1963/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1963 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1963 /2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρίας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρίστο Φίλιο.

Της αναιρεσίβλητης: Ναυτικής εταιρείας με την επωνυμία "...), η οποία εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παυλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-6-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1511/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 518/2016 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-1-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επί της από 16-1-2017 αίτησης για αναίρεση της 518/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Από τις διατάξεις των άρθρων 107επ.ΚΙΝΔ,σαφώς προκύπτει, ότι στη σύμβαση ναύλωσης, με την οποία αναλαμβάνεται ειδικότερα η υποχρέωση μεταφοράς πραγμάτων με πλοίο, η οποία είναι μία άτυπη αμφοτεροβαρής σύμβαση, συμβαλλόμενα μέρη, εφόσον δεν ορίζεται κάτι άλλο από το νόμο ή τη σύμβαση ή τη φύση της, είναι ο εκναυλωτής και ο ναυλωτής.

Εκναυλωτής είναι αυτός που αναλαμβάνει στο δικό του όνομα τη διεξαγωγή της θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων με πλοίο, το οποίο και διαθέτει για ναυτιλιακό σκοπό, ενώ ναυλωτής είναι ο αποστολέας των πραγμάτων και κυριότερη υποχρέωσή του είναι η καταβολή του συμφωνηθέντος ναύλου. Η εν λόγω σύμβαση αποδεικνύεται και με την εκδιδόμενη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 168-173ΚΙΝΔ,φορτωτική ,η οποία επιτελεί την ίδια λειτουργία με το ναυλοσύμφωνο και αποδεικνύει και την παραλαβή και φόρτωση των πραγμάτων(ΑΠ294/1993).Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 149 του ΚΙΝΔ, σύμφωνα με την οποία,"....εν αμφιβολία ο ναύλος είναι καταβλητέος μετά την φόρτωσιν..", σε συνδυασμό με αυτή του άρθρου 150 του ίδιου Κώδικα, κατά την οποία "Επί ναυλώσεως κατά χρόνον ο ναύλος υπολογίζεται, εφ’ όσον δεν συνεφωνήθη άλλως, από της ημέρας της ενάρξεως της φορτώσεως μέχρι της ημέρας καθ’ ην συνεπληρώθη η εις τον τόπον του προορισμού εκφόρτωσις", σαφώς προκύπτουν τα εξής:

Όταν δεν πρόκειται για χρονοναύλωση, κατά την οποία ο κύριος του πλοίου -εκναυλωτής θέτει στη διάθεση του ναυλωτή έναντι ανταλλάγματος και για ορισμένο χρόνο πλοίο εξοπλισμένο μαζί με τις υπηρεσίες του πλοιάρχου ή του πληρώματος διατηρώντας ο ίδιος (χρονοεκναυλωτής) την τεχνική (ναυτική) διαχείριση του πλοίου παρέχοντας δε σ’ εκείνον (χρονοναυλωτή) ιη δυνατότητα να χρησιμοποιεί, επί ένα χρονικό διάστημα, το πλοίο και τις υπηρεσίες του πλοιάρχου και του πληρώματος προς μεταφορά, ο χρόνος καταβολής του ναύλου είναι καταρχάς θέμα συμφωνίας των μερών.

Αν δεν υπάρχει συμφωνία, ο ναύλος προκαταβάλλεται (πρβλ Ολ ΑΠ 68/1990).Συγκεκριμένα, καταβάλλεται μετά τη φόρτωση. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559αριθμ.1ΚΠολΔ,αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή(ΟλΑΠ11/2017).Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παραβίαση(ΑΠ24/2015).Τέλος, κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559ΚΠολΔ,η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά ,στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή η μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης(αρθρ.561παρ.2ΚΠολΔ,δέχθηκε ,κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος ,τα ακόλουθα:" Η ενάγουσα(ήδη αναιρεσίβλητη) είναι πλοιοκτήτρια του υπό ελληνική σημαία δεξαμενόπλοιου "...", νηολογίου Πειραιώς, με αριθμό ...

και .... Το πλοίο αυτό εκναυλώνει η ενάγουσα σε διάφορες εταιρείες πετρελαιοειδών για τη μεταφορά καυσίμων από το λιμάνι φορτώσεως σε άλλο λιμάνι. Η εναγομένη(ήδη αναιρεσείουσα) είναι εταιρεία με αντικείμενο την εμπορία πετρελαιοειδών, καυσίμων και λιπαντικών και διαθέτει στο λιμάνι της Καλαμάτας εγκαταστάσεις αποθηκεύσεως πετρελαιοειδών.

Από το μήνα Οκτώβριο του έτους 2006 και έως τον Αύγουστο του έτους 2012, μετά από σχετικές συμφωνίες με την εναγομένη, η ενάγουσα μετέφερε με το ανωτέρω πλοίο προς τις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις της εναγομένης στην Καλαμάτα, διάφορες ποσότητες πετρελαιοειδών που φορτώνονταν στα δυιλιστήρια της εταιρείας ... (Ελληνικά Πετρέλαια), στον ...

και την Ελευσίνα, εκδίδονταν δε για κάθε μεταφορά οι αντίστοιχες φορτωτικές. Ο ναύλος για κάθε μεταφορά είχε συμφωνηθεί στο ποσό των 7,50 ευρώ ανά κυβικό μέτρο μεταφερόμενου προϊόντος έως το έτος 2011 που η ενάγουσα ζήτησε αναπροσαρμογή του ναύλου στο ποσό των 9,50 ευρώ ανά κυβικό μέτρο και τελικά έγινε αναπροσαρμογή στο ποσό των 8,50 ευρώ ανά κυβικό μέτρο.

Τις μεταφερόμενες ποσότητες καυσίμων η εναγομένη προμηθευόταν από την εταιρεία ..., με την οποία, το έτος 2004, είχε συνάψει μια σύμβαση προμήθειας πετρελαιοειδών προϊόντων και μία σύμβαση αποθηκεύσεως πετρελαιοειδών προϊόντων στις εγκαταστάσεις της εναγομένης (αγοράστριας) στην Καλαμάτα, στο όνομα και για λογαριασμό της πωλήτριας (...), με τη συμφωνία, μεταξύ των άλλων, ότι η φόρτωση των πετρελαιοειδών θα γινόταν στις εγκαταστάσεις της πωλήτριας (δηλαδή στα δυιλιστήρια ...

ή Ελευσίνας) σε δεξαμενόπλοια που θα ναύλωνε η αγοράστρια, ότι σε αυτά η αγοράστρια είχε δικαίωμα να κάνει και συμφορτώσεις με δικά της προϊόντα και ότι ο ναύλος για τη μεταφορά θα βάρυνε αποκλειστικά την αγοράστρια. Πράγματι, η τελευταία, για τη μεταφορά των εν λόγω προϊόντων με το ανωτέρω πλοίο της ενάγουσας, κατέβαλε σε αυτή.

καθ’ όλο το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα της συνεργασίας τους, κάθε φορά εξ ολοκλήρου τον αναγραφόμενο στις φορτωτικές ναύλο και η ενάγουσα εξέδιδε της αντίστοιχες αποδείξεις είσπραξης ..., χωρίς ποτέ να προβάλει τον ισχυρισμό ότι με την πληρωμή του ναύλου (ή τμήματος αυτού) βαρυνόταν η εταιρεία ....

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι στα πλαίσια της ανωτέρω συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων φορτώθηκαν στο εν λόγω πλοίο, στις 2-6-2012, στον ..., 1.399,34 κυβικά μέτρα αμόλυβδης βενζίνης και 1.349, 32 κυβικά μέτρα πετρελαίου κινήσεως αντί συνολικού ναύλου, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 23%, ποσού 28.737,24 ευρώ και εκδόθηκε η υπ’ αριθ. ...-6-2012 φορτωτική.

Κατά τη φόρτωση του πλοίου συνετάγη πρωτόκολλο σφράγισης δεξαμενών και βανών του πλοίου (το οποίο κατά προφανή παραδρομή φέρει ημερομηνία 2-5-2016), που υπογράφεται από τον τελωνειακό Π. Λ. και τον πλοίαρχο Α. Μ. και στο οποίο αναγράφονται ως φορτωθείσες ποσότητες κατά είδος καυσίμου οι ανωτέρω αναφερόμενες.

Στα σχετικά συνοδευτικά έγγραφα (ΣΔΕ) του τελωνείου ... με αριθμούς .../1-6-12 και .../1-6-12 αναγράφεται μεταφερόμενη ποσότητα αμόλυβης βενζίνης (1.300.000 λίτρα για λογαριασμό ... + 99.340 λίτρα για λογαριασμό εναγομένης=) 1.399.340 λίτρα που ισούνται με 1.399,34 κυβικά μέτρα και σε αυτά (ΣΔΕ) με αριθμούς .../1-6-12 και .../12 αναφέρονται ως φορτωθείσες ποσότητες πετρελαίου (1.249.320 λίτρα + 100.000 λίτρα=) 1.349.320 λίτρα που ισούνται με 1.349, 320 κυβικά μέτρα, δηλαδή όσα και τα αναγραφόμενα στην ως άνω ένδικη φορτωτική" Το φορτίο μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα και μετά την εκφόρτωσή του από το πλοίο στις δεξαμενές της εναγόμενης, αφού πρώτα συνετάγη από την αρμόδια τελωνειακή αρχή πρωτόκολλο σφραγίσεως και καταμετρήσεως των δεξαμενών αυτής (εναγομένης), έγινε καταμέτρηση ώστε να καθορισθεί η παραληφθείσα ποσότητα καυσίμων.

Έτσι μετά την παραλαβή της αμόλυβδης βενζίνης που αναφέρεται τόσο στην ένδικη φορτωτική με αριθμό ...-6-2012 όσο και στα ΣΔΕ αυτής, η ποσότητά της καταμετρήθηκε σε 1.388.458 λίτρα (που ισούνται με 1.388,458 κυβικά μέτρα), δηλαδή υπολείπονταν από τη φορτωθείσα ποσότητα που ήταν 1.399.340 λίτρα κατά 10.882 λίτρα που αντιστοιχούν σε 10,882 κυβικά μέτρα.

Το δε πετρέλαιο κίνησης καταμετρήθηκε με τον ίδιο τρόπο και βρέθηκε μετά την εκφόρτωσή λιγότερο κατά 8.746 λίτρα που αντιστοιχούν σε 8,746 κυβικά μέτρα... Στις 14-7- 2012 φορτώθηκαν στο ανωτέρω πλοίο, στην Ελευσίνα, για να μεταφερθούν στην Καλαμάτα, 1.996,243 κυβικά μέτρα αμόλυβδης βενζίνης και 695,139 κυβικά μέτρα πετρελαίου κινήσεως αντί συνολικού ναύλου, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 23%, ποσού 28.138,40 ευρώ και εκδόθηκε η υπ’ αριθ. ...7-2012 φορτωτική.

Πριν τη φόρτωση του πλοίου στην … συνετάγη το από 14-7-2012 πρωτοκόλλο σφράγισης δεξαμενών και βανών και οι φορτωθείσες ποσότητες καυσίμων ανεγράφησαν σε αυτό όπως στην ανωτέρω φορτωτική, υπεγράφη δε τούτο από τον υπάλληλο του τελωνείου Μ. Κ. και τον προαναφερόμενο πλοίαρχο. Στα ΣΔΕ του τελωνείου Ελευσίνας που αφορούν το εν λόγω φορτίο με αριθμούς αναφοράς .../12 αναφέρεται συνολική ποσότητα αμόλυβδης βενζίνης (1.898.008 +98.235=) 1.996.243 λίτρα που αντιστοιχούν σε 1.996,243 κυβικά μέτρα και σε αυτά με αριθμούς αναφοράς .../12 αναφέρεται συνολική ποσότητα πετρελαίου (597.402 + 97.737 =) 695.139 λίτρα που αντιστοιχούν σε 695, 139 κυβικά μέτρα, δηλαδή όσα και τα αναγραφόμενα στην ένδικη με αριθμό ...7-2012 φορτωτική.

Μετά την εκφόρτωση του πλοίου στην Καλαμάτα ακολουθήθηκε η προαναφερόμενη διαδικασία καταμέτρησης και η μεν αμόλυβδη βενζίνη βρέθηκε λιγότερη κατά 20.630 λίτρα που ισούνται με 20,63 κυβικά μέτρα, το δε πετρέλαιο κατά 4.584 λίτρα που ισoύvται με 4.584 κυβικά μέτρα... Τέλος, στις 6-8- 2012, φορτώθηκαν στον ... προς μεταφορά στην Καλαμάτα 1.366,46 κυβικά μέτρα αμόλυβδης βενζίνης και 1.399,13 κυβικά μέτρα πετρελαίου κινήσεως αντί συνολικού ναύλου, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 23%, ποσού 28.286,95 ευρώ και εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 349/6-8- 2012 φορτωτική.

Πριν τη φόρτωση του πλοίου στον ... συνετάγη το από 6-8-2012 πρωτόκολλο σφράγισης δεξαμενών και βανών και οι φορτωθείσες ποσότητες καυσίμων ανεγράφησαν σε αυτό όπως στην ανωτέρω φορτωτική. Ομοίως, οι ίδιες ποσότητες αναγράφονται και στα ΣΔΕ του τελωνείου ... με αριθμούς αναφοράς ...3-8- 2012 και ...3-8-2012 αναφορικά με την αμόλυβδη βενζίνη που μεταφέρθηκε δυνάμει της ανωτέρω φορτωτικής (1.266.460 λίτρα για λογαριασμό της ...

και 100.000 λίτρα για λογαριασμό της εναγομένης, που το άθροισμά τους είναι 1.366, 460 λίτρα, δηλαδή 1.366, 46 κυβικά μέτρα, όσα αναγράφονται και στη φορτωτική). Αναφορικά με την ποσότητα πετρελαίου κινήσεως που μεταφέρθηκε δυνάμει της ανωτέρω φορτωτικής, στα αντίστοιχα ΣΔΕ με αριθμούς αναφοράς .../3-8-2012 .../3-8-2012 αναγράφονται οι ίδιες με τη φορτωτική ποσότητες και δη 1.239.130 λίτρα για λογαριασμό της ...

και 100.000 λίτρα για λογαριασμό της εναγομένης, που αθροιζόμενα δίνουν 1.339.000 λίτρα δηλαδή 1.339 κυβικά μέτρα. Μετά την εκφόρτωσή του πλοίου στην Καλαμάτα ακολουθήθηκε η προαναφερόμενη διαδικασία σφραγίσεως και καταμετρήσεως των δεξαμενών της εναγομένης και ακολούθως ο καθορισμός των παραληφθεισών ποσοτήτων, οι οποίες ως προς την αμόλυβδη βενζίνη βρέθηκαν λιγότερες κατά 6.742 λίτρα, που αντιστοιχούν σε 6, 74 κυβικά μέτρα.

Όμως, το παραδοθέν πετρέλαιο κίνησης βρέθηκε κατά 1.105 λίτρα (1,10 κυβικά μέτρα) περισσότερα από τα αναγραφόμενα στη φορτωτική (στην φορτωτική αναγραφόταν 1.339,130 κυβικά μέτρα που αντιστοιχούν σε 1.339.130 λίτρα και στην καταμέτρηση βρέθηκαν 1.340.235 λίτρα που αντιστοιχούν σε 1.340,235 κυβικά μέτρα. Και στις τρεις αυτές φορτωτικές, που εκδόθηκαν από τον πλοίαρχο του ανωτέρω πλοίου, ως φορτωτής (δηλαδή ναυλωτής εφόσον στη σύμβαση θαλάσσιας μεταφοράς πραγμάτων οι δύο όροι ταυτίζονται...) και παραλήπτης αναγράφεται μόνο η εναγομένη εταιρεία, η οποία ωστόσο δεν κατέβαλε τον προαναφερόμενο ναύλο παρά τις συνεχείς προς τούτο οχλήσεις της ενάγουσας.

Η εναγομένη ισχυρίζεται με τον τρίτο και τέταρτο λόγους εφέσεως, που επαναλαμβάνονται και εξειδικεύονται στον τρίτο κατά το δεύτερο σκέλος του. πρόσθετο λόγο εφέσεως, ότι υπόχρεη για την πληρωμή του ναύλου ήταν η εταιρεία ... και ότι η ίδια (εναγομένη) βαρύνεται με την πληρωμή του ναύλου που αφορά μέρος μόνο του μεταφερθέντος βάσει των ανωτέρω τριών φορτωτικών φορτίου, συνολικού ποσού συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 6.223,99 ευρώ, γιατί στο εν λόγω πλοίο γινόταν συμφορτώσεις δικών της προϊόντων με προϊόντα της ...

και ότι για τον υπόλοιπο ναύλο που αντιστοιχεί στη μεταφορά προϊόντων κυριότητας της ... συνολικού ποσού 78.938,60 ευρώ βαρύνεται η τελευταία, η οποία ήταν η φορτώτρια και η παραλήπτρια του φορτίου και η κυρία αυτού. Επικαλείται δε και προσκομίζει προς απόδειξη αυτού του ισχυρισμού της τα συνοδευτικά διοικητικά έγγραφα (ΣΔΕ) των ένδικων μεταφορών...., στα οποία πράγματι γίνεται επιμερισμός των μεταφερόμενων με τις ένδικες φορτωτικές ποσοτήτων καυσίμων μεταξύ της εναγομένης και της ....

Ωστόσο, κατά τη συμφωνία μεταξύ της εναγομένης και της ..., με την καταβολή του ναύλου για τα μεταφερόμενα πετρελαιοειδή βαρυνόταν αποκλειστικά η εναγομένη...., η οποία ήταν η αντισυμβαλλομένη της ενάγουσας στην ένδικη σύμβαση ναυλώσεως. Το δε γεγονός ότι στις εγκαταστάσεις δυιλιστηρίων της εταιρείας ..., στην Ελευσίνα και τον ..., γινόταν η φόρτωση, στο πλοίο "...", των μεταφερομένων πετρελαιοειδών, δηλαδή η ...

ήταν αυτή που παρέδιδε στον εκναυλωτή-μεταφορέα (δηλ. στην ενάγουσα) τα προϊόντα προς φόρτωση, δεν προσδίδει σε αυτή (...) την ιδιότητα του ναυλωτή ούτε καθιστά αυτή (...) υπόχρεη για την καταβολή του ναύλου έναντι του εκναυλωτή αφού, όπως προαναφέρεται, στη σύμβαση ναυλώσεως, όταν ο φορτωτής (με την έννοια του προσώπου που παραδίδει τα πράγματα προς φόρτωση) είναι διαφορετικό πρόσωπο από το ναυλωτή, όπως εν προκειμένω, ο φορτωτής δεν είναι αντισυμβαλλόμενος του εκναυλωτή.

Εξάλλου από το σύνολο της αλληλογραφίας μεταξύ των εκπροσώπων των διαδίκων.... αποδεικνύεται ότι η σχετική συμφωνία της ναυλώσεως του ένδικου πλοίου και οι εν γένει διαπραγματεύσεις που αφορούσαν στους όρους της γίνονταν μεταξύ των διαδίκων χωρίς τη συμμετοχή της ..., η δε εναγομένη,

ήταν αυτή που κατέβαλε εξ ολοκλήρου στην ενάγουσα τον ναύλο από την αρχή της συνεργασίας τους έως και τον Απρίλιο του 2012. Το γεγονός ότι στα ανωτέρω ΣΔΕ επιμερίζονται οι ποσότητες μεταξύ ... και εναγομένης αφορά στις μεταξύ τους σχέσεις και δεν καθιστά συνυπόχρεη για την καταβολή του ναύλου την ... εφόσον vαυλώτpια, ήταν η εναγομένη.

Ισχυρίζεται περαιτέρω η εναγομένη με τους πρόσθετους λόγους εφέσεως, ότι οι ποσότητες των ένδικων (αλλά και παλαιότερων) φορτωτικών ήταν ελλειμματικές και ότι οι αναγραφόμενες σε κάθε φορτωτική ποσότητες δεν ήταν αληθινές, γεγονός που γνώριζε η ενάγουσα δια των εκπροσώπων της και του πλοιάρχου, οι οποίοι κατ’ αυτό τον τρόπο συγκάλυπταν την παράνομη σε βάρος της εναγομένης συμπεριφορά των εκπροσώπων της εταιρείας ..., με αποτέλεσμα από την ανωτέρω παράνομη και υπαίτια (κατ’ εκτίμηση του δικογράφου) συμπεριφορά των εκπροσώπων της ενάγουσας και του πλοιάρχου να ζημιωθεί η εναγομένη κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάρτιο 2012 έως και τον Αύγουστο του έτους 2012,έναντι της ...

και έναντι του Ελληνικού Δημοσίου κατά το συνολικό ποσό των 88.595,18 ευρώ, από το οποίο ποσό 62.784,14 αφορά την αξία τράνζιτ και ποσό 25.811,04 την αξία ελλείμματος δασμού, λόγος για τον οποίο έχει υποβάλει μήνυση κατά των εκπροσώπων της ... και κατά παντός υπευθύνου για απάτη από κοινού κατ’ εξακολούθηση, η οποία, μετά από άσκηση ποινικής διώξεως, εκκρεμεί στην τακτική ανάκριση και ότι την ανωτέρω απαίτησή της κατά της ενάγουσας προτείνει, επικουρικά, σε συμψηφισμό.

Η ανωτέρω ένσταση συμψηφισμού, που παραδεκτά προτείνεται, είναι νόμιμη, ερειδομένη επί των διατάξεων των άρθρων 440, 441, 914 ΑΚ και συνεπώς ερευνητέα κατ’ ουσίαν. Η (μη προσκομιζόμενη) μήνυση, στην οποία αναφέρεται η εναγομένη για να στηρίξει την από αυτή επικαλούμενη αδικοπρακτική συμπεριφορά των εκπροσώπων της ενάγουσας, δεν στρέφεται, κατά τους ισχυρισμούς της εναγομένης, ρητά κατ’ αυτών ούτε κατά του πλοιάρχου ούτε απαγγέλθηκε εναντίον τους κατηγορία για το ανωτέρω αδίκημα ...., ούτε εξάλλου η εναγομένη ισχυρίζεται κάτι τέτοιο.

Για τις μεταφερθείσες ποσότητες καυσίμων τους μήνες Μάρτιο 2012 και Απρίλιο 2012, από τις οποίες ισχυρίζεται η εναγομένη ότι λόγω των ελλειμματικών τους παραδόσεων ζημιώθηκε κατά το ποσό των 19.844,93 και 20.553,06 ευρώ, αντιστοίχως, ποσό το οποίο περιλαμβάνει στον υπολογισμό του ποσού των 88.595,18 ευρώ που προτείνει σε συμψηφισμό, αυτή (εναγομένη) εντούτοις κατέβαλε στην ενάγουσα τον αντίστοιχο ναύλο.....

Επιπροσθέτως, μετά από διαμαρτυρία της εναγομένης για ελλειμματικές παραδόσεις, η οποία έλαβε χώρα τον Αύγουστο του έτους 2011, σε απάντηση προτάσεως της ενάγουσας για αναπροσαρμογή του ναύλου, από το ποσό των 7,50 ευρώ ανά κυβικό μέτρο στο ποσό των 9,50 ευρώ, η ενάγουσα αφού κατηγορηματικά αρνήθηκε τον ισχυρισμό της εναγομένης περί αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της (ενάγουσας), κάλεσε την εναγομένη να συμπράξει στη μέτρηση των ποσοτήτων καυσίμων επί του ανωτέρω πλοίου αποστέλλοντας επιθεωρητή ή εκπρόσωπο της τόσο κατά τη φόρτωση όσο και κατά την εκφόρτωση αυτών....

Όμως, η εναγομένη όχι μόνο αρνήθηκε να συμπράξει σε τέτοια καταμέτρηση θεωρώντας ότι αποτελούσε αλλαγή στη μέχρι τότε συνεργασία τους......αλλά συνέχισε τη συνεργασία της με την ενάγουσα χρησιμοποιώντας για τη μεταφορά πετρελαιοειδών το ίδιο πλοίο για ένα ακόμα έτος (έως τον Αύγουστο του 2012) καταβάλλοντας η ίδια , μέχρι και τον Απρίλιο του έτους 2012, εξ ολοκλήρου τον ναύλο.

Επιπροσθέτως, ενώ η εναγομένη είχε ισχυρισμούς περί ελλειμματικής παραδόσεως των μεταφερομένων προϊόντων, δεν άσκησε κατά της ενάγουσας τα από το άρθρο 148 ΚΙΝΔ δικαιώματά της αφού δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει σχετικές αγωγές αποζημιώσεως. Όπως ανωτέρω αναφέρεται, μετά τη φόρτωση του ένδικου πλοίου με τα μεταφερόμενα καύσιμα γινόταν σφράγιση των δεξαμενών και βανών αυτού από την αρμόδια τελωνειακή αρχή και συντασσόταν το σχετικό πρωτόκολλο, σε όλα δε τα πρωτόκολλα που αφορούν στις ένδικες φορτωτικές αναγραφόταν η ίδια ποσότητα καυσίμων που αναφέρεται και στις φορτωτικές.

Πριν δε την εκφόρτωση του πλοίου συντασσόταν από την αρμόδια τελωνειακή αρχή πρωτόκολλο σφραγίσεως και καταμετρήσεως των δεξαμενών της εναγομένης και μετά την εκφόρτωσή γινόταν καταμέτρηση των ποσοτήτων μέσα στις δεξαμενές της εναγομένης ώστε να καθορισθεί η παραληφθείσα ποσότητα καυσίμων, μετρήσεις κατά τις οποίες ευρέθησαν οι ανωτέρω αποκλίσεις.

Επιπροσθέτως, όπως ανωτέρω αναλύεται, στα συνοδευτικά διοικητικά έγγραφα (ΣΔΕ) που αφορούν στις ένδικες φορτωτικές, οι ποσότητες των καυσίμων που αναγράφονται ως φορτωθείσες είναι οι ίδιες με τις αναφερόμενες σε κάθε ένδικη φορτωτική. Περαιτέρω, δεν εξηγεί η εναγομένη γιατί ενώ γνώριζε τις προαναφερόμενες αποκλίσεις κατά τις παραδόσεις των καυσίμων εντούτοις κατέβαλε, όπως ισχυρίζεται, στο Ελληνικό Δημόσιο τους ανάλογους δασμούς, ενώ δεν ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στα ...

το αντίστοιχο τίμημα (δεν αποδεικνύεται δηλαδή ισόποση μείωση της περιουσίας της) παρά μόνο ότι χρεώθηκε με το αντίστοιχο τίμημα από την ..., η οποία εξέδωσε τα σχετικά τιμολόγια. Η οποιαδήποτε δε διαφορά ως προς το ύφος του οφειλομένου τιμήματος αναφορικά με τις προαναφερόμενες ποσότητες καυσίμων αφορά στις σχέσεις μεταξύ της προμηθεύτριας-πωλήτριας, δηλαδή της, μη διαδίκου εν προκειμένω, ..., που εξέδωσε τα σχετικά τιμολόγια και της αγοράστριας, δηλαδή της εναγομένης.

Ενόψει τούτων, δεν αποδεικνύεται ούτε η επικαλούμενη από την εναγομένη ζημία σε βάρος της περιουσίας της ποσού 88.595,18 ευρώ αλλά ούτε παράνομη και υπαίτια πράξη των εκπροσώπων της ενάγουσας ή του πλοιάρχου του ανωτέρω δεξαμενόπλοιου. Η κρίση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ο πλοίαρχος του ανωτέρω δεξαμενόπλοιου Α.

Μ., στις 14-7-2012 απέστειλε στην ... επιστολή διαμαρτυρίας για έλλειμμα 9,431 κυβικών μέτρων, στην οποία ωστόσο αναφέρεται ως αναγραφόμενη ποσότητα στη φορτωτική, 2.591,382 κυβικά μέτρα ενώ η αναγραφόμενη στην ένδικη υπ’ αριθ. ...7-2012 φορτωτική αλλά και στα ΣΔΕ... ποσότητα ήταν (συνολικά) 2.691,382 κυβικά μέτρα, ενώ άλλες παρόμοιες επιστολές διαμαρτυρίας που επικαλείται η εναγομένη αφορούν στα έτη 2007 και 2009 και τον Ιανουάριο 2012, δηλαδή όχι τις ένδικες μεταφορές.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, δεν αποδεικνύεται ότι η εναγομένη διατηρεί κατά της ενάγουσας απαίτηση ύφους 88.595,18 και η προταθείσα ένσταση συμψηφισμού είναι απορριπτέα ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη.....Τέλος, με τον τρίτο πρόσθετο λόγο εφέσεως η εναγομένη ισχυρίζεται ότι η άσκηση της ένδικης αγωγής είναι καταχρηστική για το λόγο ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι η εναγομένη έχει υποστεί ζημία εξαιτίας των ελλειμματικών παραδόσεων καυσίμων της ..., ζημία που "έχει σχέση και συνάφεια με την ανωτέρω αδικοπρακτικη συμπεριφορά και των ΕΛΠΕ αλλά και της ίδιας της ενάγουσας", όπως επί λέξει αναφέρεται στο δικόγραφο των προσθέτων λόγων.

Τα προαναφερόμενα περιστατικά ταυτίζονται με αυτά που ήδη ερευνήθηκαν και συνιστούν την άρνηση των αγωγικών ισχυρισμών και δεν αρκούν για να θεμελιώσουν την από το άρθρο 281 ΑΚ ένσταση, κατά την έννοια του οποίου, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος καταχρηστική, πρέπει η προφανής υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο οικονομικός ή κοινωνικός σκοπός του δικαιώματος να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του υποχρέου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή από τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, ως αντιτιθεμένη στο περί δικαίου αίσθημα και την ηθική τάξη και προκαλούσα έντονη εντύπωση αδικίας.

Απαιτείται δηλαδή για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υπόχρεου, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Επίσης οι πράξεις του υποχρέου και η κατάσταση πραγμάτων που διαμορφώθηκε υπέρ αυτού πρέπει να τελούν σε αιτιώδη σχέση με την προηγουμένη συμπεριφορά του δικαιούχου, αφού, κατά τους κανόνες της καλής πίστεως, οι συνέπειες που απορρέουν από πράξεις άσχετες προς αυτή τη συμπεριφορά δεν συγχωρείται να προβάλλονται προς απόκρουση του δικαιώματος ....

Στην προκειμένη περίπτωση, η εναγομένη δεν αναφέρει περιστατικά συμπεριφοράς της ενάγουσας που της δημιούργησαντην εύλογη πεποίθηση ότι αυτή δεν θα ασκήσει την ένδικη αγωγή και συνεπώς η εξεταζόμενη ένσταση είναι απορριπτέα προεχόντως ως αόριστη .Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αποδεικνύεται ότι η εναγομένη οφείλει στην ενάγουσα από τις ένδικες τρεις φορτωτικές, συνολικό ποσό 85.162,59 ευρώ".Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο ακολούθως, αφού έκανε δεκτή την έφεση της αναιρεσείουσας, λόγω της ερημοδικίας της στον πρώτο βαθμό και εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης, στην οποία υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να καταβάλει το ανωτέρω ποσό των 85.162,59 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Έτσι όπως έκρινε και με αυτά που; αναιρετικώς ανέλεγκτα δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, ότι δηλαδή μεταξύ των διαδίκων είχαν καταρτισθεί οι επίδικες συμβάσεις ναύλωσης ,οι οποίες και πραγματοποιήθηκαν, και ότι την ιδιότητα του ναυλωτή σ’ αυτές είχε η αναιρεσείουσα, υποχρεώνοντάς την να καταβάλει στην εκναυλώτρια αναιρεσίβλητη το ποσό του συμφωνηθέντος ναύλου, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 107 και 149ΚΙΝΔ.Η αναιρεσείουσα, με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης της, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,την οποία στηρίζει σε περιλαμβανόμενη στη μείζονα σκέψη της προσβαλλόμενης απόφασης αναφορά περί των από την έκδοση φορτωτικής δικαιωμάτων, και στην αναφορά από τις παραδοχές που περιέχονται στην ελάσσονα σκέψη της, μόνο της τελικής, κατά την οποία,"....Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αποδεικνύεται ότι η (ήδη αναιρεσείουσα) οφείλει στην (ήδη αναιρεσίβλητη) από τις ένδικες τρεις φορτωτικές, συνολικό ποσό 85.162,59 ευρώ",μέμφεται το Εφετείο, ότι δεν εφήρμοσε τον πράγματι ισχύοντα κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 149 ΚΙΝΔ, και αντιθέτως εφήρμοσε "ανύπαρκτο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, σύμφωνα με τον οποίο η αξίωση προς καταβολή του ναύλου απορρέει εκ του αξιογράφου της φορτωτικής".Ο λόγος είναι αβάσιμος, στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού όπως προκύπτει από τις προεκτεθείσες παραδοχές των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αποδειχθέντα το Εφετείο, από τα οποία και μόνο εκτιμάται ο κανόνας δικαίου που αυτό ερμήνευσε και εφάρμοσε (και όχι από τις τυχόν πλεοναστικές αναφορές στην μείζονα σκέψη του) η προσβαλλόμενη απόφαση, το αποδεικτικό της πόρισμα για καταβολή του ναύλου, στήριξε στις προαναφερθείσες διατάξεις του ΚΙΝΔ και όχι σε αυτές της φορτωτικής ως αξιογράφου.

Είναι δε σαφές, ότι η αναφορά των φορτωτικών γίνεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ως αποδεικτικό στοιχείο των επίδικων συμβάσεων ναύλωσης και του περιεχομένου τους. Εξάλλου, από τις ίδιες προαναφερόμενες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, προκύπτει ότι έχει νόμιμη βάση, και δη την απαιτούμενη αιτιολογία ,γιατί καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω παραδοχή το πραγματικό τόσο των ανωτέρω διατάξεων, όσο και αυτής του άρθρου 914ΑΚ (όσον αφορά την απόρριψη της προβληθείσας από την αναιρεσείουσα ένστασης συμψηφισμού),των οποίων ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής τους καθίσταται εφικτός.

Εξάλλου δεν υφίσταται αντίφαση μεταξύ της παραδοχής του Εφετείου περί οφειλής εκ μέρους της αναιρεσείουσας, του συνολικού συμφωνηθέντος για τις ένδικες συμβάσεις ναύλωσης, ναύλου και αυτής περί της ύπαρξης ελλειμμάτων στις παραληφθείσες από την τελευταία ποσότητες αμόλυβδης βενζίνης και πετρελαίου κίνησης.

Ειδικότερα, εφόσον το Εφετείο περιέχει σαφή παραδοχή περί της ποσότητας των ανωτέρω προϊόντων που φορτώθηκαν στο πλοίο της αναιρεσίβλητης και ότι αυτή ταυτιζόταν με την παραγγελθείσα προς μεταφορά από την αναιρεσείουσα και αναγραφόμενη στις σχετικές φορτωτικές(με βάση την οποία είχε υπολογισθεί ο οφειλόμενος ναύλος),ενώ δεν έχει παραδοχή περί ύπαρξης συμφωνίας των διαδίκων για υποχρέωση της τελευταίας να καταβάλειτον συμφωνηθέντα ναύλο κατά την εκφόρτωση των εμπορευμάτων,η ύπαρξη ελλειμμάτων που διαπιστώθηκαν μετά την εκφόρτωση του μεταφερθέντος εμπορεύματος και την παραλαβή του από την αναιρεσείουσα δεν επηρεάζει την υποχρέωση αυτής για καταβολή του συνολικού ναύλου, το οποίος, κατά τα προεκτεθέντα, προκαταβάλλεται και συναρτάται επομένως με την ποσότητα του προϊόντος που φορτώθηκε.

Επομένως, όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο της αίτησής της, κατά το πρώτο σκέλος του, για αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559αριθμ.19ΚΠολΔ είναι αβάσιμα. Με τον τρίτο(επικουρικό) λόγο της κρινόμενης αίτησης, από το άρθρο 559αριθμ.19ΚΠολΔ,η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη για έλλειψη νόμιμης βάσης διότι δέχεται αντιφατικά ότι η ίδια υπήρξε ναυλώτρια και φορτώτρια στις επίδικες συμβάσεις αλλά ότι και η εταιρία ΕΛΠΕΑΕ υπήρξε φορτώτρια, πλην όχι ναυλώτρια.Ο λόγος είναι αβάσιμος, εφόσον εκτός του ότι δεν υφίσταται αντίφαση μεταξύ των ανωτέρω παραδοχών, αυτές έγιναν στο πλαίσιο της αιτιολόγησης του σχετικού σαφούς αποδεικτικού πορίσματος, ότι μόνη ναυλώτρια και αντισυμβαλλόμενη της αναιρεσίβλητης αποδείχθηκε ότι ήταν η αναιρεσείουσα και όχι ,έστω και για τμήμα του φορτίου, ή ....

Εξάλλου, η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την πορεία του δικανικού συλλογισμού της σε σχέση με την προταθείσα από την αναιρεσείουσα ένσταση συμψηφισμού απαίτησής της από αδικοπραξία, ανέφερε, ότι "...δεν εξηγεί η (ήδη αναιρεσείουσα) γιατί ενώ γνώριζε τις προαναφερόμενες αποκλίσεις κατά τις παραδόσεις των καυσίμων εντούτοις κατέβαλε, όπως ισχυρίζεται, στο Ελληνικό Δημόσιο τους ανάλογους δασμούς...." Η αναφορά αυτή που δεν αποτελεί παραδοχή του Εφετείου περί καταβολής των δασμών, αλλά περί ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, δεν αντιφάσκει με το σχετικό απορριπτικό της ένστασης αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου ότι δεν αποδείχθηκε ούτε η επικαλούμενη από την τελευταία ζημία σε βάρος της περιουσίας της ποσού 88.595,18 ευρώ.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου πρώτος κατά το δεύτερο

μέρος του λόγος της κρινόμενης αίτησης από το άρθρο 559αριθμ.19ΚΠολΔ,είναι αβάσιμος.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης. "Πράγμα" αποτελεί, και ο λόγος έφεσης, με τον οποίο εκφέρεται παράπονο σχετικό με αυτοτελή ισχυρισμό.

Έτσι, "πράγμα" είναι και η κατά το άρθρο 281 του ΑΚ ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος. Σε περίπτωση που η ένσταση αυτή στηρίζεται σε περισσότερα αυτοτελή πραγματικά περιστατικά, τα οποία, αν ληφθούν υπόψη συνολικά, προσδίδουν καταχρηστικό χαρακτήρα στο ασκούμενο δικαίωμα, τα αυτοτελή αυτά περιστατικά, συνδεόμενα με το σχετικό αίτημα του ενισταμένου (άρθρα 262, 269 και 527 ΚΠολΔ), αποτελούν το καθένα χωριστά "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 8 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ. 88/1980, ΑΠ 1080/2012, ΑΠ 429/2010, ΑΠ 66/2008).

Για την πληρότητα του λόγου αυτού αναίρεσης, πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, να αναφέρεται στο αναιρετήριο, μεταξύ των άλλων, ποία ήταν τα πράγματα αυτά που παρά το νόμο το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη ή δεν έλαβε υπόψη, μολονότι προτάθηκαν παραδεκτά και ποία επίδραση θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης, (ΑΠ869/2017,841/2017, 161/2017, ΑΠ 253/2011).Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο ΚΠολΔ559 αριθμ.8(κατ’ εκτίμηση και όχι από τον αριθμ. 9,όπως η ίδια αναφέρει σχ ΑΠ877/2004),μέμφεται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη την προταθείσα με τον τρίτο πρόσθετο λόγο της έφεσής της ένσταση καταχρηστικής άσκησης της αγωγής της αναιρεσίβλητης, αφού την απέρριψε λαμβάνοντας υπόψη πραγματικά περιστατικά που δεν επεκαλείτο, ενώ δεν έλαβε υπόψη περιστατικά που επεκαλείτο.

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο, α) ποια περιστατικά έλαβε υπόψη το Εφετείο παρά την μη επίκλησή τους. Επισημαίνεται ότι δεν αποτελεί τέτοιο πραγματικό περιστατικό η περιλαμβανόμενη στο πλαίσιο της νομικής αξιολόγησης του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, αναφορά της προσβαλλόμενης, ότι "απαιτείται δηλαδή για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υπόχρεου, και μάλιστα ευλόγως ,η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του",κα β)ποιά περιστατικά δεν έλαβε υπόψη το Εφετείο και ποια επίδραση θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης, ενώ δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η απαιτούμενη για το ορισμένο του ισχυρισμού αναφορά μπορεί να καλυφθεί με την παραπομπή και έκθεση του περιεχομένου όχι των δικών της περιλαμβανομένων στους πρόσθετους λόγους της έφεσής της ισχυρισμών ,αλλά αυτών της αναιρεσίβλητης προς απόκρουσή τους.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης,να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ. 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της(αρθρ.176,183ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Ιανουαρίου 2017 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "..." για αναίρεση της 518/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 14 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ