1986/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1986 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1986/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου - Εισηγήτρια και Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας, περί αναιρέσεως της 422/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας,με κατηγορουμένη την Κ. Π. του Α., κατοίκου ..., που δεν παρέστη και με πολιτικώς ενάγοντα τον Μ. Τ. Κ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 4/9-7-2018 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1004/2018.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά το άρθρο 5 13 παρ. 1 εδ. γ' Κ.Ποιν.Δ., ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155 - 161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166. Κατά το άρθρο 515 παρ. 2 εδ. α του ίδιου Κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση εμφανισθεί, η συζήτηση γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ακόμα και αν κάποιος απ'αυτούς δεν εμφανίσθηκε.

2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα υπό ημερομηνία 27 και 29/8/2018 αποδεικτικά, επίδοσης των Αρχιφυλάκων Α. Σ. και Κ. Μ. του Α.Τ. Χαλκίδας και Ερέτριας αντίστοιχα, ο πολιτικώς ενάγων και η κατηγορούμενη κλητεύθηκαν από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, (ο πρώτος με θυροκόλληση και η δεύτερη με επίδοση στον σύνοικο αδελφό της αρ. 155 παρ. 1 παρ. 1 εδ. β, παρ. 2 εδ. β Κ.Π.Δ.) για να εμφανισθούν στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, πλην όμως δεν εμφανίσθηκαν κατ' αυτήν και την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

Πρέπει, επομένως, η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας να προχωρήσει σαν να είχαν και αυτοί εμφανισθεί.

Με την διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. α Κ.Π.Δ. ορίζεται "Όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση ...", μ'αυτήν του άρθρου 505 παρ. 1 στοιχ. δ (ορίζεται) "... αναίρεση μπορούν να ζητήσουν ... Ο εισαγγελέας εφετών για την αποφάσεις του εφετείου και τις αποφάσεις των μικτών ορκωτών και των τριμελών και μονομελών πλημμελειοδικείων που ανήκουν στην περιφέρειά του". Η προθεσμία δε για την άσκηση αναίρεσης από τον τελευταίο από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1 εδα, 473 παρ. 1, 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι είναι δέκα (10) ημερών. Επομένως, η υπό κρίση με αρ. εκθ. καταθ. του γραμματέως του Πρωτοδικείου Χαλκίδας 4/9-7-2018 αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας για αναίρεση της υπ'αριθμ. 422/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας κατά την διάταξη της που έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, η οποία καταχωρήθηκε στο οικείο βιβλίο στις 9-7-2018, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κι εντεύθεν πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω η βασιμότητα του μοναδικού προβλεπόμενου από την διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. ε λόγου της.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 111 παρ. 1 ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία για τα πλημμελήματα είναι πενταετής (άρθρο 111 παρ. 3 ΠΚ) και αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, εκτός αν ορίζεται άλλως (άρθρο 112 ΠΚ). Από το άρθρο 113 ΠΚ, εξάλλου, που προβλέπει το θεσμό της αναστολής της παραγραφής, και με το οποίο ορίζεται "1.

Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρόνο, σύμφωνα με τη διάταξη νόμου, δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη. 2. Επίσης, η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση. 3. Η κατά τις προηγούμενες παραγράφους αναστολή δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από πέντε (5) χρόνια για τα κακουργήματα, τρία (3) χρόνια για τα πλημμελήματα και ένα (1) χρόνο για τα πταίσματα.

Ο χρονικός περιορισμός της αναστολής δεν ισχύει οσάκις η αναβολή ή αναστολή της ποινικής δίωξης έλαβε χώρα κατ'εφαρμογή των άρθρων 30 παρ. 2 και 59 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας" προκύπτει, ότι η αναστολή διακρίνεται: α) σε αναστολή έναρξης ή εξακολούθησης της παραγραφής λόγω νομικής αδυναμίας έναρξης ή εξακολούθησης της ποινικής δίωξης (παρ. 1), η οποία αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες η ποινική δίωξη δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει με βάση τις προβλέψεις του νόμου ή με βάση απόφαση οργάνου της εκτελεστικής ή δικαστικής εξουσίας, εφόσον όμως στην τελευταία αυτή περίπτωση υπάρχει ρητή πρόβλεψη του νόμου για υποχρεωτική αναβολή ή αναστολή της διαδικασίας με τη διαπίστωση της συνδρομής ορισμένων προϋποθέσεων, οπότε αναστέλλεται αντίστοιχα και η προθεσμία της παραγραφής, ακριβώς εξαιτίας της πιο πάνω νομικής αδυναμίας δίωξης του εγκλήματος και β) σε αναστολή επιδικίας (παρ. 2), η οποία αφορά την αναστολή της παραγραφής για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία, η οποία αρχίζει, κατ' άρθρα 320, 321, 339, 340 και 343 ΚΠΔ, είτε με την έγκυρη επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος ή κλήσης, είτε με την εμφάνιση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και τη μη εναντίωσή του στη συζήτηση της υπόθεσης (ΑΠ 170/2017, 51/2011, ΑΠ 558/2010) και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση.

Περίπτωση αναστολής έναρξης ή εξακολούθησης της παραγραφής λόγω νομικής αδυναμίας έναρξης ή εξακολούθησης της ποινικής δίωξης, συνεπαγόμενη την κατά το άρθρο 113 παρ. 1 ΠΚ αναστολή της προθεσμίας της παραγραφής, γιατί και στην περίπτωση αυτή η αναστολή της παραγραφής στηρίζεται σε διάταξη νόμου (ΑΠ 1584/2004) συνιστά, μεταξύ άλλων, και η προβλεπόμενη στο άρθρο 59 παρ. 2 ΚΠΔ (ως το εν λόγω άρθρο αντικ.

με το αρθρ. 6 Ν. 3346/2005), υποχρεωτική αναβολή, με πράξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του εισαγγελέα εφετών, κάθε περαιτέρω ενέργειας, μετά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, αναφορικά με τα αποκλειστικά απαριθμούμενα στην εν λόγω διάταξη αδικήματα των άρθρων 224, 225τταρ.1 περ.α', και 2 εδάφιο α', 229,362, 363 και 364 ΠΚ, έως το τέλος της ποινικής δίωξης για το προδικαστικό ζήτημα (ΑΠ 256/2017) που αποτέλεσε το λόγο της αναβολής, η οποία μάλιστα, μετά την αντικατάσταση της παρ. 3 του άρθρου 113 ΠΚ με το άρθρ. 25 Ν. 3346/2005, είναι χρονικά απεριόριστη (ήτοι δεν υπόκειται στον χρονικό περιορισμό των τριών ετών για τα πλημμελήματα που προβλέπει το εδάφιο α' της παρ. 3 του άρθρου 113 ΠΚ).

Η εν λόγω ρύθμιση του άρθρου 59 παρ. 2 ΚΠΔ υπαγορεύτηκε από την ανάγκη εξάλειψης του φαινομένου του σχηματισμού ατέρμονων ποινικών δικών με αφορμή μία και μοναδική αρχική δίκη, σκοπώντας στην αποσυμφόρηση των πινακίων των δικαστηρίων και παράλληλα στην αποφυγή άσκοπης ταλαιπωρίας των πολιτών (βλ. την Αιτιολογική Έκθεση του Ν. 3346/2005).

Η ως άνω αναστολή της παραγραφής διαρκεί μέχρι την παύση του λόγου της, δηλαδή μέχρι τον με οποιονδήποτε τρόπο αμετάκλητο τερματισμό της δίκης επί του προδικαστικού ζητήματος, που αποτέλεσε το λόγο αναβολής της κύριας υπόθεσης, από το χρονικό δε αυτό σημείο και μετά συνεχίζεται η παραγραφή, χωρίς να υπολογίζεται στην προθεσμία παραγραφής το χρονικό διάστημα από την κατ'άρθρον 59ΚΠΔ αναβολή μέχρι το πιο πάνω σημείο (ΑΠ 1584/2004,ό.π).

Συνεπώς, μετά την έκδοση αμετάκλητης απόφασης επί της αρχικής υπόθεσης, ο εισαγγελέας αποφασίζει για την περαιτέρω πορεία της δικογραφίας για ψευδή καταμήνυση, κλπ (ΑΠ1538/1995, ΠΧ ΜΣΤ'881).

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ.Ιστοιχ.Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως όπως αυτής του άρ.113ΠΚ. Εσφαλμένη δε ερμηνεία υπάρχει, όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόστηκε (ΟλΑΠ3/2008, 0λ1/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή για την έρευνα του λόγου αναίρεσης επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατόπιν της με Α.Β.Μ. Β 2012/677 μήνυσης του Μ. Κ. Τ. κατά της Κ. Π. του Α., παραγγέλθηκε και διεξήχθη προκαταρκτική εξέταση αναφορικά με το αποδιδόμενο στην ως άνω εγκαλούμενη ποινικό αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης (άρθρα 26 παρ. 1 εδ.

α', 27, 94 παρ. 1, 229 παρ. 1 και 3 ΠΚ), το οποίο φέρεται τελεσθέν στην … στις 24-11-2012, εις βάρος του ανωτέρω. Μετά τη νόμιμη περάτωση αυτής (προκαταρκτικής εξέτασης) αναβλήθηκε κατ' άρθρο 59 παρ. 2 ΚΠΔ με σχετική πράξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας, υπ. αριθμ.40/14-10-2013, κατόπιν και της από 11-11-2013 σύμφωνης γνώμης του Αντεισαγγελέα Εφετών Ευβοίας, κάθε περαιτέρω ενέργεια επί της εν λόγω μήνυσης έως το τέλος της ποινικής δίωξης επί της με ΑΒΜ ΗΦ 2012/66 προγενέστερης και αντίθετης έγκλησης της νυν μηνυομένης κατά του νυν μηνυτή, με βάση την οποία είχε ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του τελευταίου για τα αδικήματα της απόπειρας εκβίασης και εξύβρισης (άρθρα 26 παρ. 1 εδ.

α'27παρ.1, 42, 385 παρ.1περ.γ, 361παρ.1ΠΚ) και η υπόθεση εκδικαζόταν ενώπιον του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας στις 21-10-2016, ενόψει του γεγονότος ότι οι αποδιδόμενες στον νυν μηνυτή ως άνω κατηγορίες αποτελούσαν προδικαστικό ζήτημα για το παραπάνω ποινικό αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης, αφού στοιχείο για τη θεμελίωση αυτού αποτελεί η αναλήθεια των αποδιδόμενων στον εγκαλούντα κατηγοριών.

Με την υπ' αριθμ.3917/21-10-2016 απόφαση του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας ο κατά τα ανωτέρω παραπεμφθείς κατηγορούμενος της με ΑΒΜ ΗΦ2012/66 ποινικής δικογραφίας αθωώθηκε για την πράξη της απόπειρας εκβίασης, για δε την πράξη της εξύβρισης έπαυσε υφ' όρον η σε βάρος του ποινική δίωξη σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρου 8 παρ.1 του Ν. 4411/2016.

Η εν λόγω δε αθωωτική απόφαση κατέστη αμετάκλητη, μετά την άπρακτη παρέλευση της προβλεπόμενης από τα άρθρα 486 παρ. 1 στοιχ. γ' και 473 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ δεκαήμερης προθεσμίας από τη δημοσίευση της πιο πάνω απόφασης για την άσκηση έφεσης από τον Εισαγγελέα (Πλημμελειοδικών και Εφετών) κατά του απαλλακτικού της τουλάχιστον σκέλους, ήτοι την 31-10-2016, ενώ κατά το μέρος με το οποίο παύεται υφ' όρον η ποινική δίωξη για την πράξη της εξύβρισης, δεν είναι οριστική και δεν προσβάλλεται ούτε με αίτηση αναίρεσης (ΑΠ 1437/2006).

Σε κάθε περίπτωση με την από 30-6-2017 υπηρεσιακή βεβαίωση προκύπτει ότι δεν είχε αποσταλεί από τον αρμόδιο Γραμματέα του Αρείου Πάγου έκθεση αναίρεσης του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Κατόπιν των ανωτέρω, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκίδας συνέταξε το με στοιχεία Β 12/677 από 10-3-2018 κλητήριο θέσπισμα και παρέπεμψε την κατηγορούμενη Κ.

Π. να δικασθεί ενώπιον του Β' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας κατά τη δικάσιμο της 22-5-2018, ως υπαίτια της πράξης της ψευδούς καταμήνυσης, συνιστάμενης στο ότι: "Στην … στις 24.11.2012 εν γνώσει της καταμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα κατά τον ανωτέρω χρόνο και τόπο υπέβαλε ενώπιον του AT Ερέτριας μήνυση εις βάρος του Μ.

Τ. αναφέροντας ότι ο τελευταίος την ανωτέρω ημερομηνία την εξύβρισε και την απείλησε. Τα ως άνω όμως καταγγελθέντα ήταν ψευδή και η ίδια τελούσε εν γνώσει της αναληθείας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών ουδέποτε την εξύβρισε και την απείλησε. Στην πράξη δε αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξή του".

Το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη υπ. αριθμ. 422/22-5-2018 απόφασή του, αφού έκανε δεκτό τον προβληθέντα ισχυρισμό της υπεράσπισης της κατηγορουμένης περί αοριστίας του άνω κλητηρίου θεσπίσματος, ακύρωσε τούτο και στη συνέχει έπαυσε οριστικά την σε βάρος της κατηγορούμενης Κ. Π. του Α. ποινική δίωξη λόγω παραγραφής με το ακόλουθο, κατά πιστή μεταφορά, σκεπτικό και διατακτικό: "Από τις διατάξεις των άρθρων 173 τταρ.1, 174 τταρ.2, 320 τταρ.2, 321 παρ.1 στοιχ.

δ, και 4 του ΚΠοινΔ .προκύπτει ότι το κλητήριο θέσπισμα πρέπει να περιέχει μεταξύ άλλων στοιχείων τον ακριβή καθορισμό της πράξης για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, ώστε να μπορεί να προετοιμάσει την υπεράσπιση του, διαφορετικά υπάρχει σχετική ακυρότητα η οποία καλύπτεται , αν, εκείνος που κλητεύθηκε στη δίκη, εμφανιστεί και δεν προβάλλει αντιρρήσεις στην πρόοδο της δίκης ( ΑΠ 1647/2006 ΠοινΔ 2007 379, 2005/2001 ΠΧ ΝΒ 794).

Ειδικότερα πρέπει να περιέχει τα στοιχεία της πράξης που καθορίζονται από τη διάταξη του ουσιαστικού νόμου και δη τα στοιχεία που πληρούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος ( ΑΠ 431/2001 ΠΧ ΝΒ 31, 1055/98 ΠΧ ΜΘ 585) και εν προκειμένω να εξειδικεύεται η καταμηνυθείσα πράξη. Στο υπό κρίση ωστόσο κλητήριο όχι μόνο δεν εξειδικεύονται οι καταμηνυθείσες πράξεις αλλά επιπλέον , αφενός αναφέρεται εσφαλμένως πότε και πού έλαβε χώρα η πράξη της καταμηνηθείσας πράξεως της εξύβρισης, αφετέρου αναφέρεται πράξη άσχετη με την πράγματι καταμηνυθείσα και δη ότι η κατηγορουμένη τον καταμήνυσε για απειλή, ενώ τον καταμήνυσε για απόπειρα εκβίαση Ειδικότερα στο υπό κρίση κλητήριο θέσπισμα αναφέρεται "στην … στις 24-11-2012 εν γνώσει της κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα ανωτέρω τόπο και χρόνο υπέβαλλε ενώπιον του AT Ερέτριας μήνυση εις βάρος του Μ.

Τ. αναφέροντας ότι ο τελευταίος την ανωτέρω ημερομηνία την εξύβρισε και την απείλησε". Ωστόσο πέραν του ότι δεν περιγράφονται τα στοιχεία της πράξεως της εξυβρίσεως για την οποία φέρεται η κατηγορούμενη ότι καταμήνυσε ψευδώς τον μηνυτή στην υπό κρίση υπόθεση Μ. Τ., αναφέρεται επίσης εσφαλμένως ότι η καταμηνυθείσα πράξη της εξύβρισης έλαβε χώρα στην …στις 24.11.2012, ενώ έλαβε χώρα … στις 23.11.2012, ενώ επιπλέον δεν τον καταμήνυσε για απειλή αλλά για απόπειρα εκβίασης που φέρεται να τελέσθηκε όχι στην …αλλά στην …..

Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει σύμφωνα με τα άρθρα 174 παρ.2 και 321 του ΚΠοινΔ να κηρυχθεί άκυρο το κλητήριο θέσπισμα, δεκτού γενομένου του νομότυπα και ορισμένως προβληθέντος σχετικού αυτοτελούς ισχυρισμού της κατηγορουμένης.

Επίσης από τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 339, 340 και 343 ΚΠΔ προκύπτει ότι η κυρία διαδικασία στο ακροατήριο αρχίζει είτε με την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος ή της κλήσεως με τα οποία καλείται αυτός στο ακροατήριο, αδιαφόρως αν η υπόθεση αναβλήθηκε ή εκδικάσθηκε είτε με την εμφάνιση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και τη μη εναντίωση του στη συζήτηση της υποθέσεως.

Αν η επίδοση της κλήσεως ή του κλητηρίου θεσπίσματος είναι άκυρη δεν αρχίζει η κυρία διαδικασία και δεν επέρχεται αναστολή της παραγραφής που για τα πλημμελήματα είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κυρία διαδικασία και μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως περισσότερο από τρία έτη (άρθρα 111 παρ.1 και 3, 112και113παρ.1-3ΠΚ).Σύμφωνα δε με τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, εφόσον δε διαπιστώσει τη συμπλήρωσή της, οφείλει να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη (βλ. Α Π. 571/1995 ). Στην προκειμένη περίπτωση ενόψει του ότι η ψευδής καταμήνυση διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος και φέρεται ότι τελέσθηκε στις 24-11-2012, παρήλθε σύμφωνα με τα ανωτέρω έως το χρόνο διασκέψεως (22-5-2018) της παρούσας, διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας και ως εκ τούτου συμπληρώθηκε ο χρόνος της πενταετούς παραγραφής που προβλέπεται για τα πλημμελήματα, χωρίς να υπολογίζεται χρόνος αναστολής, αφού δεν είχε αρχίσει η κύρια διαδικασία, λόγω της ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος.

Ως εκ τούτου πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά της κατηγορουμένης για την ως άνω πράξη, λόγω παραγραφής. (ΑΠ 1465/2016 ΠοινΧρ 2017 306).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με παρούσα την κατηγορούμενη Κ. Π... Α., κατ. ....

Κηρύσσει άκυρο το κλητήριο θέσπισμα.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, του ότι, στην Ερέτρια Ευβοίας στις 24-11-2012 εν γνώσει της κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα ανωτέρω τόπο και χρόνο υπέβαλλε ενώπιον του AT Ερέτριας μήνυση εις βάρος του Μ. Τ. αναφέροντας ότι ο τελευταίος την ανωτέρω ημερομηνία την εξύβρισε και την απείλησε. Τα ως άνω καταγγελθέντα ήταν ψευδή και η ίδια τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών ουδέποτε την εξύβρισε και την απείλησε. Στην πράξη της δε αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του εγκαλούντος".

Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα εφάρμοσε τις προαναφερθείσες περί παραγραφής και αναστολής αυτής διατάξεις. Ειδικότερα δεν εξέτασε κι εντεύθεν δεν έλαβε υπόψη του το χρονικά απεριόριστο της αναστολής της προθεσμίας παραγραφής, αφού η αναβολή της ποινικής δίωξης έλαβε χώρα κατ'εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 59 παρ. 2 Κ.Π.Δ. 'Ετσι οδηγήθηκε στην εσφαλμένη κρίση ότι από την τέλεση της πράξης στις 24/11/2012 μέχρι τη συζήτηση ενώπιον του της υπόθεσης στις 22/5/2018 δεν επιδόθηκε έγκυρο κλητήριο θέσπισμα παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των πέντε (5) ετών και το αξιόποινο της πράξης εξοφλήθηκε με παραγραφή, μη συνυπολογίζοντας όμως σε αυτή (πενταετία) και τον διαδραμόντα χρόνο από την έγκριση της εισαγγελικής πράξης για αναστολή της ποινικής δίωξης κατ'άρθρ. 59 παρ. 2 Κ.Π.Δ. (11/11/2013) έως το αμετάκλητο πέρας της κύριας δίκης (31/10/2016), ήτοι χρονικό διάστημα 2 ετών, 11 μηνών και 20 ημερών, το οποίο κατά νόμον επιβάλλετο να επιμετρηθεί και κατ'αυτό να χωρήσει αναστολή της συμπλήρωσής της, με συνέπεια να μην έχει επέλθει παραγραφή της πράξης που εισήχθη προς εκδίκαση ενώπιόν του, ήτοι η προθεσμία της παραγραφής άρχισε από την 24/11/2012 (χρόνος τέλεσης της πράξης) και συνεχίσθηκε έως την 11/11/2013 (ημερομηνία έκδοσης της εγκριτικής Διάταξης επί της αναστολής του αντεισαγγελέα εφετών Ευβοίας), δηλαδή για χρονικό διάστημα 11 μηνών και 18 ημερών, στη συνέχεια διεκόπη για χρονικό διάστημα 2 ετών, 11 μηνών και 20 ημερών, κατά τα προεκτεθέντα, οπότε η συμπλήρωσή της έμελλε να επέλθει την 12/11/2020, τουτέστιν μετά το χρονικό διάστημα των 4 ετών και 12 ημερών που προκύπτει μετ'αφαίρεση από το χρονικό διάστημα των πέντε ετών (αυτό που επιφέρει άρση του αξιοποίνου λόγω παραγραφής) αυτού των 11 μηνών και 18 ημερών κατά το οποίο ο χρόνος αυτής λειτούργησε ως τοιούτος (παραγραφής) η αφετηρία του οποίου (υπολοίπου χρόνου παραγραφής) είναι η 31.10.2016 (αμετάκλητο κυρίας δίκης), η δε λήξη της (πενταετίας μετά τον συνυπολογισμό του χρόνου αναστολής) είναι η προαναφερθείσα ημερομηνία (12/11/2020).

Επομένως, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ μοναδικός λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη η πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των προαναφερθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το τμήμα της με το οποίο έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο τμήμα της, για νέα συζήτηση ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ'αρ. 422/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδος κατά το τμήμα της και την διάταξή της με την οποία έκρινε ότι "

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, του ότι, στην …στις 24-11-2012 εν γνώσει της κατεμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα στον ανωτέρω τόπο και χρόνο υπέβαλε ενώπιον του ΑΤ Ερέτριας μήνυση εις βάρος του Μ. Τ. αναφέροντας ότι ο τελευταίος την ανωτέρω ημερομηνία την εξύβρισε και την απείλησε. Τα ως άνω καταγγελθέντα ήταν ψευδή και η ίδια τελούσε εν γνώσει την αναλήθειας αυτών καθόσον στην πραγματικότητα ο εγκαλών ουδέποτε την εξύβρισε και την απείλησε. Στην πράξη της δε αυτή προέβη με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη του εγκαλούντος".

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο τμήμα της για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2018. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου 2018.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ