Supreme Court dismisses appeal on marital property increase, ruling facts insufficient to prove appellant's contribution.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Third Instance Court's final decision regarding marital property division. The appellant argued the lower court failed to properly assess his contributions as a board member and his role in the hotel renovation. The court found the evidence showed the appellant's contributions were minimal compared to the respondent's exclusive management and did not meet the legal threshold for a claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1400 para. 1, Art. 1400 para. 2 of the Civil Code; The court must evaluate whether the increase in marital property resulted from the other spouse's contribution, presuming one-third unless proven otherwise, and dismissing an appeal when the lower court's reasoning sufficiently addresses the lack of proven contribution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1963 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1963/2022
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Σ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Σουρρή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Γ. Ά. Π. του Ν., κατοίκου Κ., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ν. Ασημακόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/3/2014 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και την από 28/4/2014 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 605/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 113/2018 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24/12/2019 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 24-12-2019 αίτηση αναίρεσης (ΓΑΚ 12350/2019, ΕΑΚ 1223/2019, Αριθ. Δικ. 300/2020) προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 113/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί των από 11-12-2015 και από 9-7-2016 αντίθετων εφέσεων των διαδίκων κατά της 605/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές κατ' ουσίαν οι από 4-3-2014 και από 28-4-2014 αγωγές τους περί συμμετοχής στα αποκτήματα. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Κατά το άρθρο 1400 παρ.1 ΑΚ, αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή. Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή.
Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται αναλογικά και στην περίπτωση διάστασης των συζύγων, που διάρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια. Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν από δωρεά, κληρονομιά ή κληροδοσία ή με διάθεση των αποκτημάτων από αυτές τις αιτίες.
Ο λόγος είναι προφανής, αφού στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις δεν υπάρχει συμβολή του άλλου συζύγου. Η απαίτηση του κάθε συζύγου από το άρθρο 1400 ΑΚ είναι, κατ` αρχήν, ενοχή αξίας, δηλαδή χρηματική ενοχή, αντικείμενο της οποίας αποτελεί η χρηματική αποτίμηση της αύξησης της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου, που προέρχεται από τη συμβολή του δικαιούχου, άμεση ή έμμεση (ΟλΑΠ 28/1996, ΑΠ 182/2021, ΑΠ 1550/2018).
Ως αύξηση νοείται όχι μία συγκεκριμένη κτήση, αλλά η διαφορά που υπάρχει στην περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία, ήτοι κατά την τέλεση του γάμου (αρχική περιουσία) και κατά τον χρόνο που γεννάται η αξίωση για συμμετοχή στα αποκτήματα (τελική περιουσία) (ΑΠ 782/2019). Από τη σύγκριση της αξίας αυτών, αναγόμενης σε τιμές του χρόνου της έγερσης της αγωγής, θα κριθεί αν υπάρχει αύξηση της περιουσίας του ενός συζύγου που να δικαιολογεί την αξίωση του άλλου για συμμετοχή στα αποκτήματα.
Προς υπολογισμό της τελικής περιουσίας, κρίσιμος χρόνος θεωρείται στη μεν περίπτωση λύσης ή ακύρωσης του γάμου με δικαστική απόφαση, ο χρόνος κατά τον οποίο η απόφαση αυτή έγινε αμετάκλητη, στη δε περίπτωση της τριετούς διάστασης (κατά την οποία προϋποτίθεται ότι ο γάμος δεν έχει ακόμη λυθεί ή ακυρωθεί), κρίσιμος είναι ο χρόνος της άσκησης της αγωγής (ΑΠ 588/2020, ΑΠ 782/2019, ΑΠ 1550/2018, ΑΠ 1646/2018).
Για την εξεύρεση όμως της αξίας τους σε χρήμα, κρίσιμος είναι ο χρόνος της παροχής έννομης προστασίας, ήτοι ο χρόνος άσκησης της αγωγής, (ΑΠ 1646/2018, ΑΠ 1316/2017, ΑΠ 492/2017). Η τυχόν ύπαρξη αρχικής περιουσίας ή στοιχείων που την διαφοροποιούν, αποτελεί βάση ένστασης, που προβάλλεται και αποδεικνύεται από τον εναγόμενο.
Ο χρόνος λύσης ή ακύρωσης του γάμου ή της συμπλήρωσης τριετίας από τη συζυγική διάσταση είναι κρίσιμος για την εξεύρεση της εν λόγω τελικής περιουσίας υπό την έννοια του καθορισμού των περιουσιακών στοιχείων που την αποτελούν. Κατά το χρόνο δε γέννησης της αξίωσης απαιτείται να διατηρείται η αύξηση της περιουσίας που έγινε με τη συμβολή του δικαιούχου συζύγου (ΑΠ 1550/2018, ΑΠ 3/2016, ΑΠ 1357/2015).
Από τα ανωτέρω προκύπτει, ότι προϋποθέσεις της αξίωσης συμμετοχής στα αποκτήματα του ενός συζύγου από τον άλλο με βάση το άρθρο 1400 ΑΚ είναι: α) η λύση ή ακύρωση του γάμου ή, κατ` ανάλογη εφαρμογή, η συμπλήρωση τριετούς διάστασης των συζύγων, β) η αύξηση της περιουσίας του ενός των συζύγων κατά τη διάρκεια του γάμου γ) η συμβολή του άλλου συζύγου στην αύξηση αυτή με οποιονδήποτε τρόπο, περιλαμβανομένης και της υπερβαίνουσας το μέτρο της συνεισφοράς του ενάγοντος συζύγου συμβολής του στις τρέχουσες οικογενειακές δαπάνες, με χρηματικές εισφορές ή εισφορές χρήσης ακινήτου για στέγαση της οικογένειας ή με παροχή προσωπικών υπηρεσιών στην αντιμετώπιση των οικογενειακών εν γένει αναγκών, αποτιμωμένων σε χρήμα, όταν και κατά το μέτρο που αυτές δεν επιβάλλονται από την, κατά τα άρθρα 1389 και 1390 ΑΚ, υποχρέωση συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών και δ) η αιτιώδης σχέση της συμβολής αυτής προς την αύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου (ΑΠ 182/2021, ΑΠ 588/2020).
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.
Ως ζητήματα, δε, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάργηση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι, όμως, και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την εκτίμηση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΟλΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 8/2018, ΟλΑΠ 1/1999).
Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "... Οι διάδικοι αφού γνωρίστηκαν, το έτος 2000, σε ηλικία 40 και 27 ετών, αντίστοιχα, επ' ευκαιρία των επαγγελματικών τους ασχολιών, συνήψαν εκτός γάμου ερωτική σχέση από το έτος 2001.
Από την εκτός γάμου συμβίωσή τους από το ίδιο έτος απέκτησαν στις 5-3-2005 ένα τέκνο, τον ανήλικο Ν., το οποίο αναγνωρίστηκε νομότυπα εκουσίως από τον ενάγοντα - εναγόμενο, ακολούθως δε, τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο ... στην ... Ν. Αττικής στις 26-2-2006, κατά τη διάρκεια του οποίου απέκτησαν ένα ακόμη ανήλικο τέκνο, την Μ., η οποία γεννήθηκε στις 14-3-2007.
Ήδη οι διάδικοι από τα τέλη του μηνός Φεβρουαρίου 2010 βρίσκονται συνεχώς σε διάσταση, έχει δε εκδοθεί, κατόπιν σχετικής αγωγής της ενάγουσας - εναγομένης, η 4395/2013 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απαγγέλθηκε η λύση του γάμου τους, η οποία, όμως, όπως εκατέρωθεν συνομολογείται, δεν έχει καταστεί ακόμη αμετάκλητη.
Η ενάγουσα απέκτησε σε ηλικία 27 ετών, από εκ διαθήκης κληρονομική διαδοχή του αποβιώσαντος στις 14-5-2000 πατέρα της Ν. Π., 63.742 μετοχές ονομαστικής αξίας 10.000.000 δραχμών, που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 95,62% του μετοχικού κεφαλαίου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο ..., στην οποία ανήκει το ξενοδοχειακό συγκρότημα ... (ήδη μετονομασθέν ...), το οποίο βρίσκεται στη θέση ...
της περιοχής ... του ν. ..., αποτελείται από 100 δωμάτια, 20 σουίτες, διαμορφωμένους κατάλληλα εξωτερικούς χώρους, πισίνες, εστιατόριο, μπαρ κλπ. ... Κατά το προγενέστερο του έτους 2000 χρόνο η ενάγουσα - εναγομένη είχε πραγματοποιήσει σπουδές αρχικά στην Αθήνα, στο κολλέγιο ... στο γνωστικό αντικείμενο της διοικήσεως επιχειρήσεων, τις οποίες ολοκλήρωσε το έτος 1995 και ακολούθως στο ...
της ομώνυμης πόλης της Μεγάλης Βρετανίας, στη διοίκηση διεθνών επιχειρήσεων, τις οποίες ολοκλήρωσε το έτος 1997, παραλλήλως δε με τις σπουδές της απασχολήθηκε επαγγελματικά με τη διοργάνωση διαφόρων συναυλιών Ελλήνων καλλιτεχνών σε διάφορες πόλεις της Μεγάλης Βρετανίας μέσω της εταιρείας ... την οποία ίδρυσε, ενώ εργάσθηκε και για λίγους μήνες στο γραφείο ταξιδίων του τουριστικού οίκου ...
του Λονδίνου. Δεν διέθετε, όμως, εμπειρία στη διοίκηση της άνω ξενοδοχειακής μονάδας, της οποίας απέκτησε τη διοίκηση ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνουσα σύμβουλος της άνω ανώνυμης εταιρείας. Έτσι από το έτος 2001, ταυτόχρονα με την σύναψη της εκτός γάμου συμβιώσεώς της με τον ενάγοντα - εναγόμενο άρχισε να λαμβάνει σχετικές συμβουλές από αυτόν, που αφορούσαν τη διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχειακού συγκροτήματος, τη βελτίωση των υπηρεσιών του και την κατάρτιση συμβολαίων με τους τουριστικούς οίκους, κυρίως του εξωτερικού, για τη μίσθωση των δωματίων του τελευταίου, δεδομένου ότι ο ενάγων - εναγόμενος, παρά την έλλειψη σχετικών εξειδικευμένων πανεπιστημιακών σπουδών, διέθετε εμπειρία από το χώρο παροχής τουριστικών υπηρεσιών και ιδίως της πρακτορεύσεως αυτών και της καταρτίσεως συμβολαίων μισθώσεως τουριστικών καταλυμάτων, καθόσον δραστηριοποιείτο επαγγελματικά σ' αυτόν, υπό διάφορες ειδικότητες, από το έτος 1980 - παράλληλα με τις μη ολοκληρωθείσες σπουδές του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο - έχοντας εργασθεί αρχικά τόσο στην Ελλάδα, όσο (από το έτος 1982) και σε διάφορους μεγάλους τουριστικούς οργανισμούς της Μεγάλης Βρετανίας, ως στέλεχος αυτών από διάφορες θέσεις, όπως του αντιπροσώπου τους σε διάφορες νήσους της Ελλάδος, του διευθυντή συμβολαίων τους με τις διάφορες ξενοδοχειακές μονάδες, που βρίσκονταν στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες και του διοικητή εξωτερικών υποθέσεων, με αντικείμενο την κατάρτιση συμβολαίων κρατήσεως δωματίων σε διάφορες χώρες, έως το έτος 1996, οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, ιδρύοντας ατομική επιχείρηση στην πόλη της ...
της ομώνυμης νήσου και συγκεκριμένα γραφείο γενικού τουρισμού, μέσω της οποίας παρείχε υπηρεσίες μεταφοράς των τουριστών από το αεροδρόμιο, διοργανώσεως διαφόρων εκδρομών, κρουαζιέρων κλπ. και παράλληλα αντιπροσωπείας του τουριστικού οίκου της Μεγάλης Βρετανίας ..., κατά την κατάρτιση συμβολαίων με τις διάφορες ξενοδοχειακές μονάδες, με τις οποίες συνεργαζόταν ο τελευταίος, τόσο στη ...
όσο και σε άλλους τουριστικούς προορισμούς. Κατά το πρώτο χρονικό διάστημα της εκτός γάμου συμβιώσεως των διαδίκων ο ενάγων - εναγόμενος, διαθέτοντας σχετικές εμπειρικές παραστάσεις από την εικοσαετή ενασχόλησή του με τον τουριστικό τομέα - έστω και από τη θέση στελέχους τουριστικών οίκων που ασχολούνταν κυρίως με την πρακτόρευση τουριστικών υπηρεσιών - παρέσχε συμβουλευτικές κυρίως υπηρεσίες στην ενάγουσα - εναγομένη, που αφορούσαν αφενός την οργάνωση, λειτουργία και διαχείριση της άνω ξενοδοχειακής μονάδας και αφετέρου την κατάρτιση συμβολαίων μισθώσεως των δωματίων της τελευταίας με τους διάφορους οίκους του εξωτερικού.
Δεν αποδείχθηκε, όμως, ότι ο ίδιος ανέλαβε "ουσιαστικά τη διοίκηση", όπως επί λέξει υποστηρίζει με την ένδικη αγωγή του (σελ. 9), της άνω ξενοδοχειακής μονάδας, η οποία, παρά το σχετικά νεαρό της ηλικίας της, ασκείτο από την ενάγουσα - εναγομένη, ούτε ότι τούτο του ζητήθηκε από την τελευταία. Η επικαλούμενη από τον ίδιο αποκομιδή φορτηγών με σκουπίδια από τους χώρους του άνω ξενοδοχείου, η από κοινού με την ενάγουσα - εναγομένη διαμόρφωση του εξωτερικού του χώρου, η παροχή συμβουλών αναφορικά με την αξιολόγηση του προσωπικού και την διαπραγμάτευση κατά την κατάρτιση συμβολαίων εκμισθώσεως των δωματίων του άνω ξενοδοχείου σε διάφορους τουριστικούς οίκους (πράκτορες) κυρίως του εξωτερικού, δεν αρκούν για να χαρακτηρίσουν την εν λόγω συμμετοχή του στις εταιρικές υποθέσεις της άνω ανώνυμης εταιρείας ως ανάληψη ουσιαστικά της διοικήσεως αυτής.
Παρά τους αντίθετους γενικόλογους ισχυρισμούς του ενάγοντος - εναγομένου περί καθοριστικής συμμετοχής του και στην ανακαίνιση της άνω ξενοδοχειακής μονάδας, κατά τα έτη 2003 - 2004, η οποία σημειωτέον πραγματοποιήθηκε με τη λήψη κρατικής επιδοτήσεως κατά ποσοστό 25%, τραπεζικού δανείου κατά ποσοστό 25% και κατά το υπόλοιπο ποσοστό με ίδια κεφάλαια της άνω ανώνυμης εταιρείας, δεν αποδείχθηκε συγκεκριμένη παροχή υπηρεσιών του ενάγοντος - εναγομένου σ' αυτήν.
Το έργο της εν λόγω ανακαινίσεως (83 κλινών) συνολικού κόστους 1.239.883 ευρώ ανέλαβε, μετά από σχετική απόφαση της ενάγουσας - εναγομένης, ως προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας, διευθύνουσας συμβούλου και κατόχου μετοχών, που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 95,62% του μετοχικού κεφαλαίου της και την έγκριση της σχετικής μελέτης, η τεχνική εταιρεία του Χ.
Γ. με την επίβλεψη της αρχιτέκτονος Ι. Σ., χωρίς να αποδειχθεί συγκεκριμένη συμμετοχή του ενάγοντος - εναγομένου στην εν λόγω ανακαίνιση... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων και μέχρι συμπληρώσεως τριετούς διαστάσεως των διαδίκων (τέλη Φεβρουαρίου 2013) - χωρίς να υπάρξει διαφοροποίηση μέχρι το χρόνο της ασκήσεως της 4-3-2014 (αυξ.
αρ. εκθ. καταθ. δικογρ. 778/4-3-2014) αγωγής, ενόψει της χρονικής εγγύτητας των δύο σημείων - η εναγομένη επαύξησε την ακίνητη περιουσία της. Ειδικότερα: Α) Επί οικοπέδου επιφανείας 410,99 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση ... της Κτηματικής περιφέρειας του δήμου ... και ειδικότερα επί της ..., το οποίο αγόρασε δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος ...
συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Όλγας Γεωργαντίδου (και αφού προηγουμένως κατεδαφίστηκε ... το προϋπάρχον επ' αυτού παλαιό διώροφο κτίσμα και εκδόθηκε η ... οικοδομική άδεια ...), ανήγειρε με δικές της αποκλειστικά δαπάνες πολυτελούς κατασκευής και εξοπλισμού διώροφη μονοκατοικία με υπόγειο, συνολικής επιφανείας 390,60 τ.μ., αποτελούμενη από υπόγειο όροφο επιφανείας 145,10 τ.μ., ισόγειο όροφο επιφανείας 130,20 τ.μ.
και πρώτο πάνω από το ισόγειο όροφο επιφανείας 115,30 τ.μ., η κατασκευή της οποίας ολοκληρώθηκε περί το Φεβρουάριο του έτους 2010, οπότε και παραδόθηκε σ' αυτήν. Το κόστος για την ανέγερση της εν λόγω μονοκατοικίας, η οποία διαθέτει, επιπλέον, υπόγειο γκαράζ, περιμετρικό μαντρότοιχο και πισίνα, εξοπλίστηκε δε με πολυτελούς κατασκευής έπιπλα, ηλεκτρικά είδη και συστήματα ήχου και εικόνας, δεν ήταν κατώτερο των 900.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου και του ανωτέρω οικιακού εξοπλισμού αυτής, η εμπορική δε αξίας της κατά το χρόνο ασκήσεως της ένδικης αγωγής του ενάγοντος - εναγομένου, λαμβανομένων υπόψη της θέσεως του εν λόγω ακινήτου, της παλαιότητάς του, της επιφανείας του, της πολυτελούς κατασκευής και εξοπλισμού της, των επικρατουσών στις ανωτέρω περιοχές συνθηκών προσφοράς και ζήτησης για την αγορά παρόμοιων ακινήτων, σε συνδυασμό, όμως, με την περιορισμένη πτώση της τιμής των ακινήτων που παρατηρείται στην κτηματαγορά για ακίνητα, που βρίσκονται στα βόρεια προάστια της Αθήνας, όπως το επίδικο, αλλά και των διδαγμάτων της κοινής πείρας και της λογικής, δεν ήταν κατώτερη του ποσού των 850.000 ευρώ (χωρίς συνυπολογισμό της αξίας του οικοπέδου επί του οποίου αυτή ανεγέρθηκε).
Β) Δυνάμει του με αριθμό τίτλου ... συμβολαίου απέκτησε με αγορά, έναντι τιμήματος 230.000 λιρών Αγγλίας (257.005,09 ευρώ) την κυριότητα ενός διαμερίσματος επιφανείας 90 τ.μ., που βρίσκεται στην πόλη της ... της Μεγάλης Βρετανίας, ..., η εμπορική αξία της οποίας, λαμβανομένων υπόψη του τιμήματος που καταβλήθηκε για την αγορά του, της επιφανείας και της θέσεώς του (ελλείψει άλλων, προσκομιζομένων από τους διαδίκους, συγκριτικών στοιχείων), κατά το χρόνο της ασκήσεως της ένδικης αγωγής δεν ήταν κατώτερη των 300.000 ευρώ.
Αποδείχθηκε ακόμη ότι η εναγομένη εκμισθώνει από της αγοράς του το άνω διαμέρισμα, λαμβάνοντας μισθώματα ύψους 11.217,43 ευρώ ετησίως, όπως και η ίδια συνομολογεί με τις από 11-9-2014 προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και επαναλαμβάνει με τις από 12-1-2017 προτάσεις της ενώπιον και του παρόντος Δικαστηρίου, ποσό που αντιστοιχεί σε 934,78 ευρώ μηνιαίως...
Συνεπώς, κατά το χρονικό διάστημα από 1-5-2009 έως τα τέλη του μηνός Φεβρουαρίου του έτους 2013, χρόνο συμπληρώσεως της τριετούς διαστάσεως των διαδίκων, ήτοι επί 46 μήνες, η ενάγουσα - εναγομένη αποκόμισε από την εκμίσθωση του άνω διαμερίσματος το συνολικό ποσό των 42.999,88 ευρώ ..., το οποίο εξακολουθούσε να σώζεται κατά τον άνω χρόνο, ενόψει και της μη προβολής σχετικού αντιθέτου ισχυρισμού από την τελευταία.
Περαιτέρω, η περιουσία της ενάγουσας - εναγομένης επαυξήθηκε κατά το χρόνο τόσο της συμπληρώσεως της τριετούς διαστάσεως των διαδίκων όσο και κατά το χρόνο της ασκήσεως της ένδικης αγωγής α) κατά το ποσό των 9.000 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην εμπορική αξία κατά το χρόνο ασκήσεως της ένδικης αγωγής, ενός ΙΧΕ αυτοκινήτου, εργοστασίου κατασκευής Citroen τύπου C3 convertible (με αρ.
κυκλ. ...), το οποίο περιήλθε στην κυριότητα της τελευταίας με αγορά το έτος 2010, αντί τιμήματος ύψους 10.000 ευρώ, όπως και η ίδια συνομολογεί τόσο με τις από 11-9-2014 προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου όσο και με τις από 12-1-2017 προτάσεις της ενώπιον και του παρόντος Δικαστηρίου, απορριπτομένου ως αβασίμου της ένδικης αγωγής του ενάγοντος περί συνυπολογισμού στην επαύξηση της περιουσίας της εναγομένης και ενός αυτοκινήτου, εργοστασίου κατασκευής Mercedes τύπου ML..., καθόσον ανταποδείχθηκε ότι τούτο αγοράσθηκε από την άνω ανώνυμη εταιρεία (...), στην οποία και ανήκει κατά κυριότητα και όχι από την ενάγουσα και β) κατά το ποσόν των 543.447 ευρώ, που αντιστοιχεί στην ονομαστική αξία 16.232 μετοχών της άνω ανώνυμης εταιρείας, τις οποίες η ενάγουσα απέκτησε μεταξύ του χρόνου τελέσεως του γάμου των διαδίκων και έως τη συμπλήρωση τριών ετών από τη διάσπαση της έγγαμης συμβιώσεως των τελευταίων.
Αποδείχθηκε ακόμη ότι η εναγομένη έλαβε α) με τις ιδιότητες της προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και της διευθύνουσας συμβούλου και της γενικής διευθύντριας της άνω ανώνυμης εταιρείας, μεταξύ των ετών 2006 έως και 2009 ως αμοιβές για τις υπηρεσίες της από την τελευταία τα ποσά των 200.000 ευρώ κατά το έτος 2006, 241.448,69 ευρώ κατά το έτος 2007, 261.569,42 ευρώ κατά το έτος 2008, 310.584,64 ευρώ κατά το έτος 2009 και συνολικά το ποσό του 1.013.602,70 ευρώ και β) ως μερίσματα με την ιδιότητα της κατόχου μετοχών, που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 95,62% του μετοχικού κεφαλαίου της ανώνυμης εταιρείας, κατά το έτος 2006 το ποσόν των 128.552 ευρώ, το έτος 2007 το ποσόν των 94.370,04 ευρώ, το έτος 2008 το ποσόν των 200.713,73 ευρώ, το έτος 2010 το ποσόν των 168.701 ευρώ, το έτος 2011 το ποσόν των 40.670 ευρώ, το έτος 2012 το ποσόν των 218.196,66 ευρώ και συνολικά το ποσό του 1.049.140,73 ευρώ.
Ήτοι συνολικά από αμοιβές και μερίσματα η εναγομένη έλαβε μέχρι τη συμπλήρωση τριετίας από τη διάσταση των διαδίκων το συνολικό ποσό των 2.062.743,43 ευρώ. Δεν αποδείχθηκε, όμως, ότι το πιο πάνω ποσό σωζόταν στο σύνολό του κατά το άνω κρίσιμο χρόνο της συμπληρώσεως τριετίας από τη διάσταση των διαδίκων, ούτε κατά το χρόνο της ασκήσεως της ένδικης αγωγής του ενάγοντος.
Ο αντίθετος ισχυρισμός του ενάγοντος δεν επιβεβαιώνεται, εκτός από την δική του χωρίς όρκο κατάθεση, από κανένα προσκομιζόμενο νομίμως από αυτόν αποδεικτικό μέσο. Αντίθετα ανταποδείχθηκε ότι τμήμα του πιο πάνω ποσού, όχι κατώτερο των 1.062.743,43 ευρώ, διατέθηκε από την ενάγουσα για την ανέγερση της ως άνω μονοκατοικίας της στην ...
και την αγορά του προαναφερθέντος διαμερίσματος στην Οξφόρδη της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ τμήμα αυτού ανερχόμενο στο ποσό των 450.000 ευρώ διατέθηκε από την ίδια για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της άνω ανώνυμης εταιρείας, με συνέπεια η περιουσία της εναγομένης να επαυξηθεί από τις άνω αιτίες κατά το ποσόν των 550.000 ευρώ {2.062.743,43 - (1.062.743,43 + 450.000)}.
Συνεπώς, η περιουσία της τελευταίας επαυξήθηκε κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της τελέσεως του γάμου των διαδίκων και της συμπληρώσεως τριετίας από τη διάστασή τους, αλλά και της ασκήσεως της ένδικης αγωγής του ενάγοντος, κατά το ποσόν των 2.295.446,88 ευρώ... Αποδείχθηκε, όμως, ότι ο ενάγων δεν συνέβαλε στην εν λόγω επαύξηση.
Ειδικότερα, όπως προεκτέθηκε, η λήψη κρίσιμων αποφάσεων, η επίβλεψη της εκτελέσεώς τους, η εποπτεία της λειτουργίας των διαφόρων τμημάτων του άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος και εν γένει η διοίκηση και εκπροσώπηση της άνω ανώνυμης εταιρείας ασκείτο τόσο πριν όσο και μετά την τέλεση του γάμου των διαδίκων αποκλειστικά από την εναγομένη.
Στα πλαίσια αυτά σχεδιάστηκαν, εγκρίθηκαν και εκτελέστηκαν και οι ανακαινίσεις του άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος κατά τα έτη 2003 και 2008. Ειδικότερα, η πρώτη από αυτές αποφασίστηκε το καλοκαίρι του έτους 2001, σχεδιάστηκε από την παλαιά φίλη της ενάγουσας, αρχιτέκτονα μηχανικό, Ι. Σ., η οποία επέβλεπε μαζί με την εναγομένη και την υλοποίησή του και εκτελέστηκε από τον προαναφερθέντα εργολάβο Χ.
Γ., ιδιοκτήτη τεχνικής και αναπτυξιακής εταιρείας, σε συνεργασία με τον οποίο συντάχθηκε ο σχετικός φάκελος για την ένταξη στον αναπτυξιακό νόμο 2601/1998, προκειμένου να επιδοτηθεί η επιχείρηση - όπως και πράγματι - κατά τα προεκτεθέντα, συνέβη. Η δεύτερη (και μικρότερη σε έκταση, από αυτές, αφού αφορούσε 21 δωμάτια του ξενοδοχείου) αποφασίσθηκε από την άνω ανώνυμη εταιρεία το έτος 2007 και εκτελέστηκε το επόμενο έτος, αφού προηγουμένως εγκρίθηκε η υπαγωγή του σχετικού φακέλου στο ν. 3299/2004 για τη λήψη της ανάλογης επιδοτήσεως, με τους ίδιους εργολήπτη και αρχιτέκτονα.
Δεν αποδείχθηκε διοικητική ή διαχειριστική ανάμιξη στις εν λόγω ανακαινίσεις - εκσυγχρονισμούς του άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος του ενάγοντος. Την εποπτεία της εκτελέσεώς τους, την έγκριση των σχεδίων και την τελική επιλογή των χρησιμοποιηθέντων υλικών είχε η εναγομένη, όπως με σαφήνεια βεβαιώνει ενόρκως η άνω αρχιτέκτων μηχανικός, χωρίς η σχετική κατάθεσή της να αναιρείται από κάποιο άλλο πειστικότερο αποδεικτικό μέσο.
Δεν αποδείχθηκε, επίσης, η επικαλούμενη από τον ενάγοντα άσκηση ουσιαστικά διοικήσεως του άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος ούτε μετά την τέλεση του γάμου των διαδίκων. Τούτο προκύπτει από την κατηγορηματική ως προς το σημείο αυτό κατάθεση του εξετασθέντος με την επιμέλεια της εναγομένης μάρτυρα Ε. Χ., διευθυντή του άνω ξενοδοχείου κατά τα έτη 1994 έως 1998 και ακολούθως από το έτος 2007 έως σήμερα, ο οποίος βεβαίωσε ότι αν ο ενάγων αναλάμβανε τη διοίκησή του "δεν θα χρειαζόμουν εγώ", καταθέτοντας επιπλέον ότι τα καθήκοντα του τελευταίου αφορούσαν αποκλειστικά τη διαπραγμάτευση και την υπογραφή συμβολαίων με διάφορους τουριστικούς οργανισμούς, χωρίς να αναμειγνύεται σε διαχειριστικές πράξεις της ανώνυμης εταιρείας, ότι ο ίδιος (ο άνω μάρτυρας) λογοδοτούσε αποκλειστικά στην εναγομένη και ποτέ στον ενάγοντα, ότι ο τελευταίος ουδέποτε έδινε εντολές στο προσωπικό ή ασχολείτο με ζητήματα προσλήψεως ή απολύσεως αυτού και ότι κατά τις τουριστικές περιόδους, κατά τις εργάσιμες πρωινές ώρες και έως το μεσημέρι ο ενάγων απασχολείτο στην ατομική τουριστική επιχείρησή του, που βρισκόταν στην πόλη της ....
Στον ενάγοντα, ο οποίος εξακολουθούσε να λειτουργεί κατά το επίδικο χρονικό διάστημα τη δική του ατομική τουριστική επιχείρηση, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα και παράλληλες δραστηριότητες, όπως κατωτέρω εκτίθεται, ανατέθηκε από την εναγομένη, μέσω της ανώνυμης εταιρείας που διοικούσε, η διαπραγμάτευση και υπογραφή για λογαριασμό της άνω ανώνυμης εταιρείας των συμβολαίων κρατήσεως - μισθώσεως δωματίων του άνω ξενοδοχείου που καταρτίζονταν κάθε έτος με τους διάφορους τουριστικούς οίκους (κυρίως) του εξωτερικού, για τις εν λόγω, όμως, υπηρεσίες του ο τελευταίος ελάμβανε αμοιβή, ανερχομένη ετησίως στο ποσόν των 7.080 ευρώ κατά το έτος 2004 και 7.140 ευρώ για τα έτη 2004, 2005, 2006, 2007 και 2008 (συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ).
Τούτο προκύπτει κυρίως από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες απ'10-12-2004, 21-10-2005, 31-10-2006, 25-10-2007 και 19-12-2008 αποδείξεις παροχής υπηρεσιών για "διαπραγματεύσεις και υπογραφή συμβολαίων με τουριστικά γραφεία και εταιρείες τουρισμού του εξωτερικού", όπως επί λέξει αναγράφεται σ' αυτές, τις οποίες εξέδωσε ο ίδιος προς την ανώνυμη εταιρεία, για τα έτη 2004, 2005, 2006, 2007 και 2008, αλλά και από τις ένορκες βεβαιώσεις των Α.
Φ., υπεύθυνης του λογιστηρίου της άνω ανώνυμης εταιρείας, η οποία επιβεβαιώνει ότι για τις άνω υπηρεσίες του ο ενάγων "αμειβόταν με το ποσόν των 6.000 ευρώ επί πλέον ΦΠΑ και έκοβε το αντίστοιχο παραστατικό", Μ. Π. Γ., υπαλλήλου - υπεύθυνης κρατήσεων των άνω ξενοδοχειακού συγκροτήματος, η οποία βεβαιώνει ενόρκως ότι αναφορικά με τον εν λόγω τομέα της επιχειρηματικής δραστηριότητας της άνω ανώνυμης εταιρείας, ο ενάγων ενεργούσε ως εξωτερικός συνεργάτης της, καταθέτοντας επί λέξει ότι για την εν λόγω εργασία του "από ότι είχα ενημερωθεί, πληρωνόταν κανονικά" και του εξετασθέντος στο ακροατήριο μάρτυρα, Ε.
Χ., ..., ο οποίος κατέθεσε, επίσης, ότι ο ενάγων αμειβόταν για τις ως άνω υπηρεσίες του, που συνίσταντο αποκλειστικά στη διαπραγμάτευση και την υπογραφή συμβολαίων με τουριστικούς οργανισμούς του εξωτερικού. Η συμμετοχή του ενάγοντος στο διοικητικό συμβούλιο της άνω ανώνυμης εταιρείας ως μέλους από το έτος 2002 και αργότερα ως αντιπροέδρου αυτού, έως το έτος 2010, δεν αναιρεί όσα προεκτέθηκαν ότι αποδείχθηκαν, διότι ήταν τυπική, καθόσον, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της συνθέσεως του τελευταίου κατά τα έτη 2000 - 2010, η εναγομένη επέλεγε διαχρονικά, τα πρόσωπα που αποτελούσαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας που διοικούσε να ανήκουν είτε στο συγγενικό περιβάλλον της είτε να ανήκουν σε έμπιστά της πρόσωπα από το προσωπικό που απασχολείτο στο άνω ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Ο προβαλλόμενος από τον ενάγοντα με την από 18-9-2014 προσθήκη - αντίκρουση των ισχυρισμών της εναγομένης, ισχυρισμός (επιχείρημα) ότι "ο μοναδικός λόγος για τον οποίο το λογιστήριο της ΑΞΤΕΕ εξέδιδε τιμολόγιο για το ποσό αυτό ήταν προκειμένου να δικαιολογήσω κάποια εισοδήματα στην ατομική μου επιχείρηση, καθώς την είχα πλήρως παραμελήσει εξαιτίας της αποκλειστικής ενασχόλησής μου με το ... 365 ημέρες το χρόνο" δεν αποδεικνύεται από κάποιο αποδεικτικό μέσο, ούτε ο ενάγων επικαλείται τοιούτο.
Επιπλέον, ο ενάγων δεν επεξηγεί το λόγο για τον οποίο επιδίωξε να εμφανίζει έναντι - προφανώς - της αρμόδιας φορολογικής αρχής εικονικά εισοδήματα ..., ούτε, άλλωστε, δικαιολογεί γιατί απαιτείτο η εμφάνιση και αυτών των εισοδημάτων από την ανώνυμη εταιρεία, όταν στο εκκαθαριστικό σημείωμα φόρου εισοδήματος του οικονομικού έτους 2006 (χρήση 2005), αλλά και στις κοινές φορολογικές δηλώσεις των διαδίκων για τα οικονομικά έτη 2007 (χρήση 2006), 2008 (χρήση 2007), 2009 (χρήση 2008) και 2010 (χρήση 2009) εμφανίζει ακαθάριστα έσοδα από την ατομική του επιχείρηση (γραφείο γενικού τουρισμού) ύψους 217.915,58, 124.133,80, 165.207,01, 134.460,88 και 104.384,23 ευρώ, αντίστοιχα και τα εισοδήματά του από τη λειτουργία του τουριστικού του γραφείου, την αντιπροσώπευση, έως το έτος 2008, κατά την κατάρτιση συμβολαίων για λογαριασμό του τουριστικού οργανισμού ...
με το σύνολο των ξενοδοχείων στην Ελλάδα και τις αμοιβές που ελάμβανε από ξενοδοχεία, με τα οποία συνεργαζόταν ως σύμβουλος για την αποδοτικότερη λειτουργία τους, την αύξηση των εργασιών τους μέσω του εντοπισμού και προσεγγίσεως αλλοδαπών τουριστικών οργανισμών και των πωλήσεών τους, όπως τα ξενοδοχεία ..., που βρίσκεται στη νήσο Λήμνο και ...
στη ..., ανέρχονταν στο ποσό των 3.750 ευρώ μηνιαίως, όπως δέχθηκε το Δικαστήριο τούτο για τα έτη 2009 και 2010 (στα πλαίσια δίκης με αντικείμενο τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων) με την 6530/2013 απόφασή του και σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς (βλ. σελ. 18 των από 11-1-2017 προτάσεών του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου) στο ποσόν των 30.000 ευρώ ετησίως κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 2006 - 2010.
Επομένως, για την διαπραγμάτευση και υπογραφή για λογαριασμό της άνω ανώνυμης εταιρείας, με την επικαλούμενη από τον ίδιο ιδιότητα του "συμβούλου διοικήσεως και διευθυντού συμβολαίων και πωλήσεων" των εκτιθεμένων στην ένδικη αγωγή του ενάγοντος 10 συμβολαίων μισθώσεως για το έτος 2006, 16 συμβολαίων για το έτος 2007, 12 συμβολαίων για το έτος 2008, 13 συμβολαίων για το έτος 2009 και 17 συμβολαίων για το έτος 2010 (που διαπραγματεύθηκε το προηγούμενο αντίστοιχο έτος) με τους διάφορους τουριστικούς οργανισμούς του εξωτερικού, ο τελευταίος έλαβε αντίστοιχες αμοιβές, με συνέπεια να μην μπορεί να γίνει λόγος για τη συμβολή του στα αποκτήματα της εναγομένης μέσω της προσφοράς αυτού προς την άνω ανώνυμη εταιρεία, στην οποία η τελευταία είναι βασική μέτοχος.
Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η συμβολή του ενάγοντος στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβιώσεως των διαδίκων με τις προσωπικές του υπηρεσίες για τη συντήρηση και λειτουργία του συζυγικού οίκου, αλλά και την ανατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, παρασχέθηκε στα πλαίσια που επιβάλλονται από την κατά τα άρθρα 1389 και 1390 ΑΚ υποχρέωση συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των ανωτέρω αναγκών και δεν ξεπέρασε το μέτρο των δυνάμεών του.
Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι η συνεισφορά αυτού στην ανατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και στη διαχείριση των οικονομικών της οικογένειάς τους δεν υπερέβαινε το επιβαλλόμενο εκ των άνω διατάξεων μέτρο, ενόψει του ότι, α) με την ανατροφή των τελευταίων ασχολείτο κατά κύριο λόγο η εναγομένη έχοντας προσλάβει για το σκοπό αυτό και μόνιμη οικιακή βοηθό, β) κατά τη διάρκεια της διαμονής των διαδίκων στο άνω ξενοδοχειακό συγκρότημα (από το μήνα Απρίλιο έως και το μήνα Οκτώβριο κάθε έτους) η εναγομένη απασχολούσε για τη φροντίδα και φύλαξη των τελευταίων "επί πλέον άτομο εργαζόμενο στο ξενοδοχείο", όπως ο ενάγων εκθέτει στις 11-1-2017 προτάσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, με συνέπεια να μην απαιτείται απασχόληση του ενάγοντος μεγαλύτερη από το επιβαλλόμενο μέτρο με την ανατροφή των άνω τέκνων του, την οποία, άλλωστε, ο τελευταίος, ενόψει και των ως άνω επαγγελματικών δραστηριοτήτων του, δεν ήταν σε θέση να προσφέρει, γ) ο ίδιος επικαλείται ισόποση συμμετοχή στην αντιμετώπιση των οικογενειακών βαρών και δ) η δυνατότητα απασχολήσεως της εναγομένης με την ανέγερση της άνω μονοκατοικίας της στην ..., την οποία ο ενάγων επικαλείται ως απότοκο της δημιουργίας κλίματος ασφαλείας στην οικογένεια που οφείλονταν στον ίδιο - η οποία, άλλωστε, είχε ανατεθεί σε κατασκευαστική εταιρεία ...
και την αρχιτέκτονα Ι. Σ., δεν συνδεόταν αιτιωδώς με την επικαλούμενη από αυτόν δημιουργία κλίματος ασφαλείας στην οικογένειά της.
Συνεπώς, ο ισχυρισμός της εναγομένης περί μηδενικής συμβολής του ενάγοντος στην επαύξηση της περιουσία της κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, ο οποίος ενεργεί δικονομικά ως ένσταση κατά του εξεταζομένου τεκμαρτού υπολογισμού της συμβολής του ενάγοντος στην τελευταία, πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος...".
Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού όπως προκύπτει από το ως άνω περιεχόμενό της, διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της μηδενικής συμβολής του αναιρεσείοντος στην επαύξηση της περιουσίας, την οποία η αναιρεσίβλητη απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου τους και μέχρι τη συμπλήρωση τριετούς διάστασης των διαδίκων (τέλη Φεβρουαρίου 2013).
Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει ότι στην ανερχόμενη στο ποσό των 2.295.446,88 ευρώ επαύξηση της περιουσίας της αναιρεσίβλητης, που επήλθε κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμβολή του αναιρεσείοντος, (α) ούτε με την μορφή ανάληψης της διοίκησης και διαχείρισης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος ..., που ανήκει στην ανώνυμη εταιρεία ..., στην οποία η αναιρεσίβλητη κατέχει μετοχές που αντιστοιχούν σε ποσοστό 95,62% του μετοχικού κεφαλαίου της, (β) ούτε με την παροχή συμβουλών και υπηρεσιών για την ανακαίνιση του ξενοδοχείου κατά τα έτη 2003 - 2004, καθόσον, όπως δέχθηκε, η λήψη των κρίσιμων αποφάσεων, η επίβλεψη της εκτέλεσής τους, η εποπτεία της λειτουργίας των διαφόρων τμημάτων του ξενοδοχείου και η εν γένει διοίκηση και εκπροσώπηση της ανώνυμης εταιρείας ασκείτο καθ' όλο το επίδικο χρονικό διάστημα αποκλειστικά από την αναιρεσίβλητη, και στο πλαίσιο αυτών σχεδιάστηκαν, εγκρίθηκαν και εκτελέστηκαν οι ανακαινίσεις του ξενοδοχειακού συγκροτήματος κατά τα έτη 2003 και 2008, χωρίς την ανάμειξη τις εν λόγω ανακαινίσεις του ενάγοντος, (γ) ούτε με τη συνεισφορά των προσωπικών του υπηρεσιών στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών και την ανατροφή των ανήλικων τέκνων τους, καθόσον, όπως δέχθηκε το Εφετείο, η συνεισφορά του αυτή δεν υπερέβη το μέτρο που επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 1389 και 1390 ΑΚ, αφού με την ανατροφή των τέκνων ασχολείτο κυρίως η αναιρεσίβλητη συνεπικουρούμενη από μόνιμη οικιακή βοηθό που είχε προσλάβει, αλλά και με τη βοήθεια εργαζομένων στο άνω ξενοδοχείο, όπου διέμενε η οικογένεια κάθε χρόνο κατά τους μήνες από Απρίλιο μέχρι Οκτώβριο.
Οι παραπάνω αιτιολογίες επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 1400 ΑΚ, την οποία (η προσβαλλόμενη απόφαση) δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες, ενώ για την πληρότητα της αιτιολογίας (αναφορικά με το ανωτέρω ουσιώδες ζήτημα) δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων, πέραν των όσων διέλαβε, αιτιολογιών.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο ότι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών, με την αιτίαση ότι δεν αναφέρει: (α) την αιτία, για την οποία αυτός από απλό μέλος του Δ.Σ της ανώνυμης εταιρείας της αναιρεσίβλητης το έτος 2002 αργότερα έγινε αντιπρόεδρος του ΔΣ αυτής, (β) αν οι συμβουλές του προς την αναιρεσίβλητη συνέβαλαν ή όχι στην επαύξηση της περιουσίας της, (γ) αν η διοίκηση της ξενοδοχειακής μονάδας γινόταν ή όχι σύμφωνα με τις συμβουλές του προς αυτήν και (δ) αν ως Αντιπρόεδρος του ΔΣ της άνω εταιρείας λάμβανε ή όχι αμοιβή, είναι αβάσιμος.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω και, αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό αίτημά της, που υποβλήθηκε με τις προτάσεις που κατέθεσε (άρθρα 106, 176, 183, 189 παρ. 1, 192 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 24-12-2019 αίτηση (ΓΑΚ 12350/2019, ΕΑΚ 1223/2019, Αριθ. Δικ. 300/2020) για αναίρεση της με αριθμό 113/2018 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2022.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2022.
Η ΠΡΟΕΔΡEYΟYΣA Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ