1981/2017 · 1981/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1981 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1981/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Κυριάκο Οικονόμου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Β. του Ζ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Νικολέττα Βλασσιώτου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Κ. του Μ., 2) Θ. Κ. του Μ. και 3) Β. Τ. του Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-1-2005 αγωγή των ήδη 1ης και 2ης αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Φλώρινας.

Εκδόθηκε η απόφαση 31/2012 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-10-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν εκλητεύθη νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις μετ’ επικλήσεως προσκομιζόμενες υπ` αριθ....13-01-2017,...11-1-2017 και .../11-1-2017 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών Πρωτοδικείων Θεσσαλονίκης και Φλώρινας Ε. Δ. και Ν. Ι., αντιστοίχως, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νομοτύπως και εμπροθέσμως επεδόθη, στους αναιρεσιβλήτους. Οι τελευταίοι όμως δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην ως άνω δικάσιμο. Επομένως, πρέπει, να δικαστούν ερήμην, πλην όμως, συμφώνως προς την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, θα προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 74, 556 παρ. 1 και 558 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, επί απλής ομοδικίας, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της κοινής εναγωγής των εξ αδικοπραξίας εις ολόκληρον ενεχομένων (άρθρα 481, 914 και 926 ΑΚ), η εκ μέρους του ενός εξ αυτών ασκούμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απευθυντέα κατά του νικήσαντος αντιδίκου του, όχι όμως και κατά του συνεναγομένου του, ο οποίος μόνο ως ομόδικός του δύναται να μετάσχει στην αναιρετική δίκη με την άσκηση κοινής ή αυτοτελούς αιτήσεως αναιρέσεως (ΑΠ1294/2014, ΑΠ 1215/2014, ΑΠ 785/2010, ΑΠ 1227/2007), καλούμενος προς τούτο από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση.

Εν προκειμένω, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ’ αριθ. 31/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 26-1-2005 αγωγή των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, μεταξύ άλλων, κατά του αναιρεσείοντος και κατά του τρίτου των αναιρεσιβλήτων και υπεχρεώθησαν ούτοι, λόγω επιδειχθείσης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς (μη λήψη των απαραιτήτων μέτρων αντιστήριξης όμορης οικοδομής) και προκλήσεως ζημίας, να καταβάλουν εις εκάστη των εναγουσών συνολικό ποσόν 4.740 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Επομένως η αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που στρέφεται εναντίον του τρίτου των αναιρεσιβλήτων, συνεναγομένου του αναιρεσείοντος σε απλή ομοδικία, είναι απαράδεκτη.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, η οποία αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ. 3 εδ. α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικώς και εμπεριστατωμένως αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος σε αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απηγγέλθη ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999). Ειδικότερα αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικώς προς ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της αποφάσεως για την υπαγωγή η μη της συγκεκριμένης ατομικής περιπτώσεως στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περιπτώσεως. Αντιστοίχως ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της εφαρμοσθείσης διατάξεως ουσιαστικού δικαίου, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφ’ όσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006)., ΑΠ 319/2017). Εν, προκειμένω, με την προσβαλλόμενη απόφαση - με την οποία, ως προανεφέρθη, κρίθηκε, ως ουσιαστικώς βάσιμη εν μέρει η αγωγή των πρώτης και δεύτερης των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος (δευτέρου εναγομένου) και του τρίτου των αναιρεσιβλήτων (πρώτου εναγομένου), ενεχόμενων εξ αδικοπραξίας, και υποχρεώθηκαν αυτοί να καταβάλουν εις εκατέρα των εναγουσών συνολικό ποσόν 4740 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης - το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: " Οι ενάγουσες κατέστησαν κυρίες κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου εκτάσεως 269,47 τμ, κειμένου στη Φλώρινα επί της οδού ..., .... Επί του ανωτέρω οικοπέδου το έτος 1959 ανεγέρθη διώροφη οικοδομή από τον ... δικαιοπάροχο των εναγουσών, του κάθε ορόφου εμβαδού 90 περίπου τμ και εν συνεχεία περί το έτος 1967 προστέθηκε κτίσμα αποτελούμενο από ισόγειο και πρώτο όροφο, εμβαδού του κάθε ορόφου 30 περίπου τμ., δυνάμει των με .../1959 και ...67 οικοδομικών αδειών του γραφείου Φλώρινας του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, που έκτοτε αποτέλεσε ενιαία διώροφη οικοδομή, με ισόγειο όροφο εμβαδού 95,22 ... και πρώτο όροφο εμβαδού 124,10 τμ περίπου, ... Ο πρώτος εναγόμενος, εργολάβος οικοδομών, δυνάμει... εργολαβικού προσυμφώνου και .. συμβολαίου μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικού .., ανέλαβε την ανέγερση πολυωρόφου οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής, επί του εφαπτόμενου στην ανατολική πλευρά της οικίας των εναγουσών (στην πλευρά της προσθήκης και δη του ισογείου χώρου στάθμευσης και των άνωθεν αυτού δύο δωματίων εμβαδού 57,64 τμ), ακάλυπτου οικοπέδου ιδιοκτησίας των κληρονόμων Τ.. Εις εκτέλεση της συμφωνίας αυτής, ο πρώτος εναγόμενος προέβη στις απαιτούμενες για την έκδοση της με .../02 οικοδομικής άδειας από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Φλώρινας και με τη σύμπραξη του δευτέρου εναγομένου πολιτικού μηχανικού, στην διεύθυνση και επίβλεψη του έργου, άρχισε να πραγματοποιεί εργασίες εκσκαφής στο οικόπεδο, για τη θεμελίωση της πολυώροφης οικοδομής σε βάθος 3,50 μέτρων περίπου, δια μηχανικών μέσων μετά του υπ’ αυτού προστηθέντος συνεργείου του ... Αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες εκσκαφής και θεμελίωσης στο νότιο τμήμα του οικοπέδου με κατεύθυνση προς το βόρειο τμήμα αυτού, μέχρι ένα περίπου μέτρο στην οριογραμμή των δύο οικοπέδων, ήτοι του οικοπέδου των εναγουσών και του όμορου αυτού, όπου εκτελούνταν εργασίες, στις 19-7- 2002 συνεχίσθηκαν οι εργασίες εκσκαφής και στην οριογραμμή αυτών. Κατά το χρόνο αυτό, εμφανίστηκαν ρωγμές πλάτους 3 εκατοστών στο προαναφερόμενο κτίριο των εναγουσών και συγκεκριμένα σε όλο το μήκος μεταξύ της προσθήκης και του αρχικού κτιρίου των εναγουσών. Κατόπιν αίτησης των τελευταίων- ιδιοκτητών της ανωτέρω οικίας διενεργήθηκε αυτοψία από την αρμόδια Υπηρεσία της Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φλώρινας στις 19-7-2002 κατά την οποία ο διενεργήσας αυτήν πολιτικός μηχανικός Δ. Π. διαπίστωσε τις ανωτέρω ρωγμές και επικαλούμενος τον κίνδυνο κατάρρευσης της οικοδομής, αποφάνθηκε ότι ήταν απαραίτητη η άμεση λήψη μέτρων αντιστήριξης και περίφραξης του χώρου και η εκκένωση του κτίσματος μέχρι την άρση της επικινδυνότητας. Την επόμενη ημέρα ο πρώτος και ο δεύτερος των εναγομένων με το συνεργείο τους προέβησαν στην άμεση επανεπίχωση του ορύγματος της εκσκαφής με υγιές εδαφικό υλικό και την τοποθέτηση μεταλλικών ικριωμάτων σε όλη την έκταση του ισογείου της προσθήκης για την υποστήριξή του ... Κατά τη συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων των εναγουσών κατά των εναγομένων ενώπιον του Ειρηνοδικείου Φλώρινας στις 25-7-2002 καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων πρακτικό συμβιβασμού, δυνάμει του οποίου οι εναγόμενοι δεσμεύτηκαν να προχωρήσουν άμεσα σε εργασίες αντιστήριξης της οικοδομής ...Σε εκτέλεση του ανωτέρω πρακτικού οι δύο πρώτοι εναγόμενοι, προέβησαν στις ... εργασίες αντιστήριξης της οικοδομής των εναγουσών, οι οποίες κρίθηκαν απολύτως επαρκείς για την αποκατάσταση της στατικής επαρκείας του κτιρίου σε βαθμό τουλάχιστον ίδιο με την προτέρα κατάσταση. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι από τις εργασίες εκσκαφής και θεμελίωσης που διενεργήσαν, οι α’ και β’ εναγόμενοι, επήλθε σοβαρή ζημία στο τμήμα της προσθήκης του κτιρίου. Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι επήλθαν σοβαρές ζημίες στο κυρίως κτίριο, ούτε ότι αυτό κατά την αποκόλληση της προσθήκης πήρε κλίση, ενώ δεν προέκυψε ότι λόγω των ρωγμών στο σημείο επαφής προσθήκης και κυρίως κτιρίου αποκολλήθηκε η στέγη της οικοδομής. Οι προαναφερθείσες φθορές στην προσθήκη οφείλονται στην εκ μέρους του πρώτου και δεύτερου εναγόμενου διενέργεια της εκσκαφής στο οικόπεδο του κατά παράβαση των κανόνων της επιστήμης και δη ενώ αυτή πραγματοποιήθηκε σε βάθος περίπου 3,5 μέτρων, χωρίς τη λήψη των απαραίτητων μέτρων αντιστήριξης της όμορης οικοδομής, αυτή έπρεπε να είναι τμηματική με άμεση σκυροδέτηση με τοιχίο του τμήματος της εκσκαφής, που δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 3 μέτρα μήκος... Αντίθετα λόγω της αμέλειας του πρώτου εναγόμενου και της έλλειψης της προσοχής που ώφειλε και μπορούσε να καταβάλει, ως έμπειρος εργολάβος οικοδομών έδωσε εντολή στο συνεργείο του, η εκσκαφή να πραγματοποιηθεί με μηχανικά μέσα όχι τμηματικά, χωρίς επαρκή αντιστήριξη στα αρχικά στάδια των εκσκαφών, οι οποίες μάλιστα έγιναν σε μεγαλύτερο βάθος γεγονός που οδήγησε στην απώλεια στατικότητας της προσθήκης της οικοδομής. Εξάλλου ο δεύτερος εναγόμενος ως επιβλέπων πολιτικός μηχανικός δεν έλαβε υπόψη του τα στοιχεία του εδάφους, την υγρασία και τη γωνία τριβής αυτού, τη?στατική μελέτη της προσθήκης της οικίας και την εφαρμογή της κατά την ανέγερσή της, όπως και την παλαιότητα του κτιρίου, καθώς λόγω τής παρέλευσης τριακονταετίας από την ανέγερσή του είχε μειωθεί η αντοχή του παλαιωμένου σκυροδέματος. ... Στην επέλευση όμως των ζημιών στην οικία των εναγουσών, συνετέλεσε και η ποιότητα και η αντοχή του εδάφους θεμελίωσης, όπως και το βάθος της προσθήκης αυτής, καθώς αυτή θεμελιώθηκε σε βάθος εξήντα εκατοστών σε έδαφος με έντονο ερπυσμό, ενώ κανονικά θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε βάθος τουλάχιστον 2 μέτρων ή ώσπου να βρεθεί υγιές έδαφος μεγάλης αντοχής, όπως π.χ αμμοχάλικο, καθώς το έδαφος ήταν αποσαθρωμένο λόγω διαρροών αποχέτευσης ή εισροής όμβριων υδάτων. Εξάλλου κατά την κατασκευή της προσθήκης το έτος 1969 δεν τηρήθηκαν οι όροι της προβλεπόμενης στατικής μελέτης του έτους 1967, καθώς η προσθήκη έχει φέρουσα τοιχοποιία στο υπόγειο και όχι κολώνες, ενώ δεν ταυτίζονται στατικά σχέδια και φύλλα υπολογισμών της προσθήκης, ενώ δεν εφαρμόστηκαν κατά την κατασκευή της κανένα από τα εγκεκριμένα στατικά σχέδια. Οι παράγοντες, αυτοί συνετέλεσαν στην μειωμένη στατικότητα της προσθήκης, μολονότι οι ενάγουσες το γνώριζαν, καθώς δεν εφαρμόστηκε η προβλεπόμενη στατική μελέτη, με συνέπεια δεκτής γενομένης ως βάσιμης κατ’ ουσίαν της ένστασης συντρέχοντος πταίσματος του άρθρου 300 ΑΚ , που προέβαλαν οι πρώτος και δεύτερος των εναγομένων. Το ποσοστό συνυπαιτιότητας των εναγουσών ανέρχεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου σε ποσοστό 40%. Περαιτέρω, παρά τη διενέργεια των προαναφερθεισών εργασιών αντιστήριξης, που αποκατέστησαν τη στατικότητα της οικοδομής, εντούτοις είναι αναγκαία η?διενέργεια εργασιών αποκατάστασης της εμφάνισης και λειτουργικότητας της προσθήκης και ειδικότερα α) ανακατασκευή ηλεκτρολογικών συνδέσεων μεταξύ κύριας οικίας και προσθήκης, το κόστος της οποίας ανέρχεται σε 500 ευρώ, β) ανακατασκευή εγκαταστάσεων θέρμανσης μεταξύ κύριας οικίας και προσθήκης, το κόστος της οποίας ανέρχεται σε 500 ευρώ, γ) ανακατασκευή σκεπής- υδρορροών και προστασία του μεσοδιαστήματος μεταξύ κύριας οικίας και προσθήκης, το κόστος της οποίας ανέρχεται σε 1500 ευρώ, δ) πλήρωση των ρωγμών με ειδικά κονιάματα και επίχρισμα αυτών, το κόστος της οποίας ανέρχεται σε 1000 ευρώ, ε) βαφή του εσωτερικού της οικίας, το κόστος της οποίας υπολογίζεται σε 1300 ευρώ, καθώς και μικροεργασίες , που υπολογίζονται σε 1000 ευρώ. Κατά συνέπεια για την αποκατάσταση της λειτουργικότητας της προσθήκης απαιτείται δαπάνη συνολικού ύψους 5.800 ευρώ (500 +500 +1500+ 1000 +1300+ 1000), ποσό το οποίο πρέπει να υποχρεωθούν ο πρώτος και δεύτερος των εναγόμενων να καταβάλουν εις ολόκληρον στις ενάγουσες κατά τον λόγο της συγκυριότητας τους ήτοι 1/2, μειωμένο όμως κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας των τελευταίων ήτοι 40% και ειδικότερα (5800- (5800X40%)= 5800- 2320= 3430 Χ1/2= 1740 ευρώ σε εκάστη των εναγουσών. ... Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι ενάγουσες συνεπεία των ανωτέρω ζημιών που υπέστη η οικία τους υπέστησαν ηθική βλάβη, λόγω της στενοχώριας που δοκίμασαν και της ταλαιπωρίας στην οποία υποβλήθηκαν. Επομένως δικαιούνται χρηματικής ικανοποιήσεως, την οποία το Δικαστήριο καθορίζει στο, εύλογο κατά την κρίση του, ποσό των 3.000 ευρώ για εκάστη αυτών λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό του πταίσματος των αδικοπραγησάντων - υποχρέων, β) τον βαθμό συνυπαιτιότητας των δικαιούχων για την πρόκληση των ζημιών, γ) την έκταση των ζημιών, δ) τις συνέπειες που έχουν για τους ανωτέρω οι εν λόγω ζημίες και ε) την κοινωνικοοικονομική θέση και κατάσταση των μερών. Επομένως, το σύνολο της περιουσιακής και μη ζημίας εκάστης των εναγουσών, που είναι αποκαταστατέας, γιατί τελεί σε άμεσο αιτιώδη αντικειμενικό σύνδεσμο με τις επίδικες ζημίες και την κατά τα ανωτέρω αδικοπρακτική συμπεριφορά του πρώτου και δεύτερου των εναγόμενων και υποχρεούνται οι τελευταίοι να ανορθώσουν ανέρχεται για εκάστη αυτών στο ποσό των 4740 ευρώ (1740+ 3000)". Με βάση τις παραδοχές αυτές του Πρωτοδικείου δικαιολογείται πλήρως η στοιχειοθέτηση αδικοπρακτικής ευθύνης του δεύτερου εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, στηριζόμενη στην τέλεση της αδικοπραξίας, εντεύθεν ορθώς εφηρμόσθη η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Εξ άλλου, από τις ανωτέρω παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε σαφείς, πλήρεις και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του δευτέρου εναγομένου, υπό την ιδιότητά του ως επιβλέποντος μηχανικού, η οποία αιτιωδώς επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα, της εξ αυτής επελθούσης ζημίας του ενάγοντος και της ευθύνης, του εν λόγω εναγομένου προς αποζημίωσή των αναιρεσιβλήτων. Ειδικότερα, και ως προς την επικαλουμένη υπό του αναιρεσείοντος αντιφατικότητα, λεκτέον ότι η παραδοχή στο αιτιολογικό της προσβαλλομένης ότι "..Οι προαναφερθείσες φθορές στην προσθήκη οφείλονται στην εκ μέρους του πρώτου και δεύτερου εναγόμενου διενέργεια της εκσκαφής στο οικόπεδο του κατά παράβαση των κανόνων της επιστήμης..." δεν αντιφάσκει προς την παραδοχή ότι " ...Στην επέλευση όμως των ζημιών στην οικία των εναγουσών, συνετέλεσε και η ποιότητα και η αντοχή του εδάφους θεμελίωσης, όπως και το βάθος της προσθήκης αυτής, καθώς αυτή θεμελιώθηκε σε βάθος εξήντα εκατοστών σε έδαφος με έντονο ερπυσμό.. κατά την κατασκευή της προσθήκης το έτος 1969 δεν τηρήθηκαν οι όροι της προβλεπόμενης στατικής μελέτης του έτους 1967... Οι παράγοντες, αυτοί συνετέλεσαν στην μειωμένη στατικότητα της προσθήκης...". Τούτο δε διότι η πρώτη παραδοχή αναφέρεται στη θεμελίωση της ευθύνης του εν λόγω εναγομένου, ενώ με τις επόμενες θεμελιώνεται η ύπαρξη πταίσματος των αναιρεσιβλήτων το οποίο συνετέλεσε αιτιωδώς στο επελθόν αποτέλεσμα, η δε ύπαρξή του απετέλεσε αντικείμενο έρευνας υπό της προσβαλλομένης, που δέχθηκε συνυπαιτιότητα των εναγουσών, κατά τα προεκτεθέντα. Επίσης η παραδοχή ότι "...με τις εργασίες αντιστήριξης αποκαταστάθηκε πλήρως η στατικότητα της προσθήκης και ενόψει της τήρησης των όρων και της αντισεισμικής προστασίας..." δεν αντιφάσκει με την παραδοχή ότι "...παρά την διενέργεια των ...εργασιών αντιστήριξης είναι αναγκαία η διενέργεια εργασιών αποκατάστασης της εμφάνισης και λειτουργικότητας της προσθήκης..." εφ’ όσον αναφέρονται στην υπό του δικαστηρίου εκτίμηση της αποκαταστατέας ζημίας.

Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, με τον οποίο προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της αδικοπραξίας και της εντεύθεν αδικοπρακτικής ευθύνης του δευτέρου εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, είναι αβάσιμος. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, και εφ’ όσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθή η κρινομένη αίτηση και να διαταχθή, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που κατεβλήθη από τον αναιρεσείοντα. Σημειωτέον ότι δεν τίθεται ζήτημα δικαστικής δαπάνης, εφ’ όσον οι αναιρεσίβλητοι απολείπονται και δεν υπάρχει σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-10-2016 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθ. 31/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας.

Και

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 5 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ