Supreme Court partially allows appeal against driver's license revocation due to new lenient law, dismissing other grounds.

Απόφαση 1980 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1980/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Νικόλαο Βεργιτσάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Δημητριάδου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. Μ. του Γ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο ακροατήριο, για αναίρεση της 122/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σπάρτης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σπάρτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14-2-2019 αίτησή του καθώς και στους από 29-8-2019 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με αριθμό 868/19.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα που πρότεινε να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η προκείμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 512 παρ.1 εδ.β' του Κ.Ποιν.Δ., όπως ήδη ισχύει, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Σύμφωνα δε με το άρθρο 514 του ιδίου Κώδικα, όπως ήδη ισχύει από την 1.7.2019 (νόμος 4620/11.6.2019) και που έχει τίτλο Συζήτηση, α) Μη εμφάνιση του αναιρεσείοντος ορίζονται τα εξής: Αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, η αίτησή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη και μπορεί να καταδικασθεί σε χρηματική ποινή έως εκατό ευρώ. Κατά της απορριπτικής απόφασης του Αρείου Πάγου δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο. Επίσης δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης. Κατ' εξαίρεση, ακόμα και αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως: α) παραθέτει το σχετικό άρθρο του ποινικού νόμου που εφαρμόστηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση, αν αυτό δεν έχει παρατεθεί σε αυτή ή έχει παρατεθεί εσφαλμένα και β) εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της απόφασης (άρθρο 511), όπως δηλαδή συμβαίνει και στην περίπτωση εμφάνισης του αναιρεσείοντoς.

ΙΙ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα (ν.4619/19), αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της, ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. Κατά τη διάταξη αυτή, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που στη συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου, αυτό δε που ενδιαφέρει δεν είναι εάν ο νόμος στο σύνολό του είναι επιεικέστερος για τον κατηγορούμενο, αλλά εάν περιέχει διατάξεις που είναι επιεικέστερες γι' αυτόν και δεν αποκλείεται στη συγκεκριμένη περίπτωση να εφαρμοσθεί εν μέρει ο προηγούμενος νόμος και εν μέρει ο νεότερος νόμος, με επιλογή των ευμενέστερων διατάξεων καθενός από αυτούς και έτσι να εφαρμόζεται αφενός ένας νόμος ως προς τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αφ' ετέρου άλλος νόμος ως προς την απειλούμενη ποινή.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 59 νυν ισχύοντος ΠΚ, στις παρεπόμενες ποινές, διαλαμβάνεται πλέον και η αφαίρεση αδείας οδηγήσεως, στο δε άρθρο 66 § 1 του ίδιου Κώδικα, αν ο υπαίτιος διέπραξε έγκλημα που έχει άμεση σχέση με την οδήγηση και εφόσον του επιβλήθηκε ποινή στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον 6 μηνών, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την αφαίρεση της άδειας οδήγησης που κατέχει για χρονικό διάστημα από ένα μήνα ως ένα έτος.

Επίσης, με το άρθρο 104 §2 του ίδιου Κώδικα οι παρεπόμενες ποινές αναστέλλονται και εξαλείφονται μαζί με την κυρία ποινή, με εξαίρεση αυτήν της αποστέρησης θέσεων και αξιωμάτων. Σύμφωνα δε με το άρθρο 12 του ίδιου Κώδικα, οι διατάξεις του γενικού μέρους του Ποινικού Κώδικα εφαρμόζονται και σε αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται σε ειδικούς νόμους, αν οι νόμοι δεν ορίζουν διαφορετικά με ρητή διάταξή τους .

ΙΙΙ. Περαιτέρω, στο άρθρο 25 παρ. 1 του νόμου 4139/2013, ορίζεται ότι, "Οδήγηση μεταφορικών μέσων 1. Με φυλάκιση τουλάχιστον πέντε (5) μηνών και με χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ μέχρι δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ, καθώς και με στέρηση από δύο έως πέντε έτη της άδειας οδήγησης ή του οικείου διπλώματος ή του πτυχίου ή του αποδεικτικού ναυτικής ικανότητας τιμωρείται όποιος οδηγεί ή κυβερνά οποιοδήποτε πλωτό, χερσαίο ή εναέριο μεταφορικό μέσο υπό την επίδραση ναρκωτικών". Δεδομένου δε, ότι πρόκειται για διάταξη ειδικού ποινικού νόμου, που εμφανώς ορίζει ρητά διαφορετικά από τα οριζόμενα στο άρθρο 66 παρ.2 ΠΚ, η συγκεκριμένη περίπτωση δεν εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 12 ΠΚ και ως εκ τούτου ως προς την επιβολή της παρεπόμενης ποινής της στέρησης της άδειας οδήγησης, κατ' εφαρμογή της ως άνω διάταξης, δεν τίθεται θέμα εφαρμογής επιεικέστερου νόμου. Εφαρμόζεται όμως και στην περίπτωση αυτή η επιεικέστερη διάταξη του άρθρου 104 §2 εδ.α'ΠΚ, σύμφωνα με την οποία, ως ήδη ειπώθηκε, οι παρεπόμενες ποινές αναστέλλονται και εξαλείφονται μαζί με την κύρια ποινή.

ΙV. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα με ημερομηνία, 25-6 και 4-6/2019, αποδεικτικά επίδοσης, της Επιμελήτριας Δικαστηρίων της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου Σ. Α. και του αστυφύλακα Λ. Γ., ο αναιρεσείων και ο διορισθείς με την αίτηση αναιρέσεως, αντίκλητος του δικηγόρος Σπάρτης Πλειώτας Χρήστος, κλητεύθηκαν από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν, στη συνεδρίαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2019, οπότε είχαν προσδιοριστεί για συζήτηση, η υπό κρίση από 14-2-2019 αίτηση και οι από 29-8-2019 πρόσθετοι λόγοι αυτής για αναίρεση της υπ'αριθ.122/7-2-2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σπάρτης. Κατά τη δικάσιμο εκείνη (17-9-2019), ο αναιρεσείων δεν εμφανίστηκε καθόλου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της. Περαιτέρω, όπως διαπιστώνεται από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 122/7.2.2019 καταδικαστική απόφαση του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σπάρτης, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε ένοχο τον ήδη αναιρεσείοντα, για την αξιόποινη πράξη της οδήγησης υπό την επίδραση τοξικών ουσιών, αναγνωρίζοντας του δε την συνδρομή των ελαφρυντικών του άρθρου 84 § 2α' και β' ΠΚ, του επέβαλε ποινή φυλακίσεως 2 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για 3 έτη και του αφαίρεσε την άδεια ικανότητας οδήγησης για δύο (2) έτη.

Μετά την έκδοση όμως της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης (7.2.2019), τέθηκε σε ισχύ (από 1-7-2019) ο Νόμος 4619/2019, ο οποίος, σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω, είναι ευμενέστερος για τον αναιρεσείοντα -κατηγορούμενο, αφού, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 104 § 2 νυν ισχύοντος ΠΚ, οι παρεπόμενες ποινές, όπως και η υπό κρίση στέρηση άδειας ικανότητας οδήγησης, αναστέλλονται μαζί με την κύρια ποινή.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον η προκειμένη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, ασκήθηκαν παραδεκτώς και εμπροθέσμως και περιέχουν παραδεκτούς λόγους αναίρεσης (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' Κ.Ποιν.Δ) και μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, οι παρεπόμενες ποινές, όπως και η στέρηση άδειας ικανότητας οδήγησης, αναστέλλονται μαζί με την κύρια ποινή, πρέπει κατ' αυτεπάγγελτη εφαρμογή (άρθρο 2 παρ. 1 ΠΚ και 514 ΚΠΔ), της επιεικέστερης ως άνω διάταξης του άρθρου104 § 2 ΠΚ, παρά την ερημοδικία του αναιρεσείοντος, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση και δη μόνο όσον αφορά το κεφάλαιο της, σχετικά με την τύχη της επιβληθείσας στον αναιρεσείοντα παρεπόμενης ποινής της αφαίρεσης της άδειας ικανότητας οδήγησης για δύο έτη. Ενόψει όμως ότι η υπόθεση, κατά το μέρος της τούτο, δεν έχει ανάγκη παραπομπής στο δικάσαν δικαστήριο προς νέα συζήτηση, αφού η αναστολή της ως άνω παρεπόμενης ποινής είναι πλέον υποχρεωτική, πρέπει ν' ανασταλεί αυτή με την παρούσα απόφαση, απορριπτόμενης κατά τα λοιπά της ένδικης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ' αριθμ. 122/7.2.2019 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σπάρτης και δη μόνο κατά το κεφάλαιο της σχετικά με την τύχη της επιβληθείσης στον αναιρεσείοντα παρεπόμενης ποινής, της αφαίρεσης της άδειας ικανότητας οδήγησης για δύο έτη .

ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της αμέσως παραπάνω επιβληθείσας στον αναιρεσείοντα παρεπόμενης ποινής για τρία (3) έτη.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την κρινόμενη υπ' αριθμ. 5/14-2-2019 αίτηση αναίρεσης, του Χ. Μ. του Γ. κατοίκου ... (οδός ...), καθώς και τους από 29-8-2019 πρόσθετους λόγους αναίρεσης αυτού, κατά της αμέσως παραπάνω αναγραφόμενης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σπάρτης .

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ