1964/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1964 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1964/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "EUROBANK CARDS ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στην ΑΘήνα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Ανδριόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βραχιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-1-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4531/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2750/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-3-2009 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 16-4-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

O προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεων μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που δεσμευτικά γι' αυτό (δικαστήριο) καθορίζει ο νόμος, όχι όμως και όταν, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, σύμφωνα με το άρθρο 340 του Κ.Πολ.Δ., αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από άλλα ισοδύναμα κατά νόμον αποδεικτικά μέσα.

Στον κανόνα της ελεύθερης εκτίμησης υπάγονται σύμφωνα με τα άρθρα 387 και 390 Κ.Πολ.Δ., οι γνωμοδοτήσεις τόσο των διορισθέντων από το δικαστήριο πραγματογνωμόνων όσο και των προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσάγονται από αυτόν.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 12 ΚΠολΔ, καταλογίζεται στο Εφετείο ότι στην από 30-10-2001 ιδιωτική γραφολογική εξέταση του Ελληνικού Οργανισμού Πραγματογνωμόνων, που διενεργήθηκε σε φωτοτυπία και όχι στο πρωτότυπο της από 27-3-2001 εγγραφής αίτησης, προσέδωσε την αποδεικτική ισχύ του αποδεικτικού μέσου της πραγματογνωμοσύνης.

Ο λόγος αυτός, ενόψει του ισοδυνάμου αμφοτέρων των άνω αποδεικτικών μέσων, είναι απαράδεκτος, διότι, υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττει την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου (ελεύθερη) εκτίμηση από το Εφετείο της ειρημένης (εξώδικης) γραφολογικής εξετάσεως.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 339 και 390 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι οι γνωμοδοτήσεις που αναφέρονται στη δεύτερη από αυτές, εφόσον συντάχθηκαν κατά τις νόμιμες προϋποθέσεις, δεν συνιστούν το αποδεικτικό μέσο των δικαστικών τεκμηρίων ούτε άλλο ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά έγγραφο, που υποβάλλεται στην ίδια ρύθμιση και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο (Ολ.

ΑΠ 11/2005). Περαιτέρω, το γεγονός και μόνον ότι η κατά το ανωτέρω άρθρο 390 ΚΠολΔ γραφολογική γνωμοδότηση διενεργήθηκε μετά από έλεγχο φωτοτυπίας του πρωτοτύπου εγγράφου που αποτελεί το αντικείμενο αυτής, δεν την καθιστά ανεπίτρεπτη ως αποδεικτικό μέσο (έγγραφο) και η συνεκτίμησή της από το ουσιαστικό δικαστήριο δεν θεμελιώνει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 11 α' Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, υπό την επίκληση της ανωτέρω διατάξεως, αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παρά τον νόμο έλαβε υπόψη ως δικαστικό τεκμήριο του άρθρου 336 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., την εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου με επίκληση προσκομισθείσα ως άνω γραφολογική εξέταση, την οποία η αναιρεσείουσα είχε αμφισβητήσει πρωτοδίκως και κατ' έφεση, ως διενεργηθείσα σε φωτοτυπία και όχι στο πρωτότυπο της κρίσιμης από 27-3-2001 έγγραφης αίτησης του αναιρεσιβλήτου.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι την αποδεικτική του κρίση, για το γεγονός ότι η υπογραφή στο από 27-3-2001 έγγραφο-αίτηση του αναιρεσιβλήτου προς επανέκδοση της πιστωτικής κάρτας του από την αναιρεσείουσα δεν έχει τεθεί από τον ίδιο (αναιρεσίβλητο), διαμόρφωσε το Εφετείο -πλην άλλων- και από την προαναφερθείσα (εξώδικη) γραφολογική εξέταση, την οποία επιτρεπτώς εκτίμησε ως (αποδεικτικό) έγγραφο και όχι ως δικαστικό τεκμήριο του άρθρου 339 (αποδεικτικό μέσο) ή του άρθρου 336 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., (αποδεικτικός λόγος).

Επομένως, ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος, διότι, περάν της στηρίξεώς του επί ανακριβούς προϋποθέσεως, η συνεκτίμηση της επίμαχης γραφολογικής εξετάσεως δεν ήταν ανεπίτρεπτη, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 10 αναιρετικός λόγος, για το ότι το δικαστήριο παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο την αποδεικτική του κρίση σχημάτισε από τα μνημονευόμενα σ' αυτή αποδεικτικά μέσα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο προαναφερθέν αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των εξετασθέντων στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου μαρτύρων και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν. Επομένως, δεν δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, και άρα ο από την ανωτέρω διάταξη αντίθετος τρίτος λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος.

Με τον τέταρτο λόγο του αναιρετηρίου καταλογίζεται στο Εφετείο η προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια της ανυπαρξίας άλλως της υπάρξεως ανεπαρκούς αιτιολογίας στην απόφασή του, αναφορικά με το ζήτημα, αν το πρόσωπο που έθεσε την υπογραφή του αναιρεσιβλήτου στο ανωτέρω έγγραφο είναι ή όχι προστηθείς υπάλληλος της αναιρεσείουσας. Ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι στην προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπησή της, ρητά αναφέρεται ότι ο άγνωστος υπάλληλος της αναιρεσείουσας, που έθεσε την υπογραφή του αναιρεσιβλήτου στο εν λόγω έγγραφο, ήταν προστηθείς αυτής.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29 Μαρτίου 2007 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕUROΒΑΝΚ CARDS ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2750/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, το ποσό των οποίων ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ