράφηκε για το άνω χρονικό διάστημα συνολική κατανάλωση ύδατος 52.271 κυβικά μέτρα, συνολικής αξίας 125.220,40 ευρώ, εξαρχής τοποθετήθηκε στο ορθό σημείο, ήτοι στον κόμβο Άσπρων Χωμάτων, επειδή ο πλησιέστερος αγωγός ήταν ο κεντρικός αγωγός ύδατος που συνέδεε την πόλη της Καβάλας με τη Νέα Καρβάλη, 2) ο αγωγός (το ιδιωτικό φρεάτιο) από τον κεντρικό αγωγό του δικτύου έως τις εγκαταστάσεις της αναιρεσείουσας, περί τα 900μ, κατασκευάστηκε από την τελευταία με δικές της δαπάνες, 3) ο χώρος από τον κεντρικό αγωγό ύδρευσης έως τον Νέο Λιμένα βρισκόταν στην κατοχή της αναιρεσείουσας, η οποία εκτελούσε σημαντικές εργασίες κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, που υπήρξε κατανάλωση σημαντικών ποσοτήτων ύδατος, 4) από έλεγχο που διενεργήθηκε, κατόπιν εντολής της αναιρεσείουσας, από την εταιρεία "ΥΔΡΟΦΙΛΗΣ ΑΕ" σε όλο το μήκος της άνω γραμμής παροχής η καταγραφή της προαναφερόμενης ποσότητας ύδατος δεν οφείλεται σε ρηγμάτωση, ελάττωμα ή σημείο διαρροής της γραμμής παροχής, 5) στη γραμμή παροχής της αναιρεσείουσας υφίσταντο δύο άλλοι υδρομετρητές, η ύπαρξη των οποίων τελούσε σε γνώση της τελευταίας, πλην όμως αυτές ήταν "κομμένες", η μεν μία από 1-1-2016, η δε άλλη από τον Μάιο του 2018 και η συνολική τους κατανάλωση από το έτος 2010 ανερχόταν σε 683 (481 και 202) κυβικά μέτρα ύδατος, που αντιστοιχούν σε 1.000 ευρώ, 6) από έλεγχο που διενεργήθηκε στην παροχή της αναιρεσείουσας από τον πολιτικό μηχανικό Α.

Μ., κατόπιν αίτησης της αναιρεσίβλητης προς το Τ.Ε.Ε., η καταγραφή μεγάλης ποσότητας ύδατος δεν οφείλεται σε βλάβη του υδρομετρητή της Δ.Ε.Υ.Α.Κ, ούτε σε κατανάλωση από τις δύο ιδιωτικές συνδέσεις, αλλά ούτε και σε αστοχία (διαρροή) των δύο αυτών ιδιωτικών συνδέσεων ή του κεντρικού αγωγού και 7) με την υπ' αρ.

πρωτ. ...-2020 τεχνική έκθεση της ΔΕΥΑΚ που υπογράφει ο Γενικός Διευθυντής Κ. Τ. πολιτικός μηχανικός η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη δήλωσε ότι θα αφαιρέσει από τη χρέωση της ενάγουσας - αναιρεσείουσας το υπόλοιπο ποσό των 1.000 ευρώ που χρεώθηκε σε αυτήν για κατανάλωση 683 κυβικών μέτρων ύδατος των δύο άλλων παροχών που βρίσκονταν στη γραμμή παροχής της για λόγους αποκατάστασης και δικαιοσύνης.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Οι λοιπές αιτιάσεις της αναιρεσείουσας που εμπεριέχονται στον ίδιο ως άνω λόγο με τις οποίες αυτή ισχυρίζεται ότι με ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες το Εφετείο δέχθηκε ως αξιόπιστες τις ενδείξεις του υδρομετρητή που είχε εγκατασταθεί στον κόμβο Άσπρων Χωμάτων της Εγνατίας Οδού, είναι απαράδεκτες, διότι υπό την επίφαση της άνω αναιρετικής πλημμέλειας πλήττεται απαραδέκτως η κρίση του δικαστηρίου επί της ουσίας.

Γ. Κατά το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Έγγραφα, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ αποδεικτικά μέσα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Υπό την έννοια αυτή δεν αποτελούν έγγραφα και άρα δεν επιδέχονται παραμόρφωση τα γραπτά που περιέχουν κανόνες δικαίου (ΑΠ 1388/2018, ΑΠ 178/2015, ΑΠ 590/2007). Τέτοιος είναι ο κανονισμός ύδρευσης, που έχει κανονιστική ισχύ, καθώς αποτελεί κανονιστική διοικητική πράξη με ισχύ ουσιαστικού νόμου, η οποία εκδίδεται από τις δημοτικές αρχές βάσει των σχετικών νόμων, όπως ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων και ρυθμίζει θέματα όπως τη λειτουργία, τη συντήρηση και την εκμετάλλευση των δικτύων ύδρευσης, καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τόσο του δήμου όσο και των υδροληπτών και θεσπίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την παροχή ύδατος στους καταναλωτές.

Με τον πρώτο λόγο, κατά το πρώτο σκέλος του, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο παραμόρφωσε : α) τα άρθρα 4 παρ.2 και 3 του κανονισμού ύδρευσης της αναιρεσίβλητης, όπως αυτός ίσχυσε έως 16-11-2017, που αφορούν την εγκατάσταση του υδρομετρητή σε καθορισμένη θέση της εσωτερικής εγκατάστασης και τη δυνατότητα μετατόπισής του,όταν δεν εξυπηρετεί πλέον τη λήψη της ένδειξης, τον έλεγχο ή τη συντήρηση αυτού, σε θέση που υποδεικνύει η υπηρεσία μέσα σε προθεσμία ενός μηνός, με το να δεχθεί ότι τα άρθρα αυτά τυγχάνουν εφαρμογής μόνο στα ακίνητα εντός σχεδίου πόλεως (και όχι στο επίδικο που ήταν εκτός σχεδίου πόλεως), χωρίς αυτό να αναγράφεται στον κανονισμό και β) το υπ' αρ. 34 άρθρο του ισχύοντος από 16-11-2017 και εφεξής κανονισμού ύδρευσης της αναιρεσίβλητης, με το να δεχθεί ότι ο εν λόγω κανονισμός ύδρευσης έχει αναδρομική ισχύ, αντίθετα απ' ό,τι το άνω άρθρο αναγράφει.

Ο λόγος αυτός όμως είναι απαράδεκτος, καθόσον, σύμφωνα με τα ανωτέρω λεχθέντα, ο κανονισμός ύδρευσης της αναιρεσείουσας περιέχει κανόνες δικαίου και συνεπώς, δεν συνιστά αποδεικτικό έγγραφο κατά την παραπάνω εκτεθείσα έννοια ώστε να επιδέχεται παραμόρφωση. Δ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνας που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 10/2011, ΑΠ 357/2023, ΑΠ 1406/2021).

Οι από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης ιδρύονται όταν υπάρχει ευθεία ή εκ πλαγίου, αντίστοιχα, παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον ο κανόνας αυτός αποτέλεσε τη μείζονα σκέψη του δικανικού συλλογισμού της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 831/2021, ΑΠ 1330/2001). Με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου, που προβάλλεται επικουρικά για την περίπτωση απόρριψης του πρώτου σκέλους του ίδιου λόγου, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ.2 και 3 του κανονισμού ύδρευσης της αναιρεσίβλητης, όπως αυτός ίσχυσε έως 16-11-2017, καθώς και του άρθρου 34 του ισχύοντος από 16-11-2017 και εφεξής κανονισμού ύδρευσης της αναιρεσίβλητης, με το να δεχθεί εσφαλμένα και με αντιφατικές παραδοχές ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη δεν όφειλε να μετατοπίσει το υδρόμετρο που εξυπηρετούσε την εγκατάστασή της, το οποίο είχε τοποθετήσει στον κόμβο Άσπρων Χωμάτων, καίτοι δεν παρείχε πλέον αξιόπιστες ενδείξεις.

Ο λόγος αυτός είναι, σύμφωνα με τα ανωτέρω λεχθέντα απαράδεκτος, αφενός μεν διότι, οι προαναφερόμενες διατάξεις δεν αποτέλεσαν τη μείζονα σκέψη του δικανικού συλλογισμού της προσβαλλόμενης απόφασης, που έκρινε επί του αιτήματος της αγωγής για αναγνώριση της ανυπαρξίας οφειλής της ενάγουσας προς την εναγομένη, κατ' άρθρο 70 ΚΠολΔ και αφετέρου διότι, υπό την επίφαση των παραπάνω αναιρετικών πλημμελειών πλήττεται απαραδέκτως η κρίση επί της ουσίας του Εφετείου, που αφορά το αξιόπιστο των ενδείξεων του άνω υδρομετρητή της παροχής ύδρευσης της αναιρεσείουσας.

Κατ' ακολουθίαν, αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, λόγω της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας αυτής (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11-10-2021 αίτηση για αναίρεση της υπ' αρ. 224/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2025.ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2025.Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης