Supreme Court partially allows appeal against company subsidy denial due to shareholder intent to sell shares.

Απόφαση 1984 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1984/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου - Εισηγήτρια και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Απριλίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Τ. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Τσαντίνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλήτων: 1) Σ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., 2) Ν. Μ. του Χ., κατοίκου ..., 3) Α. Μ. του Μ., κατοίκου ... και 4) Δ. Π. του Ν., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Νικολαΐδου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-03-2018 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2688/2021 του ίδιου Δικαστηρίου και 4489/2023 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-03-2024 αίτησή του και τους από 14-03-2025 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 19.3.2024 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, με αριθμό 4489/2023 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) ως προς τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο των αναιρεσιβλήτων και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Παραδεκτοί εξ άλλου, ως προς τους αμέσως ανωτέρω διαδίκους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 37 του ν. 4842/2021, ως προς την έννοια της συζήτησης της αναίρεσης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 281 ΚΠολΔ και ισχύει από 1-1-2022, είναι και οι από 14.3.2025 πρόσθετοι λόγοι αυτής, οι οποίοι ασκήθηκαν εμπρόθεσμα με ιδιαίτερο δικόγραφο, που επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους παραπάνω αναιρεσιβλήτους (σχετ.

προσκ. με αριθμούς ....2025 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, Π. Ν. Ν.). Πρέπει, συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, να συνεκδικασθούν (αρθ. 246 ΚΠολΔ) και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο αυτών (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ). Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι αποτέλεσμα της παρακάτω διαδικαστικής διαδρομής, μετά παραδεκτή , για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των εγγράφων της δίκης, κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ:

Ο ήδη αναιρεσείων με την από 15.3.2018 αγωγή του κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων ζήτησε (μετά περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής του με την τροπή του σε εν όλω αναγνωριστικό) με την επίκληση δόλιας παραβίασης των συμφωνηθέντων, αδικοπρακτικής και εναντίον των χρηστών ηθών συμπεριφοράς των εναγομένων υπό την ιδιότητά τους ως μελών ΔΣ ανώνυμης εταιρείας, και ηθική του βλάβη, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να του καταβάλουν ως αποζημίωση το χρηματικό ποσό των 3.400.000 ευρώ και επικουρικά αυτό των 2.366.640 ευρώ, καθώς και χρηματική του ικανοποίηση ύψους 100.000 ευρώ, απάντων των ποσών νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής.

Επί της αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 2688/2021 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία θεώρησε την αγωγή ως μη ασκηθείσα ως προς τους πρώτο, δεύτερο και τέταρτο εναγομένους, εξ αιτίας της μη νόμιμης κλήτευσής τους ως κατοίκων εξωτερικού, και απέρριψε αυτή ως προς τον τρίτο των εναγομένων, ως αβάσιμη από ουσιαστική άποψη.

Μετά την άσκηση της από 5.1.2022 έφεσης από τον ηττηθέντα ενάγοντα, εκδόθηκε η με αριθμό 4489/2023 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (αναιρεσιβαλλομένη) η οποία αφού έκρινε ότι δεν υπήρξε νομότυπη η παραίτηση του εκκαλούντος από το δικόγραφο της έφεσης ως προς τον τέταρτο εφεσίβλητο (Δ. Π.) μη παράγουσα το αποτέλεσμα της αναδρομικής κατάργησης της διαδικαστικής πράξης της έφεσης ως προς αυτόν, ακολούθως, απέρριψε την έφεση ως προς τον δεύτερο των εφεσιβλήτων, ως προς τον οποίο πρωτοδίκως η αγωγή είχε θεωρηθεί ως μη ασκηθείσα ελλείψει νομίμου κλητεύσεώς του, απέρριψε ομοίως την έφεση ως προς τον τρίτο των εφεσιβλήτων, ο οποίος είχε πρωτοδίκως δικασθεί αντιμωλία του ενάγοντος ως αβάσιμη από ουσιαστική άποψη, έκανε δεκτή την έφεση ως προς τους πρώτο και τέταρτο των εφεσιβλήτων -εναγομένων, εξαφάνισε ως προς αυτούς την εκκαλουμένη απόφαση, διακράτησε ως προς αυτούς την αγωγή και δικάζοντας επ'αυτής, την απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη στην οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων από αυτούς, ως προς τους οποίους επιδιώκεται και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, επομένως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση ακόμη και αν ευδοκιμήσει ο λόγος αυτής (ΑΠ 609/2022, ΑΠ 157/2018, ΑΠ 2080/2017, ΑΠ 4/2015, ΑΠ 1521/2007).

Στη προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων (Ν. Μ.) ελέγχεται ως απαράδεκτη, καθόσον ουδεμία από τις πλημμέλειες που περιέχονται στους λόγους της ,αλλά και στους προσθέτους λόγους αυτής, αφορά σ'αυτόν, λαμβανομένου υπόψη του ότι ως προς αυτόν η αγωγή κρίθηκε τελεσιδίκως ως μη ασκηθείσα, και συνεπώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ακόμη και αν ευδοκιμήσουν οι προβαλλόμενοι λόγοι, δεν είναι δυνατόν να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και ως προς τον αναιρεσίβλητο αυτό. Πρέπει συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που στρέφεται κατά του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Kατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με τον νόμο, είναι αναγκαία για την θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί απ' την απόφαση την νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στην θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που δεν συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΑΠ 836/2019, ΑΠ 1597/2011, ΑΠ 1603/2008), ενώ ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 18/08, ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 40/2020, ΑΠ 1075/2019, ΑΠ 708/2017, ΑΠ 354/2002 ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 914,297 και 298 του ΑΚ, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση ευθύνης προς αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας απαιτείται παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του υποχρέου, με την μορφή της αμέλειας ή του δόλου, επέλευση ζημίας και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της επέλευσης της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστασία σε συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, συνιστάμενη σε θετική ενέργεια ή παράλειψη ενέργειας, ενώ υπαίτια, σύμφωνα με το άρθρο 330 εδ. β' του ΑΚ, είναι η συμπεριφορά στην περίπτωση που δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές (αμέλεια), ή όταν ο υπαίτιος από πρόθεση επιδιώκει την επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος (άμεσος δόλος), καθώς και όταν δεν επιδιώκει το τελευταίο, πλην προβλέπει αυτό ως αναγκαία συνέπεια της συμπεριφοράς του και παρόλα αυτά δεν αφίσταται και το αποδέχεται (ενδεχόμενος δόλος). Ο αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, η συμπεριφορά του δράστη ήταν αντικειμενικώς ικανή, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα (ΟλΑΠ 2/2019, ΑΠ 1536/2022, ΑΠ 660/2021).

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις παραπάνω διατάξεις και αυτές των άρθρων 928 εδ. β', 929 εδ. β' του ΑΚ , σε περίπτωση αδικοπραξίας, αξίωση για αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση (λόγω ηθικής βλάβης) έχει μόνον ο ζημιωθείς αμέσως από την πράξη, όχι δε και ο εμμέσως ζημιωθείς τρίτος (ΟλΑΠ 18/2004), εκτός αν, η συμπεριφορά του αδικοπρακτούντος, αυτοτελώς θεωρούμενη, συνιστά και ως προς τον τρίτο είτε αδικοπραξία, είτε αυτοτελή λόγο υποχρεώσεως για αποζημίωση (ΑΠ 461/1991).Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 18, 22α, 22β' του Ν 2190/1920, 31, 32 ΕμπΝ, 68, 714, 297, 298 ΑΚ προκύπτει, ότι τα μέλη διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρείας ευθύνονται έναντι του νομικού αυτού προσώπου, για τη ζημία που από πταίσμα τους προξένησαν στην εταιρεία, η ευθύνη τους δε αυτή υφίσταται και κατά τα άρθρα 914, 919 ΑΚ, όταν η ζημιογόνος πράξη τους, στρεφόμενη κατά της εταιρείας, αποτελεί και αδικοπραξία με την έννοια των διατάξεων των εν λόγω άρθρων.

Στην περίπτωση αυτή, όταν δηλαδή η ζημιογόνος πράξη που αποτελεί και αδικοπραξία στρέφεται κατά του νομικού προσώπου της εταιρείας, την αξίωση προς αποζημίωση έχει το αμέσως ζημιωθέν νομικό τούτο πρόσωπο της εταιρείας, νομιμοποιούμενο να εγείρει την οικεία αγωγή κατά των μελών της διοικήσεως, κατά τους όρους του άρθρου 22β' του Ν. 2190/1920. Οι κατ' ιδίαν μέτοχοι της ανώνυμης εταιρείας, τυχόν υφιστάμενοι έμμεση ζημία, που μπορεί να συνίσταται στην πτώση της χρηματιστηριακής αξίας των μετοχών ή τη μείωση της εσωτερικής αξίας τους ή τη διανομή μικρότερου μερίσματος, δεν έχουν και αυτοί παράλληλα αξίωση αποζημιώσεως για τη ζημία τους αυτή, διότι δεν είναι οι αμέσως από την αδικοπραξία ζημιωθέντες (ΑΠ 1285/1980). Όμως, κατά λογική ακολουθία των προεκτιθεμένων, έχουν και οι μέτοχοι αυτοτελή αξίωση αποζημιώσεως κατά των μελών της διοικήσεως της εταιρείας, όταν η ζημιογόνος πράξη των τελευταίων, αυτοτελώς θεωρούμενη, συνιστά συγχρόνως και παράνομη επέμβαση στην υπόσταση του μετοχικού δικαιώματος, συνιστά δηλαδή και ως προς τους μετόχους αδικοπραξία, από την οποία απορρέει άμεση και αυτοτελής υποχρέωση προς αποζημίωση ( ΑΠ 1214/2021, ΑΠ 413/2020, AΠ 1298/2006).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 919 ΑΚ, όποιος με πρόθεση ζημίωσε άλλον κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει. Με τη διάταξη αυτή, που αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα της διατάξεως του άρθρου 914 ΑΚ, ανάγεται σε αυτοτελή αδικοπραξία, που τίκτει υποχρέωση προς αποζημίωση, καθώς επίσης και προς καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης, η κατά τρόπον αντίθετο προς τα χρηστά ήθη συμπεριφορά του υπαιτίου, εφόσον αυτή έγινε με πρόθεση επαγωγής ζημίας.

Ως κριτήριο των χρηστών ηθών, η έννοια των οποίων είναι νομική, χρησιμεύουν οι ιδέες του εκάστοτε κατά τη γενική αντίληψη χρηστώς και με φρόνηση σκεπτόμενου μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ΟλΑΠ 10/1991). Στην περίπτωση που η κρινόμενη συμπεριφορά σχετίζεται με ορισμένη κατηγορία συναλλαγών και συναλλασσομένων, οι αντίστοιχες, στην κατηγορία αυτή των συναλλασσομένων, κρατούσες αντιλήψεις, λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν, κατά το κοινό συναίσθημα του πιο πάνω κοινωνικού ανθρώπου, δεν συμβιβάζονται με την κοινωνική ηθική.

Προκειμένου να κριθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συμπεριφοράς υπάρχει αντικειμενική αντίθεση, με την πιο πάνω έννοια, προς τα χρηστά ήθη (την οποία δεν αποκλείει η ύπαρξη σχετικού δικαιώματος ή ευχέρειας) συνεκτιμώνται τα κίνητρα, ο σκοπός του υποκειμένου της συμπεριφοράς, το είδος των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη του σκοπού, έστω και θεμιτού και όλες οι λοιπές περιστάσεις πραγματώσεως της συμπεριφοράς, θετικής ή αρνητικής (ΟλΑΠ 398/1975).

Όσον αφορά την πρόθεση, δεν απαιτείται ο ζημιώσας να ενήργησε με τον αποκλειστικό σκοπό να βλάψει τον άλλον (άμεσος δόλος), αλλά αρκεί και η περί της επελθούσας ζημίας θέλησή του, ότι δηλαδή προέβλεψε ως ενδεχόμενη την πρόκληση ζημίας από τη συμπεριφορά του και παρόλα αυτά δεν απέσχε από την πράξη ή την παράλειψη, από την οποία επήλθε η ζημία.

Περίπτωση που εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 919 ΑΚ, είναι και εκείνη κατά την οποία κάποιος, με πρόθεση και κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη, ματαιώνει την ελπίδα ή την πιθανότητα άλλου για την απόκτηση δικαιώματος ή κάποιου αγαθού. Τέλος, δικαιούχος της αποζημιώσεως δεν είναι ο οποιοσδήποτε που ζημιώθηκε από την "από πρόθεση" ανήθικη συμπεριφορά του δράστη, αλλά μόνο εκείνος, έναντι ακριβώς του (ή και του) οποίου η συμπεριφορά του ζημιώσαντος αντίκειται στα χρηστά ήθη, ο οποίος έτσι είναι και ο αμέσως ζημιωθείς.

Επομένως και οι μέτοχοι ανώνυμης εταιρείας μπορούν να στραφούν, υπό τις προϋποθέσεις της προαναφερόμενης διατάξεως, κατά των οργάνων της εταιρείας, όταν δηλαδή η συμπεριφορά των τελευταίων, έναντι ακριβώς αυτών, αντίκειται στα χρηστά ήθη (πρβλ. ΑΠ 1214/2021, ΑΠ 1298/2006).

Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση διαλαμβάνει τις παρακάτω κρίσιμες για τον προκείμενο αναιρετικό έλεγχο παραδοχές: " Οι ενάγων και πρώτος εναγόμενος στα πλαίσια συμφωνίας του για κοινή επιχειρηματική δράση και δη στον τουριστικό τομέα, με κύριο σχεδιασμό την εξεύρεση ακινήτων κατάλληλων προς αξιοποίηση για τη δημιουργία ξενοδοχειακών μονάδων συνέστησαν στις 4 Ιουλίου 2007 δυνάμει της με αριθμό ....2007 συμβολαιογραφικής πράξης του συμβολαιογράφου Αθηνών Μ.

Γ., την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" η οποία καταχωρήθηκε στο ΜΑΕ της Νομαρχίας Αθηνών ...Το μετοχικό της κεφάλαιο διαιρούνταν σε 100.000 μετοχές, ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ εκάστη, και όπως συνομολογούν οι διάδικοι, έκαστος εκ των συνιδρυτών της κατέβαλε το ποσό των 50.000 ευρώ και ανέλαβε 50.000 μετοχές κατέχοντας τοιουτοτρόπως το 50% του συνόλου των μετοχών.

Η διάρκεια της εταιρείας ορίστηκε πεντηκονταετής, η έδρα της ορίστηκε ο Δήμος Αθηναίων και ο σκοπός της ήταν....Δυνάμει του από 17.7.2007 πρακτικού του ΔΣ της άνω εταιρείας... ορίστηκε ΔΣ το οποίο θα διοικούσε την εταιρεία μέχρι τη σύγκληση της πρώτης τακτικής γενικής συνέλευσης των μετόχων (30.6.2009) αποτελούμενο από τον ενάγοντα Δ.

Τ., ως Δ/ντα Σύμβουλο, πρώτο εναγόμενο Σ. Μ. ως Πρόεδρο του ΔΣ και τον δεύτερο εναγόμενο Ν. Μ. ως Μέλος του ΔΣ... Το ΔΣ που εκλέχθηκε από τη ΓΣ να διοικήσει την εταιρεία έως την 23.9.2013 συγκροτήθηκε σε σώμα, αποτελούμενο από τους Ν. Μ. (β' εναγόμενο) ως Πρόεδρο, Δ. Τ. (ενάγοντα) ως Δ/ντα Σύμβουλο, τον Γ. Γ. ως Αντιπρόεδρο και τον Α.

Μ. (γ'εναγόμενο) ως μέλος. Ορίστηκε δε, περαιτέρω, ότι την εταιρεία εκπροσωπεί δεσμεύει και τη διαχείρισή της ασκεί ο Δ/νων Σύμβουλος ενάγων και ήδη εκκαλών Δ. Τ. Όπως μάλιστα επικαλείται ο ενάγων και δεν αμφισβητείται από τους εναγομένους, το ΔΣ λειτούργησε με την τελευταία αυτή σύνθεση έως και τον Νοέμβριο του έτους 2013.

Προς υλοποίηση του κοινού επιχειρηματικού τους στόχου οι ενάγων και πρώτος εναγόμενος αποφάσισαν η εταιρεία να επενδύσει σε ξενοδοχειακή μονάδα στην Κέρκυρα.... Έτσι οι ενάγων και πρώτος εναγόμενος με σκοπό την αγορά ακινήτου προέβησαν στην σύναψη της με αριθμό ....2007 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό με πιστοδότρια την "Τράπεζα EFG EUROBANK ERGASIAS ΑΕ" και πιστούχο την άνω ανώνυμη εταιρεία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" εκπροσωπούμενη από τον ενάγοντα Δ.

Τ., με ποσό πίστωσης ύψους 3.000.000 ευρώ, στην οποία συνεβλήθησαν ως τρίτοι εγγυητές ο ενάγων Δ. Τ. και ο πρώτος εναγόμενος Σ. Μ.... Στη συνέχεια δυνάμει του με αριθμό ....2007 συμβολαίου της συμ/φου Κέρκυρας Α. Β., νομίμως μεταγεγραμμένου... η άνω ΑΕ αγόρασε από την υπό εκκαθάριση τελούσα ΑΕ... ένα οικόπεδο εμβαδού 4.906,66 τμ.

στην τοποθεσία "Βίγλα" ή "Ιλαρί" περιοχή Παλαιοκαστρίτσας Κέρκυρας, εντός του οποίου είχε ανεγερθεί προ του έτους 1983 τριώροφο με υπόγειο κτίριο, που λειτουργούσε ως ξενοδοχείο Β' κατηγορίας με τον τίτλο "ΩΚΕΑΝΙΣ" ...Στη συνέχεια το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας αρχικώς αποτελούμενο από 100.000 δεσμευμένες ονομαστικές μετοχές, αναληφθέν κατά ποσοστό 50% εξ ενός εκάστου εκ των δύο μετόχων και συνιδρυτών της εταιρείας, αυξήθηκε ως ακολούθως: (α) Δυνάμει της από 18.12.2007 έκτακτης καθολικής ΓΣ των μετόχων της DESIGN RESORTS ΑΕ ...

οι μέτοχοι της εταιρείας συμμετέχοντας με μετοχές 50.000 έκαστος εξ αυτών, εν συνόλω 100.000 και δη κατά ποσοστό 1/2 ο καθένας, αποφάσισαν όπως αυξηθεί το μτχ κεφάλαιο της εταιρείας κατά 100.000 ευρώ με την καταβολή μετρητών και την έκδοση 100.000 μετοχών, "διότι υπάρχει ανάγκη για την βελτίωση της ταμειακής ρευστότητας της εταιρείας" το οποίο κατέβαλαν οι ίδιοι, εξ ημισείας, αποκτώντας πλέον 100.000 μετοχές έκαστος εξ αυτών.. (β) ακολούθησε και νέα άυξηση μτχ κεφαλαίου της εταιρείας με την από 2.1.2009 απόφαση της έκακτης καθολικής ΓΣ ...

κατά το ποσό των 500.00 ευρώ...που καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από τον πρώτο εναγόμενο, καθώς ο ενάγων δεν άσκησε το δικαίωμα προτίμησής του, όπως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 8 του καταστατικού της εταιρείας.. (γ) Επίσης με την από 10.3.2009 απόφαση της έκτακτης καθολικής ΓΣ των μετόχων της εταιρείας αποφασίστηκε νέα αύξηση του μτχ κεφαλαίου αυτής με την καταβολή μετρητών "προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση των επενδυτικών της σχεδίων και η αποπληρωμή των δανείων της εταιρείας" ...

που ανήλθε στο ύψος των 3.050.000 ευρώ σε μετρητά με την έκδοση 3.050.000 νέων δεσμευμένων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή και ιδίας τιμής διάθεσης. Η έκτακτη ΓΣ των μετόχων της εταιρείας υιοθέτησε ομόφωνα την άνω εισήγηση του προέδρου δηλώνοντας συνάμα ότι : (1) ο κ.Δ. Τ. δηλώνει ότι δεν θα ασκήσει το δικαίωμα προτίμησής του στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας και παραιτείται ανέκκλητα από την άσκησή του (2) ο Σ.

Μ.ς δηλώνει ότι αναλαμβάνει δύο εκατομμύρια εξακόσιες δεκατέσσερις χιλιάδες διακόσιες ογδόντα έξι (2.614.286) ονομαστικές δεσμευμένες μετοχές της εταιρείας ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή, ασκώντας πλήρως το δικάιωμα προτίμησής του και αναλαμβάνει να καταβάλει το ποσό των 2.614.286 ευρώ στον λογαριασμό της εταιρείας εντός της προθεσμίας καταβολής.

Η ΓΣ των μετόχων της εταιρείας με ομόφωνη απόφασή της εξουσιοδοτεί στη συνέχεια το ΔΣ να προβεί σε ελεύθερη διάθεση των 435.714 μη αναληφθεισών μετοχών της παρούσας αύξησης από τον μέτοχο της εταιρείας κ. Δ. Τ. σύμφωνα με το άρθρο 13 του κ.ν. 2190/1920, όπως ισχύει" ...Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας διαμορφώθηκε στο ποσό των 3.750.000 ευρώ.

Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι ο πρώτος εναγόμενος εμφανίζεται στην επόμενη ΓΣ των μετόχων που έλαβε χώρα στις 1.9.2010 κατέχων 3.650.000 ονομαστικές μετοχές της εταιρείας, γεγονός από το οποίο συνάγεται ότι ο ίδιος εν τέλει ανέλαβε και τις υπόλοιπες διαθέσιμες προς τρίτους μετοχές (δ) Έτσι στην από 1.9.2020 έκτακτη ΓΣ των μετόχων που έλαβε χώρα ομοίως παρόντων των δύο εταίρων, αποφασίστηκε η εκ νέου αύξηση του μτχ κεφαλαίου της εταιρείας με την καταβολή μετρητών κατά το ποσό των 85.000 ευρώ...

ομοίως δηλώθηκε ότι ο Δ. Τ. δεν θα ασκήσει το δικαίωμα προτίμησής του στην αύξηση του μτχ κεφαλαίου και παραιτείται ανέκκλητα από την άσκησή του και ο Σ. Μ. δηλώνει ότι θα ασκήσει πλήρως το δικαίωμα προτίμησής του, αναλαμβάνοντας κατά το ποσοστό συμμετοχής που του αναλογεί 82.733 ονομαστικές δεσμευμένες μετοχές της εταιρείας ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή...έτσι το μτχ κεφάλαιο της εταιρείας διαμορφώθηκε στο ποσό των 3.835.000 ευρώ.

Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι ο πρώτος εναγόμενος εμφανίζεται στην επόμενη ΓΣ των μετόχων που έλαβε χώρα στις 1.3.2012 κατέχων 3.735.000 ονομαστικές μετοχές της εταιρείας, γεγονός από το οποίο συνάγεται ότι ο ίδιος εν τέλει ανέλαβε και τις υπόλοιπες διαθέσιμες προς τρίτους μετοχές (ε) Έτσι στην από 1.3.2012 έκτακτη ΓΣ των μετόχων..

αποφασίστηκε η εκ νέου αύξηση του μτχ κεφαλαίου της εταιρείας με την καταβολή μετρητών κατά το ποσό των 81.000 ευρώ, ...ομοίως δηλώθηκε ότι ο Δ. Τ. δεν θα ασκήσει το δικαίωμα προτίμησής του στην αύξηση του μτχ κεφαλαίου και παραιτείται ανέκκλητα από την άσκησή του και ο Σ. Μ. δηλώνει ότι θα ασκήσει πλήρως το δικαίωμα προτίμησής του, αναλαμβάνοντας κατά το ποσοστό συμμετοχής που του αναλογεί 78.888 ονομαστικές δεσμευμένες μετοχές της εταιρείας ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή...έτσι το μτχ κεφάλαιο της εταιρείας διαμορφώθηκε στο ποσό των 3.916.000 ευρώ. (στ) Τέλος, με την από 6.12.2013 έκτακτη ΓΣ των μετόχων αποφασίστηκε η τελευταία αύξηση του μτχ κεφαλαίου της εταιρείας με την καταβολή μετρητών κατά το ποσό των 110.000 ευρώ...

σε μετρητά, με την έκδοση 110.000 νέων δεσμευμένων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή και ιδίας τιμής διάθεσης... με το μτχ κεφάλαιο εν τέλει να έχει διαμορφωθεί στο ποσό των 4.026.000 ευρώ. Το ποσοστό δε συμμετοχής εκάστου των εταίρων μετά τις κατά τα ανωτέρω διαδοχικές αυξήσεις του μτχ κεφαλαίου ανήλθε ως εξής:

Ο μεν ενάγων κατέχει 100.000 δεσμευμένες ονομαστικές μετοχές ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή και ποσοστό συμμετοχής στο μτχ κεφάλαιο 2,48%, ενώ ο πρώτος εναγόμενος κατέχει 3.926.000 δεσμευμένες ονομαστικές μετοχές ονομαστικής αξίας ενός (1) ευρώ ανά μετοχή και ποσοστό συμμετοχής στο μτχ κεφάλαιο 97,52 %.

Η κατά σειρά (β) και (γ) αυξήσεις του μτχ κεφαλαίου έγιναν προκειμενου να αποπληρωθεί το ποσό του δανείου, που είχε λάβει η εταιρεία από την τράπεζα Eurobank, όπως και έγινε, και τοιουτοτρόπως, ήτοι με την αύξηση του μτχ κεφαλαίου το οποίο κάλυψε εξ ολοκλήρου ο πρώτος εναγόμενος, εξοφλήθηκε ολοσχερώς το ποσό του δανείου....

Σημειώνεται εν προκειμένω, ότι οι ανωτέρω αποφάσεις για αύξηση του μτχ κεφαλαίου της εταιρείας ουδόλως συνιστούν αδικοπρακτική συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου, όπως διατείνεται ο ενάγων και μάλιστα δόλια, κατά παράβαση των χρηστών ηθών, καθώς άπασες οι προρρηθείσες αποφάσεις ελήφθησαν με κοινή απόφαση των μετόχων, χωρίς εκπεφρασμένη όχι μόνον ρητή αντίρρηση ή έστω και επιφύλαξη εκ μέρους του ενάγοντος, είναι δε σύμφωνες με τα οριζόμενα στο καταστατικό της εταιρείας, καθώς η κάλυψη αυτού από τον πρώτο εναγόμενο κατά τα ανωτέρω, γινόταν ύστερα από άσκηση δικαιώματος προτίμησης από τον ίδιο και αντίστοιχη δήλωση του ενάγοντος ότι δεν θα ασκούσε το δικαίωμα προτίμησής του επί της εκάστοτε αύξησης.

Επίσης αποδείχθηκε ότι με τη με αριθμό ....2010 απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας είχε εγκριθεί η υπαγωγή στις διατάξεις του ν. 3299/2004,όπως ίσχυε, της εν λόγω επιχείρησης, για την ενίσχυση του επενδυτικού σχεδίου της, με το κίνητρο της επιχορήγησης ποσού 1.466.640 ευρώ, ήτοι ποσοστού 42% που αφορούσε στον εκσυγχρονισμό ολοκληρωμένης μορφής με αναβάθμιση σε 5* ξενοδοχειακής μονάδας 50 κλινών συνολικής ενισχυόμενης δαπάνης 3.492.000 ευρώ.

Όπως επίσης συνομολογεί ο ενάγων, με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, και τη σύναψη των δανειακών συμβάσεων της χώρας με τους Ευρωπαϊκούς Μηχανισμούς Στήριξης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο πρώτος εναγόμενος άρχισε να εκφράζει ανοικτά τις επιφυλάξεις του για την υλοποίηση του όλου επιχειρηματικού σχεδίου.

Όταν δε αποκλείστηκε η πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς χρηματαγορές, ο πρώτος εναγόμενος περί τον Δεκέμβριο του 2011 εξέφρασε με σαφήνεια την πρόθεσή του, ως είχε δικαίωμα, εκ της αυτονόητης ελευθερίας διάθεσης και διαχείρισης της περιουσίας του, να αποσυρθεί από τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και το εν λόγω επιχειρηματικό εγχείρημα στην ΑΕ με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ".Από τη σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία μάλιστα, προκύπτει ότι την 7η Δεκεμβρίου 2011 η εταιρεία "NOISIS Σύμβουλοι Ανάπτυξης ΑΕ" η οποία είχε αναλάβει τις διαδικασίες για την υπαγωγή της ως άνω εταιρείας στις διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου έτσι ώστε να λάβει τη σχετική επιχορήγηση, ενημέρωσε τον ενάγοντα ότι " από το υπουργείο έχουν πιστωθεί τα χρήματα για την πληρωμή της προκαταβολής του 50% της επιχορήγησης στα πλαίσια του αναπτυξιακού νόμου για το έργο της DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ.

Θα πρέπει λοιπόν να μας ενημερώσετε εγγράφως για το χρονοδιάγραμμα έκδοσης της εγγυητικής προκειμένου να ενημερωθεί η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου. Καθυστέρησης ή αδυναμία έκδοσης της εγγυητικής και των λοιπών απαιτουμένων δικαιολογητικών που καταγράφω παρακάτω, συνεπάγεται απορρόφηση των χρημάτων από άλλο φορέα..." Γι' αυτή την εξέλιξη ενημερώθηκε αυθημερόν ο πρώτος εναγόμενος, ο οποίος απάντησε στον ενάγοντα μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας να ενημερώσει την NOISIS ότι δεν τους ενδιαφέρει η εξέλιξη γιατί δεν προχωρούν.

Επί λέξει μάλιστα και με λατινική γραφή αναφέρει: "Pes stin noisis oti den mas endiaferi giati den proxwrame" εκφράζοντας σαφώς την άρνησή του για τη συνέχιση της αρχικής επιχειρηματικής ιδέας. Ακολούθως, ο ενάγων προσπάθησε να μεταπείσει τον πρώτο ενάγοντα μέσω της ιδίας οδού ηλεκτρονικής αλληλογραφίας στέλνοντάς του αυθημερόν το μήνυμα που επί λέξει έχει : "είσαι σίγουρος ότι δεν ενδιαφέρει τον επόμενο αγοραστή η επιδότηση;

Επιδοτήσεις σε τέτοια μορφή δεν νομίζω να ξαναγίνουν 2. Και το όχι να πω πρέπει να το πούμε με τρόπο που να μας κατοχυρώνει νομικά σε σχέση με τη σύμβασή μας με την Noisis. Π.χ. Force Majeure ή ό,τι άλλο στέκει...". Καθώς πλέον η εξέλιξη του επιχειρηματικού σχεδίου δεν έβρισκε σύμφωνο τον πρώτο εναγόμενο, κάτοχο του πλειοψηφικού πακέτου του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, η μόνη διαφαινόμενη λύση ήταν η πώληση της εταιρείας ή του ακινήτου σε όσο πιο συμφέρουσα τιμή γινόταν.

Μάλιστα την ίδια ημέρα (7.12.2011) ο πρώτος εναγόμενος στέλνει ένα ακόμη ηλεκτρονικό μήνυμα στον ενάγοντα, από το οποίο προκύπτει αφενός μεν ότι το ακίνητο ή η εταιρεία έχει διατεθεί προς πώληση, αφετέρου δε, ότι ο πρώτος εναγόμενος δεν φέρει αντίρρηση στο να πωληθεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη τιμή, ακόμη και αν αυτό σήμαινε, ότι στην τιμή του ακινήτου θα συνυπολογισθεί και η επιδότηση.

Συγκεκριμένα, στο μήνυμα που έστειλε ο πρώτος εναγόμενος στον ενάγοντα αναφέρεται επί λέξει με λατινική γραφή: "O pelatis pou pige simera, tou arese fenetai. Steille mou OLA ta sxedeia pou exoume, including Chedi, mipws kai kataferoume na to poulisoume me tin epidotisi. Posa lefta einai I epidotisi?" Όπως μάλιστα προκύπτει από το προσκομιζόμενο με επίκληση από τον ενάγοντα στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική γλώσσα ...

από 28.1.2012 έγγραφο που απέστειλε η εταιρεία με την επωνυμία " MEYSA HOLDING LIMITED" προς τον ενάγοντα, δήλωσε ότι είτε η ίδια, είτε το προταθέν από αυτή και συνδεδεμένο με αυτή μέρος ενδιαφέρεται να αγοράσει το εν λόγω ακίνητο, με εκτιμώμενη τιμή πώλησης το ποσό των 7.500.000 ευρώ...Σημειώνεται δε ότι από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει η αόριστη αιτίαση του ενάγοντος ότι ο πρώτος εναγόμενος σε συνεργασία με τον δεύτερο εναγόμενο υπονόμευε τις προσπάθειες για ανεύρεση επενδυτή-αγοραστή της εταιρείας δίνοντας εντολή σε μεσίτες να αναρτούν αγγελίες με εξαιρετικά χαμηλό τίμημα...

Αποδεικνύεται, ότι για την πώληση του ακινήτου ή των μετοχών του στην εταιρεία ο πρώτος εναγόμενος απευθύνθηκε προς τον αδελφό του ενάγοντος Θ. Τ., σύμβουλο επιχειρήσεων και επενδύσεων, με τον οποίο σύναψε το από 21 Μαρτίου 2012 ιδιωτικό συμφωνητικό παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών για την πώληση των δικών του μετοχών (97,45%) στην εταιρεία DESIGN RESORTS.

Σύμφωνα με το εν λόγω συμφωνητικό, το οποίο προσκομίζεται από τους εναγομένους σε αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση σε ελληνική γλώσσα... ο Θ. Τ. ανέλαβε την στρατηγική, το μάρκετινγκ, την προώθηση και τις γενικές συμβουλευτικές υπηρεσίες και διαπραγματεύσεις για την πώληση σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, του ακινήτου του ξενοδοχείου (πρώην) OCEANIS στην Παλαιοκαστρίτσα στη Κέρκυρα, ή την πώληση των μετοχών του πρώτου ενάγοντος.

Η τιμή που ορίστηκε από τον πρώτο εναγόμενο στον ως άνω σύμβουλο να επιτύχει ήταν στο ποσό των 6.000.000 ευρώ. Επίσης στο άρθρο 3 του εν λόγω συμφωνητικού αναφέρεται επί λέξει "Ο Πελάτης (εννοεί τον πρώτο εναγόμενο) αναθέτει τις υπηρεσίες που περιγράφονται από τον Σύμβουλο (εννοεί τον Θ. Τ.) αποκλειστικά για τις εταιρείες "MEYSA HOLDING LIMITED", "HISEY SANTORINI AE", "CORP GROUP ΑΕ" και για οποιαδήποτε εταιρεία η οποία σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με τα συμφέροντα αυτών των εταιρειών και/ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία που σχετίζεται ή συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με τα συμφέροντα της Χιλής και διά του παρόντος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μην αναθέτει εξωτερικά την διαμεσολάβηση, την στρατηγική και/ή διαπραγμάτευση συμβουλευτικών υπηρεσιών για την πώληση του ακινήτου ή των μετοχών του.

Ο Σύμβουλος έχει Χιλιανούς συνεργάτες στη συμφωνία, με τους οποίους αναλαμβάνει την ευθύνη να μοιραστεί την προμήθεια". Η αμοιβή του Συμβούλου για τη παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών συμφωνήθηκε στο ποσό των 1.000.000 ευρώ, το οποίο θα αποπληρωνόταν ολόκληρο την ημέρα της ολοκλήρωσης της συναλλαγής και ως τέτοια ορίστηκε η ημέρα του τελικού συμβολαίου αγοράς και πώλησης του ακινήτου ή αγοράς και πώλησης των μετοχών του Πελάτη, ενώ τέλος, συμφωνήθηκε ότι το συμφωνητικό αυτό θα ίσχυε για μια περίοδο τεσσάρων (4) ετών από την ημερομηνία υπογραφής του και θα μπορούσε να ανανεωθεί και επεκταθεί μόνον με γραπτή συμφωνία των μερών.

Ακόμη αποδείχθηκε ότι μεταξύ αφενός της ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" εκπροσωπουμένης από τον ενάγοντα και αφετέρου τον αδελφό του Θ. Τ. υπογράφηκε το από 4.1.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών για πώληση ακινήτου.

Σύμφωνα με το συμφωνητικό αυτό, το οποίο κατά ρητή σημείωση, δεν αποτελούσε σύμβαση μεσιτείας, ο αφετέρου συμβαλλόμενος Θ. Τ. ανέλαβε την στρατηγική, την προώθηση και εν γένει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για την πώληση σε κάθε ενδιαφερόμενο του ακινήτου του ξενοδοχείου (πρώην) "ΩΚΕΑΝΙΣ" στην περιοχή Παλαιοκαστρίτσας στην Κέρκυρα, ήτοι το 100% των μετοχών της ιδιοκτήτριας εταιρείας του ακινήτου για όλα τα στάδια από την εξεύρεση αγοραστή, μέχρι την ολοκλήρωση της συναλλαγής.

Περαιτέρω συμφωνήθηκε ότι ο αφετέρου συμβαλλόμενος θα ενεργούσε αυτοπροσώπως είτε μέσω των εξωτερικών συμβούλων και συνεργατών του, που θα έχει υποδείξει στον εντολέα του, ήδη αφενός συμβαλλόμενη εταιρεία, και θα έχουν γίνει αποδεκτά από την τελευταία και το τίμημα της πώλησης του ακινήτου συμφωνήθηκε στο ποσό των 7.500.000 ευρώ.

Τέλος, στο άρθρο 1 του συμφωνητικού ορίστηκε ότι " ο Εντολέας αναθέτει τις ανωτέρω περιγραφόμενες υπηρεσίες στον Σύμβουλο κατ' αποκλειστικότητα για τις εταιρείες MESYA HOLDING LIMITED, HISEY SANTORINI AE, CORP GROUP AE και οποιαδήποτε άλλη εταιρεία η οποία συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με τα συμφέροντα των ανωτέρω εταιρειών καθώς και οποιαδήποτε άλλη εταιρεία Χιλιανών συμφερόντων και αναλαμβάνουν διά του παρόντος την υποχρέωση να μην αναθέσουν σε τρίτον, την μεσολάβηση, υπόδειξη, στρατηγική και διαπραγμάτευση για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για τους ανωτέρω για την πώληση του ακινήτου ή των μετοχών του εντολέα" .

Επίσης ο ενάγων και πρώτος εναγόμενος, μοναδικοί μέτοχοι της εταιρείας με την επωνυμία

"DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" υπέγραψαν το από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου συμφωνήθηκαν τα κρίσιμα για την παρούσα υπόθεση ζητήματα: α. "Ότι ο Δ. Τ. συνέλαβε την ιδέα εξαγοράς και αξιοποίησης του ανωτέρω ακινήτου με σκοπό την αξιοποίησή του. Είναι Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΕ" και ανέλαβε όλες τις απαραίτητες ενέργειες- χωρίς καμία μέχρι σήμερα αμοιβή-για το σχεδιασμό του έργου από τη σύλληψή του έως την υπαγωγή και έγκριση ενός μέρους του συνολικού επενδυτικού σχεδίου από τον αναπτυξιακό νόμο, όπως αυτό εγκρίθηκε με τη με αριθμό πρωτοκόλλου 59984/ΥΠΕ/5/01838/Ε/Ν 3299/04/28.12.2010 με ποσό επιδότησης 1.466.640 ευρώ προσφέροντας όλες τις υπηρεσίες που απαιτούνται για τον συντονισμό και την εκπόνηση των αναγκαίων εργασιών προς έγκριση, τόσο προσωπικά, όσο και μέσω της εταιρείας "CLEVERBANK AE" διαχείρισης σύνθετων ολοκληρωμένων έργων, της οποίας είναι ο βασικός μέτοχος και Δ/νων Σύμβουλος".

Β. "(άρθρο 1) τα δύο μέρη θεωρούν ότι παρά την έγκριση ενός μέρους του επενδυτικού σχεδίου από τον αναπτυξιακό νόμο δεν επιθυμούν πλέον την ανάπτυξη της συγκεκριμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας και για το λόγο αυτό επιθυμούν την πώληση της εταιρείας. Ο Δ. Τ. αναλαμβάνει τον συντονισμό πώλησης της εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ή εναλλακτικά του οικοπέδου μετά του κτιρίου που λειτουργούσε το ξενοδοχείο "ΩΚΕΑΝΙΣ" όπως αναφέρεται παραπάνω στο παρόν συμφωνητικό.

Ο Σ. Μ. θα συμβάλλει επίσης, στο μέτρο του εφικτού στην πώληση της εταιρείας και θα τηρήσει τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη μεταβίβασή της, όπως προβλέπονται από τον αναπτυξιακό νόμο. Τα συμβαλλόμενα στο παρόν μέρη συμφωνούν και συναποδέχονται ότι σε εκτέλεση της διαλαμβανόμενης στο παρόν συμφωνίας τους και σε ολόκληρη τη διάρκεια ισχύος της, θα καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια αξιοποιώντας τις δυνατότητες και τα μέσα που διαθέτουν για να μεγιστοποιήσουν το σκοπό της επ' αμοιβαία ωφελεία". (άρθρο 3) "Με το παρόν συμφωνείται ότι σε περίπτωση πώλησης της εταιρείας ή του οικοπέδου μετά του κτιρίου σε επενδυτή-αγοραστή τον οποίο θα έχει βρεί ο Δ.

Τ.". Για την αξία της εταιρείας και του οικοπέδου μετά του κτιρίου ο Σ. Μ. θα λάβει από τους αγοραστές το ποσό των 4.000.000 ακριβώς, "μετά φόρων". Για την αξία της ιδέας, "την εύρεση του αγοραστή", την μέχρι σήμερα διαχείριση του έργου, την εκπόνηση των εργασιών σχεδιασμού του συνολικού επενδυτικού σχεδίου , την έγκριση από τον αναπτυξιακό νόμο και τον συντονισμό πώλησης της εταιρείας ο Δ.

Τ. θα λάβει οποιοδήποτε ποσό υπερβαίνει τα 4.000.000 ευρώ, ανεξαρτήτως τμήματος, στο ακέραιο, χωρίς απολύτως κανένα περιορισμό. Μετά την πάροδο 1 έτους από την υπογραφή της παρούσας, δηλαδή μετά την 30η Ιανουαρίου 2014, το ποσό που θα λαμβάνει ο Σ. Μ. θα αυξάνεται κατά 7% κατ' έτος...". Σημειώνεται ότι στο αμέσως ανωτέρω κείμενο, οι φράσεις που περιέχονται σε παρενθέσεις και δη "τον οποίο θα έχει βρεί ο Δ.

Τ.", "μετά φόρων" και "την εύρεση του αγοραστή" έχουν τεθεί χειρογράφως και έχουν υπογραφεί από αμφοτέρους τους συμβαλλομένους. Ομοίως χειρογράφως έχει τεθεί και η σημείωση " Σε περίπτωση εύρεσης του αγοραστή από Σ.Μ. η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει", η οποία έχει ομοίως υπογραφεί από τους συμβαλλομένους. (άρθρο 5) " Τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συνεργάζονται και να καταβάλλουν κάθε εύλογη προσπάθεια, αξιοποιώντας τις δυνατότητες και τα μέσα που διαθέτουν, για να διευκολύνουν την εκτέλεση του αντικειμένου του παρόντος Συμφωνητικού".

Ο ενάγων διατείνεται ότι η εν λόγω συμφωνία επέχει θέση "πρακτικού" Καθολικής Αυτόκλητης Γενικής Συνέλευσης καθόσον αυτό υπογράφεται από τον ίδιο και τον πρώτο εναγόμενο, που εκπροσωπούν το σύνολο, το 100% των μετόχων της εταιρείας, οι οποίοι αποφασίζουν σχετικά με την πορεία και το μέλλον της καθώς και ότι συναφώς, οι αποφάσεις , που ελήφθησαν με αυτή τη συμφωνία, δεσμεύουν ευθέως τα όργανα της εταιρείας και δη το Διοικητικό της Συμβούλιο.

Ωστόσο, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι το εν λόγω συμφωνητικό καταρτίζεται και υπογράφεται από τους ενάγοντα και πρώτο εναγόμενο, οι οποίοι τυγχάνουν και μόνοι μέτοχοι της άνω εταιρείας, εν τούτοις με το έγγραφο αυτό οι συμβαλλόμενοι δεν αποφασίζουν για θέματα που αφορούν το μέλλον της εταιρείας, καθώς το γεγονός της πώλησης είτε αυτής, είτε του ακινήτου της, είχε ήδη αποφασισθεί από τους μετόχους της, όπως προκύπτει από τη συναφή από 7.12.2011 ηλεκτρονική αλληλογραφία, ενώ ήταν ήδη γνωστό στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου από προηγούμενο χρόνο και για τούτο κατέτειναν με τις αποφάσεις τους να διατηρείται το ακίνητο στην Κέρκυρα σε μια ανεκτή κατάσταση, προκειμένου να είναι ικανό προς πώληση...

Επίσης, όπως προκύπτει από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, οπόταν οι μοναδικοί μέτοχοι της εταιρείας ήθελαν να αποφασίσουν για θέματα που αφορούσαν την τελευταία, προέβαιναν σε σύνταξη πρακτικού έκτακτης καθολικής Γενικής Συνέλευσης ..Το εν λόγω από 31.1.2013 συμφωνητικό καταρτίστηκε στα πλαίσια της ελευθερίας των συμβάσεων (361 ΑΚ) προκειμένου κυρίως και πρωταρχικώς να διατυπωθεί και εγγράφως η προφορική συμφωνία των μετόχων, όσον αφορά τον διαμοιρασμό του τιμήματος που θα ληφθεί από την πώληση του ακινήτου ή της εταιρείας τους, στην ιδιαίτερη περίπτωση που την εύρεση του αγοραστή επιτύχει ο ενάγων.

Για το λόγο αυτό, όπως και παραπάνω αναφέρεται στο εν λόγω συμφωνητικό τέθηκε η επισημείωση ότι " σε περίπτωση εύρεσης του αγοραστή από Σ.Μ. (εννοεί τον Σ. Μ.) η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει". Όπως δε καθίσταται σαφές, η εν λόγω συμφωνία αποτυπώθηκε εγγράφως σε χρόνο, κατά τον οποίο οι δύο μέτοχοι αναζητούσαν υποψήφιο αγοραστή σε μια δύσκολη για τη χώρα αλλά και για το είδος της εν λόγω επιχειρηματικής δραστηριότητας, συγκυρία, λόγω της οικονομικής κρίσης και της συνακόλουθης απροθυμίας σχετικών επενδυτών, ουδόλως δε οι συμβαλλόμενοι ήθελαν να επέχει τούτη θέση πρακτικού αυτόκλητης καθολικής γενικής συνέλευσης, δεσμεύουσα ευθέως, πλην των υπογραφόντων αυτήν μερών και τα όργανα της εταιρείας και δη το Διοικητικό της Συμβούλιο και για το λόγο αυτό ουδόλως τηρήθηκαν οι εκ του νόμου διατυπώσεις δημοσιότητας (αρθ. 26 ν. 2190/1920, όπως είχε τροποποιηθεί με τον ν. 3604/2007) ουδέποτε εντάχθηκε στα βιβλία πρακτικών της Γενικής Συνέλευσης της εταιρείας και ούτε περιήλθε, κατ' εκείνο τον χρόνο, σε γνώση των μελών του Διοικητιιού Συμβουλίου, προκειμένου όπως τούτα να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις των εταίρων.

Περαιτέρω, όπως δε προκύπτει και από την προσκομιζόμενη από τα διάδικα μέρη ηλεκτρονική αλληλογραφία και συνομολογούν οι διάδικοι, εκπρόσωποι της Χιλιανής εταιρείας "Meysa Holding Ltd" υπέδειξαν ως αγοράστρια εταιρεία των μετοχών της εταιρείας "Design Resorts ΑΕ" την κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "Calm Choice Holdings Ltd" η οποία ιδρύθηκε την 5.2.2013 σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, με έδρα την οδό ......

η οποία διορίζει ειδικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο και αντίκλητό της τον A. S. N., στον οποίο δίνει την πληρεξουσιότητα να υπογράψει με όρους που άπτονται της δικής του απόλυτης διακριτικής ευχέρειας συμφωνητικό αγοράς μετοχών με τους ενάγοντα και πρώτο εναγόμενο για την αγορά των μετοχών τους στην άνω εταιρεία με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "DESIGN RESORTS".

Συνεπώς, η κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "Calm Choice Holdings Ltd" ενδιαφερόταν για την αγορά των μετοχών της ως άνω εταιρείας και συναφώς και του άνω ακινήτου στην Κέρκυρα και μάλιστα, όπως αποδεικνύεται από όλα τα αποδεικτικά μέσα, με τίμημα, που θα περιελάμβανε την ήδη εγκριθείσα κατά τα ανωτέρω με αρ.πρωτ. ....2010 απόφαση του Υπουργείου Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας επιχορήγηση. Προς τούτο ο ενάγων προέβαινε στις απαραίτητες για την ευόδωση του κοινού σκοπού της πώλησης ενέργειες.... Επίσης και ο πρώτος εναγόμενος γνωρίζοντας το ενδιαφέρον της άνω υποψήφιας αγοράστριας εταιρείας και τις συναφείς διαπραγματεύσεις, έδωσε εντολή όπως αποσταλούν ακριβή αντίγραφα όλων των αναγκαίων εγγράφων... προκειμένου να διενεργηθεί ο απαραίτητος έλεγχος από την Χιλιανή εταιρεία... Είναι σαφές εν προκειμένω, ότι ερευνητέο είναι εάν ο ενάγων ή ο πρώτος εναγόμενος ήταν εκείνος, ο οποίος εξηύρε τον αγοραστή για την προσδοκώμενη πώληση του ακινήτου, η οποία πράγματι είχε δρομολογηθεί για να επιτευχθεί, καθώς εκ του γεγονότος αυτού εξαρτάται το ύψος του ανταλλάγματος που θα ελάμβανε έκαστος των μετόχων από τη πώληση των μετοχών τους στην εταιρεία, λαμβανομένου υπόψη και του δεσμευτικού γι' αυτούς από 31.1.2013 ιδιωτικού συμφωνητικού...

Συνεπώς, ενόψει των ανωτέρω αναφερομένων στις πρωτόδικες προτάσεις του ενάγοντος, ότι ο ίδιος απευθύνθηκε προς εξεύρεση αγοραστή στον αδελφό του Θ. Τ., ο οποίος ασχολείτο με συμβάσεις μεσιτείας, των μηνυμάτων ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, που αντάλλασσαν ο πληρεξούσιος της υποψήφιας αγοράστριας κυπριακής εταιρείας με τον ενάγοντα και τα οποία κοινοποιούνταν και στον Θ.

Τ., του προρρηθέντος από 21 Μαρτίου 2012 ιδιωτικού συμφωνητικού παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, που είχε συνάψει ο πρώτος εναγόμενος με τον Θ. Τ., για την πώληση των δικών του μετοχών (97,45 %) στην εταιρεία DESIGN RESORTS αλλά και του από 4.1.2012 ιδιωτικού συμφωνητικού παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών για πώληση ακινήτου, που είχε συνάψει η εταιρεία "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ" με τον Θ.

Τ. για την πώληση του ακινήτου ή το 100% των μετοχών της ίδιας εταιρείας DESIGN RESORTS αποδεικνύεται ότι ο Θ. Τ. ήταν εκείνος που εξηύρε τους υποψήφιους αγοραστές, ενήργησε δε, κατ' εντολή και για λογαριασμό του πρώτου εναγομένου και μάλιστα επ' αμοιβή των προσφερομένων μεσιτικών υπηρεσιών του, αλλά και κατ' εντολή της ανωνύμου εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ", ουδόλως όμως κατ' εντολή και για λογαριασμό του ενάγοντος, απορριπτομένου του σχετικού ισχυρισμού του τελευταίου ως ουσιαστικά αβασίμου.

Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι το προσφερόμενο τίμημα, για την αγορά της εταιρείας ανήλθε στο ύψος των 7.500.000 ευρώ, εκ των οποίων το μεν ποσό των 6.000.000 ευρώ αντιστοιχούσε στις προς μεταβίβαση μετοχές, ενώ το υπόλοιπο τίμημα των 1.500.000 ευρώ αντιστοιχούσε στην προσδοκώμενη εκταμίευση της εγκριθείσας δυνάμει της προαναφερόμενης με αριθμό πρωτοκόλλου ....2010 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, επιχορήγησης ύψους 1.466.640 ευρώ, το οποίο, όπως προκύπτει από όλα τα αποδεικτικά μέσα, οι ενάγων και πρώτος εναγόμενος είχαν συμφωνήσει ότι είχε επιτευχθεί με ενέργειες και πρωτοβουλίες του ενάγοντος.

Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται από τα με επίκληση προσκομιζόμενα ηλεκτρονικά μηνύματα, το εν λόγω τίμημα των 7.500.000 ευρώ δεν μπορούσε να καταβληθεί εξ ολοκλήρου κατά την υπογραφή των συμβολαίων αγοραπωλησίας των μετοχών, καθώς τούτο θα έπασχε νομιμότητας, όπως ενημέρωσαν σχετικώς οι νομικοί και οικονομικοί του σύμβουλοι τον πρώτο εναγόμενο...Ενόψει συνεπώς του διαφαινόμενου αδιεξόδου, αφού αφενός μεν δεν μπορούσε να υπογραφεί εξ αρχής συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών ύψους 7.500.000 ευρώ, καθώς το υπερβάλλον της πραγματικής αξίας των πωλούμενων μετοχών, ποσό και δη ποσό 1.500.000 ευρώ αφορούσε στο ισόποσο της αβέβαιης εκταμίευσης της κρατικής επιδότησης, το οποίο συμφωνήθηκε βεβαίως να λάβει ο ενάγων, αφού θεωρήθηκε ότι ο ίδιος κατάφερε να εντάξει την επιχείρηση στις προϋποθέσεις του αναπτυξιακού νόμου, επί πλέον δε, το ποσό αυτό δεν θα μπορούσε να εμφανιστεί ως μέρος τιμήματος για την αγορά 100.000 μετοχών επί συνόλου 3.916.000 μετοχών (όπως το ποσό των μετοχών είχε διαμορφωθεί πριν την υπό στοιχείο (στ) τελευταία με την από 6.12.2013 'Εκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου) διότι τούτο θα ήγειρε τουλάχιστον φορολογικά ζητήματα, αφετέρου δε, διότι πρωτίστως ο ενάγων και ο πρώτος εναγόμενος διαφωνούσαν για το ύψος του ποσού, εκ του πραγματικού τιμήματος των μετοχών των 6.000.000 ευρώ που έπρεπε να λάβει ο καθένας εξ αυτών, προφανώς ερίζοντας σχετικά με την εφαρμογή ή μη της εκ του προρρηθέντος από 31.3.2013 ιδιωτικού συμφωνητικού, συμφωνίας, ο πρώτος εναγόμενος δεν εμφανίστηκε, κατά την προγραμματισμένη στις 10.4.2013 συνάντηση, που είχε καθορισθεί με την υποψήφια αγοράστρια εταιρεία, προκειμένου να συναφθεί η πράξη αγοραπωλησίας των μετοχών της Design Resorts και ως εκ τούτου η σχετική συναλλαγή ματαιώθηκε.

Ωστόσο η συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου, ενόψει της διαμορφωθείσας κατάστασης, κρίνεται απολύτως δικαιολογημένη και αναμενόμενη, ουδόλως δε, δημιουργεί ενδοσυμβατική ή αδικοπρακτική ευθύνη του προς αποζημίωση, καθώς η επιλογή της καταλληλότερης και συμφερότερης, για τον εκάστοτε συναλλασσόμενο, διευθέτησης των περιουσιακών του δικαιωμάτων είναι δικαίωμά του και δεν ασκείται εναντίον των χρηστών ηθών όταν εντάσσεται στις αντικειμενικά προβλέψιμες συναλλακτικές δυνατότητες του ασκούντος αυτήν.

Εξ άλλου ο ενάγων ουδόλως επικαλείται με την παράθεση σκοπών, μέσων και μεθόδων, εκτός των αντικειμενικά προβλέψιμων συναλλακτικά δυνατοτήτων του, συγκεκριμένη συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου, η οποία, παρά τις εκτιθέμενες στην αγωγή (με την παράθεση του περιεχομένου των ηλεκτρονικών μηνυμάτων των διαδίκων) μεταξύ τους αντιθέσεις, να δημιούργησε σε αυτόν ευλόγως την πεποίθηση, ότι ο πρώτος εναγόμενος, παρά τις ανωτέρω αντικειμενικές δυσμενείς για την εξέλιξη της σύμβασης περιστάσεις, τις οποίες ο ενάγων δεν ήταν διατεθειμένος να υπερκεράσει, θα προσέρχονταν προς υπογραφή της εν λόγω σύμβασης, είτε ότι η εκτιθέμενη ως άνω συμπεριφορά του ήταν αντίθετη προς τις κρατούσες αντιλήψεις για την συγκεκριμένη κατηγορία συναλλασσομένων.

Όπως ήταν φυσικό, το κλίμα μεταξύ των συνεταίρων ήταν τεταμένο, όπως προκύπτει και από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντηλλάγησαν μεταξύ τους και για τούτο έλαβε χώρα ή από 30.10.2013 έκτακτη Γενική Συνέλευση και το από 5.11.2013 πρακτικό του ΔΣ της ανώνυμης εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" τα οποία καταχωρήθηκαν στο ΓΕΜΗ...

από τα οποία προκύπτουν α. Ότι το νέο ΔΣ με πενταετή θητεία (ήτοι έως 29.10.2018) συγκροτήθηκε σε σώμα και αποτελείται από τους Ν. Μ. (δεύτερο εναγόμενο) ως Πρόεδρο, Α. Μ. (τρίτο εναγόμενο) ως Αντιπρόεδρο, Δ. Π. (τέταρτο εναγόμενο) ως Διευθύνοντα Σύμβουλο και Δ. Τ. (ενάγοντα) ως Μέλος και β. Ότι ο Δ. Π. έχει την πλήρη εξουσία διαχείρισης, εκπροσώπησης και δέσμευσης της εταιρείας με μόνη την υπογραφή του, τιθέμενη υπό την εταιρική επωνυμία, εξουσία την οποία έως τότε είχε μόνος ο ενάγων.

Σημειώνεται δε, ότι η άνω εκλογή του Δ. Π. ως Διευθύνοντος Συμβούλου έγινε κατόπιν προτάσεως του πρώτου εναγομένου, η οποία υπερψηφίστηκε, ύστερα από ονομαστική ψηφοφορία, με πλειοψηφία τριών (3) από τις τέσσερις (4) συνολικά ψήφους, στην οποία πρόταση αντιτάχθηκε ο ενάγων, αναφορικά με την εκλογή του τετάρτου εναγομένου ως Διευθύνοντος Συμβούλου.

Ωστόσο σημειώνεται ότι η εκλογή του άνω ΔΣ δεν αποτελεί αδικοπρακτική συμπεριφορά είτε του πρώτου εναγομένου ή των λοιπών συνεναγομένων του, και μάλιστα δόλια και κατ' αντίθεση των χρηστών ηθών, ούτε και παρατίθενται αντίστοιχα περιστατικά που να στηρίζουν τέτοια αδικοπρακτική ευθύνη, ούτε και υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της κατά τα ανωτέρω εκλογής του διοικητικού συμβουλίου και της επικαλούμενης ως επελθούσας ζημίας του ενάγοντος.

Ομοίως, τέτοια αδικοπρακτική συμπεριφορά δεν συνιστά ούτε και η εν συνεχεία, με το από 26.6.2015 πρακτικό της Γενικής Συνέλευσης, το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΓΕΜΗ..., με το οποίο εξελέγη νέο τριμελές ΔΣ της εταιρείας αποτελούμενο από τους δεύτερο έως τέταρτο των εναγομένων, και με το οποίο ο ενάγων δεν είχε πλέον ούτε δικαίωμα εκπροσώπησης.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από σχετικό από 27.5.2014 ηλεκτρονικό μήνυμα του Κ. Λ., εκ μέρους της εταιρείας "NOISIS Σύμβουλοι Ανάπτυξης ΑΕ" η οποία είχε αναλάβει την υλοποίηση της ένταξης της εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ", η προθεσμία ολοκλήρωσης των επενδυτικών σχεδίων για την ένταξη της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο θα μπορούσε να παραταθεί έως την 31.12.2016, εφόσον αυτή αιτείτο παράταση έως την 30.6.2014. Πράγματι, ο ενάγων, σε συνεργασία με τους συμβούλους της εταιρείας NOISIS, προετοίμασε τη σχετική αίτηση, την οποία απέστειλε στα λοιπά μέλη του ΔΣ, ήδη δεύτερο, τρίτο και τέταρτο των εναγομένων, οι οποίοι όμως, δεν προκύπτει, ότι έλαβαν απόφαση σχετικά με την υποβολή αιτήματος παράτασης, και ως εκ τούτου δεν ολοκληρώθηκε η ένταξη της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, σκοπός πλέον των μετόχων ήταν να προχωρήσουν στη μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας ή του ακινήτου σε τρίτους αγοραστές, γεγονός γνωστό στο ΔΣ και ουδόλως να υλοποιήσουν το αρχικό επιχειρηματικό σχέδιο των μετόχων.

Συνεπώς, δεν αποτελούσε σκοπό ή επιδίωξη της εταιρείας η υπαγωγή της στον αναπτυξιακό νόμο, για την υλοποίηση της αρχικής επιχειρηματικής ιδέας, διότι αφενός μεν, αυτό ουδόλως υποβοηθούσε τον πραγματικό σκοπό της πώλησης, αφετέρου δε, η παραμονή της εταιρείας με τη νέα εταιρική της σύνθεση στις προϋποθέσεις ένταξης αυτής στον αναπτυξιακό νόμο, σε περίπτωση μεταβίβασής της, θα ήταν, όπως προειπώθηκε, αμφίβολη και αβέβαιη, τόσο διότι θα έπρεπε ο νέος αγοραστής να είχε παρόμοια επιχειρηματική ιδέα με τους νυν εταίρους, όσο και διότι η εταιρεία με τη νέα εταιρική σύνθεση θα έπρεπε να συνιστά μικρή ή μεσαία επιχείρηση για την παραμονή της σε αυτόν (αναπτυξιακό νόμο).

Μάλιστα, η συνειδητή πράγματι άρνηση του ΔΣ να λάβει απόφαση για την παράταση ισχύος της εγκριθείσας υπαγωγής του επενδυτικού σχεδίου της εταιρείας, στον τότε ισχύοντα αναπτυξιακό νόμο είναι καθόλα δικαιολογημένη, συνιστά δε, εύλογη επιχειρηματική απόφαση, η οποία δεν εξέθετε την εταιρεία σε υπερμέτρους ή υπερβολικούς κινδύνους, ελήφθη δε, με καλή πίστη, με βάση επαρκείς πληροφορίες και αποκλειστικά προς εξυπηρέτηση του εταιρικού συμφέροντος, κατ' άρθρο 22α παρ. 2 εδ.

γ'υποπερ. β' του κ.ν. 2190/1920 (business judgement rule)... Επί πλέον η εν λόγω επιχειρηματική απόφαση ελήφθη με καλή πίστη, σύμφωνα με την οργανική υποχρέωση πίστης των διοικούντων, χωρίς να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων των τελευταίων με την εταιρεία και επιδίωξη ιδίου οφέλους, είτε των ιδίων των μελών του ΔΣ είτε τρίτου προσώπου.

Συνεπώς, καθίσταται σαφές, ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του πραγματικού συμφέροντος του ενάγοντος, η ενδεδειγμένη και σύμφωνη με την εύλογη επιχειρηματική απόφαση θα έπρεπε να είναι, όπως και ήταν, η εξυπηρέτηση του εταιρικού συμφέροντος και δη η ομαλή λειτουργία της εταιρείας και η διατήρηση του ακινήτου σε κατάσταση τέτοια, ώστε να είναι δυνατή η πώλησή του, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τίμημα.

Συνεπώς, η επικαλούμενη ως άμεση ζημία (διαφυγόν κέρδος) του ενάγοντος, ανερχόμενη στο ύψος του ποσού της επιχορήγησης, το οποίο κατά συμφωνία των μετόχων θα ελάμβανε ο ίδιος, σε περίπτωση πώλησης της εταιρείας, άμα τη εκταμιεύσει της, ουδόλως προκλήθηκε από αδικοπρακτική συμπεριφορά των μελών του ΔΣ και δη, από τη παράλειψη λήψης απόφασης παράτασης υπαγωγής της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο από τα μέλη του ΔΣ κατά τα ανωτέρω.

Σε κάθε δε, περίπτωση, η άνω παράλειψη των μελών του ΔΣ της εταιρείας να υποβάλουν αίτημα προς παράταση υπαγωγής της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο ουδόλως αποτελεί αδικοπρακτική συμπεριφορά ενάντια, τόσο στις διατάξεις περί επιμελούς διαχείρισης των υποθέσεων της εταιρείας, όσο και στις διατάξεις των χρηστών ηθών, με τρόπο ώστε, και αυτοτελώς θεωρούμενη, να συνιστά συγχρόνως και παράνομη επέμβαση στην υπόσταση του μετοχικού δικαιώματος του ενάγοντος.

Σημειώνεται δε, πως το γεγονός ότι το συνολικό τίμημα για την αγοραπωλησία των μετοχών της εταιρείας ορίστηκε, κατά την προρρηφθείσα απόπειρα μεταβίασης αυτών στο ποσό των 7.500.000 ευρώ, οφείλεται στη συγκυρία της υιοθέτησης και από τους υποψηφίους αγοραστές του ιδίου επιχειρηματικού σχεδίου με τους συνιδρυτές της εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ" καθώς δεν πρέπει να παροράται το γεγονός, ότι το ποσό των 1.500.000 ευρώ αποτελεί την αξία της, κατά προσδοκίαν, εκταμίευσης της επιχορήγησης, το οποίο συμφωνήθηκε να λάβει ο ενάγων, ως αμοιβή για την επιτυχή εξέλιξη των προσπαθειών του για την ένταξη της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο, κείται δε, πέραν της αξίας του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, το οποίο εκτιμήθηκε, για τη συγκεκριμένη αγοραπωλησία, στο ποσό των 6.000.000 ευρώ.

Κατά συνέπεια, ουδόλως μειώθηκε από τις πράξεις των μελών του ΔΣ της εταιρείας η υπόσταση και η αξία του μετοχικού δικαιώματος του ενάγοντος στην εταιρεία (έμμεση ζημία) ενώ, όπως έχει ήδη πολλάκις αναφερθεί, ότι τόσο η παραμονή της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο με την νέα εταιρική σύνθεση ήταν αβέβαιη, όσο αβέβαιη ήταν η εξεύρεση αγοραστή με την ίδια, με τους ενάγοντα και πρώτο εναγόμενο, επιχειρηματική ιδέα καθώς και η συνακόλουθη εκταμίευση του ποσού αυτής και η απόδοσή του στον ενάγοντα.

Περαιτέρω, ο πρώτος εναγόμενος, με την από 4.11.2014 γνωστοποίηση πρόθεσης μεταβίβασης μετοχών, την οποία απηύθυνε προς το ΔΣ της εταιρείας, αλλά και τον μέτοχο Δ. Τ., νυν ενάγοντα, γνωστοποίησε την πρόθεσή του να πωλήσει και να μεταβιβάσει το σύνολο των μετοχών κυριότητός του στην εταιρεία, που αντιπροσωπεύουν το 97,52 % του μετοχικού κεφαλαίου αυτής και δη, 3.926.000 ονομαστικές, κοινές, μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο μετοχές, με δικαίωμα ψήφου, ονομαστικής αξίας εκάστης εξ αυτών, ενός (1) ευρώ, προς την εταιρεία με την επωνυμία " Global Special Opportunities Ltd", η οποία είχε συσταθεί και λειτουργούσε στις Νήσους Μπαχάμες, όπου ήταν εγγεγραμμένη...

αντί του ποσού των 4.600.000 ευρώ, για την οποία μεταβίβαση είχε ήδη καταρτισθεί μεταξύ του ιδίου και της υποψήφιας αγοράστριας εταιρείας το με αριθμό ....2014 προσύμφωνο πώλησης και μεταβίβασης μετοχών ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Γ. Σ. Επίσης, ο πρώτος εναγόμενος γνωστοποίησε με το ίδιο έγγραφο, ότι το ποσό του τιμήματος των προς πώληση μετοχών συμφωνήθηκε όπως καταβληθεί ολοσχερώς ταυτόχρονα με την υπογραφή της οριστικής σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης των πωλουμένων μετοχών, η οποία θα καταρτισθεί με την υποψήφια αγοράστρια εταιρεία το αργότερο εντός έξι (6) μηνών από της ημερομηνίας υπογραφής του προσυμφώνου και υπό την προϋπόθεση ότι ο μέτοχος της εταιρείας Δ.

Τ., ήδη ενάγων, δεν θα ασκήσει το δικαίωμα προτίμησής του, σύμφωνα με το άρθρο 7.7 του καταστατικού της εταιρείας εντός της εκεί τασσόμενης προθεσμίας. Τέλος, με το έγγραφο αυτό, ο πρώτος εναγόμενος κάλεσε τον ενάγοντα να δηλώσει εγγράφως και δη εντός τριάντα (30) ημερών από της παραλαβής αυτού, αν επιθυμεί να αποκτήσει τις πωλούμενες μετοχές έναντι του άνω προσφερομένου τιμήματος με τις προϋποθέσεις και τους όρους που αναγράφονται ως άνω, δηλώνοντας συναφώς, ότι σε περίπτωση που ο τελευταίος δεν ασκήσει το δικαίωμα προτίμησης εντός της καθοριζομένης άνω προθεσμίας, τότε θα προχωρούσε στην κατάρτιση της οριστικής σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης των μετοχών με αντισυμβαλλόμενη την άνω υποψήφια αγοράστρια εταιρεία.

Ο ενάγων με την από 15.12.2014 έγγραφη απάντησή του, προς τον πρώτο εναγόμενο και τα μέλη του ΔΣ της εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ", τους γνωστοποίησε την πρόθεσή του, να αγοράσει ο ίδιος ή πρόσωπο που εκείνος θα υποδείκνυε, εντός προθεσμίας πέντε (5) μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω έγγραφης απάντησής του, το σύνολο των προς μεταβίβαση μετοχών, έναντι του ιδίου με αυτό που αναφέρεται στην προσφορά των 4.600.000 ευρώ τίμημα, ενώ το υπόλοιπο θα αποδιδόταν άλλως παρακρατούνταν από τον ίδιο σε εκτέλεση της από 31.1.2013 προρρηθείσας συμφωνίας.

Ακολούθησε μεταξύ του ενάγοντος και του πρώτου εναγομένου, κοινοποιούμενη στα μέλη του ΔΣ, αλληλογραφία σύμφωνα με την οποία, ο ενάγων ζήτησε: α. από το ΔΣ να του παράσχει όλα τα επικαιροποιημένα εμπιστευτικά στοιχεία νομικής και οικονομικής φύσης για τη κατάσταση της εταιρείας, προκειμένου να τα αξιολογήσει ή/και παραδώσει στον υποψήφιο αγοραστή, ώστε να ολοκληρώσει το νομικό και οικονομικό έλεγχο της εταιρείας με την αυτονόητη υπογραφή συμφωνητικού εμπιστευτικότητας για να ολοκληρωθούν το ταχύτερο δυνατό οι διαδικασίες μεταβίβασης (από 18.12.2014 έγγραφο( β.

από τον ίδιο τον πρώτο εναγόμενο να του αποδείξει ότι η προσφορά που φερόταν να έχει, προέρχεται από αγοραστή τρίτο και μη συνδεόμενο με τον πωλήτη, αποκαλύπτοντας τα πλήρη στοιχεία του, προκειμένου να διαπιστώσει αν η προσφορά είναι πραγματική ή προσχηματική και ότι ο φερόμενος ως ενδιαφερόμενος αγοραστής έχει πράγματι την χρηματοδοτική ικανότητα για την προσήκουσα καταβολή του τιμήματος αγοράς των μετοχών (από 22.12.2014 έγγραφο).

Αντιστοίχως, ο πρώτος εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα να του αποδείξει προσηκόντως την χρηματοδοτική του ικανότητα για την εμπρόθεσμη και προσήκουσα καταβολή του τιμήματος αγοράς των πωλουμένων μετοχών και μάλιστα, εντός προθεσμίας πέντε (5) εργασίμων ημερών, προσκομίζοντας αντίγραφα υπολοίπου τραπεζικών καταθέσεων ή επιστολή τραπέζης που να την βεβαιώνει.

Περαιτέρω, με το ίδιο έγγραφο, αφενός μεν του ανέφερε ότι βάσει του καταστατικού δεν είναι δυνατή, σε συνέχεια της εκ μέρους του ενάγοντος -μετόχου άσκησης του δικαιώματος προτίμησης, η πώληση και μεταβίβαση των πωλουμένων μετοχών, αφετέρου δε, το τίμημα για την πώληση και μεταβίβαση του συνόλου των μετοχών προσυμφωνήθηκε στο ύψος των 4.600.000 ευρώ, το οποίο και έπρεπε να καταβληθεί από τον ενάγοντα για να συνιστά έγκυρη άσκηση του δικαιώματος προτίμησης εκ μέρους του μετόχου, ενώ τέλος του δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την από 31.1.2013 συμφωνία ως απόφαση έκτακτης αυτόκλητης καθολικής ΓΣ των μετόχων (από 19.12.2014 έγγραφο) και του γνωωστοποίησε την από 29.12.2014 βεβαίωση της τράπεζας "Banque Pictet & Cie S.A." διά της οποίας αποδεικνυόταν η χρηματοδοτική ικανότητα της υποψήφιας αγοράστριας εταιρείας (από 29.12.2014 έγγραφο). Σημειώνεται ότι ο ενάγων προσκομίζει με επίκληση έγγραφο εκ του οποίου προκύπτει ότι διευθυντές της υποψήφιας αγοράστριας εταιρείας "Global Special Opportunities Ltd" ήσαν ο τέταρτος εναγόμενος Δ. Π., ο Α. Μ. αδελφός του τρίτου εναγομένου, Α. Μ., καθώς και οι Ι. Π., Ε. Σ. και Χ. Σ., οι οποίοι ήσαν φίλοι και γνωστοί του πρώτου εναγομένου.

Περαιτέρω, ο ενάγων διατείνεται ότι το γεγονός αυτό αποτελεί "αποκάλυψη του συνολικού δολίου σχεδίου που εξύφανε σε βάρος του ο πρώτος εναγόμενος και το υλοποίησε σε συνεργασία με τους λοιπούς εναγομένους". Ωστόσο, απλώς και μόνον το γεγονός ότι πράγματι οι ανωτέρω αποτελούν μέλη της υποψήφιας αγοράστριας εταιρείας δεν αρκεί προκειμένου να θεωρηθεί εικονική η προσφορά για την αγορά των προς πώληση μετοχών του πρώτου εναγομένου, ήτοι ότι η προσφορά αυτή υπήρξε εικονική, αφού δεν έγινε σπουδαία αλλά κατά φαινόμενο, με την έννοια ότι ούτε ο ίδιος ο πρώτος εναγόμενος, ούτε και η υποψήφια αγοράστρια εταιρεία επιθυμούσαν την πώληση και μεταβίβαση του ενδίκου ακινήτου, η δε βούληση των μερών ήταν να φαίνεται προς τον ενάγοντα ότι υπήρχε ενδιαφερόμενη αγοράστρια.

Και τούτο διότι ουδόλως αποδείχθηκε αφενός μεν, ότι οι συμβαλλόμενοι στο προσύμφωνο αγοραπωλησίας μετοχών δεν εξέφρασαν πραγματικώς την πρόθεσή τους προς πώληση και μεταβίβαση αυτών, αφετέρου δε, η γνώση και συμφωνία όλων των συμβαλλομένων, κατά το χρόνο κατάρτισης του προσυμφώνου συμβολαίου, ότι αυτό είναι εικονικό.

Περαιτέρω, ουδόλως αποδείχθηκε υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων που-κατά την κοινή πείρα της ζωής και την συνήθη πορεία των πραγμάτων- ήταν αντικειμενικώς ικανή και πρόσφορη να επιφέρει ζημία σε βάρος της περιουσίας του ενάγοντος, ή την πράγματι επελθούσα ζημία, ούτε και αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της προπεριγραφείσας πράξης ή παράλειψης των εναγομένων και τυχόν επιζημίου αποτελέσματος σε βάρος του ενάγοντος.

Αντιθέτως, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος με το από 9.2.2015 ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον ενάγοντα αποδέχθηκε την πρόταση του ενάγοντα για πώληση των μετοχών του σε υποψήφιο αγοραστή επιλογής του ενάγοντα και, τηρώντας την από 31.1.2013 μεταξύ τους συμφωνία, για τη περίπτωση που τον αγοραστή εξεύρει ο ενάγων, δέχθηκε να προχωρήσει στην σύναψη συμβολαιογραφικού προσυμφώνου πώλησης μετοχών του για το ποσό των 4.280.000 ευρώ (4.000.000 ευρώ πλέον του ποσοστού 7% που προβλεπόταν για κάθε έτος μετά την 30η Ιανουαρίου 2014).

Ομοίως προσκομίζεται με επίκληση από τον πρώτο εναγόμενο και το από 18.2.2015 ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο επαναλαμβάνει την πρότασή του να πωλήσει τις μετοχές του αντί του τιμήματος των 4.280.000 ευρώ στον αγοραστή, που ο ενάγων έχει δηλώσει ότι έχει εξεύρει και μάλιστα με την υπόσχεση ότι η συμφωνία θα έχει ολοκληρωθεί έως τις 28.2.2015.

Σχετικώς προσκομίζεται από τον ενάγοντα το, στην αγγλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική γλώσσα .. άνευ ημερομηνίας, έντυπο προσφοράς, εκ μέρους προφανώς προσώπου ενεργούντος για λογαριασμό του A. C. υποψηφίου αγοραστή, για την εξαγορά του ξενοδοχείου ΩΚΕΑΝΙΣ το οποίο απευθυνόμενο στον ενάγοντα αναφέρει επί λέξει τα εξής: " Ο κ.

A. C. με το παρόν υποβάλλει την προσφορά του για την εξαγορά του παραπάνω ακινήτου ύψους 5.000.000 ευρώ. Η προσφορά του παραμένει ανοικτή μέχρι τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014. Ο προσφέρων θα αποσύρει την προσφορά του την Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014" Την εν λόγω προσφορά ο ενάγων έκανε δεκτή, ενεργώντας και για λογαριασμό του πρώτου εναγομένου, όπως τούτο προκύπτει από την από 22.12.2014 απάντησή του προς τους εναγομένους, στην οποία ανέφερε επί λέξει: " Ως εκ τούτου επιβεβαίωσα το βράδυ της Παρασκευής 19.12.2014 στον υποψήφιο αγοραστή ότι υφίσταται αποδοχή εκ μέρους μας της πρότασής του".

Κατά τα αναφερόμενα στο δικόγραφο της αγωγής και η δεύτερη αυτή απόπειρα πώλησης των μετοχών της εταιρείας ναυάγησε, διότι κατά τις αιτιάσεις του ενάγοντος του ενάγοντος παρήλθαν άπρακτα τα σχετικά χρονοδιαγράμματα που ετέθησαν από τον ίδιο, με αποκλειστική υπαιτιότητα τόσο του πρώτου όσο και των λοιπών εναγομένων.

Ωστόσο, ουδόλως στο δικόγραφο της αγωγής αναφέρονται τοιαύτα χρονοδιαγράμματα, τα οποία ετέθησαν εκ μέρους του ενάγοντα για συγκεκριμένες ενέργειες που όφειλαν να πράξουν οι εναγόμενοι προς ευόδωση της εν λόγω αγοραπωλησίας και τα οποία οι τελευταίοι παραμέλησαν. Αν, ωστόσο υποτεθεί ότι, ως τέτοιες οφειλόμενες ενέργειες, αποτελεί η παροχή στον ενάγοντα επικαιροποιημένων εμπιστευτικών στοιχείων νομικής και οικονομικής φύσης για την τότε κατάσταση της εταιρείας, προκειμένου να τα αξιολογήσει ή/και παραδώσει ο ίδιος στον ενδιαφερόμενο τρίτο αγοραστή, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο νομικός και οικονομικός έλεγχος της εταιρείας - για το οποίο γίνεται αναφορά στο από 18.12.2014 έγγραφό του- εν τούτοις, ουδόλως αναφέρεται σε αυτή (αγωγή) ούτε ποια ήταν τα εμπιστευτικά αυτά στοιχεία που δικαιούνταν ο ίδιος ο ενάγων να λάβει, να ελέγξει και συνακόλουθα να κοινοποιήσει στον υποψήφιο αγοραστή, ούτε ποιος ήταν ο χρόνος ενέργειας, τον οποίο ο ενάγων έθεσε στους εναγομένους, ούτε και αν τελικώς οι εναγόμενοι ανταποκρίθηκαν στο εν λόγω αίτημα, ή αν αρνήθηκαν αυτό, έτσι ώστε η τοιαύτη συμπεριφορά τους να ελεγχθεί στα πλαίσια τυχόν αδικοπρακτικής τους ευθύνης, προκαλούσα άμεση ζημία στον ενάγοντα, ίση με το κέρδος που ο ίδιος θα αποκόμιζε σε περίπτωση επιτυχούς έκβασης της πώλησης των μετοχών του, σε συνδυασμό με το από 31.1.2013 προμνησθέν συμφωνητικό, στον υποψήφιο αγοραστή, που ο ίδιος είχε εξεύρει.

Ομοίως ουδεμία συμπεριφορά η οποία συνιστά αδικοπρακτική ή ενδοσυμβατική ευθύνη εκ μέρους του πρώτου εναγομένου αποδείχθηκε αναφορικά με την υπαίτια παραβίαση αναληφθείσας εκ μέρους του συμβατικής υποχρέωσης απορρέουσας από το μεταξύ τους συναφθέν από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, προκειμένου να συντρέξει τις απαιτούμενες ενέργειες για την ολοκλήρωση των διαδικασιών μεταβίβασης των μετοχών της εταιρείας στον νέο υποψήφιο αγοραστή.

Αντιθέτως αποδείχθηκε ότι λόγω του τεταμένου κλίματος και της αβέβαιης κατάστασης που είχε διαμορφωθεί μεταξύ των μετόχων, αλλά και των μελών του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, η οποία αποτυπωνόταν στις εκατέρωθεν ανταλλαγείσες εξώδικες δηλώσεις, των οποίων έλαβε γνώση η ευρεθείσα από τον πρώτο εναγόμενο υποψήφια αγοράστρια εταιρεία με την επωνυμία "Global Special Opportunities Ltd" κατά το μέρος που την αφορούσε, υπαναχώρησε από την συμφωνία για αγορά των μετοχών του πρώτου εναγομένου....

Συμπερασματικά με τα ανωτέρω αναφερόμενα, καθώς δεν προέκυψε ουδεμία ενδοσυμβατική ή αδικοπρακτική ευθύνη τόσο του πρώτου εναγομένου όσο και των τρίτου και τετάρτου εναγομένων, με τις διακρίσεις που στην αγωγή διαλαμβάνονται, η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως προς αυτούς ως ουσιαστικά αβάσιμη.... Η αγωγή επίσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και όσον αφορά τους πρώτο και τέταρτο των εναγομένων, για τους οποίους το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν προχώρησε στην κρίση περί του ορισμένου και νομίμου της αγωγής και συνακόλουθα επί της ουσιαστικής διερεύνησης αυτής, καθώς εσφαλμένως έκρινε, όπως προεκτέθηκε, ότι η αγωγή δεν ασκήθηκε ως προς αυτούς...".Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, καθόσον διέλαβε ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της ανυπαρξίας νομίμου λόγου ευθύνης του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, συναφώς προς την ζημία που ο αναιρεσείων υπέστη από τη ματαίωση της πώλησης του συνόλου των μετοχών/ακινήτου της ανώνυμης εταιρείας που συνέστησαν οι παραπάνω διάδικοι με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΞΤΚΕ" και την εντεύθεν υποχρέωση του πρώτου των αναιρεσιβλήτων προς αποκατάσταση αυτής, οι οποίες (αιτιολογίες) καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 297,298,299,330,361 του ΑΚ.

Πλέον συγκεκριμένα: Το Εφετείο δέχεται, ότι με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, την σύναψη δανειακών συμβάσεων της χώρας με ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης και το ΔΝΤ, και τέλος με τον αποκλεισμό της από τις διεθνείς χρηματαγορές, ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων εξέφρασε περί τον μήνα Δεκέμβριο 2011 σαφώς την πρόθεσή του να αποσυρθεί από τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες στην Ελλάδα ,μεταξύ των οποίων , και από την τουριστική εκμετάλλευση του ξενοδοχείου ιδιοκτησίας της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", μέτοχοι της οποίας ήσαν ο ίδιος κατά ποσοστό 97,52 % και ο αναιρεσείων κατά το λοιπό 2,48% ποσοστό. 'Οτι την συμφωνία για την πώληση του 100% των μετοχών της παραπάνω εταιρείας κυρίας του ακινήτου και την διανομή του τιμήματος οι παραπάνω μέτοχοι διέλαβαν στο από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου τα μέρη συμφώνησαν, ότι δεν επιθυμούν πλέον την ανάπτυξη της συγκεκριμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας και συναποφασίζουν την πώληση της εταιρείας, και ότι σε περίπτωση εύρεσης του αγοραστή από τον αναιρεσείοντα, ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων θα εισπράξει το ποσό των 4.000.000 ευρώ ακριβώς, μετά φόρων, ο δε αναιρεσείων για την αξία της ιδέας, την εύρεση του αγοραστή, την μέχρι τούδε διαχείριση του έργου, την εκπόνηση των εργασιών σχεδιασμού του συνολικού επενδυτικού σχεδίου, την έγκριση από τον αναπτυξιακό νόμο και τον συντονισμό της πώλησης, θα λάβει οποιοδήποτε ποσό από το τίμημα που θα υπερβαίνει τα 4.000.000 ευρώ, στο ακέραιο και χωρίς κανένα περιορισμό.

Επίσης, ότι χειρογράφως τέθηκε στο συμφωνητικό και υπογράφηκε από αμφοτέρους τους άνω συμβαλλομένους σ'αυτό, σημείωση, ότι σε περίπτωση εύρεσης του αγοραστή από τον Σ.Μ. (ενν. Σ. Μ. -πρώτο των αναιρεσιβλήτων) η παρούσα συμφωνία δεν θα ισχύει. Ακολούθως, το Εφετείο δέχεται, ότι οι εκπρόσωποι της Χιλιανής εταιρείας "MEYSA HOLDING Ltd" υπέδειξαν ως αγοράστρια εταιρεία των εν λόγω μετοχών /ακινήτου, την κυπριακή εταιρεία με την επωνυμία "Calm Choice Holdings Ltd" ιδρυθείσα στις 5.2.2013, σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και έδρα την Λευκωσία, με προσφερόμενο τίμημα 7.500.000 ευρώ, εκ των οποίων το μεν ποσό των 6.000.000 ευρώ αντιστοιχούσε στην αξία των μεταβιβαζομένων μετοχών/ακινήτου, το δε ποσό των 1.500.000 ευρώ στην προσδοκώμενη εκταμίευση της κρατικής επιχορήγησης της υπόψη επένδυσης, δυνάμει της με αριθμό 59984/28.12.2010 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας ύψους 1.466.640 ευρώ, επιτευχθείσας με αποκλειστικές ενέργειες και πρωτοβουλίες του αναιρεσείοντος, καθώς και ότι ο Θ.

Τ., αδελφός του τελευταίου, σύμβουλος επιχειρήσεων και επενδύσεων και μεσίτης ακινήτων, ήταν το πρόσωπο που είχε εξεύρει την υποψήφια αγοραστή, κατ' εντολή και για λογαριασμό του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, επ' αμοιβή των μεσιτικών υπηρεσιών του, αλλά και κατ' εντολή της ανώνυμης εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", ουδόλως όμως κατ' εντολή και για λογαριασμό του ενάγοντος.

Στην κρίση του δε, αυτή το Εφετείο κατέληξε μετά συνεκτίμηση των από 21.3.2012 και 4.1.2012 ιδιωτικών συμφωνητικών παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών που είχαν συνάψει με τον Θ. Τ. ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων, Σ. Μ. και ο αναιρεσείων Δ. Τ., ως εκπρόσωπος της παραπάνω πωλήτριας εταιρείας, αντιστοίχως. Η κρίση αυτή του Εφετείου παρουσιάζει ελλείψεις και ασάφειες που καθιστούν αμφίβολο το αποδεικτικό του πόρισμα.

Ειδικότερα, το Εφετείο , ενώ ουδόλως διαλαμβάνει σαφή παραδοχή περί της εξακολούθησης ή μη της ισχύος του από 31.1.2013 ιδιωτικού συμφωνητικού, είτε ως προς την συμφωνία αυτής καθ' εαυτής της πώλησης των υπόψη μετοχών/ακινήτου, είτε προς την συμφωνία διανομής του τιμήματος που θα επιτυγχανόταν από αυτή, ενόψει της προηγούμενης παραδοχής της, ότι η αγοράστρια εταιρεία βρέθηκε από τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων, και συνεπώς σύμφωνα με το παραπάνω συμφωνητικό, η μεταξύ των μετόχων συμφωνία έπαυε να ισχύει, προβαίνει ακολούθως και όλως αντιφατικώς, σε εξιστόρηση των ενεργειών αμφοτέρων των μετόχων, επί τη βάσει όμως, των ειδικότερα συμφωνηθέντων με το άνω κρίσιμο συμφωνητικό (τίμημα, κρατική επιχορήγηση, έριδες ως προς την εφαρμογή του συμφωνητικού ή μη), τις οποίες τοποθετεί χρονολογικά από της επομένης της συνάψεως του παραπάνω συμφωνητικού μέχρι την προγραμματισμένη συνάντηση προς κατάρτιση της αγοραπωλησίας στις 10.4.2013, ημεροχρονολογία, κατά την οποία δέχεται, ότι εξ αιτίας μη εμφάνισης του πρώτου των αναιρεσιβλήτων η συναλλαγή ματαιώθηκε.

Περαιτέρω, δέχεται, ως προεκτέθηκε, ότι ο Θ. Τ. εξηύρε την υποψήφια αγοραστή κατ' εντολή του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, τούτο όμως, ενώ ταυτοχρόνως δέχεται, ότι ο Θ. Τ. ενήργησε κατ' εντολή, αμφοτέρων, του πρώτου των αναιρεσιβλήτων και της εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", νόμιμος εκπρόσωπος της οποίας κατά το χρόνο της ανάθεσης της εντολής δέχεται ότι υπήρξε ο αναιρεσείων, πλην ,ότι δεν ήταν ο τελευταίος αυτός που εξηύρε την υποψήφια αγοραστή αφού δεν συνεβλήθη ατομικώς, χωρίς όμως να επεξηγεί τον λόγο για τον οποίο ο αναιρεσείων θα έπρεπε να συμβληθεί ατομικώς στη σχετική σύμβαση εντολής και όχι υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου της πωλήτριας εταιρείας, προκειμένου να αποδιδόταν στον ίδιο η εξεύρεση αγοραστή, και τούτο παρόλο που μέτοχοι της υπόψη εταιρείας δέχεται ότι ήσαν μόνον οι παραπάνω δύο συμβαλλόμενοι.

Τούτο δε, πολύ περισσότερο αφού, δέχεται και χρονική προτεραιότητα της δοθείσας εντολής στον Θ. Τ. από τον αναιρεσείοντα υπό την άνω ιδιότητα, δηλαδή κατάρτιση του συμφωνητικού που αφορούσε την εντολή για την επίμαχη πώληση στις 4.1.2012, ενώ του συμφωνητικού του Θ. Τ. με τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων στις 21.3.2012.

Εξ άλλου, όλως αντιφατικώς, εξαρτά την κρίση του περί του προσώπου που εξηύρε την υποψήφια αγοράστρια των μετοχών της εταιρείας και ακινήτου αυτής, από το από 21.3.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό που συνήφθη μεταξύ του Θ. Τ. και του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, με το οποίο όμως, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, συμφωνείται η ανεύρεση αγοραστή όχι του συνόλου των μετοχών της υπόψη εταιρείας, αλλά μόνον του ποσοστού συμμετοχής του πρώτου των αναιρεσιβλήτων σ'αυτή (97,45 %) και δη αντί τιμήματος 6.000.000 ευρώ, με συνέπεια η συμφωνία αυτή να μην ανταποκρίνεται επακριβώς στο περιεχόμενο του από 31.1.2013 συμφωνητικού, το οποίο κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αφορούσε και απαιτούσε την πώληση του συνόλου των μετοχών της άνω εταιρείας, λαμβανομένου υπόψη ότι από τα συμφωνητικά αυτά δέχεται η προσβαλλομένη ότι εξηρτάτο η ισχύς της από 31.1.2013 συμφωνίας.

Η ασάφεια, η αοριστία και η αντιφατικότητα δε των παραδοχών επιτείνεται και από τις λοιπές παραδοχές της πρσβαλλομένης, σύμφωνα με τις οποίες, ενώ αμφότεροι οι εντολείς (εταιρεία με την επωνυμία "DESIGN RESORTS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και πρώτος των αναιρεσιβλήτων) αναθέτουν τις υπηρεσίες που αφορούν την επίμαχη πώληση (είτε συνόλου μετοχών, είτε μεριδίου του πρώτου των αναιρεσιβλήτων) στον σύμβουλο Θ.

Τ. αποκλειστικά για τις εταιρείες "MEYSA HOLDING LIMITED" "HISEY SANTORINI CORP GROUP SA" και οποιαδήποτε άλλη εταιρεία σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με αυτές ή με τα συμφέροντα της χιλιανής εταιρείας "ΜΕΥSA HOLDING LIMITED", δηλαδή των εταιρειών αυτών ως υποψηφίων αγοραστριών, η οποία (τελευταία), κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, είχε αποστείλει σε χρόνο προ της καταρτίσεως του από 31.1.2013 συμφωνητικού, και συγκεκριμένα στις 28.1.2012 έγγραφο στον αναιρεσείοντα με το οποίο εκδήλωνε το ενδιαφέρον της να προβεί η ίδια ή προτεινόμενο και συνδεδεμένο με αυτή μέρος στην αγορά των επίμαχων μετοχών και ακινήτου με εκτιμώμενη τιμή πώλησης το ποσό των 7.500.000 ευρώ, δεν διαλαμβάνεται συγκεκριμένη παραδοχή ως προς ποίος εκ των μετόχων-συμβαλλομένων στο από 31.3.2013 συμφωνητικό, είχε ήδη και προ της καταρτίσεως αυτού εξεύρει την παραπάνω υποψήφια αγοραστή, πολύ περισσότερο αφού η έγγραφη αυτή προσφορά απεστάλη στον αναιρεσείοντα, και όχι στον πρώτο των αναιρεσιβλήτων, οι δε βάσει των συμφωνητικών με τον Θ.

Τ. εντολές ανάθεσης εξεύρεσης αγοραστή, δεν άφηναν την ταυτότητα αυτού απροσδιόριστη, αλλά αντιθέτως αφορούσαν ειδικώς και αποκλειστικώς, την ήδη εξευρεθείσα υποψήφια αγοράστρια "ΜΕΥSA HOLDING LIMITED" ή υποδειχθησόμενη ή συνεργαζόμενη προς αυτή εταιρεία.

Συνεπώς προς τα ανωτέρω, και ενόψει του ότι υφίσταται νομική ανακολουθία μεταξύ των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά από την προσβαλλομένη και του συμπεράσματος του δικανικού της συλλογισμού, ως προς τη βάση της ενδοσυμβατικής ευθύνης του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος κύριος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στη προσβαλλομένη η πλημμέλεια της εκ πλαγίου παράβασης της διάταξης του άρθρου 361 του ΑΚ, λόγω δε της αναιρετικής εμβέλειας αυτού, παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση των δευτέρου κυρίου λόγου από τον αριθμό 11 β', 11γ' και 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, του τρίτου κυρίου λόγου από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, του έκτου κυρίου λόγου από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, του εβδόμου κυρίου λόγου από τους αριθμούς 1,14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και των πρώτου και δευτέρου προσθέτων λόγων από τους αριθμούς 11 α, 8 και 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Επίσης, δεν θα ερευνηθεί ο όγδοος κύριος λόγος αναίρεσης, διότι αφορά στο επικουρικό αίτημα της αγωγής, το οποίο θα ερευνηθεί από το δικαστήριο της παραπομπής σε περίπτωση απόρριψης του κυρίου αιτήματος. Κατά το άρθρο 33 του Ν. 2190/1920, η γενική συνέλευση των μετόχων είναι το ανώτατο όργανο της ανώνυμης εταιρείας αποτελεί την έκφραση της βούλησης του οργάνου αυτού και του νομικού προσώπου της εταιρείας (ΑΠ 270/2025) και δικαιούται να αποφασίζει για κάθε εταιρική υπόθεση, οι δε αποφάσεις της δεσμεύουν και υποχρεώνουν και τους απόντες ή διαφωνούντες εταίρους, μπορούν δε οι μέτοχοι να μετάσχουν σ' αυτή και να ασκήσουν τα δικαιώματά τους αυτοπροσώπως ή δι' αντιπροσώπου (άρθρ. 211, 216 ΑΚ), γεγονός που δεν ορίζεται ρητώς στο νόμο, προκύπτει όμως εκ διαφόρων διατάξεων του ν. 2190/20 και δη των άρθρων 27 παρ. 2 και 29 παρ. 1, οι οποίες, σχετικά με τα δικαιώματα των μετόχων πριν τη σύγκληση της ΓΣ και ενόψει συνεδρίασής της (άρθρο 27) και για τα απαιτούμενα ποσοστά απαρτίας (άρθρο 29), κάνουν λόγο περί αντιπροσώπων, χωρίς καμιά διάκριση.

Η γενική συνέλευση έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίζει για θέματα τα οποία ο νομοθέτης θεωρεί μείζονα για την ύπαρξη και γενικά την λειτουργία της εταιρίας. Για να πραγματοποιηθεί και να λάβει εγκύρως αποφάσεις η ΓΣ των μετόχων, πρέπει να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπει ο νόμος και αφορούν στη σύγκληση και συγκρότηση της.

Προκειμένου να είναι υποστατή εκπεφρασμένη βούληση της ΓΣ, ως ανωτάτου οργάνου της ανώνυμης εταιρείας, πρέπει α) να έχει λάβει χώρα "πραγματική συνάθροιση των μετόχων", δηλαδή η άσκηση του δικαιώματος ψήφου των συμμετασχόντων μετόχων να ασκείται σε πραγματική συγκέντρωση, β) να "συμμετέχουν" σε αυτή μέτοχοι, με την έννοια ότι σε όλους τους μετόχους να παρέχεται, σύμφωνα με τον νόμο, η δυνατότητα συμμετοχής σε αυτήν, γ) η απόφαση να έχει προέλθει από πραγματική άσκηση του δικαιώματος ψήφου των μετόχων, ανεξάρτητα αν είναι θετική ή αρνητική, και δ) οι μέτοχοι να έχουν συνείδηση ότι συγκεντρούμενοι απαρτίζουν το εταιρικό όργανο με σκοπό τη ρύθμιση των εταιρικών υποθέσεων στα πλαίσια της αρμοδιότητας που ο νόμος και η εσωτερική τάξη της εταιρείας παρέχει στο όργανο αυτό.

Η απουσία κάποιας από τις παραπάνω προϋποθέσεις ισοδυναμεί, καταρχήν, με ανυπαρξία γενικής συνέλευσης, και κατ' επέκταση, με ανύπαρκτη απόφαση.

Περαιτέρω, ειδική μορφή ΓΣ αποτελεί η καθολική γενική συνέλευση, ήτοι η συνέλευση στην οποία παρίστανται ή αντιπροσωπεύονται μέτοχοι που εκπροσωπούν το σύνολο (100%) του μετοχικού κεφαλαίου, με σκοπό να λάβουν αποφάσεις για θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, έστω και χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις σύγκλησής της (ΑΠ 1979/2008,ΑΠ 137/2002).

Στην περίπτωση, δηλαδή, της καθολικής ΓΣ, η σύγκληση υποκαθίσταται από την αυθόρμητη καθολική συμμετοχή όλων των εταίρων και την κοινή βούλησή τους (εκφραζόμενη και σιωπηρά δια της μη προβολής αντιρρήσεων) η συνάθροισή τους να έχει το χαρακτήρα συνέλευσης που θα λάβει δεσμευτικές αποφάσεις (ΑΠ 137/2022). Οι αποφάσεις της καθολικής γενικής συνέλευσης λαμβάνονται νόμιμα, αυτή δε, ρυθμίζεται στο άρθρο 121 παρ. 5 του ν. 4548/2018, στο οποίο προβλέπεται ότι "Πρόσκληση για σύγκληση γενικής συνέλευσης δεν απαιτείται στην περίπτωση κατά την οποία στη συνέλευση παρίστανται οι αντιπροσωπεύονται μέτοχοι που εκπροσωπούν το σύνολο του κεφαλαίου και κανείς από αυτούς δεν αντιλέγει στην πραγματοποίησή της και στη λήψη αποφάσεων". (βλ.

και αρθ. 26 παρ. 3 ν. 2190/1920 οπ. η παρ.3 προστεθ. με αρθ.11 παρ. 3 ν. 2339/1995). Από τη γραμματική διατύπωση της διάταξης προκύπτει ότι η καθολική γενική συνέλευση υφίσταται όταν οι μέτοχοι που εκπροσωπούν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου συγκεντρώνονται σε ορισμένο τόπο και χρόνο είτε αυτοπροσώπως είτε δια αντιπροσώπου, χωρίς να έχει προηγηθεί σύγκληση της γενικής συνέλευσης, προκειμένου να αποφασίσουν σχετικά με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης που αφορούν στις εταιρικές υποθέσεις.

Η παρουσία των μετόχων στη συνέλευση υποδηλώνει ότι παρά την έλλειψη σύγκλησης, οι μέτοχοι πληροφορήθηκαν την επικείμενη πραγματοποίηση της συνέλευσης και δεν αντιλέγουν στη συζήτηση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης και στη λήψη αποφάσεων. Η καθολική γενική συνέλευση λαμβάνει αποφάσεις για κάθε θέμα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της γενικής συνέλευσης είτε αφορά σε ζήτημα της καταστατικής ή της συνήθους γενικής συνέλευσης.

Στην καθολική γενική συνέλευση, η οποία δεν αποτελεί κατηγορία γενικής συνέλευσης, δεν τίθεται ζήτημα απαρτίας μιας και για τη νόμιμη συγκρότηση του συλλογικού οργάνου πρέπει να εκπροσωπείται το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου (100%). Με την μεν παρ. 1 εδ. α του άρθρου 32 του κ.ν. 2190/1920, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 10 Ν.3884/2010 (ΦΕΚ Α 168/24-9-2010), ορίζεται ότι: "Οι συζητήσεις και αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τη γενική συνέλευση καταχωρούνται σε περίληψη σε ειδικό βιβλίο.

Με αίτηση μετόχου ο πρόεδρος της συνέλευσης υποχρεούται να καταχωρίσει στα πρακτικά ακριβή περίληψη της γνώμης του. Στο ίδιο βιβλίο καταχωρίζεται και κατάλογος των μετόχων που παραστάθηκαν ή αντιπροσωπεύθηκαν στη γενική συνέλευση ο οποίος συντάσσεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 27". Με την δε παρ. 3, του αυτού ως άνω άρθρου 32 του κ.ν.2190/1920, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 40 Ν.3604/2007 (ΦΕΚ Α 189/8-8-2007), ορίζεται ότι "Με την επιφύλαξη των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου, στις εταιρείες που δεν έχουν μετοχές εισηγμένες σε χρηματιστήριο, η κατάρτιση και υπογραφή πρακτικού από όλους τους μετόχους ή τους αντιπροσώπους τους ισοδυναμεί με απόφαση της γενικής συνέλευσης, ακόμη και αν δεν έχει προηγηθεί συνεδρίαση".

Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι στα πρακτικά της γενικής συνελεύσεως της ανώνυμης εταιρείας, καταχωρίζονται α) ο πίνακας των μετόχων που παρίστανται στην γενική συνέλευση, καθώς και των τυχόν πληρεξουσίων τους, ο οποίος συντάσσεται κατά το άρθρο 27 παρ. 2 του κ.ν. 2190/1920, β) οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τη γενική συνέλευση, με μνεία του τρόπου λήψεώς τους (τρόπος ψηφοφορίας, αριθμός ψήφων, ανεξάρτητα αν πρόκειται για θετικές ή αρνητικές για έγκυρες ή άκυρες αποφάσεις) και γ) οι γνώμες και επομένως και αιτήσεις και ερωτήσεις των μετόχων που ζήτησαν την καταχώρησή τους).

Αν και δεν προβλέπεται αναγραφή της χρονολογίας και του τόπου συνεδριάσεως, αυτή επιβάλλεται για λόγους ελέγχου του κύρους της αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως (ΑΠ 130/2020).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔικ, λόγος αναίρεσης, για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το δικαστήριο ερεύνησε κατ'ουσίαν την υπόθεση, κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που (ανελέγκτως) δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στον νόμο.

Τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 41/2023, ΑΠ 995/2017, ΑΠ 713/2016, ΑΠ 1708/2008].

Ο παραπάνω λόγος ιδρύεται και αν παραβιάσθηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ειδικότερα, οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση που υφίσταται κενό στη σύμβαση και γενικά στη δικαιοπραξία ή γεννιέται αμφιβολία για την έννοια των δηλώσεων βούλησης.

Παραβιάζονται δε, οι διατάξεις των άρθρων αυτών στην περίπτωση, που το δικαστήριο της ουσίας, παρά τη διαπίστωση, έστω και έμμεσα, κενού ή αμφιβολίας στις δηλώσεις βούλησης των δικαιοπρακτούντων, είτε παραλείπει να προσφύγει σ' αυτές για να διαπιστώσει την αληθινή βούληση των συμβαλλομένων, ή δεν παραθέτει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των διατάξεων αυτών, είτε προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους.

Η κρίση του δικαστηρίου για την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στη δήλωση βουλήσεως των συμβαλλομένων, ως κρίση αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, δεν υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 233/2020, ΑΠ 97/2019). Με τον τέταρτο και πέμπτο κυρίους λόγους αναίρεσης, που αφορούν αποκλειστικά σε αιτιάσεις ως προς τους λοιπούς, πλην του πρώτου, αναιρεσιβλήτους (εν προκειμένω δε, μετά την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης ως προς τον δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, ως προς τους τρίτο και τέταρτο αυτών) ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλομένη τις εξής πλημμέλειες:

Με τον τέταρτο λόγο, την πλημμέλεια, ότι το Εφετείο ως δικαστήριο ουσίας, παραβίασε ευθέως τους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, με το να μη προσφύγει σ'αυτούς, προκειμένου "..να προσδοθεί η αληθής νομική σημασία (και) ως πρακτικού που αποτυπώνει την απόφαση της ΓΣ των μετόχων της "DESIGN RESORTS AE" στο από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, με συνέπεια, μη ερμηνευομένου του συμφωνητικού αυτού, εν ταυτώ, και ως πρακτικού αυτόκλητης καθολικής γενικής συνέλευσης, σύμφωνα με την καλή συναλλακτική πίστη, να μην είναι δυνατόν να θεμελιωθεί στις διατάξεις της ενδοσυμβατικής ευθύνης η κατά παράβαση του συμφωνητικού- δεσμευτικού ως πρακτικού ΓΣ, συμπεριφορά των λοιπών, πλην του πρώτου, αναιρεσιβλήτων, συναπαρτιζόντων το ΔΣ της παραπάνω εταιρείας.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον, όπως προκύπτει από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης, το Εφετείο δεν διαπίστωσε, έστω και έμμεσα, κενό ή αμφίβολο σημείο, ως προς το σαφές περιεχόμενο των δηλώσεων βουλήσεως των συμβαλλομένων μερών, στο από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, και συνεπώς για τον λόγο αυτό δεν βαρυνόταν με την υποχρέωση προσφυγής στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, σε κάθε δε περίπτωση, απέρριψε την επιχειρούμενη προς νομική θεμελίωση της ενδοσυμβατικής ευθύνης των λοιπών πλην του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, βάση από τις διατάξεις των άρθρων 25 επ.

του ν. 2190/1920, μη υπάγοντας τα επικαλούμενα περιστατικά σε αυτή, με την ουσιαστική αιτιολογία, ότι το υπόψη ιδιωτικό συμφωνητικό αφορούσε κυρίως και πρωταρχικώς την ,μετά την πώληση του συνόλου των μετοχών των αναιρεσείοντος και πρώτου των αναιρεσιβλήτων σε τρίτον, διαμοιρασμό του τιμήματος που ήθελε επιτευχθεί από την πώληση, και όχι το μέλλον της εταιρείας "DESIGN RESORTS AE", ώστε να επείχε το εν λόγω συμφωνητικό, θέση πρακτικού αυτόκλητης καθολικής ΓΣ της εταιρείας, δεσμεύοντος ευθέως τους λοιπούς (πέραν των υπογραφόντων) αναιρεσιβλήτους, ως μελών του ΔΣ της υπόψη εταιρείας, αφού δεν αφορούσε την ύπαρξη της τελευταίας, ούτε και εμμέσως, η οποία μετά την πώληση των μετοχών των άνω διαδίκων, θα συνέχιζε να υφίσταται με άλλη μετοχική σύνθεση, πολύ περισσότερο δε αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, οι παραπάνω μέτοχοι ουδέποτε ενέταξαν το εν λόγω συμφωνητικό στα βιβλία πρακτικών της ΓΣ, ούτε ενημέρωσαν σχετικώς τους αναιρεσιβλήτους προς συμμόρφωσή τους με τις επί μέρους συμφωνίες αυτών (μετόχων).

Τούτο δε, παρεκτός και πέραν του ότι, σε κάθε περίπτωση, η ερμηνεία δικαιοπραξίας δεν μπορεί να οδηγεί σε διεύρυνση του αντικειμένου της σύμβασης. Με τον πέμπτο κύριο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια της ευθείας και εκ πλαγίου παράβασης (αρ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914 και 919 του ΑΚ ,για τον λόγο ότι οι λοιποί (πλην του πρώτου των αναιρεσιβλήτων) αναιρεσίβλητοι, ως μέλη του ΔΣ της εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΕ", μη συμμορφούμενοι προς τις αποφάσεις της ΓΣ της εταιρείας, όπως αυτές είχαν αποτυπωθεί στο από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό των μετόχων της τελευταίας, επέχοντος κατ' ορθή ερμηνεία αυτού, πρακτικού αυτόκλητης καθολικής ΓΣ των μετόχων, έβλαψαν τον ίδιο με την απόφασή τους να μην αιτηθούν παράταση, για την εκταμίευση της εγκεκριμένης επιδότησης της εν λόγω τουριστικής επένδυσης, αποστερώντας αυτόν από την συμφωνηθείσα είσπραξη του χρηματικού ποσού της επιδότηση, ενέργεια η οποία ήταν αντίθετη προς τα χρηστά ήθη, αφού η παράταση της επιδότησης ουδόλως θα έβλαπτε τα εταιρικά συμφέροντα.

Ο λόγος αυτός, είναι αβάσιμος καθόσον στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το από 31.1.2013 ιδιωτικό συμφωνητικό επείχε θέση αυτόκλητης καθολικής γενικής συνέλευσης των μετόχων της ανώνυμης εταιρείας "DESIGN RESORTS ΑΕ" , δεδομένου ότι τούτο δεν έγινε δεκτό από την προσβαλλομένη, σε κάθε δε περίπτωση αβάσιμος διότι το Εφετείο προέβη σε ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, ενώ δεν στέρησε την προσβαλλομένη απόφασή του από νόμιμη βάση, εξαιτίας ανεπαρκών αιτιολογιών, αφού εξέθεσε σ` αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, με βάση τα οποία κατέληξε στην παραπάνω κρίση του, περί μη εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 914 και 919 του ΑΚ.

Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της όλα τα αναγκαία περιστατικά που στηρίζουν με επάρκεια το σαφές ως άνω αρνητικό αποδεικτικό της πόρισμα, με τις επιστηρίζουσες την κρίση αυτή ανέλεγκτες παραδοχές, ότι υπήρχαν περιορισμοί στον αναπτυξιακό νόμο που αφορούσαν την εταιρική σύνθεση της φορέως της επένδυσης, η οποία θα άλλαζε άρδην με τη μεταβίβαση της εταιρείας στην υποψήφια αγοράστρια κυπριακή εταιρεία, με συνέπεια να τίθεται εν αμφιβόλω αντικειμενικά και ανεξάρτητα της βούλησής τους, η δυνατότητα εκταμίευσης του συνόλου ή μέρους της επιδότησης, λόγω της ανεξακρίβωτης προϋπόθεσης του αν η εταιρεία θα αποτελούσε με τη νέα εταιρική της σύνθεση, μεσαία ή μικρή επιχείρηση, ότι σκοπός των μετόχων ήταν να προχωρήσουν στην μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας σε τρίτον, γεγονός γνωστό στα μέλη του ΔΣ της εταιρείας, και όχι να υλοποιήσουν το αρχικό επιχειρηματικό τους σχέδιο, που περιελάμβανε τις ενέργειες για την ένταξη της επένδυσης στον αναπτυξιακό νόμο, ότι ειδικότερα, έπαυσε να συνιστά επιδίωξη της εταιρείας η υπαγωγή της στον αναπτυξιακό νόμο, ενόψει του ότι τούτο ουδόλως υποβοηθούσε τον πραγματικό σκοπό της πώλησης και τέλος, ότι η απόφασή των αναιρεσιβλήτων μελών του ΔΣ της υπόψη εταιρείας να μην αιτηθούν παράταση της υπαγωγής της επένδυσης σε κρατική επιχορήγηση υπήρξε ως εκ των άνω αιτίων, απολύτως συμβατή με την υποχρέωση πίστης τους στα επιχειρηματικά συμφέροντα της εταιρείας.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός (κύριος ή πρόσθετος) λόγος προς έρευνα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης εν μέρει και δη, κατά το μέρος που αφορά στις αιτιάσεις ως προς τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τούτο, για περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, συγκροτουμένου από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα , να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως προς τους λοιπούς δεύτερο, τρίτο και τέταρτο των αναιρεσιβλήτων, και να επιβληθούν τα δικαστικά του έξοδα εις βάρος του πρώτου αναιρεσιβλήτου, λόγω της ήττας του τελευταίου, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων ως ηττηθείς διάδικος, στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων των δευτέρου, τρίτου και τετάρτου των αναιρεσιβλήτων (αρθ. 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει τη με αριθμό 4489/2023 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στον ίδιο.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρεθέν κεφάλαιο της απόφασης που αναφέρεται στο σκεπτικό, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός αυτών που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση.

Καταδικάζει τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσείοντος την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Απορρίπτει την από 19.3.2024 αίτηση αναίρεσης και τους προσθέτους λόγους αυτής κατά της με αριθμό 4489/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτο των αναιρεσιβλήτων.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης των δευτέρου, τρίτου και τετάρτου των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

- ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ