Legislator Case Law & Legislation
1965/2007 AI generated

1965/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1965/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1965/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την απόφασή του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα : "Η πρώτη ενάγουσα ομόρρυθμη εταιρεία, ασχολείται με δημόσια και ιδιωτικά έργα, μεταξύ των οποίων είναι και η κατασκευή αγροτικών εγκαταστάσεων, όπως είναι σιλό, ξηραντήρια, αποθήκες, μύλοι κλπ, έχει δε ως ομόρρυθμα μέλη τους δεύτερο και τρίτο από τους ενάγοντες.

Keywords

AI generated
products concerned conflict with a prior design trade dress trade secret violation production refunds counterfeiting of goods
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1965 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1965/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Πατσαρίκα, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "......... ΟΕ", που εδρεύει στην ......... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Ψ2 και 3. Ψ3, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κόφτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21373/2001 του ίδιου Δικαστηρίου, 1830/2002 προδικαστική και 2545/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-6-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 13-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνα δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας ή την άρνησή της.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί απ' την απόφαση τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που δεν συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την απόφασή του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα : "Η πρώτη ενάγουσα ομόρρυθμη εταιρεία, ασχολείται με δημόσια και ιδιωτικά έργα, μεταξύ των οποίων είναι και η κατασκευή αγροτικών εγκαταστάσεων, όπως είναι σιλό, ξηραντήρια, αποθήκες, μύλοι κλπ, έχει δε ως ομόρρυθμα μέλη τους δεύτερο και τρίτο από τους ενάγοντες.

Μεταξύ δε των ξηραντηρίων που έχει ήδη κατασκευάσει η πρώτη ενάγουσα, είναι και αυτό που κατασκεύασε για λογαριασμό του συνεταιρισμού στα ....... Ιωαννίνων, και αυτό που κατασκεύασε για λογαριασμό της ΚΥΔΕΠ, μαζί με άλλους. Παράλληλα ο δεύτερος και τρίτος από τους ενάγοντες, ομόρρυθμα μέλη της πρώτης απ' αυτούς ασχολήθηκαν με την έρευνα και βελτίωση των ξηραντηρίων που κατασκεύαζε αυτή [πρώτη ενάγουσα], ενόψει του ότι υπήρχε στην επιχείρησή της αυτοτελές τμήμα έρευνας.

Στα πλαίσια δε αυτά της έρευνας και των προσπαθειών τους, επινόησαν αυτοί μία κατασκευή, την οποία ονόμασαν "μονάδα αφυδάτωσης χύδην προϊόντων". Η κατασκευή αυτή εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα και είναι επιδεκτική βιομηχανικής παραγωγής, χρησιμοποιούμενη για την αποξήρανση προϊόντων γεωργικής παραγωγής και κυρίως χόρτων βοσκής με σύστημα αυτόματης φορτοεκφόρτωσης.

Εμφανίζει δε αξιόλογη πρωτοτυπία σε σχέση με προγενέστερο μηχάνημα αποξήρανσης που κατασκεύασε επίσης η πρώτη ενάγουσα, κατά παραχώρηση από τον Γ1, στον οποίο είχε χορηγηθεί γι΄ αυτή [κατασκευή] , ως επινόηση, το υπ΄ αριθμ. ...... δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και που αυτός με βάση το επικαλούμενο και νόμιμα προσκομιζόμενο από ........

ιδιωτικό συμφωνητικό, που κατάρτισε με την ως άνω πρώτη ενάγουσα και με το οποίο αυτός εκχώρησε τα δικαιώματά του, από το ως άνω δίπλωμα σ΄ εκείνη. Συγκεκριμένα πρόκειται για μία εντελώς νέα κατασκευή σε σχέση με τις προηγούμενες [συμπεριλαμβανομένης και αυτής που κατασκεύασε η πρώτη ενάγουσα κατά παραχώρηση από τον Γ1 και με βάση το απονεμηθέν σ ΄αυτόν δίπλωμα], αφού διαθέτει συστήματα μεταφορικών ταινιών, ειδικών με διάτρητα δάπεδα, τα οποία [συστήματα] παραλαμβάνουν, διακινούν και εξαγάγουν το προϊόν από το ξηραντήριο.

Επίσης διαθέτει μία ειδικού τύπου ασφαλισμένη μεταφορική ταινία που παραλαμβάνει το προϊόν και τροφοδοτεί το ξηραντήριο και μία άλλη ειδική οριζόντια μεταφορική ταινία, η οποία παραλαμβάνει το προϊόν που βγαίνει από το πκαι αφού το περιποιείται εάν χρειασθεί, με υγρασία, το τροφοδοτεί σε μηχανή τυποποίησης, δηλαδή δεματοποίησης.

Επίσης στο εξωτερικό του ξηραντηρίου, το σύστημα μεταφορικών ταινιών αποτελείται από αλλεπάλληλες παράλληλες, οριζόντιες ταινίες με διάτρητα δάπεδα, δια μέσου των οποίων το προϊόν εισέρχεται από το άνω σημείο και διέρχεται με αλλεπάλληλες παλινδρομικές κινήσεις μέσα στο ξηραντήριο και καταλήγει στην έξοδο, ενώ ταυτόχρονα ξηραίνεται με τη βοήθεια θερμού αέρα.

Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να αποξηραίνει διάφορα προϊόντα όπως χόρτα, δημητριακά, λαχανικά, φυτά κλπ. Ο τρόπος εισαγωγής, του αέρα γίνεται από κάτω προς τα πάνω, είτε από πάνω προς τα κάτω με ομοαξονικούς ή φυγοκεντρικούς ανεμιστήρες. Ως προς την επινόησή τους αυτή κατατέθηκε από τον δεύτερο των εναγόντων για λογαριασμό του τρίτου απ' αυτούς και ενός άλλου, που δεν μετέχει στη δίκη αυτή, με το όνομα Ψ4, η υπ΄ αριθμ. ........

αίτηση, που προσκομίζεται ύστερα από επίκληση, για την έκδοση διπλώματος ευρεσιτεχνίας από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας [Ο.Β.Ι.], ο οποίος, αφού αποδέχθηκε τη σχετική αίτησή τους, προχώρησε στην έκδοση του προσκομιζόμενου, ύστερα από επίκληση, υπ΄ αριθμ. ........ διπλώματος ευρεσιτεχνίας, με δικαιούχους τους προαναφερθέντες, με τίτλο "μονάδα αφυδάτωσης χύδην προιόντων".

Περαιτέρω από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι η πρώτη ενάγουσα, με βάση την επινόηση των δευτέρου και τρίτου απ' αυτούς [ενάγοντες] , κατασκεύασε το πρώτο ξηραντήριο, το οποίο διέθετε ιδιαίτερο διασχηματισμό, χαρακτηριστικά και μέθοδο λειτουργίας, τα οποία επικράτησαν στους συναλλακτικούς κύκλους ως διακριτικά γνωρίσματα των αποξηραντηρίων που κατασκευάζει αυτή, για λογαριασμό της δεύτερης εναγομένης, της οποίας κύριοι μέτοχοι είναι οι τρίτος και τέταρτος των εναγομένων, ενώ το δεύτερο για λογαριασμό της εταιρείας .........

Ε.Π.Ε, της οποίας επίσης εταίροι είναι οι ίδιοι ως άνω εναγόμενοι [τρίτος και τέταρτος], ενώ το τρίτο, βάσει της αρχικής επινόησης του Γ1, κατασκευάσθηκε κατά παραγγελία του τετάρτου εναγομένου. Με έγγραφη συμφωνία, που καταρτίσθηκε μεταξύ της πρώτης ενάγουσας και της δεύτερης εναγομένης, η τελευταία είχε αναλάβει την προώθηση των ξηραντηρίων, κατασκευής της πρώτης, διαφυλάσσοντας συγχρόνως τα δικαιώματά της.

Μολονότι όμως η δεύτερη εναγομένη είχε αναλάβει την πιο πάνω υποχρέωση, αυτή [δεύτερη εναγομένη) και οι τρίτος και τέταρτος των εναγομένων, έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τις εργασίες τους και έχοντας πρόσβαση όλο το πιο πάνω χρονικό διάστημα στις τεχνικές εγκαταστάσεις της πρώτης ενάγουσας, δηλαδή στον τόπο έρευνας και κατασκευής και στο εργαστήριό της, σε συνεργασία με τον πέμπτο εναγόμενο Ψ5, ανέθεσαν στην πρώτη εναγόμενη την κατασκευή όμοιας ακριβώς μονάδας αφυδάτωσης, δηλαδή όμοιο ξηραντήριο με αυτό που επινόησαν οι δεύτερος και τρίτος από τους ενάγοντες και κατασκεύασε η πρώτη ενάγουσα, για το οποίο απονεμήθηκε το πιο πάνω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και το οποίο τελικά εγκαταστάθηκε στο χωριό ........

της περιοχής Μαγνησίας, με σκοπό να την εκμεταλλευθούν όλοι οι ίδιοι εναγόμενοι, πλην της έκτης, από κοινού. Επίσης οι ίδιοι οι εναγόμενοι κατασκεύασαν μια δεύτερη μονάδα για λογαριασμό της έκτης εναγομένης στην ........ Η κατασκευή των ως άνω ξηραντηρίων έγινε με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και τον ίδιο ακριβώς τρόπο λειτουργίας και τον ίδιο διασχηματισμό με αυτόν που περιγράφεται στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ως προς την κατασκευή του ξηραντηρίου του δευτέρου και τρίτου των εναγόντων.

Η συνεχής ροή με τις αλλεπάλληλες ταινίες της κατασκευής είναι ακριβώς η κεντρική ιδέα της κατασκευής του δευτέρου και τρίτου των εναγόντων, την οποία αντέγραψαν οι εναγόμενοι. Είναι δε τόση η ομοιότητα, που έχει προκληθεί σύγχυση, γιατί οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές εκλαμβάνουν ότι η κατασκευή προέρχεται από την πρώτη των εναγόντων ομόρρυθμη εταιρεία.

Μάλιστα οι τρίτος και τέταρτος από τους εναγομένους, όντας στο παρελθόν συνεργάτες των εναγόντων, δυσφημούν την κατασκευή εκείνων [εναγόντων] και προωθούν τη δική τους κατασκευή, εκμεταλλευόμενοι το πελατολόγιο των εναγόντων το οποίο γνωρίζουν από την προηγούμενη συνεργασία τους, με αποτέλεσμα πελάτες της πρώτης των εναγόντων να μην την επισκέπτονται πλέον.

Ακόμη από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι κατασκεύασαν και έθεσαν σε κυκλοφορία στην αγορά και διέθεσαν στο καταναλωτικό κοινό τις πιο πάνω κατασκευές του ξηραντηρίου, παρότι, γνώριζαν ότι αυτή η κατασκευή ήταν επινόηση του δευτέρου και τρίτου των εναγόντων, ότι με τις κατασκευές αυτές, οι οποίες έχουν καθιερωθεί, όπως ήδη εκτέθηκε, ως διακριτικά γνωρίσματα των αποξηραντηρίων που κατασκευάζει η πρώτη ενάγουσα στους συναφείς με τέτοιες κατασκευές συναλλακτικούς κύκλους, ασχολείται αυτή [πρώτη των εναγόντων] και παρόλο που γνώριζαν ότι θα προκαλέσουν σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό, αναφορικά με τον κατασκευαστή τους, προέβησαν δε στις παραπάνω ενέργειες με σκοπό να εκμεταλλευθούν τη φήμη της κατασκευής τους και να προωθήσουν σε βάρος της πρώτης των εναγόντων τη δική τους κατασκευή ξηραντηρίου.

Η ενέργειά τους αυτή προσβάλλει το δικαίωμα του δευτέρου και τρίτου των εναγόντων, που απορρέει από το προαναφερθέν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, [και το διακριτικό γνώρισμα] που χορηγήθηκε για την επινόηση των δευτέρου και τρίτου από τους ενάγοντες, συγχρόνως δε αντιβαίνει στα χρηστά συναλλακτικά ήθη, έγινε με σκοπό να ανταγωνισθούν αυτοί αθέμιτα την πρώτη ενάγουσα και είναι παράνομη και υπαίτια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ως προς τους ενάγοντες και τους πρώτη, δεύτερη, τρίτο και τέταρτο από τους εναγομένους [πλην δηλαδή του πέμπτου και της έκτης απ΄ αυτούς] και ως προς τα ζητήματα α] ότι η επινόηση των δευτέρου και τρίτου των εναγόντων είχε την ιδιότητα του νέου και πρωτότυπου, περιείχε εφευρετική δραστηριότητα και ήταν δεκτική βιομηχανικής εφαρμογής και β] ότι η ενέργεια των ως άνω εναγομένων προσέβαλε το δικαίωμα των δευτέρου και τρίτου των εναγόντων, που απορρέει από το προαναφερθέν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, έγινε δε προς το σκοπό να ανταγωνισθούν την πρώτη ενάγουσα, αθεμίτως, ήταν δε συγχρόνως υπαίτια και παράνομη και γ] ως προς τις σχετικές με τα ζητήματα αυτά ενστάσεις των εναγομένων, υπάρχει, δεσμευτικό για το Δικαστήριο τούτο, δεδικασμένο, που απορρέει από την με επίκληση προσκομιζόμενη 18124/2001 τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης [η κατ' αυτής έφεση των εναγομένων απορρίφθηκε με την 1959/2002 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου], με την οποία [18.124/2001] έγινε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη προγενέστερη αγωγή [24/3.1.2000] των αυτών εναγόντων κατά των ιδίων εναγομένων με την ίδια ακριβώς ιστορική και νομική αιτία και απορρίφθηκαν, ως κατ' ουσίαν αβάσιμες, οι με την ίδια ιστορική και νομική αιτία σχετικές ενστάσεις των εναγομένων, περί έλλειψης ως προς την επινόηση των δευτέρου και τρίτου των εναγόντων της ιδιότητας του νέου και πρωτοτύπου της εφευρετικής δραστηριότητας σ' αυτή και της δυνατότητας βιομηχανικής εφαρμογής αυτής.

Εξάλλου από το ίδιο αποδεικτικό υλικό, αποδείχθηκε ότι η πρώτη ενάγουσα, από την παραπάνω υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά των εναγομένων, από την κατασκευή δηλαδή δύο πανομοιότυπων ξηραντηρίων με αυτό που κατασκεύασε αυτή [πρώτη ενάγουσα] και απονεμήθηκε γι΄ αυτό το παραπάνω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ζημιώθηκε κατά το ποσό των 20.000.000 δραχμών, που αποτελεί το κέρδος που θα αποκόμιζε αυτή, κατά τη συνήθη και πιθανή πορεία των πραγμάτων από την κατασκευή από την ίδια των δύο ξηραντηρίων [10.000.000 δραχμές από κάθε ξηραντήριο], που τελικά κατασκεύασαν αυτοί [εναγόμενοι], κατ΄ απομίμηση του δικού τους ξηραντηρίου, ενόψει του ότι η συνολική αμοιβή για ένα τέτοιο έργο θα ανέρχονταν σε 30.000.000 δραχμές, από τις οποίες το 33,3%, δηλαδή 10.000.000 δραχμές θα αποτελούσε το καθαρό κέρδος.

Ακόμη από τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι εξαιτίας της ως άνω παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων, η πρώτη ενάγουσα υπέστη πλήγμα στην εμπορική της φήμη και την αξιοπιστία της στους κύκλους των συναλλασσομένων με αυτή προσώπων και έτσι τέθηκε σε κίνδυνο το εμπορικό της μέλλον, για την αποκατάσταση δε αυτής της βλάβης θα απαιτηθεί ποσό 3000.000 δραχμών, που θεωρείται εύλογο αν ληφθεί υπόψη ο βαθμός του πταίσματος των εναγομένων και το μέγεθος της ζημίας που υπέστη αυτή στη φήμη της.

Τέλος και οι δεύτερος και τρίτος των εναγόντων, εξαιτίας της πιο πάνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των εναγομένων υπέστησαν ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας θα απαιτηθεί η καταβολή ποσού 1.000.000 δραχμών στο καθένα, που θεωρείται εύλογο αν ληφθεί υπόψη ο βαθμός του πταίσματος των εναγομένων, το μέγεθος της ζημίας των εναγόντων, η ένταση του ψυχικού άλγους που δοκίμασαν αυτοί [ενάγοντες] και η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων.

Ύστερα από όλα τα παραπάνω, πρέπει, αφού απορριφθούν ως κατ΄ ουσίαν αβάσιμες οι ενστάσεις των εναγομένων περί έλλειψης ως προς την επινόηση του δευτέρου και τρίτου των εναγόντων της ιδιότητας του νέου και πρωτότυπου, της εφευρετικής δραστηριότητας σ΄ αυτή και της δυνατότητας βιομηχανικής εφαρμογής αυτής, να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ΄ ουσίαν βάσιμη η αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, ως προς την κύρια βάση της για την προστασία του δικαιώματος των δευτέρου και τρίτου των εναγόντων, που απορρέει από το προαναφερόμενο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και παράλληλα ως προς την επικουρική βάση του αθέμιτου ανταγωνισμού και τη σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή αποζημίωσης καθ' όλα τα αιτήματά της και να απαγορευθεί στους εναγομένους να κατασκευάζουν και να διαθέτουν στην αγορά μονάδες με τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τον τρόπο λειτουργίας του επινοήματος των εναγόντων, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης εις βάρος των εκ των εναγομένων φυσικών προσώπων [τρίτου, τετάρτου και πέμπτου των εναγομένων], να υποχρεωθούν, οι εναγόμενοι να αποσύρουν κάθε τέτοιο μηχάνημα που έχουν κατασκευάσει ή διαθέσει, να διαταχθεί η περιγραφή και κατάσχεση των κατασκευασθέντων απ' αυτούς ξηραντηρίων και των μηχανημάτων ή καλουπιών που χρησιμοποιούν για την κατασκευή αντιγράφων του μηχανήματος, των εναγόντων, να διαταχθεί με επιμέλεια των εναγόντων η δημοσίευση περίληψης της απόφασης στον τύπο με έξοδα των εναγομένων.

Περαιτέρω, πρέπει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να καταβάλλουν στους ενάγοντες, εις ολόκληρον ο καθένας : α[ όλοι οι εναγόμενοι, πλην της έκτης ["ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΦΥΔΑΤΩΣΕΙΣ Α.Ε."], στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των 23.000.000 δραχμών [ήδη 67.498,17 ευρώ] ως αποζημίωση για τα διαφυγόντα κέρδη από την κατασκευή των μονάδων στο .......

και την ......... [10.000.000 + 10.000.000 δρχ], η δε έκτη εναγομένη μέρος του ποσού αυτού, ύψους 13.000.000 δραχμών [ήδη 38.151,14 ευρώ], εις ολόκληρον με τους λοιπούς ως αποζημίωση για τα διαφυγόντα κέρδη της από την κατασκευή της δεύτερης μονάδας στην ....... (10.000.00 δρχ.) και ως χρηματική της ικανοποίηση (3.000.000 δρχ.) και (β) όλοι οι εναγόμενοι σε καθέναν από τους δεύτερο και τρίτο των εναγόντων 1.000.000 δραχμές....".

Με τις σκέψεις αυτές το Εφετείο έκρινε μερικώς βάσιμη την αγωγή, διέλαβε δε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες τόσον ως προς τον πρωτότυπο χαρακτήρα της ένδικης επινόησης (ευρεσιτεχνίας) των αναιρεσιβλήτων, όσο και για την δυνατότητα βιομηχανικής εφαρμογής αυτής, καθώς και για την ομοιότητα των μηχανημάτων που κατασκεύασε και προώθησε στην αγορά ο αναιρεσείων (και οι ομόδικοί του στα ουσιαστικά δικαστήρια) προς εκείνα των αναιρεσειόντων, που είχαν ως βάση την ρηθείσα ευρεσιτεχνία τους.

Επομένως είναι αβάσιμoς ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αριθμ.1 και 19 ΚΠολΔ), κατά το πρώτο και δεύτερο μέρος του, με τον

οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα. Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, ν' αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάμει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι, για τον σχηματισμό δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου επί ενός ουσιώδους ζητήματος, ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθησαν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την βεβαίωση του Εφετείου, ότι, για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, έλαβε υπόψιν το σύνολο των μαρτυρικών καταθέσεων, την ένορκη μαρτυρική βεβαίωση και τα έγγραφα, που οι διάδικοι είχαν νομίμως προσκομίσει και επικαλεσθεί, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της αποφάσεώς του, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Δικαστήριο συνεξετίμησε και τα αποδεικτικά μέσα που είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αναιρεσείων και οι ομόδικοί του για υποστήριξη των απόψεών τους (μαρτυρική κατάθεση, ένορκη βεβαίωση και τις υπ΄ αριθμ. 542/200 και 1602/2000 απόφασης του Μονομελούς και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντιστοίχως, και, επομένως, είναι αβάσιμος ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, κατά το τρίτο μέρος του, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

Η αοριστία της αγωγής ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο, για την κρίση του περί της νομικής βασιμότητάς της, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος, είτε αρκέστηκε σε λιγότερα. Eξάλλου, κατά το άρθρο 298 ΑΚ: "Η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστού (θετική ζημία) καθώς και το διαφυγόν κέρδος.

Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο, που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί". Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ο αιτούμενος την επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω διαφυγόντος κέρδους πρέπει (και αρκεί)να προσδιορίζει αυτή με βάση ένα αριθμητικό μέγεθος (όπως είναι και η αγοραία τιμή ενός προϊόντος σε ορισμένο τόπο και χρόνο) το οποίο, κατά την κοινή περί τούτου αντίληψη και το συνήθως συμβαίνον, είναι ή δύναται να γίνει γνωστό στους συναλλασσομένους του επαγγελματικού χώρου των διαδίκων και κυρίως εκείνου του εναγομένου, και, έτσι, να είναι περαιτέρω δυνατό να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής εκτίμησης και απόδειξης.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσίβλητοι, προσδιόριζαν στην αγωγή τους την αποζημίωση, που ζητούσαν να τους επιδικασθεί λόγω διαφυγόντος κέρδους, ως συγκεκριμένο ποσοστό καθαρού κέρδους επί της αξίας, ήτοι της αγοραίας τιμής (στην οποία κατά νόμον περιλαμβανόταν και ο οικείος ΦΠΑ) δύο μηχανημάτων, τα οποία, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα είχαν κατασκευάσει και πωλήσει οι ίδιοι, αν δεν μεσολαβούσε η αδικοπρακτική συμπεριφορά των εναγομένων.

Με βάση τα προεκτεθέντα, το αγωγικό δικόγραφο, έχοντας τα ρηθέντα στοιχεία, ήταν επαρκώς ορισμένο, τα αντιθέτως δε υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμα.

Τέλος, ο τρίτος λόγος της αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ), με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν τον περί παραγραφής της ενδίκου απαιτήσεως ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, προβάλλεται αλυσιτελώς και πρέπει γι΄ αυτό να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Τούτο δε διότι η μεν προτεινόμενη (εξάμηνη) παραγραφή αφορά μόνο την αγωγική βάση εκ του αθεμίτου ανταγωνισμού, η οποία είχε διαληφθεί στο δικόγραφο επικουρικώς, οι δε κύριες βάσεις της αγωγής (εκ της νομο9θεσίας περί ευρεσιτεχνίας και εξ αδικήματος) κρίθηκαν βάσιμες και αρκούν για την νομική θεμελίωση του όλου διατακτικού της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-6-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 2545/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ