1978/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1978 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1978/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Ελένη Μαραμαθά, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ψ1, 2. Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία ".... Ο.Ε.", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας Ζημιών με την επωνυμία "VICTORIA Α.Α.Ε.Ζ.", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικής διαδίκου Ανώνυμης Εταιρίας Γενικών Ασφαλειών με την επωνυμία "ΜΑΓΔΕΜΒΟΥΡΓΕΡ-ΕΛΛΑΣ Α.Ε.Γ.Α.", που είχε έδρα την Αθήνα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Δαρούδη, ο οποίος δήλωσε παραίτηση από το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς την πρώτη των αναιρεσιβλήτων Ανώνυμη Εταιρία με την επωνυμία "SIGMA AGRO S.A." ("ΣΙΓΚΜΑ ΑΓΚΡΟ Α.Ε.").

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "SIGMA AGRO S.A." ("ΣΙΓΚΜΑ ΑΓΚΡΟ Α.Ε."), που εδρεύει στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΕΞ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. .... χήρας Χ1, 4. ....., 5. ....., εκ των οποίων το 2ο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη, ενώ οι 3η , 4η και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παπαστεργίου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15/4/1999 και 8/2/2000 αγωγές, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11791/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 3122/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19/2/2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, διάβασε την από 22/2/2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 2ου αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τα άρθρα 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 ΚΠολΔικ προκύπτει, ότι ο αναιρεσείων με δήλωσή του που καταχωρίζεται στα πρακτικά μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, η παραίτηση δε αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη ως προς το διάδικο που παραιτήθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, με δήλωση στο ακροατήριο ου πληρεξούσιου δικηγόρου τους, που καταχωρίστηκε στα πρακτικά, οι αναιρεσείοντες νομότυπα, πριν από την έναρξη της συζήτησης, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος που αυτό στρέφεται κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης εταιρείας με την επωνυμία "SIGMA AGRO S.A.".

Συνεπώς, ως προς την αναιρεσίβλητη αυτή θεωρείται ότι η αναίρεση δεν ασκήθηκε και η δίκη πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη.-

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν.ΓΠΝ/1911, 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι αναγκαία προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση σε σύγκρουση αυτοκινήτων είναι η υπαιτιότητα του οδηγού που προκάλεσε τη ζημία, καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του οδηγού αυτού και της σύγκρουσης από την οποια προκλήθηκαν οι ζημίες.

Τέτοιος σύνδεσμος πρόσφορος για την επέλευση του αποτελέσματος υπάρχει όταν η σχετική πράξη ή παράλειψη του ζημιώσαντος ήταν ικανή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, να προκαλέσει τη ζημία. Η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα καθαρά πραγματικό και κρίνεται από το δικαστήριο της ουσίας. 'Όμως η κρίση για το αν τα πραγματικά περιστατικά που κυριαρχικά διαπίστωσε το δικαστήριο της ουσίας επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι ορισμένο γεγονός μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ως πρόσφορη αιτία του αποτελέσματος που επήλθε υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο.

Περαιτέρω, η ύπαρξη της υπαιτιότητας ή της συνυπαιτιότητας, καθώς και ο βαθμός πταίσματος των υπαίτιων οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός ότι ένας από τους οδηγούς αυτούς παραβίασε τις διατάξεις του ΚΟΚ, αφού μόνη η παραβίαση των διατάξεων αυτού από τους οδηγούς δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος.

Αποτελεί απλά στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παράβασης και του αποτελέσματος που επήλθε. Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.

Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται, όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη και τις παραδοχές της επικυρωθείσας πρωτόδικης απόφασης 11791/2002 του μονομελούς πρωτοδικείου Θεσ/νίκης που ενσωματώθηκαν σ' αυτή, το Εφετείο δέχτηκε ανέλεγκτα τα παρακάτω: "Από την προσήκουσα εκτίμηση και στάθμιση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και (οι οποίες) καταθέσεις) περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά, το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι (μεταξύ των οποίων και εκείνα της ποινικής δικογραφίας) ορισμένα δε εκ των οποίων αναφέρονται ειδικότερα παρακάτω, χωρίς όμως να αγνοείται η αποδεικτική αξία και των λοιπών για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, σε συνδυασμό και με όσα οι διάδικοι με τις προτάσεις τους εκθέτουν και αποδέχονται, ως και τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπ' όψη αυτεπαγγέλτως παρά του Δικαστηρίου και από την επισκόπηση των φωτογραφιών του κατωτέρω λεωφορείου και του τόπου του ατυχήματος, των οποίων δεν αμφισβητείται η γνησιότητα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στις 19-5-1998 και περί ώρα 07.55', ο Χ1 οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας .... ΕΙΧ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της εταιρίας "SIGMA AGRO S.A." που ήταν ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρία "ΛΑΪΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε." που ήδη έχει υποκατασταθεί λόγω απορρόφησής της από την "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΓΑ", εκινείτο στην εθνική οδό Σερρών Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη. 'Εβρεχε καταρακτωδώς και η ορατότητα ήταν περιορισμένη λόγω της έντονης βροχοπτώσεως και συννεφιάς που επικρατούσε, το οδόστρωμα ήταν ολισθηρό και είχαν σχηματισθεί εκατέρωθεν της Εθνικής οδού ρυάκια νερού.

Κατά το ίδιο χρόνο, ο Ψ1, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ..... Δ.Χ. λεωφορείο πούλμαν, ιδιοκτησίας της εταιρίας "..... Ο.Ε." που ήταν ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρία, "ΜΑΓΔΕΜΒΟΥΡΓΕΡ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.".εκινείτο με ταχύτητα 70 χιλ/ώρα, στο αντίθετο ρεύμα της ως άνω εθνικής οδού με κατεύθυνση προς Σέρρες. Πριν από το 20ο χιλιόμετρο το προς Σέρρες ρεύμα έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας και το λεωφορείο εκινείτο, στο μέσο του ρεύματός του.

Στο 20ο χιλιόμετρο η ανωτέρω οδός έχει πλάτος 7,5 μέτρα, με μία λωρίδα ανά ρεύμα κυκλοφορίας πλάτους 3,75. Στο 20ο χιλιόμετρο, όπου οι δύο λωρίδες περιορίζονται σε μία, ο οδηγός του λεωφορείου επιχείρησε ελιγμό αριστερά, με αποτέλεσμα λόγω και της μεγάλης για τις συνθήκες της οδού (οδόστρωμα ολισθηρό λόγω βροχοπτώσεως), ταχύτητας με την οποία εκινείτο και του τεραστίου όγκου του, να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κατά ένα περίπου μέτρο και με την αριστερή γωνία να εμβολίσει το πλάγια αριστερό μέρος, όπου η πόρτα του οδηγού, του αντιθέτως κινουμένου ως άνω επιβατικού αυτοκινήτου.

Από την ένδικη σύγκρουση τραυματίστηκε θανάσιμα ο οδηγός του ΕΙΧ αυτοκινήτου, Χ1. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, αποκλειστικά υπαίτιος του ένδικου ατυχήματος, υπήρξε ο οδηγός του λεωφορείου Ψ1 , τούτο δε καθόσον από έλλειψη της προσοχής, που όφειλε από τις περιπτώσεις να επιδείξει, καταβάλλοντας την επιμέλεια του μέσου συνετού οδηγού, κάτω από ανάλογες συνθήκες, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, ούτε ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, εκινείτο δε με την αυξημένη, για τις συνθήκες της οδού που επικρατούσαν, ταχύτητα των 70 χιλ/ώρα, με αποτέλεσμα να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ.1, 16 παρ.5 και 19 παρ.1, 2, 3 του ΚΟΚ.

Στοιχεία που να θεμελιώνουν οποιαδήποτε υπαιτιότητα του θανατωθέντος οδηγού του ΕΙΧ αυτοκινήτου, δεν αποδείχθηκαν, καθόσον ο εν λόγω οδηγός εκινείτο κανονικά και με κανονική ταχύτητα στο μέσο της λωρίδας του ρεύματος πορείας του, η αιφνιδιαστική δε είσοδος του λεωφορείου στο ρεύμα πορείας του, του στέρησε την δυνατότητα να ενεργήσει οποιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό.

Τα ανωτέρω πλήρως και με βεβαιότητα αποδεικνύονται από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων (πρόχειρο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας Θεσσαλονίκης, όπου σημειώνονται με το στοιχείο ΘΓ τα θραύσματα γυαλιών του ΕΙΧ αυτοκινήτου και τα οποία βρίσκονται στο ρεύμα πορείας του τελευταίου, έκθεση αυτοψίας, φωτογραφίες κλπ).

Σημειωτέον ότι η κατάθεση του μάρτυρα .... κρίνεται μη πειστική, λόγω των αντιφάσεων στις οποίες υποπίπτει ο εν λόγω μάρτυς. Η κατάθεση του μάρτυρα αυτού ελέγχεται ως μη ανταποκρινόμενη στα πράγματα κατά τα σημεία που αναφέρει, ότι το επιβατικό αυτοκίνητο έκανε προσπέραση προπορευόμενου λεωφορείου, διότι αν αυτό συνέβαινε, λόγω της στενότητας του ρεύματος πορείας του των 3,75 μέτρων, έπρεπε να εισέλθει ολόκληρο στο αντίθετο ρεύμα, επίσης και κατά το σημείο που αναφέρει ότι το ίδιο επιβατικό προηγουμένως είχε προσπεράσει και άλλα 2-3 αυτοκίνητα, ενώ στο τέλος της κατάθεσής του παραδέχεται ότι "δεν μπορούσαμε να δούμε το ΙΧ πριν τα 5 μέτρα".

Εξάλλου, η απαλλακτική απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης δεν δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο. Τέλος, αποδείχθηκε ότι οι ενάγουσες της υπό στοιχείο α' (από 15-4-1999) αγωγής, .... χήρα Χ1, .... και ..... από τον αδόκητο και αιφνίδιο θάνατο του ως άνω συγγενούς των, Χ1 ηλικίας 32 ετών, της καλής υγείας του θανατωθέντος, του στενού με αυτόν βαθμού συγγενείας, με τον οποίο είχαν στενό ψυχικό δεσμό και αρμονικές σχέσεις, δοκίμασαν βαθύ πόνο και θλίψη και ως εκ τούτου προς απάμβλυνση της ψυχικής οδύνης που αυτοί υπέστησαν και προς ηθική παρηγορία και ψυχική τους ανακούφιση, δικαιούνται εύλογης χρηματικής ικανοποίησης (άρθρ. 932 Α.Κ.).

Κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, πρέπει να επιδικαστεί για την αιτία αυτή 1) το ποσό των 12.000.000 δραχμών για καθεμιά των εναγουσών συζύγου μητέρας του θανατωθέντος και 2) το ποσό των 8.000.000 δραχμών για την τρίτη των εναγουσών ....., αδελφή αυτού. Τα ανωτέρω για την ψυχική οδύνη των εναγουσών επιδικαζόμενα ως άνω χρηματικά ποσά, κρίνονται εύλογα, ενόψει όλων των περιστατικών και ιδίως των συνθηκών θανάτου του Χ1 ηλικίας 32 ετών, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του λεωφορείου, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, εκτός της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική, του βαθμού της ψυχικής ταλαιπωρίας, της θλίψης και του ψυχικού πόνου που δοκίμασαν καθεμία από τις δικαιούχες ενάγουσες και των λοιπών προσωπικών σχέσεων (ηλικίας, ευαισθησίας κλπ) αυτών.

Αφού λοιπόν η εκκαλούμενη απόφαση, δέχθηκε τα αυτά ως άνω περιστατικά και ακολούθως απέρριψε τις υπό στοιχεία β' (από 8-2-2000) και γ' (από 28-8-2000) αγωγές (της εταιρίας ".....Ο.Ε." και της εταιρίας "SIGMA AGRO S.A."), ενώ δέχθηκε κατ΄ ουσίαν την υπό στοιχείο α' αγωγή, επιδικάζοντας υπέρ των εναγουσών τα παραπάνω ποσά ως χρηματική τους ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από τον αδόκητο θάνατο του οικείου τους, ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις που προσήχθησαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και γι' αυτό, η υπ' αριθμ.

κατάθεσης 2472/21-6-2002 έφεση που υποστηρίζει τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. 'Υστερα απ' αυτά και η με αριθμό κατάθεσης 2181/3-6-2003 έφεση, η οποία ασκήθηκε επικουρικά και μόνον για την περίπτωση ευδοκιμήσεως της ως άνω με αριθμό κατάθεσης 2472/2002 έφεσης, πρέπει να απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν. Δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ούτε δέχτηκε παρά το νόμο πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη.

Αντίθετα στήριξε την κρίση του στα πιο πάνω μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή στα έγγραφα στοιχεία και τους μάρτυρες, που οι διάδικοι προσκόμισαν και προσήγαγαν αντίστοιχα, με επίκληση. Δεν παραβίασε τις πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή.

Συνεπώς, ο αντίθετος πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά τις αιτιάσεις του, ότι το Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες από τα εδάφια 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος του που πλήττει, με πρόσχημα απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, την αναιρετικά ανέλεγκτη από το δικαστήριο ουσιαστική εκτίμηση, ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔικ).-

ΙΙΙ. Από τη βεβαίωση του Εφετείου στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, ότι στο πόρισμά του κατέληξε αφού έλαβε υπόψη, εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο πρωτοδικείο και περιέχονται τα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά, καθώς και το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το αιτιολογικό της προσβαλλομένης, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε και όλα τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στο αναιρετήριο, ανάμεσα στα οποία και α) φωτογραφία του ΙΧΕ αυτοκινήτου στον τόπο του ατυχήματος, β) η από ....

πραγματογνωμοσύνη του πραγματογνώμονα ...., γ) το σχεδιάγραμμα με έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας για το ατύχημα, δ) φωτογραφίες της οδού, όπου έχει συμβεί το ατύχημα, ε) η ένορκη κατάθεση στο πρωτοδικείο του μάρτυρα ..... και στ) οι κατατεθείσες στο πρωτοδικείο προτάσεις των αναιρεσιβλήτων. Από τις προτάσεις αυτές, με ημερομηνίες κατάθεσης 3-12-2002 (βλ.

τρία φωτοαντίγραφα αυτών), προκύπτει, ότι οι αναιρεσίβλητοι δεν συνομολόγησαν, αλλά με σαφήνεια και επιχειρήματα αρνήθηκαν, οποιαδήποτε υπαιτιότητα του οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου. Συγκεκριμένα, με τις προτάσεις αυτές ισχυρίστηκαν εδώ, ότι αποκλειστικά υπαίτιος της άνω σύγκρουσης των αυτοκινήτων είναι ο αναιρεσείων οδηγός του λεωφορείου (Ψ1 ) που εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού, όπου εκινείτο κανονικά και νόμιμα το ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Χ1 (που σκοτώθηκε).

Στις ίδιες προτάσεις επικουρικά και για την απόκρουση αντίθετων αγωγικών ισχυρισμών κάνουν αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού και εκείνου που προέκυπτε από την προσκομισθείσα στο πρωτοδικείο ποινική δικογραφία, γι' αυτό και υποστηρίζουν άποψη, ότι το λεωφορείο "επιχείρησε εσπευσμένο ελιγμό προς τ' αριστερά, προκειμένου να αποφύγει εμπόδιο παράκαμψης της οδού, χωρίς να ελέγξει και αντιληφθεί ότι από τον αντίθετο ρεύμα πορείας επιχειρούσε (πριν το ατύχημα) προσπέραση το ΙΧΕ αυτοκίνητο σε προπορευόμενο άλλο λεωφορείο, έτσι έχασε ο οδηγός (του λεωφορείου) τον έλεγχο εξαιτίας του απότομου ελιγμού, της βροχής, της ολισθηρότητας της οδού, καθώς και του φορτίου του, και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να προσκρούσει στη συνέχεια στο μπροστινό πλευρό του ΙΧΕ αυτοκινήτου με την αριστερή μπροστινή γωνία του".

Επομένως ο αντίθετος δεύτερος λόγος αναίρεσης που προσάπτει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από το εδάφιο 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, γιατί δεν έλαβε υπόψη της τα πιο πάνω έγγραφα αποδεικτικά μέσα, καθώς και τις δήθεν ομολογίες (στις προτάσεις τους) των αναιρεσιβλήτων για περιστατικά υπαιτιότητας του οδηγού του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος που πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, πρέπει να απορριφθεί επίσης ως απαράδεκτος.- IV. Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, υπό την επίκληση της διάταξης του εδαφίου 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από τη διάταξη αυτή πλημμέλεια, γιατί παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη "πράγματα" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Συγκεκριμένα οι αναιρεσείοντες παραπονούνται, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους παρακάτω ισχυρισμούς και αυτοτελείς λόγους έφεσης (που θεμελιώνουν και καταλυτικές ενστάσεις τους στις κατ΄ αυτών αγωγές των αναιρεσιβλήτων), κατά τους οποίους: α) ο οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου κατά το χρόνο του ατυχήματος επιχειρούσε προσπέραση από αριστερά προπορευόμενου λεωφορείου "εισερχόμενος αναγκαστικά στο αντίθετο ρεύμα πορείας της οδού", όπου συγκρούστηκαν, πράγμα που αποδείχτηκε, β) ο ίδιος οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου υπήρξε συνυπαίτιος του ατυχήματος κατά 95%, γιατί επιπλέον εκινείτο με υπερβολική για τις επικρατούσες συνθήκες (οδόστρωμα ολισθηρό, περιορισμένη ορατότητα) ταχύτητα και γ) το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν εκτίμησε σωστά τις προσαχθείσες αποδείξεις, αγνόησε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν και παρερμήνευσε ή εσφαλμένα εκτίμησε κάποια μόνον απ' αυτά και οδηγήθηκε σε μια εντελώς "υποθετική εκδοχή" για τις συνθήκες του ατυχήματος, έτσι όλες οι παραδοχές του είναι αυθαίρετες και αβάσιμες.

Με αυτό το περιεχόμενο ο λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος που αναφέρεται στα αποδεικτικά μέσα τα οποία δεν αποτελούν "πράγματα", πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, κατά δε το υπόλοιπο μέρος του επίσης προοεχόντως ως απαράδεκτος, διότι, με πρόσχημα απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, πλήττει στην πραγματικότητα την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, σε κάθε δε περίπτωση ως αβάσιμος, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από τις παραδοχές του που αναφέρθηκαν στην πρώτη σκέψη της παρούσας, έλαβε υπόψη και από τα πράγματα απέρριψε τους πιο πάνω ισχυρισμούς και αυτοτελείς λόγους έφεσης ως αβάσιμους.-

V. Ο τέταρτος και τελευταίος λόγος του αναιρετηρίου προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη την από το εδάφιο 20 του άρθρου πλημμέλεια, γιατί παραμόρφωσε το περιεχόμενο των παρακάτω εγγράφων, δηλαδή : α) δύο φωτογραφιών της οδού, όπου έχει γίνει η σύγκρουση των αυτοκινήτων, β0 της έκθεσης αυτοψίας της Τροχαίας, γ) του σχεδιαγράμματος της Τροχαίας, δ) της από .... έκθεσης του πραγματογνώμονα .... και ε) μιας φωτογραφίας του επιβατικού αυτοκινήτου στον τόπο του ατυχήματος. Όμως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο δεν έκανε λάθος στην ανάγνωση και επισκόπηση των εγγράφων αυτών, αλλά συνεκτίμησε απλά και όλα αυτά τα έγγραφα, όπως έχει το περιεχόμενό τους, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα, μάρτυρες, κ.α.), χωρίς να εξαίρει ειδικά κάποιο από τα έγγραφα αυτά στο πόρισμα που κατέληξε και παραπάνω σε άλλη σκέψη αναφέρεται.

Συνεπώς το Εφετείο δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη πλημμέλεια και ο λόγος αυτός που υποστηρίζει τα αντίθετα πρέπει, ανεξάρτητα από την αοριστία του για μη παράθεση στο αναιρετήριο του ακριβώς περιεχομένου των εγγράφων και αυτού που δέχτηκε το δικαστήριο, να απορριφθεί, προεχόντως ως απαράδεκτος και σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από την αοριστία του, ως αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Καταργεί τη δίκη, ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία με την επωνυμία "SIGMA AGRO S.A.".

Απορρίπτει την χωρίς ημερομηνία, αλλά με αριθμό κατάθεσης 48/19-2-2004, αίτηση των Ψ1 κ.λ.π., για αναίρεση της 3122/2003 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει συνολικά σε δύο χιλιάδες τριακόσια σαράντα (2.340) ευρώ, από τα οποία αναλογούν στο δεύτερο αναιρεσίβλητο (Επικουρικό Κεφάλαιο) χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) και στις τρίτη, τέταρτη και πέμπτη αναιρεσίβλητες τα υπόλοιπα.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ