1959/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1959 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1959/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Παπαχρήστο.

Της αναιρεσίβλητης: ......., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ρίζο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-6-1996 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:157/1997 μη οριστική και 45/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 765/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 22-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 13-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή ως πράγματα προταθέντα από τους διαδίκους που η παράλειψή τους να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση, όχι δε και οι ισχυρισμοί που συνέχονται με την ιστορική τους βάση και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση αυτής, αποκρουομένη με την παραδοχή των πραγματικών περιστατικών που στηρίζουν την αγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση. Εξάλλου για την νομιμοποίηση προς διεξαγωγή συγκεκριμένης δίκης κατ' αρχήν αρκεί ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης ουσιαστικής έννομης σχέσης, ότι δηλαδή ο ίδιος είναι φορέας του ασκούμενου επιδίκου δικαιώματος και ο εναγόμενος της αντίστοιχης υποχρεώσεως. Ποία πρόσωπα είναι φορείς συγκεκριμένων δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων ορίζεται από το ουσιαστικό δίκαιο που επιτρέπει την άσκηση της αγωγής.

Συνεπώς, η εκ μέρους του εναγομένου αμφισβήτηση της παθητικής του νομιμοποίησης δεν συνιστά ένσταση, αλλά άρνηση της βάσεως της αγωγής και ως εκ τούτου δεν αποτελεί "πράγμα" που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια της ως άνω διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθ. 20 566 παρ. 1 και 118 αριθ. 4 του Κ.Πολ.Δικ.

προκύπτει ότι, για να είναι ορισμένος ο θεσπιζόμενος από τη πρώτη απ' αυτές λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου αποδεικτικού εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο εκτός άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, καθώς και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενό του το Εφετείο ώστε να κριθεί αν εσφαλμένως το ανέγνωσε και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεως του δέχθηκε περιεχόμενο του εγγράφου διαφορετικό από εκείνο που περιέχει.

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., η εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 558 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι αυτός ουδέποτε συνεβλήθη ή συνηλλάγη με την ενάγουσα ατομικώς, αλλά συνηλλάγη αποκλειστικά και μόνο για λογαριασμό της ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "John's Import Foods Inc" που εδρεύει στο Σικάγο των ΗΠΑ.

Ο λόγος όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί ο ανωτέρω ισχυρισμός δεν αποτελεί, κατά τα προεκτιθέμενα, "πράγμα", κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αλλά συνιστά αιτιολογημένη άρνηση του αγωγικού ισχυρισμού ότι ο εναγόμενος συνεβλήθη ατομικά και για δικό του λογαριασμό.

Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο υπό την επίκληση της ίδιας πλημμέλειας πλήττεται η περί πραγματικών γεγονότων κρίση της προσβαλλόμενης και δη η αναφερόμενη στην εκτίμηση του περιεχομένου του από 26-9-1991 ιδιωτικού συμφωνητικού, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, δεδομένου ότι, κατά τα προεκτιθέμενα, η εκτίμηση των αποδείξεων εκφεύγει, καθεαυτή, από τον αναιρετικό έλεγχο.

Επίσης ο αυτός λόγος αναιρέσεως κατά το τρίτο μέρος του, με το οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από το άρθρο 559 αρ. 11 και 20 Κ.Πολ.Δικ. αιτιάσεις ότι το Εφετείο α) δεν έλαβε υπόψη το ως άνω από 26-9-1991 ιδιωτικό συμφωνητικό και το πιστοποιητικό περί συστάσεως και λειτουργίας της ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "John's Import Foods Inc" και β) παραμόρφωσε το περιεχόμενο του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού διότι, ενώ στο συμφωνητικό αυτό αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων συνεβλήθη αποκλειστικά για λογαριασμό της προαναφερθείσας εταιρείας με την επωνυμία "John's Import Foods Inc", η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι από το έγγραφο αυτό προκύπτει ότι ο αναιρεσείων συνεβλήθη ατομικά και στο δικό του όνομα ως αγοραστής, πρέπει να απορριφθεί.

Και δη α) ως προς την πρώτη αιτίαση, διότι από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη "τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν νομίμως με επίκληση", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, δεν μένει αμφιβολία ότι το Εφετείο για το σχηματισμό της κρίσεως του έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα πιο πάνω έγγραφα και β) ως προς τη δεύτερη αιτίαση προεχόντως ως αόριστος διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του επίμαχου ιδιωτικού συμφωνητικού και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενο του το Εφετείο ώστε να κριθεί αν εσφαλμένα το ανέγνωσε, αλλά και ως απαράδεκτος, διότι με την αιτίαση αυτή δεν αποδίδεται στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση διαγνωστικό λάθος ως προς το περιεχόμενο του προαναφερθέντος εγγράφου αλλά απλώς αποδίδεται σφάλμα ως προς την εκτίμηση και αξιολόγηση του περιεχομένου αυτού, η οποία δεν υπόκειται, κατά τα προεκτεθέντα, στον αναιρετικό έλεγχο.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' Κ.Πολ.Δικ., ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 11 του Κ.Πολ.Δικ.

αιτίαση ότι το Εφετείο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του ο αναιρεσείων ήτοι 1) το υπ' αριθ...... πιστοποιητικό της Πολιτείας του Ιλινόϊς των ΗΠΑ, 2) το υπ' αριθ. ...... τιμολόγιο της αναιρεσιβλήτου που έχει εκδοθεί επ' ονόματι της προαναφερθείσας εταιρίας και 3) την από 1-3-1994 αγωγή της αναιρεσιβλήτου, η οποία έχει κατατεθεί στα Δικαστήρια του Ιλινόϊς των ΗΠΑ.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλομένης απόφασης, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα συνεκτίμησε "και τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν νομίμως με επίκληση", σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης αυτής, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, χωρίς να έχει υποχρέωση να κάμει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση για καθένα από αυτά.

Από τα άρθρα 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 και 578 του Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι, όταν η υπόθεση κρίθηκε κατ' ουσίαν, για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως που αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση ότι δηλαδή στερείται νόμιμης βάσης, διότι δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο με σαφήνεια και πληρότητα και οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά, αφού διαφορετικά δεν είναι δυνατή με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου η στοιχειοθέτηση του προσβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως.

Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος αυτού με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση ότι στερείται νόμιμης βάσης διότι έχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς την παραδοχή της ότι ο αναιρεσείων συνηλλάγη ατομικώς μετά της αναιρεσίβλητης και όχι για λογαριασμό της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "John's Import Foods Inc" είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται οι επί της ουσίας παραδοχές της αποφάσεως.

Ο ίδιος λόγος, κατά τα λοιπά είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί υπό την επίκληση της ως άνω από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. πλημμέλειας πλήσσει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστωντων την ουσία της υποθέσεως πραγματικών περιστατικών, η οποία, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.12.2005 αίτηση του ......για αναίρεση της υπ' αριθ. 765/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ