Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to defendant's absence and appellate court's substantive review of first instance judgment.

Απόφαση 1969 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1969/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ..... , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου : ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καραμανλή, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-4-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 118/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 148/2002 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση των παραπάνω αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Δεκεμβρίου 2002 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 5 Σεπτεμβρίου 2004 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Βαρδαβάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. ΄Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την 954Β΄/13.3.2006 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κερκύρας ..... , το οποίο προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσίβλητος που επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως με την από 25/10/2005 κλήση του, αντίγραφο της κλήσεως αυτής, με πράξη του Προέδρου του Α΄ τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 6.11.2006 επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στον αναιρεσείοντα, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε. κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση κατά τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο. Επομένως, παρά την απουσία του αναιρεσείοντος πρέπει το δικαστήριο να συζητήσει την υπόθεση.

΄Οπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 552 και 553 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ. όταν η υπόθεση διήλθε και από τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και το εφετείο, κρίνοντας την έφεση παραδεκτή, εξέτασε την υπόθεση στην ουσία, είτε υιοθετώντας είτε απορρίπτοντας την κρίση του πρωτοδικείου, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του εφετείου. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της αποφάσεως 118/2000 του Μονομομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας, επί εφέσεως κατά της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Κερκύρας και απέρριψε την έφεση μετά από έρευνα της υποθέσεως στην ουσία, είναι απαράδεκτη.

Από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει ότι το Εφετείο, στηριζόμενο στο γράμμα της 20531/1993 συμβολαιογραφικής πράξεως εξοφλήσεως υπολοίπου τιμήματος της συμβολαιογράφου ..... και με ερμηνεία των σ' αυτή δηλώσεων βουλήσεως των δικαιοπρακτούντων μερών, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη (Α.Κ.173 και 200), κατέληξε στην κρίση του ότι η δήλωση του αναιρεσίβλητου πωλητή στην ανωτέρω συμβολαιογραφική πράξη ότι δεν έχει άλλη απαίτηση κατά του αναιρεσείοντος αγοραστή από την πώληση αφορά το τίμημα, όχι όποιες άλλες συμφωνημένες υποχρεώσεις. Το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη καταθέσεις μαρτύρων για την κρίση του αυτή. Ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ., που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι όπως έκρινε το Εφετείο παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 393 Κ.Πολ.Δ. με το να δεχθεί απόδειξη με μάρτυρες κατά του περιεχομένου της επίμαχης πράξεως εξοφλήσεως, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται επί παραβιάσεως δικονομικής διατάξεως, άλλως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ο από το άρθρο 559 αριθ.8 εδάφ. β' του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ως πράγμα ουσιαστικό ισχυρισμό αλλά τον απέρριψε, ασχέτως ορθότητας ή όχι της κρίσεώς του, για λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολομ. 12/91). Από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη, αλλά απέρριψε ως αόριστο και άλλως ως αβάσιμο, τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι αναγκάσθηκε να συμφωνήσει στην εκ μέρους του καταβολή του φόρου μεταβιβάσεως λόγω πωλήσεως και των προσαυξήσεών του με εκβιαστική συμπεριφορά του αντιδίκου του, καθώς και ότι εντεύθεν δημιουργείται και δυσαναλογία παροχής και αντιπαροχής. Επομένως, ο δεύτερος λόγoς αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ.. υπό τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18/12/2002 αίτηση για αναίρεση των αποφάσεων 118/2000 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας και 148/2002 του Εφετείου Κερκύρας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ