Supreme Court partially allows appeal against drug possession conviction due to insufficient reasoning on addiction claim.

Απόφαση 1961 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1961/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου (ον.) T. (επ.) G. του S., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ψάρρη, για αναίρεση της υπ'αριθ. 144/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθ.πρωτ..../13-2-2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...18.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: α)να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα μόνο κατά τις διατάξεις της που αφορούν την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού περί τοξικομανίας και την επιβληθείσα ποινή και β)να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Δικαστήριο το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση υπ' αριθμ. πρωτ. .../13.2.2018 αίτηση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 144/26.9.2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος με την οποία ο αναιρεσείων (επ.) G. () T. του S. κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της κατοχής ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή και καταδικάσθηκε σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 2 του Κ.Ποιν.Δ.). Επομένως είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 29 παρ.1 του Ν. 4139/2013 "Όποιος για δική του αποκλειστικά χρήση με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών.

Η διαπίστωση του σκοπού εξυπηρέτησης της δικής του αποκλειστικά χρήσης γίνεται με συνεκτίμηση του είδους της καθαρότητας και της ποσότητας του συγκεκριμένου ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τη συχνότητα χρήσης, το χρόνο χρήσης, την ημερήσια δόση και τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης του συγκεκριμένου χρήστη".

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 30 παρ. 1, 2 και 3 του Ν. 3459/2006 (ΚΝΝ) και ήδη 30 παρ. 1, 2 και 3 του νέου Ν. 4139/2013: "1. Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση κατά τους όρους του άρθρου αυτού και των άρθρων 31-35. 2. Η συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων της προηγούμενης παραγράφου διαπιστώνεται κατά την άσκηση της ποινικής δίωξης και σε κάθε φάση της ποινικής διαδικασίας, σύμφωνα με την αρχή της ηθικής αποδείξεως, όπως ορίζεται από το άρθρο 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. 3.

Για τη διάγνωση της εξάρτησης ενός προσώπου από ναρκωτικά συνεκτιμώνται ιδίως ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία: πιστοποιήσεις αναγνωρισμένων υπηρεσιών απεξάρτησης, χορήγησης υποκατάστατων ή ανταγωνιστικών στα οπιοειδή ουσιών, περίθαλψης για παθήσεις συνδεόμενες με τη χρήση ουσιών, ψυχολογικά και κοινωνικά δεδομένα, που αφορούν τον κατηγορούμενο, ευρήματα εργαστηριακών εξετάσεων, που αποκαλύπτουν χρήση ναρκωτικών για μακρόχρονες περιόδους.

Σε κάθε φάση της ποινικής διαδικασίας δύναται να διαταχθεί πραγματογνωμοσύνη είτε αυτεπάγγελτα είτε μετά από αίτημα του κατηγορουμένου, προκειμένου να καθοριστεί, αν πράγματι υπάρχει εξάρτηση, όπως επίσης και το είδος και η βαρύτητα αυτής.... Η πραγματογνωμοσύνη συνεκτιμάται με τα παραπάνω διαγνωστικά κριτήρια...".

Οι άνω διατάξεις των παρ. 2 και 3 δεν μετέβαλαν το προϋφιστάμενο της ισχύος του άνω Ν. 4139/2013 νομικό καθεστώς, καθόσον η μεν αρχή της ηθικής απόδειξης, από το άρθρο 177 παρ. 1 του ΚΠΔ, ουδέποτε έπαυσε ισχύουσα, ώστε να επαναβεβαιωθεί η ισχύς της, από δε το άρθρο 178 ΚΠΔ, το οποίο ορίζει τα κυριότερα αποδεικτικά μέσα στην αποδεικτική διαδικασία, προκύπτει ότι η πραγματογνωμοσύνη, η οποία αποσκοπεί στην ενίσχυση της κρίσης του δικαστή, όταν ανακύπτει ζήτημα, το οποίο απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις ενός προσώπου, ως αποδεικτικό μέσο, εκτιμάται ελευθέρως από το δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 του ίδιου Κώδικα, υπό την έννοια, ότι δεν το δεσμεύει η γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων, οφείλει όμως, όταν δεν αποδέχεται τα προκύπτοντα από αυτήν συμπεράσματα, να αιτιολογεί την αντίθετη δικανική του πεποίθηση, παραθέτοντας τα αποδεδειγμένα εκείνα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποκλείουν αυτά, που οι πραγματογνώμονες θέτουν ως βάση της γνώμης τους, η δε υποχρέωση συνεκτίμησης των ανωτέρω στην παρ. 3 του άνω ν. 4139/2013 ενδεικτικώς παρατιθέμενων "στοιχείων", δεν μεταβάλλει αυτά σε αυξημένης αποδεικτικής δύναμης αποδεικτικά μέσα.

Αν η δικαστική πραγματογνωμοσύνη αποφαίνεται αρνητικά για την τοξικομανία κατηγορουμένου, το δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τη θέση αυτή και οφείλει να ερευνήσει και τα λοιπά εισφερόμενα στη διαδικασία αποδεικτικά μέσα, ιδίως άλλες εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, συνταχθείσες σε-απώτατο ή και σε μεταγενέστερο χρόνο ή και ιδιωτικές εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, αν ο κατηγορούμενος προβάλει σχετικό αυτοτελή ισχυρισμό, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση το δικαστήριο, προκειμένου να απορρίψει τον αυτοτελή αυτό ισχυρισμό τοξικομανίας, πρέπει να αναφέρει ειδικά και συγκεκριμένα αρνητικά περιστατικά, που οδηγούν σε απορριπτική κρίση, αντικρούοντας τα αντίθετα συμπεράσματα.

Για τη διάγνωση της εξάρτησης ενός προσώπου από ναρκωτικά, υπό τον ανωτέρω νέο νόμο, το δικαστήριο πλέον οφείλει να συνεκτιμά, εκτός από τη δικαστική πραγματογνωμοσύνη και τυχόν πιστοποιήσεις αναγνωρισμένων υπηρεσιών απεξάρτησης, χορήγησης υποκατάστατων ή ανταγωνιστικών στα οπιοειδή ουσιών, περίθαλψης για παθήσεις συνδεόμενες με τη χρήση ουσιών, ψυχολογικά και κοινωνικά δεδομένα, που αφορούν τον κατηγορούμενο, ευρήματα εργαστηριακών εξετάσεων που αποκαλύπτουν χρήση ναρκωτικών για μακρόχρονες περιόδους.

Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 178 περ. γ' του ΚΠΔ και η πραγματογνωμοσύνη, η οποία διατάσσεται κατά το άρθρο 183 του ίδιου Κώδικα, υπό προϋποθέσεις, από τον ανακριτικό υπάλληλο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση των διαδίκων ή του εισαγγελέα.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναίρεσης, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και επιπλέον αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Η επιβαλλόμενη κατά τα προαναφερθέντα ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης πρέπει να υπάρχει όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προτείνονται από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και εκείνοι που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ.

και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή την άρση ή μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό ή την εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξης ή τη μείωση της ποινής. Πρέπει όμως οι ισχυρισμοί αυτοί να προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμο για την πραγματική και νομική θεμελίωσή τους έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και σε περίπτωση αποδοχής τους να οδηγούν στην ευνοϊκότερη μεταχείριση του κατηγορουμένου. 'Αλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει επί του ισχυρισμού αυτού συνεπώς δε ούτε και να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψή του (ΑΠ 61/2017).

Μεταξύ των αυτοτελών ισχυρισμών που μπορούν να προβληθούν επί παραβάσεων του νόμου περί ναρκωτικών είναι: α) ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι για δική του αποκλειστικά χρήση κατείχε τα ναρκωτικά (άρθρο 29 παρ.1 Ν.4139.2013) και β) ο ισχυρισμός συνδρομής τοξικομανίας του κατηγορουμένου - δράστη κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, δηλαδή της απόκτησης της έξης των ναρκωτικών την οποία αυτός δεν μπορεί να αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις (άρθρο 30 παρ. 1, 2, 3 Ν. 4139/2013) που έχει ως συνέπεια την ηπιότερη ποινική μεταχείριση του δράστη (ΑΠ 1207/2006).

Εξάλλου, για την παραδοχή της ελαφρυντικής περίστασης του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ. 2 στοιχ. α' του ΠΚ) απαιτείται ο υπαίτιος, με κριτήριο τους κανόνες της έννομης τάξης και της κρατούσες ηθικές αρχές, να έζησε μέχρι που τέλεσε το έγκλημα έντιμη ατομική οικογενειακής, επαγγελματική και κοινωνική ζωή και να αποδεικνύονται από τη διαδικασία στο ακροατήριο συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά θετικής και έντιμης συμπεριφοράς στους αντίστοιχους τομείς βιοτικής δράσης, σε βαθμό που εύλογα να μην αναμένεται εκτροπή αυτού σε πράξεις ποινικής παραβατικότητας (ΑΠ 1345/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 144/26.9.2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων μετά την αξιολόγηση των κατ'είδος και αριθμό αποδεικτικών στοιχείων κηρύχθηκε ένοχος του ότι: "Στο ... την 8.10.2011 ενώ δεν ήταν τοξικομανής, με πρόθεση κατείχε με την έννοια της φυσικής εξουσίασης και κατά τρόπο που να μπορεί να διαπιστώνει κάθε στιγμή την ύπαρξή τους ναρκωτικές ουσίες που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου.

Συγκεκριμένα στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ δεν ήταν τοξικομανής κατείχε ένα πλαστικό δοχείο που περιείχε δύο νάιλον συσκευασίες με ακατέργαστη ινδική κάνναβη από τις οποίες η μία μικτού βάρους ενενήντα οκτώ (98) γραμμαρίων περίπου και η άλλη μικτού βάρους τριάντα έξι (36) γραμμαρίων περίπου, καθώς και ένα σάκο ικανού μεγέθους με υπολείμματα βρεγμένης από τη βροχή ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους οκτώ (8) γραμμαρίων περίπου, ήτοι ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού μικτού βάρους εκατόν σαράντα δύο (142) γραμμαρίων που φύλασσε επιμελώς σε σημείο μονοπατιού δύσβατο από καλάμια ή βάτα, σε οδό υπό κατασκευή, κάθετο στην περιφερειακή οδό, δρόμο του ...

και την παραπάνω όλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών που υπάγεται στις ναρκωτικές ουσίες του ... του άρθρου 1 παρ. 2 του Νόμου 3459/2006, κατείχε ο κατηγορούμενος όχι για δική του χρήση, αλλά με σκοπό την εντεύθεν παράνομη εμπορία και καθ' οιονδήποτε τρόπο διακίνησή της". Όπως δε προκύπτει από την επιτρεπτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης ο συνήγορος του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος μετά του οποίου ο τελευταίος παρίστατο, πριν την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας προέβαλε εγγράφως και ανέπτυξε προφορικώς τους αυτοτελείς ισχυρισμούς περί κατοχής των ναρκωτικών ουσιών από τον κατηγορούμενο για δική του αποκλειστικά χρήση και περί τοξικομανίας του, στη συνέχεια δε και μετά την πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας επί της ενοχής, τον αυτοτελή ισχυρισμό περί συνδρομής στο πρόσωπο αυτού (κατηγορουμένου) και της ελαφρυντικής περίστασης του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ.2 στοιχ.

α' ΠΚ), οι οποίοι (αυτοτελείς ισχυρισμοί)έχουν ως εξής: "Ως ανέφερα και απολογούμενος ενώπιον του κου Ανακριτή Πλημμελειοδικών Λευκάδος δέον να τονιστεί και όσον αφορά την προσωπική μου κατάσταση, μολονότι ουδεμία σχέση έχω με τις ανευρεθείσες ποσότητες κάνναβης, ήδη προ τριών ετών από τη σύλληψη μου και εξαιτίας κάποιων συναισθηματικών προβλημάτων μου, που αντιμετώπιζα ξεκίνησα τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και δη αρχικώς της ινδικής καννάβεως τα τελευταία δε έτη και της κοκαΐνης, της ηρωίνης, καθώς και άλλων ουσιοεξαρτησιογόνων χαπιών, δι' ον λόγο και έκανα συχνά χρήση αυτών, ενώ τον τελευταίο διάστημα προ της συλλήψεως μου έκανα προσπάθεια να απεξαρτοποιηθώ μόνος μου, δι' ον λόγο και οι αστυνομικοί με ήξεραν μόνο ως χρήστη ναρκωτικών ουσιών, γι' αυτό άλλωστε και προέβησαν σε έλεγχο ρουτίνας στην προαναφερομένη καφετέρια, όπου συνελήφθησαν για παράβαση του Ν.

περί Ναρκωτικών τόσο ο ιδιοκτήτης της όσο και ο υπάλληλος της όπου και εγώ ως τοξικομανής είμαι Θαμώνας. Ενόψει της αποδεδειγμένης τοξικομανίας μου αιτήθηκα όντας κρατούμενος στα κρατητήρια του Α.Τ. Λευκάδος κατ' αρθρ. 30 παρ. 3 ΚΝΝ τη λήψη σωματικών μου υγρών από το Τ.Α. Λευκάδος και μετέβην την 09-10-2011. στο Γ.Ν.

Λευκάδος όπου πραγματοποιήθηκε η λήψη ούρων και αίματος μου, σύμφωνα δε με την από 14-12-2011 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης του Εργαστηρίου Τοξικολογίας (σχετ. 1) βρέθηκε στα ούρα μου βενζοϋλεκγονίνη, μεταβολίτης που συνιστά απόδειξη της χρήσεως κοκαΐνης (σχετ. 2), συνάμα δε κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στα ανωτέρω κρατητήρια είχα στερητικό σύνδρομο και μετέβην την ίδια μέρα προκειμένου να μου χορηγηθούν υποκατάστατα (οράτε από 10-10-2011 έγγραφο του ως άνω Νοσοκομείου, σχετ. 3), εξ ων προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι ήμουν χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ουσιοεξαρτημένος, η δε ποσότητα των 142 γραμ.

περίπου ινδικής κάνναβης την οποία κατηγορούμαι ότι κατείχα, προοριζόταν αποκλειστικά για δική μου χρήση και θα μου αρκούσε το πολύ για χρήση έως ένα μήνα, δι' ον λόγο το αδίκημα το οποίο έγω διαπράξει είναι του αρθρ. 29 παρ. 1 ΚΝΝ, .ήτοι της προμήθειας μικροποσότητας ναρκωτικών ουσιών δι' αποκλειστική και ιδία χρήση {οράτε επικαλούμενες και προσκομιζόμενες αποφάσεις 1012/2003 ΕφΘεσ, ΠοινΧρ 2004,461 (1.274 γραμ ινδικής καννάβεως), ΕφΛαρ 24/1995 (20 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 474/1994 ΕφΛαρ (32 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 57/1994 ΠεντΕφΠειρ, ΠοινΧρ ΜΔ, 664 (19 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 269/1983 ΠεντΕφΑθην (18 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 4315/1996 ΕφΛαρ 18 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 125/1996 ΕφΠατρ, ΝοΒ 44,1044 (7 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 44/1987 ΕφΛαρ, ΠοινΧρ ΛΖ, 843 (6 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 22/1990 ΤριμΠλημ Δράμας ΠοινΧρ Μ, 756 (5 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 102/1990 ΕφΠατρ, Υπεράσπιση 1991, 876 (36 δενδρύλλια ινδικής καννάβεως), 219-220/1983 ΠεντΕφΑΘ, ΠοινΧρ ΜΔ, 664 (αγορά 100 γραμ ηρωίνης), 21/1998 ΤριμΕφΚακΠατρ, ΠοινΔικ 1998,877 (κατοχή 119 γραμμαρίων ινδικής καννάβεως), 31/1995 ΠεντΕφΛαρ, ΠοινΧρ ΜΔ, 664 (κατοχή 140 γραμμαρίων ινδικής καννάβεως.

Επιπροσθέτως, η κατάθεση των μαρτύρων αστυνομικών, σύμφωνα με τις οποίες περιήλθε στην υπηρεσία τους η πληροφορία ότι εγώ διακινώ ναρκωτικές ουσίες σε τοξικομανείς δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά το άρθρο 224 παρ. 2 ΚΠΔ, διότι οι συγκεκριμένοι μάρτυρες δεν κατονομάζουν την πηγή των πληροφοριών τους κατά παράβαση του όρθρου 224 παρ. 1 ΚΠΔ, σύμφωνα με το οποίο ο μάρτυρας πρέπει σε κάθε περίπτωση να κατονομάζει εκείνους από τους οποίους έμαθε τα όσα καταθέτει, ειδάλλως η κατάθεση του δε λαμβάνεται υπόψη.

Σχετικώς με την κατηγορία της αγοράς ναρκωτικής ουσίας δεν προέκυψε εκ του συνόλου της δικογραφίας ότι εγώ προέβην στην αγορά των ανευρεθεισών εις την οικία μου ναρκωτικών ουσιών, προκειμένου να τις διακινήσω, αλλά απλώς τις προμηθεύτηκα υπό τις αναφερόμενες στην προανακριτική μου απολογία περιστάσεις αι.

όντας τοξικομανής με σκοπό να τις χρησιμοποιήσω διά τη δική μου αποκλειστική χρήση, δι' ον λόγο κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας το αδίκημα το οποίο έχω διαπράξει και διά το οποίο θα πρέπει να κατηγορηθώ είναι τούτο της προμήθειας του άρθρου 29 παρ. 1 ΚΝΝ (οράτε επικαλούμενο και προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. 312/2002 βούλευμα ΣυμβΕφΚρήτης ΠοινΧρ ΝΒ, 935, σχετ. 4).

Ωσαύτως και η κατηγορία της κατοχής, ως εισάγεται ήτοι κατ' αρθρ. 20 παρ. 1 περ. ζ ΚΝΝ, δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικώς, διότι ως προείπα τις ανευρεθείσες ποσότητες τις προμηθεύτηκα διά ιδία και αποκλειστική χρήση, όντας ουχί μόνο χρήστης, αλλά έτι περαιτέρω και τοξικομανής και προθυμοποιούμουν να κάνω, όταν χρειαζόμουν, χρήση αυτής, δι' ον λόγο δεν προκύπτει, ότι έχω διαπράξει τα προαναφερθέντα αδικήματα, αλλά το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικής ουσίας του αρθρ. 29 παρ. 1 ΚΝΝ.

Κατόπιν τούτων άμα δίκαιο και πρέπον είναι να απαλλαγώ πάσης κατηγορίας. Επιπροσθέτως έζησα έως το χρόνο που ετέλεσα την κατηγορουμένη πράξη έντιμη ατομική, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή δεδομένου, ότι είμαι μόνιμος κάτοικος ... και εργαζόμουν πριν την καταδίκη μου αλλά και εξακολουθώ μετά την αποφυλάκιση μου έως σήμερα να εργάζομαι ως εργάτης σε αγροτικές και οικοδομικές εργασίες αποκερδαίνοντας ούτως περί τα 800 € μηνιαίως με τα χρήματα δε αυτά συντηρώ πέραν του εαυτού μου και την οικογένεια μου, η οποία αποτελείται από τους υπερήλικες γονείς μου.

Ακόμη, τυγχάνω γνωστής διαμονής όντας κάτοικος του ..., από το 2001, ότε και εισήλθα στην Ελλάδα, διαμένω μόνιμα μαζί με την οικογένεια μου, όντας εγγεγραμμένος στα μητρώα του Ι ΚΑ με ... (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 1) και έχοντας απασχοληθεί σε πολλούς εργοδότες μου έχουν επικολληθεί πολλά ένσημα (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 2), κατέχω το υπ' αριθμ. ...

ΑΦΜ της ... (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 3), έχω προβεί στην εξαγορά ενσήμων (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 4), υποβάλλω φορολογικές δηλώσεις (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 5) κατέχω ατομικό βιβλιάριο υγείας (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο, σχετ. 6) ενώ αναλαμβάνω και εργολαβίες (οράτε προσκομιζόμενο και επικαλούμενο έγγραφο σχετ. 7).

Κατόπιν των προαναφερθέντων νομίμων βασίμων και αληθών θα πρέπει Υμείς να μου αναγνωρίσετε την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ. Το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε τους ανωτέρω αυτοτελείς ισχυρισμούς με την ακόλουθη αιτιολογία: "Στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκάδας (Τμήμα Ο.Π.Κ.Ε.) περιήλθαν πληροφορίες ότι άτομο αλβανικής καταγωγής με το όνομα "Γ." που διαμένει στο ...

διακινεί μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών σε άτομα χρήστες στην περιοχή ..., η οποία πληροφορία αρχικά έμεινε ανεπιβεβαίωτη. Το πρωί τις 7-10-2011 περιήλθε και πάλι η πληροφορία στην ως άνω Υπηρεσία ότι ο συγκεκριμένος αλλοδαπός αποκρύπτει τις ναρκωτικές ουσίες σε σημείο πλησίον σε υπό κατασκευή δρόμο, κάθετο στον περιφερειακό δρόμο ....

Κατόπιν αυτών των στοιχείων, εντοπίστηκε ο συγκεκριμένος δρόμος και το σημείο τέθηκε σε διακριτική παρακολούθηση από Αστυνομικούς. Περί ώρα 23:45 βραδινή της ίδιας ημέρας έγινε αντιληπτό να πλησιάζει στο σημείο νεαρό άτομο άνδρας, στα χαρακτηριστικά του οποίου αναγνωρίστηκε ο κατηγορούμενος και κινούμενος επιφυλακτικά και αφού έλεγξε μήπως τον παρακολουθούν, εισήλθε σε αδύσβατο από καλάμια και βατά μονοπάτι και λίγο αργότερα επανήλθε και εξερχόμενος έγινε αντιληπτός να κρατεί στα χέρια του δύο νάιλον συσκευασίες.

Τότε οι αστυνομικοί αντιλαμβανόμενοι ότι μετέφερε ναρκωτικά, επιχείρησαν να τον πλησιάσουν, αλλά ο κατηγορούμενος αντιλαμβανόμενος ότι τον καταδιώκουν κινήθηκε γρήγορα και τράπηκε σε φυγή. Ακολούθησε αναζήτηση του μέχρι που ο κατηγορούμενος περί ώρα 01:00 πρωινή της επομένης εντοπίστηκε και συνελήφθη από αστυνομικούς μέσα σε κατάστημα καφέ μπαρ με την επωνυμία "..." στο Νυδρί.

Κατόπιν αυτού οδηγήθηκε στο ως άνω σημείο που είχε εντοπισθεί και διαφύγει προηγουμένως και σε έρευνα που πραγματοποίησαν Αστυνομικοί παρουσία του εντός των θάμνων βρέθηκε επιμελές κρυμμένο πλαστικό δοχείο που περιείχε δύο νάιλον συσκευασίες παρόμοιες με αυτές που είχε γίνει αντιληπτός να μεταφέρει .που περιείχαν ακατέργαστη ινδική κάνναβη βάρους 98 γραμμαρίων η μια και 36 γραμμαρίων, η άλλη.

Επίσης πλησίον βρέθηκε και κατασχέθηκε ένας μεγάλος σάκος, βρεγμένος από προηγούμενη βροχή εντός του οποίου βρέθηκαν και αφαιρέθηκαν υπολείμματα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης βάρους 8 γραμμαρίων καθώς και νάιλον σακουλάκια που προφανώς χρησιμοποιούνταν για τη συσκευασία ναρκωτικών, δείγμα ότι ο σάκος αυτός είχε χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά ποσότητας ινδικής κάνναβης ανάλογη του μεγέθους του που ήδη είχε διαθέσει ο κατηγορούμενος σε τρίτους.

Επίσης σε σωματική έρευνα που του έγινε ανευρέθηκε και κατασχέθηκε χρηματικό ποσό 220 ευρώ ως προερχόμενο από εμπορία ναρκωτικών. Όλα δε αυτά συνηγορούν υπέρ του ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο σημείο ως "καβάντζα" από όπου παραλάμβανε ποσότητες κάνναβης και διέθετε σε τρίτους. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση του με τη συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, όταν απολογούμενος προανακριτικά ουδεμία εξήγηση έδωσε ή ισχυρισμό προέβαλε, αλλά κατά τη συνήθη πρακτική των διακινητών ναρκωτικών υποστήριξε ότι θα απολογηθεί ενώπιον του Εισαγγελέως.

Την επομένη απολογούμενος ενώπιον του Ανακριτή Λευκάδας αρνήθηκε ότι έχει σχέση με την ως άνω ποσότητα ναρκωτικών και υποστήριξε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών κάνναβης και κοκαΐνης, ο οποίος διαθέτει 30-40 Ευρώ εβδομαδιαίως για την αγορά ινδικής κάνναβης και προέβαλε ισχυρισμό περί τοξικομανίας, ζητώντας τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης.

Ήδη με τους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου εκτός του ισχυρισμού της τοξικομανίας ισχυρίστηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου ότι την ως άνω ποσότητα ινδικής κάνναβης, που ανευρέθηκε, κατείχε για αποκλειστικά δική του χρήση ως χρήστης ινδικής κάνναβης. Ο ιατρός πραγματογνώμων που ορίστηκε από τον Ανακριτή Λευκάδας - ο ψυχίατρος Σ.

Χ. Δ/ντής Κ.Ψ.Υ του Γενικού Νοσοκομείου Αγρινίου στην αριθμ. .../10-11-2011 ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη που συνέταξε δεν επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου περί τοξικομανίας, απλά αναφέροντας ότι κατά τη συνέντευξη που είχε μαζί του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είναι χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης, χωρίς να αναφέρει ύπαρξη και σε ποιο βαθμό εξάρτησης από τη ναρκωτική ουσία ιδιαίτερα της κοκαΐνης ούτε αναφέρεται ο ίδιος γιατρός σε ανεύρεση σωματικών ή άλλων ευρημάτων στον κατηγορούμενο από τα οποία να επιβεβαιώνεται η χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Επίσης η ανεύρεση στο αίμα και τα ούρα του κατηγορούμενου τον μεταβολίτη της κοκαΐνης που είναι βενζοϋλεκγονίνη δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπεράσματα περί των συνθηκών που προσελήφθη από τον κατηγορούμενο η ουσία αυτή και περί τοξικομανίας ή μη αυτού. Και τούτο γιατί τη στιγμή που ο κατηγορούμενος αυτός δεν συνελήφθη άμεσα από τους αστυνομικούς, αλλά διέφυγε και καταδιωκόμενος συνελήφθη μετά δίωρο περίπου αφού ανευρέθηκε στο ως άνω μπαρ που είχε καταφύγει και όπως παραδέχθηκε με τους ίδιους ως άνω αυτοτελείς ισχυρισμούς του εκτός του ιδίου συνελήφθησαν για διακίνηση ναρκωτικών και ο ιδιοκτήτες καθώς και ο σερβιτόρας του μπαρ, οπότε κρίνεται ότι είχε το περιθώριο στο διάστημα που μεσολάβησε να προσλάβει οποιαδήποτε ναρκωτική ουσία, ώστε να μπορεί να προβάλει ισχυρισμό περί τοξικομανίας.

Επίσης ο κατηγορούμενος δεν προσκόμισε οποιαδήποτε άλλη απόδειξη ή μάρτυρα προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού, ενώ ο μάρτυρας υπερασπίσεως, κουνιάδος του, εξεταζόμενος ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού δεν επιβεβαιώνει ότι ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών. Κατόπιν των ως άνω που αποδείχθηκαν πρέπει να απορριφθούν οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου περί τοξικομανίας και εξάρτησης του από την ναρκωτική ουσία κοκαΐνης (άρθ. 30 ν. 4139/2013) καθώς και ότι κατείχε την ως άνω ποσότητα ινδικής κάνναβης για αποκλειστικά δική του χρήση (αρθρ. 29 ν. 4139/2013).

Αντίθετα από την υποδομή; ως άνω που είχε δημιουργήσει και ειδικότερα από τα μέσα συσκευασίας που διέθετε, μεγάλο τσουβάλι με υπολείμματα κάνναβης, πλαστικό δοχείο και σακουλάκια συσκευασίας που έκρυβε σε αγροτικό ερημικό σημείο σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που περιήλθαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκάδας καθίσταται σαφές ότι κατείχε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ινδικής κάνναβης την οποία είχε διαθέσει σταδιακά σε τρίτους αντί αγνώστου αντιτίμου, παραλαμβάνοντας αυτή εντός πλαστικών συσκευασιών, όπως έγινε ως άνω αντιληπτός από τους Αστυνομικούς.

Πρέπει συνεπώς να κηρυχθεί ένοχος, όπως κατηγορείται για κατοχή ναρκωτικών ουσιών - ινδικής κάνναβης ως μη τοξικομανής την οποία προόριζε προς περαιτέρω διάθεση και εμπορία προς τρίτους. Περαιτέρω στον κατηγορούμενο δεν πρέπει να αναγνωριστούν η ελαφρυντική περίσταση του προτέρου έντιμου βίου (84§2α Π.Κ.), ενόψει της σοβαρής ως άνω εγκληματικής δραστηριότητας που ανέπτυξε σε νεαρή ηλικία μόλις 25 ετών, πριν δοκιμαστεί ουσιαστικά στο στίβο της ζωής, ενώ, σύμφωνα με το ποινικό μητρώο του έχει καταδικαστεί για το έγκλημα του άρθρου 81 παρ. 4 ν. 3386/1985 ότι επανήλθε στην Ελλάδα καίτοι είχε καταχωρηθεί στον κατάλογο ανεπιθύμητων καχ διατάχθηκε η απέλαση του.

Επίσης ο κατηγορούμενος ενώ με την 138/2013 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού του χορηγήθηκε ανασταλτικό αποτέλεσμα της εκκαλουμένης ερήμην αυτού καταδικαστικής απόφασης, με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη Χώρα και της εμφάνισης του στο Α.Τ. της κατοικίας του, αυτός παραβίασε τους όρους αυτούς και διέφυγε στην Αλβανία και έκτοτε διώκεται.

Με τις παραδοχές αυτές το δικάσαν δικαστήριο αιτιολογημένα απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος ότι για δική του αποκλειστικά χρήση κατείχε τις ανευρεθείσες ποσότητες ναρκωτικών, δεχόμενο με πλήρη αιτιολογία ότι αυτός είχε δημιουργήσει την κατάλληλη υποδομή για να διαθέτει τα ναρκωτικά που κατείχε και τα οποία σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης αποτελούσαν μέρος μεγαλύτερης ποσότητας που είχε ήδη διαθέσει περαιτέρω σε τρίτους.

Όμως, με τις προαναφερθείσες περαιτέρω παραδοχές, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όσον αφορά την απόρριψη του αυτοτελούς περί τοξικομανίας ισχυρισμού του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος η οποία εν προκειμένω είναι ανεπαρκής. Ειδικότερα, ενώ ελλείπει πόρισμα ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, αφού ο νομίμως διορισθείς από τον Ανακριτή πραγματογνώμονας Χ.

Σ., ψυχίατρος στην συνταχθείσα από 10.11.2010 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, δεν διατυπώνει κρίση περί της τοξικομανίας ή μη του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, αλλά υποδεικνύει στην εν λόγω έκθεση του ότι για το θέμα αυτό (τοξικομανία) μόνο από τις κατάλληλες εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να συναχθεί ασφαλές συμπέρασμα και ενώ στην από 14.12.2011 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης του Εργαστηρίου Τοξικολογίας της Ελληνικής Αστυνομίας που επακολούθησε, σαφώς αναφέρεται η ανίχνευση στο αίμα και τα ούρα του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος της ουσίας "βενζοΰλεκγονίνη" που είναι μεταβολίτης κοκαΐνης, το εύρημα τούτο της έκθεσης, καίτοι το δικάσαν δικαστήριο το θεωρεί σημαντικό, όπως προκύπτει από τις παραδοχές του για την κρίση του περί τοξικομανίας ή μη του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, δεν το αξιολογεί θετικά, δεχόμενο ότι δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα περί της τοξικομανίας ή μη αυτού.

Ακολούθως δε για να αιτιολογήσει το εύρημα αυτό υποθέτει ότι ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων κατά το χρονικό διάστημα των δύο ωρών που μεσολάβησε μέχρι τη σύλληψή του έκανε σκοπίμως χρήση ναρκωτικών ουσιών ώστε να μπορεί να προβάλει ενώπιον των αρμοδίων αρχών τον ισχυρισμό περί τοξικομανίας. Η υποθετική αυτή παραδοχή για την κρίση περί μη τοξικομανίας του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος, συνδυαζόμενη και με λοιπές υποθετικά επίσης διατυπούμενες παραδοχές καθιστούν την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την τοξικομανία ή μη του κατηγορουμένου ανεπαρκή, ασαφή και με λογικά κενά.

Τέλος το δικάσαν δικαστήριο καίτοι δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει και μάλιστα με ειδική αιτιολογία στον αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος για τη συνδρομή στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ. 2 στοιχ. α' ΠΚ), αφού αυτός δεν είχε επικαλεστεί για το ορισμένο του ισχυρισμού αυτού σύμφωνα με τα οριζόμενα στη μείζονα σκέψη συγκεκριμένα περιστατικά θετικής και επωφελούς για την κοινωνία συμπεριφοράς στους αντίστοιχους τομείς βιοτικής δράσης που ορίζονται στο άρθρο 84 παρ. 2 στοιχ.

α'του ΠΚ. Παρόλα αυτά στον ισχυρισμό αυτό το δικαστήριο εκ περισσού απάντησε και τον απέρριψε ως αβάσιμο με την ορθή αιτιολογία, αναφερόμενο στην πριν από την πράξη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. πρώτος λόγος αναίρεσης που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού περί τοξικομανίας είναι βάσιμος και πρέπει κατά παραδοχή του να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη διάταξή της που αφορά την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος περί τοξικομανίας, αναγκαίως δε και ως προς τη διάταξή της περί επιβολής ποινής και παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της σύμφωνα με το άρθρο 519 του Κ.Ποιν.Δ.

στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από Δικαστές άλλους εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, απορριπτομένης κατά τα λοιπά της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ' αριθμ. 144/26.9.2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και συγκεκριμένα μόνο ως προς την διάταξή της που αφορά την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου (επ.) G. () T. του S. περί τοξικομανίας του καθώς και ως προς τη διάταξη αυτής περί επιβολής ποινής.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της για νέα κατά το μέρος αυτό συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από Δικαστές άλλους εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την αίτηση αναίρεσης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ