1966/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1966 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1966 /2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Πικραμένο.

Των αναιρεσιβλήτων : 1)..... , 2).... , 3).... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Φίλιο, 4)..... και προσωρινά διαμένοντος στη .... και 5)... και προσωρινά διαμένουσας στη .... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ποντίκα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 3-6-2001, 7-6-2000 και 20-6-1999 αγωγές των διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γρεβενών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 238/2005 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14 ΜαΪου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αιτήσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των 1ης, 2ης και 3ου εκ των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, το Δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται η ειδική αναφορά και η ιδιαίτερη αξιολόγηση του καθενός από αυτό.

Πάντως η γενική αναφορά της λήψεως υπόψη όλων των αποδείξεων που προσκομίστηκαν με επίκληση, δεν αποκλείει την ίδρυση του λόγου αναιρέσεως από τον αριθμ. 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για κάποιο αποδεικτικό στοιχείο που έχει ουσιώδη σημασία για την έκβαση της δίκης, όταν από το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως προϋποτίθεται ότι έχει γίνει επίκληση του αποδεικτικού μέσου από του αναιρεσείοντα με τις προτάσεις που κατατέθηκαν στο Εφετείο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη ουσιώδη έγγραφα που η αναιρεσείουσα είχεν επικαλεσθεί και προσκομίσει στο Εφετείο με το δικόγραφο της εφέσεως και τις προτάσεις της, που κατέθεσε κατά την συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η λήψη των οποίων θα επηρέαζε το διατακτικό της αποφάσεως υπέρ των απόψεών της.

Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα προς αντίκρουση της εναντίον της αγωγής των αναιρεσιβλήτων, αλλά και προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού της ότι η πυρκαγιά που εξερράγη την 26.1.1998 στο διαμέρισμα που αυτή εμίσθωσε από τους τρεις πρώτους εκ των αναιρεσιβλήτων, είχε ως αποκλειστική αιτία την ελαττωματική κατασκευή και συντήρηση της καπνοδόχου του εν λόγω διαμερίσματος από αυτούς, η οποία δεν πληρούσε τους όρους και τις τεχνικές προδιαγραφές που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του κινδύνου εκρήξεως πυρκαγιάς, είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει, μεταξύ των άλλων εγγράφων, α) την υπ' αριθμ. 358/1998 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γρεβενών, β) την υπ' αριθμ. 22/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, με τις οποίες αυτή κηρύχθηκε αθώα για την αξιόποινη πράξη της προκλήσεως πυρκαγιάς από αμέλεια στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, με τη παραδοχή ότι αυτή οφειλόταν στη πλημμελή κατασκευή και συντήρηση της ανωτέρω καπνοδόχου και όχι στην χρησιμοποίηση από την αναιρεσείουσα ελαττωματικής θερμάστρας πετρελαίου στο ανωτέρω διαμέρισμα.

Από το περιεχόμενο, όμως, της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο της ουσίας και τα ανωτέρω έγγραφα για τα οποία μάλιστα δεν γίνεται καμιά αναφορά στην απόφαση, καίτοι αυτά είναι κρίσιμα για την έκβαση της δίκης. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως (άρθρ. 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ) πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. 2.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68,74,75,556 και 558 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για την άσκηση αναιρέσεως ο αναιρεσείων πρέπει να έχει έννομο συμφέρον, το οποίο υπάρχει και στην περίπτωση κατά την οποία η εναντίον του αγωγή από τον αναιρεσίβλητο απορρίφθηκε από το δικαστήριο της ουσίας ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, ενώ έπρεπε να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος στην περίπτωση αυτή θεμελιώνεται στην παραγωγή ευνοϊκότερου γι' αυτόν δεδικασμένου από την απόρριψη της εναντίον του αγωγής για ουσιαστικούς λόγους. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566§1 και 577§3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν η αγωγή απορρίφθηκε λόγω πραγματικής ή νομικής αοριστίας για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως και, ως εκ τούτου, να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.14 ή 559 αρ.1., πρέπει να αναφέρονται με πληρότητα στο αναιρετήριο τα περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής.

Εν προκειμένω με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.14 του ΚΠολ Δ, στην οποία φέρεται να υπέπεσε το Εφετείο με το να απορρίψει ως απαράδεκτη λόγω πραγματικής αοριστίας την από 8.06.2000 αγωγή των τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων κατά της αναιρεσιούσης, ενώ η αγωγή αυτή ήταν ορισμένη και έπρεπε να απορριφθεί ως κατ'ουσίαν αβάσιμη.Η αναιρεσείουσα έχει έννομο συμφέρον να επικαλεσθεί την ανωτέρω πλημμέλεια ως λόγο αναιρέσεως για να παραχθεί υπέρ αυτής ευνοϊκότερο δεδικασμένο, πλην όμως ο λόγος αυτός, ο οποίος δεν παραθέτει κανένα από τα περιστατικά που προέβαλαν οι τρεις πρώτοι εκ των αναιρεσιβλήτων ως ιστορική βάση της απορριφθείσης αγωγής των είναι αόριστος και απορριπτέος. Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση εν μέρει, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αρ. 238/2005 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της αναιρεσειούσης εκ χιλίων (1000) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ