Supreme Court allows appeal against non-consideration of sworn statements, remands case for retrial by different judges.

Απόφαση 1958 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1958/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: Ά. - Μ. Μ. του Ζ., συζύγου Π. Κ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αθανάσιο Τσιούρα και Αθανάσιο Παπαναστασίου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ρ. Μ. Γ. Μ. του Ε., 2) Ξ. συζύγου Ρ. Μ., το γένος Δ. Ι., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Σοφιαλίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1) Ρ. Μ. Γ. Μ. του Ε., 2) Ξ. συζύγου Ρ. Μ., το γένος Δ. Ι., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Σοφιαλίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ά. - Μ. Μ. του Ζ., συζύγου Π. Κ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αθανάσιο Τσιούρα και Αθανάσιο Παπαναστασίου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/1/2011 αγωγή της υπό στοιχείο Α ήδη αναιρεσείουσας και υπό στοιχείο Β ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 24/2014 μη οριστική και 50/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 513/2020 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η υπό στοιχείο Α αναιρεσείουσα με την από 14/9/2020 αίτησή της και οι υπό στοιχείο Β αναιρεσείοντες με την από 21/7/2020 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Οι πληρεξούσιοι της υπό στοιχείο Α αναιρεσείουσας και υπό στοιχείο Β αναιρεσιβλήτου ζήτησαν την παραδοχή της από 14/9/2020 αιτήσεως, την απόρριψη της από 21/7/2020 αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπόκεινται προς κρίση η από 14-9-2020 (με ειδικό αριθ. κατάθ. 268/14-9-2020) αίτηση αναίρεσης της ενάγουσας Ά.-Μ. Μ. και η από 21-7-2020 (με ειδικό αριθ. κατάθ. 198/21-7-2020) αντίθετη αίτηση αναίρεσης των εναγομένων Ρ.-Μ.-Γ. Μ. και Ξ. συζ. Ρ.-Μ.-Γ. Μ. κατά της 513/5-3-2020 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα της από 14-9-2020 ως άνω αίτησης άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων της από 21-7-2020 ως άνω αίτησης, την από 14-1-2011 αγωγή της, με την οποία ζητούσε την επιστροφή ποσού 160.000 ευρώ, που είχε καταβάλει στους αντιδίκους της, πλέον ποσού 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής της βλάβης, νομιμοτόκως, κατόπιν της αποδιδόμενης σ' αυτούς απατηλής συμπεριφοράς τους, με κύρια βάση την εξ αδικοπραξίας ευθύνη τους, άλλως την ενδοσυμβατική ευθύνη τους από διαπραγματεύσεις, και, επικουρική βάση, κατά τις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις.

Εκδόθηκε η 24/2014 προδικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, κατά την τακτική διαδικασία, που διέταξε τη διενέργεια γεωτεχνικής πραγματογνωμοσύνης, και στη συνέχεια η 50/2016 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, ως προς τη βάση της εκ της ευθύνης των διαπραγματεύσεων, υποχρεώνοντας τους εναγομένους να καταβάλουν στην ενάγουσα ως αποζημίωση το ποσό των 160.000 ευρώ, εις ολόκληρον ο καθένας, με το νόμιμο τόκο.

Κατά της εν λόγω απόφασης οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες της από 21-7-2020 ως άνω αίτησης, άσκησαν την από 28-12-2016 έφεσή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 513/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού έγινε τυπικά και κατ' ουσία δεκτή η έφεση, μετ' εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, απερρίφθη μεν η αγωγή κατά την κύρια αυτής βάση ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, αλλά έγινε εν μέρει δεκτή αυτή(αγωγή) ως κατ' ουσίαν βάσιμη, ως προς την επικουρική της βάση, επί των διατάξεων του αδικαιολογήτου πλουτισμού, και επιδικάστηκε στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα της από 14-9-2020 ως άνω αίτησης το ποσό των 157.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο, μειωθέντος του δικαιούμενου αυτής ποσού, κατά 3.000 ευρώ, μετ' αποδοχή σχετικής προταθείσης ενστάσεως συμψηφισμού των αντιδίκων της.

Εν συνεχεία, ασκήθηκαν οι ως άνω αναφερθείσες αντίθετες αιτήσεις αναίρεσης, που στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν λόγω συναφείας (άρθρο 246 ΚΠολΔ), που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, κατά το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ και, εφόσον έχουν ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1,3, 566 ΚΠολΔ, πρέπει κατά τη διάταξη του άρθρου 577 παρ. 3 ίδιου Κώδικα να εξετασθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτ. γ' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Δεν επιβάλλεται όμως η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στη δικαστική απόφαση. Δεν αποκλείεται βεβαίως το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύσει και εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί για τον αναιρετικό έλεγχο να προκύπτει με βεβαιότητα το ότι από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν στη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραλειφθεί (ΟλΑΠ 8/2016).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω λόγος αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα (στα οποία περιλαμβάνονται οι ένορκες βεβαιώσεις και τα έγγραφα), να καταλείπονται με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης αμφιβολίες για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 322/2011).

Ειδικότερα, οι ένορκες βεβαιώσεις στον Ειρηνοδίκη ή στο συμβολαιογράφο αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα, και επομένως πρέπει να μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, η έλλειψη δε της μνείας αυτών δεικνύει ότι αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 779/2019,ΑΠ 702/2019,ΑΠ 232/2018, ΑΠ 1105/2015).

Περαιτέρω, η επίκληση της ένορκης βεβαίωσης πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και, συνακόλουθα, αν προσκομίζεται για πρώτη φορά στο Εφετείο, η επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης (ΟλΑΠ 23/2008, ΑΠ 1461/2013). Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης ότι το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη ένορκη βεβαίωση, που ο αναιρεσείων προσκόμισε και επικαλέστηκε, πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο το αποδεικτικό αυτό μέσο, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητα του και η νόμιμη λήψη αυτού (αριθμός, όνομα εξετασθέντος μάρτυρα, νόμιμη κλήτευση του αντίδικου ή παράσταση αυτού, κατά την εξέταση του μάρτυρα), να προσδιορίζεται το περιεχόμενο της και το παραδεκτό της προσκόμισής της στο Δικαστήριο της ουσίας και να καθορίζεται ο ισχυρισμός προς απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου το αποδεικτικό αυτό μέσο προσκομίστηκε (ΑΠ 1690/2010).

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 529 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στην κατ` έφεση δίκη, είναι κατά κανόνα παραδεκτή η επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων, επομένως και ένορκων βεβαιώσεων ενώπιον Ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου (ή προξένου), που έχουν δοθεί νόμιμα μετά τη συζήτηση στο πρωτόδικο δικαστήριο και πριν από τη συζήτηση της έφεσης, εκτός αν η προσκόμιση αυτών αποκρουστεί ρητά από το Εφετείο, διότι κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, ο διάδικος δεν είχε προσκομίσει τα αποδεικτικά αυτά μέσα στην πρωτοβάθμια δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαριά αμέλεια (ΑΠ 17/2015, ΑΠ 1686/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα της από 14-9-2020 αίτησης αναίρεσης προς αντίκρουση της έφεσης των αντιδίκων της και των λόγων αυτής, ως και των πρόσθετων λόγων της έφεσής τους, με τους αντίστοιχους προβαλλόμενους ισχυρισμούς τους, μεταξύ των οποίων και εκείνου, περί διαφυγόντων κερδών τους από τη ματαίωση πώλησης της επίδικης εξοχικής κατοικίας, επικαλέστηκε με τις προτάσεις, που υπέβαλε κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, και συγχρόνως προσκόμισε (εφόσον δεν γίνεται μνεία περί του αντιθέτου στην εν λόγω απόφαση), μεταξύ άλλων, τις υπ' αριθμ. 2297/20-9-2019 ένορκη βεβαίωση της Ό.

Τ., ενώπιον του Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αιμιλίου Μιχαήλ, ως και τις υπ' αριθμ. 3701/4-10-2018 ένορκη βεβαίωση του Γ. Ο., ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης και υπ' αριθμ. 17008/4-10-2018 ένορκη βεβαίωση του Χ. Ν., ενώπιον του Συμβολαιογράφου Κοζάνης Ιωάννη Κιτσόπουλου, μετά των υπ' αριθμ.4444Δ, 4445Δ/16-9-2019 και 3847Δ,3848Δ/28-9-2018 εκθέσεων επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Χ.

Α., αντίστοιχα, για την απόδειξη της προηγούμενης νόμιμης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως των εναγομένων εκκαλούντων και ήδη αναιρεσιβλήτων και αναιρεσειόντων της από 21-7-2020 αίτησης αναίρεσης, για παράσταση κατά τις πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, και τις οποίες το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος.

Το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση του, ότι για το σχηματισμό της κρίσεως του, για την κατά ένα μέρος βασιμότητα της ένδικης αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας της από 14-9-2020 αίτησης αναίρεσης, καθώς και την εν μέρει ουσιαστική βασιμότητα της προβληθείσας ένστασης συμψηφισμού των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων της από 21-7-2020 (αντίθετης)αίτησης αναίρεσης, έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με τη συνεκκαλούμενη μη οριστική απόφαση πρακτικά συνεδρίασης...

όλα τα έγγραφα, που παραδεκτά και νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι... την από 7-1-2016 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Η. Π. και την από 8-1-2016 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Σ. Τ.... τις νόμιμα επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από την ενάγουσα υπ' αριθμ. 35023/9-12-2011 και 35024/9-12-2011 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, που δόθηκαν με επιμέλεια αυτής, ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Κετικίδου, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγομένων...

τις από 30-10-2014 και με αριθμούς κατάθεσης 29/2014 και 30/2014 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης των πραγματογνωμόνων Σ. Δ., γεωλόγου, και Θ. Α., πολιτικού μηχανικού, οι οποίες συντάχθηκαν μετά από διορισμό των παραπάνω με την υπ' αριθμ. 262/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής... σε αντικατάσταση των Π. Α. και Μ.

Α., που διορίστηκαν με την συνεκκαλουμένη υπ' αριθ. 24/2014 μη οριστική απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου... σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας...". Όμως από μόνη τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του και το σύνολο των αιτιολογιών αυτής, η οποία δεν μνημονεύει ειδικώς, όπως θα έπρεπε, ότι έλαβε υπόψη και τις πιο πάνω υπ' αριθμ. 2297/20-9-2019 ένορκη βεβαίωση της Ό.

Τ., ενώπιον του Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αιμιλίου Μιχαήλ, ως και τις υπ' αριθμ. 3701/4-10-2018 ένορκη βεβαίωση του Γ. Ο., ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης και υπ' αριθμ. 17008/4-10-2018 ένορκη βεβαίωση του Χ. Ν., ενώπιον του Συμβολαιογράφου Κοζάνης Ιωάννη Κιτσόπουλου, δεν καθίσταται αδιαστίκτως βέβαιο, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος στο οποίο κατέληξε, ότι και οι εν λόγω ένορκες βεβαιώσεις λήφθηκαν υπόψη και εκτιμήθηκαν από το Εφετείο.

Επομένως, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως της από 14-9-2020 αίτησης αναίρεσης της αναιρεσείουσας Ά.-Μ. Μ. του Ζ., σύζ. Π. Κ., με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του αριθμού 11γ'του άρθρου 559ΚΠολΔ πλημμέλεια, λόγω μη λήψεως υπόψη των πιο πάνω ένορκων βεβαιώσεων, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω δε της αναιρετικής εμβέλειας του λόγου αυτού παρέλκει η έρευνα των λοιπών, ήτοι των πρώτου και δεύτερου εκ του αριθμού 1, του τρίτου εκ του αριθμού 19, του τέταρτου εκ του αριθμού 11 περ.

α' και του έκτου εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 65 του Ν. 4139/2013, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από δικαστές διαφορετικούς από αυτούς, που εξέδωσαν την απόφαση αυτή, ενώ οι αναιρεσίβλητοι, που νικήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα της τελευταίας, όπως ειδικότερα στο διατακτικό αναφέρεται (άρθρα 106,176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να διαταχθεί κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ η απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που καταβλήθηκε από αυτή.

Κατ' ακολουθία των προεκτεθέντων, μετά την αναίρεση της προσβαλλομένης ως άνω απόφασης, παρέλκει η έρευνα των λόγων αναίρεσης της από 21-7-2020 αντίθετης αίτησης αναίρεσης των εναγομένων Ρ.-Μ.-Γ. Μ. και Ξ. συζ. Ρ.-Μ.-Γ. Μ., εκ των αριθμών 1, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που συνέχονται με εκείνους της από 14-9-2020 αίτησης αναίρεσης, καθόσον, τυχόν αποδοχή τους, θα οδηγούσε στο ίδιο αποτέλεσμα με αυτό του λόγου αναίρεσης που κρίθηκε βάσιμος, ενώ δεν θα περιληφθεί στο διατακτικό της παρούσας απόφασης, διάταξη περί επιβολής δικαστικών εξόδων για την εν λόγω αίτηση αναίρεσης, η έρευνα της οποίας παρέλκει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ τις από 14-9-2020 και 21-7-2020 αιτήσεις για αναίρεση της υπ' αριθμ. 513/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΑΝΑΙΡΕΙ την 513/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

ΔΙΑΤΑΖΕΙ την επιστροφή στην αναιρεσείουσα Ά.-Μ. Μ. του Ζ., σύζ. Π. Κ., του παραβόλου που έχει καταθέσει.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους Ρ.-Μ.-Γ. Μ. και Ξ. σύζ. Ρ.-Μ.-Γ. Μ. στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ως άνω αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2022.

H ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ