1977/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1977 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1977/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεράσιμο Απέργη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στις ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Δαμιανάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και συνεκδικάστηκε με την από 25-2-2010 ανταγωγή της ήδη αναιρεσείουσας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 765/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 152/2015 του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24-6-2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Χαράλαμπο Καλαματιανό, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.ΑΠ 9/2013).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το Νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 24/1992, Ολ.ΑΠ 1/1999).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 13 παρ. 1 της .../29-1-1976 αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του EOT "περί κανονισμού σχέσεων ξενοδόχων και πελατών αυτών", που κυρώθηκε και απέκτησε ισχύ νόμου με το άρθρο 8 του νόμου 1652/1986, "τουριστικόν γραφείον ή ταξιδιωτικός οργανισμός δικαιούται να προβεί εις ακύρωσιν μέρους ή του συνόλου των συμφωνηθεισών κλινών άνευ υποχρεώσεως καταβολής αποζημιώσεως, εφόσον αποδεδειγμένως ειδοποιηθεί ο ξενοδόχος εικοσιμίαν ημέρας τουλάχιστον προ της αφίξεως των πελατών".

Με τη διάταξη αυτή ρυθμίζεται η "εγγυημένη κράτηση", κατά την οποία ο ξενοδόχος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραχωρεί τον συμφωνηθέντα αριθμό κλινών για την προκαθορισμένη περίοδο στον αντισυμβαλλόμενό του (στους υπ’ αυτού υποδειχθησόμενους τρίτους πελάτες του), ο οποίος οφείλει το συμφωνηθέν αντίτιμο, ανεξάρτητα αν έκανε χρήση των μισθωθεισών κλινών και αν οι πελάτες παρέμειναν οι ίδιοι ολόκληρη τη μισθωτική περίοδο ή εναλλάσσονταν.

Στη σύμβαση δηλαδή αυτή τον επιχειρηματικό κίνδυνο να μη καλυφθούν οι συμφωνηθείσες κλίνες φέρει το τουριστικό γραφείο, το οποίο, βάσει της συμφωνίας, θα καταβάλει το συνολικό αντίτιμο. Εξάλλου, κατά το άρθρο 12 παρ. 3 της ίδιας απόφασης: "εις περίπτωσιν καθ’ ην το τουριστικόν γραφείον ή ο ταξιδιωτικός οργανισμός δεν καλύψει το συμφωνηθέν κατώτατον όριον του ...

εκάστου μηνός, ο ξενοδόχος δικαιούται αποζημιώσεως υπολογιζόμενης επί της συμφωνηθείσης τιμής διανυκτερεύσεως και ανερχομένης εις το ήμισυ του παραμένοντος ακαλύπτου υπολοίπου του κατωτάτου ορίου του ...". Η έννοια του όρου "..." προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 11 της ίδιας αποφάσεως, στην οποία ορίζεται ως "Συμφωνίαι - Συμβόλαια μεταξύ Ξενοδόχων και Τουριστικών Γραφείων ή Ταξιδιωτικών Οργανισμών είτε ομάδων πελατών διά κράτησιν αριθμού κλινών δ’ ωρισμένην χρονικήν περίοδον προς συνεχή αποστολήν εναλλασσομένων πελατών (...)...".

Συνεπώς, σε περίπτωση που το τουριστικό γραφείο είχε συμφωνήσει κατώτατο όριο αποστελλομένων συνεχώς και εναλλασσομένων κατά μήνα πελατών (...) και δεν μπόρεσε να καλύψει το κατώτατο όριο που συμφώνησε οφείλει το ήμισυ της τιμής του ακάλυπτου υπολοίπου του κατώτατου ορίου του ..., άσχετα αν ειδοποίησε ή όχι πριν από 21 ημέρες κατά την ειδική ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 12 παρ. 3 της παραπάνω αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 38/1997, ΑΠ 1843/2014, 1207/ 2001).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 765/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η οποία είχε κάνει εν μέρει δεκτή την υπ’ αρ. εκθ. κατάθεσης ...2012 αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα, να της καταβάλει 125.779,49 ευρώ, που αποτελεί υπόλοιπο συμφωνηθέντος αντιτίμου για την παραχώρηση χρήσης 45 δωματίων του ξενοδοχείου της αναιρεσίβλητης σε πελάτες της αναιρεσείουσας, που διατηρεί γραφείο γενικού τουρισμού, με σύμβαση εγγυημένης κράτησης, καθώς και 10 δωματίων ..., ενώ απέρριψε ανταγωγή αποζημίωσης της τελευταίας.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ως αποδειχθέντα, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Η ενάγουσα - αντεναγομένη, ανώνυμη εταιρία,με την επωνυμία "... Α.Ε.", στην κυριότητα της οποίας ανήκει το ξενοδοχείο με το διακριτικό τίτλο "...", το οποίο βρίσκεται στις ...

Κρήτης, συνήψε στις 31-8-2006 με την αντενάγουσα - εναγομένη ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία "... A.E.", η οποία διατηρεί γραφείο γενικού τουρισμού στο ..., έγγραφη σύμβαση εγγυημένης κράτησης (garantie), δυνάμει της οποίας συμφώνησαν, ότι αυτή θα παραχωρούσε στην εναγομένη για την επόμενη τουριστική περίοδο του έτους 2007 τη χρήση σαράντα πέντε δωματίων για λογαριασμό τρίτων προσώπων (πελατών), τους οποίους θα της υποδείκνυε η τελευταία και στους οποίους θα προσέφερε ταυτόχρονα διατροφή και ψυχαγωγία.

Ειδικότερα, η ενάγουσα - αντεναγομένη με την παραπάνω συμφωνία ανέλαβε την υποχρέωση να παραχωρήσει σε τρίτα πρόσωπα - πελάτες, που θα της υποδείκνυε η εναγομένη τη χρήση των παρακάτω δωματίων του ξενοδοχείου της και συγκεκριμένα: α) είκοσι κατ’ ελάχιστον δωματίων για την περίοδο από τις 21-04-2007 έως και τις 21-10-2007, αντί του ποσού των 15.000 ευρώ, για κάθε ημέρα και του συνολικού ποσού των 300.000 ευρώ, για το παραπάνω χρονικό διάστημα των 184 ημερών, β) δεκαπέντε επιπλέον δωματίων, για την περίοδο από τις 1-07-2008 έως τις 30-09-2008, αντί του ποσού των 9.700 ευρώ, ανά ημέρα και του συνολικού ποσού των 145.500 ευρώ, για το παραπάνω χρονικό διάστημα, των 91 ημερών και γ) δέκα επιπλέον δωματίων για την περίοδο από τις 1-07-2008 έως και τις 2-09-2008, αντί του ποσού των 7.400 ευρώ, ανά ημέρα και του συνολικού ποσού των 74.000 ευρώ, για το παραπάνω χρονικό διάστημα των 63 ημερών.

Μετά από αίτημα της εναγομένης - αντενάγουσας το οποίο αποδέχθηκε η ενάγουσα - αντεναγομένη, η έναρξη και η λήξη των παραπάνω δύο μεταγενέστερων χρονικών περιόδων τροποποιήθηκε από "1-07-2007 έως 30-09-2007" σε "7-07-07-2007 έως και 7-10-2007" και από "1-07-2007 έως και 2-09-2007" σε "7-07-2007 έως και 9-09-2007", συμφωνήθηκε, όμως, ότι το σύνολο τόσο των εγγυημένων δεσμευμένων δωματίων, όσο και των ημερών για τα οποία αυτά τα δωμάτια είχαν δεσμευθεί, θα παρέμενε όπως είχαν αρχικά συμφωνήσει.

Περαιτέρω, οι ανωτέρω διάδικοι συμφώνησαν ότι η ενάγουσα όφειλε να παραχωρήσει τη χρήση δωματίων VIP με μοιραζόμενη πισίνα (μεγ. 2 ενήλικες + 1 παιδί) με επιπλέον χρέωση 15 ευρώ ανά δωμάτιο για κάθε νύχτα, οικογενειακών δωματίων με 2 υπνοδωμάτια (μεγ. 2 ενήλικες + 2 παιδιά ή 4 ενήλικες), με επιπλέον χρέωση 60 ευρώ, ανά δωμάτιο για κάθε νύχτα, σουίτας με ιδιωτική πισίνα (κατόπιν αιτήματος για 2 + 1 με μέγιστη πληρότητα), με επιπλέον χρέωση 60 ευρώ ανά δωμάτιο, για κάθε νύχτα, 10 δωματίων επιπλέον σε βάση συμβολαίου (5 με θέα στον κήπο και 5 με θέα στη θάλασσα), με περίοδο αποδέσμευσης Απρίλιο/Μάιο/Ιούνιο + Σεπτέμβριο/Οκτώβριο 7 ημέρες και Ιούλιο/ Αύγουστο 14 ημέρες με έκπτωση ημιδιατροφής 8,50 ευρώ, ανά άτομο, για κάθε νύχτα.

Εξάλλου, πρέπει να αναφερθεί, ότι όλα τα δεσμευμένα δωμάτια μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μονόκλινα, δίκλινα, τρίκλινα και είκοσι ως και τετράκλινα, τα δωμάτια VIP με μοιραζόμενη πισίνα μεγίστως 2 + 1 και τα οικογενειακά άνετα 2 + 2. Επιπλέον, οι διάδικοι συμφώνησαν ότι σε περίπτωση τυχόν επιπλέον χρήσης δωματίων από τα ήδη δεσμευμένα οι καθαρές τιμές των δωματίων, θα διαμορφώνονταν ως εξής: 1) για τις χρονικές περιόδους από 30-04-2007 έως 27-05-2007 και από 1-10-2007 έως 21-10-2007 (Α’ ΣΑΙΖΟΝ):

α) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στον κήπο, 30 ευρώ ανά ημέρα, β) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στη θάλασσα, 34 ευρώ ανά ημέρα, γ) για VIΡ δωμάτιο, με θέα στη θάλασσα και μοιραζόμενη πισίνα, 45 ευρώ ανά ημέρα, δ) για VIP σουίτα, με θέα στη θάλασσα και ιδιωτική πισίνα, 60 ευρώ ανά ημέρα, ε) για οικογενειακό τετράκλινο δωμάτιο, 40 ευρώ ανά ημέρα, ζ) για μονόκλινο, 50 ευρώ ανά ημέρα, 2) για τις χρονικές περιόδους από 28-05-2007 έως 1-07-2007 και από 24-09-2007 έως 30-09-2007 (Β’ ΣΑΙΖΟΝ):

α) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στον κήπο, 34 ευρώ ανά ημέρα, β) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στη θάλασσα, 38 ευρώ ανά ημέρα, γ) για VIP δωμάτιο, με θέα στη θάλασσα και μοιραζόμενη πισίνα, 49 ευρώ ανά ημέρα, δ) για VIΡ σουίτα, με θέα στη θάλασσα και ιδιωτική πισίνα, 64 ευρώ ανά ημέρα, ε) για οικογενειακό τετράκλινο δωμάτιο, 44 ευρώ ανά ημέρα, ζ) για μονόκλινο, 58 ευρώ ανά ημέρα, 3) για τις χρονικές περιόδους από 2-07-2007 έως 22-07- 2007 και από 27-08-2007 έως 23-09-2007 (Γ’ ΣΑΙΖΟΝ):

α) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στον κήπο, 42,50 ευρώ, ανά ημέρα, β) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στη θάλασσα, 47,50 ευρώ ανά ημέρα, γ) για VIP δωμάτιο, με θέα στη θάλασσα και μοιραζόμενη πισίνα, 60 ευρώ ανά ημέρα, δ) για VIP σουίτα, με θέα στη θάλασσα και ιδιωτική πισίνα, 83 ευρώ ανά ημέρα, ε) για οικογενειακό τετράκλινο δωμάτιο, 58 ευρώ ανά ημέρα, ζ) για μονόκλινο, 72,50 ευρώ ανά ημέρα, 4) για τη χρονική περίοδο από 23-07-2007 έως 26-08-2007 (Δ’ ΣΑΙΖΟΝ):

α) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στον κήπο, 54 ευρώ ανά ημέρα, β) για δίκλινο δωμάτιο με θέα στη θάλασσα, 59 ευρώ ανά ημέρα, γ) για VIP δωμάτιο, με θέα στη θάλασσα και μοιραζόμενη πισίνα, 74 ευρώ ανά ημέρα, δ) για VIP σουίτα, με θέα στη θάλασσα και ιδιωτική πισίνα, 104 ευρώ ανά ημέρα, ε) για οικογενειακό τετράκλινο δωμάτιο, 69 ευρώ ανά ημέρα, ζ) για μονόκλινο, 92 ευρώ ανά ημέρα.

Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι κατά τη χρονική περίοδο από το Μάιο έως και τον Οκτώβριο του 2007 η εναγομένη έκανε χρήση των παρακάτω αναλυτικά αναφερόμενων δεσμευμένων δωματίων, όπως και των επιπλέον αυτών. Συγκεκριμένα: 1) για το χρονικό διάστημα από 1-05-2007 έως 31-05-2007, η εναγομένη έκανε χρήση: α) καθημερινά είκοσι δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 1 για τις 1/05, 2 για τις 2/05 και 3/05, 3 για τις 4/05 και 5/05, 5 για τις 6/05 και 7/05, 4 για τις 8/05 και 9/05, 5 για τις 10/05, 8 για τις 11/05, 10 για τις 12/05, 11 για τις 13/05 και 14/05,12 για τις 15/05, 8 για τις 16/05,10 για τις 17/05, 18/05 και 19/05, 17 για τις 20/05, 15 για τις 21/05, 28 για τις 22/05 και 23/05, 27 για τις 24/05, 30 για τις 25/05, 17 για τις 26/05, 12 για τις 27/05, 10 για τις 28/05, 9 για τις 29/05, 17 για τις 30/05 και 16 για τις 31/05, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, 8 διανυκτερεύσεις στις 22/05 και 23/05 αντίστοιχα, 7 διανυκτερεύσεις στις 24/05 και 10 διανυκτερεύσεις στις 25/05 (βλ.

σχετικά το με αριθμό .../2007 παραστατικό της ενάγουσας - αντεναγομένης), με τιμή χρέωσης ανά διανυκτέρευση 64,50 ευρώ και συνολικά 2.129 ευρώ (= 8 χ 64,52 (= 516,16) + 8 χ 64,52 (= 516,16) + 7 χ 64,52 ευρώ (= 451,64) + 10 χ 64,52 ευρώ (= 645,20), 2) για το χρονικό διάστημα από 1-06-2007 έως 30-06-2007 η εναγομένη έκανε χρήση: α) καθημερινά είκοσι δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 16 για τις 1/06 και 2/06, 17 για τις 3/06, 18 για τις 4/06, 19 για τις 5/06, 15 για τις 6/06, 16 για τις 7/06, 19 για τις 8/06 και 9/06, 22 για τις 10/06, 24 για τις 11/06 και 12/06, 23 για τις 13/06, 26 για τις 14/06, 25 για τις 15/06, 37 για τις 16/06, 35 για τις 17/06, 33 για τις 18/06, 19/06 και 20/06, 29 για τις 21/06 και 22/06, 21 για τις 23/06, 17 για τις 24/06, 18 για τις 25/06, 16 για τις 26/06, 27/06 και 28/06,14 για τις 29/06 και 29 για τις 30/06, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, 2 διανυκτερεύσεις στις 10/06, 4 διανυκτερεύσεις στις 11/06 και 12/06, 3 διανυκτερεύσεις στις 13/06, 6 διανυκτερεύσεις στις 14/06, 5 διανυκτερεύσεις στις 15/06, 17 διανυκτερεύσεις στις 16/06, 15 διανυκτερεύσεις στις 17/06, 13 διανυκτερεύσεις στις 18/06, 19/06 και 20/06, 9 διανυκτερεύεις στις 21/06 και 22/06, 1 διανυκτέρευση στις 23/06 και 9 διανυκτερεύσεις στις 30/06 (βλ.

σχετικά τα με αριθμούς ...2007, .../2007, .../2007, .../ 2007, ...2007, .../2007, .../2007, .../2007, .../2007, ...2007, .../2007, .../2007, .../2007 παραστατικά της ενάγουσας - αντεναγομένης, με τιμή χρέωσης ανά διανυκτέρευση 81,52 ευρώ και συνολικά 10.026,96 ευρώ (= 2 χ 81,52 + 4 χ 81,52 + 4 χ 81,52 + 3 χ 81,52 + 6 χ 81,52 + 5 χ 81,52 + 17 χ 81,52 + 15 χ 81,52 + 13 χ 81,52 + 13 χ 81,52 + 13 χ 81,52 + 9 χ 81,52 + 9 χ 81,52 + 1 χ 81,52 + 9 χ 81,52), 3) για το χρονικό διάστημα από 1-07-2007 έως 31-07-2007, η εναγομένη έκανε χρήση:

α) 1. καθημερινά είκοσι δεσμευμένων δωματίων από 1-07 έως 7-07, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 28 για τις 1/07, 2/07 και 3/07, 26 για τις 4/07, 24 για τις 5/07, 25 για τις 6/07 και 15 για τις 7/07, α) 2. καθημερινά 45 (= 20 + 15 + 10) δεσμευμένων δωματίων από 8/07 έως 31/07, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 19 για τις 8/07, 20 για τις 9/07, 10/07 και 11/07, 19 για τις 12/07, 23 για τις 13/07, 27 για τις 14/07, 26 για τις 15/07, 28 για τις 16/07 και 17/07, 30 για τις 18/07, 35 για τις 19/07, 45 για τις 20/07 και 21/07, 54 για τις 22/07, 55 για τις 23/07, 24/07 και 25/07, 54 για τις 26/07, 53 για τις 27/07, 51 για τις 28/07, 54 για τις 29/07 και 30/07 και 53 για τις 31/07, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, 9 διανυκτερεύσεις στις 22/07, 10 στις 23/07, 24/07 και 25/07, 9 στις 26/07, 8 στις 27/07, 6 στις 28/07, 9 στις 29/07 και 30/07 και 8 στις 31/07, με συνολική τιμή χρέωσης 9.801,40 ευρώ και ειδικότερα στις 22/07, 1.003,59 ευρώ (= 1 χ 96,52 ευρώ + 5 χ 117,46 + 3 χ 106,59), στις 23/07, 1.110,18 ευρώ (1 χ 96,52 + 5 χ 117,46 + 4 χ 106,59), στις 24/07, 1.110,18 ευρώ (1 χ 96,52 + 5 χ 117,46 + 4 χ 106,59), στις 25/07, 1.110,18 ευρώ (1 χ 96,52 + 5 χ 117,46 + 4 χ 106,59), στις 26/07, 1.003,59 ευρώ (= 1 χ 96,52 ευρώ + 5 χ 117,46 + 3 χ 106,59), στις 27/07, 833,19 ευρώ (= 1 χ 96,52 + 3 χ 117,46 + 3 χ 106,59 + 1 χ 64,52), στις 28/07, 651,21 ευρώ (= 1 χ 96,52 + 2 χ 117,46 + 3 χ 106,59), στις 29/07, 993,33 ευρώ (= 7 χ 117,46 + 1 χ 106,59 + 1 χ 64,52), στις 30/07, 1.046,27 ευρώ (= 8 χ 117,46 + 1 χ 106,59) και στις 31/07, 939,68 ευρώ (= 8 χ 117,46, (βλ.

σχετικά τα με αριθμούς ...007 παραστατικά της ενάγουσας - αντεναγομένης), 4) για το χρονικό διάστημα από 1-08-2007 έως 31-08-2007, η εναγομένη έκανε χρήση: α) καθημερινά σαράντα πέντε δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 53 στις 1/08, 51 στις 2/08, 46 στις 3/08, 48 στις 4/08, 49 στις 5/08, 57 στις 6/08 και 7/08, 59 στις 8/08, 55 στις 9/08, 47 στις 10/08, 48 στις 11/08, 44 στις 12/08, 52 στις 13/08 και 14/08, 53 στις 15/08, 51 στις 16/08 και 17/08, 49 στις 18/08, 48 στις 19/08, 49 στις 20/08, 48 στις 21/08, 47 στις 22/08 και 23/08, 43 στις 24/08, 38 στις 25/08, 43 στις 26/08, 30 στις 27/08 και 28/08, 29 στις 29/08 και 27 στις 30/08 και 31/08, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 8 στις 1/08, 6 στις 2/08, 1 στις 3/08, 3 στις 4/08, 4 στις 5/08, 12 στις 6/08 και 7/08, 14 στις 8/08, 10 στις 9/08, 2 στις 10/08, 3 στις 11/08, 7 στις 13/08 και 14/8, 8 στις 15/08, 6 στις 16/08 και 17/08, 4 στις 18/08, 3 στις 19/08, 4 στις 20/08, 3 στις 21/08 και 2 στις 22/08 και 23/08, με συνολική τιμή χρέωσης 14.977,42 ευρώ (βλ.

σχετικά τα με αριθμούς ... παραστατικά της ενάγουσας - αντεναγομένης και ειδικότερα 939,68 ευρώ για τις 1/08 (8 χ 117,46), 704,76 ευρώ για τις 2/08 (6 χ 117,46), 117,46 ευρώ για τις 3/08, 352,38 ευρώ για τις 4/08 (3 χ 117,46), 469,84 ευρώ για τις 5/08 (4 χ 117,46), 1.424,52 ευρώ για τις 6/08 (11 χ 117,46 + 1 χ 132,46), 1.424,52 ευρώ για τις 7/08 (11 χ 117,46 + 1 χ 132,46), 1.659,44 ευρώ για τις 8/08 (13 χ 117,46 + 1 χ 132,46), 1.189,60 ευρώ για τις 9/08 (9 χ 117,46 + 1 χ 132,46), 234,92 ευρώ για τις 10/08 (2 χ 117,46), 352,38 ευρώ για τις 11/08 (3 χ 117,46), 822,22 ευρώ στις 13/08 (7 χ 117,46), 822,22 ευρώ για τις 14/08 (7 χ 117,46), 939,68 για τις 15/08 (8 χ 117,46), 704,76 ευρώ για τις 16/08 (6 χ 117,46), 704,76 ευρώ για τις 17/08 (6 χ 117,46), 469,84 ευρώ για τις 18/08 (4 χ 117,46), 352,38 ευρώ για τις 19/08 (3 χ 117,46), 469,84 ευρώ για τις 20/08 (4 χ 117,46), 352,38 για τις 21/08 (3 χ 117,46), 234,92 ευρώ για τις 22/08 (2 χ 117,46) και 234,92 για τις 23/08 (2 χ 117,46), 5) για το χρονικό διάστημα από 1-09-2007 έως 30-09-2007, η εναγομένη έκανε χρήση:

α1) καθημερινά σαράντα πέντε δεσμευμένων δωματίων από 1/09 έως 9/09, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 35 στις 1/09, 25 στις 2/09, 39 στις 3/09 και 4/09, 38 στις 5/09, 40 στις 6/09, 38 στις 7/09, 25 στις 8/09 και 22 στις 9/09, α2) καθημερινά τριάντα πέντε δωματίων από 10/09 έως 30/09, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 23 στις 10/09, 11/09 και 12/09, 21 στις 13/09, 23 στις 14/09, 21 στις 15/09, 24 στις 16/09, 28 στις 17/09, 27 στις 18/09, 29 στις 19/09, 40 στις 20/09, 34 στις 21/09, 33 στις 22/09, 37 στις 23/09, 39 στις 24/09, 40 στις 25/09 και 26/09,44 στις 27/09 και 28/09 και 33 στις 29/09 και 30/09, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 5 στις 20/09, με χρέωση ποσού 407,60 ευρώ (= 5 χ 81,52), 2 στις 23/09, με χρέωση ποσού 163,04 ευρώ (= 2 χ 81,52), 4 στις 24/09, με χρέωση ποσού 326,08 ευρώ (= 4 χ 81,52), 5 στις 25/09 με χρέωση ποσού 407,60 ευρώ (5 χ 81,52), 5 στις 26/09 με χρέωση ποσού 407,60 ευρώ (5 χ 81,52), 9 στις 27/09 και 29/09 με χρέωση ποσού 2 χ 733,68 ευρώ (18 χ 81,52), δηλαδή, συνολικά 3.179,28 ευρώ (βλ.

σχετικά τα με αριθμούς .../2007 παραστατικά της ενάγουσας - αντεναγομένης), 6) για το χρονικό διάστημα από 1-10-2007 έως 20-10-2007, η εναγομένη έκανε χρήση: α1) καθημερινά τριάντα πέντε δεσμευμένων δωματίων από 1-10 έως 7-10, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 42 στις 1/10, 44 στις 2/10, 40 στις 3/10, 38 στις 4/10, 19 στις 5/10, 16 στις 6/10 και 20 στις 7/10 και α2) καθημερινά είκοσι δεσμευμένων δωματίων από 8-10 έως 20-10, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 18 στις 8/10 και 9/10, 19 στις 10/10, 20 στις 11/10, 18 στις 12/10 και 13/10, 9 στις 14/10, 8 στις 15/10 και 16/10, 7 στις 17/10, 18/10 κα 19/10 και 6 στις 20/10, β) επιπλέον των συμφωνηθέντων και δεσμευμένων δωματίων, με πραγματικό αριθμό διανυκτερεύσεων 7 στις 1/10, με χρέωση ποσού 570,64 ευρώ (= 7 χ 81,52), 9 στις 2/10, με χρέωση ποσού 733,68 ευρώ (= 9 χ 81,52), 5 στις 3/10, με χρέωση ποσού 407,60 ευρώ (= 5 χ 81,52) και 3 στις 4/10, με χρέωση ποσού 244,56 ευρώ (= 3 χ 81,52), δηλαδή, συνολικά 1.956,48 ευρώ (βλ.

σχετικά τα με αριθμούς .../2007 παραστατικά της ενάγουσας - αντεναγομένης). Επομένως το συνολικό συμφωνηθέν τίμημα για τα ανωτέρω δεσμευμένα δωμάτια ανέρχεται στο ποσό των 519.500 ευρώ, πλέον του ποσού των 42.070,70 ευρώ για τα επιπλέον δωμάτια των δεσμευμένων. Επιπλέον, η ενάγουσα - αντεναγομένη δικαιούται να απαιτήσει και το ήμισυ του συμφωνηθέντος τιμήματος για τις κρατήσεις των δωματίων, τα οποία δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά από τους πελάτες της εναγομένης - αντενάγουσας, για τις προκαθορισμένες χρονικές περιόδους, καθόσον η εναγομένη δεν προειδοποίησε εγκαίρως την ενάγουσα για την ακύρωση των κρατήσεών τους, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην σχετική νομική σκέψη της παρούσας.

Επομένως, η ενάγουσα δικαιούται να απαιτήσει από την εναγομένη για την αιτία αυτή το ποσό των 722,62 ευρώ (= 1.445,24 ευρώ : 2, βλ. σχετικά τα με αριθμούς παραστατικά της ενάγουσας .../2007, ποσού 112,50 ευρώ, .../2007, ποσού 325,62 ευρώ, .../2007, ποσού 337,50 ευρώ, .../2007, ποσού 337,50 ευρώ, .../2007 ποσού 117,46 ευρώ, .../2007, ποσού 117,46 ευρώ και .../2007, ποσού 97,20 ευρώ).

Περαιτέρω, η εναγομένη - αντενάγουσα οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα - αντεναγομένη και το ποσό των 5.708,17 ευρώ, το οποίο αποτελεί τη διαφορά του συμφωνηθέντος τιμήματος, από τις επιπλέον χρεώσεις, που καταλογίστηκαν στην εναγομένη - αντενάγουσα, μετά τα αιτήματα των πελατών της, για αλλαγή και αναβάθμιση της κατηγορίας των ήδη δεσμευμένων και κρατηθέντων δωματίων.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι από το ανωτέρω συνολικό τίμημα, ποσού 568.001,49 ευρώ, η εναγομένη - αντενάγουσα κατέβαλε στην ενάγουσα - αντεναγομένη το ποσό των 442.222 ευρώ, ενώ της οφείλει το επιπλέον ποσό των 125.779,49 ευρώ. Ο ισχυρισμός της εναγομένης- αντενάγουσας ότι οι "extra" χρεώσεις θα συμπεριληφθούν στο συνολικό εγγυημένο μίσθωμα δεν αποδείχτηκε.

Εξάλλου ο χαρακτηρισμός αυτών ως "extra" χρεώσεων σημαίνει χρεώσεις πέραν του εγγυημένου μισθώματος. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από απλή ανάγνωση του συμφωνητικού συνεργασίας του 2006, στο οποίο αναγράφεται ότι υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός δωματίων, ενώ πέραν αυτών, θα καταβάλλονται τιμές, με βάση το με ημερομηνία 31-8-2006 ηλεκτρονικό μήνυμα.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο δέχτηκε ότι η εναγομένη - αντενάγουσα οφείλει στην ενάγουσα - αντεναγομένη το ποσό των 125.779,49 ευρώ, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και ο υπό στοιχείο α του τρίτου λόγου της έφεσης, που υποστηρίζει τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Εξάλλου, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχτηκε, ότι ουδέποτε οι πελάτες που επισκέπτονταν το ξενοδοχείο της αντεναγομένης με την αποχώρησή τους, εξέφραζαν παράπονα, για την κατάσταση του ξενοδοχείου και τις προσφερόμενες από αυτό υπηρεσίες του.

Αντίθετα αποδείχτηκε ότι μεσούσης της τουριστικής περιόδου, την 20 Ιουνίου 2007, η διευθύνουσα σύμβουλος της αντενάγουσας, Σ., με ηλεκτρονικό μήνυμα επιβεβαιώνει την πρόθεση και επιθυμία της, να επαναλάβει και το έτος 2008 τον ίδιο τύπο συμβολαίου, με το επίδικο του 2007. Επίσης με άλλο ηλεκτρονικό της μήνυμα με ημερομηνία 20-8-2007, ενώ κατά τους ισχυρισμούς της αντενάγουσας υπήρχε σωρεία προβλημάτων και αλλεπάλληλες ακυρώσεις τουριστικών γραφείων του εξωτερικού, η ίδια ως άνω Διευθύνουσα σύμβουλος, Σ., επιβεβαιώνει την πρόθεση και επιθυμία της "για υγιή συνεργασία σε βάθος χρόνου και όχι για μια σαιζόν".

Εξάλλου η αντενάγουσα δεν προσκόμισε κανένα έγγραφο από το οποίο να αποδεικνύει ότι παραπονέθηκε στην αντεναγομένη για τις παρεχόμενες από αυτήν υπηρεσίες, τα δωμάτια ή την ποιότητα του φαγητού. Η αντεναγομένη στην ανταγωγή της (σελίδα 27 τελευταία παράγραφος), αναφέρει επί λέξει "είναι απολύτως βέβαιο ότι η ως άνω συνεργασία θα μπορούσε να ανανεωθεί για την επόμενη σαιζόν και για πολλές επόμενες σαιζόν, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους συμβάσεις παρά τα όσα προβλήματα, τα οποία δεν ήσαν τόσο καθοριστικά, που να σημάνουν τη διακοπή της συνεργασίας 1ον γιατί τα προβλήματα με τα παράπονα ήταν απόρροια των υψηλών τιμών του ξενοδοχείου...".

Ομολογεί δηλαδή η αντενάγουσα στην κρινόμενη ανταγωγή της, ότι το πρόβλημα δεν ήταν οι παρεχόμενες υπηρεσίες αλλά οι υψηλές τιμές τις οποίες όμως η ίδια είχε συμφωνήσει. Αλλά και ο Ν. Κ., διευθυντής κρατήσεων της αντενάγουσας, αναφέρει στη ένορκη βεβαίωσή του, ότι οι διαμαρτυρίες έβαλλαν κυρίως κατά των τιμών του ξενοδοχείου.

Εξάλλου από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχτηκε ότι η αντενάγουσα στην προσπάθεια περιορισμού της ζημίας της από ακυρώσεις αυτή αναγκάστηκε να πωλήσει διαμονές κάτω του κόστους και να διακοπεί η συνεργασία με τουριστικά γραφεία του εξωτερικού, αλλά και ούτε ότι υπέστη οποιαδήποτε ζημία από τη συμπεριφορά της αντεναγομένης η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την επικαλούμενη από αυτή ζημία.

Συνεπώς αφού η αντενάγουσα δεν απέδειξε την αντισυμβατική συμπεριφοράς της αντεναγομένης, αλλά ούτε και κάποια ζημία που να προήλθε από αυτή, η ανταγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο δέχτηκε τα ίδια, με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται κατά το σημείο τούτο, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και συνεπώς ο δεύτερος λόγος της έφεσης που υποστηρίζει τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος".

Το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου τις ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, τις οποίες εφάρμοσε ορθώς, ενώ διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και συνεπώς δεν στερείται νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, ορθώς δέχθηκε, ότι για τα επί πλέον των δεσμευμένων δωμάτια η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη δικαιούται να απαιτήσει και το ήμισυ του συμφωνηθέντος τιμήματος για τις κρατήσεις των δωματίων, που δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά από τους πελάτες της εναγομένης - αναιρεσείουσας, για τις προκαθορισμένες χρονικές περιόδους, αν και εσφαλμένως έθεσε, ως προϋπόθεση (που συνέτρεξε πράγματι) της αξίωσης αυτής, την μη έγκαιρη προειδοποίηση της ενάγουσας για την ακύρωση των κρατήσεων, προϋπόθεση που δεν απαιτείται, όπως προαναφέρθηκε στην ανωτέρω νομική σκέψη, στις περιπτώσεις συμφωνίας ..., όπως ήταν η προαναφερομένη για τα επί πλέον, πέραν των περιλαμβανομένων στην εγγυημένη κράτηση, δωμάτια, σύμφωνα με τις σαφείς παραδοχές της προσβαλλομένης (ανεξάρτητα από το ότι ο όρος ...

αποδίδεται στην απόφαση, στην ελληνική γλώσσα "σε βάση συμβολαίου"). Επομένως, με τις ως άνω παραδοχές, το Εφετείο κατέληξε σε ορθό διατακτικό, έστω και με εν μέρει εσφαλμένη αιτιολογία, ως προς το ζήτημα των προϋποθέσεων για τη γένεση της αξίωσης του ημίσεως του κατά τα προδιαληφθέντα συμφωνηθέντος τιμήματος για τις κρατήσεις επί πλέον δωματίων (άρθρο 578 Κ.Πολ.Δ.).

Περαιτέρω, διέλαβε πλήρη αιτιολογία ως προς το επί πλέον των 519.500 ευρώ αιτούμενο κονδύλιο των 42.070,70 ευρώ. Ήτοι, ανέφερε τις συγκεκριμένες διανυκτερεύσεις, επί πλέον αυτών που συμφωνήθηκαν με το χρόνο που πραγματοποιήθηκαν, τα αντίστοιχα παραστατικά και τις τιμές χρέωσης, ενώ με σαφήνεια απέρριψε, ως αβάσιμο, τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι οι "extra" χρεώσεις θα συμπεριλαμβάνονταν στο εγγυημένο συνολικό μίσθωμα, κρίνοντας ανέλεγκτα ότι οι χρεώσεις αυτές, όπως προέκυψε από τα αναφερόμενα στην απόφαση έγγραφα και λοιπά αποδεικτικά μέσα, ήταν πέραν του εγγυημένου μισθώματος.

Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενες πλημμέλειες, οι οποίες αποδίδονται με τους τρίτο (κατά την 3η αιτίαση αυτού) και πέμπτο λόγους αναίρεσης, αντίστοιχα, οι οποίοι πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Καθ’ όσο μέρος όμως, υπό το πρόσχημα της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 19 πλήττεται η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας περί την αξιολόγηση των πραγματικών γεγονότων, ο πέμπτος λόγος είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ, παραβίαση των κανόνων των άρθρων 173 και 200 Α.Κ., υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε κενό ή ασάφεια, έστω και έμμεσα και εν τούτοις δεν προσέφυγε σ’ αυτούς. Έμμεση διαπίστωση κενού στη σύμβαση ή αμφιβολία, σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων μερών, προκύπτει και όταν, παρά τη ρητή διαβεβαίωση, περί της ανυπαρξίας αυτών, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, από την οποία αποκαλύπτεται ότι το δικαστήριο αντιμετώπισε κενό ή αμφιβολία, σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, συνεπεία των οποίων δημιουργήθηκε η ανάγκη προσφυγής σε ερμηνεία της δήλωσης βούλησης αυτών.

Η έμμεση αυτή διαπίστωση κενού ή αμφιβολίας μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικαστήριο, για την αληθινή έννοια της σύμβασης, έλαβε υπόψη και άλλα στοιχεία, που βρίσκονται εκτός του κειμένου της σύμβασης ή χρησιμοποίησε επιχειρήματα. Επομένως, εάν το δικαστήριο της ουσίας, παρά την έμμεση αυτή διαπίστωση κενού ή αμφιβολίας, για την έννοια της σύμβασης (ή όρου αυτής), παραλείπει να προσφύγει στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, υποπίπτει στην ως άνω πλημμέλεια (ΑΠ 1170/ 2009).

Με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης (κατά τις δεύτερες αιτιάσεις αυτών) η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., διότι το Εφετείο, κατ’ αυτήν, καίτοι διαπίστωσε, έστω και εμμέσως, ασάφεια ως προς το είδος της Σύμβασης και το περιεχόμενο των επίμαχων όρων, ειδικά ως προς τις προβλεπόμενες εκπτώσεις, που, κατά την αναιρεσείουσα, δεν αφορούσαν μόνο τα 10 δωμάτια του ..., όπως έγινε δεκτό, δεν ανέτρεξε στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173, 200 Α.Κ.) προκειμένου να ερμηνεύσει την αληθή βούληση των μερών, χωρίς προσήλωση στις λέξεις.

Από το περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης δεν προκύπτει ότι το Δικαστήριο της ουσίας, διαπίστωσε, έστω και εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στο περιεχόμενο της σύμβασης, που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων μερών, ώστε να υπάρχει έδαφος προσφυγής στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών.

Επομένως, οι ως άνω λόγοι αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., κατά την αιτίασή τους ότι το Εφετείο ευθέως παραβίασε τους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 του Α.Κ., είναι αβάσιμοι, ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως στηριζόμενοι, και πρέπει να απορριφθούν.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Περαιτέρω για τη θεμελίωση του λόγου αυτού της αναίρεσης πρέπει επί πλέον το έγγραφο να αφορά απόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, δηλ. η κρίση του δικαστηρίου για απόδειξη ή όχι του ισχυρισμού αυτού να είναι επιβλαβής για τον αναιρεσείοντα. Αντίθετα αν το έγγραφο αφορά απόδειξη επουσιώδους ισχυρισμού δηλ.

ισχυρισμού που δεν ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι απαράδεκτος (ΑΠ 2060/ 2007). Με τους πρώτο και δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος αυτών, και τον τρίτο λόγο, κατά το δεύτερο μέρος του, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ., με την αιτίαση ότι ανέγνωσε λανθασμένα την έγγραφη μεταξύ των διαδίκων σύμβαση, αμφισβητώντας (η αναιρεσείουσα) ότι πρόκειται για σύμβαση εγγυημένης κράτησης με συμφωνημένο εγγυημένο μίσθωμα, επιπροσθέτως δε, και το περιεχόμενο των επίμαχων όρων, ειδικά ως προς τις προβλεπόμενες εκπτώσεις, που, κατά την άποψή της, δεν αφορούσαν μόνο τα 10 δωμάτια του ..., αλλά το σύνολο των δωματίων, ενώ υποστηρίζει ότι υπήρξε και πρόβλεψη απαλλαγής της σε περίπτωση γεγονότος που συνιστά ανωτέρα βία.

Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, διότι από την επισκόπηση του περιεχομένου του εν λόγω εγγράφου είναι προφανές ότι δεν υπάρχει παραμόρφωση, υπό την προεκτεθείσα έννοια, και μάλιστα πρόδηλη αυτού, το οποίο το Εφετείο ορθά ανέγνωσε και συνήγαγε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που η αναιρεσείουσα θεωρεί ορθό.

Κατά συνέπεια, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι και ως αβάσιμοι. Τέλος, ο τρίτος λόγος, καθ’ όσο μέρος με αυτόν προσάπτεται στην προσβαλλομένη εσφαλμένη ανάγνωση στην ένδικη σύμβαση του όρου ..., τον οποίο απέδωσε "σε βάση συμβολαίου", είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, και για τον λόγο ότι η, ανεπιτυχής κατά την αναιρεσείουσα, μετάφραση του όρου αυτού, δεν οδήγησε σε επιβλαβή για αυτήν κρίση, αφού για τις κρατήσεις δωματίων που δεν χρησιμοποιήθηκαν επιδικάσθηκε ορθώς, όπως προσήκει σε σύμβαση ..., το ήμισυ του συμφωνηθέντος τιμήματος και όχι το συνολικό τίμημα.

Από τα άρθρα 335 και 338 έως 341 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τη βασιμότητα ή μη των από τους διαδίκους προβαλλόμενων πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς βέβαια να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1181/2010).

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ’ του Κ.Πολ.Δ. υπό την αποκλειστική όμως προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια του άρθρου 335 του Κ.Πολ.Δ. αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ.ΑΠ 42/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τη βεβαίωση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, στο σκεπτικό της οποίας διαλαμβάνονται οι παραδοχές, μετά συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, ότι α) οι διαμαρτυρίες των πελατών της αναιρεσείουσας έβαλλαν, κυρίως, κατά των τιμών του ξενοδοχείου και β) δεν αποδείχθηκε αντισυμβατική συμπεριφορά της αναιρεσίβλητης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκόμισε η αναιρεσείουσα.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος, κατά την τέταρτη αιτίαση αυτού, και ο έκτος λόγος αναίρεσης, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 11γ’ Κ.Πολ.Δ., διότι, κατά την αναιρεσείουσα, δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα μετ’ επικλήσεως με τις έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου μεταξύ άλλων αποδεικτικά έγγραφα, ήτοι το παράρτημα της ένδικης σύμβασης, εγγραφές από τις λογιστικές καρτέλες της ιδίας και επιστολές διαμαρτυρίας εκπροσώπων τουριστικών γραφείων, είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι.

Κατά τον αριθμό 11 περ. β’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Δεν χωρεί αναίρεση στην εν λόγω περίπτωση αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε κυρίως σε άλλα νόμιμα αποδεικτικά μέσα και μόνον επικουρικώς σε κάποιο αποδεικτικό μέσο που δεν είχε προσκομισθεί (ΑΠ 257/2008, 853/2007, 2106/2007). Στην προκειμένη περίπτωση με τον έβδομο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση από τον αριθ. 11 περ. β’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο, με την περικοπή των παραδοχών της αναιρεσιβαλλομένης "Ομολογεί δηλαδή η αντενάγουσα στην κρινόμενη ανταγωγή της, ότι το πρόβλημα δεν ήταν οι παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά οι υψηλές τιμές" έλαβε υπόψη του ομολογία ανύπαρκτη, διότι η αληθής ερμηνεία της συγκεκριμένης αναφοράς της ανταγωγής της ήταν, ότι τα προβλήματα με τα παράπονα ήταν απόρροια των τιμών του ξενοδοχείου σε σχέση με τις παρεχόμενες υπηρεσίες και την χαμηλή ποιότητα αυτών για ξενοδοχείο 4 αστέρων. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθ’ όσον το Εφετείο, ως εκ της προσβαλλόμενης απόφασής του προκύπτει, συνήγαγε ανελέγκτως το αποδεικτικό του πόρισμα, κυρίως από τα άλλα νόμιμα και επαρκή αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν και όχι μόνον από το ανωτέρω περιέχον την αμφισβητούμενη ομολογία απόσπασμα.

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης, ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολομ.

ΑΠ 9/1997, ΑΠ 625/2008). Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 701/2008).

Δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης, αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 25/2003, ΑΠ 1299/2009), είτε ρητώς, είτε εκ του πράγματος με την περί του αντιθέτου παραδοχή (ΑΠ 403/2009). Με τους πρώτο (κατά την 3η αιτίασή του), δεύτερο (κατά την 3η αιτίασή του) και τρίτο (κατά την 1η αιτίασή του) λόγους αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., ισχυριζομένη ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους κατωτέρω ισχυρισμούς της, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης:

α) ότι η ένδικη σύμβαση δεν ήταν εγγυημένης κράτησης, διότι η προβλεπόμενη έκπτωση δεν αναφερόταν μόνο στα 10 δωμάτια της σύμβασης ..., αλλά στο σύνολο των κρατηθέντων δωματίων, β) ότι υπήρξε ανώτερη βία, εξ αιτίας της οποίας κατέστη αδύνατη η έλευση τουριστών από την Ρωσία κατά την πρώτη εβδομάδα της σύμβασης, όπως είχε προγραμματισθεί, γεγονός που γνωστοποίησε έγκαιρα στην αναιρεσίβλητη.

Ως προς την υπό στοιχείο α’ ανωτέρω αιτίαση ο πρώτος λόγος είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι ο αντίστοιχος ισχυρισμός συνιστά άρνηση της αγωγής και δεν είναι "πράγμα", κατά την έννοια της ως άνω διάταξης. Σε κάθε περίπτωση, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, οι εν λόγω ισχυρισμοί λήφθηκαν υπόψη και απορρίφθηκαν κατ’ ουσίαν (ο υπό στοιχ.

β’ εκ του πράγματος) με τις αντίθετες παραδοχές, με τις οποίες το Εφετείο έκρινε βάσιμους τους αγωγικούς ισχυρισμούς.

Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 και 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, με ποινή το απαράδεκτο, εκτός από άλλα στοιχεία και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν κατά νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, σε τρόπο ώστε να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η ευχέρεια της άμυνας, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου του βάσιμου κατά το νόμο της αγωγής.

Η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του ασκουμένου δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα.

Η δε ποιοτική αοριστία, δηλαδή η επίκληση των στοιχείων του νόμου, χωρίς αναφορά περιστατικών, και ποσοτική αοριστία, δηλαδή η μη αναφορά όλων των στοιχείων που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχονται από τους αριθμούς 8 και 14 αντιστοίχως του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη τέτοια γεγονότα.

Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., διότι εσφαλμένως δεν απέρριψε την ένδικη αγωγή, ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, ως προς το ποσό της αγωγής των 42.070 ευρώ, των, επί πλέον της σύμβασης εγγυημένης κράτησης, δωματίων, το οποίο δεν αναφέρεται πως προκύπτει, λόγω μη παράθεσης των απαιτουμένων κατά νόμο στοιχείων.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής προκύπτει ότι η εν λόγω αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη, αφού διαλαμβάνει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία που θεμελιώνουν τις αξιώσεις της ενάγουσας, τόσο σε σχέση με τη σύμβαση εγγυημένης κράτησης, δωματίων, όσο και για τη σύμβαση "...", δοθέντος ότι αναφέρονται σ’ αυτήν (με αντιγραφή των πινάκων του λογιστηρίου της ενάγουσας) όλες οι πραγματοποιηθείσες διανυκτερεύσεις της εγγυημένης μίσθωσης και οι επί πλέον αυτής (...), με ημερομηνίες διαμονής, χρέωση κ.λπ.

Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 1.800 ευρώ (άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αρ. εκθ. κατάθεσης ...-6-2016 αίτηση για αναίρεση της 152/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Και

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 2017.

Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Δεκεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ