1983/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1983 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1983/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..... , η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κοκκινάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-3-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25347/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2894/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 15 Μαρτίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 2-11-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επικαλούμενη και νόμιμα προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 6971ΣΤ/ 13.7.2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... , επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 15.3.2005 αιτήσεως αναιρέσεως μαζί με την κάτω από αυτή πράξη προσδιορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε, με επιμέλεια του αναιρεσίβλητου, νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα με θυροκόλληση, ενώ αντίγραφο του επιδοθέντος δικογράφου παραδόθηκε στον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος της κατοικίας της (Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης) και ταχυδρομήθηκε σχετική ειδοποίηση σ' αυτή κατ' άρθρο 128 παρ. 4β και γ ΚΠολΔ (από 13.7.2006 απόδειξη παραλαβής του Α.Τ.

Καλαμαριάς και από 14.7.2006 βεβαίωση του παραπάνω δικαστικού επιμελητή, προσυπογραφόμενη από την αρμόδια ταχυδρομικό υπάλληλο). Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να δικασθεί ερήμην και να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία της, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 στοιχ. β, 309 εδ. α, 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο ασκήσεως του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της καταθέσεως του οικείου δικογράφου στην γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της εφέσεως (Ολ. ΑΠ 5/2001, 9/1996). Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 503 ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος πού δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αριθ. 1β ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς εκ του ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πλην όμως για το κύρος τέτοιας παραίτησης απαιτείται όπως ο υπογράφων την αίτηση αναίρεσης δικηγόρος έχει ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 98 περ.

β ΚΠολΔ, η έλλειψη της οποίας εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 104 εδ. τελευταίο ιδίου κώδικα, μπορεί δε να καλυφθεί εκ των υστέρων με έγκριση του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου. Ειδικώς όμως στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και η δίκη διαζυγίου (άρθρο 592 παρ. 1 ΚΠολΔ) η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, κατά τα προαναφερόμενα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου κώδικα, μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ενώ μετά την άσκηση του ενδίκου μέσου, γίνεται κατά τα άρθρα 294, 295, 297 και 299 ΚΠολΔ, ήτοι με δήλωση καταχωριζομένη στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου.

Τέλος, η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα εξής: Η προσβαλλομένη με αναίρεση υπ' αριθ. 2894/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε ερήμην της τότε εκκαλούσης και ήδη αναιρεσείουσας, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεσή της κατά της υπ' αριθ. 25347/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή του αναιρεσίβλητου και είχε λυθεί ο μεταξύ των διαδίκων γάμος με διαζύγιο, ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 3 ΚΠολΔ και ορίσθηκε παράβολο για την περίπτωση ασκήσεως κατ' αυτής από την εκκαλούσα ανακοπής ερημοδικίας.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης της ερημοδικασθείσης εκκαλούσης κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, την 22.3.2006 με αριθμό 78, από τον δικηγόρο Θεσσαλονίκης .... που υπογράφει την αίτηση ως πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας. Και αναφέρει μεν η αναιρεσείουσα στο δικόγραφο της αναιρέσεως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της επιδόθηκε την 22.2.2006.

Όμως τούτο δεν αποδεικνύεται, ούτε ο αναιρεσίβλητος επικαλείται, ή προσκομίζει βεβαίωση της γραμματείας του αρμοδίου δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει, είτε ότι η ερημοδικασθείσα στο εφετείο αντίδικός του δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, εντός της νόμιμης προθεσμίας, είτε ότι αυτή παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμα της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας και μάλιστα με τον τρόπο που προβλέπει το άρθρο 606 ΚΠολΔ, ήτοι με δήλωσή της στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη.

Επομένως δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.3.2006 αίτηση της .... για αναίρεση της υπ' αριθ. 2894/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, από χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ