1958/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1958 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1958/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ναυτιλιακής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ..., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Καραμέτο.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρίας με την επωνυμία "... Α.Ε." που εδρεύει στο ..., νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Αθανασίου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27-1-2011 και 21-5-2011 αγωγές αμφοτέρων των διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5289/13 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 155/2015 του Εφετείου Πειραιώς.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-7-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

O Εισηγητής Αρεοπαγίτης Θωμάς Γκατζογιάννης ανέγνωσε την από 28-2-2016 έκθεση της κωλυομένης να συμμετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτου Αλτάνας Κοκκοβού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 3-7-2015 αίτησης για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 155/2015 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 155/2015 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, η οποία απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και δέχθηκε την αντέφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσίβλητη κατά της 5289/2013 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία είχε απορριφθεί η από 27.1.2011 αγωγή της αναιρεσείουσας και είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 21.5.2011 αγωγή της αναιρεσίβλητης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 και 564 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αρ. 14 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (AΠ 270/2015). Εξάλλου, κατά το άρθρο 523 παρ. 1 ΚΠολΔ, ο εφεσίβλητος μπορεί, και αφού περάσει η προθεσμία της έφεσης, να ασκήσει αντέφεση, ως προς τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση και ως προς εκείνα που συνέχονται αναγκαστικά με αυτά, ακόμη και αν αποδέχτηκε την απόφαση ή παραιτήθηκε από την έφεση.

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό και με το άρθρο 522 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η άσκηση της αντέφεσης, για να είναι παραδεκτή, πρέπει να αφορά τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση ή τα αναγκαίως με αυτά συνεχόμενα, δηλαδή η άσκησή της πρέπει να βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, αφού με την άσκησή της δεν μεταβιβάζεται στο σύνολό της η υπόθεση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αλλά μόνον κατά τα διαγραφόμενα από την έφεση όρια.

Κεφάλαιο κατά την έννοια του άρθρου 523 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως άλλωστε και κατά την ταυτόσημη έννοια του άρθρου 520 παρ. 2 ΚΠολΔ σε σχέση με τους πρόσθετους λόγους της έφεσης, είναι κάθε οριστική διάταξη της πρωτόδικης απόφασης που κρίνει για το παραδεκτό ή το βάσιμο κάθε αυτοτελούς αίτησης παροχής έννομης προστασίας, η οποία εισάγει αντίστοιχα ένα ιδιαίτερο αντικείμενο δίκης (ΑΠ 132/2004), διαφοροποιούμενο από τα λοιπά είτε ως προς το αίτημα είτε ως προς την ιστορική βάση, είτε ως προς αμφότερους τους παράγοντες που το οριοθετούν.

Εξ άλλου αναγκαίως συνεχόμενα με τα κεφάλαια της απόφασης που εφεσιβλήθηκαν είναι όσα από τα λοιπά κεφάλαιά της παρουσιάζουν προς τα πρώτα στενή συνάφεια είτε διότι βρίσκονται σε σχέση προδικαστικότητας προς αυτά, δηλαδή αφορούν προκριματικά για την παραδοχή τους ζητήματα, είτε διότι έχουν ως αντικείμενο δικαιώματα που απορρέουν από την αυτή ιστορική αιτία, οπότε και δημιουργείται κίνδυνος αντίθετων ή απλώς ασύμβατων αποφάσεων, αν η κρίση περιορισθεί μόνο στα εκκληθέντα κεφάλαια και συμβεί αυτή να είναι αντίθετη προς την κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ως προς τα λοιπά απρόσβλητα κεφάλαια της απόφασής του (ΑΠ 1061/2015, ΑΠ 978/2014, ΑΠ 697/2012).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα με την από 27.1.2011 αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, ισχυρίστηκε ότι από το έτος 2006, το αναφερόμενο σκάφος της ελλιμενίζεται στη Ζώνη Λιμένα …, δικαιοδοσίας της αναιρεσίβλητης και προς τούτο κατέβαλε με βάση σύμβαση μίσθωσης χώρου προβλήτας που είχε καταρτίσει με αυτή, το αναφερόμενο χρηματικό ποσό ως τέλη ελλιμενισμού, καθώς και για την ηλεκτροδότηση και υδροδότηση του σκάφους, με βάση το τιμολόγιο που είχε εγκρίνει το Διοικητικό Συμβούλιο της ίδιας, χωρίς να έχει εγκριθεί η τιμολογιακή της πολιτική από τη Διυπουργική Επιτροπή ΔΕΚΟ, ζητούσε δε, με την επίκληση ότι οι χρεώσεις αυτές ήταν παράνομες, κείμενες εκτός νομοθετικού πλαισίου έγκρισης οικονομικής πολιτικής και τιμολόγησης ΔΕΚΟ, αλλά και επειδή η αναιρεσίβλητη, κατέχοντας μονοπωλιακή θέση στο χώρο της παροχής υπηρεσιών ελλιμενισμού, πρυμνοδέτησης και προσόρμισης στο Λιμένα … και τη γύρω περιοχή, υποχρέωσε αυτήν να υπογράψει σύμβαση μίσθωσης του χώρου της προβλήτας με παράνομες χρεώσεις λιμενικών τελών, να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να της παρέχει λιμενικές υπηρεσίες καθώς και τις αναφερόμενες υπηρεσίες ηλεκτροδότησης, με την καταβολή μόνο των δικαιωμάτων και τελών που ορίζονται από το νόμο χωρίς άλλη επιβάρυνση, να αναγνωριστεί ότι δεν οφείλει στην αναιρεσίβλητη τα ποσά που η τελευταία ζητεί να της καταβληθούν με τις από 15.3.2010 και 22.7.2010 εξώδικες δηλώσεις της για τους αναφερόμενους σ’ αυτές λόγους και να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να της καταβάλει τα αναφερόμενα ποσά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα για μισθώματα χρήσης και αντιτίμου ηλεκτροδότησης και υδροδότησης του σκάφους της.

Εξάλλου, η αναιρεσίβλητη, με την από 21.5.2011 αγωγή της, ισχυριζόμενη ότι έχει νόμιμα τη διοίκηση και εκμετάλλευση της χερσαίας και θαλάσσιας ζώνης του λιμένα …, ιστορεί ότι κατάρτισε σύμβαση με την αναιρεσείουσα με βάση την οποία παραχώρησε σ’ αυτή χώρο της προβλήτας του Λιμένα για την πρυμνοδέτηση του σκάφους της, αντί του αναφερόμενου οικονομικού ανταλλάγματος, το οποίο είχε αποφασιστεί από το Διοικητικό Συμβούλιο αυτής, αρμόδιο για την τιμολογιακή πολιτική και την έγκριση των κάθε φύσης τιμολογίων της εταιρίας, ότι η σύμβαση αυτή διήρκεσε μέχρι την 2.5.2008, στη συνέχεια δε, χωρίς να καταρτισθεί νέα σύμβαση, η αναιρεσείουσα εξακολούθησε να ελλιμενίζει το σκάφος της στο λιμένα, θεωρούμενο πλέον αυτού ως διερχόμενου.

Με το ιστορικό αυτό και με την επίκληση ότι η αναιρεσείουσα δεν κατέβαλε ολόκληρο το ποσό που όφειλε κατά το χρονικό διάστημα από 1.7.2006 έως 5.12.2010 για τις υπηρεσίες ελλιμενισμού, ηλεκτροδότησης και υδροδότησης, όπως είχαν τιμολογηθεί με απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, ζήτησε να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να της καταβάλει το υπόλοιπο ποσό.

Οι αγωγές συνεκδικάστηκαν και με την 5289/2013 οριστική απόφαση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη η αγωγή της αναιρεσείουσας, καθόσον το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη είχε κατά το νόμο δικαίωμα να καθορίζει τα τέλη για την παραχώρηση χρήσης ιδιαίτερου δικαιώματος προβλήτας, κατ’ αποκλεισμό των τρίτων, καθώς και για ιδιαίτερες παροχές ελλιμενισμού (παροχή υπηρεσιών ηλεκτροδότησης, υδροδότησης), χωρίς να απαιτείται προς τούτο έγκριση της Δ.Ε.Δ.Ε.Κ.Ο.

και έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή της αναιρεσίβλητης, ως προς το υπόλοιπο του ποσού των τελών ελλιμενισμού κατά το χρονικό διάστημα διάρκειας της σύμβασης, καθώς και του ποσού του ανταλλάγματος παροχής υπηρεσιών ηλεκτροδότησης και υδροδότησης για ολόκληρο το χρονικό διάστημα ελλιμενισμού του σκάφους, ενώ απορρίφθηκε η αγωγή για τα τέλη που αφορούσαν το χρονικό διάστημα ελλιμενισμού χωρίς τη σύναψη σύμβασης.

Κατά της ως άνω οριστικής απόφασης, η αναιρεσείουσα άσκησε την από 30.4.2014 έφεση, παραπονούμενη με τον πρώτο λόγο της έφεσης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 10 παρ. 2 του Καταστατικού της αναιρεσίβλητης, του άρθρου 24 του Ν. 2971/2001, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1, 7 και 10 του Ν. 3429/2005 και του άρθρου 970 ΑΚ, αποδίδοντας, εκτός των άλλων, παραβίαση της αρχής της νομιμότητας, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει κατά το νόμο δυνατότητα το Διοικητικό Συμβούλιο της αναιρεσίβλητης να αποφασίζει τα σχετικά με τους όρους παραχώρησης χρήσης κοινόχρηστων πραγμάτων, όπως είναι ο λιμένας, πολύ δε περισσότερο δεν μπορεί η επιβολή τελών για τη χρήση τέτοιων χώρων να γίνεται με μονομερή απόφαση αυτού, χωρίς ρητή πρόβλεψη και εξειδίκευση των όρων από γενικής ισχύος κανονιστική διάταξη, αλλά τελεί υπό την έγκριση της Δ.Ε.Δ.Ε.Κ.Ο.

και ότι συνεπώς η επιβολή των τελών με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσίβλητης ήταν παράνομη. Εξάλλου, η αναιρεσίβλητη, άσκησε κατά της ανωτέρω απόφασης, την από 21.5.2014 έφεση-αντέφεση κατά του κεφαλαίου της απόφασης που απορρίπτει την αγωγή της για καταβολή των τελών ελλιμενισμού του σκάφους ως διερχόμενου για το χρόνο μετά τη λήξη της σύμβασης, αποδίδοντας εσφαλμένη παραδοχή ότι δεν δικαιούται, πέραν των τελών που προβλέπονται στις σχετικές ΚΥΑ, το αντάλλαγμα όπως τούτο καθορίστηκε στην περίπτωση αυτή με την απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου.

Η έφεση της αναιρεσίβλητης, ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Πλην, όμως, το κεφάλαιο αυτής περί της αρμοδιότητας του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσίβλητης να αποφασίζει για την τιμολογιακή πολιτική και ειδικότερα για τον καθορισμό των τελών παραχώρησης της χρήσης ορισμένης θέσης προβλήτας στο Λιμένα …, συνέχεται αναγκαστικά με το κεφάλαιο του πρώτου λόγου της έφεσης της αναιρεσείουσας, όπως αυτός αναπτύχθηκε ανωτέρω και αφορά το ίδιο ζήτημα της αρμοδιότητας του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσίβλητης να αποφασίζει τα σχετικά με την παραχώρηση της χρήσης προβλήτας και χωρίς έγκριση της Δ.Ε.Δ.Ε.Κ.Ο..

Η απόφαση του Εφετείου επί του πρώτου λόγου της έφεσης της αναιρεσείουσας αποτελούσε προκριματικό ζήτημα και για την οφειλή ή μη του καθορισθέντος με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσίβλητης ποσού για το χρονικό διάστημα μετά τη λήξη της σύμβασης που το σκάφος χαρακτηρίζεται ως διερχόμενο.

Κατ’ ακολουθία η αντέφεση αφορά κεφάλαιο της απόφασης που συνέχεται αναγκαίως με κεφάλαιο αυτής το οποίο προσβάλλεται με την έφεση και βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης και συνεπώς ήταν παραδεκτή, ανεξάρτητα από το ότι με την έφεση δεν προσβλήθηκε το κεφάλαιο της οριστικής απόφασης περί απορρίψεως της αγωγής της αναιρεσίβλητης.

Επομένως, το Εφετείο, με ορθή εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 523 παρ. 1 ΚΠολΔ, αξιολόγησε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως αντέφεση την εκπροθέσμως ασκηθείσα έφεση της αναιρεσίβλητης και ακολούθως δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την αντέφεση και συνεπώς ο πρώτος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται πλημμέλεια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006, 4/2005, ΑΠ 1665/2014, 358/2014).

Με τις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 3, 5, 6 περ. α? και 7 του Ν. 2932/2001 "Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στις θαλάσσιες ενδομεταφορές - Σύσταση Γενικής Γραμματείας Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής - Μετατροπή Λιμενικών Ταμείων σε Ανώνυμες Εταιρίες και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 145 τ. Α’ ? /27.6.2001), ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι τα Λιμενικά Ταμεία διαφόρων περιοχών της Ελλάδος, που μέχρι την δημοσίευση του νόμου αυτού αποτελούσαν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, μετατρέπονται σε ανώνυμες εταιρίες, ειδικότερα δε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία Λιμενικό Ταμείο … μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "...

Ανώνυμη Εταιρία" (παρ. 3), με έδρα το Δήμο ... (παρ. 4), ότι ο ανωτέρω Οργανισμός είναι ανώνυμη εταιρία κοινής ωφέλειας, με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, η οποία τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας και διέπεται συμπληρωματικά από τις διατάξεις του κ.ν. 2190/1920, τις διατάξεις του β.δ. 14/19.1.1939 και του α.ν. 2344/1940, όπως κάθε φορά ισχύουν (παρ. 5 ), ότι η κινητή και η ακίνητη περιουσία του μετατρεπόμενου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου περιέρχεται στην ανώνυμη εταιρία, η οποία υπεισέρχεται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του (παρ. 6 περ.

α’ ) και ότι απολαμβάνει των απαλλαγών που προβλέπονται με τις διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 4 του Ν. 2579/1998 (παρ. 7), ήτοι των δικονομικών προνομίων, ατελειών και απαλλαγών που προβλέπονται για το Ελληνικό Δημόσιο και τα ΝΠΔΔ. Εξάλλου, κατά το άρθρο 22 του παραπάνω νόμου, το καταστατικό της εταιρίας αυτής, όπως και των λοιπών εταιριών αυτής της μορφής, τα οποία είναι όμοια σε περιεχόμενο, εγκρίνεται κατά τρόπο ενιαίο.

Έτσι, το καταστατικό αυτό απέκτησε ισχύ ουσιαστικού νόμου (ΟλΑΠ 7/2015, ΟλΑΠ 6/2015). Περαιτέρω, με το άρθρο 24 παρ. 1 του ως άνω νόμου, ορίζεται ότι με σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, εκπροσωπούμενου από τους Υπουργούς Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας ή το εξουσιοδοτημένο από αυτούς όργανο και της ανωνύμου εταιρείας του παρόντος νόμου, ήτοι του Οργανισμού Λιμένα, παραχωρείται στην εταιρεία αυτή το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των κτιρίων, γηπέδων, λιμενικών έργων και άλλων εγκαταστάσεων που βρίσκονται εντός της Ζώνης Λιμένα.

Στη σύμβαση αυτή ορίζονται η διάρκεια παραχώρησης του δικαιώματος και η δυνατότητα και ο τρόπος παράδοσής της, που δεν μπορεί να υπερβεί τα πενήντα έτη, το καταβαλλόμενο αντάλλαγμα, το ειδικότερο περιεχόμενο και ο τρόπος και οι όροι άσκησης αυτού, η τιμολογιακή πολιτική της Α.Ε., σύμφωνα με το στρατηγικό και επιχειρησιακό σχέδιο καθώς και οι υποχρεώσεις της και ιδιαίτερα οι σχετικές με την πληρότητα των παρεχόμενων από αυτή υπηρεσιών, τη συντήρηση των εγκαταστάσεων και τη διασφάλιση της λειτουργικότητας και ασφάλειας αυτών, οι λόγοι και η διαδικασία ανάκλησης του δικαιώματος ή άλλες κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης των όρων ή της κείμενης νομοθεσίας.

Κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι με τη σύναψη της σύμβασης αυτής, ο Οργανισμός Λιμένα ασκεί το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των λιμενικών έργων, κτιρίων, γηπέδων και άλλων εγκαταστάσεων που βρίσκονται εντός της Ζώνης Λιμένα σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Με το άρθρο 1 του Καταστατικού του Οργανισμού Λιμένος … Α.Ε., ορίζεται ότι συνιστάται ανώνυμη εταιρεία, με την επωνυμία, διακριτικό τίτλο και έδρα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 21 του παρόντος νόμου (παρ. 1).

Κατά δε τα άρθρα 4, 5 και 6 του Καταστατικού της αναιρεσίβλητης (όπως και κάθε Οργανισμού Λιμένα), το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο της ανώνυμης εταιρίας, αποτελείται από μία μετοχή η οποία ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, ενώ προβλέπεται αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με έκδοση νέων μετοχών, ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, με την προϋπόθεση ότι η οποιαδήποτε αύξηση δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου κάτω του ποσοστού 51%.

Σκοπός της Εταιρείας, σύμφωνα με το άρθρο 2 του παραπάνω Καταστατικού, είναι η διοίκηση και εκμετάλλευση των χώρων της Ζώνης Λιμένα δικαιοδοσίας της, και περιλαμβάνονται στο σκοπό αυτό α) η παροχή κάθε είδους λιμενικών υπηρεσιών προς τους χρήστες, η αναβάθμιση, η συντήρηση, η βελτίωση και η ανάπτυξη του λιμένα, β) η παροχή υπηρεσιών ελλιμενισμού των πλοίων και διακίνησης επιβατών, οχημάτων, φορτίων, γ) η εγκατάσταση, οργάνωση και εκμετάλλευση κάθε είδους λιμενικής υποδομής, δ) η ανάληψη και εκτέλεση προγραμμάτων, μελετών και έργων σχετικών με τις δραστηριότητες του Οργανισμού Λιμένα που χρηματοδοτούνται από εθνικούς, κοινοτικούς ή άλλους πόρους και που εντάσσονται στην εθνική λιμενική πολιτική, ε) η ανάληψη κάθε δραστηριότητας που έχει σχέση με το λιμενικό έργο, καθώς και κάθε άλλης εμπορικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας πέραν των παραδοσιακών λιμενικών υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένων ιδίως της τουριστικής, της πολιτιστικής, της αλιευτικής, του σχεδιασμού και της οργάνωσης λιμενικών εξυπηρετήσεων, στ) η αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και υποδομών μέσω τεχνολογικού και οργανωτικού εκσυγχρονισμού, ζ) η μέριμνα αισθητικής και λειτουργικής διάρθρωσης του λιμένα, η) η εποικοδομητική συνεργασία με τους χρήστες του λιμένα και τους τοπικούς φορείς και τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας, θ) η εποικοδομητική συνεργασία και η ανάληψη κάθε δραστηριότητας που έχει σχέση με τους φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης των λιμένων της χώρας, ι) η ανάληψη καθηκόντων "Γενικού Διαχειριστή" των χώρων της Ζώνης Λιμένα στο πλαίσιο του γενικού σχεδιασμού και ανάπτυξης του λιμενικού δυναμικού της χώρας, της χάραξης εθνικής λιμενικής πολιτικής για λογαριασμό του Δημοσίου και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, ια) να εισηγείται για τη δημιουργία και λειτουργία αεροδρομίων επί υδάτινης επιφάνειας και ιβ) κάθε άλλη δραστηριότητα που είχε ανατεθεί στο Λιμενικό Ταμείο … ως Νομικό Πρόσωπο.

Η διάρκεια της Εταιρείας ορίζεται, με το άρθρο 3 του Καταστατικού, σε 50 έτη, αρχίζει δε από την δημοσίευση του Καταστατικού αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και μπορεί να παραταθεί ή να περιορισθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του εν λόγω Καταστατικού, Όργανα Διοίκησης της Εταιρείας είναι:

α) το Διοικητικό Συμβούλιο, β) ο Διευθύνων Σύμβουλος. Το Διοικητικό Συμβούλιο, που είναι το ανώτερο όργανο διοίκησης της Εταιρείας και διαμορφώνει τη στρατηγική και την πολιτική ανάπτυξη αυτής, εποπτεύει, ελέγχει και διαχειρίζεται την περιουσία της, έχει, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Καταστατικού, και τις ακόλουθες αρμοδιότητες: 1) αναλαμβάνει κάθε εμπορική ή άλλη δραστηριότητα, διενεργεί κάθε υλική πράξη και καταρτίζει κάθε δικαιοπραξία, 2) καταρτίζει ή αναθεωρεί το Στρατηγικό Σχέδιο (ΣΣ), που καθορίζει μέσα στο πλαίσιο της γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής τους μακροχρόνιους βασικούς στόχους για την εκπλήρωση των σκοπών της Εταιρείας και τις μεθόδους πραγματοποίησής του, 3) υποβάλλει για έγκριση το Στρατηγικό και Επιχειρησιακό σχέδιο καθώς και τις τυχόν αναθεωρήσεις τους, δια μέσου του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, στη Διυπουργική Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, 4) διαμορφώνει τη στρατηγική της Εταιρείας σε σχέση με τον ανταγωνισμό και εγκρίνει τις διεπιχειρησιακές συνεργασίες ή την κατάρτιση ειδικών συμφωνιών με φορείς του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικής της θέσης στην ελληνική και τη διεθνή αγορά στα πλαίσια που διαγράφονται από το άρθρο 2 του Καταστατικού, 5) αποφασίζει την τιμολογιακή πολιτική της Εταιρείας, σύμφωνα και με την ισχύουσα νομοθεσία και την Εθνική Λιμενική Πολιτική.

Επίσης εγκρίνει τα πάσης φύσεως τιμολόγια της Εταιρείας σύμφωνα με τους κανόνες της ανοικτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό, λαμβανομένων υπόψη των κοινωνικών κριτηρίων, όπως ορίζονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία και το άρθρο 2 του Καταστατικού, 6) αποφασίζει τους αναγκαίους για την εκτέλεση του σκοπού της Εταιρείας κανονισμούς και τιμολόγια, στα πλαίσια που διαγράφονται από το άρθρο 2 του Καταστατικού.

Εξάλλου, οι λιμένες, οι οποίοι περιλαμβάνονται στα κοινόχρηστα πράγματα, σύμφωνα με το άρθρο 967 του Αστικού Κώδικα και το άρθρο 22 του Ν. 2971/2001 "Αιγιαλός, παραλία και άλλες διατάξεις", ανήκουν στη δημόσια κτήση και προορίζονται για την άμεση εξυπηρέτηση δημοσίου σκοπού, ο οποίος συνίσταται στην κοινοχρησία τους, η διαχείρισή τους δε αντιδιαστέλλεται προς την διαχείριση της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου και συνιστά άσκηση δημοσίας εξουσίας.

Στα πλαίσια της διαχείρισης των λιμένων από τη Διοίκηση είναι δυνατόν, σύμφωνα με τον βασικό, δημοσίου δικαίου κανόνα του άρθρου 970 του ΑΚ και τις διατάξεις των άρθρων 13, 14 και 24 του ν. 2971/2001, να παραχωρούνται επ’ αυτών ιδιαίτερα δικαιώματα προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα, εφ’ όσον με την παραχώρηση των ιδιαιτέρων αυτών δικαιωμάτων, τα οποία έχουν χαρακτήρα δημοσίου και όχι ιδιωτικού δικαίου, εξακολουθεί να εξυπηρετείται ή, τουλάχιστον, δεν αναιρείται η κοινή χρήση.

Εξ άλλου, η παραχώρηση ιδιαίτερων δικαιωμάτων επί κοινοχρήστων πραγμάτων αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος. Και δεν αποκλείεται μεν η επιδίωξη και ταμιευτικού σκοπού, μόνον, όμως, δευτερευόντως και εφόσον δεν αναιρείται ο κατά τα ανωτέρω προέχων σκοπός. Εν όψει των ανωτέρω, πράξεις της Διοικήσεως, με τις οποίες παραχωρούνται ιδιαίτερα δικαιώματα επί κοινοχρήστων πραγμάτων, στις οποίες περιλαμβάνονται και εκείνες με τις οποίες παραχωρείται η συνολική διαχείριση και εκμετάλλευση αυτών, καθώς και εκείνες, με τις οποίες καθορίζεται χρηματικό ποσό ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση τέτοιου δικαιώματος, αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, διότι εκδίδονται κατ’ ενάσκηση δημοσίας εξουσίας και αποβλέπουν σε δημόσιο σκοπό (ΟλΣτΕ 1212/2010), ΟλΣτΕ 2404/2014).

Σε εκτέλεση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 24 παρ. 1 του Ν. 2932/2001, καταρτίστηκε μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της αναιρεσίβλητης, νόμιμα εκπροσωπούμενων, η από 30.12.2002 Σύμβαση Παραχώρησης. Σύμφωνα με τους όρους αυτής, παραχωρείται από το Δημόσιο προς την αναιρεσίβλητη το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των γηπέδων, κτιρίων και εγκαταστάσεων της χερσαίας λιμενικής ζώνης του Λιμένα …, καθώς και στη θαλάσσια ζώνη του Λιμένα, με τους ειδικότερους όρους, δικαιώματα και υποχρεώσεις των μερών που καθορίζονται στη σύμβαση.

Η έννοια της χρήσης περιλαμβάνει τη φυσική κατοχή και εξουσίαση των παραχωρούμενων και τον αποκλεισμό άλλων στη χρήση αυτή, με την επιφύλαξη της υποχρέωσης εξασφάλισης πρόσβασης προς τους χρήστες και τα μέσα ναυσιπλοΐας, ενώ η έννοια της εκμετάλλευσης περιλαμβάνει τη δυνατότητα αξιοποίησης των παραχωρούμενων για την παροχή με αντάλλαγμα λιμενικών υπηρεσιών και εξυπηρετήσεων στους χρήστες του λιμένα και την προσωρινή παραχώρηση με αντάλλαγμα της χρήσης χώρων.

Το δικαίωμα παρέχεται κατά κύριο λόγο για την εκπλήρωση του προορισμού του Λιμένα … και ο Οργανισμός Λιμένα αναλαμβάνει να το ασκεί σε άμεση συνάφεια προς τη λιμενική δράση, για την υποστήριξη δραστηριοτήτων και επιχειρηματικών πρωτοβουλιών που εξυπηρετούν άμεσα την παροχή λιμενικών υπηρεσιών και εξυπηρετήσεων.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 1 και 2 του Ν. 29171/2001, επιτρέπεται ο φορέας διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα με απόφαση της διοίκησής του, που εγκρίνεται, μετά από σύμφωνη γνώμη του Γ.Ε.Ν. και του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας, να παραχωρεί με αντάλλαγμα και για ορισμένο χρονικό διάστημα, τη χρήση χώρων που βρίσκονται μέσα στη ζώνη λιμένα.

Όταν πρόκειται για παραχωρήσεις σε ζώνες λιμένων των οποίων οι μελέτες επιβλέπονται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων (εθνικής ή μείζονος σημασίας κ.λ.π.) και συνοδεύονται από έργα, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων. Για παραχώρηση χώρων της ζώνης λιμένα σε βιομηχανικές μονάδες, εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών, μεταλλευτικές, λατομικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις βιομηχανικών ορυκτών απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Στην απόφαση παραχώρησης καθορίζεται το αντάλλαγμα για τη χρήση των ανωτέρω χώρων, καθώς και οι λοιποί όροι της παραχώρησης. Για παραχωρήσεις απλής χρήσης των χώρων της χερσαίας ζώνης λιμένα χρονικής διάρκειας μικρότερης των τριών ετών που δεν συνοδεύονται από οποιοδήποτε έργο μόνιμης ή προσωρινής φύσης, δεν απαιτούνται οι γνώμες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Γ.Ε.Ν., αλλά μόνο απόφαση του αρμόδιου φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, η οποία εγκρίνεται από το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας.

Οι παραχωρήσεις απλής χρήσης των χώρων, στην περιοχή αρμοδιότητας των Οργανισμών Λιμένων Α.Ε., εγκρίνονται από το Διοικητικό Συμβούλιό τους. Για παραχωρήσεις που συνοδεύονται από οποιοδήποτε έργο μόνιμης φύσης και εγκρίνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο, πριν την υλοποίηση της παραχώρησης απαιτείται η προηγούμενη έγκριση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Ν. 3429/2005 "Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (ΔΕΚΟ)", ως "δημόσια επιχείρηση" νοείται κάθε ανώνυμη εταιρεία, στην οποία το ελληνικό δημόσιο δύναται να ασκεί άμεσα ή έμμεσα αποφασιστική επιρροή, λόγω της συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο ή της χρηματοοικονομικής συμμετοχής του ή των κανόνων που τη διέπουν (παρ. 1).

Η άσκηση αποφασιστικής επιρροής από το ελληνικό δημόσιο τεκμαίρεται όταν το ελληνικό δημόσιο ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου χρηματοδοτούμενα από το ελληνικό δημόσιο ή από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου σε ποσοστό άνω του πενήντα τοις εκατό ή άλλες δημόσιες επιχειρήσεις υπό την έννοια του νόμου αυτού α) είναι κύριοι μετοχών που εκπροσωπούν την απόλυτη πλειοψηφία του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου της ή β) ελέγχουν την πλειοψηφία δικαιωμάτων ψήφου στη γενική συνέλευση ή γ) δύνανται να διορίζουν το ήμισυ πλέον ενός των μελών του διοικητικού της συμβουλίου ή δ) χρηματοδοτούν την ετήσια δραστηριότητα σε ποσοστό άνω του πενήντα τοις εκατό (παρ. 2).

Κατά δε το άρθρο 7 παρ. 1 του ίδιου νόμου, κάθε δημόσια επιχείρηση οφείλει, α) να εφαρμόζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και να συμμορφώνεται απαρέγκλιτα προς τις διατάξεις των νόμων και των κανονιστικών διαταγμάτων και πράξεων, β) να τηρεί τις αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, του εποπτεύοντος Υπουργού, καθώς και τις οδηγίες και εγκυκλίους του ΓΛΚ, γ) να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων των στρατηγικών και επιχειρησιακών σχεδίων της δημόσιας επιχείρησης, στην αύξηση της αποτελεσματικότητας, της παραγωγικότητας και στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, δ) να τηρεί την εισοδηματική, τιμολογιακή, δανειοληπτική πολιτική της Κυβέρνησης, ενώ, κατά το άρθρο 10 παρ. 3 περ.

α’ του ως άνω νόμου, με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (Δ.Ε.Δ.Ε.Κ.Ο.) εξειδικεύεται για κάθε δημόσια επιχείρηση η οικονομική πολιτική σε πολιτική στρατηγικού και επιχειρησιακού σχεδιασμού, η εισοδηματική, η τιμολογιακή, η επενδυτική, η δανειοληπτική πολιτική, η πολιτική κρατικών ενισχύσεων, απασχόλησης, επιχορηγήσεων, θεσμικού εκσυγχρονισμού, λειτουργικής αναδιάρθρωσης ή άλλη και εγκρίνονται για κάθε δημόσια επιχείρηση οι επιχορηγήσεις, τα όρια δανεισμού και η παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου, οι θέσεις των διοικήσεων των δημόσιων επιχειρήσεων για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας "ιδίως δε όσον αφορά στη μισθολογική πολιτική" και όποιες άλλες ενέργειες, διαδικασίες, συμβάσεις ή ρυθμίσεις αναφέρονται στον παρόντα νόμο ότι τελούν υπό την έγκριση της Διυπουργικής Επιτροπής Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών.

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται ότι ο "... ΑΕ", αν και νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με εταιρική μορφή, στην πραγματικότητα αποτελεί κρατικό φορέα, δια μέσου του οποίου ασκείται η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική στον τομέα των θαλάσσιων, εσωτερικών μεταφορών και των σχετικών προς αυτές εθνικών υποδομών, στη γεωγραφική περιοχή της ευθύνης του.

Γι’ αυτό και υπάγεται στο δημόσιο τομέα, ως "νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου δημόσιου χαρακτήρα, που επιδιώκει κοινωφελείς ή άλλους δημόσιους σκοπούς", σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 51 περ. γ’ του ν. 1892/1990 (ΑΠ 762/2015). Ο ... λειτουργεί μεν σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, είναι, όμως, εταιρία κοινής ωφέλειας ο έλεγχος της οποίας ανήκει, κατά νόμο, στο Δημόσιο, κατά την παραχώρηση δε ιδιαίτερων δικαιωμάτων επί των γηπέδων, κτιρίων και άλλων εγκαταστάσεων που βρίσκονται εντός της λιμενικής ζώνης … και των οποίων η χρήση, διαχείριση και η εκμετάλλευση έχουν ήδη περιέλθει σε αυτή, δεν διαχειρίζεται την ιδιωτική της περιουσία, αλλά ενεργεί ως δημόσιο όργανο, που αποβλέπει στην εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος συνίσταται στην εύρυθμη διεξαγωγή των θαλάσσιων συγκοινωνιών και μεταφορών και στην εν γένει εξυπηρέτηση του εμπορίου, είναι δε αδιάφορο το γεγονός ότι η εν λόγω δράση αποτελεί μέρος της επιχειρηματικής της δραστηριότητας και αποβλέπει και σε επίτευξη κέρδους.

Με το άρθρο 24 παρ. 1 του Ν. 2932/2001, τροποποιήθηκε το άρθρο 970 ΑΚ ειδικά ως προς τους λιμένες και παραχωρήθηκε στον Οργανισμό Λιμένα, στη συγκεκριμένη δε περίπτωση στην εταιρία "... Α.Ε.", το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης και εκμετάλλευσης του αντίστοιχου λιμένα, με το δικαίωμα παροχής, με σύμβαση που αυτή θα καταρτίσει με το χρήστη των προσφερόμενων υπηρεσιών, κάθε είδους λιμενικών υπηρεσιών προς τους χρήστες του λιμένα και υπηρεσιών ελλιμενισμού των πλοίων, με αντάλλαγμα, το οποίο αποφασίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Λιμένα, το οποίο εγκρίνει και τα κάθε φύσης τιμολόγια της εταιρείας.

Το δικαίωμα τούτο του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Λιμένα, δεν αναιρείται από την έκδοση των ΚΥΑ .../13.3.2007, ΚΥΑ 81221/09/04/3.2.2004 και ΚΥΑ 81221/14/2.3.2006, με τις οποίες γίνεται λόγος για τον καθορισμό των υπέρ των Λιμενικών Ταμείων-Δημοτικών Λιμενικών Ταμείων ανταποδοτικών δικαιωμάτων προσόρμισης, ελλιμενισμού, παραβολής, πρυμνοδέτησης.

Όπως καθίσταται σαφές από το περιεχόμενο αυτών, ειδικά δε της δεύτερης των ανωτέρω ΚΥΑ, πλέον ο καθορισμός με αυτές των ανταποδοτικών δικαιωμάτων, ισχύει υπέρ των Λιμενικών Ταμείων που δεν έχουν μετατραπεί σε Οργανισμό Λιμένα Α.Ε. και καθορίζονται τα δικαιώματα αυτά ενιαία για τα Λιμενικά Ταμεία-Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία.

Μετά δε την έκδοση των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού ... με το οποίο καθορίζεται το αντάλλαγμα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, δεν έχει ισχύ ο καθορισμός των τιμολογίων με ΚΥΑ, αφού αντίκειται στις ως άνω ειδικές διατάξεις, ενώ και στην προαναφερόμενη ΚΥΑ ρητά ορίζεται ότι η ρύθμισή της ισχύει για τους Οργανισμούς Λιμένων Α.Ε.

μέχρι την έκδοση των τιμολογίων τους σύμφωνα με την 45/02/30.1.2002 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Κατά τη γνωμοδότηση δε αυτή, μόνο αρμόδιο να αποφασίζει και να εγκρίνει τα κάθε φύσης τιμολόγια του Οργανισμού Λιμένος είναι το Διοικητικό Συμβούλιο αυτού, χωρίς να απαιτείται έγκριση της απόφασής του.

Με την παραπομπή αυτή είναι σαφές ότι μετά την έκδοση από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού ... της απόφασής του με την οποία καθορίζονται τα τιμολόγια του ανταλλάγματος των αντίστοιχων υπηρεσιών, δεν ισχύει ο καθορισμός με τις πιο πάνω ΚΥΑ. Εξάλλου, έγκριση της παραχώρησης της χρήσης ή της τιμολογιακής πολιτικής που εφαρμόζει το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής ΔΕΚΟ, δεν απαιτείται για να είναι ισχυρή η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού ..., δεδομένου ότι κατά το άρθρο 10 του ν. 3429/2005, με απόφαση της ανωτέρω Επιτροπής, εξειδικεύεται η οικονομική πολιτική σε πολιτική στρατηγικού και επιχειρησιακού σχεδιασμού, η εισοδηματική, η τιμολογιακή πολιτική αυτού, ως δημόσιας επιχείρησης και δεν εγκρίνεται η τιμολογιακή και εισοδηματική πολιτική που εφαρμόζει με αποφάσεις του Διοικητικού του Συμβουλίου, με απόφαση της ως άνω Επιτροπής.

Οι ρυθμίσεις δε αυτές, δεν είναι αντίθετες προς τις καθιερωμένες με τις συνταγματικές διατάξεις αρχές της ισότητας, αφού δεν θεσπίζουν δυσμενείς διακρίσεις μεταξύ των χρηστών των λιμένων και επιτρέπουν την επιβολή στους πλοιοκτήτες όμοιων υποχρεώσεων για τη χρήση των δημόσιων υπηρεσιών και εξυπηρετήσεων, η δε επιβολή τους γίνεται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και τις προπαρατεθείσες ειδικές διατάξεις που προβλέπουν την παραχώρηση ιδιαίτερων δικαιωμάτων χρήση ζώνης του λιμένα, χωρίς να αναιρείται η κοινή χρήση και όχι κατά παράβαση της νομιμότητας.

Τέλος, η παραχώρηση με σύμβαση και έναντι ανταλλάγματος, στον πλοιοκτήτη του δικαιώματος ελλιμενισμού του πλοίου του σε συγκεκριμένη θέση προβλήτας στην περιοχή αρμοδιότητας του Οργανισμού ..., αποτελεί παραχώρηση απλής χρήσης και δεν απαιτείται γι’ αυτή έγκριση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας, ούτε προγενέστερη γνώμη του Υπουργείου Ναυτιλίας και του ΓΕΝ.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, μετά την ανέλεγκτη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα εταιρεία με την επωνυμία "..." είναι πλοιοκτήτρια του ... επαγγελματικού σκάφους αναψυχής, νηολογίου Πειραιά, ..., μήκους 35 ,05 μέτρων. Επίσης απεδείχθη ότι με το ν.2932/2001 άρθρο 21°) το Λιμενικό Ταμείο …, όπως και άλλα εννέα λιμενικά ταμεία της χώρας, μετετράπη σε ανώνυμη εταιρεία κοινής ωφέλειας με μοναδικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο και σκοπό τη διοίκηση και εκμετάλλευση της χερσαίας και θαλάσσιας ζώνης του λιμένος ….

Ο καταστατικός σκοπός του Οργανισμού Λιμένος … ΑΕ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: α) την παροχή κάθε είδους λιμενικών υπηρεσιών προς τους χρήστες, την αναβάθμιση, τη συντήρηση, τη βελτίωση και την ανάπτυξη του λιμένα, β) την παροχή ελλιμενισμού των πλοίων και διακίνησης επιβατών, οχημάτων, φορτίων, γ) την εγκατάσταση, οργάνωση και εκμετάλλευση κάθε είδους λιμενικής υποδομής, δ) την ανάληψη και εκτέλεση προγραμμάτων, μελετών και έργων σχετικών με τις δραστηριότητες του Οργανισμού Λιμένα, ε) την ανάληψη κάθε δραστηριότητας που έχει σχέση με το λιμενικό έργο, καθώς και κάθε άλλης εμπορικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας πέραν των παραδοσιακών λιμενικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων ιδίως της τουριστικής της πολιτιστικής, της αλιευτικής, του σχεδιασμού και της οργάνωσης λιμενικών εξυπηρετήσεων, στ) την εποικοδομητική συνεργασία και την ανάληψη κάθε δραστηριότητας που έχει σχέση με τους φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης των λιμένων των χώρας και ζ) κάθε άλλη δραστηριότητα που είχε ανατεθεί στο Λιμενικό Ταμείο … ως νομικό πρόσωπο δημοσίου, δικαίου.

Σύμφωνα με το καταστατικό του ο ... (άρθρο 10) διοικείται από διοικητικό συμβούλιο, το οποίο εποπτεύει, ελέγχει και διαχειρίζεται την περιουσία της εταιρείας, αποφασίζει για όλα τα θέματα που αφορούν την εταιρεία μέσα στα πλαίσια του εταιρικού σκοπού, μεταξύ των οποίων σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ.2 ιθ’ αποφασίζει την τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και την Εθνική Λιμενική Πολιτική και εγκρίνει τα πάσης φύσεως τιμολόγια της εταιρείας, σύμφωνα με τους κανόνες της ανοικτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό, λαμβανομένων υπόψη των κοινωνικών κριτηρίων, όπως ορίζονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία και το άρθρο 2 του παρόντος.

Εξάλλου, απεδείχθη ότι δυνάμει της από 30-12-2002 σύμβασης παραχώρησης που καταρτίστηκε μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", το Ελληνικό Δημόσιο παραχώρησε προς τον Οργανισμό το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των γηπέδων, κτιρίων και εγκαταστάσεων της χερσαίας λιμενικής ζώνης του λιμένα … (άρθρο 1.1 σύμβασης), συμφωνήθηκε ότι η έννοια της εκμετάλλευσης περιλαμβάνει τη δυνατότητα αξιοποίησης των παραχωρούμενων για την παροχή με αντάλλαγμα λιμενικών υπηρεσιών και εξυπηρετήσεων σε χρήστες του λιμένα (άρθρο 3.1 (ιιι) και ότι η έγκριση των τιμολογίων θα πραγματοποιείται από ΔΣ της Ο.Λ.Λ.

ΑΕ, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Καταστατικού, αυξήσεις τιμολογίων μπορεί να πραγματοποιούνται μία φορά κατ’ έτος, τα δε τιμολόγια, ύστερα από αναπροσαρμογή τους, κοινοποιούνται στη μορφή στην οποία ισχύουν προς τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας (άρθρο 21). Στα πλαίσια των ανωτέρω αρμοδιοτήτων του, το ΔΣ του Ο.Λ.Α.

καθόρισε με τις υπ’ αριθμ. ...22-9-2004, ...30-5-2006, ...19-3-2007, ...10-5-2007, .../10-10-2007 και ...22-12-2008 αποφάσεις του την τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας, για τον ελλιμενισμό σκαφών στη ζώνη ..., την παροχή υπηρεσιών ηλεκτροδότησης και υδροδότησης και εν γένει την παροχή λιμενικών υπηρεσιών (βλ. σχετικά προσκομιζόμενα μετ’ επικλήσεως αποσπάσματα πρακτικού του ΔΣ).

Εξάλλου απεδείχθη ότι η ενάγουσα εταιρεία "..." υπέβαλε προς τον Ο.Λ.Λ. την υπ’ αριθμ.πρωτ....4-4-2006 αίτηση, με την οποία ζητούσε από τον Ο.Λ.Λ. να παράσχει υπηρεσίες ελλιμενισμού του σκάφους της και σε συνέχεια της παραπάνω αίτησης ο Ο.Λ.Λ. κοινοποίησε στην "..." το υπ’ αριθμ.πρωτ....6-4-2006 έγγραφο, το οποίο περιείχε τους βασικούς οικονομικούς όρους για τον ελλιμενισμό και δη τα πάγια τέλη χρήσης προβλήτας, καθώς και τα τέλη υδροδότησης και ηλεκτροδότησης του σκάφους, όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την υπ’ αριθμ. ...22-9-2004 απόφαση του ΔΣ.

Το περιεχόμενο του ανωτέρω εγγράφου και τις αναφερόμενες σε αυτό οικονομικές της υποχρεώσεις προς τον Ο.Λ.Λ. αποδέχθηκε η "...", με την υπογραφή της νομίμου εκπροσώπου της στο έγγραφο αυτό και έτσι το σκάφος της ελλιμενίσθηκε στο λιμένα από 3-5-2006 έως 30-6-2006 και τιμολογήθηκε με βάση την άνω απόφαση του ΔΣ του Ο.Λ.Λ.

Εξάλλου απεδείχθη ότι δυνάμει του από 1-7-2006 ιδιωτικού συμφωνητικού που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκε ότι ο Ο.Λ.Λ. ΑΕ θα παραχωρήσει στην "..." το δικαίωμα εκμίσθωσης χώρου προβλήτας εντός του λιμένος …, για την πρυμνοδέτηση του σκάφους της με το όνομα …, κατά το χρονικό διάστημα από 1-7-2006 έως 2-5-2007, αντί συνολικού ποσού μισθώματος 13.205,08 ευρώ πλέον ΦΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των λιμενικών τελών (εφόσον καταβληθούν) που καταβάλλονται στο λιμεναρχείο, ήτοι το μίσθωμα θα υπολογίζεται βάσει του τύπου:

μίσθωμα 13.205,08 -λιμενικά τέλη Λιμεναρχείου πλέον ΦΠΑ 19% (όρος 3.1 σύμβασης). Επίσης με το άρθρο 3.2 της σύμβασης συμφωνήθηκε το μηνιαίο μίσθωμα να καταβάλλεται στα γραφεία του Ο.Λ.Λ. ή με κατάθεση στον υπ’ αριθμ.... λογαριασμό του Ο.Λ.Λ. στην … Τράπεζα εντός των δέκα (10) πρώτων εργασίμων ημερών του επόμενου ημερολογιακού μηνός που.

θα αφορά τον προηγούμενο μήνα. Με το άρθρο 3.3 της σύμβασης συμφωνήθηκε ότι το αντίτιμο για την υδροδότηση του σκάφους θα τιμολογείται σε μηνιαία βάση προς 5 ευρώ/m3, ενώ το αντίτιμο για την ηλεκτροδότηση του σκάφους θα τιμολογείται επίσης σε μηνιαία βάση προς 0,50 ευρώ /kwh.. Τέλος με το άρθρο 4.4 της σύμβασης η "..." ήταν υποχρεωμένη να μεριμνά για την ασφαλή πρόσδεση του σκάφους στην προσδιορισμένη από τον Ο.Λ.Λ.

θέση, χρησιμοποιώντας δικές του αλυσίδες και σχοινιά για την πρόσδεση του σκάφους του ρεμέτζου και τις δέστρες της προβλήτας ανά περίπτωση και θα ευθύνεται για τη συντήρηση και καλή χρήση των προσδετήρων του σκάφους μέχρι την κεντρική αλυσίδα "μάνα" πρόσδεσης τους που βρίσκεται στο βυθό του λιμένος. Στις 1-5-2007, καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων νέο συμφωνητικό με το ίδιο αντικείμενο και διάρκεια από 3-5-2007 έως 2-5-2008.

Με τον όρο 3.1 της σύμβασης συμφωνήθηκε ότι το συνολικό τίμημα για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης ορισμένου χώρου της προβλήτας θα ανέρχεται σε ποσό 15.735,70 ευρώ πλέον ΦΠΑ (μίσθωμα 15.735,70 ευρώ -λιμενικά τέλη πλέον ΦΠΑ 19%). Ομοίως με το άρθρο 3.3 της σύμβασης συμφωνήθηκε ότι το αντίτιμο για την υδροδότηση του σκάφους θα τιμολογείται σε μηνιαία βάση προς 5 ευρώ/m3, ενώ το αντίτιμο για την ηλεκτροδότηση του σκάφους θα τιμολογείται επίσης σε μηνιαία βάση προς 0,50 ευρώ/Kwh.

Σύμφωνα με τον όρο 2.1 της σύμβασης, η ανανέωση της διάρκειας της σύμβασης προϋποθέτει την υποβολή προηγούμενης έγγραφης αίτησης του πελάτη τουλάχιστον ένα μήνα πριν από τη λήξη της σύμβασης και τη σύμφωνη γνώμη του Ο.Λ.Λ., ενώ κατά τα λοιπά το από 1-5-2007 ιδιωτικό συμφωνητικό περιελάμβανε όμοιους όρους με αυτούς του από, 1-7-2006 ιδιωτικού συμφωνητικού.

Οι οικονομικοί όροι και των δύο συμβάσεων καθορίστηκαν με αποφάσεις του ΔΣ και η διαδικασία καταβολής μέρους του ανταλλάγματος στο Κεντρικό Λιμεναρχείο … εξυπηρετούσε την καθημερινή λειτουργία του Ο.Λ.Λ., καθώς το Κεντρικό Λιμεναρχείο … παρακρατούσε υπέρ τρίτων και κατέβαλε με δικές του ενέργειες στο ΝΑΤ και στο ΜΤΝ τα αναλογούντα εκ του νόμου ποσοστά αυτών επί των εισπραχθέντων τελών.

Επίσης απεδείχθη ότι στις 2-5-2008 έληξε η ισχύς του από 1-5-2007 ιδιωτικού συμφωνητικού και αυτό δεν παρατάθηκε, δεδομένου ότι η "..." δεν υπέβαλε αίτημα για την κατάρτιση νέας σύμβασης ελλιμενισμού του σκάφους της, πλην όμως συνέχιζε παρά την έλλειψη έγγραφης σύμβασης να ελλιμενίζει το σκάφος της στον Ο.Λ.Λ., πλην όμως, λόγω έλλειψης σύμβασης μεταξύ των δύο πλευρών, το σκάφος της ...

δεν θεωρείται μόνιμο, αλλά διερχόμενο. Ειδικότερα, μόνιμα θεωρούνται τα σκάφη, για τα οποία έχει υπογραφεί σύμβαση ελλιμενισμού, η οποία υποχρεώνει τον Ο.Λ.Λ. να διαθέτει μόνιμη θέση για τον ελλιμενισμό του σκάφους, αποκλείοντας τρίτους από τη θέση αυτή και να παρέχει λιμενικές υπηρεσίες έναντι ανταλλάγματος.

Αντιθέτως, διερχόμενα θεωρούνται τα σκάφη, για τα οποία δεν υπάρχει σύμβαση ελλιμενισμού, δεν υφίσταται υποχρέωση του Ο.Λ.Λ. να διαθέτει μόνιμη θέση εντός του λιμένος και ελλιμενίζονται υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι υπάρχουν κενές θέσεις και για τα οποία (διερχόμενα) υπάρχουν ειδικές χρεώσεις. Περαιτέρω, απεδείχθη ότι η "..." αρχικά ήταν συνεπής προς τις οικονομικές της υποχρεώσεις, όμως το έτος 2007 δημιούργησε οφειλή και το ΔΣ του Ο.Λ.Λ.

κατά τη συνεδρίαση του της 6-3-2008, με αφορμή προφορική αίτηση της "...", αφού αναφέρθηκε στην οφειλή της που ανερχόταν στο ποσό των 14.331,07 ευρώ, αποφάσισε να πιστώσει το λογαριασμό της με το ποσό των 8.000 ευρώ για την επικαλούμενη από αυτήν δαπάνη για μπλόκια, αλυσίδες, απομένουσας πλέον της οφειλής της σε 6.031,07 ευρώ, πλην όμως η "..." συνέχισε να μην καταβάλλει το μίσθωμα για την παραχώρηση της θέσης ελλιμενισμού και οφείλει για το χρονικό διάστημα μέχρι την 1-5-2008 τα ακόλουθα ποσά: 1) 13.205,05 ευρώ για ετήσιο μίσθωμα της πρώτης σύμβασης, 2) 15.735,70 ευρώ για ετήσιο μίσθωμα της δεύτερης σύμβασης, 3) 16.687,10 ευρώ για δαπάνη ηλεκτροδότησης και υδροδότησης ετών 2006 και 2007 ως ακολούθως:

α) υπ1 αριθμ..../25-8-2006 τιμολόγιο ποσού 1.121 ευρώ για κατανάλωση 1.782 Kwh ρεύματος και 46 κυβικών μέτρων νερού, για τον Ιούνιο 2006, β) υπ’ αριθμ..../18-9-2006 τιμολόγιο ποσού 582,50 ευρώ για κατανάλωση 1.035 kwh ρεύματος και 13 κυβικών μέτρων νερού, για τον Αύγουστο 2006, γ) υπ’ αριθμ....18-10-2006 τιμολόγιο ποσού 1.311,70 ευρώ για την κατανάλωση 3.689 kwh ρεύματος και 41 κυβικών μέτρων νερού για τον Σεπτέμβριο 2006, δ)υπ’ αριθμ..../13-11-2006 τιμολόγιο ποσού 1.900,30 ευρώ για κατανάλωση 5.551 Kwh ρεύματος και 47 κυβικών μέτρων νερού για τον Οκτώβριο 2006, ε) υπ’ αριθμ..../19-12-2006 τιμολόγιο ποσού 1.407,10 ευρώ για κατανάλωση 4.207 kwh ρεύματος και 29 κυβικών μέτρων νερού για τον Νοέμβριο 2006, στ) υπ’ αριθμ..../24-1-2007 τιμολόγιο ποσού 2.202,20 ευρώ για κατανάλωση 6.774 kwh ρεύματος και 34 κυβικών μέτρων νερού για το Δεκέμβριο 2006, ζ) υπ’ αριθμ..../28-6-2007 τιμολόγιο ποσού 5.938,7 ευρώ για κατανάλωση 18.313 kwh ρεύματος και … κυβικών μέτρων νερού για τον Ιανουάριο 2007, η) υπ’ αριθμ..../17-8-2007 τιμολόγιο ποσού 330 ευρώ για κατανάλωση 66 κυβικών μέτρων νερού, θ) υπ’ αριθμ..../17-8-2007 τιμολόγιο ποσού 1.893,60 ευρώ για κατανάλωση 6.312 kwh ρεύματος.

Έτσι συνολικά η εταιρεία "..." όφειλε να καταβάλει στον Ο.Λ.Λ. το ποσό των 45.627,85 ευρώ (13.205,05 + 15.735,70 + 16.687,10). Από το ποσό αυτό η "..." κατέβαλε στις 6-9-2006 2.698,13 ευρώ, στις 26-2-2007 873,16 ευρώ, στις 2-3-2007 7.639,21 ευρώ, στις 11-4-2007 5.000 ευρώ, στις 1-6-2007 5.053 ευρώ, στις 4-7-2007 5.000 ευρώ και στις 1-8-2007 2.000 ευρώ, ήτοι συνολικά 28.263 ευρώ, απομένοντος υπολοίπου 17.364,85 ευρώ.

Περαιτέρω απεδείχθη ότι ο Ο.Λ.Λ. έχει εγκαταστήσει με δικά του έξοδα και δαπάνες ιδιόκτητο δίκτυο, χάρη στο οποίο, αφού προμηθεύεται για ίδιο λογαριασμό από τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ νερό και ρεύμα, ακολούθως διοχετεύει αυτά εντός της ζώνης του λιμένος προς χρήση από τους χρήστες. Το αντάλλαγμα για την παροχή και χρήση των λιμενικών υπηρεσιών ηλεκτροδότησης και υδροδότησης καταβάλλεται από τους χρήστες του λιμένος είτε α) πριν από τη χρήση, με την αγορά προπληρωμένων μαγνητικών καρτών, οι οποίες μετά την αναλογούσα χρήση απαξιώνονται και αποφορτίζονται είτε β) εκ των υστέρων, βάσει τιμολογίων που εκδίδει ο Ο.Λ.Λ., αφού υπολογίσει τη χρήση με ενδιάμεσο μετρητή.

Το αντάλλαγμα για την παροχή των υπηρεσιών αυτών είναι υψηλότερο της τιμής πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος από τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ, δεδομένου ότι πρέπει να ανταποκρίνεται και να καλύπτει, εκτός από το κόστος προμήθειας του ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος από τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ, και τα έξοδα λειτουργίας, συντήρησης, επισκευής, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης των υποσταθμών, του εξοπλισμού, των λοιπών εγκαταστάσεων και εν γένει του ιδιόκτητου δικτύου παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, απασχολώντας μόνιμα (σε 24ωρη βάση) ένα αδειούχο ηλεκτρολόγο συντηρητή.

Επίσης, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. πρωτ..../15-10-2010 έγγραφο του Ο.Λ.Λ. προς την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, ύστερα από καταγγελία της "...", το ύψος της σχετικής μοναδιαίας δαπάνης λειτουργίας, συντήρησης και υλικών του εσωτερικού ηλεκτρικού δικτύου ανέρχεται στο ποσό του 0,130953 ευρώ/kwh, το οποίο προστίθεται στο μοναδιαίο κόστος της καταναλισκόμενης ενέργειας που χρεώνεται από τη ΔΕΗ ΑΕ (0,160324 ευρώ/kwh).

Επομένως, με βάση τα ανωτέρω, ο Ο.Λ.Λ. δεν αποδεικνύεται ότι μεταπωλούσε παράνομα ρεύμα και νερό, αλλά ζητούσε μεγαλύτερο αντάλλαγμα προκειμένου να συντηρεί το ιδιόκτητο δίκτυο παροχής ρεύματος και νερού προς τους χρήστες. Άλλωστε, ουδόλως προκύπτει κάποια κύρωση σε βάρος του Ο.Λ.Λ. μετά από σχετική καταγγελία της "..." προς τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, σχετικά με παράνομη μεταπώληση ρεύματος.

Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι ο Ο.Λ.Λ. εξέδωσε από το Σεπτέμβριο του 2008 έως τον Ιανουάριο του 2011 τα ακόλουθα τιμολόγια που αφορούν σε κατανάλωση ρεύματος και νερού: 1) υπ’ αριθμ. ...-7-2010 τιμολόγιο ποσού 600 ευρώ για κατανάλωση 2.000 kwh ρεύματος, 2) υπ’ αριθμ. ...-7-2010 τιμολόγιο ποσού 3:326,80 ευρώ για κατανάλωση 732 kwh ρεύματος τον Ιανουάριο 2010, 2.786 kwh ρεύματος τον Φεβρουάριο 2010, 1.874 kwh τον Μάρτιο 2010, 3.960 kwh τον Απρίλιο και Μάιο 2010, 3) υπ’ αριθμ. ...7-10-2010 τιμολόγιο ποσού 1.558,20 ευρώ για κατανάλωση Ι.959 kwh ρεύματος τον Ιούνιο 2010,3.235 kwh τον Ιούλιο και Αύγουστο 2010, 4) το υπ’ αριθμ....-10-2010 τιμολόγιο ποσού 576 ευρώ για κατανάλωση 1.920 kwh ρεύματος τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2010, 5) το υπ’ αριθμ. ...7-10-2010 τιμολόγιο ποσού 225 ευρώ για κατανάλωση 40 κυβικών μέτρων νερού τον Ιούλιο 2010 και 5 κυβικών μέτρων νερού τον Αύγουστο 2010, 6) το υπ’ αριθμ....7-10-2010 τιμολόγιο ποσού 235 ευρώ για κατανάλωση 47 κυβικών μέτρων νερού τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2010, 7) το υπ’ αριθμ....23-11-2010 τιμολόγιο ποσού 714,60 ευρώ για κατανάλωση 2.382 kwh ρεύματος τον Οκτώβριο 2010, 8) το υπ’ αριθμ....23-11-2010 τιμολόγιο ποσού 200 ευρώ για την κατανάλωση 40 κυβικών μέτρων νερού, 9) το υπ’ αριθμ....13-12-2010 τιμολόγιο ποσού 891 ευρώ για κατανάλωση 2.420 kwh ρεύματος και 33 κυβικών μέτρων νερού για το Νοέμβριο 2010, 10) το υπ’ αριθμ....30-12-2010 τιμολόγιο ποσού 175,70 ευρώ για κατανάλωση 569 kwh ρεύματος και 1 κυβικού μέτρου νερού για το Δεκέμβριο 2010 και 11) το υπ’ αριθμ....-2-2011 τιμολόγιο ποσού 2,70 ευρώ για την κατανάλωση 9 kwh ρεύματος τον Ιανουάριο 2011.

Το συνολικό αντίτιμο ανήλθε σε 8.505 ευρώ, έναντι του οποίου η "..." κατέβαλε 5.000 ευρώ στις 23-7-2008, 213,46 ευρώ στις 26-2-2009 και 351,20 ευρώ στις 4-3-2010, ήτοι συνολικά 5.564,66 ευρώ και οφείλει για την αιτία αυτή το ποσό των 2.940,34 ευρώ. Έτσι η συνολική οφειλή ανέρχεται στο ποσό των 30.305, 19 ευρώ για το μέχρι την 1-5-2010 χρονικό διάστημα, αλλά και για τη συνολική ηλεκτροδότηση και υδροδότηση, από την οποία αφαιρείται το ποσό των 8.300 ευρώ που δαπάνησε η "..." για κατασκευή μπλοκίων, ρεμέτζων και αλυσίδων, απομένοντος υπολοίπου 12.005,19 ευρώ.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη απόφαση του έκρινε ομοίως, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις, απορριπτομένου ως αβασίμου του τρίτου λόγου έφεσης. Εξάλλου απεδείχθη ότι από τις 2.5.2008, οπότε και έληξε η ισχύς των ιδιωτικών συμφωνητικών που είχαν καταρτιστεί μεταξύ των διαδίκων, η εταιρεία "..." συνέχιζε να χρησιμοποιεί για τις ανάγκες ελλιμενισμού του σκάφους της το ..., γεγονός που συνομολογείται, χωρίς όμως να καταβάλλει τις απαιτούμενες χρεώσεις με βάση τον τιμοκατάλογο του Οργανισμού ...

για το σκάφος της που πλέον, λόγω μη ύπαρξης σύμβασης, θεωρούταν διερχόμενο σκάφος. Η "..." ισχυρίζεται ότι οι χρεώσεις αυτές είναι παράνομες, δεν στηρίζονται σε καμία διάταξη νόμου και Καταστατικού της αντιδίκου της, τα καταβαλλόμενα τέλη ορίζονται από τις ανωτέρω ΚΥΑ, όλοι έχουν δικαίωμα χρήσης της προβλήτας, επιπλέον δε η τιμολογιακή πολιτική της αντιδίκου της δεν έχει εγκριθεί από τα αρμόδια υπουργεία και τη γενική γραμματεία ΔΕΚΟ, τα οικονομικά στοιχεία της πολιτικής αυτής δεν συμπεριλαμβάνονται σε επιχειρησιακό σχέδιο ΔΕΚΟ και δεν έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις του ν.3429/2005.

Ο ισχυρισμός αυτός της "..." είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον με το άρθρο 24 ν.2932/2001 ορίστηκε ότι η τιμολογιακή πολιτική του Οργανισμού ... καθορίζεται στη σύμβαση παραχώρησης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Οργανισμού, η δε υπογραφείσα από 30-12-2002 σύμβαση παραχώρησης προβλέπει ότι τα τιμολόγια της εταιρείας θα εγκρίνονται από το ΔΣ, το άρθρο 10 του καταστατικού του Οργανισμού αναφέρει ότι το ΔΣ αποφασίζει την τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας, ενώ η έννοια της εκμετάλλευσης του λιμένα που περιέχεται στο άρθρο 3 της σύμβασης περιλαμβάνει την δυνατότητα αξιοποίησης των λιμενικών υπηρεσιών σε χρήστες του λιμένα με αντάλλαγμα με προσωρινή παραχώρηση της χρήσης των χώρων, επίσης σύμφωνα με το άρθρο 24 του ν. 2971/2001 οι παραχωρήσεις απλής χρήσης των χώρων εγκρίνονται από το ΔΣ, ακόμη δε, όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3429/2005 η ΔΕ.ΔΕ.ΚΟ εξειδικεύει την τιμολογιακή πολιτική και δεν αποφασίζει για το ύψος και την έγκριση των τιμολογίων.

Επιπλέον με βάση την υπ’ αριθμ. .../5.4.2007 ΚΥΑ ορίστηκε ότι "τα δικαιώματα προσόρμισης και παραβολής ή πρυμνοδέτησης σκαφών στο ... τιμολογούνται και εισπράττονται, για λογαριασμό του Ο.Λ.Λ. Α.Ε., από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Λαυρίου, βάσει: α) της ΚΥΑ αρ.8122/1/03/3-2-2004 (ΦΕΚ 310 Β 11/02/2004), όπως ισχύει σήμερα και β) της ΚΥΑ αρ.8122.1/14/2-3-2006 (ΦΕΚ 330 Β/2006), όπως αυτή τροποποιήθηκε από την ΚΥΑ 8122.1/35/06/23.6.2006 (ΦΕΚ 926 Β/2006)".

Έτσι είναι φανερό ότι η ανωτέρω ΚΥΑ του 2007 απλά παραπέμπει στην ΚΥΑ αρ. 8122/1/03/3.2.2004 (ΦΕΚ 310 Β 11/02/2004), η οποία ρυθμίζει τα δικαιώματα προσόρμισης, ελλιμενισμού και πρυμνοδέτησης για τα Λιμενικά Ταμεία και τα Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία, στο δε τελευταίο άρθρο της (13 Η2) ορίζεται ότι η παρούσα ισχύει και για τους Οργανισμούς Λιμένων Α.Ε.

μέχρι την έκδοση των νέων τιμολογίων τους, σύμφωνα με την 45/02/3.1.2002 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Όμως το ΝΣΚ με την άνω γνωμοδότηση του έκρινε ότι οι Οργανισμοί Λιμένος ΑΕ λειτουργούν κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, από δε το συνδυασμό των διατάξεων των ν.2932/2001, 2190/1920, Ν.2971/2001 προκύπτει ότι στο θέμα παροχής ελλιμενισμού των πλοίων και διακίνησης φορτίων και επιβατών από και προς λιμένα, που είναι ο κύριος σκοπός των εταιρειών αυτών καθορίζεται σαφώς η αρμοδιότητα του ΔΣ να αποφασίζει και να εγκρίνει τα πάσης φύσεως τιμολόγια της εταιρείας σύμφωνα με τους κανόνες της ανοικτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό.

Επιπλέον είναι φανερό ότι οι ανωτέρω ΚΥΑ. αφορούν, όπως αναγράφεται στο κείμενο τους "δικαιώματα Λιμενικών Ταμείων και Δημοτικών Λιμενικών Ταμείων", τα οποία δεν μετετράπησαν σε ανώνυμες εταιρείες (λόγω διαχείρισης μικρών λιμανιών) και εξακολουθούν να αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τελούν υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς και δεν λειτουργούν με τους κανόνες της ανοικτής αγοράς και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Σε κάθε περίπτωση, με την ΥΑ 10368/ΕΓΔΕΚ 00521 ΦΕΚ 518/2011 της ΔΕ.ΔΕ.ΚΟ εγκρίθηκε η τιμολογιακή πολιτική του Οργανισμού ... και ορίστηκαν τα ειδικά τιμολόγια χρήσης προβλήτας. Κατόπιν αυτών η εταιρεία "..." οφείλει να καταβάλλει στον Οργανισμό ... το οφειλόμενο αντάλλαγμα για τον ελλιμενισμό του σκάφους μετά τις 2.5.2008 που αυτό κατέστη διερχόμενο ως ακολούθως:

α) για το χρονικό διάστημα από 2.5.2008 μέχρι 31.12.2008 ποσό 10.519,21 ευρώ (244 ημέρες Χ 1,23 ευρώ την ημέρα Χ 35,05 μέτρα σκάφους), κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2009 έως 31.12.2009 ποσό 15.735,70 ευρώ (365 ημέρες Χ 1,23 ευρώ Χ 35,05 μέτρα) και κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 μέχρι 31.6.2010 ποσό 7.803,18 ευρώ (181 ημέρες Χ 1,23 ευρώ Χ 35,505 μέτρα) για την είσπραξη των οποίων εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. ....7.2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, συνολικής αξίας 34.058 ευρώ, β) κατά το χρονικό διάστημα από 3.8.2010 μέχρι 7.10.2010 ποσού 3.469,95 ευρώ (66 ημέρες Χ 1,50 ευρώ Χ 35,05 μέτρα) για την είσπραξη του οποίου εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. ...7.10.2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, γ) κατά το χρονικό διάστημα από 8.10.2010 μέχρι 31.10.2010 ποσό 893,77 ευρώ (17 ημέρες Χ 1,50 ευρώ Χ 35,05 μέτρα) για την είσπραξη του οποίου εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. .../23.11.2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, δ) κατά το χρονικό διάστημα από 1.11.2010 μέχρι 30.11.2010 ποσό 1.577,25 ευρώ (30 ημέρες Χ 1,50 ευρώ Χ 35,05 μέτρα), για την είσπραξη του οποίου εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. ...13.12.2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, ε) κατά το χρονικό διάστημα από 1.12.2010 μέχρι 5.12.2010 ποσό 262,87 ευρώ, (5 ημέρες Χ 1,50 ευρώ Χ 35,05 μέτρα) και κατά το χρονικό διάστημα από 8.12.2010 μέχρι 9.12.2010 ποσό 52,57 ευρώ (1 ημέρα χ 1,50 ευρώ χ 35,05 μέτρα), για την είσπραξη του οποίου εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. ...30.12.2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, ποσού 315,44 ευρώ και συνολικά το ποσό των 40314,41 ευρώ για την αιτία αυτή.

Αντίθετα, δεν απεδείχθει οφειλή ύψους 1293,35 ευρώ με βάση το υπ’ αριθμ. ...2010 μη προσκομιζόμενο τιμολόγιο". Με βάση τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε την έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα κατά της πρωτόδικης απόφασης, ενώ μετά από παραδοχή της αντέφεσης της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την προσβαλλόμενη απόφαση και δικάζοντας επί της αγωγής της τελευταίας δέχθηκε αυτήν κατά ένα μέρος και για το ποσό που ζητούσε ως αντάλλαγμα για τον ελλιμενισμό του σκάφους της αναιρεσείουσας κατά το χρονικό διάστημα που θεωρήθηκε τούτο ως διερχόμενο .

Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 970 ΑΚ, 10 παρ. 2 του Καταστατικού της αναιρεσίβλητης, 24 του Ν. 2971/2001, 1, 7 και 10 του Ν. 3429/2005, ώστε ο δεύτερος δε λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις διατάξεις αυτές, είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η από 3.7.2015 αίτηση για αναίρεση της 155/2015 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, και να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο των παραβόλων που κατατέθηκαν από την αναιρεσείουσα υπέρ του Δημοσίου και του ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ., κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και επισυνάφθηκαν στη σχετική από 7.7.2015 έκθεση κατάθεσης του Γραμματέα του Εφετείου Πειραιά. Εξάλλου, η αναιρεσείουσα που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.7.2015 αίτηση της ναυτιλιακής εταιρίας με την επωνυμία "... (..." για αναίρεση της 155/2015 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο των παραβόλων υπέρ του Δημοσίου και υπέρ του ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ. που κατατέθηκαν κατά την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ