Supreme Court allows appeal against High Court for contradictory reasoning on joint liability amounts.

Απόφαση 1961 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1961/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: X1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γιατράκο.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα και από την Προϊσταμένη της Κτηματικής Υπηρεσίας Ρεθύμνου, που εδρεύει στο Ρέθυμνο. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Δημήτριο Καμάρη Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2002 ανακοπή του ήδη πρώτου αναιρεσείοντος και των Ψ1 και Ψ2 που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη και κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 86/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 221/2005 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 30-1-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 27-8-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η από 1-2-2006 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 291/05 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε περισσότερα από όσα συζητήθηκαν.

Εν προκειμένω, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, παραδεκτώς επισκοπούμενη από τον Αρειο Πάγο κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ ότι με το υπ' αρ. 81/19-11-2002 πρωτόκολλο καθορισμού αποζημιώσεως αυθαίρετης χρήστης δημοσίου κτήματος της Προϊσταμένης της Κτηματικής Υπηρεσίας Ρεθύμνου καθορίστηκε σε βάρος του ανακόπτοντος - αναιρεσείοντα και των λοιπών ανακοπτόντων και της μη διαδίκου Ζ1 αλληλεγγύεως και εις ολόκληρο στο καθένα αποζημίωση ποσού 150.000 ευρώ για αυθαίρετη χρήση τμήματος αιγιαλού έκτασης 1908,68 τ.μ.

στην παραλία "......" του Δήμου .... για το οικονομικό έτος 2002. Το Εφετείο όμως με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε γίνει δεκτή η ανακοπή κατά του ως άνω πρωτοκόλλου δίκασε την υπόθεση, μεταρρύθμισε το εν λόγω πρωτόκολλο, και καθόρισε το ποσό της αποζημιώσεως που πρέπει να καταβάλλουν οι ανακόπτοντες στο καθού η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο, ατομικά, ή για μεν τον αναιρεσείοντα ανακόπτοντα σε εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ, και για καθένα των δύο άλλων ανακοπτόντων σε 39976 ευρώ και συνολικά επιδίκασε ως αποζημίωση το ποσό των 229.952 ευρώ.

Έτσι όμως υπέπεσε στην πλημμέλεια της αναφερομένης στην αρχή της παρούσας σχετικής διατάξεως συνεπεία της οποίας πρέπει να αναιρεθεί κατά τούτο η απόφαση κατά παραδοχή ως βασίμου του 1ου λόγου της κρινομένης αναιρέσεως. ΕΠΕΙΔΗ κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Εν προκειμένω το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, μεταρρύθμισε το 81/19-11-2002 πρωτόκολλο καθορισμού αποζημιώσεως, με τις ακόλουθες αιτιολογίες μετ' ανέλεγκτον εκτίμηση των αποδείξεων: Με το με αριθμό 81/19-11-2002 πρωτόκολλο καθορισμού αποζημιώσεως αυθαίρετης χρήσης δημόσιου κτήματος της Προϊσταμένης της Κτηματικής Υπηρεσίας Ρεθύμνου, καθορίστηκε σε βάρος των ανακοπτόντων και της μη ούσης διαδίκου Ζ1 εις ολόκληρο στον καθένα, αποζημίωση ποσού 150.000 ευρώ, για αυθαίρετη χρήση, κατά το οικονομικό έτος 2002, τμήματος αιγιαλού στη παραλία "....." Δήμου ....., συνολικής εκτάσεως 1908,68 τ.μ.

Η αυθαίρετη χρήση συνίσταται στη τοποθέτηση από τους ανακόπτοντες και την Ζ1, ομπρελοκαθισμάτων, απλών καθισμάτων και θαλασσίων ποδηλάτων προς εκμίσθωση στους λουομένους σε έκταση 1400 τ.μ. κατά μήκος της παραλίας και 508,68 τ.μ. κατά μήκος του ποταμού. Ακολούθως δέχθηκε το Εφετείο ότι ο ανακόπτων - αναιρεσείων X1 και η μη διάδικος Ζ1 έκαναν από κοινού την ως άνω αυθαίρετη χρήση σε έκταση 1400 τ.μ.

κατά μήκος της ανωτέρω παραλίας και 508,68 τ.μ. κατά μήκος του ποταμού, ενώ οι υπόλοιποι ανακόπτοντες Ψ1 και Ψ2 έκαναν την παραπάνω αυθαίρετη χρήση, από κοινού, με τους X1 και Ζ1 σε έκταση 508,68 τ.μ. κατά μήκος του ποταμού. Τέλος το Εφετείο δέχθηκε ότι η καταβλητέα από τον ανακόπτοντα X1 αποζημίωση για την ως άνω αυθαίρετη χρήση τμήματος αιγιαλού εκτάσεως 1908,68 τ.μ., στην παραλία "......" ...., πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 150.000 ευρώ, ενώ η καταβλητέα από τους ανακόπτοντες Ψ1 και Ψ2 αποζημίωση για την παραπάνω αυθαίρετη χρήση εκτάσεως 508,68 τ.μ.

κατά μήκος του ποταμού, πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 39.976 ευρώ, για τον καθένα (150:1908,68=78, 59Χ508,68 = 39.976), για το οικονομικό έτος 2002. Με την απόφασή του αυτή το Εφετείο παρέλαβε στην απόφασή του αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ευθύνη του ανακόπτοντος - αναιρεσείοντος για την καταβολή του ποσού της καθορισθείσης αποζημιώσεως και ειδικότερα ενώ αναγνωρίζει ότι ο ανακόπτων έκανα αυθαίρετη χρήση της όλης έκτασης 1908,68 τ.μ.

από κοινού με την μη διάδικο Ζ1, και μέρος από αυτή την έκταση εμβαδού 508,68 από κοινού με τους υπόλοιπους ανακόπτοντες και την άνω Ζ1, εντούτοις υποχρεώνει τον αναιρεσείοντα ατομικά και καταβάλλει στο καθού Ελληνικό Δημόσιο 150.000 ευρώ για την αυθαίρετη χρήση των 1908,68 τ.μ. και τους άλλους δύο ανακόπτοντες ατομικά ο καθένας να καταβάλλει ποσόν 39876 ευρώ για την χρήση των 508,68 τ.μ., ενώ έπρεπε να υποχρεώσει τον ανακόπτοντα να καταβάλλει το άνω ποσόν των 150.000 ευρώ εις ολόκληρο με την άνω μη διάδικο, μειωμένο κατά 39976 ευρώ που αντιστοιχεί στο 508,68 τ.μ.

και το τελευταίο αυτό ποσόν εις ολόκληρο με τους λοιπούς ανακόπτοντες και την μη διάδικο Ζ1, και κατά συνέπεια ο 2ος λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλομένη απόφαση εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 221/05 απόφαση του Εφετείου Κρήτης ως προς τον αναιρεσείοντα X1.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ