1981/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1981 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1981/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού και Νικόλαο Βεργιτσάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου K. O. του F., κρατούμενου Φυλακών ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μπεκιάρη, για αναίρεση της υπ'αριθ.13/2019 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Το Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Μαΐου 2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 916/19.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη από 23-5-2019 (αρ. 4/2019) αίτηση αναίρεσης, στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμό 13/19 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα σύμφωνα με το (άρθρο 473 παρ.1 και 3 ΚΠΔ), όπως ίσχυε πριν από το Ν. 4620/2019 και εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση σύμφωνα με το άρθρο 589 παρ.1, ενόψει του ότι η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε πριν την 1 Ιουλίου 2019, που άρχισε να ισχύει ο ανωτέρω νόμος (άρθρο 585 του νέου κώδικα Ποινικής Δικονομίας). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω.

ΙΙ. Στον ισχύοντα από 20.3.2013 Ν.4139/2013 "Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 74/20.03.2013) και το άρθρο 20 αυτού (διακίνηση ναρκωτικών) ορίζεται, ότι "1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως η εισαγωγή, η εξαγωγή, η διαμετακόμιση, η πώληση, η αγορά, η προσφορά, η διανομή, η διάθεση, η αποστολή, η παράδοση, η αποθήκευση, η παρακατάθεση, η παρασκευή, η κατοχή, η μεταφορά, η νόθευση, η πώληση νοθευμένων ειδών μονοπωλίου ναρκωτικών ουσιών, .... 3.

Αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των επί μέρους πράξεων διακίνησης, το είδος, η συνολική ποσότητα και η καθαρότητα του ναρκωτικού, καθώς και η βαρύτητα των σχετικών επιπτώσεων στην υγεία.

Επίσης, με το άρθρο 23 του ίδιου ως άνω νόμου, τυποποιούνται ιδιαίτερα διακεκριμένες περιπτώσεις διακινήσεως ναρκωτικών και με την παράγραφο 2α του άρθρου αυτού, ορίζεται ότι τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή από πενήντα χιλιάδες (50.000) Ευρώ μέχρι ένα εκατομμύριο (1.000.000) Ευρώ, ο δράστης των πράξεων των άρθρων 20 και 22, όταν κατ' επάγγελμα χρηματοδοτεί την τέλεση κάποιας πράξεως διακινήσεως ή κατ' επάγγελμα διακινεί ναρκωτικές ουσίες και το προσδοκώμενο όφελος του δράστη στις περιπτώσεις αυτές υπερβαίνει το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) Ευρώ.

Ο νομοθέτης, μετά την κατάργηση, των άρθρων 23 και 23 Α' του Ν.3459/2006 με το άρθρο 100 του Ν.4139/2013 και την αντικατάστασή τους με το άρθρο 23 παρ. 2 Ν.4139/2013 για την επιβολή της ως άνω ποινής της ισόβιας κάθειρξης, καθώς και της χρηματικής ποινής από πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ μέχρι ένα εκατομμύριο (1.000.000) ευρώ, δεν αρκείται πλέον στο ότι ο υπαίτιος διακινεί ναρκωτικά κατ' επάγγελμα, αλλά απαιτεί και το πρόσθετο στοιχείο ότι το παράνομο περιουσιακό όφελος που επιδίωξε αυτός από τη διακίνηση υπερβαίνει το ποσό των 75.000 ευρώ.

Παράλληλα, κατά τη διάταξη του άρθρου 13 περ. στ' του ΠΚ κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης, προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για την κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος απαιτείται, αντικειμενικά μεν επανειλημμένη τέλεση αυτού, χωρίς απαραιτήτως να έχει προηγηθεί και καταδίκη του δράστη, υποκειμενικά δε σκοπός του δράστη να πορισθεί εισόδημα από την επανειλημμένη τέλεσή του.

Επίσης, κατ` επάγγελμα τέλεση συντρέχει και όταν η αξιόποινη πράξη τελείται για πρώτη φορά, όχι όμως ευκαιριακώς, αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή, όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητά του με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης, προκύπτει σκοπός αυτού για πορισμό εισοδήματος.

Η κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος αποτελεί επιβαρυντική περιστάση που επιτείνει την τιμώρηση του βασικού εγκλήματος.

ΙΙΙ. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, αρκεί ωστόσο να συνάγεται από την απόφαση, ότι όλα τα αποδεικτικά μέσα έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί.

Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολ.

ΑΠ 3/2008).

ΙV. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα παραδεκτώς για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου πρακτικά της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 13/2018 αποφάσεώς, το Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας , που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, ήτοι των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, όλων των εγγράφων της δικογραφίας, που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο μεταξύ των οποίων περιλαμβάνοντα τα πρακτικά και η απόφαση της πρωτοβάθμιας δίκης, της απολογίας του κατηγορουμένου (νυν αναιρεσείοντος) και με βάση την αρχή της ηθικής αποδείξεως, κατ' άρθρ. 177 ΚΠΔ, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή αντιγραφή τα εξής: "Στις 26-10-2016 αστυνομικοί του Τ.Α.

… είχαν πληροφορία ότι στην περιοχή του …, προς τη μεθόριο με την Αλβανία, θα γινόταν μεταφορά ναρκωτικών ουσιών, εισαγωγής τους από την Αλβανία. Κατά την πληροφορία η μεταφορά θα γινόταν με όχημα, ΜERCEDES, σκούρου χρώματος. Οι αστυνομικοί την επόμενη ημέρα, στις 27-10-2016 μετέβησαν στη άνω περιοχή για έλεγχο των εκεί κινούμενων οχημάτων.

Κάποια στιγμή, στη διασταύρωση ..., αντιλήφθησαν ένα όχημα, αντίστοιχο της άνω περιγραφής (ΜERCEDES μπλε χρώματος) να κατευθύνεται προς την περιοχή του …. Παρακολουθώντας το διακριτικά, χωρίς να έχουν άμεση αντίληψη που ακριβώς σταμάτησε, σε λίγο μετά (μετά από 20 λεπτά) το ίδιο όχημα επέστρεφε από την παραπάνω περιοχή.

Ακινητοποίησαν το όχημα, (αριθμ. κυκλ. ...S Ι.Χ.Ε.), το οποίο οδηγούσε ο κατ/νος. Έλεγξαν το αυτοκίνητο και διαπίστωσαν ότι μέσα σ' αυτό υπήρχαν τέσσερες ταξιδιωτικοί σάκοι, εντός των οποίων υπήρχαν 28 αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες, συνολικού μικτού βάρους 64.150 γραμμαρίων. Μέσα σ' αυτές τις συσκευασίες υπήρχαν, όπως βεβαιώθηκε και από το μετέπειτα έλεγχο, ακατέργαστη ινδική κάνναβη, βάρους 64.150 γραμμαρίων περίπου, δηλαδή ναρκωτικής ουσίας κατά την έννοια των άρθρων 1 παρ. 1-2 Πιν Α' αριθμ. 6 του ν. 3459/2006 και 1 του ν. 4139/2013.

Ο κατ/νος, ο οποίος από το 1991 ζούσε στην Ελλάδα (στη …), εργαζόμενος από μικρή ηλικία (15 ετών) σε αρτοποιείο στους Ν. Επιβάτες και από το 2013, μαζί με την οικογένειά του (με δύο ανήλικα τέκνα), επέστρεψε στην Αλβανία, όπου διατηρεί κατ/μα ειδών ζαχαροπλαστικής, ομολογεί την πράξη της μεταφοράς, υποστηρίζοντας, από οικονομική ανάγκη, δέχθηκε, μετά από πίεση τρίτου (δεν κατονομάζει), στον οποίο όφειλε, από δάνειο, 8.000 €, να ενεργήσει τη μεταφορά, παραλαμβάνοντας τους σάκους από Ελληνικό έδαφος και χωρίς ο ίδιος να έχει καμία φυσική εξουσία επί των ναρκωτικών και αυτός να μπορεί να τις διαθέτει κατά τη βούλησή του.

Όμως, από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού αποδείχθηκε ότι ο κατ/νος γνώριζε για το είδος των ναρκωτικών ουσιών που μετέφερε, αλλά και για την ποσότητά τους. Ενήργησε δε σε συνεννόηση και με άλλον (τουλάχιστον έναν), από τον οποίο, όπως και ο ίδιος ομολογεί παρέλαβε την παραπάνω ποσότητα. Εισαγωγή δε αυτής έγινε την ίδια ημέρα από την Αλβανία.

Έγινε δε από τον ίδιο τον κατ/νο. Η περιοχή εκεί είναι δύσβατη και δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτό από τους αστυνομικούς πως ακριβώς έγινε η εισαγωγής τους. Ωστόσο, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, έχοντας ο ίδιος οργανώσει τη μεταφορά και την περαιτέρω διακίνησή της στην Ελλάδα, αυτός την εισήγαγε στην Ελλάδα.

Αλλά και αν ακόμη η εισαγωγή έγινε από άλλο πρόσωπο και αυτός την παρέλαβε από κάποιο σημείο του Ελληνικού εδάφους, τούτο έγινε με συναπόφαση και κοινό δόλο με τον άγνωστο δράστη, με συγκλίνουσες ενέργειες καθενός τους (πρβλ ΑΠ 1581/2006). Ο ίδιος δε ο κατ/νος, πέραν της εισαγωγής και μεταφοράς, είχε τη φυσική εξουσίαση επί της άνω, όλης, ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, με τη δυνατότητα διαπίστωσης οποτεδήποτε της ύπαρξής της και περαιτέρω διάθεσής της.

Αυτός, έχοντας, όπως αναφέρθηκε, οργανώσει την εισαγωγή της άνω ποσότητας στην Ελλάδα, είχε και τη φυσική εξουσίασή της, κατά την έννοια που εκτέθηκε. Η εντελώς αόριστη αναφορά του ότι ο ίδιος μόνο θα μετέφερε την ποσότητα αυτή, αντί του άνω ποσού, δεν ενισχύεται από κάποιο άλλο στοιχείο και πολύ περισσότερο δεν αποδεικνύεται ως αληθής.

Με όσα εκτέθηκαν αποδείχθηκε ότι ο κατ/νος διέπραξε με δόλο το άνω έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, με τις ειδικότερες μορφές της εισαγωγής, κατοχής και μεταφοράς αυτών. Και μάλιστα τη διακίνηση αυτών, με σκοπό την περαιτέρω παράνομη διάθεσή τους, τέλεσε κατ' επάγγελμα, επειδή από την υποδομή που είχε διαμορφώσει με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης των παραπάνω πράξεων, σε συνδυασμό με τον ως άνω δόλο και ιδίως:

α) τη μεγάλη ποσότητα (64.150 γραμμάρια), που οπωσδήποτε αποτελεί σημαντικό κριτήριο για τη διαπίστωση της υποδομής (βλ. Α. Μ. - Χ. Σ., Ποινικά και Ποινικά δικονομικά ζητήματα, Π.Δ/νση, 2016, σελ. 1038, 1039), β) τη μεθοδικότητα που επέδειξε και τον τρόπο της εισαγωγής της από Αλβανία και της μεταφοράς της στην Ελλάδα, μέσα σε ταξιδιωτικούς σάκους στο αυτοκίνητό του και καταμερισμένης σε 28 αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες και γ) την οπωσδήποτε συνεννόησή τους με τρίτους και συντονισμό τους με αυτούς, όπως περί αυτού καταθέτει και ο μάρτυρας αστυνομικός (ο Σ.

Α.), προσδιορίζοντας ότι στην κατοχή του κατ/νου, κατά τη σύλληψή του, βρέθηκαν κινητό τηλέφωνο, που είχε δύο κάρτες (Αλβανική και Ελληνική), αλλά και τρεις κάρτες, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Ο κατ/νος, με τα ως άνω, δεν ενήργησε ευκαιριακά, αλλά, όπως εκτέθηκε, έχοντας διαμορφώσει προηγουμένως την άνω υποδομή, με σκοπό, μια διαρκή, σταθερή και μόνιμη πηγή εισοδήματος για το βιοπορισμό του.

Το προσδοκώμενο δε όφελος του από την άνω διακίνηση της ναρκωτικής ουσίας, κατ' επάγγελμα (άρθρ. 13 περ. στ' του Π.Κ.), υπερβαίνει σε κάθε περίπτωση το ποσό των 75.000 €. Αυτό δε το όφελος προσδιορίζεται στο ποσό των 120.000 € (2.000 € περίπου ανά κιλό), λαμβάνοντας προς τούτο υπόψη το είδος της ουσίας (ακατέργαστης ινδικής κάνναβης), την προέλευσή της (Αλβανική) και το βάρος της (64.150 γραμμάρια).

Το όφελος του αυτό αποδεικνύεται από το σύνολο του αποδεικτού υλικού (βλ. ιδίως την κατάθεση του άνω αστυνομικού ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου), σε συνδυασμό και με την ελάχιστη και μέγιστη τιμή της ακατέργαστης ινδικής κάνναβης (Αλβανικής προέλευσης) που προσδιορίζονται στον ενδεικτικό πίνακα ναρκωτικών ουσιών, ο οποίος συντάχθηκε από την αρμόδια υπηρεσία της ΓΑΔΑ.

Ο αντίθετος, όπως αναφέρθηκε, ισχυρισμός του κατ/νου ότι δεν τέλεσε την πράξη της διακίνησης κατ' επάγγελμα, αρνούμενος τη διαμόρφωση οποιοσδήποτε υποδομής με σκοπό πορισμό εισοδήματος και αμφισβητώντας το όφελος του ίδιου από την παραπάνω διακίνηση, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Μετά τα παραπάνω ο κατ/νος διέπραξε με δόλο το έγκλημα της ιδιαίτερα διακεκριμένης περίπτωσης της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και δη της διακίνησής του, με τις μερικότερες πράξεις της εισαγωγής, μεταφοράς και κατοχής αυτών, κατ' επάγγελμα (με τη διαμόρφωση υποδομής) και προσδοκώμενο όφελος που υπερβαίνει το ποσό των 75.000 € (άρθρ. 20 παρ. 1 - 3, 23 παρ. 2 α του ν. 4139/2013).

Οι μερικότερες δε πράξεις της διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και έτσι συντρέχει μόνο ένα έγκλημα (παρ. 3 του άνω άρθρου 20 του ν. 4139/2013).

Συνεπώς, ο κατ/νος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της προαναφερόμενης πράξεως, κατά τα συμπληρωματικώς περιλαμβανόμενα στο διατακτικό".

ΙV. Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (ακατέργαστης ινδικής κάνναβης), κατ' επάγγελμα, με προσδοκώμενο όφελος που υπερβαίνει το ποσόν των 75.000 ευρώ, με τις μερικότερες πράξεις της εισαγωγής, κατοχής και μεταφοράς αυτών, που αφορούν την ίδια ποσότητα, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 & 2α'και του επέβαλε ποινή κάθειρξης δέκα οκτώ (18) ετών, χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων (50.000,00) ευρώ, και την παρεπόμενη ποινή στερήσεως πολιτικών δικαιωμάτων για 3 έτη, με το ακόλουθο διατακτικό: "

Κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι, στους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, τέλεσε με δόλο χωρίς να είναι τοξικομανής, το έγκλημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών (ακατέργαστης ινδικής κάνναβης), κατ' επάγγελμα και με προσδοκώμενο όφελος που υπερβαίνει τα 75.000 ευρώ (ιδιαίτερα διακεκριμένη περίπτωση διακίνησης ναρκωτικών ουσιών), με τις μερικότερες πράξεις της εισαγωγής, κατοχής και μεταφοράς αυτών, που αφορούν την ίδια ποσότητα και συγκεκριμένα του ότι:

Α) Στη διασταύρωση ..., στις 27- 11-2016, διακινούσε παράνομα, ήτοι εισήγαγε στην Ελληνική Επικράτεια από άγνωστο, μη νομοθετημένο σημείο της ελληνοαλβανικής μεθορίου της περιοχής του Νομού ..., ποσότητα ναρκωτικών κατά την έννοια του νόμου, δηλαδή ουσίες που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές, οι οποίες περιλαμβάνονται στον Πίνακα Α'υπό τον αριθμό 6 του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3459/2006, όπως ο Πίνακας αυτός ισχύει, χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.

Ειδικότερα, κατά τον ανωτέρω χρόνο, εισήγαγε από την Αλβανία στην Ελληνική επικράτεια ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης κατανεμημένη σε είκοσι οκτώ (28) αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες, συνολικού μικτού βάρους εξήντα τεσσάρων κιλών και εκατόν πενήντα γραμμαρίων (64.150 γρ.), η οποία βρισκόταν μέσα σε τέσσερις (4) ταξιδιωτικούς σάκους εντός του με στοιχεία κυκλοφορίας ...1Β5 I X.

Ε. αυτοκινήτου, μάρκας ΜERCEDES - ΒΕΝΖ, χρώματος μπλε, ιδιοκτησίας του, το οποίο οδηγούσε ο ίδιος.

Β) Στη διασταύρωση ..., στις 27- 11-2016, διακινούσε παράνομα, ήτοι μετέφερε στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας, ποσότητα ναρκωτικών κατά την έννοια του νόμου, δηλαδή ουσίες που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές, οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα Α' υπό τον αριθμό 6 του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3459/2006, όπως ο Πίνακας αυτός ισχύει, χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.

Ειδικότερα, κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, με το με στοιχεία κυκλοφορίας ...1Β5 I Χ.Ε. αυτοκίνητο, μάρκας ΜERCEDES-ΒΕΝΖ, χρώματος μπλε, ιδιοκτησίας του, το οποίο οδηγούσε ο ίδιος, μετέφερε ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, κατανεμημένη σε είκοσι οκτώ (28) αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες, συνολικού μικτού βάρους εξήντα τεσσάρων κιλών και εκατόν πενήντα γραμμαρίων (64.150 γρ), η οποία βρισκόταν μέσα σε τέσσερις (4) ταξιδιωτικούς σάκους εντός του ως άνω οχήματος και Γ) Στη διασταύρωση ..., στις 27- 11-2016, διακινούσε παράνομα, ήτοι κατείχε, δηλαδή είχε στη φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει κατά βούληση, ποσότητα ναρκωτικών κατά την έννοια του νόμου, δηλαδή ουσίες από αυτές που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές, οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα Α' υπό τον αριθμό 6 του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3459/2006, όπως ο Πίνακας αυτός ισχύει, χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.

Ειδικότερα, κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, κατείχε ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, κατανεμημένη σε είκοσι οκτώ (28) αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες, συνολικού μικτού βάρους εξήντα τεσσάρων κιλών και εκατόν πενήντα γραμμαρίων (64.150 γρ.), η οποία βρισκόταν μέσα σε τέσσερις (4) ταξιδιωτικούς σάκους εντός του με στοιχεία κυκλοφορίας ...Β5 Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, μάρκας ΜERCEDES -ΒΕΝΖ, χρώματος μπλε, ιδιοκτησίας του, το οποίο οδηγούσε ο ίδιος, έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη της και να τη διαθέτει πραγματικά κατά τη βούλησή του. Την ανωτέρω πράξη της διακίνησης, (εισαγωγής, κατοχής και μεταφοράς) ναρκωτικών τέλεσε κατ' επάγγελμα και με προσδοκώμενο όφελος υπερβαίνον τα 75.000 ευρώ.

Ειδικότερα, από την υποδομή που διαμόρφωσε με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Συγκεκριμένα, από την εισαγωγή στην ελληνική επικράτεια, καθώς και από τη μεταφορά και κατοχή εντός του με στοιχεία κυκλοφορίας ...Β5 I Χ.Ε. αυτοκινήτου της άνω μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, τις οποίες είχε καταμερίσει σε 28 αυτοσχέδιες συσκευασίες, τοποθετημένες σε 4 ταξιδιωτικούς σάκους, από την με επιμέλεια οργάνωση της όλης επιχείρησης και τη διασύνδεσή του με οργανωμένο έγκλημα, διαγιγνώσκεται πρόθεσή του για επανειλημμένη τέλεση της πράξης προς πορισμό εισοδήματος, ενώ το προσδοκώμενο όφελος αναμφισβήτητα υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό των 75.000 ευρώ, ως ανερχόμενο σε 120.000 ευρώ τουλάχιστον".

V. Με αυτές τις, κατά το συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, παραδοχές, το Δικαστήριο που δίκασε, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη, από τις διαληφθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των παραπάνω αξιόποινης πράξεως της διακίνησης ναρκωτικής ουσιών (ακατέργαστης ινδικής κάνναβης), με τις μερικότερες πράξεις της εισαγωγής στην Ελληνική Επικράτεια, κατοχής και μεταφοράς αυτών, με την επιβαρυντική περίσταση της κατ' επάγγελμα τέλεσης και με προσδοκώμενο όφελος άνω των 75.000 ευρώ, για την οποία καταδικάστηκε οι αναιρεσείων.

Παρατίθενται δε, όλα τα κατά το είδος τους αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, τα οποία συνεκτίμησε το Δικαστήριο για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως και από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 5, 12, 13 περ.

στ, 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 51, 52, 53, 57, 59 επ, 60, 63, 65 , 84 παρ. 2α' Π.Κ, άρθρο 1 παρ. 1-2 πιν. Α' αριθ. 6 Ν. 3459/2006 και άρθρα 1 παρ. 1, 2 , 20 παρ. 1, 2, 3 και 23 παρ. 2α, Ν. 4139/2013, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες. Επίσης παρατίθενται όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τη νομοτυπική υπόσταση των ανωτέρω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκε οι αναιρεσείων, ενώ αναφέρονται στην αιτιολογία της απόφασης τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να παρίσταται αναγκαία, κατά νόμο, η αναλυτική παράθεσή τους, η αναφορά του τι προκύπτει ξεχωριστά από το καθένα, όπως και η συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση του περιεχομένου τους και η ανάλογη δικαιοδοτική εκτίμησή τους, αφού εκ τούτου δεν συνάγεται ότι το Δικαστήριο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, περιορίστηκε, επιλεκτικά, σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα και αγνόησε τα υπόλοιπα.

Ειδικότερα δε όσον αφορά την πράξη της εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών στην ελληνική Επικράτεια, το Δικαστήριο αιτιολογημένα δέχεται, ότι αυτά εισήχθησαν στο Ελληνικό έδαφος από την Αλβανία και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Αλλά και αν ακόμη η εισαγωγή έγινε από άλλο πρόσωπο και αυτός την παρέλαβε από κάποιο σημείο του Ελληνικού εδάφους, τούτο έγινε με συναπόφαση και κοινό δόλο με τον άγνωστο δράστη, με συγκλίνουσες ενέργειες καθενός τους, χωρίς να απαιτείται για την εγκυρότητα της αιτιολογίας, αναφορά σ'αυτήν των επί μέρους ενεργειών καθενός από τους συμμετόχους και ειδικότερα αυτών του αναιρεσείοντος.

Επομένως, οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, που περιέχονται στους σχετικούς πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσής του, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθώς και εσφαλμένης ερμηνείας του Νόμου (αρθρ.510 παρ.1 Δ, Ε' ΚΠΔ) είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν. Κατά το μέρος δε που με την επίκληση, κατ' επίφαση, της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως λόγου αναίρεσης, πλήττεται η κρίση του δικάσαντος Δικαστηρίου ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι προεχόντως απαράδεκτες και απορριπτέες.

Περαιτέρω και αναφορικά με τους τρίτο και τέταρτο, λόγους, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει από έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς το ύψος του προσδοκώμενου οφέλους καθώς και ότι δεν αιτιολογείται ειδικά και επαρκώς η επιβαρυντική περίσταση της κατ' επάγγελμα τέλεσης των ως άνω παραβάσεων, παρατίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τη νομοτυπική υπόσταση των ανωτέρω εγκλημάτων και με την προσήκουσα και ορθή αιτιολογία θεμελιώνεται η συνδρομή της επιβαρυντικής περίστασης της κατ' επάγγελμα τέλεσης του εγκλήματος της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, προσδιορίζοντας ορθά και το προσδοκώμενο όφελος, με την αναφορά των αναγκαίων για την κατάφασή τους πραγματικών περιστατικών.

Ειδικότερα, αναφέρεται η υποδομή που είχε διαμορφώσει ο αναιρεσείων, συνιστάμενη, στη μεγάλη ποσότητα των 64.150 γραμμαρίων, στη μεθοδικότητα που επέδειξε και στον τρόπο της εισαγωγής της από την Αλβανία και της μεταφοράς της στην Ελλάδα, μέσα σε ταξιδιωτικούς σάκους στο αυτοκίνητό του και καταμερισμένης σε 28 αυτοσχέδιες ανισοβαρείς πλαστικές συσκευασίες και την οπωσδήποτε συνεννόησή του με τρίτους και το συντονισμό του με αυτούς, σε συνδυασμό και με το ότι στην κατοχή του κατ/νου, κατά τη σύλληψή του βρέθηκαν κινητό τηλέφωνο, δύο κάρτες (Αλβανική και Ελληνική), αλλά και τρεις κάρτες, παραδοχές από τις οποίες προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος.

Προσδιόρισε δε το δικαστήριο, ορθά και το προσδοκώμενο όφελος σε ποσό άνω των 75.000,00 ευρώ με βάση τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία στοιχεία και μάλιστα στο ποσό των 120.000 € (2.000 € περίπου ανά κιλό), λαμβάνοντας προς τούτο υπόψη την κατάθεση του μάρτυρος κατηγορίας, αστυνομικού Σ. Α. (φύλ. 6 προσβαλλομένης), το είδος της ουσίας (ακατέργαστης ινδικής κάνναβης), την προέλευσή της (Αλβανική) και το βάρος της (64.150 γραμμάρια), σε συνδυασμό και με την ελάχιστη και μέγιστη τιμή της ακατέργαστης ινδικής κάνναβης (Αλβανικής προέλευσης) που προσδιορίζονται στον ενδεικτικό πίνακα ναρκωτικών ουσιών, ο οποίος συντάχθηκε από την αρμόδια υπηρεσία της ΓΑΔΑ.

Συνεπώς, και οι λόγοι αυτοί με τις ειδικότερες αιτιάσεις που αναφέρθηκαν, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

VΙ. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 2§1 του ΠΚ, με την οποία ορίζεται ότι "αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της, ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις", προκύπτει ότι καθιερώνεται με αυτήν η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι του χρόνου της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, προδήλως δε είναι ευμενέστερος για τον κατηγορούμενο ο μεταγενέστερος της τέλεσης της πράξης νόμος, ο οποίος με την εφαρμογή του, δηλαδή, με βάση τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, επιφέρει στη συγκεκριμένη περίπτωση ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση.

Από την ανωτέρω δε διάταξη σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 511 εδ. δ'και 514 εδ. δ' περ. β' του ΚΠΔ, συνάγεται ότι αν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης τεθεί σε ισχύ νέος νόμος ο οποίος απειλεί μικρότερη ποινή για την πράξη για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τότε ο Άρειος Πάγος, εφόσον η αίτηση αναίρεσης κατά της καταδικαστικής απόφασης είναι παραδεκτή, εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον νέο επιεικέστερο νόμο.

Εξάλλου, κατά α) τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 463 §4 του νέου Ποινικού Κώδικα, που τέθηκε, όπως προαναφέρθηκε, σε ισχύ από 1-7-2019 με το Ν.4619/2019, "παρ. 4. Όπου σε ειδικούς ποινικούς νόμους απειλείται μόνο ποινή ισόβιας κάθειρξης, προστίθεται διαζευκτικά και η πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών", (β') τη διάταξη του άρθρου 52 παρ.2 του ιδίου κώδικα, σύμφωνα με την οποία "η διάρκεια της πρόσκαιρης κάθειρξης δεν υπερβαίνει τα δεκαπέντε έτη ούτε είναι κατώτερη των πέντε ετών", (γ') τη διάταξη του άρθρου 23 παρ.2α'Ν,4139/2013, σύμφωνα με το οποίο "2.

Με ισόβια κάθειρξη, καθώς και με χρηματική ποινή από πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ μέχρι ένα εκατομμύριο (1.000.000) ευρώ τιμωρείται ο δράστης των πράξεων των άρθρων 20 και 22: α) όταν κατ` επάγγελμα χρηματοδοτεί την τέλεση κάποιας πράξης διακίνησης ή κατ` επάγγελμα διακινεί ναρκωτικές ουσίες και το προσδοκώμενο όφελος του δράστη στις ανωτέρω περιπτώσεις υπερβαίνει το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ" και δ) τη διάταξη του άρθρου 83 περ.

α' (λόγω του ελαφρυντικού 84 παρ.2α'), με βάση την οποία αντί για την ποινή της ισόβιας κάθειρξης επιβάλλεται κάθειρξη, ήτοι 5-15 έτη κατ'άρθρο 52 παρ. 2 του ισχύοντος Π.Κ., χωρίς ελάχιστο όριο έναντι της ίδιας διάταξης του προϊσχύοντος Π.Κ. που προέβλεπε αντί για την ποινή ισόβιας κάθειρξης, πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 59 του νέου και ισχύοντος πλέον Ποινικού Κώδικα, καταργήθηκε η παρεπόμενη ποινή της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων.

VΙΙ. Κατ' ακολουθία τούτων, εν προκειμένω και ως προς την κύρια ποινή της αξιόποινης πράξης της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τις ιδιαίτερα διακεκριμένες περιπτώσεις και την παρεπόμενη ποινή της στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων, που επιβλήθηκαν στον αναιρεσείοντα, συντρέχει περίπτωση εφαρμογής αυτεπαγγέλτως, κατά τα άρθρα 2 παρ. 1 Π.Κ. και 511 εδ. γ' Κ.Π.Δ. 1) της επιεικέστερης διάταξης, (1) ως προς τα όρια της ποινής κάθειρξης, κατ' εφαρμογή της οποίας, είναι δυνατόν μετά από τυχόν νέα επιμέτρηση, να επιβληθεί στον κατηγορούμενο, αντί της ποινής κάθειρξης των δέκα οκτώ (18) ετών και της χρηματικής ποινής των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ, που του επιβλήθηκε, η πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα, η οποία μετά και την αναγνώριση του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2α' Π. Κ., αντί για την ποινή της κάθειρξης τουλάχιστον δέκα ετών, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών ή κάθειρξη έως οκτώ έτη, που συνιστά ασφαλώς, με βάση τις αξιολογήσεις του Ποινικού Κώδικα επιεικέστερη ποινική μεταχείριση και (2) της επιεικέστερης διάταξης του ισχύοντος από 1.7.2019 Π.Κ που δεν προβλέπει πλέον την παρεπόμενη ποινή της αποστέρησης πολιτικών δικαιωμάτων.

VΙΙΙ. Μετά από τ' ανωτέρω και κατ' εφαρμογή των προαναφερόμενων επιεικέστερων διατάξεων, πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο ως προς την επιβληθείσα ποινή , καθώς και την ανωτέρω παρεπόμενη ποινή και (α') να παραπεμφθεί η υπόθεση ως προς την επιβληθείσα ποινή για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, και αν είναι δυνατόν συγκροτούμενο από τους ίδιους δικαστές κατ'άρθρο 522 Κ.Π.Δ του ισχύοντος από 1.7.2019 Κ.Π.Δ.), που εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση κατά το άρθρο 590 του ιδίου Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο "υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας σε οποιοδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα", (β') να απαλειφθεί η διάταξη για 3ετή αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και (γ) να απορριφθεί κατά τα λοιπά η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 13/2019 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, και δη μόνο κατά τη διάταξη της περί επιβολής στο αναιρεσείοντα ποινής, και την παρεπόμενη ποινή της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων για 3 έτη. Απαλείφει τη διάταξη για 3ετή αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου

Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από τους ίδιους δικαστές, εφόσον τούτο είναι εφικτό .

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την κρινόμενη υπ' αριθμ.εκθ.4/23-5-2019 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος K. O. του F., κρατούμενου στις φυλακές ..., κατά της υπ' αριθμόν 13/2019 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ