Legislator Case Law & Legislation
196/2016 AI generated

196/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 196/2016
Court / Authority
Jurisdiction Greece · Case Law (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 196 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 196/2016 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β1’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο ΑνÎ...

Legislator headnote

Placeholder

Keywords

Placeholder

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 196 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 196/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε." που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Αριστείδη Χιωτέλη και Σταύρο Ανδριόπουλο που διόρισαν στο ακροατήριο τον παρόντα δικηγόρο Δημήτριο Ζερδελή και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Α. του Ν., κατοίκου ..., 2) Δ. Α. του Κ., κατοίκου ..., 3) Ν. Β. του Κ., κατοίκου ..., 4) Ι. Β. του Σ., κατοίκου ..., 5) Σ. Β. του Β., κατοίκου ... 6) Β. Γ. του Κ., κατοίκου ..., 7) Ι. Γ. του Γ., κατοίκου ..., 8) Β. Γ. του Μ., κατοίκου ..., 9) Ά.-Γ. Γ. του Τ., κατοίκου ..., 10) Η. Γ. του Μ., κατοίκου ..., 11) Ν. Δ. του Γ., κατοίκου ..., 12) Α. Δ. του Α., κατοίκου ..., 13) Ι. Δ. του Χ., κατοίκου ... 14) Α. Ζ. του Δ., κατοίκου ..., 15) Ν. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., 16) Ε. Ζ. του Δ., κατοίκου ..., 17) Δ. Θ. του Ι., κατοίκου ..., 18) Ν. Ι. του Τ., κατοίκου ..., 19) Β. Ι. του Ι., κατοίκου ..., 20) Σ. Ι. του Δ., κατοίκου ..., 21) Ι. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 22) Γ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., 23) Δ. Κ. του Α., κατοίκου ..., 24) Ν. Κ. του Μ., κατοίκου ..., 25) Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 26) Δ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., 27) Π. Κ. του Β., κατοίκου ..., 28) Ν. Κ. του Ν., κατοίκου ..., 29) Α. Κ. του Β., κατοίκου ..., 30) Σ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., 31) Χ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 32) Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 33) Α. Κ. του Π., κατοίκου ..., 34) Α. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 35) Α. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 36) Κ. Κ. του Ν., κατοίκου ..., 37) Α. Κ. του Ε., κατοίκου ..., 38) Η. Κ. του Χ., κατοίκου ... 39) Μ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 40) Β. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 41) Ε. Κ. του Θ., κατοίκου ..., 42) Ν. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 43) Κ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 44) Ε. Λ. του Β., κατοίκου ..., 45) Δ. Λ. του Ζ., κατοίκου ..., 46) Σ. Λ. του Ι., κατοίκου ... 47) Α. Μ. του Κ., κατοίκου ..., 48) Μ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 49) Ν. Μ. του Κ., κατοίκου ..., 50) Κ. Μ. του Λ., κατοίκου ..., 51) Γ. Μ. του Ε., κατοίκου ..., 52) Β. Μ. του Ι., κατοίκου ..., 53) Ε. Μ. του Δ., κατοίκου ..., 54) Π. Μ. του Σ., κατοίκου ... 55) Α. Ν. του Σ., κατοίκου ..., 56) Χ. Π. του Π., κατοίκου ..., 57) Ε. Π. του Θ., κατοίκου ..., 58) Γ. Π. του Θ., κατοίκου ..., 59) Κ. Π. του Μ., κατοίκου ... 60) Δ. Π. του Α., κατοίκου ... 61) Β. Π. του Δ., κατοίκου ..., 62) Β. Π. του Α., κατοίκου ..., 63) Ι. Π. του Ε., κατοίκου ... 64) Δ. Π. του Ν., κατοίκου ..., 65) Κ. Π. του Α., κατοίκου ..., 66) Κ. Π. του Σ., κατοίκου ..., 67) Δ. Ρ. του Χ., κατοίκου ... 68) Σ. Ρ. του Δ., κατοίκου ..., 69) Χ. Ρ. του Δ., κατοίκου ..., 70) Γ. Σ. του Κ., κατοίκου ... 71) Π. Σ. του Α., κατοίκου ..., 72) Δ. Σ. του Ν., κατοίκου ..., 73) Γ. Σ. του Ε., κατοίκου ..., 74) Ε. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 75) Κ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 76) Ε. Τ. του Ι., κατοίκου ... 77) Α. Τ. του Σ., κατοίκου ..., 78) Α. Τ. του Α., κατοίκου ..., 79) Α. Τ. του Κ., κατοίκου ..., 80) Η. Τ. του Χ., κατοίκου ..., 81) Α. Τ. του Δ., κατοίκου ..., 82) Β. Τ. του Α., κατοίκου ... 83) Ν. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 84) Β. Φ. του Σ., κατοίκου ..., 85) Ι. Φ. του Α., κατοίκου ... 86) Ε. Φ. του Κ., κατοίκου ..., 87) Ε. Φ. του Κ., κατοίκου ..., 88) Χ. Χ. του Σ., κατοίκου ..., 89) Μ. Χ. του Α., κατοίκου ... και 90) Α. Λ. του Α., κατοίκου ... από τους οποίους ο όγδοος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Πήττα και κατέθεσε προτάσεις, οι δέκατος όγδοος, τριακοστός έκτος και εβδομηκοστός ένατος δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ο εικοστός έκτος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μιχαλόπουλο και κατέθεσε προτάσεις, οι τεσσαρακοστός τρίτος και εξηκοστός πέμπτος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Τζέλλη και κατέθεσαν προτάσεις, οι δε λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Πήττα και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-6-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17/2011 του ίδιου δικαστηρίου και 3263/2013 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-8-2013 αίτησή της, η οποία επαναφέρεται για συζήτηση με την από 19-5-2014 κλήση της μετά τη ματαίωση αυτής κατά την αρχικά ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο της 4-3-2014.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 20-2-2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Νικόλαου Πάσσου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 19-5-2014 κλήση της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ" που στρέφεται κατά των αναιρεσίβλητων - εναγόντων, φέρεται για συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου αυτού η από 28-8-2013 αίτηση για αναίρεση της 3263/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, μετά τη ματαίωση της συζήτησης αυτής κατά την αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 4-3-2014.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 104 Κ.Πολ.Δ. προκύπτουν τα ακόλουθα: α) στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο, μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει. Αν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται με πληρεξούσιο δικηγόρο, όπου είναι υποχρεωτική η παράστασή του, ή παρίσταται με δικηγόρο και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας που απαιτείται κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και την ύπαρξη της οποίας αυτεπαγγέλτως ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικώς απών. Εξάλλου από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολιπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί, ενώ σε αποφατική περίπτωση κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση. Κατά δε την παρ. 3 εδ. β του ίδιου άρθρου, που προστέθηκε σ’ αυτό με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013, αν στη δίκη μετέχουν περισσότεροι συνδεόμενοι με απλή ομοδικία και κάποιος από αυτούς δεν εκπροσωπείται από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (Πλ.Ολ.Α.Π. 14/2015). Στην προκειμένη περίπτωση από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως προκύπτει ότι κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας: α) Δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι δέκατος όγδοος, τριακοστός έκτος και εβδομηκοστός ένατος των αναιρεσιβλήτων ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Από την έρευνα του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει όμως ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως ούτε αν η παριστάμενη αναιρεσείουσα κλήτευσε τους εν λόγω απολιπομένους αναιρεσιβλήτους για την αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 4-3-2014, κατά την οποία η συζήτηση ματαιώθηκε ούτε κατά την προσδιορισθείσα κατόπιν της από 19-5-2014 κλήσεως της αναιρεσείουσας νέα δικάσιμο της 17-3-2015, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε εκ του πινακίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε αν οι τελευταίοι κλήτευσαν την αναιρεσείουσα και σε καταφατική περίπτωση αν ο υπογράφων την κλήση δικηγόρος είχε προς τούτο πληρεξουσιότητα (άρθρα 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104 και 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) ούτε αν κλητεύθηκαν από τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους. Επομένως και δεδομένου ότι δεν συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, πρέπει να χωρισθεί η υπόθεση ως προς τους δέκατο όγδοο, τριακοστό έκτο και εβδομηκοστό ένατο των αναιρεσιβλήτων και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς. β) Από τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους οι όγδοος, εικοστός έκτος, τεσσαρακοστός τρίτος και εξηκοστός πέμπτος παραστάθηκαν με τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Βασίλειο Πήττα, Μιχαήλ Μιχαλόπουλο, Ανδρέα Τζέλλη και Ανδρέα Τζέλλη αντίστοιχα και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από το δικηγόρο Βασίλειο Πήττα, ως πληρεξούσιο αυτών, κατά τη δήλωσή του. Πλην όμως από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, παραδεκτώς επισκοπούμενα, ουδόλως αποδεικνύεται χορήγηση πληρεξουσιότητας προς τον ανωτέρω εκ μέρους των πεντηκοστού δευτέρου και εβδομηκοστού πέμπτου των αναιρεσιβλήτων κατά ένα εκ των ρηθέντων νομίμων τρόπων, αφού δεν προσκομίζεται ούτε σχετική συμβολαιογραφική πράξη ούτε ιδιωτικό έγγραφο με θεώρηση του γνησίου της υπογραφής τους, από το οποίο να προκύπτει ότι παρείχαν στον ως άνω παραστάντα την εντολή και πληρεξουσιότητα να τους εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της ένδικης αίτησης κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο. Συνακόλουθα οι πεντηκοστός δεύτερος και εβδομηκοστός πέμπτος των αναιρεσιβλήτων είναι δικονομικώς απόντες. Εξάλλου δεν προκύπτει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης. Ειδικότερα δεν προσκομίζεται αποδεικτικό επίδοσης προς τους εν λόγω αναιρεσιβλήτους της ρηθείσας από 19-5-2014 κλήσης με την οποία φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου αυτού η από 28-8-2013 αίτηση για αναίρεση της 3263/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών ούτε αποδεικτικό επίδοσης της κλήσης αυτής προς την αναιρεσείουσα εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων ούτε τέλος γίνεται οποιαδήποτε μνεία περί όλων των ανωτέρω στα έγγραφα σημειώματα - προτάσεις των διαδίκων. Επομένως και δεδομένου ότι κατά τα προεκτεθέντα δεν συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, πρέπει να χωρισθεί η υπόθεση ως προς τους πεντηκοστό δεύτερο και εβδομηκοστό πέμπτο των αναιρεσιβλήτων και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς.

Κατά το άρθρο 82 εδ. γ Κ.Πολ.Δ. αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κύριους διαδίκους, πρέπει δε αυτός να καλείται από τον επισπεύδοντα σε κάθε επόμενη διαδικαστική πράξη για να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως και ν’ ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος. Έτσι, από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει" και με εκείνη του άρθρου 558 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ’ αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, όμως αυτός πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης. Χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. α Κ.Πολ.Δ.), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (Α.Π. 972/2014, 910/2013). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της προσβαλλόμενης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν περαιτέρω τα ακόλουθα: Στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την από 1-6-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ" άσκησαν πρόσθετες παρεμβάσεις υπέρ των εναγόντων και σε βάρος της εναγομένης: α) το πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό σωματείο με την επωνυμία "... "... μέλη του οποίου είναι οι ενάγοντες, β) η δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ)" και γ) η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ)", ζητώντας την παραδοχή της αγωγής. Επ’ αυτών εκδόθηκε η 17/2011 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που δέχθηκε την αγωγή και τις ασκηθείσες πρόσθετες παρεμβάσεις και (επί ασκηθείσας κατ’ αυτής εφέσεως της εναγομένης) η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το εφετείο, αφού συνεκδίκασε την έφεση με τις εν λόγω τρεις πρόσθετες παρεμβάσεις, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ’ ουσία την έφεση και τις πρόσθετες παρεμβάσεις. Όπως δε προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου δεν εμφανίσθηκαν οι προσθέτως παραμβαίνοντες, ήτοι το πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό σωματείο με την επωνυμία "... "... η δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ)" και η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ)" ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο ή με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Κανένας όμως από τους κύριους διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι κλήτευσε τους εν λόγω προσθέτως παρεμβαίνοντες για να παραστούν κατά τη συζήτηση της προκείμενης αιτήσεως κατά την αρχικώς αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 4-3-2014, κατά την οποία η συζήτηση ματαιώθηκε ούτε κατά την προσδιορισθείσα κατόπιν της από 19-5-2014 κλήσεως της αναιρεσείουσας νέα δικάσιμο της 17-3-2015, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικών εκθέσεων επιδόσεως. Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσης, η συζήτηση της από 28-8-2013 αίτησης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους λοιπούς διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει το χωρισμό της υπόθεσης όσον αφορά τους δέκατο όγδοο, τριακοστό έκτο, πεντηκοστό δεύτερο, εβδομηκοστό πέμπτο και εβδομηκοστό ένατο των αναιρεσιβλήτων και κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 28-8-2013 αίτησης για αναίρεση της 3263/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών ως προς τους αναιρεσιβλήτους αυτούς.

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της ίδιας πιο πάνω αίτησης ως προς όλους τους λοιπούς διαδίκους.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1 Μαρτίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ