Supreme Court partially allows appeal against Social Security Fund, ordering payment to private lab while dismissing claim against National Health Organization.

Απόφαση 1987 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1987/2025ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥΑ1' Πολιτικό ΤμήμαΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη και Στυλιανή Μπλέτα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ.

Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:Του καλούντος - εκκαλούντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.Των καθ' ων η κλήση - εφεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ - ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", τέως "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ - MEDICON HELLAS Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "MEDICON HELLAS Α.Ε.", που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Μήτσιου και κατέθεσε προτάσεις, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ), το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Πρίτσα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 3) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "1η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ" (1η Δ.Υ.Π.Ε.

Αττικής), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/9/2011 αγωγή της πρώτης ήδη καθ' ης η κλήση - εφεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5159/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 2476/2016 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το τρίτο ήδη αναιρεσίβλητο με την από 16/1/2017 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 465/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 2476/2016 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Ακολούθως, εκδόθηκε η 3917/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζήτησε εκ νέου το καλούν - εκκαλούν με την από 11/11/2021 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 757/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 3917/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και διέταξε την διακράτηση της υπόθεσης προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση ενώπιόν του.

Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση το ήδη καλούν - εκκαλούν με την από 10/7/2023 κλήση του.Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΑπό τις συνδυασμένες διατάξεις, των δύο τελευταίων εδαφίων της παρ. 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015, που ορίζουν ότι, αν αναιρεθεί η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση μετά από πρώτη αναίρεση, δεν γίνεται δεύτερη παραπομπή, αλλά ο Άρειος Πάγος "δικάζει αυτός την ουσία της υπόθεσης.

Στην περίπτωση αυτή η υπόθεση εισάγεται με κλήση στο ίδιο τμήμα", της παραγράφου 2 του άρθρου 570 ΚΠολΔ, κατά την οποία "νέοι ισχυρισμοί των διαδίκων και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης από τον Άρειο Πάγο μετά την αναίρεση υποβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για τα δικαστήρια της ουσίας" και της παρ. 2 του άρθρου 581 του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015 σύμφωνα με την οποία "η υπόθεση συζητείται στο δικαστήριο της παραπομπής μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση και αφού κατατεθούν προτάσεις, κατά το άρθρο 524 παράγραφος 1 εδάφιο β' ΚΠολΔ", προκύπτουν τα εξής:

Σε περίπτωση δεύτερης αναιρετικής απόφασης για την ίδια υπόθεση, ο Άρειος Πάγος δεν έχει τη δυνατότητα εκ νέου παραπομπής στο δικαστήριο της ουσίας, αλλά οφείλει να κρατήσει και να δικάσει ο ίδιος την υπόθεση κατ' ουσίαν λειτουργώντας ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Δεν προχωρεί όμως αμέσως μετά την αναίρεση της απόφασης στην ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης, έστω και αν οι διάδικοι, ενόψει της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης και υπό την προϋπόθεση παραδοχής αυτής, έχουν καταθέσει προτάσεις και για την ουσία της υπόθεσης, αφού δεν υφίσταται και δεν νοείται, υπό την ισχύ των προαναφερόμενων διατάξεων, ενοποιημένο στάδιο συζήτησης της αίτησης αναίρεσης και της ουσίας της υπόθεσης, αλλά στην περίπτωση αυτή η υπόθεση εισάγεται με κλήση στο ίδιο τμήμα.

Το αναιρετικό τμήμα, το οποίο, όταν δικάζει κατ' ουσία την υπόθεση, οφείλει να τηρεί και τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 581 παρ.2 και 570 παρ.2 του ΚΠολΔ, συζητεί την υπόθεση μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση, αφού όμως κατατεθούν προτάσεις, σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρθρου 524 παράγραφος 1 εδάφιο β' ΚΠολΔ και αφού μετά την αναίρεση παρασχεθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να υποβάλουν νέους ισχυρισμούς και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης, σύμφωνα με τις ισχύουσες για τα δικαστήρια της ουσίας διατάξεις.

Έτσι, για την εκπλήρωση της επιβαλλόμενης στον Άρειο Πάγο, από τη διάταξη του τελευταίου εδαφίου της παρ.3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ, υποχρέωσης για εκδίκαση, μετά από δεύτερη αναίρεση, της υπόθεσης κατ' ουσίαν, θα πρέπει να λάβει χώρα νέα συζήτηση της υπόθεσης, μετά την έκδοση της αναιρετικής απόφασης, ενώπιον του αναιρετικού τμήματος, το οποίο δικάζει πλέον ως δικαστήριο ουσίας, ύστερα από κλήση του επιμελέστερου από τους διαδίκους, σύμφωνα με τις προβλέψεις της διάταξης του άρθρου 581 παρ.1 του ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και στην περίπτωση αυτή (339/2024, 1450/2022, 1794/2022, 1196/2020).

Εξάλλου, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 579 παρ. 1 ΚΠολΔ, "Αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο, εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση.

Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται, εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν". Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι, αν η απόφαση αναιρεθεί στο σύνολο της, αποβάλλει πλήρως την ισχύ της και δεν παράγει δεδικασμένο για οποιοδήποτε ζήτημα κρίθηκε με αυτή, οι δε διάδικοι επανέρχονται στην πριν από την έκδοση της κατάσταση.

Στο σύνολο της θεωρείται ότι αναιρείται η απόφαση, όταν η αναιρετική, κατά το διατακτικό της, δεν περιορίζει με σχετική διάταξη την αναίρεση σε ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της όλης δίκης ή ως προς μερικούς μόνο από τους διαδίκους (ΟλΑΠ 27/2007). Ο προσδιορισμός του σταδίου, από το οποίο αρχίζει η ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής διαδικασία, γίνεται με βάση την αρχή ότι οι διάδικοι, μετά την αναίρεση της απόφασης, επανέρχονται δικονομικώς στην, κατά το χρόνο της τελευταίας συζήτησης υπάρχουσα κατάσταση.Συνεπώς, κατά τη νέα εκδίκαση της έφεσης, οι διάδικοι επανέρχονται στη θέση που ήταν πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση και η έφεση επανεξετάζεται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αναιρετική απόφαση, αφού κατατεθούν προτάσεις, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 524 παρ.1 ΚΠολΔ, και αφού παρασχεθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να υποβάλουν νέους ισχυρισμούς και νέα αποδεικτικά μέσα για την ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης, σύμφωνα με τις ισχύουσες για τα δικαστήρια της ουσίας διατάξεις (ΑΠ 84/2017).

Νόμιμα φέρεται ενώπιον του τμήματος αυτού για νέα συζήτηση η ένδικη υπόθεση, μετά από δεύτερη αναίρεση, με την από 10-7-2023 (αρ. εκθ. καταθ. δικ. 86/12-7-2023) κλήση της εφεσίβλητης - ενάγουσας, σύμφωνα με το άρθρο 581 παρ. 1 ΚΠολΔ, μετά την έκδοση της με αριθ. 757/2023 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αναιρέθηκε η με αριθ. 3917/2021 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και κρατήθηκε η υπόθεση για ουσιαστική εκδίκαση από το παρόν Δικαστήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της προκειμένης δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 27.09.2011 (αριθ.κατ. 161759/12467/28.09.2011) αγωγή της η ενάγουσα και ήδη πρώτη των αναιρεσιβλήτων ανώνυμη εταιρεία με την αρχική επωνυμία "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ - MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και ήδη "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ - ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" στρεφόμενη κατά του πρώην Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ζήτησε, μετά από παραδεκτό περιορισμό του αγωγικού αιτήματος, να υποχρεωθεί το τελευταίο να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 17.470,56 ευρώ, ως τίμημα των διαδοχικών συμβάσεων πώλησης αντιδραστηρίων και αναλώσιμων υλικών για τους βιοχημικούς αναλυτές της Τοπικής Μονάδας Υγείας Ζωγράφου του "ΙΚΑ-ΕΤΑΜ", που κατάρτισε με το εν λόγω εναγόμενο, κατά το χρονικό διάστημα από 05-05-2011 έως 31.08.2011.

Κατά τη συζήτηση της ως άνω αγωγής παρέστησαν, ως διάδοχοι του εναγομένου, το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής) και ήδη τρίτο των αναιρεσιβλήτων, καθώς και το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και ήδη αναιρεσείον, και η εκκρεμής δίκη συνεχίσθηκε με τα ως άνω Ν.Π.Δ.Δ.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 5159/2015 οριστική απόφασή του, αφενός απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη ως προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησής του, αφετέρου έκανε δεκτή αυτήν (αγωγή) ως κατά νόμον και κατ' ουσίαν βάσιμη ως προς την 1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής, υποχρεώνοντας την τελευταία στην καταβολή προς την ενάγουσα του ως άνω αιτηθέντος συνολικού ποσού των 17.470,56 ευρώ, νομιμότοκα κατά τις εκεί διακρίσεις.

Κατά της αποφάσεως αυτής, το ηττηθέν εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. και ήδη τρίτο των αναιρεσιβλήτων άσκησε την από 08.10.2015 (αριθμ. έκθ. κατάθ. 5913/12.10.2015) έφεσή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 2476/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση. Στη συνέχεια, κατά της εν λόγω αποφάσεως, το παραπάνω ηττηθέν εναγόμενο άσκησε την από 16.01.2017 (ειδ.

αριθμ. κατάθ. 17/16.01.2017) αίτηση αναίρεσης, στρεφόμενη κατά της ως άνω ανώνυμης εταιρείας "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ - MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)". Κατά τη συζήτηση της αίτησης, στη δικάσιμο της 22.10.2018, δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο η πρώτη αναιρεσίβλητη, ενώ το δεύτερο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Εμφανίστηκε δε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Δημήτριος Κουκούλας, ο οποίος δήλωσε ότι παρίσταται το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", ως καθολικός διάδοχος του δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", το οποίο και εκπροσωπείται από τον ίδιο, και συνεχίζει τη δίκη.

Με την 465/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε μεν η αίτηση αναίρεσης ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ - MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", ως απαράδεκτη, επειδή με το μοναδικό της λόγο το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ.

Αττικής) προέβαλε έλλειψη της παθητικής του νομιμοποίησης ως προς την άνω υπόθεση για την καταβολή του οφειλομένου τιμήματος, ο λόγος δε αυτός έπληττε μόνο εκείνο το μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης με το οποίο έγινε δεκτό ότι υπόχρεο για την άνω καταβολή είναι το αναιρεσείον και δεν έπληττε την άνω απόφαση ως προς τη δικαιούχο του τιμήματος, το ύψος και την καταβολή του, ενώ έγινε δεκτή, ως προς το δεύτερο αναιρεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και αναιρέθηκε η προαναφερθείσα 2476/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, και δη για τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ λόγο, επειδή εσφαλμένα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι για την πληρωμή των προμηθειών υλικών των νοσοκομείων μέχρι και την 31.12.2014, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή και των επίδικων που έλαβαν χώρα το έτος 2011, ήταν υπόχρεο το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής),και όχι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, ήδη δε το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", το οποίο και συνέχισε την εν λόγω εκκρεμή δίκη του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως καθολικός διάδοχος αυτού, δυνάμει του άρθρου 97 Ν.4486/2017, με το οποίο αντικαταστάθηκε η διάταξη της παρ.4 του άρθρου 52 Ν.4430/2016, και το οποίο ορίζει ότι οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονται από ΦΚΑ μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ, ενώ εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ.

Δηλαδή με την ως άνω απόφαση του Αρείου Πάγου λύθηκε το νομικό ζήτημα της παθητικής νομιμοποίησης στη δίκη του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και ήδη του ΕΦΚΑ, ως καθολικού διαδόχου αυτού, οι οποίοι νομιμοποιούνταν παθητικά ενώ η 1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής, στερούνταν τέτοιας (παθητικής) νομιμοποίησης, καθόσον κρίθηκε ότι δυνάμει του Ν.4238/2014 οι ένδικες δαπάνες που αφορούσαν και πραγματοποιήθηκαν το έτος 2011 βάρυναν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που ήταν υπόχρεος μέχρι την 31.12.2014, και ήδη τον καθολικό διάδοχο αυτού ως άνω Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", ενώ οι Δ.Υ.ΠΕ. επιβαρύνονταν με τις σχετικές δαπάνες που αφορούσαν το χρονικό διάστημα από 01.01.2015. Στη συνέχεια, η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ - ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", τέως "ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ - MEDICON HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", επανέφερε την ως άνω από 08.10.2015 (αριθμ.

έκθ. κατάθ. 5913/12.10.2015) έφεση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής) προς συζήτηση στο Εφετείο Αθηνών, με την υπ' αριθμ. έκθ. κατάθ. 1059/Ε.Α.Κ. 776/10.2.2021 κλήση της. Η ως άνω κλήση στρεφόταν κατά του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ.

Αττικής) και του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", ως οιονεί καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον οιονεί καθολικό του διάδοχο, Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ(e-Ε.Φ.Κ.Α.)", όπως μετονομάστηκε από 01.03.2020 με το άρθρο 1 του Ν.4670/2020, από "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ"(Ε.Φ.Κ.Α.), ο οποίος και παρέστη κατά τη συζήτηση.

Επί της ως άνω έφεσης, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 3917/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ως δικαστηρίου της παραπομπής, στο οποίο παραπέμφθηκε μετά την αναίρεση, για περαιτέρω συζήτηση η υπόθεση, η οποία έκανε δεκτή κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 5159/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κράτησε την υπόθεση και επαναδικάζοντας την αγωγή, απέρριψε αυτήν ως προς το εκκαλούν και ήδη τρίτο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής) και δέχτηκε αυτήν, ως και κατ' ουσίαν βάσιμη ως προς το εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", υποχρεώνοντας αυτό να καταβάλει στην ενάγουσα-εφεσίβλητη και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία το συνολικό ποσό των 17.470,56 ευρώ, νομιμότοκα κατά τις εκεί διακρίσεις.

Κατά της απόφασης αυτής το εφεσίβλητο - εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" άσκησε την από 11-11-2021 αίτηση αναιρέσεως, προβάλλοντας με τον πρώτο λόγο αυτής πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 18 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενο ότι το Εφετείο δεν συμμορφώθηκε με την υπ' αριθ. 465/2019 αναιρετική απόφαση και με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της πλημμέλειας εκ των άρθρων 559 αρ. 14 και 19, αντίστοιχα, του ΚΠολΔ.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η με αριθ. 757/2023 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτός ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, από τον αρ. 18 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το Εφετείο δεν συμμορφώθηκε με την ως άνω υπ' αριθμ. 465/2019 αναιρετική απόφαση. Και τούτο διότι, η δέσμευση του δικαστηρίου της παραπομπής εξηντλείτο στα νομικά θέματα που επέλυσε η αναιρετική απόφαση, δηλαδή στο ότι στην προκειμένη περίπτωση:

α) εφαρμοστέα είναι η διάταξη του άρθρου 97 του Ν.4486/ 2017, με την οποία αντικαταστάθηκε η διάταξη της παρ.4 του άρθρου 52 του Ν.4430/2016, σύμφωνα με την οποία οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από ΦΚΑ μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α., ενώ εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.

χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α. Από τις άνω δε διατάξεις εξαιρέθηκαν μόνο οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς συγκεκριμένους οργανισμούς(Ο.Π.Α.Δ., Πρώην Οίκος του Ναύτου, ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εξακολουθούν να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., β) ο Ε.Φ.Κ.Α., ο οποίος παρέστη κατά τη συζήτηση της από 16.01.2017 αίτησης αναίρεσης του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής), και δήλωσε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου ότι συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως καθολικός διάδοχος αυτού, να συνεχίσει την εκκρεμή δίκη, αφού υπεισήλθε στη θέση του τελευταίου, ήτοι του τότε δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, και ως εκ τούτου ο εν λόγω Οργανισμός να αποβληθεί σιωπηρά από την εκκρεμή δίκη και γ) για την πληρωμή των επίδικων υλικών, που έλαβαν χώρα το έτος 2011, είναι υπόχρεος, πλέον, ο Ε.Φ.Κ.Α., εφόσον η ένδικη διαφορά αφορά τιμολόγια πωλήσεως υλικών που εκδόθηκαν πριν την 1η-1-2015, αλλ' ούτε και ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς κάποιον από τους προαναφερθέντες συγκεκριμένους οργανισμούς, οι οποίες εξακολουθούν να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.Συνεπώς, εφόσον το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, ως δικαστήριο της παραπομπής, επανεκδικάζοντας την έφεση, ως προς το τότε εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", δέχθηκε, εσφαλμένα, ότι ο εν λόγω αναιρεσείων Οργανισμός νομιμοποιείται παθητικά και ότι είναι υπόχρεος προς πληρωμή του επίδικου ποσού, και όχι το υπόχρεο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Ε.Φ.Κ.Α.)" (και ήδη Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-Ε.Φ.Κ.Α.)", όπως μετονομάστηκε από 01.03.2020 με το άρθρο 1 του Ν.4670/2020), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)"(και του τελευταίου ως οιονεί καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), έκρινε πέρα από τα όρια της αναιρετικής απόφασης και ως εκ τούτου υπέπεσε στην αποδιδόμενη εκ του άρθρου 559 αρ.18 ΚΠολΔ πλημμέλεια.

Με βάση τα παραπάνω, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και, ενόψει του ότι επρόκειτο για δεύτερη αναίρεση, κρατήθηκε η υπόθεση, κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, προς ουσιαστική εκδίκαση στο τμήμα τούτο σε νέα συζήτηση. Σε εκτέλεση της παραπάνω αναιρετικής αποφάσεως (757/2023) η υπόθεση εισάγεται με την προαναφερθείσα κλήση της εφεσίβλητης - ενάγουσας ενώπιον του τμήματος αυτού προκειμένου να συζητηθεί αυτή κατ' ουσίαν, εντός πάντα των διαγραφομένων από την εν λόγω απόφαση ορίων.

Κατόπιν αυτών, οι διάδικοι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, επανέρχονται στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν από την έκδοση της αναιρεθείσας απόφασης και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ` ουσίαν η υπόθεση, με σημείο εκκίνησης της διαδικασίας ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής την έρευνα της παθητικής νομιμοποίησης των διαδίκων (1η Δ.Υ.Π.Ε.

Αττικής, Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και ΕΦΚΑ) στη δίκη, διάταξη ως προς την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση με την με αριθμό 757/2023 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Από την εκτίμηση των εγγράφων που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά. Η ενάγουσα εταιρεία που δραστηριοποιείται στην εμπορία αυτόματων συσκευών ανάλυσης (αναλυτών) στον τομέα της βιοχημείας, αιματολογίας και στην εμπορία βιοχημικών και αιματολογικών αντιδραστηρίων που διατίθενται στα νοσοκομεία, και η οποία στο παρελθόν, δυνάμει διοικητικής σύμβασης είχε αναλάβει τη χορήγηση αναλώσιμων υλικών και αντιδραστηρίων για βιοχημικούς αναλυτές του αρχικού εναγόμενου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., μετά τη λήξη της οποίας την 9η-3-2011, κατήρτισε με το ίδιο εναγόμενο νομικό πρόσωπο, εκτός των πλαισίων της διοικητικής σύμβασης, διαδοχικές συμβάσεις πώλησης των ως άνω ειδών της εμπορίας της.

Οι συμβάσεις αυτές καταρτίστηκαν μετά από έγγραφες παραγγελίες του διευθυντή της τοπικής μονάδας υγείας Ι.Κ.Α. Ζωγράφου. Ειδικότερα το αρχικό εναγόμενο, καθολικός διάδοχος του οποίου από 1-1-2012 κατέστη ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και από 1-1-2015 η Ιη Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής, ήδη εκκαλούν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, όσον αφορά την τοπική μονάδα υγείας Ι.Κ.Α.

Ζωγράφου, κατά το ν.δ.2592/1953, σε συνδ. με άρθρο Ι παρ.2 του ν.2889/2001 και άρθρο 7 του ν.3329/2005, προμηθεύτηκε από την ενάγουσα εταιρεία, ήδη εφεσίβλητη, δυνάμει 14 διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεων που καταρτίσθηκαν, κατά το χρονικό διάστημα από 5-5-2011 έως 3 1-8-2011 , διάφορα ιατρικά υλικά απαραίτητα για τη λειτουργία του μικροβιολογικού εργαστηρίου της παραπάνω μονάδας υγείας, αντί συνολικού τιμήματος μετά του αναλογούντος Φ.Π.Α. 22.267,86 ευρώ, δυνάμει σχετικών τιμολογίων, τα οποία εξέδιδε η ενάγουσα κατά την ημερομηνία της εκάστοτε παραλαβής των πωληθέντων ειδών, στα οποία το κάθε τιμολόγιο αφορά, και η οποία συμπίπτει με την αναγραφόμενη στο καθένα από αυτά ημερομηνία, όπου αναγράφεται το είδος, η ποσότητα και η τιμή μονάδας των πωληθέντων ειδών και η αξία του Φ,Π.Α.

Από το παραπάνω ποσό, λόγω μερικής καταβολής μετά την άσκηση της αγωγής, οφείλεται εν τέλει το ποσό των 17.470,56€, το οποίο ουδέποτε κατέβαλε το αρχικό εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., παρά τη συμβατική του υποχρέωση που απορρέει από τις πια πάνω διαδοχικές έγκυρες συμβάσεις πώλησης και μολονότι η ενάγουσα εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις.

Το ανωτέρω ποσό οφείλεται νομιμοτόκως από την επομένη της παρέλευσης των 60 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου τιμολογίου-δελτίου αποστολής, λαμβάνοντας ως επιτόκιο υπερημερίας το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ,) στην πιο πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησης, η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου, προσαυξημένο κατά 7 εκατοστιαίες μονάδες.

Όλα τα ανωτέρω κρίθηκαν με ισχύ δεδικασμένου που απορρέει από την 2476/2-11-2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Υπόχρεο όμως, για την καταβολή του ποσού των 17.470,56€ είναι το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Ε.Φ.Κ.Α.)" (και ήδη Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-Ε.Φ.Κ.Α.)", όπως μετονομάστηκε από 01.03.2020 με το άρθρο 1 του Ν.4670/2020), ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)"(και του τελευταίου ως οιονεί καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), δεδομένου ότι οι ένδικες δαπάνες πραγματοποιήθηκαν, κατά το χρονικό διάστημα από 5-5-2011 έως 31-8-2011, και όχι το εκκαλούν Ν.Π.Δ.Δ. " Ιη Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής", το οποίο θα ευθυνόταν, μόνο αν οι σχετικές δαπάνες αφορούσαν χρονικό διάστημα από 1-1-2015 και μετά.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλούμενη απόφασή του, κατέληξε σε αντίθετη κρίση, αφενός απορρίπτοντας την αγωγή ως απαράδεκτη, ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης του Ν.Π.Δ.Δ. "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", και αφετέρου δεχόμενο την αγωγή ως προς το εκκαλούν Ν.Π.Δ.Δ., "Ιη Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής", υποχρεώνοντας το τελευταίο στην καταβολή του ανωτέρω ποσού, έσφαλε ως προς την εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου.

Γι' αυτό, κατά παραδοχή ως νόμιμου και ως κατ' ουσία βάσιμου του σχετικού λόγου της έφεσης, η οποία έχει γίνει τυπικά δεκτή με την 2476/2016 αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, πρέπει, κατ' άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη 5159/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στη συνέχεια δε, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν δικαστήριο, να δικαστεί κατ' ουσία και αφενός να απορριφθεί η αγωγή ως προς το εκκαλούν "Ιη Δ.Υ.ΠΕ.

Αττικής", ελλείψει παθητικής νομιμοποίησής του, και αφετέρου να γίνει δεκτή η αγωγή ως προς το ως άνω εφεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-Ε.Φ.Κ.Α.)" και να υποχρεωθεί αυτό να καταβάλει στην ενάγουσα -εφεσίβλητη εταιρεία το συνολικό ποσό των 17.470,56€, νομιμοτόκως από την επομένη της παρέλευσης των 60 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου δελτίου αποστολής, λαμβάνοντας ως επιτόκιο υπερημερίας το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.) στην πιο πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησης, η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου, προσαυξημένο κατά 7 εκατοστιαίες μονάδες.

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας των νομικών κανόνων που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 εδ.2, 183 ΚΠολΔ).ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.Δέχεται κατ' ουσίαν την έφεση. Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 5159/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει κατ' ουσίαν την από 27/9/2011 (αριθ. κατάθεσης 161759/12467/2011) αγωγή. Δέχεται αυτή ως προς το εφεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-Ε.Φ.Κ.Α.)".Υποχρεώνει το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (e-Ε.Φ.Κ.Α.)" να καταβάλει στην ενάγουσα -εφεσίβλητη εταιρεία το συνολικό ποσό των δεκαεπτά χιλιάδων τετρακοσίων εβδομήντα ευρώ και πενήντα έξι λεπτών (17.470,56) ευρώ, νομιμοτόκως από την επομένη της παρέλευσης των 60 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου δελτίου αποστολής, λαμβάνοντας ως επιτόκιο υπερημερίας το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.) στην πιο πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησης, η οποία πραγματοποιείται πριν από την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του οικείου εξαμήνου, προσαυξημένο κατά 7 εκατοστιαίες μονάδες.

Συμψηφίζει μεταξύ απάντων των διαδίκων τα δικαστικά τους έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαΐου 2025.ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2025.Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης