Supreme Court partially allows appeal against tax court decision, overturning specific tax certificates while dismissing the complaint.

Απόφαση 1960 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1960/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Θεόδωρο Στριλάκο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ετερόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Τρίπολη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Κοινοποίηση: 1) Μ. σύζυγο Π. Γ., το γένος Μ., κάτοικο ... Αττικής, 2) Μ. Μ. του Ι., κάτοικο ... Αττικής, 3) Ι. Μ. του Π., κάτοικο ... Αττικής, 4) Π. Μ. του Γ., 5) Π. Μ. του Γ., κατοίκων ... Αττικής, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/6/2015 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 17/8/2016 προσεπίκληση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρίπολης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 128/2017 οριστική, όπως αυτή διορθώθηκε με την 156/2017 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και 157/2019 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7/4/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 9.743/05.01.2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της του Πρωτοδικείου Τριπόλεως Ε. Ν., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 07.04.2021 αίτησης αναίρεσης κατά της 157/2019 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του Α1 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου και πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο(19.09.2022), καθώς και κλήση του αναιρεσείοντος προς την αναιρεσίβλητη ετερόρρυθμη εταιρεία για να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προς τη νόμιμη εκπρόσωπό της, κατ' άρθρο 126 παρ.1 περ.γ' ΚΠολΔ. Αυτή, όμως, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά της από το πινάκιο , ούτε κατέθεσε, κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παραστάσεως πληρεξούσιου δικηγόρου της κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, σαν να ήταν παρούσα (ΚΠολΔ 568 παρ.4, 576 παρ.2).

Με την από 07.04.2021 και με αριθ. κατάθ. 5/08.04.2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 157/18.04.2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, και δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση του τότε εκκαλούντος- καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσείοντος και εξαφάνισε την εκδοθείσα κατά την αυτή διαδικασία με αριθ. 128/06.07.2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, όπως αυτή διορθώθηκε με την 156/2017 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 16.06.2015 ανακοπή της ανακόπτουσας και ήδη αναιρεσίβλητης και είχαν ακυρωθεί οι προσβληθείσες με αριθμούς ..., ..., 7228/11.04.2014, ..., 945/ 16.02.2015 και ...

ταμειακές βεβαίωση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τρίπολης, με τις οποίες είχαν βεβαιωθεί σε βάρος της οφειλές, προερχόμενες από την εκχώρηση από μέρους εκμισθωτών της προς το Δημόσιο των οφειλομένων σ' αυτούς από την ανακόπτουσα μισθωμάτων, δεχομένου του Πρωτοδικείου ως κατ' ουσίαν βάσιμου του πρώτου λόγου αυτής (ανακοπής), με τον οποίο ηρνείτο (η ανακόπτουσα) ότι είχε καταστεί μισθώτρια στις επικαλούμενες μισθώσεις και δεν υπήρξε οφειλέτρια των εκχωρητών των αντίστοιχων απαιτήσεών τους προς το Δημόσιο, επαναδικάζοντας, όμως, το Εφετείο την ένδικη ανακοπή, κατόπιν εξαφάνισης της εκκαλουμένης απόφασης κατά παραδοχή του σχετικού λόγου έφεσης του αναιρεσείοντος, δέχτηκε πάλι αυτήν, κατ' ουσίαν, ακυρώνοντας τις ως άνω ταμειακές βεβαιώσεις, απορρίπτοντας μεν ως ουσιαστικά αβάσιμο τον πρώτο λόγο της ανακοπής, αλλά κάνοντας δεκτό τον δεύτερο λόγο της ανακοπής, κρίνοντας ότι οι επίδικες ταμειακές βεβαιώσεις έπασχαν αοριστίας.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρ.552,553,556,558,564 παρ.3 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρ.577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ. 2 ν.δ. 356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και μετά την αντικατάστασή της με την παρ.2 του άρθρου 7 του Ν.4224/2013, νόμιμο τίτλο για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων αποτελούν: α) τα έγγραφα, στα οποία οι αρμόδιες αρχές προσδιορίζουν, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, τον οφειλέτη, το είδος, το ποσό και την αιτία της οφειλής, β) Τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα, από τα οποία αποδεικνύεται η οφειλή, γ) Τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα, από τα οποία πιθανολογείται η οφειλή, ως προς την ύπαρξη και το ποσό αυτής, κατά την έννοια του άρθρου 347 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Περαιτέρω, το άρθρο 4 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 7 παρ.5 του ίδιου ως άνω Ν.4224/2013, ορίζει ότι: "Με την εξαίρεση των φόρων και των λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας(ν.4174/2013), για τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του ως άνω Κώδικα, καθώς και των δημοσίων εσόδων της περίπτωσης β' της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του παρόντος Κώδικα, μετά την καταχώριση του χρέους ως δημοσίου εσόδου κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 3, η Φορολογική Διοίκηση εκδίδει ατομική ειδοποίηση, την οποία είτε αποστέλλει ταχυδρομικά στον οφειλέτη και στα συνυπόχρεα πρόσωπα είτε την κοινοποιεί σε αυτούς σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν.4174/2013.

Στην ατομική ειδοποίηση αναφέρονται τα στοιχεία και ο αριθμός φορολογικού μητρώου, εφόσον υπάρχει, του οφειλέτη, το είδος και το ποσό του χρέους, συμπεριλαμβανομένων των τόκων που έχουν ήδη υπολογισθεί κατά την κείμενη νομοθεσία, ο αριθμός και η χρονολογία καταχώρισης του χρέους ως δημοσίου εσόδου ή ο τίτλος στον οποίο βασίζεται το χρέος, ο χρόνος και ο τρόπος καταβολής αυτού, η μνεία ότι από την επόμενη ημέρα της λήξης της νόμιμης προθεσμίας καταβολής του χρέους και μέχρι την τελική εξόφληση αυτού υπολογίζονται οι τόκοι και το πρόστιμο του άρθρου 6 του παρόντος...".

Εξάλλου, κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 55 παρ.1 του π.δ. 16/1989 "Κανονισμός λειτουργίας Δ.Ο.Υ.", "Για κάθε οικονομικό έτος και έσοδο, συντάσσονται από τις αρμόδιες Αρχές και στέλνονται στις Δ.Ο.Υ. τίτλοι είσπραξης, στους οποίους πρέπει να περιέχονται :α)... β)...γ)... δ)...ε)Το είδος του εσόδου, το οφειλόμενο ποσό αναλυμένο σε κωδικούς αριθμούς εσόδου ή εκτός προϋπολογισμού λογαριασμούς, σε ακέραιες μονάδες...", ενώ κατά το άρθρο 61 παρ.2 του ίδιου π.δ., "Η βεβαίωση πραγματοποιείται με την καταχώριση των στοιχείων του τίτλου είσπραξης στις αντίστοιχες ενδείξεις των στηλών του διπλότυπου βιβλίου παραλαβής και βεβαίωσης εισπρακτέων εσόδων, από το οποίο παίρνει τον αύξοντα αριθμό και χρονολογία, η οποία είναι και της βεβαίωσης...".

Επίσης, κατά το άρθρο 73 παρ. 1, 2 του ως άνω ν.δ. 356/1974: "1. Η προ της ενάρξεως της εκτελέσεως ανακοπή του οφειλέτου ασκείται: α) κατά της εκδοθείσης ατομικής ειδοποιήσεως, β) κατά του εκδοθέντος και μη εκτελεσθέντος εντάλματος προσωπικής κρατήσεως και γ) κατά του νομίμου τίτλου, εκδικάζεται δε υπό των καθ` ύλην αρμοδίων δικαστηρίων κατά τας διατάξεις των άρθρων 583-585 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας.

Διά ταύτης επιτρέπεται η προβολή πάσης αντιρρήσεως ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου ως και η αμφισβήτησις του κατ' ουσίαν βασίμου της απαιτήσεως του Δημοσίου, εφ' όσον ο προσδιορισμός ταύτης δεν έχει ανατεθή εις δικαστήρια ή εις διοικητικάς επιτροπάς αποφαινομένας μετά δυνάμεως δεδικασμένου. 2. Η κατά της αρξαμένης εκτελέσεως ανακοπή του οφειλέτου ασκείται ενώπιον πάντοτε του Μονομελούς Πρωτοδικείου του τόπου της εκτελέσεως και διά τους κάτωθι περιοριστικώς αναφερομένους λόγους:

α) Εάν η εκτέλεσις εχώρησε βάσει ακύρου τίτλου προς είσπραξιν. β) Εάν το χρέος απεσβέσθη διά καταβολής ή διά συμψηφισμού κατά τας διατάξεις του άρθρου 83 του παρόντος Ν. Διατάγματος ή συνεπεία διαγραφής, αποδεικνυομένων εγγράφως. γ) Εάν επιγενομένως απεσβέσθη άλλως το χρέος του οφειλέτου, της αποσβέσεως αποδεικνυομένης εγγράφως.

δ) Εάν το χρέος παρεγράφη. ε) Εάν ο διωκόμενος ως διάδοχος του υποχρέου δεν είναι ο νόμω υπόχρεως. στ) Εάν ο διωκόμενος δεν υπόκειται εις προσωπικήν κράτησιν και ζ)Εάν κατά την εκτέλεσιν εχώρησαν παραλείψεις ή ακυρότητες, τηρουμένων των εν άρθρω 75 του παρόντος Ν. Διατάγματος οριζομένων. Αμφισβήτησις άλλη περί της υπάρξεως της οφειλής προς το Δημόσιον είναι απαράδεκτος εν τη διαδικασία ταύτη".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτουν τα εξής: Στη δίκη που ανοίγεται με την ανακοπή του άρθρου 73 παρ. 1 ν.δ. 356/1974 "Περί Κώδικος Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων" σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 583-585 ΚΠολΔ, η οποία μπορεί να ασκείται τόσο κατά του "νομίμου τίτλου" όσο και κατά της ταμειακής βεβαίωσης, εφόσον αποτελεί και αυτή εκτελεστή διοικητική πράξη, ο μεν ανακόπτων επέχει κατ' αρχήν θέση εναγομένου, το δε καθ'ου (Δημόσιο) θέση ενάγοντος, και έτσι το τελευταίο βαρύνεται με την επίκληση των γεγονότων, των οποίων το βάρος θα έφερε, αν ασκούσε το δικαίωμά του με αγωγή.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ. 2 του ΚΕΔΕ νόμιμο τίτλο αποτελεί η πράξη καταλογισμού χρηματικού ποσού εις βάρος διοικουμένου που εντοπίζεται σε δημόσιο έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια αρχή και ενσωματώνει την ατομική διοικητική πράξη, από αυτόν δε τον τίτλο, με τη συνδρομή των δημοσίων ή ιδιωτικών εγγράφων που τον συνοδεύουν, αποδεικνύεται ή πιθανολογείται βεβαία και εκκαθαρισμένη απαίτηση.

Στο νόμιμο τίτλο πρέπει να αναφέρεται η ακριβής αιτία της οφειλής, ώστε, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Τούτο δε, διότι με βάση το "νόμιμο τίτλο" είναι δυνατόν να επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς να έχει προηγηθεί διαγνωστική δίκη και έκδοση δικαστικής απόφασης, που θα καθιστούσε σαφείς την αιτία ή τις επιμέρους αιτίες του (φερόμενου ως) οφειλόμενου συνολικού χρέους.

Η ανάγκη αυτή καθίσταται εντονότερη, όταν ο ουσιαστικός καθορισμός του χρέους δεν έγινε από το Ελληνικό Δημόσιο (η δράση του οποίου διέπεται από την αρχή και το τεκμήριο της νομιμότητας), αλλά από τρίτο πρόσωπο, όπως είναι ο αρχικός δανειστής, προς τον οποίο το Δημόσιο είχε παράσχει εγγύηση και στη θέση του οποίου αυτό υποκαταστάθηκε, λόγω μη εξοφλήσεως του δανείου από τον οφειλέτη, αναλόγως δε και στην περίπτωση που το Δημόσιο ενεργεί ως εκδοχέας απαιτήσεων.

Από τη βεβαίωση, ως νόμιμο τίτλο εισπράξεως(βεβαίωση υπό ευρεία έννοια), διακρίνεται η ταμειακή βεβαίωση (βεβαίωση υπό στενή έννοια), που είναι αναγκαία για να μπορεί να επιδιωχθεί η είσπραξη της απαιτήσεως του Δημοσίου, ώστε να συνιστά αυτή τίτλο εκτελέσεως. Ο νόμιμος τίτλος δεν συμπίπτει με την ταμειακή βεβαίωση, πλην μεταξύ τους υφίσταται στενή αιτιακή σχέση, ώστε σε περίπτωση που η ταμειακή βεβαίωση δεν στηρίζεται σε νόμιμο τίτλο, όπως σε τίτλο στον οποίο δεν προσδιορίζεται επαρκώς το χρέος, να είναι αυτή ακυρωτέα.

Και ναι μεν στον ΚΕΔΕ δεν προβλέπεται κοινοποίηση της ταμειακής βεβαιώσεως στον οφειλέτη, ούτε επιβάλλεται να συνοδεύεται αυτή από τα έγγραφα που συγκροτούν το νόμιμο τίτλο, πλην όμως λόγω της στενής αιτιακής της σχέσεως με το νόμιμο τίτλο, αν ούτε η ταμειακή βεβαίωση της οφειλής ούτε η ατομική ειδοποίηση, που εκδίδει κατά το άρθρο 4 παρ. 1 Κ.Ε.Δ.Ε.

η αρμόδια φορολογική αρχή και κοινοποιείται επίσης στον οφειλέτη, δεν περιέχει τα καθοριζόμενα στην ως άνω διάταξη στοιχεία, προκειμένου ο οφειλέτης να λάβει επαρκή και ασφαλή γνώση για το είδος του χρέους, το ύψος του, τη χρονολογία βεβαίωσης και γενικά να κατατοπίζεται επαρκώς για την οφειλή του, τότε η έλλειψη αυτή μπορεί να οδηγήσει, κατόπιν ασκήσεως ανακοπής κατά το άρθρο 73 παρ. 1 Κ.Ε.Δ.Ε., στην ακύρωση αυτών, αλλά μόνο με τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων του άρθρου 75 Κ.Ε.Δ.Ε.

σχετικά με το στοιχείο της βλάβης του οφειλέτη του Δημοσίου, δηλαδή, αν και εφόσον η έλλειψη αυτή επέφερε στον οφειλέτη αδυναμία ουσιαστικής ή δικονομικής προστασίας των δικαιωμάτων του, η οποία δύναται να επανορθωθεί μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας της προσβαλλόμενης πράξεως, ιδίως ενόψει της υπάρξεως περισσοτέρων χρεών με διαφορετικές το καθένα συνέπειες για τον οφειλέτη.

Ωστόσο, βλάβη με την ανωτέρω έννοια δεν υφίσταται ο οφειλέτης τόσο στην περίπτωση που η επίδοση της ταμειακής βεβαιώσεως και της ατομικής ειδοποιήσεως συνοδεύεται από τα αναγκαία έγγραφα (δημόσια ή ιδιωτικά), που προσδιορίζουν επαρκώς την οφειλή, όσο και στην περίπτωση που γνωστοποιούνται αυτά στον οφειλέτη με οποιονδήποτε τρόπο, με ή χωρίς αίτησή του, αλλά πάντως πριν από τη λήξη της προθεσμίας ανακοπής κατά της εκτελέσεως, έτσι ώστε να είναι σε θέση να προβάλλει αυτός με δικονομικά παραδεκτό τρόπο τους ισχυρισμούς του κατά της οφειλής, και για το λόγο αυτό δεν αρκεί να προσκομίσει το Δημόσιο τα έγγραφα του νόμιμου τίτλου προς απόδειξη της απαιτήσεώς του κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο (ΟλΑΠ 5/2019, ΑΠ 821/2021).

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθμός 1 εδ. α` ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Παραβίαση υπάρχει, όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόσθηκε εσφαλμένα (ΟλΑΠ 2/2013, 7/2006, 4/2005).

Συνεπώς, κατά τις παραπάνω διακρίσεις, η παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που οδηγεί σε εσφαλμένο νομικό συλλογισμό και κατ' επέκταση σε εσφαλμένη εφαρμογή του δικαίου, εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου είτε ως εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού της απόφασης.

Έτσι, με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης, ο οποίος για να είναι ορισμένος πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο τόσο η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, όσο και το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικό σφάλμα (ΑΠ 325/2004), ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς (ΑΠ 1947/2006), οπότε πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο και οι αντίστοιχες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά και υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλούμενη παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 20/2005).

Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 130/2016, ΑΠ 1420/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 παρ.2 του ΚΠολΔ παραδεκτή επισκόπηση από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου του δικογράφου της από 16.06.2015 ένδικης ανακοπής της αναιρεσίβλητης, για τις ανάγκες του σχετικού αναιρετικού ελέγχου, προκύπτουν τα εξής:

Με την από 16.06.2015(ένδικη) ανακοπή της, η ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εξέθετε ότι δυνάμει του από 01.04.2002 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης ακάλυπτου χώρου, το οποίο συνήφθη μεταξύ αφενός των 1)…… και 9) Μ. συζ. Π. Γ.,-συγκυρίων του μισθίου ακινήτου, κατά ποσοστά 6/72 ο πρώτος, 6/72 ο δεύτερος, 3/72 ο τρίτος, 3/72 η τέταρτη, 3/72 ο πέμπτος, 3/72 η έκτη, 17/72 ο έβδομος, 24/72 ο όγδοος και 7/72 η ένατη, και αφετέρου της Α.

συζ. Κ. Σ., οι πρώτοι εξ αυτών εκμίσθωσαν προς την δεύτερη έναν ακάλυπτο χώρο συνολικής επιφάνειας 4.865,00 τ.μ., ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα, επί της οδού .... Η διάρκεια της μίσθωσης συμφωνήθηκε εξαετής, αρχόμενη την 1η-4-2002 και λήγουσα την 31-3-2008 αντί μηνιαίου μισθώματος 5.241,00 ευρώ πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου για το πρώτο μισθωτικό έτος, ενώ για τα επόμενα μισθωτικά έτη συμφωνήθηκε το μίσθωμα να αναπροσαρμόζεται κατά 4% και συγκεκριμένα από 1-4-2003 έως 31-3-2004 5.451 ευρώ, από 1-4-2004 έως 31-3-2005 5.669 ευρώ, από 1-4-2005 έως 31-3-2006 5.896 ευρώ, από 1-4-2006 έως 31-3-2007 6.132 ευρώ και από 1-4-2007 έως 31-3-2008 6.377 ευρώ.

Ότι το μίσθιο θα χρησιμοποιείτο από τη μισθώτρια Α. Σ. ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Περαιτέρω, ότι δυνάμει του από 1-4-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού παράτασης μισθώσεως ακαλύπτου χώρου, το οποίο συνήφθη μεταξύ των ίδιων ως άνω συμβαλλομένων μερών, η ως άνω μίσθωση παρετάθη για 9 επιπλέον χρόνια, ήτοι από 1-4-2008 έως 31-3-2017 αντί μηνιαίου μισθώματος 6.632 ευρώ πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου για το πρώτο μισθωτικό έτος της ανωτέρω παράτασης.

Ότι για τα επόμενα μισθωτικά έτη της παράτασης συμφωνήθηκε εκ νέου, το μίσθωμα να αναπροσαρμόζεται ετησίως κατά ποσοστό 4% επί του καταβαλλομένου. Ότι, τέλος, δυνάμει του από 30-6-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποίησης μισθώσεως ακαλύπτου χώρου και σύμφωνα με τους περιεχόμενους σε αυτό όρους, το οποίο συνήφθη μεταξύ των ιδίων αφενός συμβαλλομένων-εκμισθωτών-συγκυρίων του μισθίου ακινήτου και αφετέρου της Α.

συζ. Κ. Σ., αλλά και της Γ. θυγ. Κ. Σ. και Ι. Σ. του Κ., συμφωνήθηκε να υπεισέλθουν στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ως άνω μισθώσεως-πέραν της αρχικής μισθώτριας Α. Σ. και τα άλλα δύο φυσικά πρόσωπα, ήτοι η Γ. και Ι. Σ.. Συμφωνήθηκε δε το μηνιαίο μίσθωμα μέχρι την 30η Νοεμβρίου 2012 να μειωθεί στο ποσό των 4.729, 73 €, πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου 3,6%, δηλαδή στο συνολικό ποσό των 4.900 ευρώ.

Ότι κατόπιν αιτήσεως των ως άνω εκμισθωτών εκδόθηκαν εναντίον των 1)Α. συζ. Κ. Σ., το γένος Ι. Κ., 2)Γ., θυγ. Κ. Σ. και 3)Ι. Σ. του Κ., αφενός μεν η υπ' αριθμ. ... διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέτασσε τους ως άνω καθ' ών η αίτηση να αποδώσουν στους εκμισθωτές τον ως άνω εκμισθωμένο χώρο επιφάνειας 4.865 τ.μ., επί της οδού ..., στην Αθήνα, αφετέρου δε η υπ' αριθμ. ...

διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέτασσε τους καθ' ών η αίτηση να καταβάλουν συμμέτρως στους αιτούντες το ποσό των 16.823,33 ευρώ, το οποίο αφορούσε μισθώματα μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Απριλίου και 13 ημερών του μηνός Μαΐου 2012, νομιμοτόκως από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας για την καταβολή κάθε μισθώματος.

Ότι οι ως άνω εκμισθωτές προχώρησαν ακολούθως σε εκτέλεση της υπ' αριθμ.... διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των ως άνω μισθωτών-φυσικών προσώπων- τους οποίους και απέβαλαν από το μίσθιο στις 14.05.2012, συνταχθείσας προς τούτο της υπ' αριθμ. ... έκθεσης βίαιης αποβολής και εγκατάστασης της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Γ.

Π.. Ότι, περαιτέρω, κάποιοι εκμισθωτές, κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 παρ.7 του Ν.2238/94, προχώρησαν στην εκχώρηση προς το Ελληνικό Δημόσιο των οφειλομένων σ' αυτούς μισθωμάτων και ειδικότερα: Α. η Μ. συζ. Π. Γ. συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά 7/72 και ποσοστό 9,72% προέβη στην από 5-12-2012 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Β Περιστερίου, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30-06-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..." (ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 21.10.2011 έως 31.12.2011 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 729,50 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας μάλιστα, ότι η ως άνω εκμισθώτρια επισύναψε στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και τις υπ' αριθμ. ..., ... και ... εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π.. Β.Η Μ. Μ. του Ι., συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3,72% προέβη στην από 26.07.2012 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Βύρωνος Αττικής, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."(ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς, επίσης, ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει, νομίμως και προσηκόντως, τα μισθώματα της περιόδου από 21.10.2011 έως 31.12.2011 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 463,11 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας, επίσης, ότι η ως άνω εκμισθώτρια επισύναψε στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και τις υπ' αριθμ. ..., ... και ... εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π.. Γ.Ο Ι. Μ.ς του Π., συνιδιοκτήτης του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 6/72 προέβη στην από 19.07.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Χολαργού Αττικής, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ. και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."(ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν του έχουν καταβάλει, νομίμως και προσηκόντως, τα μισθώματα της περιόδου από 1-1-2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 1.746,05 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας, επίσης, ότι ο ως άνω εκμισθωτής είχε επισυνάψει στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, (γ)την υπ' αριθμ. ... διαταγή πληρωμής από μισθωτήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και(δ)τις υπ' αριθμ.10401Β'/04.02.2013, 10408Β/04.02.2013 και 10409Β'/ 04.02.2013 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π.. Δ.Η Μ. συζ. Π. Γ. συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά 7/72 και ποσοστό 9,72% προέβη στην από 26.01.2015 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Β' Περιστερίου, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..." (ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 01.01.2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 1.702,70 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας, επίσης, ότι η ως άνω εκμισθώτρια είχε επισυνάψει στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την υπ' αριθμ. ... διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και γ)τις υπ' αριθμ. 10408Β'/04.02.2013,10409Β'/04.02.2013 και 10410Β'/04.02.2013 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π.. Ε. Η Π. Μ. του Γ., συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3/72 προέβη στην από 2.12.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Άνω Λιοσίων, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."(ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 1-1-2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 873,02 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας, επίσης, ότι η ως άνω εκμισθώτρια είχε επισυνάψει στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και (γ) την υπ' αριθμ. ... διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. ΣΤ. Ο Π. Μ. του Γ., συνιδιοκτήτης του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3/72 προέβη στην από 02.12.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Άνω Λιοσίων, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..." (ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν του έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 01.01.2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 873,02 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο, σημειώνοντας, επίσης, ότι ο ως άνω εκμισθωτής είχε επισυνάψει στην εν λόγω εκχώρηση τα εξής έγγραφα: (α) το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, (γ) την υπ' αριθμ. ... διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και (δ) τις υπ' αριθμ. 10408Β'/ 04.02.2013,10409Β'/04.02.2013 και 10410Β'/04.02.2013 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π.. Ότι κατόπιν των ως άνω εκχωρήσεων και επί τη βάσει αυτών η Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως προχώρησε στις κάτωθι ταμειακές βεβαιώσεις οφειλών προς το Δημόσιο κατά της φερομένης ως οφειλέτιδας ανακόπτουσας εταιρίας και συγκεκριμένα: α) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η σχετική ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 729,50 €, κατόπιν της από 5-12-2012 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Β' Περιστερίου της Μ. συζ. Π. Γ. για ποσό 729,50 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..., β) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 463,11€, κατόπιν της από 26.07.2012 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Βύρωνος της Μ. Μ. του Ι.

για ποσό 463,11 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ...,γ) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ... ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 1.746,05 €,κατόπιν της από 19-7-2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Χολαργού του Ι. Μ. του Π. για ποσό 1.746,05 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ΑΧΚ 485/07.11.2014,δ) στην υπ' αριθμ.... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ.... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 1.702,70€, κατόπιν της από 26.01.15 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

Β' Περιστερίου της Μ. συζ. Π. Γ. για ποσό 1.702,70 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..., ε)στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ.... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 873,02 €, κατόπιν της από 02.12.2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ της Π. Μ. του Γ. για ποσό 873,02 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ... και στ) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, για χρέος της ανακόπτουσας εταιρείας προς το Ελληνικό Δημόσιο ποσού 873,02€, κατόπιν της από 02.12.2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ.

ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ του Π. Μ. του Γ. για ποσό 873,02 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου .... Και, τέλος, ότι τις ως άνω αναφερόμενες ταμειακές βεβαιώσεις και τις δυνάμει αυτών εκδοθείσες ατομικές ειδοποιήσεις της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως έναντι αυτής (ανακόπτουσας) ανακόπτει, επικαλούμενη με τον πρώτο λόγο της ανακοπής της ανυπαρξία της απαίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, ισχυριζόμενη ότι ουδέποτε υπήρξε οφειλέτιδα των ως άνω αναφερομένων εκμισθωτών και με τον δεύτερο λόγο αοριστία των ανακοπτομένων πράξεων, επειδή δεν διευκρινίζεται το είδος και η αιτία της οφειλής και αν το ποσό αποτελεί κεφάλαιο ή/ και τόκους, με αποτέλεσμα να υφίσταται βλάβη, γιατί η εν λόγω αοριστία στερεί από αυτήν το δικαίωμα άμυνας.

Επί της ανακοπής αυτής, όπως προεκτέθηκε,εκδόθηκε η υπ' αριθμ.128/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, όπως αυτή διορθώθηκε με την 156/2017 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία έκρινε ότι η ανακόπτουσα ουδέποτε είχε υπεισέλθει στη μισθωτική σχέση και δεχόμενη ως κατ' ουσίαν βάσιμο τον πρώτο λόγο της ανακοπής, χωρίς να εξετάσει τον δεύτερο λόγο αυτής, την έκανε δεκτή και ακύρωσε τις προσβληθείσες με αριθμούς ..., ..., 7228/11.04.2014, 614/02.02. 2015, ...

και ... ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση το ηττηθέν Ελληνικό Δημόσιο, επί της οποίας η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 157/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, το οποίο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 1-4-2002 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης ακάλυπτου χώρου, το οποίο συνήφθη μεταξύ αφενός των 1)…..

και 9) Μ. συζ. Π. Γ.-συγκυρίων του μισθίου και αφετέρου της Α. συζ. Κ. Σ. οι πρώτοι εξ αυτών εκμίσθωσαν προς την δεύτερη έναν ακάλυπτο χώρο συνολικής επιφάνειας 4.865,00 τ.μ., ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα επί της οδού .... Η διάρκεια της μίσθωσης ορίστηκε εξαετής, από 1-4-2002 έως 31-3-2008 αντί μηνιαίου μισθώματος 5.241,00 ευρώ πλέον χαρτοσήμου για το πρώτο μισθωτικό έτος ενώ για τα επόμενα μισθωτικά έτη συμφωνήθηκε το μίσθωμα να αναπροσαρμόζεται κατά 4% και συγκεκριμένα από 1-4-2003 έως 31-3-2004 5.451 ευρώ, από 1-4-2004 έως 31-3-2005 5.669 ευρώ, από 1-4-2005 έως 31-3-2006 5.896 ευρώ, από 1-4-2006 έως 31-3-2007 6.132 ευρώ και από 1-4-2007 έως 31-3-2008 6.377 ευρώ.

Το μίσθιο θα χρησιμοποιείτο από τη μισθώτρια Α. Σ. ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Περαιτέρω, δυνάμει του από 1-4-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού παράτασης μισθώσεως ακαλύπτου χώρου, το οποίο συνήφθη μεταξύ των ίδιων ως άνω συμβαλλομένων μερών, η ως άνω μίσθωση παρετάθη για 9 επιπλέον χρόνια, ήτοι από 1-4-2008 έως 31-3-2017 αντί μηνιαίου μισθώματος 6.632 ευρώ πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου για το πρώτο μισθωτικό έτος της ανωτέρω παράτασης.

Για τα επόμενα μισθωτικά έτη της παράτασης συμφωνήθηκε εκ νέου, το μίσθωμα να αναπροσαρμόζεται ετησίως κατά ποσοστό 4% επί του καταβαλλομένου. Τέλος, δυνάμει του από 30-6-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποίησης μισθώσεως ακαλύπτου χώρου και σύμφωνα με τους περιεχόμενους σε αυτό όρους, το οποίο συνήφθη μεταξύ των ιδίων αφενός συμβαλλομένων-εκμισθωτών-συγκυρίων του μισθίου ακινήτου και αφετέρου της Α.

συζ. Κ. Σ., αλλά και της Γ. θυγ. Κ. Σ. και Ι. Σ. του Κ., συμφωνήθηκε να υπεισέλθουν στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ως άνω μισθώσεως-πέραν της αρχικής μισθώτριας Α. Σ. και τα άλλα δύο φυσικά πρόσωπα, ήτοι η Γ. και Ι. Σ.. Συμφωνήθηκε δε το μηνιαίο μίσθωμα μέχρι την 30η Νοεμβρίου 2012 να μειωθεί στο ποσό των 4.729, 73 €, πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου 3,6%, δηλαδή στο συνολικό ποσό των 4.900 ευρώ.

Περαιτέρω με τον όρο 4 του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού ορίστηκαν τα εξής: "ρητά συμφωνείται ότι δεν επιτρέπεται η ολική ή μερική υπομίσθωση του μισθίου από τους μισθωτές σε τρίτους, αλλά μόνο συγκεκριμένα η δυνατότητά τους όπως, εντός του χρονικού διαστήματος της μίσθωσης και όποτε οι μισθωτές θελήσουν να συστήσουν προσωπική εταιρεία οποιασδήποτε μορφής, μεταξύ τους ή μόνο οι δύο εξ αυτών, η οποία εταιρεία θα καταστεί συμμισθώτρια και επομένως εις ολόκληρον υπόχρεη και υπεύθυνη έναντι των εκμισθωτών για όλες τις υποχρεώσεις και ευθύνες των μισθωτών που απορρέουν από την σύμβαση μίσθωσης και το νόμο.

Οι μισθωτές εντός είκοσι (20)ημερών από την νόμιμη σύσταση της εταιρείας, οφείλουν να παραδώσουν στους εκμισθωτές επικυρωμένο αντίγραφο του εταιρικού συμφώνου, άλλως η εταιρεία τους δεν αποκτά τα προαναφερόμενα δικαιώματα". Οι μισθωτές κάνοντας χρήση του ως άνω όρου επέτρεψαν ρητά την παραχώρηση του μισθίου στην ανακόπτουσα και ήδη εφεσίβλητη ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "..." την 8-3-2011, ήτοι εντός της χρονικής διάρκειας της μίσθωσης, η οποία είχε ως μοναδικούς εταίρους δύο εκ των αρχικών μισθωτών και συγκεκριμένα την Γ.

Σ., ως ομόρρυθμο εταίρο με ποσοστό 50% και τον Ι. Σ. ως ετερόρρυθμο εταίρο με ποσοστό 50% και ως αντικείμενό της είχε την στεγασθείσα στο μίσθιο επιχείρηση. Σύμφωνα με τον προαναφερθέντα όρο του μισθωτηρίου, τον οποίο γνώριζε η εταιρεία δια των νομίμων εκπροσώπων της που ήταν τα ίδια πρόσωπα με τους μισθωτές, με την αποδοχή της χρήσης του μισθίου η ίδια αναδέχτηκε σωρευτικά με αυτούς και την υποχρέωση καταβολής μισθώματος έναντι των εκμισθωτών καταστάσα μέρος και αυτή της επίδικης μίσθωσης, δηλώνοντας έτσι έμπρακτα την σχετική βούλησή της ενώ η αντίστοιχη των εκμισθωτών είχε ήδη δηλωθεί στο ανωτέρω μισθωτήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι για την σύναψη των εμπορικών μισθώσεων δεν απαιτείται ιδιαίτερος τύπος από το νόμο και καμία από τις δηλώσεις βούλησης των συμβαλλομένων...

Περαιτέρω προκύπτει ότι οι μισθωτές δεν τήρησαν την υποχρέωση που τους επιβάλλεται με την τελευταία παράγραφο του επίμαχου όρου του ίδιου μισθωτηρίου, όπως μέσα σε 20 ημέρες από τη σύσταση-δημοσίευση του καταστατικού της εταιρίας επιδώσουν επίσημο αντίγραφο αυτού με δικαστικό επιμελητή στους εκμισθωτές.

Ερμηνευομένης όμως της συμβάσεως όπως απαιτεί η καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, η ανωτέρω υποχρέωση δεν τίθεται με ποινή, σε περίπτωση παραβάσεώς της, ακυρότητας της υπεισελεύσεως στην μίσθωση της εταιρίας, αλλά πρέπει να γίνει δεκτό ότι τότε απλώς παρέχεται στους εκμισθωτές, το συμφέρον των οποίων εξυπηρετεί η τήρησή της, δικαίωμα καταγγελίας της μισθώσεως, του οποίου δεν έκαναν χρήση οι εκμισθωτές, ώστε η μίσθωση παραμένει ισχυρή και έναντι της ανακόπτουσας...

Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι η ανακόπτουσα υπέβαλε στην Δ.Ο.Υ. Τρίπολης την υπ' αριθμ. πρωτ. ... δήλωση μεταβολής με την οποία δήλωσε ως δευτερεύουσα δραστηριότητά της τις υπηρεσίες χώρων στάθμευσης και προσκόμισε το 30-11-2012 ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποίησης της μίσθωσης ακάλυπτου χώρου, ενώ συντάχθηκε και η ...

σχετική ειδική έκθεση αυτοψίας από υπάλληλο της Δ.Ο.Υ. ΙΕ Αθηνών σύμφωνα με την οποία διενεργήθηκε έλεγχος για την ύπαρξη της επαγγελματικής εγκατάστασης επί της οδού .... Επιπροσθέτως η ανακόπτουσα στο έντυπο Ε3 που υπέβαλε ηλεκτρονικά για το έτος 2012, ήτοι χρήση 2011, με ημερομηνία υποβολής 16-5-2012 δήλωσε μεταξύ άλλων ως υποκατάστημα το προκείμενο ακίνητο.

Κατόπιν τούτων οι εκμισθωτές του ακινήτου είχαν καταστεί νόμιμα δανειστές για το μίσθωμά του και έναντι της ανακόπτουσας εταιρίας. Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι κατόπιν αιτήσεως των ως άνω εκμισθωτών εκδόθηκαν εναντίον των 1)Α. συζ. Κ. Σ., το γένος Ι. Κ., 2)Γ., θυγ. Κ. Σ. και 3)Ι. Σ. του Κ., αφενός μεν η υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέτασσε τους ως άνω καθ' ών η αίτηση να αποδώσουν στους εκμισθωτές τον ως άνω εκμισθωμένο χώρο επιφάνειας 4.865 τ.μ., επί της οδού ..., στην Αθήνα, αφετέρου δε η υπ' αριθμ. ... διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέτασσε τους καθ' ών η αίτηση να καταβάλουν συμμέτρως στους αιτούντες το ποσό των 16.823,33 ευρώ, το οποίο αφορούσε μισθώματα μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Απριλίου και 13 ημερών του μηνός Μαΐου 2012, νομιμοτόκως από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας για την καταβολή κάθε μισθώματος.

Οι ως άνω εκμισθωτές προχώρησαν ακολούθως σε εκτέλεση της υπ' αριθμ.... διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των ως άνω μισθωτών-φυσικών προσώπων- τους οποίους και απέβαλαν από το μίσθιο στις 14.05.2012, συνταχθείσας προς τούτο της υπ' αριθμ. ... έκθεσης βίαιης αποβολής και εγκατάστασης της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Γ.

Π.. Οι ως άνω μισθωτές μεταξύ των οποίων και η ανακόπτουσα εταιρία... δεν εξόφλησαν την οφειλή τους αυτή. Ακολούθως οι εκμισθωτές κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 παρ.7 του ν.2238/94, προκειμένου να απαλλαγούν από αντίστοιχη φορολογική τους υποχρέωση, εκχώρησαν την ανωτέρω απαίτησή τους προς το Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα η Μ.

συζ. Π. Γ. συνιδιοκτήτρια του ως άνω ακινήτου κατά 7/72 και ποσοστό 9,72% προέβη στην από 5-12-2012 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Β Περιστερίου, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30-6-2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 21.10.2011 έως 31.12.2011 μηνιαίου ποσού 4.729,73 € και συνολικού ποσού 729,50 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Η Μ. Μ. του Ι., συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3,72% προέβη στην από 26.07.2012 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Βύρωνος Αττικής, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς, επίσης, ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει, νομίμως και προσηκόντως, τα μισθώματα της περιόδου από 21.10.2011 έως 31.12.2011 μηνιαίου ποσού 4.729,73€ και συνολικού ποσού 463,11 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο Ι. Μ. του Π., συνιδιοκτήτης του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 6/72 προέβη στην από 19.07.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Χολαργού Αττικής, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ. και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν του έχουν καταβάλει, νομίμως και προσηκόντως, τα μισθώματα της περιόδου από 1-1-2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73€ και συνολικού ποσού 1.746,05 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Η Μ. συζ. Π. Γ. συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά 7/72 και ποσοστό 9,72% προέβη στην από 26.01.2015 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Β'Περιστερίου, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 01.01.2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73€ και συνολικού ποσού 1.702,70 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Η Π. Μ. του Γ., συνιδιοκτήτρια του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3/72 προέβη στην από 2.12.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Άνω Λιοσίων, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο, καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν της έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 1-1-2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73€ και συνολικού ποσού 873,02 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο Π. Μ. του Γ., συνιδιοκτήτης του ως άνω μισθίου ακινήτου κατά ποσοστό 3/72 προέβη στην από 02.12.2013 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Άνω Λιοσίων, στην οποία αναφέρει ότι δυνάμει του από 30.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης είχε εκμισθώσει στους Σ. Α., Σ. Γ., Ι. Σ., και στην εταιρεία με την επωνυμία "..."-ανακόπτουσα το εν λόγω μίσθιο ακίνητο καθώς επίσης ότι οι ως άνω μισθωτές δεν του έχουν καταβάλει νομίμως και προσηκόντως τα μισθώματα της περιόδου από 01.01.2012 έως 13.05.2012 μηνιαίου ποσού 4.729,73€ και συνολικού ποσού 873,02 ευρώ, τα οποία και εκχώρησε προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Κατόπιν των ως άνω εκχωρήσεων και επί τη βάσει αυτών η Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως προχώρησε στις κάτωθι ταμειακές βεβαιώσεις οφειλών προς το δημόσιο κατά της ανακόπτουσας εταιρίας και συγκεκριμένα: α) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η σχετική ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως ποσού 729,50€, κατόπιν της από 5-12-2012 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Β' Περιστερίου της Μ. συζ. Π. Γ. για ποσό 729,50 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..., β) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ...

ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως ποσού 463,11€, κατόπιν της από 26.07.2012 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Βύρωνος της Μ. Μ. του Ι. για ποσό 463,11 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ...,γ) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ...

ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως ποσού 1.746,05 €, κατόπιν της από 19-7-2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Χολαργού του Ι. Μ. του Π. για ποσό 1.746,05 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ΑΧΚ 485/07.11.2014,δ) στην υπ' αριθμ.... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ.... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως ποσού 1.702,70€, κατόπιν της από 26.01.15 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. Β' Περιστερίου της Μ. συζ. Π. Γ. για ποσό 1.702,70 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..., ε)στην υπ' αριθμ. ...

ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 5385/16.02.2014 ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως ποσού 873,02€, κατόπιν της από 02.12.2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ της Π. Μ. του Γ. για ποσό 873,02 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ...

και στ) στην υπ' αριθμ. ... ταμειακή βεβαίωση της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ.... ατομική ειδοποίηση χρεών του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τριπόλεως ποσού 873,02€, κατόπιν της από 02.12.2013 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς τη Δ.Ο.Υ. ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ του Π. Μ. του Γ. για ποσό 873,02 ευρώ, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ....

Με βάση τα νομικά και πραγματικά δεδομένα που προαναφέρθηκαν οι προσβαλλόμενες πράξεις του Δημοσίου Ταμείου εκδόθηκαν νόμιμα για νόμιμη και υπαρκτή οφειλή της ανακόπτουσας. Έπρεπε, επομένως να απορριφθεί ο εξεταζόμενος στα πλαίσια του πρώτου λόγου έφεσης αντίστοιχος λόγος της ανακοπής ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Κατά συνέπεια η εκκαλουμένη, η οποία έκανε δεκτό τον ανωτέρω λόγο της ανακοπής και την ίδια και ακύρωσε τις ανακοπτόμενες πράξεις, έσφαλλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και εκτίμησε κακώς τις αποδείξεις, ώστε πρέπει να εξαφανισθεί, αφού γίνει δεκτή η έφεση κατά τον πρώτο λόγο της ως βάσιμη και κατ' ουσία.

Περαιτέρω πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και να δικαστεί η ανακοπή. Αφού απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο ήδη εξετασθείς λόγος της τελευταίας, πρέπει περαιτέρω να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι της που δεν ερευνήθηκαν από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο... Με τον δεύτερο λόγο της ένδικης ανακοπής η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι οι ταμειακές βεβαιώσεις είναι αόριστες καθώς αναφέρουν μόνο το οφειλόμενο ποσό χωρίς να διευκρινίζεται αν αυτή αποτελεί κεφάλαιο ή και τόκους καθώς και το είδος και την αιτία της οφειλής, με αποτέλεσμα η ανακόπτουσα να υφίσταται βλάβη δεδομένου ότι η εν λόγω αοριστία ως προς το ύψος της οφειλής και την αιτία αυτής της στερεί το δικαίωμα της άμυνας...

Στις προσβαλλόμενες υπ'αριθμ. 6254/12-12-2012,7000/3-11-2014,7228/11-4-2014, 614/2-2-2015, 945/16-2-2015 και 1054/18-2-2015 ταμειακές βεβαιώσεις αναγράφονται τα ποσά εκάστης βεβαιωθείσης οφειλής(ήτοι ποσό 729,5 ευρώ, ποσό 463,11 ευρώ, ποσό 1.745,05 ευρώ, ποσό 1.702,7 ευρώ, ποσό 873,02 ευρώ και ποσό 873,02 ευρώ αντίστοιχα), πλην όμως δεν αναγράφεται η ημερομηνία και η αιτία της οφειλής, με ειδικότερο προσδιορισμό των κονδυλίων κατά κεφάλαιο, τόκους και λοιπές προσαυξήσεις, ώστε να είναι εφικτός ο έλεγχος της ύπαρξης και του ύψους αυτής, αλλά αναφέρεται αόριστα ότι οι βεβαιωθείσες οφειλές αναφέρονται σε "εκχώρηση μισθωμάτων στο Δημόσιο".

Η σχετική αοριστία δεν ήρθη από τα λοιπά προσκομιζόμενα έγγραφα, καθόσον στις αντίστοιχες ατομικές ειδοποιήσεις του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Τρίπολης προς την ανακόπτουσα αναφέρεται ότι αφορούν σε οφειλές από "εκχώρηση", χωρίς να εξειδικεύεται το είδος αυτών και να αναφέρεται η αιτία της οφειλής και το οικονομικό έτος στο οποίο ανάγεται και το χρονικό διάστημα στο οποίο αυτές αφορούν.

Επίσης, από την εκτίμηση των αυτών ως άνω αποδεικτικών στοιχείων προέκυψε ότι η ανακόπτουσα υφίσταται βλάβη από την ατελή και αόριστη περιγραφή των ένδικων απαιτήσεων, η οποία συνίσταται στην αδυναμία της να ελέγξει το ακριβές ύψος της οφειλής και να προβάλλει τους αμυντικούς έναντι αυτής ισχυρισμούς της και δεν μπορεί να αναιρεθεί με άλλον τρόπο, παρά με την κήρυξη της ακυρότητας των προσβαλλόμενων ταμειακών βεβαιώσεων και συνακόλουθα των εδραζόμενων επ' αυτών πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει, δεκτού γενομένου του δεύτερου λόγου ανακοπής... να γίνει δεκτή η κρινόμενη ανακοπή και να ακυρωθούν οι υπ' αριθμ.6254/2012, 7000/2014,7228/2014,614/2015, 945/2015 και 1054/2015 ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ. Τρίπολης για οφειλές εκχωρηθέντων μισθωμάτων, ποσών 729,5 ευρώ, ποσό 463,11 ευρώ, ποσό 1.745,05 ευρώ, ποσό 1.702,7 ευρώ, ποσό 873,02 ευρώ και ποσό 873,02 ευρώ προς την ανακόπτουσα...".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο δέχτηκε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, και κρατώντας και επαναδικάζοντας την ανακοπή, δέχτηκε αυτήν κατ' ουσία, κάνοντας δεκτό τον δεύτερο λόγο αυτής(ανακοπής) και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες ως άνω υπ'αριθμ. 6254/12-12-2012, 7000/3-11-2014,7228/11-4-2014, 614/2-2-2015, 945/16-2-2015 και 1054/18-2-2015 ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης. Το αναιρεσείον με το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου της αιτήσεώς του αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επικαλείται ευθεία παραβίαση με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 2 παρ. 2, 4 και 75 του ν.δ. 356/1974(Κ.Ε.Δ.Ε). Ειδικότερα αυτό ισχυρίζεται ότι, αναφορικά με την έννοια του νόμιμου τίτλου, την οποία περιόρισε, αποκλειστικά, στις ταμειακές βεβαιώσεις και τις αντίστοιχες ατομικές ειδοποιήσεις της Δ.Ο.Υ.

Τριπόλεως, στις οποίες και μόνον αναζήτησε, για το ορισμένο του νόμιμου τίτλου, τα προσδιοριστικά της επίδικης οφειλής στοιχεία, αν και με βάση τα αμέσως προηγουμένως εκτιθέμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση περιστατικά, τα οποία αποτελούν τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτάθηκαν από την ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη για τη θεμελίωση του δικαιώματός της που ασκήθηκε με την ανακοπή, προκύπτει σαφώς ότι η ανακόπτουσα πριν την άσκηση της ένδικης ανακοπής της είχε λάβει γνώση όλων των αναγκαίων στοιχείων που συγκροτούν το νόμιμο τίτλο, κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ.2 ΚΕΔΕ, τα οποία προσδιόριζαν την οφειλή της και έπρεπε, κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου να κριθούν επαρκή, καθόσον με αυτά η ανακόπτουσα είχε πλήρη γνώση της ακριβούς αιτίας και του ύψους της οφειλής της, και δη κατά τρόπο ώστε να είναι σε θέση να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς της(τα οποία, μάλιστα, παρέθεσε στο δικόγραφο της ανακοπής της και προσκόμισε ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας), με αποτέλεσμα να μη συντρέχει εν προκειμένω νόμιμη περίπτωση ακύρωσης των προσβαλλομένων ταμειακών βεβαιώσεων με επίκληση του λόγου αοριστίας τους, εφόσον δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 75 του ΚΕΔΕ, σχετικά με το στοιχείο της βλάβης.

Ο λόγος δε αυτός είναι βάσιμος, καθόσον από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου του δικογράφου της ανακοπής της αναιρεσίβλητης(σελίδες 4-8 αυτού), που προεκτέθηκε, σε συνδυασμό και με τις προεκτεθείσες παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, σαφώς προκύπτει ότι η ανακόπτουσα, πριν την άσκηση της ένδικης ανακοπής της, είχε πλήρη γνώση τόσο για το ακριβές ύψος όλων των οφειλών της που βεβαιώθηκαν δυνάμει των προσβαλλόμενων πράξεων της Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης, την αιτία των οφειλών της, το οικονομικό έτος στο οποίο ανάγονται και το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στο οποίο αυτές αφορούν, αφού είχε λάβει γνώση όλων των δηλώσεων εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων, με τα συνημμένα σε αυτές έγγραφα, ήτοι: (α)το από 30.06.2010 συμφωνητικό μίσθωσης, (β) την υπ' αριθμ. ...

διαταγή απόδοσης μισθίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,(γ)την υπ'αριθμ. ... διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, (δ) τις με αριθμ. ..., ..., ..., 10408Β'/ 04.02.2013, 10409Β'/04.02.2013 και 10410Β'/04.02.2013 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Γ. Π., καθώς και των οικείων χρηματικών καταλόγων, βάσει των οποίων εκδόθηκαν οι προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, εκάστη των οποίων, όπως και η ίδια αναφέρει, είχε εκδοθεί για κάθε ξεχωριστή δήλωση εκχώρησης των ανείσπρακτων μισθωμάτων από τους εκχωρητές προς το Ελληνικό Δημόσιο, και, άρα, για κάθε ξεχωριστό (εκχωρούμενο) οφειλόμενο ποσό (χωρίς τόκους και προσαυξήσεις), με αποτέλεσμα να είναι δυνατός ο έλεγχος από αυτήν της ύπαρξης και του ύψους της οφειλής της και να μπορεί να αντιτάξει άμυνα κατά της επισπευδομένης, με τους άνω τίτλους, διοικητικής εκτέλεσης, και έτσι να μη υφίσταται οποιαδήποτε δικονομική βλάβη.

Επομένως, το Εφετείο, το οποίο με τις προεκτεθείσες παραδοχές του, κατέληξε στο αντίθετο αποδεικτικό πόρισμα ότι, δηλαδή, η ανακόπτουσα υφίσταται βλάβη από την ατελή και αόριστη περιγραφή των ενδίκων απαιτήσεων, η οποία συνίσταται στην αδυναμία της να ελέγξει το ακριβές ύψος της οφειλής και να προβάλει τους αμυντικούς της ισχυρισμούς, και, συνακόλουθα, εξ αυτής της αιτίας, κήρυξε την ακυρότητα των προσβαλλομένων επίδικων ταμειακών βεβαιώσεων της Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης, έσφαλε, περί την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των προπαρατεθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 2 παρ. 2, 4 και 75 του ν.δ. 356/1974(Κ.Ε.Δ.Ε), τις οποίες ευθέως παραβίασε. Κατόπιν αυτών, ο πρώτος αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το πρώτο σκέλος του, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης της έρευνας του συναφούς δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου, εκ του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (για εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης του άρθρου 75 ΚΕΔΕ, λόγω αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών), καθώς και των δεύτερου αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ(μη λήψη υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης)και τρίτου αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αρ.11 περ.γ'ΚΠολΔ(μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων), ως αλυσιτελών, αφού, τυχόν, παραδοχή τους θα οδηγούσε στο ίδιο αποτέλεσμα, με τον προαναφερθέντα, που έγινε δεκτός και, έτσι, αυτοί καλύπτονται από την αναιρετική του εμβέλεια.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να αναιρεθεί, κατά ένα μέρος, η προσβαλλόμενη απόφαση, και ειδικότερα καθ' ό μέρος το Εφετείο δέχθηκε ως βάσιμο το δεύτερο λόγο της ένδικης ανακοπής και εξ αυτού του λόγου δέχτηκε, περαιτέρω, την ανακοπή κατ' ουσία και ακύρωσε τις επίδικες υπ' αριθμ. 6254/12-12-2012, 7000/3-11-2014,7228/11-4-2014, 614/2-2-2015, 945/16-2-2015 και 1054/18-2-2015 ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης. Ακολούθως, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση και να εκδικασθεί από το Δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ, εφόσον δεν απαιτείται άλλη διευκρίνιση, εν όψει δε της δεσμευτικής για το Εφετείο ενέργειας της παρούσας απόφασης, δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται μόνο η κατά το περιεχόμενο της απόφασης αυτής διατύπωση του διατακτικού της εκδοθησόμενης απόφασης, βάσει της έκτασης της αναίρεσης(ΑΠ 1514/2018, ΑΠ 252/2017, ΑΠ 353/2015, σχετ.

ΟλΑΠ 42/2005). Ειδικότερα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη υπ' αριθμ.128/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, όπως αυτή διορθώθηκε με την 156/2017 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, κρατηθεί η υπόθεση και, επαναδικαζομένης της ένδικης από 16-06-2015 ανακοπής της αναιρεσίβλητης ως προς τον δεύτερο λόγο της, να απορριφθεί και αυτός ο λόγος της και συνακόλουθα η (ανακοπή) στο σύνολό της, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Επίσης, λόγω του προνομίου της ατέλειας, που απολαμβάνει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 19 παρ.1 του Ν.Δ. της 26-6/10-7-1944 σε συνδυασμό με άρθρο 36 ΠΔ 28/1931(ΦΕΚ Α' 239/1931), σε κατάθεση του προβλεπομένου από το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ παραβόλου για την άσκηση αναίρεσης και δεν έχει κατατεθεί τέτοιο, ώστε να τίθεται θέμα αποδόσεώς του.

Τέλος, η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, των πρώτου και δευτέρου βαθμών δικαιοδοσίας, καθώς και αυτών της παρούσας δίκης, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 106,176,183,191 παρ.2 ΚΠολΔ),μειωμένα, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ.1 του Ν.3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ.18 ΕισΝΚΠολΔ και όπως τούτο ισχύει μετά την υπ' αριθμ.134423/8-12-1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν.1738/1987, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθ. 157/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, κατά το κεφάλαιο που αναφέρεται στο σκεπτικό της παρούσας.

Κρατεί και δικάζει την υπόθεση.

Απορρίπτει την από 16.06.2015 ανακοπή της ανακόπτουσας αναιρεσίβλητης στο σύνολό της.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, όλων των βαθμών δικαιοδοσίας, το οποίο καθορίζει στο ποσό των εξακοσίων(600,00) ευρώ στο σύνολό της.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2022.

H ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ