Supreme Court dismisses appeal against small claims court judgment due to procedural inadmissibility under micro-dispute rules.

Απόφαση 1974 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1974/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αθανάσιο Καγκάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟ-ΜΠΕΝΑΚΕΙΟ Ε.Ε.Σ." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ζουμπούλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "EUROBANK ERGASIAS", πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ EFG EUROBANK ERGASIAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/4/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 1572/2013 απόφαση οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 3/12/2013 αίτησή του και τους από 23/7/2014 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης ανέγνωσε την από 4/9/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινομένη αίτηση αναίρεσης και τους πρόσθετους λόγους προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την διαδικασία των μικροδιαφορών (άρθρα 466-472) υπ` αριθ. 1272/2013 ανέκκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών (άρθρο 512 ΚΠολΔ), με την οποία έγινε δεκτή η από 25-04-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος, που επεδίωκε την εκχωρηθείσα προς αυτήν απαίτηση της δανείστριάς της, την οποία η τελευταία (δανείστρια) είχε από το αναιρεσείον, ως οφειλόμενο τίμημα των πωληθέντων προς αυτό εμπορευμάτων.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της ως άνω αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρίας, η τελευταία ιστορούσε, ότι είχε καταρτίσει με την εταιρεία με την επωνυμία "MEDIC Ε.Π.Ε." σύμβαση πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό μέχρι του ποσού των 25.000.000 δραχμών, που διαδοχικά αυξήθηκε μέχρι το ποσό των 1.900.000 ευρώ.

Ότι ο λογαριασμός της πιστούχου εμφάνιζε την 3-1-2012 χρεωστικό υπόλοιπο 725.284,20 ευρώ και η ενάγουσα προέβη στο κλείσιμο αυτού. Ότι η ως άνω πιστούχος εταιρεία, που έχει ως αντικείμενο την πώληση κάθε είδους αναλώσιμου υγειονομικού υλικού, σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως που καταρτίσθηκαν μεταξύ αυτής και του εναγομένου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, χωρίς τη διαδικασία που προβλέπεται για τις δημόσιες συμβάσεις προμήθειας, αλλά κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού του Συμβουλίου και σχετικών εντολών του νοσοκομείου προς αυτήν, πώλησε στο τελευταίο ιατρικά-φαρμακευτικά εμπορεύματα, αντί ολικού τιμήματος 4.398,60 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, όπως αναλυτικά αναφέρεται στο συνημμένο στην αγωγή τιμολόγιο.

Ότι τα εμπορεύματα αυτά η πιστούχος-προμηθεύτρια εταιρεία τα παρέδωσε στην έδρα του εναγομένου και αυτό με τη σειρά του τα παρέλαβε ανεπιφύλακτα διά των προστηθέντων υπ' αυτού υπαλλήλων, εκδοθέντος προς τούτο από την προμηθεύτρια εταιρεία του υπ' αριθ. ... τιμολογίου συνολικού ποσού 4.398,60 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ.

Ότι η άνω προμηθεύτρια-πιστούχος εταιρεία, εκχώρησε προς αυτήν (ενάγουσα-αναιρεσίβλητη τράπεζα), με σύμβαση ενεχυρίασης απαιτήσεως, την προαναφερόμενη απαίτησή της, την οποία νόμιμα ανήγγειλε στο εναγόμενο, σύμφωνα με το ν.δ.496/1974 με την επίδοση προς τους κατά νόμο υπευθύνους του Νοσοκομείου της σχετικής αναγγελίας συντασσομένων προς τούτο των υπ' αριθ. ..., ...

και ... εκθέσεων επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Κ., παρά την νόμιμη δε εκχώρηση της άνω απαίτησης προς αυτήν, το εναγόμενο αρνείται να καταβάλει την οφειλή του σ' αυτήν (ενάγουσα), μολονότι η τελευταία κατέστη απαιτητή μετά την πάροδο 60 ημερών από την έκδοση των άνω τιμολογίων.

Ζητούσε δε κατόπιν αυτών να υποχρεωθεί το εναγόμενο να της καταβάλει νομιμοτόκως το παραπάνω ποσό των 4.398,60 ευρώ. Το Ειρηνοδικείο Αθηνών, το οποίο δίκασε την ένδικη αγωγή κατά την διαδικασία των μικροδιαφορών, ενόψει του αντικειμένου της διαφοράς (άρθρο 461 παρ. 1 ΚΠολΔ), έκανε δεκτή την τελευταία (αγωγή) και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα νομιμοτόκως, το αιτούμενο με αυτή ποσόν των 4.398,60 ευρώ.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δικ. "κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνον: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό η ξένο, εσωτερικού η διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ` αυτούς` ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Από την ανωτέρω διάταξη συνάγεται ότι οι λόγοι αναιρέσεως κατ` αποφάσεων των ειρηνοδικείων ή των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ` αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αντίστοιχοι με τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., απαριθμούνται περιοριστικώς και δεν χωρεί ανάλογη εφαρμογή των λοιπών λόγων αναιρέσεως του τελευταίου αυτού άρθρου (Ολ.Α.Π. 45/1987).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 466 παρ. 1 ΚΠολΔ "αν το αντικείμενο της διαφοράς υπάγεται στο ειρηνοδικείο και αφορά απαιτήσεις καθώς και δικαιώματα επάνω σε κινητά πράγματα ή τη νομή τους και η αξία τους δεν είναι μεγαλύτερη από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ, εφαρμόζονται τα άρθρα 467 έως 472", δηλαδή η διαδικασία των μικροδιαφορών, εκτός αν ο νόμος ορίζει ρητά το αντίθετο (π.χ.

εργατικές διαφορές - άρθρο 666 παρ. 3 ΚΠολΔ). Από το συνδυασμό της διατάξεως αυτής, προς εκείνη άρθρου 560 αριθ. 1 εδ. τελευτ. ΚΠολΔ , σαφώς προκύπτει, ότι κατά της απόφασης που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, είναι απαράδεκτος ο κατ` αυτής αναιρετικός λόγος περί παραβιάσεως των ουσιαστικών διατάξεων (ΑΠ 1309/1084, ΑΠ 1382/1977).

Εν προκειμένω, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προβάλλονται οι ακόλουθες αναιρετικές αιτιάσεις. Ειδικότερα: 1) Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης και τον αντίστοιχο των πρόσθετων λόγων, η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρ. 560 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι, αφενός μεν κατά παράβαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του άρθρου 53 του ν.δ. 496/1974 κρίθηκε νόμιμη η ένδικη αγωγή, μολονότι σ` αυτήν,"δεν αναφέρεται εάν οι επικαλούμενες επιδόσεις απευθύνονταν και τελικά έγιναν στους κατά νόμο υπεύθυνους του νοσοκομείου για την αναγγελία της εκχώρησης και ειδικώς στον διοικητή ή τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού", αφετέρου δε, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις διατάξεις των άρθρων 455, 460 και επ.

ΑΚ και 54 του ν.δ. 496/1974 με το να δεχθεί "ότι με τις αναφερόμενες εκθέσεις επιδόσεως συντελέστηκε νόμιμα η εκχώρηση, χωρίς να προσδιορίζει για να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, σε ποια πρόσωπα επιδόθηκε στο νοσοκομείο η εκχώρηση και εάν τα πρόσωπα αυτά ήταν εκείνα που επιτάσσει το άρθρο 53 του ν.δ. 496/1974 και συγκεκριμένα εάν η εκχώρηση επιδόθηκε στον κατά νόμο εκπρόσωπο του νοσοκομείου που είναι ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου ή ο Διοικητής αυτού".

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, είναι προεχόντως απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον, αφενός μεν οι αποδιδόμενες ελλείψεις στην ένδικη αγωγή δεν συνιστούν νομική, αλλά ποσοτική κατ` αρχήν αοριστία, η οποία όμως ελέγχεται αναιρετικά με λόγο από τον αριθμό 8 ή 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, αφετέρου δε οι αιτιάσεις ως προς την ανεπάρκεια των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα αν χώρησε εν προκειμένω νόμιμη εκχώρηση που καθιστά υπόχρεο το αναιρεσείον στην καταβολή στην αναιρεσίβλητη, της επιδιωκόμενης με την αγωγή της αξίωσης, ελέγχεται αναιρετικά από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις, με λόγους οι οποίοι δεν προβλέπονται από το άρθρ. 560 ΚΠολΔ για τον αναιρετικό έλεγχο των αποφάσεων των ειρηνοδικείων όπως είναι και η προσβαλλόμενη απόφαση.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ο λόγος αυτός, κι αν ακόμη συνιστούσε πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθου 560 ΚΠολΔ, και πάλι θα ήταν απαράδεκτος, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί κατ' αποφάσεων του Ειρηνοδικείου που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, όπου το αντικείμενο της διαφοράς υπολείπετο του ποσού των 5.000 ευρώ. 2) Με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, προβάλλεται η αιτίαση, ότι η ένδικη αγωγή πάσχει νομικής αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται σ' αυτήν ότι για την κατάρτιση της συμβάσεως προμήθειας φαρμακευτικού υλικού από την εταιρεία "MEDIC Ε.Π.Ε." προς το εναγόμενο ν.π.δ.δ., τηρήθηκε ο απαιτούμενος κατ' άρθρον 41 του Ν.Δ. 496/1974 έγγραφος τύπος,για συμβάσεις που υπερβαίνουν το ποσό των 2.500 ευρώ, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, ο οποίος αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για τη νομική βασιμότητά της, ώστε η σχετική σύμβαση να καθίσταται άκυρη και συνακόλουθα άκυρη να είναι, και να μην παράγει αποτελέσματα, η επακολουθήσασα σύμβαση εκχωρήσεως της απαίτησης από την σύμβαση αυτήν προς την ενάγουσας εκδοχέα τραπεζική εταιρεία, το δε Ειρηνοδικείο που έκρινε νομικά ορισμένη την αγωγή υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ, διότι αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα απ' αυτά που απαιτεί ο νόμος.

Και ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, δεν μπορεί να προβληθεί κατ' αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, όπου το αντικείμενο της διαφοράς υπολείπετο του ποσού των 5.000 ευρώ. 3) Ομοίως, για τον ίδιο λόγο είναι απαράδεκτος και απορριπτέος και ο τρίτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 260 αριθ. 1 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι το Ειρηνοδικείο κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 48 παρ. 1, 49, 50 και 51 του Ν.Δ. 496/1974, καθώς και του άρθρου 260 του ΑΚ, απέρριψε ως αβάσιμη, την προταθείσα νομίμως ενώπιον του ένσταση παραγραφής της επίδικης αξιώσεως. 4) Με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης και τον αντίστοιχο των προσθέτων λόγων, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Ειρηνοδικείο δεν έλαβε υπόψη την υποβληθείσα νομίμως ενώπιόν του ένσταση απαραδέκτου της αγωγής λόγω ανυπαρξίας νομίμων δικαιολογητικών του άρθρου 83 του ΚΕΔΕ, καθόσον η αναιρεσίβλητη δεν προσκόμισε στο αναιρεσείον νοσοκομείο τα απαραίτητα προς πληρωμή έγγραφα (φορολογική ενημερότητα, ασφαλιστική ενημερότητα κλπ), προκειμένου να καταστεί εφικτή η πληρωμή της επιδιωκόμενης με την ένδικη αγωγή απαίτησή της.

Ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης, είναι προεχόντως απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον, όπως εκτιμάται, η προβαλλόμενη πλημμέλεια θεμελιώνει τον αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, ο οποίος όμως δεν προβλέπεται από το άρθρ. 560 ΚΠολΔ για τον αναιρετικό έλεγχο των αποφάσεων των ειρηνοδικείων όπως είναι και η προσβαλλόμενη απόφαση.

Σε κάθε περίπτωση δε, ο λόγος αυτός, κι αν ακόμη συνιστούσε πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, και πάλι θα ήταν απαράδεκτος, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί κατ' αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, όπου το αντικείμενο της διαφοράς υπολείπετο του ποσού των 5.000 ευρώ.

Για τον ίδιο λόγο, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος ο άνω μοναδικός λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων, ως προς όλες τις λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, με τις οποίες, υπό την επίκληση πλημμέλειας από την διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλομένη για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 455, 460, 461 ΑΚ, ν.δ. 469/1974, 39 παρ. 7 του ν. 2065/1992, 95 του ν. 2362/1995, 83 του ΚΕΔΕ, 440 επ., 448 και 463 ΑΚ) με το να δεχθεί ότι υφίσταται εν προκειμένω νόμιμη εκχώρηση προς την ενάγουσα τράπεζα, που το υποχρεώνει στην πληρωμή του εκχωρηθέντος ποσού.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 03-12-2013 αίτηση και τους υπ' αριθ. καταθ. 69/23-07-2014 πρόσθετους λόγους του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Κοργιαλένειο - Μπενάκειο Ε.Ε.Σ." για αναίρεση της υπ' αριθ. 1572/2013 ανέκκλητης αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην ..., στις 16 Οκτωβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ